Αναφορικά με τον Αντωνάκη Ταβελούδη, Αρ. Γενικής Αίτησης: 1/2011, 8/4/2014

Αναφορικά με τον Αντωνάκη Ταβελούδη, Αρ. Γενικής Αίτησης: 1/2011, 8/4/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2014:A157 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Κ. Κωνσταντίνου, Ε.Δ. Αρ. Γενικής Αίτησης: 1/2011 Αναφορικά με τα άρθρα 53-71 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6 και Αναφορικά με τα Εμπράγματα Βάρη με αρ. 480/08, 1431/08 και 1519/08 Επαρχιακού Κτηματολογίου Λεμεσού προς όφελος του Ανδρέα Σοφοκλέους, από τη Λεμεσό και Αναφορικά με τον Αντωνάκη Ταβελούδη, από τη Λεμεσό Αίτηση από τον Αντωνάκη Ταβελούδη, από τη Λεμεσό ΑΙΤΗΤΗ ---------------------- Αίτηση ημερομηνίας 13.1.2014 ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 8.4.2014 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για αιτητή: κα Μ. Ηλία Για καθ' ου η αίτηση: κ. Ανδρέας Σοφοκλέους, προσωπικά. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Ο αιτητής στην κυρίως αίτηση, με αυτή ζητά διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάσσει τον καθ' ου η αίτηση, όπως εντός πέντε ημερών από την έκδοση του διατάγματος αποσύρει από το Επαρχιακό Κτηματολόγιο Λεμεσού, τρία memo τα οποία έχει εγγράψει επί της ακίνητης περιουσίας του, με βάση την απόφαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού, ημερομηνίας 18.3.2005 και των ενδιάμεσων αποφάσεων αυτής που εκδόθηκαν στο πλαίσιο της αγωγής 3164/

1. Διαζευκτικά, ζητά διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάσσει τον Επαρχιακό Κτηματολογικό Λειτουργό Λεμεσού να ακυρώσει τα ίδια memo, αφού, το εξ αποφάσεως χρέος έχει ξοφληθεί πλήρως στις 23.6.2010 και ο καθ' ου η αίτηση αρνείται και/ή αμελεί να τα αποσύρει. Ο καθ' ου η αίτηση καταχώρησε ένσταση στην αίτηση και η υπόθεση οδηγήθηκε σε ακρόαση, η οποία συμπληρώθηκε στις 18.12.2013 με την υποβολή των τελικών - γραπτών αγορεύσεων οπότε και επιφύλαξα τη σχετική απόφαση. Επισημαίνεται ότι κατά τη δίκη κατάθεσαν ως μάρτυρες οι ακόλουθοι: για την υπόθεση του αιτητή, η κτηματολογική λειτουργός στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Λεμεσού, Φανίτα Αγαθαγγέλου, η υπεύθυνη του αστικού πρωτοκολλητείου στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού, Λένια Θεοδοσίου και τέλος, ο διαχειριστής της περιουσίας του αποβιώσαντα αιτητή, Ανδρέας Ταβελούδης (Μ.Α. 1 μέχρι 3, αντίστοιχα). Ο καθ' ου η αίτηση είναι και ο μόνος που κατάθεσε ως μάρτυρας για την υπόθεσή του. Ο καθ' ου η αίτηση, στις 13.1.2014 καταχώρησε την υπό κρίση αίτηση, με την οποία ζητά: «Διάταγμα του Δικαστηρίου που να επιτρέπει την επανακλήτευση του Καθ' ου η αρχική Αίτηση - μάρτυρα, καθ' ότι όταν κατέθεσε περιορίστηκε και τούτο κατόπιν εντολής του Δικαστηρίου να παρουσιάσει έγγραφα - τεκμήρια δικογραφημένα και τα οποία επίμονα αρνιόταν η άλλη πλευρά να παρουσιάσει.» Η αίτηση βασίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, Δ.38 Θ.1 και Δ.48 Θ.Θ. 1 μέχρι 3, στη σχετική νομολογία και τέλος, στη σύμφυτη εξουσία του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η αίτηση εκτίθενται στην επισυνημμένη βεβαίωση του αιτητή. Συνοψίζοντάς τα είναι τα εξής: Υπήρχε ένας ψευδέστατος, αλλά και γενικός και αόριστος ισχυρισμός εκ μέρους της πλευράς του αποβιώσαντα αιτητή ότι ο ίδιος ξοφλήθηκε όλα τα δικηγορικά έξοδα της αγωγής 3164/
2. Απέκρουσε τον ισχυρισμό αυτό, επειδή τα χρήματα που κατατέθηκαν για δήθεν εξόφλησή του ήταν λιγότερα. Το περιεχόμενο των παραγράφων 6 και 7 της βεβαίωσης παρατίθεται αυτούσιο: «
3. Επαναλαμβάνω ότι όπως ήταν διατυπωμένος ο ισχυρισμός στα δικόγραφα της άλλης πλευράς ήταν γενικός και αόριστος και μου ήταν αδύνατο και πιστεύω αυτό θα συνέβαινε σε οποιοδήποτε. Αυτό θα συνέβαινε στο μέσο λογικό και έμφρονα άνθρωπο.
4. Με την παράθεση όμως της γραπτής αγόρευσης της άλλης πλευράς την 18/12/2013 σε χρόνο κατά τον οποίο δεν μπορούσα να αντιδράσω και να αποκρούσω και σίγουρα εκ του πονηρού, στο υπό Δ της γραπτής αγόρευσης τους παρουσιάζουν τα ποσά των αποφάσεων ελλιπή και δεν αναφέρονται καθόλου στα εντάλματα κινητών που καταχώρησα. Τούτο έγινε σκόπιμα και εκ του πονηρού». Με όσα αναφέρει στις παραγράφους 8 μέχρι 20 της βεβαίωσής του ο αιτητής προσπαθεί να τεκμηριώσει τον ισχυρισμό του πως δεν ξοφλήθηκε (ως ανωτέρω). Το περιεχόμενο των δύο τελευταίων παραγράφων της εν λόγω βεβαίωσης παρατίθεται και πάλιν αυτούσιο: «
5. Σ' αυτό το στάδιο και μετά την καταχώρηση της γραπτής αγόρευσης της άλλης πλευράς προέκυψε αυτό το οποίο και θεωρώ μείζον θέμα και ήταν μη αναμενόμενο γιατί όταν κλήθηκα να καταθέσω έγγραφα και τεκμήρια που έπρεπε λογικά και νομικά να καταθέσει η άλλη πλευρά και η οποία αρνιόταν επίμονα δεν προέκυψε και/ή δεν αμφισβητήθηκε ότι δεν έχω εξοφληθεί. Κατατέθηκε μεν ένα ποσό, αλλά το ποσό εκείνο δεν ήταν όλο το ποσό, ήταν μειωμένο κατά €715,70 σεντ και το οποίο επαναλαμβάνω αποτελεί δικαστηριακή αμοιβή και μόνο. Επαναλαμβάνω ότι δεν περιλαμβάνεται εξωδικαστηριακή αμοιβή ως έρευνες στο Κτηματολόγιο και οι καταχωρήσεις των ΜΕΜΟ.
6. Είναι αναγκαίο για την πλήρη και ορθή αλλά και για την δίκαιη απονομή της Δικαιοσύνης και για να αποδεχθεί η απαίτηση μου με επίσημα έγγραφα του Δικαστηρίου ως οι αποφάσεις και οι καταχωρήσεις ενταλμάτων κινητών και επιστροφή τους ως ανεκτέλεστα να δοθεί η αιτούμενη άδεια του Δικαστηρίου, ως προστάζει το συμφέρον της Δικαιοσύνης να γίνει επανακλήτευση μου ή ορθότερα να μου δοθεί άδεια να καταθέσω από το εδώλιο του μάρτυρα τα αναγκαία δικαστικά έγγραφα. Πιστεύω ότι αυτό προστάζει και το συμφέρον της Δικαιοσύνης». Η αίτηση προσέκρουσε στην ακόλουθη ένσταση του διαχειριστή της περιουσίας του αποβιώσαντα αιτητή στην κυρίως αίτηση, στον οποίο, θα πρέπει να σημειωθεί, δυνάμει σχετικού δικαστικού διατάγματος, ημερομηνίας 5.7.2011 επιτράπηκε να συνεχίσει τη διαδικασία της κυρίως αίτησης για λογαριασμό και προς όφελος της περιουσίας του αποβιώσαντα αιτητή και/ή των κληρονόμων του: «
7. Η Αίτηση είναι παράτυπη και/ή αντινομική και/ή δεν δικαιολογείται με βάση τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας.
8. Ο Αιτητής δεν δείχνει λόγο και/ή την πλήρωση των προϋποθέσεων που απαιτούνται για την παροχή δυνατότητας επανακλήτευσής του.
9. Η μαρτυρία που ο Αιτητής ζητά όπως του επιτραπεί να προσκομίσει, είναι μη αποδεκτή (inadmissible).
10. Η βεβαίωση που συνοδεύει την Αίτηση δεν αποκαλύπτει επαρκή στοιχεία και/ή γεγονότα που να δικαιολογούν την επανακλήτευσή του μετά το πέρας της ακροαματικής διαδικασίας.
11. Τυχόν έγκριση της Αίτησης του Αιτητή θα βλάψει ανεπανόρθωτα τα συμφέροντα του Καθ' ου η Αίτηση.
12. Η Αίτηση είναι καταχρηστική και/ή τείνει στην καθυστέρηση της διαδικασίας.
13. Δεν είναι δίκαιο, νόμιμο και εύλογο να εκδοθεί το αιτούμενο Διάταγμα». Τα γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται η ένσταση εκτίθενται στην ακόλουθη ένορκη δήλωση του διαχειριστή της περιουσίας του αποβιώσαντα αιτητή στην κυρίως αίτηση, Ανδρέα Α. Ταβελούδη: «Εγώ που υπογράφω πιο κάτω Ανδρέας Α. Ταβελούδης, από τη Λεμεσό, ορκίζομαι και λέγω τ' ακόλουθα:
14. Είμαι ο Διαχειριστής της περιουσίας του Αιτητή στην Κυρίως Αίτηση και με βάση το Διάταγμα του Δικαστηρίου ημερομηνίας 5/7/11 συνεχίζω τη διαδικασία της Αίτησης αυτής για λογαριασμό και προς όφελος της περιουσίας του αποβιώσαντα Αιτητή και/ή των κληρονόμων του.
15. Έχω διαβάσει την Αίτηση ημερομηνίας 13/1/14 καθώς και την Βεβαίωση της ίδιας ημερομηνίας εκ μέρους του Ανδρέα Σοφοκλέους που τη συνοδεύει και σ' απάντηση δηλώνω τα πιο κάτω.
16. Αρνούμαι όλους μαζί και κάθε ένα ξεχωριστά, τους ισχυρισμούς που αναφέρονται στην Βεβαίωση που συνοδεύει την Αίτηση, εκτός από εκείνους που ρητά παραδέχομαι στη συνέχεια. Επίσης αρνούμαι, οποιοδήποτε άλλο ισχυρισμό, ο οποίος είναι αντίθετος και/ή δεν συμφωνεί με αυτά που αναφέρω στη συνέχεια.
17. Όπως οι Δικηγόροι μου με συμβουλεύουν, η παρούσα αίτηση πάσχει και πρέπει να απορριφθεί για τους ακόλουθους λόγους: α) Η Κυρίως Αίτηση καταχωρήθηκε στις 3/1/11 και επιδόθηκε στον Καθ' ου η Αίτηση - Αιτητή στην παρούσα, στις 7/1/
18. Ένσταση εκ μέρους του καταχωρήθηκε στις 8/3/
19. Πραγματικό υπόβαθρο της Κυρίως Αίτησης αποτελούσε από την αρχή ο ισχυρισμός εκ μέρους του Αιτητή ότι το εξ' αποφάσεως χρέος έχει εξοφληθεί την 23/6/10 με την κατάθεση του ποσού στο Δικαστήριο. Στα πλαίσια της Ένστασης του Καθ' ου η Αίτηση - Αιτητή στην παρούσα, ουδέποτε τέθηκε σαν λόγος ένστασης ότι το ποσό που κατατέθηκε στο Δικαστήριο δυνάμει της Απόφασης ημερομηνίας 18/6/10 στην Γενική Αίτηση 842/09 Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού δεν είναι το σωστό ποσό για εξόφληση του εξ' αποφάσεως χρέους. β) Η ακρόαση της Κυρίως Αίτησης ολοκληρώθηκε στις 18/12/13 και η Απόφαση επιφυλάχθηκε από το Σεβαστό Δικαστήριο. Τελευταίος μάρτυρας που κατέθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου ήταν ο ίδιος ο Καθ' ου η αίτηση - Αιτητής στην παρούσα, ο οποίος κατά την μαρτυρία του αναφέρθηκε σε μη εξόφληση του ποσού γενικά και αόριστα χωρίς να τεκμηριώσει τη θέση του αλλά κυρίως εντελώς παράτυπα και/ή αντινομικά γιατί τέτοιος ισχυρισμός δεν καλύπτεται από τα δικόγραφα του. γ) Όπως οι δικηγόροι μου με συμβουλεύουν, οι Αρχές με βάση τες οποίες το Δικαστήριο θα μπορούσε να επιτρέψει επανακλήτευση μάρτυρα είναι σαφείς και καθορισμένες από την Νομολογία και στην παρούσα υπόθεση δεν πληρούνται σε καμία περίπτωση. Ισχυρίζομαι ότι εκείνος που πραγματικά καταλήφθηκε εξ' απροόπτου είναι εγώ που ουδέποτε μέχρι την 18/11/13 δεν είχα ξανακούσει τέτοιον ισχυρισμό περί μη εξόφλησης του εξ' αποφάσεως χρέους παρ' όλον ότι η διαδικασία κράτησε για σχεδόν δύο χρόνια και όχι ο Καθ' ου η Αίτηση - Αιτητής στην παρούσα.
20. Επιπρόσθετα με τα πιο πάνω, όπως οι δικηγόροι μου με συμβουλεύουν, τα έξοδα που προκύπτουν μετά την έκδοση Δικαστικής Απόφασης, για σκοπούς εκτέλεσης, δεν είναι εγγράψημα στο Κτηματολόγιο με βάση τον Νόμο.
21. Απ' όσα καλύτερα γνωρίζω και πιστεύω και απ' όσα με συμβουλεύουν οι Δικηγόροι μου, ο Αιτητής δεν δικαιούται στην έκδοση των αιτούμενων Διαταγμάτων και ζητώ απόρριψη της Αίτησης σαν Νόμω και ουσία αβάσιμης, με έξοδα εναντίον του». Κατά την ακρόαση της αίτησης και οι δυο πλευρές υιοθέτησαν το περιεχόμενο της γραπτής αγόρευσης που ετοίμασαν για το σκοπό αυτό. Δεν προτίθεμαι να επαναλάβω το περιεχόμενό τους. Στη συνέχεια και στο βαθμό που κριθεί αναγκαίο, θα διαφανεί ποιες από τις θέσεις κάθε πλευράς αποδέχομαι και ποιες απορρίπτω. Παρατηρώ τα εξής: Η αίτηση είναι έκθετη σε απόρριψη. Ακολουθεί το σκεπτικό: Καταρχήν, με μόνο λόγο ότι ο αιτητής στην παρούσα αίτηση, όπως αναφέρει στο σώμα της επιδιώκει την επανακλήτευσή του ως μάρτυρα, επειδή, κατά την ακρόαση και συγκεκριμένα όταν κατάθετε ο ίδιος, δεν του επιτράπηκε από το Δικαστήριο να παρουσιάσει έγγραφα τα οποία επίμονα αρνιόταν να παρουσιάσει η άλλη πλευρά, η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί επειδή στερούμαι δικαιοδοσίας να την εγκρίνω. Χωρίς να υπεισέρχομαι στο βάσιμο ή μη του ισχυρισμού του αιτητή ότι δεν του επέτρεψα να παρουσιάσει έγγραφα, ακόμη και να συνέβη αυτό, με το να επανανοίξω σήμερα την υπόθεση και να του επιτρέψω να τα παρουσιάσει, είναι ως εάν να λειτουργούσα σαν εφετείο, με εκκαλούμενη δική μου απόφαση. Απ' εκεί και πέρα, η Δ.38 Θ.1 που αποτελεί το ορθό δικαιοδοτικό βάθρο της υπό κρίση αίτησης, σε ελεύθερη μετάφραση προνοεί ότι: «Κάθε μάρτυρας όταν η κύρια εξέταση του κλείσει υπόκειται σε αντεξέταση από τον αντίδικο διάδικο και σε επανεξέταση από το διάδικο που τον κάλεσε και μετά την επανεξέταση μπορεί να ερωτηθεί από το Δικαστήριο και δεν πρέπει να επανακλητευθεί ή ερωτηθεί περαιτέρω εκτός κατόπιν άδειας του Δικαστηρίου.» Από την ανάγνωση του παραπάνω θεσμού είναι σαφές, ότι, η επανακλήτευση μάρτυρα ανάγεται στα πλαίσια της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου (βλ. την ΑΗΚ ν. Κανναβά