← Κύπρος

IKOS CIF LTD ν. Martin Coward κ.α., Aγωγή αρ. 5467/09, 13/3/2014

IKOS CIF LTD ν. Martin Coward κ.α., Aγωγή αρ. 5467/09, 13/3/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2014:A113 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Λ. Καλογήρου, Π.Ε.Δ. Aγωγή αρ. 5467/09 Μεταξύ: ΙΚOS CIF LIMITED, από τη Λεμεσό Εναγόντων και ΜARTIN COWARD, από το Μονακό Εναγομένου --------------------- Και όπως τροποποιήθηκε δυνάμει διατάγματος Δικαστηρίου ημερομηνίας 6.5.2011 Μεταξύ: IKOS CIF LTD Εναγόντων -και-

  1. Martin Coward
  2. George Dowdye
  3. David Anthony Francis Burns
  4. Eric Westphal
  5. Hans Drescher
  6. Vincent Pfister
  7. Sam Gover
  8. Peter Ho
  9. Simon Jones
  10. Dan Bower
  11. Nathalie Pratico
  12. Zoe Efford
  13. Marmidons (Cyprus) Ltd Εναγομένων -------------------------- Αίτηση για έκδοση Bench warrant στα πλαίσια της αίτησης για παρακοή ημερ. 2.6.
  14. 13.3.2014 Για την ενάγουσα/αιτήτρια: Κος Λ. Παπαφιλίππου με τον κ. Γ. Χριστοδούλου Για τον εναγόμενο/καθ' ου: Κος Γ. Τριανταφυλλίδης και κ. Δ. Αραούζος ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η αίτηση για παρακοή διατάγματος που καταχώρισε η ενάγουσα εναντίον του εναγομένου στις 2.6.2010, ήταν ορισμένη για ακρόαση στις 10 και 11 Μαρτίου
  15. Στα πλαίσια προγραμματισμού της αίτησης, το Δικαστήριο έδωσε οδηγίες στους δικηγόρους του εναγομένου, ο οποίος διαμένει στο Μονακό, να τον ενημερώσουν για την ημερομηνία που είχε προγραμματιστεί η αίτηση για ακρόαση καθώς και για τη φύση και τις συνέπειες της αίτησης. Στις 10.3.2014, ο συνήγορος του εναγόμενου, δήλωσε στο Δικαστήριο ότι έχει ενημερώσει τον εναγόμενο, ο οποίος δεν παρουσιάστηκε. Ζήτησε, τότε, ο συνήγορος της ενάγουσας όπως το Δικαστήριο, στα πλαίσια της σύμφυτης εξουσίας του, διασφαλίσει τα εχέγγυα της δίκης δίκης, όπως αρμόζει σε μια διαδικασία αστικής καταφρόνησης. Αναπτύσσοντας την επιχειρηματολογία του ο ευπαίδευτος συνήγορος, εισηγήθηκε πως εφόσον η διαδικασία αστικής παρακοής είναι οιονεί ποινική διαδικασία, όπως είναι παγίως νομολογημένο, θα πρέπει το Δικαστήριο να διασφαλίσει την παρουσία του καθ' ου, ώστε να μην υπάρχει κίνδυνος παραβίασης των δικαιωμάτων του. Ο τρόπος για την εξασφάλιση της παρουσίας του ενώπιον του Δικαστηρίου είναι η έκδοση bench warrant και αυτή, εισηγήθηκε, είναι η κατάλληλη, υπό τις περιστάσεις επιλογή του Δικαστηρίου, αφού ο καθ' ου δεν παρουσιάστηκε για να αντιμετωπίσει την αίτηση παρακοής που εκκρεμεί εναντίον του. Παραπέμποντας σε Αγγλικές αυθεντίες (Phonographic Performance Ltd v. Inch

(2002)All E.R. (D) 253 (Μay), Zakharov and others v. White and others
(2003)All E.R. (D) 453 (Οct) και Lexi Holdings Plc v. Luqman and others
(2009)All E.R. (D) 217 (Μar)), εισηγήθηκε πως παρέχεται σύμφυτη εξουσία στο Δικαστήριο για έκδοση bench warrant ώστε να διασφαλιστεί η παρουσία διαδίκου που αντιμετωπίζει κατηγορία η οποία, σε περίπτωση καταδίκης επισύρει ποινή φυλάκισης, διασφαλίζοντας έτσι τα εχέγγυα της δίκαιης δίκης. Αυτή η εξουσία, επεσήμανε αναγνωρίστηκε και από το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Fournaris and Another v. Republic
(1978)2 C.L.R.
  1. Στην εξεταζόμενη αίτηση, όπου ο καθ' ου αντιμετωπίζει κατηγορία παρακοής διατάγματος με ενδεχόμενη την επιβολή ποινής φυλάκισης, εάν βρεθεί ένοχος, δικαιολογείται, κατέληξε ο συνήγορος, η έκδοση bench warrant εναντίον του, εφόσον: (α) Τόσο το προσωρινό διάταγμα όσο και η αίτηση παρακοής επιδόθηκαν προσωπικά στον καθ' ου. (β) Δεν εκδόθηκε ένταλμα σύλληψης εναντίον του στις 6.5.2011 και ανέλαβε ο δικηγόρος του να τον ενημερώσει για την επόμενη δικάσιμο. (γ) Ο καθ' ου ενημερώθηκε από το δικηγόρο του για την ημερομηνία εκδίκασης της αίτησης και δεν εμφανίστηκε. Σε σχέση με την ακολουθούμενη μέχρι σήμερα πρακτική έκδοσης και επίδοσης μαρτυρικής κλήσης στις αιτήσεις παρακοής, εισηγήθηκε πως δεν είναι η ορθή και ενδεδειγμένη διαδικασία και δεν αποτελεί προαπαιτούμενο για την έκδοση εντάλματος σύλληψης. Αρκεί, εισηγήθηκε, η προσωπική επίδοση της αίτησης παρακοής, γεγονός που έλαβε χώρα στην παρούσα υπόθεση. Ο ευπαίδευτος συνήγορος του καθ' ου, αντέτεινε, πως η περίπτωση δεν είναι κατάλληλη για να εκδοθεί ένταλμα σύλληψης εναντίον του καθ' ου. Όπως εισηγήθηκε, για να είναι σε θέση το Δικαστήριο να εκδώσει bench warrant θα πρέπει πρώτα να ικανοποιηθεί ότι το πρόσωπο εναντίον του οποίου θα εκδώσει το ένταλμα, έχει νομική υποχρέωση να εμφανιστεί προσωπικά στο Δικαστήριο κατά τη συγκεκριμένη ημερομηνία. Στην εξεταζόμενη υπόθεση, επεσήμανε, η ενημέρωση του καθ' ου από το δικηγόρο του για την ημερομηνία ακρόασης της αίτησης, με βάση τις οδηγίες του Δικαστηρίου, δεν επιβάλλει στον καθ' ου οποιαδήποτε νομική υποχρέωση να είναι παρών στο Δικαστήριο. Επισημαίνοντας, περαιτέρω, πως στις οδηγίες του Δικαστηρίου δεν περιελήφθη οδηγία να ενημερωθεί ο καθ' ου για να παρουσιαστεί στο Δικαστήριο κατά την ημερομηνία ακρόασης, εισηγήθηκε πως αποτελεί δικαίωμα του καθ' ου να είναι παρών ή όχι κατά την ακρόαση της αίτησης και σε καμιά περίπτωση οι οδηγίες του Δικαστηρίου δημιούργησαν υποχρέωση προσωπικής εμφάνισης του στο Δικαστήριο. Υιοθετώντας το σκεπτικό της ανατραπείσας απόφασης του Δικαστή Ναθαναήλ στην υπόθεση Αναφορικά με την Αίτηση του Martin Coward, Πολιτική Αίτηση Αρ. 17/2012, ημερ. 5.3.2012, εισηγήθηκε πως για να ήταν δυνατή η έκδοση bench warrant θα έπρεπε να είχε επιδοθεί προσωπικά η αίτηση παρακοής με την οποία να εκαλείτο ο καθ' ου να εμφανιστεί σε συγκεκριμένη ημερομηνία ενώπιον του Δικαστηρίου καθώς και μαρτυρική κλήση. Χωρίς να αμφισβητεί την εξουσία του Δικαστηρίου να εκδίδει bench warrant σε κατάλληλες περιπτώσεις, εισηγήθηκε ότι υπό τις περιστάσεις της υπόθεσης δεν παρέχεται τέτοια ευχέρεια για έκδοση bench warrant εναντίον του καθ' ου ο οποίος: α) Δεν κλήθηκε να είναι παρών κατά την ακρόαση της 10ης Μαρτίου,
  2. β) Έχει καταχωρίσει ένσταση στην αίτηση, και γ) εκπροσωπείται από δικηγόρο. Οι Αγγλικές αυθεντίες τις οποίες επικαλέστηκαν οι συνήγοροι της ενάγουσας, κατέληξε, διαφοροποιούνται πλήρως από τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης. Το Δικαστήριο είχε την ευκαιρία να αναφερθεί στη φύση της διαδικασίας παρακοής και την ανάγκη για αυστηρή απόδειξη της κατηγορίας, η οποία σε περίπτωση καταδίκης επισύρει αυστηρές κυρώσεις, με ενδεχόμενη την επιβολή ποινής φυλάκισης (βλ. Krashias Shoe Factory v. Adidas
(1989)1 A.A.Δ. 750, Χριστοδούλου ν. Χριστοδούλου
(2003)1 Α.Α.Δ. 1085, Δρόσος Μιχαηλίδης ν. Margita Μιχαηλίδου Poliakova, Έφεση Αρ. 20/2009, ημερ. 24.2.2011, Yugos Finance BV κ.ά. v. Halebay Holdings Ltd Πολιτική Έφεση Αρ. 180/2009, ημερ. 8.3.2013 κ.ά). Όπως υποδεικνύεται στις υποθέσεις Δρόσος Μιχαηλίδης και Yugos Finance BV (πιο πάνω), η διαδικασία της αστικής παρακοής προσομοιάζει με ποινική διαδικασία και όλα τα τυπικά και ουσιαστικά εχέγγυα του ποινικού δικαίου πρέπει να ικανοποιούνται. Είναι, κατά συνέπεια, ορθή η εισήγηση των συνηγόρων της ενάγουσας πως το Δικαστήριο, κατά την εκδίκαση αιτήσεων παρακοής οφείλουν να διασφαλίζουν τα εχέγγυα δίκης δίκης, όπως συμβαίνει στην εκδίκαση ποινικών υποθέσεων. Ορθή, βεβαίως, κρίνεται και η εισήγηση πως η παρουσία του κατηγορουμένου προσώπου σε μια ποινική διαδικασία, στην οποία αντιμετωπίζει το ενδεχόμενο επιβολής ποινής φυλάκισης είναι αναγκαία. Η εξουσία του Δικαστηρίου για έκδοση bench warrant, στις περιπτώσεις όπου τούτο δικαιολογείται και κρίνεται από το Δικαστήριο αναγκαίο, δεν τελεί υπό αμφισβήτηση. Είναι όμως ορθή η επισήμανση του συνηγόρου του καθ' ου πως για να εκδοθεί τέτοιο ένταλμα θα πρέπει να υπάρχει νομική υποχρέωση του καθ' ου να παρουσιαστεί στο Δικαστήριο σε συγκεκριμένη ημερομηνία. Εκείνο, συνεπώς, που απαιτείται να αποφασιστεί, είναι το κατά πόσο ο καθ' ου είχε νομική υποχρέωση να εμφανιστεί στο Δικαστήριο στις 10.3.2014, που ήταν προγραμματισμένη για ακρόαση η αίτηση παρακοής. Για να αποφασιστεί το ζήτημα είναι αναγκαίο να παρατεθούν σε συντομία τα δεδομένα, όπως προκύπτουν από το φάκελο. Έχουν ως ακολούθως: (α) Στις 2.6.2010 καταχωρίστηκε η εξεταζόμενη αίτηση παρακοής η οποία επιδόθηκε προσωπικά στον καθ' ου στο Μονακό, όπου διαμένει, στις 25.2.
  1. Είχε προηγηθεί η έκδοση διατάγματος για επίδοση της αίτησης εκτός δικαιοδοσίας και υποκατάστατη επίδοση στη διεύθυνση που διέμενε στο Μονακό. (β) Η μαρτυρική κλήση που εκδόθηκε από την ενάγουσα δεν επιδόθηκε στον εναγόμενο προσωπικά αλλά στους δικηγόρους του. (γ) Στις 6.5.2011 που ήταν ορισμένη η αίτηση, ο καθ' ου δεν είχε παρουσιαστεί και δεν ζητήθηκε ένταλμα σύλληψης από τη συνήγορο που εμφανίστηκε για την ενάγουσα. Το Δικαστήριο, για τους λόγους που αναφέρονται στο σχετικό πρακτικό, δεν εξέδωσε αυτεπάγγελτα ένταλμα σύλληψης του καθ' ου και όρισε την αίτηση σε άλλη ημερομηνία με οδηγίες όπως καταχωριστεί ένσταση στην αίτηση. (δ) Ακολούθως και αφού στο μεταξύ εκδικάστηκαν και απορρίφθηκαν αιτήσεις του καθ' ου για παραμερισμό της επίδοσης, η αίτηση προγραμματίστηκε για ακρόαση στις 6.3.2012, με τις ακόλουθες οδηγίες του Δικαστηρίου στους δικηγόρους που εκπροσωπούσαν τον καθ' ου: «Δίδονται οδηγίες όπως οι δικηγόροι που εκπροσωπούν τον καθ' ου η αίτηση να τον ενημερώσουν για τη νέα ημερομηνία της δίκης κατά τέτοιο τρόπο, ούτως ώστε να γνωρίζει με σαφήνεια την ημερομηνία της ακρόασης και τη φύση και τις συνέπειες της υπόθεσης που αντιμετωπίζει.» (ε) Οι ανωτέρω οδηγίες ακυρώθηκαν με απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου, μετά από την καταχώριση της Πολιτικής Αίτησης αρ. 17/2002 (βλ. Αναφορικά με την Αιτηση του Martin Coward, Πολιτική Αίτηση αρ. 17/2002, ημερ. 5.3.2012). Ακολούθησε έφεση από την ενάγουσα με την οποία ακυρώθηκε η ανωτέρω πρωτόδικη απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου (βλ. Αναφορικά με την Αίτηση του Martin Coward, Πολιτική Έφεση Αρ. 105/2012, ημερ. 23.5.2013). (στ) Στις 17.12.2013 δόθηκαν εκ νέου, οι ίδιες οδηγίες στους δικηγόρους του καθ' ου οι οποίες είχαν δοθεί την 1.2.2012 και η αίτηση ορίστηκε για ακρόαση στις 10 και 11 Μαρτίου,
  2. Είναι, κατά την άποψη μου, σαφές πως οι ανωτέρω οδηγίες δόθηκαν από το Δικαστήριο προκειμένου να διασφαλίσει τα εχέγγυα δίκαιης δίκης για τον καθ' ου, ο οποίος είναι κάτοικος εξωτερικού και αντιμετωπίζει μια αίτηση που σε περίπτωση επιτυχίας της, πιθανό να του επιβληθούν σοβαρές κυρώσεις με ενδεχόμενη την επιβολή ποινής φυλάκισης. Είναι επίσης σαφές πως δεν δόθηκαν οδηγίες στους δικηγόρους του να ζητήσουν από τον καθ' ου να είναι παρών, αλλά απλά να τον ενημερώσουν για την ημερομηνία της ακρόασης. Είναι επομένως ορθή η εισήγηση των συνηγόρων του καθ' ου, πως οι οδηγίες του Δικαστηρίου δεν δημιούργησαν νομική υποχρέωση στον καθ' ου να παρουσιαστεί προσωπικά στο Δικαστήριο κατά την προγραμματισθείσα ημερομηνία εκδίκασης της αίτησης. Με δεδομένο ότι η ενάγουσα δεν ζήτησε την έκδοση εντάλματος σύλληψης την ημέρα που είχε προγραμματιστεί η αίτηση, μετά από την επίδοση της στον καθ' ου, με την οποία εκαλείτο να παρουσιαστεί στο Δικαστήριο τη συγκεκριμένη εκείνη ημερομηνία, δεν βλέπω πως θα ήταν επιτρεπτή η έκδοση bench warrant, με βάση τις αναφερθείσες οδηγίες του Δικαστηρίου. Με τις οποίες, επαναλαμβάνω, δεν ζητήθηκε από τους δικηγόρους όπως καλέσουν τον εναγόμενο να παρουσιαστεί στο Δικαστήριο αλλά απλά τους ζητήθηκε να τον ενημερώσουν για την ημερομηνία της ακρόασης «..κατά τέτοιο τρόπο ώστε να γνωρίζει με σαφήνεια τις ημερομηνίες της ακρόασης καθώς και τη φύση και τις συνέπειες των αιτήσεων». Προκειμένου να εκδοθεί ένταλμα σύλληψης εναντίον διαδίκου, το Δικαστήριο πρέπει πρώτα να ικανοποιηθεί ότι το πρόσωπο αυτό, είχε υποχρέωση να παρουσιαστεί ενώπιον του. Όσον αφορά το καθ' ου η αίτηση πρόσωπο σε διαδικασία αστικής καταφρόνησης, η υποχρέωση του για εμφάνιση συναρτάται με την προσωπική επίδοση της αίτησης καθώς και της μαρτυρικής κλήσης με την οποία καλείται να εμφανιστεί ενώπιον του Δικαστηρίου σε συγκεκριμένη ημερομηνία (βλ. Αναφορικά με την Αίτηση του Αλέκου Κωνσταντινίδη για Certiorari
(2003)1 A.A.Δ. 1298). Η περί του αντιθέτου εισήγηση των συνηγόρων της ενάγουσας, ότι δηλαδή, δεν απαιτείται έκδοση μαρτυρικής κλήσης δεν ευσταθεί. Σε κάθε περίπτωση, όπως υπόδειξε ο συνήγορος του καθ' ου, η ενάγουσα εξέδωσε μαρτυρική κλήση την οποία όμως επέδωσε στους δικηγόρους του καθ' ου αντί στον ίδιο, όπως θα έπρεπε, γεγονός που την εμποδίζει να εισηγείται σήμερα το αντίθετο. Το γεγονός αυτό επισημαίνεται και στην αναφερθείσα απόφαση του Δ. Ναθαναήλ, η οποία αν και έχει ανατραπεί για άλλους λόγους, δεν απώλεσε την πειστικότητα της ως προς το σημείο αυτό. Στην ίδια υπόθεση επισημαίνεται πως οι Αγγλικές αυθεντίες που επικαλέστηκαν οι συνήγοροι της αιτήτριας δεν βοηθούν την ενάγουσα καθότι τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης είναι εντελώς διαφορετικά. Καταλήγω, συνεπώς, πως, δεν παρέχεται δυνατότητα, με βάση τα δεδομένα της υπόθεσης, για έκδοση bench warrant εναντίον του εναγομένου. Η αίτηση επαναορίζεται για Ακρόαση στις 2 και 3.4.2014 η ώρα 10.30 π.μ. Δίδονται οδηγίες στους δικηγόρους του καθ' ου όπως τον ενημερώσουν εκ νέου για τις ημερομηνίες ακρόασης της αίτησης. Όσον αφορά τα έξοδα κρίνω ότι είναι ορθό να είναι έξοδα στη διαδικασία της αίτησης αλλά να μην βαρύνουν την πλευρά του εναγομένου. (Υπ.) ........... Λ. Καλογήρου, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΑΛ Subject: Civil / Other Actions / Interim Αναφορά: Αίτηση για bench warrant cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.