Μάριου Αργυρίδη ν. Κοινοτικού Συμβουλίου Πύργου, Αρ. Αγωγής: 2353/12, 29/4/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2014:A179 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Λάρμου Παπαδήμα Αρ. Αγωγής: 2353/12 Μεταξύ: Μάριου Αργυρίδη Ενάγοντα και Κοινοτικού Συμβουλίου Πύργου Εναγομένων Ημερομηνία: 29/4/2014 Εμφανίσεις: Για τους Εναγόμενους / Αιτητές: κα Α. Ιωάννου Για τον Ενάγοντα / Καθ' ου η αίτηση: κ. Χαραλάμπους (κα Μαλά για την απαγγελία της απόφασης) Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την υπό κρίση αίτηση ημερομηνίας 3/10/13 οι εναγόμενοι/ αιτητές επιδιώκουν την έκδοση του ακόλουθου διατάγματος (όπως ακριβώς καταγράφεται) : «Διάταγμα του Δικαστηρίου διατάττον την αναστολή και/ή ανακοπή ή απόρριψη της διαδικασίας στην παρούσα αγωγή μέχρις ότου ο Ενάγοντας Καθ' ου η αίτηση συμμορφωθεί με το διάταγμα του Δικαστηρίου ημερομ. 28.6.2013 με το οποίο διατάχθη να παραδώσει εκτός 15 ημερών από την έκδοση του διατάγματος την 28.06.2013 περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες των παραγράφων 4, 12, 14, 16 και 19 της έκθεσης απαίτησης». Η αίτηση βασίζεται στην Δ.19 Θ.6 και 7, Δ.15 Θ. 3, Δ.26 Θ. 12, Δ.34 Θ.5, Δ.40 Θ.2 και 3, Δ. Δ.48 Θ.1, 2, 4
(2), 8
(1)των Θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας, στις εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου. Η αίτηση η οποία υποστηρίζεται από ένορκο δήλωση του Αντρέα Σπύρου συνάντησε την ένσταση του ενάγοντα ο οποίος και καταχώρησε ειδοποίηση ένστασης, η οποία συνοδεύεται από δική του ένορκο δήλωση. Η ακροαματική διαδικασία περιορίσθηκε σε αγορεύσεις, τις οποίες οι συνήγοροι ετοίμασαν γραπτώς και παρέδωσαν στο Δικαστήριο και με τις οποίες υποστήριξαν τις θέσεις του διαδίκου που ο καθένας εκπροσωπεί. Όπως προκύπτει από το φάκελο του Δικαστηρίου στις 28/6/2013 το Δικαστήριο εξέδωσε διάταγμα με το οποίο διέταζε τον ενάγοντα όπως εντός 15 ημερών από τις 28/6/2013 που ήταν η ημερομηνία έκδοσης της ενδιάμεσης απόφασης του Δικαστηρίου στην αίτηση για λεπτομέρειες που είχαν καταχωρήσει οι εναγόμενοι, παραδώσει στους τελευταίους περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες για συγκεκριμένα μέρη της Έκθεσης Απαίτησης του και τα οποία δεν κρίνεται αναγκαίο για σκοπούς της παρούσας απόφασης να παρατεθούν. Ο ενάγοντας παρέλειψε να το πράξει και στις 23/7/2013 αποτάθηκε με μονομερή αίτηση στο Δικαστήριο, ζητώντας όπως του παρασχεθεί παράταση χρόνου 30 ημερών από την ημερομηνία σύνταξης του διατάγματος για να μπορέσει να παραδώσει τις λεπτομέρειες και να συμμορφωθεί με το διάταγμα του Δικαστηρίου. Στις 20/9/2013 που η αίτηση ήταν ορισμένη ζητήθηκαν κάποιες διευκρινίσεις από το Δικαστήριο οπόταν και η δικηγόρος που εμφανίσθηκε για τον ενάγοντα ζήτησε άδεια για να καταχωρήσει συμπληρωματική ένορκη δήλωση με αποτέλεσμα να δοθεί τέτοια άδεια και η αίτηση να επαναορισθεί στις 27/9/
- Το ίδιο ακριβώς επαναλήφθηκε και αυτή την ημερομηνία αφού το Δικαστήριο δεν ικανοποιήθηκε με το περιεχόμενο της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης που κατατέθηκε την ίδια αυτή ημερομηνία. Τούτο είχε ως αποτέλεσμα η μονομερής αίτηση να επαναορισθεί για τις 8/10/
- Την τελευταία αυτή ημερομηνία η δικηγόρος του ενάγοντα ζήτησε και πάλι νέα ημερομηνία γιατί όπως ανάφερε η νέα συμπληρωματική δήλωση δεν καταχωρήθηκε από παραδρομή. Έτσι η αίτηση επαναορίσθηκε για τις 11/10/2013 οπόταν και αφού στο μεταξύ καταχωρήθηκε συμπληρωματική ένορκος δήλωση εκδόθηκε διάταγμα με το οποίο ο χρόνος για παράδοση των λεπτομερειών παρατάθηκε για περίοδο 15 ημερών. Στο μεταξύ και συγκεκριμένα στις 3/10/2013 καταχωρήθηκε από τους εναγομένους η υπό εκδίκαση αίτηση. Στην ειδοποίηση ένστασης που καταχώρησε ο ενάγοντας εισηγείται ότι αυτή θα πρέπει να απορριφθεί γιατί είναι αβάσιμη, γιατί καταχωρήθηκε καταχρηστικά και με κακή πίστη και γιατί με την αίτηση δεν αποκαλύπτονται τα αληθινά και πραγματικά γεγονότα. Πριν προχωρήσω να εξετάσω την ουσία της αίτησης, θεωρώ απαραίτητο να επιληφθώ του ζητήματος της μη εμπρόθεσμης καταχώρησης της ειδοποίησης ένστασης. Το ζήτημα αυτό, θίγεται ακροθιγώς από τον ευπαίδευτο συνήγορο των εναγομένων στη γραπτή του αγόρευση, χωρίς όμως να γίνεται εισήγηση όπως για το λόγο αυτό η ένσταση να μη ληφθεί υπόψη από το Δικαστήριο, αλλά για να καταδειχθεί η κωλυσιεργία του ενάγοντα να προωθήσει την υπόθεση του. Ενόψει λοιπόν του γεγονότος ότι οι εναγόμενοι απλώς το αναφέρουν χωρίς όμως να προβάλλουν εισήγηση ότι για το λόγο αυτό η ειδοποίηση ένστασης θα πρέπει να αγνοηθεί, κρίνεται ότι δεν ενίστανται στην εκπρόθεσμη καταχώρηση της. Στην υπόθεση Μαίρη Α. Αθανασιάδη ν. Ηρώς Αλεξάνδρου
(1991)1 ΑΑΔ 945, σημαντικός παράγοντας για την απόφαση του Εφετείου αποτέλεσε το γεγονός ότι η πλευρά της εφεσίβλητης είχε ένσταση στην εκπρόθεσμη καταχώρηση της αίτησης και επέμεινε στο παράτυπο της μέχρι τέλους, κάτι που δεν συντρέχει στην υπό εξέταση περίπτωση. Υπό το φως των πιο πάνω θεωρώ ότι η μη συμμόρφωση του ενάγοντα με την ταχθείσα προθεσμία έχει θεραπευθεί και συνεπώς θα προχωρήσω να εξετάσω την αίτηση λαμβάνοντας υπόψη τα όσα εγείρονται με την ένσταση. Σχετικά με το εξεταζόμενο ζήτημα είναι τα όσα αναφέρθηκαν στην υπόθεση Kassapi v. Louca
(1981)1 CLR 666, στην οποία είχε διαταχθεί η χορήγηση λεπτομερειών αναφορικά με ισχυρισμούς που εκτίθεντο σε Ανταπαίτηση. «We are of the opinion that the trial Judge has exercised his relevant judicial discretion correctly in the present instance and that the appellant should comply, consequently, with the order for particulars which is the subject matter of this appeal; he should do so within three weeks from today and if he fails to do so then the respondent shall be at liberty to apply for the dismissal of the appellant's, counter-claim». Στο Annual Practice του 1958, τεύχος 1, στη σελίδα 460 κάτω από τον τίτλο "Practice". «If default is made in obeying the order, a peremptory order may be obtained under O. 30, r. 7, that in default the action be dismissed with costs, or if the default is that of the defendant that the allegation of which particulars be ordered be struck out. The words "upon such terms" r. 7 of this Order, authorize an order that if proper particulars be not delivered within a certain time, the action shall be dismissed (Davey v. Bentinck, [1983] 1 Q. B. 185, C. A.), or be stayed (App. K., Forms Nos. 12 and 12 A). It is unnecessary, as a rule, to support the application by any affidavit; but in Thompson v. Birkley, 47L.T. 700 (supra, (n.) "Seduction:, p.457) and in Roberts v. Owen, 6 T.L. R. 172 (reasonable and probable cause), particulars were refused because there was no affidavit as to their necessity». Σε διάλεξη που ο πρώην Δικαστής του Ανωτάτου Δικαστηρίου κ. Μ. Φωτίου είχε δώσει σε σχέση με το ζήτημα των λεπτομερειών και είναι δημοσιευμένη σε έκδοση του Δικηγορικού Συλλόγου Λεμεσού με τίτλο «Πολιτική Δικονομία, Εταιρικό Δίκαιον και Ξένες Επενδύσεις στην Κύπρο» γίνεται στο τέλος αυτής, η ακόλουθη αναφορά κάτω από τον τίτλο «Συνέπειες μη συμμόρφωσης με διάταγμα παροχής λεπτομερειών». « Όπως φαίνεται και στο Κ.9 της Δ.19 ένα διάταγμα για παροχή λεπτομερειών δεν αναστέλλει τη διαδικασία εκτός αν το Δικαστήριο διατάξει διαφορετικά. Από τις υποθέσεις που παράθεσα πιο πάνω είναι σαφές ότι το Δικαστήριο μεταξύ άλλων έχει αυτή την εξουσία, δηλαδή να αναστείλει τη διαδικασία ή να μη επιτρέψει στο διάδικο να βασιστεί το μέρος του δικογράφου για το οποίο διατάχθηκε να δώσει λεπτομέρειες και παράλειψε να το πράξει». Στην εξεταζόμενη περίπτωση και όπως διαφαίνεται από το αιτητικό της αίτησης οι εναγόμενοι ζητούν απόρριψη και/ή αναστολή της διαδικασίας της αγωγής. Όπως όμως προκύπτει από την γραπτή αγόρευση της ευπαίδευτης συνηγόρου των εναγομένων, αυτό που τελικά επιζητείται με την αίτηση δεν είναι η απόρριψη της αγωγής αλλά η αναστολή της διαδικασίας μέχρις ότου παρασχεθούν οι λεπτομέρειες. Γι' αυτό και θεωρώ ότι το αίτημα για απόρριψη της αγωγής έχει εγκαταλειφθεί και θα προχωρήσω να εξετάσω το αίτημα για αναστολή της διαδικασίας μέχρι που ο ενάγοντας παραδώσει στους εναγόμενους τις λεπτομέρειες για τις οποίες εκδόθηκε το διάταγμα. Όπως προκύπτει από το φάκελο της διαδικασίας ο ενάγοντας δέκα μέρες μετά την παρέλευση της προθεσμίας των 15 ημερών και επειδή δεν έδωσε στον αντίδικο του τις λεπτομέρειες που είχε διαταχθεί, καταχώρησε στις 23/7/2013 αίτηση για παράταση του χρόνου που είχε δοθεί για τον σκοπό αυτό. Η αίτηση ορίσθηκε από το Πρωτοκολλητείο στις 20/9/2013 και στη συνέχεια αναβλήθηκε για τρεις φορές για να δοθούν κάποιες διευκρινήσεις από τους δικηγόρους του ενάγοντα, οπόταν στις 11/10/2013 εκδόθηκε διάταγμα για παράταση του χρόνου για περίοδο 15 ημερών από την ημερομηνία εκείνη. Ο ενάγοντας παρέλειψε να το πράξει και ως λόγο γι' αυτό επικαλείται στην ένορκο δήλωση που υποστηρίζει την ειδοποίηση ένστασης ότι αρχικά δεν έδωσε τις λεπτομέρειες εντός της πρώτης περιόδου των 15 ημερών λόγω απουσίας του στο εξωτερικό και στη συνέχεια όταν εξασφαλίσθηκε το διάταγμα για παράταση του χρόνου γιατί οι δικηγόροι του δεν είχαν στην κατοχή τους το συνταγμένο διάταγμα του Δικαστηρίου εντός της περιόδου των 15 και πάλι ημερών που δόθηκε ως παράταση χρόνου. Το διάταγμα παράτασης χρόνου συντάχθηκε και το παρέλαβαν οι δικηγόροι του στις 25/10/2013 ημερομηνία κατά την οποία σύμφωνα με τον ενόρκως δηλούντα είχε εκπνεύσει η παράταση χρόνου των 15 ημερών που είχε εγκρίνει το Δικαστήριο. Όμως και σύμφωνα με τα όσα προκύπτουν από τις πιο πάνω ημερομηνίες την ημερομηνία που όπως ο ίδιος ο ενάγοντας αναφέρει είχε συνταχθεί και παραληφθεί το διάταγμα παράτασης χρόνου, η προθεσμία των 15 ημερών δεν είχε παρέλθει αλλά αντίθετα αυτή έληγε στις 26/10/2013. Συνεπώς τα όσα αναφέρει ο ενάγοντας στην ένορκο του δήλωση δεν μπορούν να δικαιολογήσουν την παράλειψη του να δώσει στους εναγόμενους τις αιτούμενες λεπτομέρειες. Στην εξεταζόμενη περίπτωση το Δικαστήριο και κατ' αναλογία των όσων εξετάζονται σε αιτήσεις για αναστολή της διαδικασίας μέχρι ο ενάγοντας να εξετασθεί από ιατρό της επιλογής του εναγομένου, πρέπει να εξισορροπίσει δύο εξίσου σημαντικούς παράγοντες. Από τη μια το δικαίωμα του κάθε ατόμου να προσφύγει στο Δικαστήριο για τη διασφάλιση των δικαιωμάτων του και από την άλλη το δικαίωμα του αντιδίκου του να γνωρίζει τι έχει να αντιμετωπίσει κατά τη δίκη και να μην καταλαμβάνεται εξ' απήνης έτσι ώστε να του παρέχεται ουσιαστικά η ευκαιρία για υπεράσπιση, δικαίωμα που είναι συνυφασμένο με την ίδια την απονομή της δικαιοσύνης. Η δίκαιη και ισορροπημένη μεταχείριση των διαδίκων είναι το πλέον σημαντικό στοιχείο που το Δικαστήριο πρέπει να έχει υπόψη του κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας. Συνυπολογίζοντας όλες τις περιστάσεις της υπόθεσης και ειδικότερα το εύλογο της απαίτησης των εναγομένων να λάβουν τις λεπτομέρειες όπως είχε διατάξει το Δικαστήριο με την ενδιάμεση απόφαση του ημερομηνίας 28/6/2013, με την καθόλου δικαιολογημένη παράλειψη του ενάγοντα να τις παράσχει, κρίνεται ότι στη συγκεκριμένη περίπτωση υπερτερεί το δικαίωμα των εναγομένων. Οι τελευταίοι έχουν δικαίωμα να γνωρίζουν με επαρκή λεπτομέρεια τους ισχυρισμούς που ο ενάγοντας θα προωθήσει κατά την ακρόαση της ουσίας της αγωγής έτσι ώστε να μην καταληφθούν εξ' απήνης και να βρεθούν σε δυσμενή θέση έναντι του ενάγοντα. Γεγονός που επίσης λαμβάνεται υπόψη είναι ότι οι εναγόμενοι δεν καθυστέρησαν να υποβάλουν την υπό κρίση αίτηση. Η εισήγηση του ενάγοντα ότι η αίτηση είναι κακόπιστη και καταχρηστική, παρέμεινε εντελώς αστήριχτη και μετέωρη αφού κανένας συγκεκριμένο στοιχείο δεν έχει υποδειχθεί που να τείνει να καταδείξει κάτι τέτοιο. Συνακόλουθα εκδίδεται διάταγμα αναστολής της διαδικασίας της αγωγής εκτός εάν ο ενάγοντας παραδώσει στους εναγομένους εντός 15 ημερών από σήμερα τις λεπτομέρειες όπως είχε διαταχθεί σύμφωνα με το διάταγμα του Δικαστηρίου ημερομηνίας 28/6/2013. Τα έξοδα της αίτησης επιδικάζονται υπέρ του εναγομένων/ αιτητών και εναντίον του ενάγοντα/ καθ' ου η αίτηση όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο και θα είναι εισπρακτέα στο τέλος της διαδικασίας της αγωγής. (Υπ.) .......... Μ. Λάρμου Παπαδήμα, Ε. Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής civil/interim subject: anastoli diadikasias cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο