ETHIMEX S. A. ν. Christ. Haggipavlu Sons Limited, Αριθμός αγωγής: 1804/2013, 29/4/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2014:A181 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Κ. Κωνσταντίνου, Ε. Δ. Αριθμός αγωγής: 1804/2013 Μεταξύ: ETHIMEX S. A., από την Ελβετία Εναγόντων και Christ. Haggipavlu Sons Limited, από τη Λεμεσό Εναγόμενων -------------------- Αίτηση ημερομηνίας 10.1.2014 ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 29.4.2014 EMΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για εναγόμενους- αιτητές: κα Καρακώστα Για ενάγοντες - καθ' ων η αίτηση: κα Θεοδώρου ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Οι ενάγοντες, με την αγωγή τους αξιώνουν εναντίον των εναγόμενων το ποσό των €21.219,30, ως υπόλοιπο τιμολογίου και/ή λογαριασμού. Το ποσό αυτό αντιπροσωπεύει την αξία ποσότητας αιθανόλης που οι πρώτοι προμήθευσαν στους δεύτερους στις 20.12.2010, εκτελώντας σχετική παραγγελία τους, για το οποίο οι ενάγοντες εξέδωσαν τιμολόγιο επ' ονόματί τους για το παραπάνω ποσό, ως η συμφωνία μεταξύ των διαδίκων. Ήταν ρητός όρος της ίδιας συμφωνίας, ο οποίος περιλαμβάνεται και στο επίδικο τιμολόγιο ότι η πληρωμή και/ή εξόφλησή του θα έπρεπε να γίνει εντός 30 ημερών από την αποστολή του φορτίου της αιθανόλης από τους ενάγοντες στους εναγόμενους. Δηλαδή μέχρι τις 19.1.
- Μετά την ημερομηνία αυτή, οι ενάγοντες επικοινώνησαν τόσο γραπτώς όσο και τηλεφωνικά με τους εναγόμενους, οι οποίοι, παρά τις αρχικές διαβεβαιώσεις που έδιναν για διευθέτηση της οφειλής τους, εντούτοις δεν το έπραξαν, έστω κι αν από την ημέρα που το παραπάνω ποσό κατέστη απαιτητό μέχρι σήμερα, ουδέποτε αρνήθηκαν την ύπαρξή του και/ή αμφισβήτησαν την υποχρέωσή τους για εξόφλησή του. Οι εναγόμενοι, στις 10.1.2014 καταχώρησαν υπεράσπιση στην αγωγή. Η ουσία της έγκειται σε όσα αναφέρουν στις παραγράφους 4 και 6, το περιεχόμενο των οποίων παρατίθεται αυτούσιο: «
- Οι Εναγόμενοι από τη παράγραφο 4 της Έκθεσης Απαίτησης παραδέχονται ότι οι Ενάγοντες εκτέλεσαν την παραγγελία στις 20/12/10 και την έκδοση τιμολογίου για το ποσό των €21.219,30 και περαιτέρω ισχυρίζονται ότι η αποσταλείσα ποσότητα αιθανόλης δεν ήταν η συμφωνηθείσα, αλλά πολύ μικρότερη η οποία μάλιστα στάλθηκε και παραδόθηκε πολύ καθυστερημένα, με αποτέλεσμα οι Εναγόμενοι να μην είναι σε θέση να ανταποκριθούν στις ανάγκες της επιχείρησης τους και να υποστούν απώλειες και ζημιές για τις οποίες επιφυλάσσουν όλα τα δικαιώματα τους. Λεπτομέρειες θα αναφερθούν κατά την δικάσιμο. Παραδέχονται ότι οι Ενάγοντες εξέδωσαν τιμολόγιο για το ποσό των €21.219,
- ..................................
- Οι Εναγόμενοι ισχυρίζονται ότι ουδέν ποσό οφείλουν στους Ενάγοντες και επιφυλάσσουν τα δικαιώματα τους να αξιώσουν αποζημιώσεις για τις απώλειες και ζημίες που υπέστησαν από την εκ μέρους των Εναγόντων παράβαση της μεταξύ τους συμφωνίας». Την ίδια μέρα οι εναγόμενοι καταχώρησαν και την υπό κρίση αίτηση, με την οποία ζητούν: «
- Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο ν' απορρίπτεται αυτόματα και χωρίς οποιαδήποτε άλλη διαταγή του Δικαστηρίου η με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό αγωγή, σε περίπτωση που οι Καθ' ων η Αίτηση δεν δώσουν μέσα σε 20 μέρες από την έκδοση του παρόντος διατάγματος ασφάλεια εξόδων υπό μορφή τραπεζικής εγγύησης Κυπριακής Τράπεζας και/ή Τράπεζας της αποδοχής του Δικαστηρίου και/ή με οποιονδήποτε άλλο τρόπο το Δικαστήριο θεωρήσει ορθό και δίκαιο και/ή καταθέσει στο Δικαστήριο το ποσό των €3.137,
- Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να αναστέλλεται η περαιτέρω προώθηση της αγωγής με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό μέχρι που οι Ενάγοντες/Καθ' ων η Αίτηση να συμμορφωθούν με οποιοδήποτε διάταγμα του Δικαστηρίου για παροχή ασφάλειας εξόδων.
- Διάταγμα του Δικαστηρίου αναφορικά με τον περαιτέρω χειρισμό της με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό αγωγής.
- Τα έξοδα της παρούσας αίτησης πλέον Φ.Π.Α. (10275451R)». Η αίτηση βασίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, Δ.60 Θ.Θ.1 μέχρι 6 και Δ.48 Θ.Θ.1 μέχρι 4, 8 και 9 και τέλος, στις εγγενείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η αίτηση εκτίθενται στην ακόλουθη ένορκη δήλωση της Ανθής Ξενοφώντος: «Εγώ, η Ανθή Ξενοφώντος, από τη Λεμεσό, ορκίζομαι και λέγω τ' ακόλουθα:
- Είμαι δικηγορική υπάλληλος και εργάζομαι στο Δικηγορικό Γραφείο των Μάριος Χαρτσιώτης & Σία Δ.Ε.Π.Ε., δικηγόρων των Εναγομένων / Αιτητών στην παρούσα αγωγή, γνωρίζω καλά τα γεγονότα της υπόθεσης και είμαι δεόντως εξουσιοδοτημένη να προβώ στην παρούσα Ένορκη Δήλωση. Όπως προκύπτει από τα γεγονότα οι Εναγόμενοι / Αιτητές έχουν καλή και βάσιμη Υπεράσπιση.
- Είναι αναγκαίο όπως το Δικαστήριο εκδώσει τα αιτούμενα διατάγματα καθότι οι Ενάγοντες / Καθ' ων η Αίτηση είναι αλλοδαπή εταιρεία, οι οποίοι βρίσκονται εκτός της Κυπριακής Δημοκρατίας. Συγκεκριμένα οι Ενάγοντες / Καθ' ων η Αίτηση έχουν την έδρα τους στην Ελβετία.
- Το εύλογο ποσό για το οποίο θα ήταν ορθό να δώσει διαταγή για ασφάλεια εξόδων το Σεβαστό Δικαστήριο είναι το ποσό των €3.137,26 όπως τούτο έχει υπολογιστεί με βάση την κλίμακα της αγωγής λαμβάνοντας υπόψη και την χρέωση του Φ.Π.Α.
- Ενόψει των πιο πάνω και λαμβάνοντας ιδιαίτερα υπόψη το γεγονός ότι οι Εναγόμενοι / Αιτητές διαθέτουν καλή Υπεράσπιση, ευσεβάστως εισηγούμαι πως είναι ορθό και δίκαιο να εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα για ασφάλεια εξόδων και επιπρόσθετα να ανασταλεί η διαδικασία μέχρις ότου δοθεί η ασφάλεια εξόδων και σε περίπτωση που δεν δοθεί να απορριφθεί η αγωγή». Οι ενάγοντες καταχώρησαν ένσταση στην αίτηση, η οποία εδράζεται στους εξής λόγους: «
- Η αίτηση δεν στηρίζεται σε γεγονότα και/ή στοιχεία ικανοποιητικά και/ή αναγκαία ως προς τα προαπαιτούμενα υποστήριξης αίτησης για έκδοση διατάγματος ασφάλειας εξόδων.
- Τα γεγονότα που τίθενται ενώπιον του Δικαστηρίου στην υπό κρίση αίτηση και στην ένορκη δήλωση που την συνοδεύει δεν συνηγορούν υπέρ της έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων.
- Η καταχώρηση της παρούσας αίτησης είναι κακόπιστη και/ή αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας καθότι γίνεται για αλλότριους σκοπούς από αυτούς που θέτουν οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας και η Νομολογία.
- Η παρούσα αίτηση είναι νομικά και/ή πραγματικά αβάσιμη αφού στόχο έχει να καθυστερήσει την εκδίκαση της υπόθεσης και/ή να εκτροχιαστεί η ομαλή πορεία αυτής.
- Οι Καθ' ων η Αίτηση έχουν πολύ καλή υπόθεση έναντι των Αιτητών οι οποίοι στερούνται βάσιμης και/ή επαρκούς και/ή σοβαρής υπεράσπισης.
- Η υπό κρίση αίτηση έχει στόχο να στερήσει το δικαίωμα των Καθ' ων η Αίτηση να προσφεύγουν στη δικαιοσύνη και/ή της δίκαιης δίκης, όπως αυτά κατοχυρώνονται δυνάμει του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας και της Ευρωπαϊκής Σύμβασης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (Ε.Σ.Δ.Α.).
- Άνευ βλάβης των ανωτέρω λόγων, το αιτούμενο ποσό ασφάλειας εξόδων είναι αδικαιολόγητο και/ή υπερβολικό.
- Η αίτηση υποβλήθηκε κακόπιστα και είναι γενική και αόριστη.
- Περαιτέρω λόγους ένστασης οι Καθ' ων η Αίτηση επιφυλάσσονται να δώσουν κατά τη δικάσιμο». Η ένσταση βασίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, Δ.60 Θ.Θ.1 μέχρι 6 και Δ.48 Θ.4, στο άρθρο 30 του Συντάγματος και στα άρθρα 6 και 13 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, στις συμφυείς εξουσίες και στην πρακτική του Δικαστηρίου και τέλος, στις γενικές αρχές του νόμου. Τα γεγονότα που στηρίζουν την ένσταση αναφέρονται στην ένορκη δήλωση του Χάρη Δημητρίου, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο των δικηγόρων των εναγόντων. Δεν προτίθεμαι να επαναλάβω το περιεχόμενο της και το ίδιο ισχύει και για το περιεχόμενο των εκατέρωθεν γραπτών αγορεύσεων. Στη συνέχεια και στο βαθμό που κριθεί αναγκαίο θα διαφανεί ποιες από τις θέσεις κάθε πλευράς αποδέχομαι και ποιες απορρίπτω. Καθώς έχει νομολογηθεί (βλ. Alahmari v. Alia Airline
(1990)1 Α.Α.Δ. 434: «Πράγματι δεν επιβάλλεται η έκδοση διαταγής για τα έξοδα οποτεδήποτε ο ενάγων είναι κάτοικος εξωτερικού. Το θέµα ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του ∆ικαστηρίου όπως υποδηλώνει ο όρος "may" (δύναται) που απαντάται στο πλαίσιο της ∆60 κ1, που ασκείται δικαστικά. Το ίδιο υποστηρίζεται και από την αγγλική πρακτική, όπως συνοψίζεται στους Halsbury's Laws of England (4th ed., Vol. 37, pp.384 - 385). Όταν τεθεί το θεµέλιο για την άσκηση της δικαιοδοσίας, µε τη διαπίστωση ότι ο ενάγων (εφεσείων) έχει τη συνήθη κατοικία του στο εξωτερικό, οι παράγοντες οι οποίοι λαµβάνονται υπόψη στην άσκηση της διακριτικής εξουσίας του πρωτόδικου δικαστηρίου είναι κατεξοχή δυο, η κατοχή εκ µέρους του ενάγοντα περιουσίας και ιδίως ακίνητης (που δε µετακινείται εύκολα) στην Κύπρο, και η ισχύς της υπόθεσής του». Παραπέμπω ακόμη και στη πιο πρόσφατη υπόθεση Genemp Trading Ltd v. Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα Δημόσια Εταιρεία Λτδ
(2011)1(Β) 1314, από την οποία το ακόλουθο απόσπασμα: «Η παροχή ασφάλειας εξόδων συνεπάγεται την άσκηση διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Τέτοια ασφάλεια διατάσσεται κατά κανόνα όταν ο ενάγων είναι κάτοικος εξωτερικού ή έχει τη συνήθη διαμονή του εκτός δικαιοδοσίας, κάτι το οποίο πρωτίστως φαίνεται από το ίδιο το κλητήριο ένταλμα. Η τυχόν κατοχή εκ μέρους του ενάγοντα περιουσίας που βρίσκεται εντός της επικράτειας και είναι ουσιαστική και μόνιμη, δυνατόν να συνηγορήσει εναντίον της παροχής ασφάλειας εξόδων υπό την προϋπόθεση ότι η περιουσία αυτή είναι κατά κοινή λογική διαθέσιμη προς εκτέλεση και όχι υποκείμενη σε εξανεμισμό σε οποιοδήποτε χρόνο. (δέστε Ebrand v. Gassier
(1884)28 Ch.D. 232 και In Re Apollinaris Company´s Trade Marks
(1891)1 Ch. 1). Στα ευρύτερα κριτήρια για την παροχή ασφάλειας εξόδων συγκαταλέγεται και η δύναμη της υπόθεσης του ενάγοντα διότι αν έχει καλή υπόθεση, η δε υπεράσπιση φαίνεται να μην ευσταθεί, τότε θα ήταν αντίθετο με το πνεύμα της δικαιοσύνης να διαταχθεί η καταβολή ασφάλειας εξόδων επιβραβεύοντας έτσι ουσιαστικά τον εναγόμενο και καθυστερώντας την όλη διαδικασία. Ο χρόνος υποβολής της αίτησης είναι ένα πρόσθετο στοιχείο που λαμβάνεται υπόψη και δεν αποκλείεται η περίπτωση η καθυστέρηση του διαδίκου να αποταθεί εγκαίρως για ασφάλεια εξόδων, σε συσχετισμό με άλλους ενισχυτικούς παράγοντες, να οδηγήσει το Δικαστήριο στην απόρριψη του αιτήματος. (δέστε Union Des Cooperatives Agricoles De Cereales De Semences v. Apak Agro Industries Ltd & Άλλοι (Αρ. 2)
(1992)1 Α.Α.Δ. 1170)». Τέλος παραπέμπω και στην υπόθεση Singh v. Πλοίου Alsalam Boccacio 98
(2000)1(Γ) Α.Α.Δ.1818 (αγωγή ναυτοδικείου με αριθμό 66/99) στην οποία απορρίφθηκε αίτηση για ασφάλεια εξόδων, αυτοτελώς και για το λόγο ότι προς υποστήριξη του σχετικού αιτήματος υπήρχε απλή αναφορά ότι ο ενάγοντας είναι κάτοικος εξωτερικού, χωρίς άλλο στοιχείο που να δείχνει ότι εάν αυτός αποτύχανε στην αγωγή του υπήρχε πιθανότητα οι εναγόμενοι να μην αποζημιωθούν για τη δικαστική δαπάνη που υπέστησαν. Έχοντας υπόψη όλες τις παραπάνω αρχές και με υπαγωγή σ' αυτές των δεδομένων που περιβάλλουν την υπό κρίση αίτηση παρατηρώ τα εξής: Η αίτηση είναι έκθετη σε απόρριψη, καταρχήν, επειδή οι εναγόμενοι, όπως και οι εναγόμενοι στην υπόθεση Singh (ανωτέρω), με την υπό κρίση αίτηση ζητούν την έκδοση διατάγματος για ασφάλεια εξόδων, με μόνο λόγο ότι οι ενάγοντες είναι από το εξωτερικό - κάτι που αποτελεί κοινό έδαφος μεταξύ των δύο πλευρών -, χωρίς να ισχυρίζονται ότι σε περίπτωση που αποτύχουν στην αγωγή τους υπάρχει πιθανότητα να μην μπορέσουν οι ίδιοι να αποζημιωθούν για τη δικαστική δαπάνη που θα υποστούν. Απλή ανάγνωση της ένορκης δήλωσης που υποστηρίζει την αίτησή τους (η οποία εκτίθεται αυτούσια σε άλλο σημείο, πιο πάνω) επιβεβαιώνει του λόγου το αληθές. Απ' εκεί και πέρα, η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί και για τον επιπλέον λόγο ότι οι ενάγοντες απέδειξαν ότι έχουν ισχυρή υπόθεση εναντίον των εναγόμενων σε αντίθεση με τους τελευταίους, των οποίων η υπεράσπιση δε φαίνεται να ευσταθεί, οπότε θα ήταν άδικο και αντίθετο με το πνεύμα της δικαιοσύνης, οι ενάγοντες να διαταχθούν στην καταβολή ασφάλειας εξόδων επιβραβεύοντας έτσι τους εναγόμενους και καθυστερώντας την όλη διαδικασία (βλ. την Genemp Trading Ltd, ανωτέρω επίσης). Εξηγώ αμέσως τι θέλω να πω: Απλή αντιπαραβολή των εκατέρωθεν δικογραφημένων ισχυρισμών αποκαλύπτει ότι οι εναγόμενοι παραδέχονται σωρεία ουσιαστικών ισχυρισμών των εναγόντων που στοιχειοθετούν την εναντίον τους αξίωση, όπως για παράδειγμα, ότι οι ενάγοντες εκτέλεσαν την παραγγελία τους για αποστολή συγκεκριμένης ποσότητας αιθανόλης, ως επίσης και ότι σε σχέση με αυτή εξέδωσαν και σχετικό τιμολόγιο επ' ονόματί τους για το ποσό των €21.219,30 (το οποίο αξιώνουν με την παρούσα αγωγή). Η υπεράσπισή τους στη αγωγή έγκειται στο γενικό και αόριστο ισχυρισμό τους ότι οι ενάγοντες τους απέστειλαν μικρότερη ποσότητα αιθανόλης αντί τη συμφωνηθείσα και μάλιστα καθυστερημένα, με αποτέλεσμα οι ίδιοι να μην είναι σε θέση να ανταποκριθούν στις ανάγκες της επιχείρησής τους και να υποστούν απώλειες και ζημιές, για τις οποίες επιφυλάσσονται να αναφερθούν κατά τη δικάσιμο (βλ. την παράγραφο 4 της υπεράσπισής τους, ανωτέρω). Ακόμη και αν ήθελαν αποδειχθεί βάσιμοι οι παραπάνω ισχυρισμοί τους, αυτοί, στην καλύτεροι περίπτωση για τους ίδιους, τους παρέχουν δικαίωμα καταχώρησης αγωγής εναντίον των εναγόντων και όχι υπεράσπισης στην παρούσα αγωγή και τούτο, έχοντας υπόψη ότι στην Κύπρο, ο συμψηφισμός απαιτήσεων δεν επιτρέπεται. Θα μπορούσαν ακόμη να προβάλουν την όποια απαίτησή τους εναντίον των εναγόντων και στο πλαίσιο της παρούσας αγωγής, δυνάμει ανταπαίτησης, κάτι που δεν έκαναν και διερωτώμαι γιατί, εάν όντως όπως αναφέρει η ενόρκως δηλούσα γι' αυτούς στην παράγραφο 1 της ένορκης δήλωσής της που υποστηρίζει την υπό κρίση αίτηση: «Όπως προκύπτει από τα γεγονότα οι Εναγόμενοι/ Αιτητές έχουν καλή και βάσιμη Υπεράσπιση.» Ούτε και μου διαφεύγει πως, ουδεμία αναφορά γίνεται από την ενόρκως δηλούσα στα εν λόγω γεγονότα. Το περιεχόμενο της παραγράφου 6 της υπεράσπισης των εναγόμενων, θα έλεγα ότι επιβεβαιώνει το συμπέρασμά μου για τη «δύναμη» της υπεράσπισής τους στην αγωγή, ως επίσης και ότι στην καλύτερη περίπτωση γι' αυτούς, η εκδοχή τους, θεωρούμενη ως αληθινή, τους παρέχει δικαίωμα καταχώρησης αγωγής εναντίον των εναγόντων. Ο επίσης, γενικός και αόριστος ισχυρισμός τους ότι ουδέν ποσό οφείλουν στους ενάγοντες, ως επίσης και ότι επιφυλάσσουν τα δικαιώματά τους να αξιώσουν αποζημιώσεις εναντίον τους για τις απώλειες και ζημιές που υπέστησαν εξαιτίας της παράβασης εκ μέρους των τελευταίων της μεταξύ τους συμφωνίας, δεν επιτρέπει την εξαγωγή κάποιου άλλου, διαφορετικού συμπεράσματος, απ' ό,τι το παραπάνω. Για να συνεχίσω, η δύναμη της υπόθεσης των εναγόντων καταφαίνεται και από τη μαρτυρία που προσκομίζουν προς υποστήριξη των λόγων ένστασής τους στην υπό κρίση αίτηση. Σε αντίθεση με τους εναγόμενους, οι οποίοι, κανένα στοιχείο μαρτυρίας προσκομίζουν για σκοπούς στοιχειοθέτησης του ισχυρισμού τους ότι έχουν καλή και βάσιμη υπεράσπιση στην αγωγή, η ίδιοι, με τη μαρτυρία τους, η οποία περικλείει και αριθμό τεκμηρίων, εξ πρώτης όψεως στοιχειοθετούν τη θέση τους ότι η υπόθεσή τους εναντίον των εναγόμενων είναι τόσο ισχυρή, σε βαθμό που, έστω έμμεσα υπάρχει παραδοχή εκ μέρους των τελευταίων του ποσού που συνθέτει την εναντίον τους απαίτηση στο πλαίσιο της παρούσας αγωγής. Δεδομένου ότι η ακρόαση της αγωγής δεν έχει ακόμη αρχίσει δε θα ήθελα να επεκταθώ, ενώ θεωρώ περιττό να ασχοληθώ και με όσους από τους λόγους ένστασης στην αίτηση δεν έχουν απαντηθεί. Κατ' ακολουθία όλων των παραπάνω διαπιστώσεων και συμπερασμάτων μου, η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των εναγόντων και σε βάρος των εναγόμενων, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, τα οποία θα είναι εισπρακτέα στο τέλος της αγωγής. (Υπ.) . ........... Κ. Κωνσταντίνου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΚΚ-TA Subject: Civil/Other Actions /Interim Αναφορά: Πολιτική - Αίτηση για ασφάλεια εξόδων. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο