Μαρίνα Αγγελή άλλως Μαρίνα Γιαννάκη Αλκιβιάδη ν. Ευαγγέλου Μιχαλάκη Κυριάκου, Αρ. Αγωγής: 2330/12, 28/4/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2014:A177 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Δ. Ι. Κίτσιου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2330/12 Μεταξύ: Μαρίνα Αγγελή άλλως Μαρίνα Γιαννάκη Αλκιβιάδη, από τη Λεμεσό Ενάγουσας - και - Ευαγγέλου Μιχαλάκη Κυριάκου, από το Παραλίμνι Εναγομένου Αίτηση ημερομηνίας 28.05.2012 για προσωρινό διάταγμα Ημερομηνία: 28.04.2014 Για Αιτήτρια - Ενάγουσα: κα Ε. Αντωνιάδου Για Καθ΄ ου η Αίτηση - Εναγόμενο: κ. Ν. Δαμιανού (κ. Σ. Φασουλιώτης κατά την απόφαση) ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Στις 28.05.2012 η Ενάγουσα καταχώρισε, με Κλητήριο Ένταλμα Ειδικώς Οπισθογραφημένο την παρούσα αγωγή, διεκδικώντας δήλωση του Δικαστηρίου ότι η σύμβαση πώλησης που έγινε μεταξύ της και του Εναγόμενου και η οποία αφορούσε τη μεταβίβαση, του ακινήτου υπ΄αριθμό εγγραφής 1/34224, Φ/ΣΧ 54/570603, τεμάχιο 578, μερίδιο ½, ενορία Αγίου Ιωάννη, στη Λεμεσό, είναι εξ΄υπαρχής άκυρη. Ζητείται επίσης διάταγμα με το οποίο να ακυρώνεται η μεταβίβαση που έγινε στις 18.05.2007 από το όνομα της Ενάγουσας στο όνομα του Εναγόμενου. Ζητείται ακόμη η έκδοση διατάγματος το οποίο να διατάσσει το Διευθυντή του Κτηματολογίου όπως ακυρώσει τη μεταβίβαση του πιο πάνω ακινήτου η οποία έγινε στο όνομα του Εναγόμενου, και επανεγράψει αυτό στο όνομα της Ενάγουσας. Στις 28.05.2012 η Ενάγουσα κατόπιν μονομερούς αίτησης εξασφάλισε διάταγμα, το οποίο ορίστηκε επιστρεπτέο, με το οποίο απαγορεύεται στον Εναγόμενο να πωλήσει, μεταβιβάσει, υποθηκεύσει, δωρίσει, ανταλλάξει, επιβαρύνει, αποξενώσει με οποιοδήποτε τρόπο και/ή διαθέσει το πιο πάνω αναφερόμενο ακίνητο. Στις 07.01.2013 με απόφαση του το Δικαστήριο απέρριψε αίτηση της Ενάγουσας ημερομηνίας 09.11.2012 για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, που να υποστηρίζει την αίτηση της, ημερομηνίας 28.05.2012, για την έκδοση προσωρινού διατάγματος. Η εκδίκαση της αίτησης και του προσωρινού διατάγματος ακόμη εκκρεμεί λόγω καταχώρισης ενδιάμεσων αιτήσεων που σχετίζονται με παραμερισμό της επίδοσης που έγινε στον Εναγόμενο στη Σουηδία καθώς και λόγω εξασφάλισης διατάγματος αντεξέτασης του στην αίτηση παραμερισμού της επίδοσης οπότε έπρεπε αυτός να παρευρεθεί στο Δικαστήριο να αντεξετασθεί. Το θέμα της επίδοσης ξεκαθάρισε με απόφαση του Δικαστηρίου στις 06.03.
- Η αίτηση για το προσωρινό διάταγμα (στο εξής η αίτηση) υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της αιτήτριας η οποία αναφέρει ότι από το έτος 1989 μέχρι 18.05.2007 ήταν η εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια του ακινήτου με αριθμό εγγραφής 1/34224, τεμάχιο 578, μερίδιο ½, στη Λεμεσό εντός του οποίου είναι κτισμένη κατοικία στην οποία διέμενε πάντοτε με τα τρία παιδιά της. Μετά το 2006 ο γάμος της έχει διαλυθεί με απόφαση του Οικογενειακού Δικαστηρίου Λεμεσού. Από το έτος 1994 μέχρι και σήμερα πάσχει από αγχώδη καταθλιπτική διαταραχή με έντονα συμπτώματα κατάθλιψης και άγχους, αισθήματα θλίψης, δυσφορίας, ταχυκαρδίας, ίλιγγο, χρόνια ψυχοσωματικά συμπτώματα, μελαγχολία με διαταραχές συμπεριφοράς και από μειωμένη ικανότητα προσαρμογής και αντίληψης (επισυνάπτονται 13 ιατρικά πιστοποιητικά που αφορούν το έτος 2005 μέχρι το 2012). Επιπλέον αναφέρει ότι διέπραξε τρεις απόπειρες αυτοκτονίας λόγω των προβλημάτων που αντιμετώπιζε. Εξαιτίας των προβλημάτων της δεν έχει δική της και ελεύθερη βούληση αλλά ο οποιοσδήποτε μπορεί να επιβληθεί επί της βούλησης της. Από το 1994 μέχρι σήμερα βρίσκεται υπό φαρμακευτική αγωγή λαμβάνοντας αντικαταθλιπτικά και άλλα φάρμακα. Περί το Μάρτιο του 2007 συνήψε ερωτικό δεσμό με τον καθ΄ ου η αίτηση τον οποίο γνώρισε στη Σουηδία. Από την αρχή ο καθ΄ ου η αίτηση επέδειξε τεράστιο ενδιαφέρον για τις οικονομικές της εκκρεμότητες και υποχρεώσεις που υπήρχαν αναφορικά με το επίδικο ακίνητο το οποίο όταν ήρθαν στην Κύπρο είχε επισκεφθεί και της δήλωσε πως, ως οικονομολόγος και λογιστής στο επάγγελμα, ήθελε να τη βοηθήσει να βάλει τάξη στη ζωή της και ότι θα αναλάμβανε τα πάντα που την αφορούσαν και δεν χρειαζόταν αυτή να ανησυχεί. Ο καθ΄ ου η αίτηση διερεύνησε και έμαθε ότι υπήρχε χρέος ύψους ΛΚ32.000,00 προς όφελος του Συνεργατικού Ταμιευτηρίου Λεμεσού για το οποίο είχε καταχωρηθεί αίτηση καταναγκαστικής πώλησης στο Κτηματολόγιο Λεμεσού. Έκτοτε, εκμεταλλευόμενος την αδυναμία της να αντιληφθεί τι σήμαινε η καταναγκαστική πώληση, άρχισε να την πιέζει καθημερινά και να την εκφοβίζει ότι η τράπεζα θα της έπαιρνε το σπίτι της αν δεν εύρισκε το ποσό των ΛΚ32.000,
- Της είπε πως ο ίδιος έπρεπε να διευθετήσει το χρέος αφού θα χανόταν το σπίτι της. Της προκαλούσε με διάφορα λόγια πανικό και τέλος της πρότεινε να εξοφλήσει ο ίδιος το χρέος και όταν αυτή θα μπορούσε θα του το αποπλήρωνε, μιας και ήταν ερωτικοί σύντροφοι και την αγαπούσε. Ενόψει των πιέσεων και εκφοβισμών του καθ΄ ου η αίτηση και ενώ η αιτήτρια βρισκόταν σε περίοδο κατά την οποία αντιμετώπιζε παρατεταμένης διάρκειας ψυχολογικά προβλήματα αυτός, την έπεισε ότι θα έπρεπε να πάνε στο Κτηματολόγιο Λεμεσού και εκεί θα εξοφλούσε το χρέος της, αυτή θα έπρεπε να υπογράψει κάποια έγγραφα για ακύρωση, δήθεν, της διαδικασίας εκποίησης του ακινήτου της. Στις 18.05.2007 με την προτροπή του καθ΄ ου η αίτηση αυτή υπέγραψε κάποια έγγραφα στο Κτηματολόγιο Λεμεσού. Περί τα μέσα Μαρτίου 2012 υπήρξε διάσταση με τον καθ΄ ου η αίτηση. Σε κοινή συνάντηση τους ο καθ΄ ου η αίτηση, φωνάζοντας επίμονα στην ίδια αλλά και στα παιδιά της, της είπε ότι το σπίτι ήταν δικό του. Μετά από αυτή την εξέλιξη δημιουργήθηκαν υποψίες στο μυαλό της και με έρευνα που έγινε στο Κτηματολόγιο Λεμεσού, με έκπληξη της περί τις 26.03.2012, διαπίστωσε ότι στις 18.05.2007 το επίδικο ακίνητο μεταβιβάστηκε από αυτήν στον καθ΄ ου η αίτηση με βάση δήλωση μεταβίβασης πώλησης. Τότε αντιλήφθηκε ότι τα έγγραφα που υπόγραψε στο κτηματολόγιο δεν ήταν έγγραφα ακύρωσης της διαδικασίας εκποίησης του ακινήτου της, ενώ ο καθ΄ ου η αίτηση ψευδώς δήλωσε στους κτηματολογικούς λειτουργούς ότι αυτή του πουλούσε το σπίτι της για το ποσό των €136.688,
- Ενώ ο καθ΄ου η αίτηση κατέβαλε στο Συνεργατικό Ταμιευτήριο Λεμεσού το ποσό των ΛΚ32.000,00 δεν κατέβαλε οποιοδήποτε ποσό σε αυτήν. Στην ένορκη της δήλωση η αιτήτρια παραθέτει λεπτομέρειες ψυχικής πίεσης αλλά και δόλου και/ή απάτης και/ή ψευδών παραστάσεων στη βάση των οποίων ισχυρίζεται ότι η μεταβίβαση του επίδικου ακινήτου επ΄ ονόματι του καθ΄ ου η αίτηση θα πρέπει να ακυρωθεί. Για το παράπονο της η αιτήτρια προέβηκε και σε καταγγελία στην Αστυνομία η οποία, κατόπιν ερευνών, αποφάσισε πως δεν προέκυπτε ποινικό αδίκημα εναντίον του καθ΄ ου η αίτηση και γι΄ αυτό δεν προχώρησε σε ποινική υπόθεση εναντίον του. Επικοινώνησε δε επανειλημμένα με τον καθ΄ ου η αίτηση με σκοπό να τον πείσει να της επιστρέψει το επίδικο ακίνητο καταβάλλοντας του ΛΚ32.000,00 που αυτός πλήρωσε για το χρέος της, πλην όμως αυτός την καλούσε απειλητικά να βγει από το σπίτι, διαφορετικά θα έβγαζε αυτήν και την κόρη της έξω με τις κλωτσιές και ότι πρόθεση του ήταν να πωλήσει το επίδικο ακίνητο σε τρίτο πρόσωπο. Στις 22.05.2012 ο καθ΄ ου η αίτηση μετέβηκε στο επίδικο ακίνητο μαζί με δεύτερο πρόσωπο το οποίο τον προστάτευε βρίζοντας αυτήν και την κόρη της είχε σκοπό να τις βγάλει έξω από το σπίτι. Το δεύτερο πρόσωπο που τον συνόδευε ξυλοφόρτωσε την κόρη της και τον αδελφό της Ανδρέα Αλκιβιάδη. Ακολούθησε καταγγελία στην Αστυνομία. Η αξία του επίδικου ακινήτου ανέρχεται στις €350.000,
- Σε περίπτωση που δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα, τότε αυτή θα υποστεί ανεπανόρθωτη ζημιά, ενώ ο καθ΄ ου η αίτηση δεν θα υποστεί οποιαδήποτε ζημιά, αφού το ιδιοκτησιακό καθεστώς δε θα αλλάξει, μέχρι την εκδίκαση της αγωγής. Ο καθ΄ ου η αίτηση έχει καταχωρήσει ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης προβάλλοντας τους ακόλουθους λόγους:
- Η ενάγουσα κατά παράβαση του καθήκοντος που είχε παρέλειψε να παρουσιάσει όλα τα ουσιώδη γεγονότα και θέσεις ή και στοιχεία στο Δικαστήριο ή και όλους τους σημαντικούς ισχυρισμούς και γεγονότα και μάλιστα απέκρυψε αυτά παραπλανώντας το Δικαστήριο ή και πετυχαίνοντας έτσι την μονομερή έκδοση του διατάγματος ημερομηνίας 28.05.2012 το οποίο και θα πρέπει να ακυρωθεί ή και απορριφθεί όπως και η αίτηση ημερομηνίας 28.05.
- Η αιτήτρια παρέλειψε να παρουσιάσει πολλά ουσιώδη γεγονότα που ήταν σε γνώση της που εύλογα γνώριζε ή και όφειλε να γνωρίζει ή πληροφορηθεί η αιτήτρια ή και που ακόμη παραπλανητικά διαφορετικά παρουσίασε.
- Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για έκδοση μονομερώς ή και δια κλήσεως του προσωρινού διατάγματος ούτε και αποκαλύπτοντο με επάρκεια ή και καθόλου στοιχεία ή και γεγονότα απαραίτητα για την εικόνα ή και οικονομική κατάσταση του καθ΄ ου η αίτηση ή άλλα περιουσιακά στοιχεία του. Δεν συνέτρεχε το στοιχείο του κατεπείγοντος και απουσίαζαν σημαντικά στοιχεία που όφειλαν να ληφθούν υπόψη προ της έκδοσης του διατάγματος. Δεν υπήρχε κίνδυνος πώλησης ή αποξένωσης, δεν καταδείχθηκε κίνδυνος μη ικανοποίησης τυχόν εκδοθησομένης στην ενάγουσα απόφαση.
- Δεν πληρούντο ούτε πληρούνται οι προϋποθέσεις ή και οι όροι που απαιτούνται στα άρθρα 4, 5 και 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6 ή του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου.
- Η αιτήτρια δεν είχε ούτε έχει καλή βάση στην κυρίως αίτηση ή πιθανότητα επιτυχίας στις απαιτούμενες θεραπείες ή το λιγότερο δεν έχει καλή βάση για την αιτούμενη θεραπεία ή αγωγή της.
- Δεν επισυνέβησαν τα ισχυριζόμενα από την αιτήτρια.
- Η εγγραφή του επίδικου ακινήτου, αποτελούσε διευθέτηση ή και συμφωνία των διαδίκων και υπήρξε έγκυρο αντάλλαγμα.
- Η υποστηρικτική της αίτησης ένορκη δήλωση είναι άκυρη ή/και ανυπόστατη ή/και δεν αποτελεί μαρτυρία ή/και είναι αντικανονική ή/και αντιβαίνει τις πρόνοιες της Δ.39 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας αφού έγινε από πρόσωπο που δεν έχει προσωπική γνώση των γεγονότων της υπόθεσης ή/και πρόσωπο που δεν είναι σε θέση να γνωρίζει θετικά τα γεγονότα της υπόθεσης ή/και η ένορκη δήλωση δεν αποκαλύπτει την πηγή γνώσης των γεγονότων που παρατίθενται σε αυτή σε σημαντικά σημεία.
- Η νομική βάση της αίτησης είναι λανθασμένη ή και ανεπαρκής ή και δεν μπορεί να στηρίξει την αιτούμενη θεραπεία.
- Δεν αποκαλύπτονται ούτε στοιχειοθετούνται επαρκείς λόγοι για το νομικά και πραγματικά βάσιμο της αίτησης. Οι λόγοι ένστασης υποστηρίζονται από ένορκη δήλωση του καθ΄ ου η αίτηση στην οποία περιλαμβάνονται αρκετές αναφορές οι οποίες δε σχετίζονται με το προσωρινό διάταγμα αλλά την επίδοση του κλητηρίου εντάλματος στο εξωτερικό, θέμα το οποίο αποτέλεσε αντικείμενο άλλης ενδιάμεσης αίτησης η οποία έχει εκδικαστεί. Σε ότι αφορά το προσωρινό διάταγμα, διατυπώνεται σαφής άρνηση των ισχυρισμών της αιτήτριας. Περαιτέρω, ο καθ΄ ου η αίτηση ενώ αποδέχεται ότι η αιτήτρια κάποιες φορές είναι μελαγχολική καθώς και ότι αρκετές φορές λάμβανε χάπια χωρίς συνταγές, λέει ότι αυτή έχει πολύ καλή αντίληψη και ικανότητα να χειρίζεται τις υποθέσεις της. Όπως γνωρίζει ο ίδιος, κάποια ιατρικά πιστοποιητικά, ιδιαίτερα από τον ιατρό Χ"Βασίλη, εκδόθηκαν χωρίς καν να εξετάσει την αιτήτρια. Γνώρισε την αιτήτρια στις 06.03.2007 στη Σουηδία όπου ζει μόνιμα, όταν αυτή, μαζί με την αδελφή του και δύο άλλες κοπέλες, μετέβηκαν στη Σουηδία για διακοπές. Στη συνέχεια, συνήψε ερωτική σχέση μαζί της και έμειναν μαζί στη Σουηδία μέχρι το Μάρτιο του
- Η αιτήτρια είχε φοβερά οικονομικά προβλήματα, χρωστούσε σε τράπεζες και όφειλε την πληρωμή σωρείας ακάλυπτων επιταγών, καθώς επίσης, διάφορα ποσά σε ιδιώτες και εταιρείες. Είναι η ίδια που του ζήτησε και τον παρότρυνε να αγοράσει το επίδικο ακίνητο με σκοπό να αποφευχθεί η διαδικασία εκποίησης του. Προηγήθηκαν ειδοποιήσεις από το Συνεργατικό Ταμιευτήριο Λεμεσού, πράγμα για το οποίο την ενημέρωνε ο γιος της Μιχάλης. Ζήτησε από τον καθ΄ ου η αίτηση να έρθουν στην Κύπρο για να δουν το επίδικο ακίνητο. Αυτό έγινε και με τη βοήθεια γνωστής της αιτήτριας, η οποία εργαζόταν στο γραφείο φόρου εισοδήματος, υπολογίστηκε ότι η αξία του επίδικου ακινήτου ήταν στις ΛΚ80.000,00, ποσό το οποίο συμφωνήθηκε ως τίμημα της αγοράς. Ποσό ΛΚ40.000,00 θα κατέβαλλε ο καθ΄ ου η αίτηση για τα άμεσα χρέη της αιτήτριας προς τις τράπεζες και άλλες ΛΚ40.000,00 θα πληρώνονταν από αυτόν σε διάφορα χρέη της, όπως τα είχαν υπολογίσει. Στη βάση των πιο πάνω πλήρωσε τα ακόλουθα ποσά: (α) ΛΚ32.006,46 στο Συνεργατικό Ταμιευτήριο Λεμεσού το οποίο είχε αιτηθεί την εκποίηση του ακινήτου της αιτήτριας. (β) ΛΚ3.800,00 για δύο δάνεια που η αιτήτρια όφειλε στη Λαϊκή Τράπεζα (ΛΚ1.545,94 και ΛΚ2.254,32). (γ) ΛΚ1.312,50 για διάφορα τραπεζικά έξοδα. (δ) ΛΚ3.250,00 ως μεταβιβαστικά έξοδα του επίδικου ακινήτου. (Στις 17.05.2007 έκανε ανάληψη του ποσού των ΛΚ7.440,00 από λογαριασμό του στη Λαϊκή Τράπεζα). (ε) ΛΚ1.768,10 για εξόφληση χρέους της αιτήτριας στην Τράπεζα Κύπρου του λογαριασμού 0391-13-
- (στ) ΛΚ3.180,00 για εξόφληση χρέους της αιτήτριας στην Παγκυπριακή Χρηματοδοτήσεις του λογαριασμού 2014101577101 (ΛΚ1.500,00 με επιταγή και ΛΚ1.680,00 στις 22.11.2007). (ζ) ΛΚ5.000,00 περίπου συνολικά που έδωσε στην αιτήτρια ή πλήρωσε με εντολή της για διάφορους οφειλόμενους φόρους της ή λογαριασμούς και άλλα. (η) ΛΚ4.800,00 σε πιστωτές που είχε η αιτήτρια για το ινστιτούτο αισθητικής που διατηρούσε. (θ) ΛΚ4.000,00 περίπου για ακάλυπτες επιταγές της αιτήτριας (Τεκμήριο Η επιστολή της Κεντρικής Τράπεζας ότι η αιτήτρια είχε καταχωρηθεί στο ΚΑΠ και Τεκμήριο Θ δέσμη αντίγραφων επιταγών). (ι) ΛΚ3.000,00 προς την αιτήτρια για άνοιγμα ινστιτούτου αισθητικής στη Σουηδία. (κ) ΛΚ3.000,00 για άνοιγμα ινστιτούτου ζωγραφικής στη Σουηδία. (λ) ΛΚ15.000,00 και πλέον προς την αιτήτρια για αγορά καλλυντικών NU Skin στη Σουηδία για την αντιπροσωπεία. Όλα τα πιο πάνω ποσά ήταν προς εξόφληση του τιμήματος της αγοράς του επίδικου ακινήτου, το οποίο μεταβιβάστηκε στο όνομα του, αφού για μια βδομάδα πριν τη μεταβίβαση μετέβαινε με την αιτήτρια στα γραφεία του Τμήματος Εσωτερικών Προσόδων και στο Κτηματολόγιο για να καταστεί δυνατή η μεταβίβαση. Φιλικό πρόσωπο της αιτήτριας από το Τμήμα Εσωτερικών Προσόδων, τους καθοδήγησε σε ποια τμήματα να αποταθούν. Στο Κτηματολόγιο ρωτήθηκε η αιτήτρια ευθέως από υπάλληλο του Κτηματολογίου αν έλαβε το τίμημα της πώλησης και αν συμφωνούσε να προχωρήσει η μεταβίβαση. Συνεπώς γνώριζε πως το ακίνητο θα μεταβιβαζόταν στο όνομα του το Μάιο του
- Το 2009 η συνιδιοκτήτρια του οικοπέδου στο οποίο ευρίσκεται το επίδικο ακίνητο, Σοφία Χαρίτου, ξαδέλφη της αιτήτριας, ζήτησε από αυτόν, ως συνιδιοκτήτη πλέον του επίδικου ακινήτου, ενόσω βρισκόταν στη Σουηδία με την αιτήτρια, να υπογράψει σχέδια που η Σοφία Χαρίτου θα υπόβαλλε σε αρμόδια αρχή για νομιμοποίηση της οικοδομής της. Τα σχέδια συνυπογράφτηκαν με τη ξαδέλφη της αιτήτριας στην Κύπρο όταν ήρθαν μαζί με την αιτήτρια, η οποία ήταν ενήμερη για το θέμα. Ουδέποτε εκφόβησε την αιτήτρια, προφανώς όμως η ίδια ανησυχούσε λόγω των ακάλυπτων επιταγών που είχε εκδώσει και των ποινικών υποθέσεων που υπήρχαν εναντίον της. Ο καθ΄ ου η αίτηση αρνείται ότι το επίδικο ακίνητο έχει αξία €350.000,00 η δε αιτήτρια γνωρίζει πως το ποσό των ΛΚ80.000,00 ήταν λογικό και το Κτηματολόγιο υπολόγισε τα μεταβιβαστικά τέλη στο ποσό των ΛΚ90.000,
- Στις 23.03.2012 ενώ βρισκόταν στην Κύπρο για διακοπές με την αιτήτρια, διακόπηκε η συμβίωση τους και αυτός επέστρεψε μόνος στη Σουηδία. Ήρθε ξανά στην Κύπρο στις 13.05.
- Στις 16.05.2012 πήγε στο επίδικο ακίνητο, αντιλήφθηκε ότι το δωμάτιο του είχε μετατραπεί σε ινστιτούτο αισθητικής στο οποίο η αιτήτρια εργαζόταν έχοντας πελάτισσες. Εκεί η αιτήτρια του είπε ότι δεν ήθελε να ξαναμιλήσει μαζί του. Τότε αυτός αποτάθηκε σε δικηγόρο ο οποίος απέστειλε επιστολή στην αιτήτρια στις 21.05.2012 και ενημερώθηκε η Αστυνομία. Το πρόσωπο που τον συνόδευε, αντίθετα με όσα λέει η αιτήτρια, δέχθηκε επίθεση από συγγενικά της πρόσωπα και όταν ήρθε η Αστυνομία αυτός εξήγησε τα πραγματικά γεγονότα και ως εκ τούτου καμία υπόθεση ανοίχθηκε εναντίον του, παρά τις καταγγελίες της αιτήτριας. Η ακροαματική διαδικασία της επίδικης αίτησης διεξάχθηκε στη βάση των προαναφερόμενων ενόρκων δηλώσεων και των αγορεύσεων των ευπαίδευτων συνηγόρων των διαδίκων. Οι θέσεις τους προβάλλουν εκ διαμέτρου αντίθετες επί όλων των ουσιαστικών θεμάτων που θα απασχολήσουν το Δικαστήριο. Από την πλευρά της αιτήτριας, πέραν από τη θέση ότι πληρούνται όλες οι προϋποθέσεις έκδοσης προσωρινού διατάγματος, τονίζεται η αναγκαιότητα διατήρησης του σε ισχύ, διαφορετικά ο καθ΄ ου η αίτηση θα είναι ελεύθερος να μεταβιβάσει το επίδικο ακίνητο που είναι και αντικείμενο της αγωγής. Σε τέτοια περίπτωση η αιτήτρια θα είναι αδύνατο αν επιτύχει στην αγωγή, να ικανοποιήσει την απαίτηση της. Το ιδιοκτησιακό καθεστώς θα παραμείνει ως έχει, δηλαδή επ΄ ονόματι του καθ΄ ου η αίτηση, συνεπώς αν ο τελευταίος επιτύχει στην αγωγή του δεν θα ζημιωθεί περισσότερο από την αιτήτρια. Από την πλευρά του καθ΄ ου η αίτηση αμφισβητούνται έντονα οι προϋποθέσεις έκδοσης προσωρινού διατάγματος, και ιδιαίτερα η ύπαρξη πιθανότητας επιτυχίας της αγωγής αλλά και η δυσκολία ή αδυναμία να απονεμηθεί δικαιοσύνη στο μέλλον. Δίδεται επίσης ιδιαίτερη έμφαση σε απόκρυψη ουσιωδών στοιχείων εκ μέρους της αιτήτριας κατά την εξασφάλιση του προσωρινού διατάγματος. Νομική πτυχή:- Η αίτηση στηρίζεται τόσο στο άρθρο 32 του Νόμου 14/60 όσο και στα άρθρα 4, 5, 7, 8 και 9 του Κεφ.
- Θα πρέπει να σημειωθεί ότι στην αγόρευση της η συνήγορος των Αιτητών έκανε αναφορά, και ορθά πρέπει να λεχθεί, στο άρθρα 4 του Κεφ.
- Για να φανεί η όποια σημασία του άρθρου 4, το Δικαστήριο θα παραπέμψει στο πιο κάτω απόσπασμα από την υπόθεση ABP Holdings Ltd v. Κιταλίδη,
(1994)1 ΑΑΔ 694 από τη σελίδα 701. «... Τα άρθρα 4 και 5 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6, κάνουν ειδική ρύθμιση των καταστάσεων στις οποίες αναφέρονται. Δεν αφαιρούν τίποτε από τις πρόνοιες του άρθρου 32 του Ν.14/60, που προσδιορίζει, όπως είπαμε πιο πριν το γενικό πλαίσιο της δικαιοδοσίας των Δικαστηρίων στην έκδοση παρεμπιπτόντων διαταγμάτων.» Το άρθρο 32
(1)έχει ως εξής: «Τηρουμένου οιουδήποτε διαδικαστικού κανονισμού έκαστον δικαστήριον, εν τη ασκήσει της πολιτικής αυτού δικαιοδοσίας, δύναται να εκδίδη απαγορευτικόν διάταγμα (παρεμπίπτον, διηνεκές, ή προστακτικόν), ή να διορίζη παραλήπτην εις πάσας τας περιπτώσεις εις ας το δικαστήριον κρίνει τούτο δίκαιον ή πρόσφορον, καίτοι δεν αξιούνται ή χορηγούνται ομού μετ΄ αυτού αποζημιώσεις ή άλλη θεραπεία: Νοείται ότι παρεμπίπτον απαγορευτικόν διάταγμα δεν θα εκδίδεται εκτός εάν το δικαστήριον ικανοποιηθή ότι υπάρχει σοβαρόν ζήτημα προς εκδίκασιν κατά την επ΄ ακροατηρίου διαδικασίαν, ότι υπάρχει πιθανότης ότι ο ενάγων δικαιούται εις θεραπείαν, και ότι εκτός εάν εκδοθή παρεμπίπτον απαγορευτικόν διάταγμα, θα είναι δύσκολον ή αδύνατον να απονεμηθή πλήρης δικαιοσύνη εις μεταγενέστερον στάδιον.». Είναι πρόδηλη διαπίστωση ότι το άρθρο 32 του Ν.14/60 αναλύθηκε σε σωρεία αποφάσεων και συγκεκριμενοποιήθηκαν οι προϋποθέσεις για έκδοση προσωρινού διατάγματος. Οι υποθέσεις Karydas Taxi Co Ltd v. Andreas Komodikis
(1975)1 CLR 321, Constantinides v. Makriyiorghou and another
(1978)1 CLR 585 και η Odysseos v. Pieris Estates and others
(1982)1 CLR 557, είναι μόνο μερικές που ενδεικτικά αναφέρονται. Στη συνέχεια παρατίθενται οι τρεις βασικές προϋποθέσεις που θα πρέπει να συντρέχουν πριν το Δικαστήριο αποφασίσει, να ασκήσει τη διακριτική του εξουσία με βάση το ισοζύγιο των επιπτώσεων, υπέρ της έκδοσης ή μη έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος και κατ΄ επέκταση στη διατήρηση του σε ισχύ μέχρι την εκδίκαση της αγωγής: (α) Σοβαρό ζήτημα για εκδίκαση. (β) Ορατή προοπτική και/ή πιθανότητα ότι ο ενάγοντας δικαιούται σε θεραπεία στην αγωγή. (γ) Να είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο χωρίς την έκδοση του διατάγματος. Αναφορικά με τις δύο πρώτες προϋποθέσεις έχει εξηγηθεί ότι ως προς την ύπαρξη σοβαρού ζητήματος για εκδίκαση, δεν περιλαμβάνεται οτιδήποτε πέραν από του να αποδειχθεί ότι πρόκειται περί συζητήσιμης υπόθεσης με βάση τα δικόγραφα και τη μαρτυρία. Για δε την ύπαρξη πιθανότητας να δικαιούται ο Ενάγοντας σε θεραπεία, επεξηγείται στη νομολογία ότι αφορά την απόδειξη ύπαρξης υπόθεσης πέραν από απλή πιθανότητα αλλά και κάτι λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων που είναι ο βαθμός απόδειξης που απαιτείται στις πολιτικές υποθέσεις. Ειδικότερα σε σχέση με τη δεύτερη προϋπόθεση είναι χρήσιμα τα όσα αναφέρονται στην υπόθεση Α. Κυτάλα ν. Άννα Χρυσάνθου και άλλοι
(1996)1 Α.Α.Δ. 253 και είναι τα εξής: «Η διακρίβωση πιθανότητας επιτυχίας, που αποτελεί προϋπόθεση, γίνεται στη βάση της προσαχθείσας μαρτυρίας: βλ. Odysseos v. Pieris Estated Ltd and Others
(1982)1 CLR 557. Διευκρινίζουμε ότι η μαρτυρία πρέπει να αναφέρεται με ακρίβεια σε γεγονότα από τα οποία να καταδεικνύεται η ύπαρξη πιθανότητας. Το Εφετείο στην υπόθεση Constantinides v. Makriyiorghou
(1978)1 CLR 585, παρέθεσε επιδοκιμαστικά το εξής απόσπασμα από την απόφαση του δικαστή Slade J., στην Re Lord Cable (deceased) Garatt and Others v. Waters and Others
(1976)3 ALL E.R. 417 (σελ. 430) στην οποία εξηγείται ότι, ακόμα και μετά την απόφαση στην American Gyanamid v. Ethicon
(1975)1 All E.R. 504, η προοπτική επιτυχίας δεν μπορεί παρά να εξετάζεται στη βάση μαρτυρίας.» Μετά την εξέταση των πιο πάνω προϋποθέσεων και εφόσον αυτές πληρούνται, το Δικαστήριο θα πρέπει επιπλέον να αποφασίσει κατά πόσο είναι δίκαιο ή πρόσφορο να εκδώσει τα αιτούμενα διατάγματα. Είναι προφανές ότι σκοπός της εξασφάλισης προσωρινού διατάγματος είναι η προστασία του Ενάγοντα για να αποζημιωθεί σε περίπτωση επιτυχίας της αγωγής του μετά την ακρόαση. Η ανάγκη προστασίας του Ενάγοντα δεν μπορεί παρά να σταθμίζεται πάντοτε με την αντίστοιχη ανάγκη να προστατευθεί ο Εναγόμενος από ζημιά που θα ήταν δυνατό να υποστεί κατά την άσκηση των δικών του δικαιωμάτων. Το Δικαστήριο συνεπώς θα πρέπει πάντοτε να σταθμίζει τα δύο πιο πάνω στοιχεία και να καθορίσει εάν είναι δυνατό ποιος από τους δύο διάδικους, θα υποστεί τη μεγαλύτερη ταλαιπωρία από την έκδοση ή όχι του διατάγματος (Βλέπε υπόθεση American Cinamid Co. v. Ethicon Ltd
(1975)1 All E.R. 504, 509-510). Ένα άλλο θέμα το οποίο εξετάζεται, πριν την έκδοση προσωρινού διατάγματος, είναι κατά το πόσο οι αποζημιώσεις στις οποίες δυνατό να δικαιούται ο Ενάγοντας, θα ήταν εύκολο ή δυνατό να υπολογισθούν με αρκετή βεβαιότητα. Η δυσκολία ή αδυναμία υπολογισμού αποτελεί παράγοντα ο οποίος συνηγορεί προς την έκδοση τέτοιου διατάγματος. Βλέπε υπόθεση Καρυδάς Ταξί Co Ltd ν. Ανδρέας Κωμοδίκης
(1975)1 Α.Α.Δ 321. Μια άλλη αρχή, την οποία το Δικαστήριο πρέπει να έχει υπόψη κατά την άσκηση της διακριτικής του εξουσίας για έκδοση ή μη προσωρινού διατάγματος, είναι το ανεπιθύμητο να ζητείται με την αίτηση για προσωρινό διάταγμα ουσιαστικά η ίδια θεραπεία με αυτή της αγωγής, ούτως ώστε να μην αναγκάζεται το Δικαστήριο να εκδικάζει το ίδιο θέμα σε δύο περιπτώσεις. (Βλ. γενικά Halsbury´s Laws of England, 3η Έκδοση, Τόμος 21, παράγρ. 763, Michael v. Brenivos Ltd
(1969)1 CLR 578, Bhimjiyani v. Gregoriou
(1980)1 CLR 14 και η υπόθεση Re Χ΄΄ Κωνσταντή, Αίτ. 89/98 της 8.10.98). Περαιτέρω σύμφωνα με την υπόθεση C.T. TOBACCO LIMITED v. Της Εταιρείας Εκδόσεις ΑΡΚΤΙΝΟΣ Λτδ κ.α.
(2003)1(Β) Α.Α.Δ. 853 το Δικαστήριο δεν μπορεί στο στάδιο της έκδοσης ενός παρεμπίπτοντος διατάγματος να προβεί σε αξιολόγηση της μαρτυρίας των προσώπων που τυχόν αντεξετάσθηκαν, για να καταλήξει σε εύρημα κατά πόσο ήταν αξιόπιστοι ή όχι. Αξιολόγηση των εκατέρωθεν εκδοχών και συμπέρασμα:- Λαμβανομένων υπόψη όλων των πιο πάνω νομικών αρχών και κανόνων, τη μαρτυρία που έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου από τις δύο πλευρές, χωρίς να διενεργείται οποιαδήποτε αξιολόγηση ως προς την αξιοπιστία αυτής, αλλά κατά αφηρημένο και αντικειμενικό κριτήριο, εξετάζεται στη συνέχεια κατά πόσο συντρέχουν οι προϋποθέσεις που απαιτούνται για την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων, εφ΄ όσον αυτές αμφισβητούνται και κατά ακολουθία εάν δικαιολογείται η έκδοση και διατήρηση σε ισχύ του προσωρινού διατάγματος ημερομηνίας 28.05.
- (α) Σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση:- Αναμφισβήτητα η έγερση αγωγής για ακύρωση μεταβίβασης ακινήτου με λεπτομέρειες δόλου, απάτης και ψυχικής πίεσης με επιβεβαίωση ενόρκως από την αιτήτρια αυτών των θέσεων στη βάση ύπαρξης κατάθλιψης και άλλων σωματικών χρόνιων συμπτωμάτων εκ μέρους της αιτήτριας, αλλά και πληρωμής μόνο ενός μικρού ποσού σε σύγκριση με την ισχυριζόμενη αξία του ακινήτου, ήτοι €350.000,00 συνηγορεί σε συμπέρασμα για ύπαρξη ενός σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση ενώπιον του Δικαστηρίου (β) Ορατή προοπτική και/ή πιθανότητα η αιτήτρια να δικαιούται σε θεραπεία: Αναφορικά με αυτή την προϋπόθεση προκύπτει πως ενώ η εκδοχή της αιτήτριας είχε την αναγκαία δυναμική για την έκδοση μονομερώς του προσωρινού διατάγματος, μετά την ακροαματική διαδικασία κρίνεται ότι η εικόνα έχει αλλάξει στο βαθμό που αποδυναμώνει την εκδοχή της ιδωμένη πάντοτε αντικειμενικά. Καθοριστικά στοιχεία τα οποία υποστήριξαν την έκδοση μονομερώς του διατάγματος ήταν (α) πως η αιτήτρια βρισκόταν σε τέτοια ψυχολογική κατάσταση που κυριαρχούσε εύκολα οποιοδήποτε πρόσωπο επί της θελήσεως της, (β) το ακίνητο της ενώ είχε αξία €350.000,00 ο καθ΄ου η αίτηση ασκώντας ψυχολογική πίεση το μεταβίβασε επ΄ονόματι του πληρώνοντας σ΄αυτήν, μέσω εξόφλησης χρέους που αυτή είχε, μόνο το ποσό των ΛΚ32.000,00 (€54.675,25). Προκύπτει ωστόσο, από την ακροαματική διαδικασία, πως κανένα από τα ιατρικά πιστοποιητικά, που η αιτήτρια επισύναψε στην επίδικη αίτηση, ομιλεί περί ανικανότητας της να χειρίζεται τις υποθέσεις της, ειδικότερα αυτά που αφορούν την περίοδο του Μαΐου του 2007 που έγινε η μεταβίβαση. Ούτε και αναφέρεται πως η αιτήτρια δεν αντιλαμβάνεται τις συνέπειες των πράξεων της. Φαίνεται ακόμη πως το κυρίαρχο θέμα στην έκδοση των ιατρικών πιστοποιητικών ήταν πως η αιτήτρια δεν ήταν σε θέση να εργάζεται. Περαιτέρω ενώ αναφέρεται από την αιτήτρια ότι η επίδικη κατοικία αξίζει €350.000,00, εκ μέρους του καθ΄ου η αίτηση προβλήθηκε η θέση ότι η συμφωνία για την κατοικία ήταν ΛΚ80.000,00 και πως το Κτηματολόγιο υπολόγισε τα μεταβιβαστικά τέλη στο ποσό των ΛΚ90.000,
- Αυτή τη μαρτυρία η αιτήτρια όφειλε να την αντικρούσει και αναχαιτίσει καθότι προβάλλει ουσιαστικής σημασίας αφού δίνει διαφορετική διάσταση από αυτή που παρουσίασε αρχικά η αιτήτρια. Ούτε αντεξέταση του καθ΄ου η αίτηση υπήρξε ούτε και απαντητική ένορκη δήλωση για να παρουσιαστεί εκτίμηση για την υποστήριξη της θέσης της αιτήτριας ότι η αξία της επίδικης κατοικίας είναι €350.000,00, και όχι στις ΛΚ80.000,00 που συμφωνήθηκε ως ισχυρίζεται ο καθ΄ου η αίτηση. Το ποσό των ΛΚ80.000,00 που ο καθ΄ου η αίτηση υποστηρίζει ότι έχει συμφωνηθεί έχει επίσης σημασία και ως προς το γεγονός ότι, αυτός παραθέτοντας λεπτομέρειες πληρωμής χρηματικών ποσών για ακάλυπτες επιταγές για χρέη ή υποχρεώσεις της αιτήτριας, έχει εξοφλήσει το ισχυριζόμενο συμφωνημένο τίμημα της επίδικης κατοικίας. Από αυτή τη μαρτυρία του καθ΄ου η αίτηση την οποία η αιτήτρια επίσης δε ζήτησε αντεξέταση ή να παρουσιάσει απαντητική ένορκη δήλωση προκύπτουν πολύ αρνητικά στοιχεία για την αιτήτρια. Τούτο επειδή παραμένει δικαιολογημένα η εντύπωση ότι η αιτήτρια παραπλάνησε το Δικαστήριο κατά την εξασφάλιση του προσωρινού διατάγματος λέγοντας ότι ο καθ΄ου η αίτηση της πλήρωσε μόνο το ποσό των ΛΚ32.000,00 και κανένα άλλο ποσό. Όφειλε να τοποθετηθεί επί των θέσεων αυτών με μαρτυρία ή αντεξέταση του καθ΄ου η αίτηση. Ο καθ΄ου η αίτηση έχει επίσης θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου τη μαρτυρία πως η αιτήτρια γνώριζε ότι αυτός ήταν ιδιοκτήτης από το 2007, όταν συνυπόγραφε, με την ξαδέλφη της και συνιδιοκτήτρια επί του ακινήτου που βρίσκεται η επίδικη κατοικία, σχέδια για νομιμοποίηση της κατοικίας της από αρμόδια Αρχή. Ούτε αυτή τη μαρτυρία την απέκρουε με συμπληρωματική ένορκη δήλωση ή ζήτησε αντεξέταση. Το αποτέλεσμα είναι πως η αιτήτρια μένει εκτεθειμένη ως προς τη δυναμική της εκδοχής της, και δη ότι είναι το 2012 που για πρώτη φορά έμαθε ότι ο καθ΄ου η αίτηση ήταν ο ιδιοκτήτης της επίδικης κατοικίας. Επιπρόσθετα παρατηρείται πως η αιτήτρια ισχυρίζεται ότι αποτάθηκε στο Κτηματολόγιο και έμαθε ότι το ακίνητο της μεταβιβάστηκε στον καθ΄ ου η αίτηση από το 2007 δυνάμει πώλησης, απόφυγε όμως να αναφέρει σε ποιο ποσό το Κτηματολόγιο υπολόγισε τα μεταβιβαστικά τέλη. Όφειλε να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου αυτή τη μαρτυρία και δεν το έπραξε. Έχοντας υπόψη άλλη μαρτυρία της ότι η επίδικη κατοικία αξίζει €350.000,00 χωρίς οποιαδήποτε εκτίμηση, η απόκρυψη κρίνεται μεμπτή εκ μέρους της. Παράλληλα τα πιο πάνω στοιχεία, όπως έχουν τεθεί από τον καθ΄ου η αίτηση ενώπιον του Δικαστηρίου χωρίς να αντικρουσθούν, δικαιολογούν συμπέρασμα ότι η αιτήτρια δεν αποκάλυψε, κατά την εξασφάλιση του προσωρινού διατάγματος όλα τα απαραίτητα για την κρίση του Δικαστηρίου στοιχεία. Η νομολογία σε τέτοιες περιπτώσεις είναι ξεκάθαρη, τέτοια φαινόμενα δικαιολογούν από μόνα τους την ακύρωση του προσωρινού διατάγματος. Είναι πρόδηλο από τα προλεχθέντα πως πρόκειται για καθοριστικά στοιχεία επί της άσκησης της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου κατά την εξασφάλιση του διατάγματος μονομερώς. Στην υπόθεση The Timberland Co of U.S.A. v. Evans & Sons Ltd κ.ά.
(1998)1Β ΑΑΔ 1179, αναφέρθηκε πως η απόκρυψη ουσιωδών γεγονότων ανατρέπει τη βάση του διατάγματος το οποίο έχει εκδοθεί μετά από μονομερή αίτηση και το καθιστά ακυρωτέο. Συνακόλουθα εφόσον η μη αποκάλυψη των πιο πάνω στοιχείων σχετίζεται ουσιωδώς με το βάσιμο του δικαιώματος της αιτήτριας αλλά και την πιθανότητα επιτυχίας είναι αρκετή για το Δικαστήριο για να ακυρώσει το εκδοθέν προσωρινό διάταγμα. (γ) Δύσκολο ή αδύνατο να αποδοθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο εκτός και αν εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα. Ανεξάρτητα από το ότι η (β) προϋπόθεση δεν πληρείται τα στοιχεία που σχετίζονται με τις πληρωμές και το τίμημα της επίδικης κατοικίας δεν μπορούν να παραγνωρισθούν. Σύμφωνα με τις πληρωμές που ο καθ΄ου η αίτηση ισχυρίζεται ότι κατέβαλε αυτές ανέρχονται περίπου στο ποσό των ΛΚ80.000,00 δηλαδή εξόφλησε το ισχυριζόμενο συμφωνημένο τίμημα. Περαιτέρω όμως ακόμα και στη βάση της εκδοχής της αιτήτριας αυτή πληρώθηκε ΛΚ32.000,00 (εξόφληση χρέους της στο Συνεργατικό Ταμιευτήριο Λεμεσού), συνεπώς αν κερδίσει την αγωγή της θα πρέπει να επιστρέψει αυτό το ποσό στον καθ΄ου η αίτηση. Ο τελευταίος φαίνεται με τη μαρτυρία του πως είναι ευκατάστατος, αφού δήλωσε ότι έχει ακόμη μία κατοικία στο Παραλίμνι και μία στη Στοκχόλμη όπου κατοικεί κάτι που δεν αμφισβητήθηκε. Συνεπώς αν το διάταγμα δε διατηρηθεί σε ισχύ, η δε αιτήτρια επιτύχει στην αγωγή της θα δικαιούται σε αποζημιώσεις επί της αξίας της κατοικίας μείον τις ΛΚ32.000,00 που αποδέχεται ότι πληρώθηκαν για λογαριασμό της ή ακόμη μείον τα υπόλοιπα ποσά που ο καθ΄ ου η αίτηση ισχυρίζεται ότι πλήρωσε γι΄ αυτήν. Σε περίπτωση όμως που το διάταγμα διατηρηθεί σε ισχύ και η Εναγόμενη αποτύχει στην αγωγή της τότε ο καθ΄ου η αίτηση θα στερείται για μεγάλο χρονικό διάστημα της περιουσίας του λαμβανομένου υπόψη ότι η αιτήτρια κατέχει και χρησιμοποιεί αυτό εδώ και δύο χρόνια οπότε επήλθε η διάσταση τους χωρίς να καταβάλλει οποιοδήποτε ενοίκιο ενώ η αιτήτρια, μέσω της δικηγόρου της, δηλώνει άνεργη χωρίς εισοδήματα. Στο στάδιο αυτό κρίνεται ορθό να γίνει αναφορά στην υπόθεση BACARDI & CO LTD v. VINCO LTD
(1996)1(Β) Α.Α.Δ. 788 στην οποία αναφέρθησαν τα εξής σχετικά με το ζήτημα του ισοζυγίου της ευχέρειας. "Αναφορικά με το ισοζύγιο της ευχέρειας αυτό υποδηλώνει το ενδιαφέρον του Δικαστηρίου να ισοζυγίζει τον κίνδυνο αδικίας η οποία θα προκύψει αν φανεί ότι η απόφαση του που δόθηκε στο ενδιάμεσο στάδιο ήταν εσφαλμένη. Όπως το έχει θέσει ο δικαστής Hoffman στην Films Rover International Limited v. Cannon Film Sales Limited
(1987)1 W.L.R. 670: Το κύριο δίλημμα σε σχέση με την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων είτε αυτά είναι απαγορευτικά ή επιτακτικά, είναι ότι υπάρχει εξ ορισμού ο κίνδυνος ότι το Δικαστήριο μπορεί να πάρει εσφαλμένη απόφαση με το νόημα ότι έχει χορηγήσει διάταγμα σε διάδικο ο οποίος αποτυγχάνει να αποδείξει τα δικαιώματα του κατά τη δίκη (ή θα αποτύγχανε αν υπήρχε δίκη) ή διαζευκτικά με το να παραλείψει να χορηγήσει διάταγμα σε διάδικο που επιτυγχάνει (ή θα πετύχει) στη δίκη. Αποτελεί επομένως θεμελιωμένη αρχή ότι το Δικαστήριο πρέπει να υιοθετήσει εκείνη την πορεία η οποία φαίνεται ότι ενέχει τους λιγότερους κινδύνους αδικίας εάν ήθελε φανεί ότι η απόφαση του ήταν «εσφαλμένη» με το πιο πάνω νόημα. Οι κατευθυντήριες γραμμές για την χορήγηση και των δύο ειδών προσωρινών διαταγμάτων πηγάζουν από αυτή την αρχή." Στη βάση των πιο πάνω νομολογηθέντων έστω ότι η αιτήτρια πετυχαίνει στην αγωγή της (στη βάση ψυχολογικής πίεσης ή δόλου ή απάτης) ο καθ΄ου η αίτηση θα έχει να λαμβάνει από αυτή το ποσό των ΛΚ80.000,00 περίπου ή στη χειρότερη περίπτωση το ποσό των ΛΚ32.000 (€54.675,25). Έστω ότι αποξενώσει την επίδικη κατοικία η αξία της είναι εύκολο να εκτιμηθεί και να καταβληθούν στην αιτήτρια αποζημιώσεις από τον εύπορο καθ΄ ου η αίτηση. Η αιτήτρια δεν προβάλλει τη θέση ότι είναι οικονομικά εύπορη και πως ο καθ΄ου η αίτηση δεν θα πρέπει να ανησυχεί. Από την άλλη αν η αιτήτρια αποτύχει στην αγωγή της τότε αυτό θα σημαίνει ότι ο καθ΄ου η αίτηση θα στερηθεί του δικαιώματος να διαχειριστεί την περιουσία του. Όπως έχει γίνει αντιληπτό η αιτήτρια διαμένει ακόμη στην επίδικη κατοικία χωρίς να πληρώνει οποιοδήποτε ποσό στον καθ΄ου η αίτηση είτε έναντι ενοικίου είτε έναντι επιστροφής των χρημάτων που κατέβαλε γι΄ αυτήν. Υπό τις πιο πάνω διαπιστώσεις, διαφαίνεται πως με τη διατήρηση του προσωρινού διατάγματος πιο εκτεθειμένος θα παραμείνει ο καθ΄ου η αίτηση παρά η αιτήτρια, έστω και αν αυτή επιτύχει στην αγωγή της. Ενόψει όλων των πιο πάνω και ειδικότερα της μη απόδειξης των προϋποθέσεων (β) και (γ) αλλά και της απόκρυψης ουσιωδών στοιχείων, το προσωρινό διάταγμα ημερομηνίας 28.05.2012 ακυρώνεται. Τα έξοδα επιδικάζονται προς όφελος του καθ΄ου η αίτηση και εναντίον της αιτήτριας. Να υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο για να πληρωθούν στο τέλος της εκδίκασης της αγωγής. (Υπ.) .............. Δ.Ι. Κίτσιος, Α.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΜΔ Subject: Civil/Other actions/Interim Αναφορά: Πολιτική Δικονομία - Ακύρωση επίδοσης στο εξωτερικό - Άδεια σφράγισης cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο