ARIS IOANNOU TRADING CO LTD ν. ΜΙΧΑΛΗΣ ΑΒΡΑΑΜ κ.α., Αρ. Αγωγής: 4091/13, 30/4/2014

ARIS IOANNOU TRADING CO LTD ν. ΜΙΧΑΛΗΣ ΑΒΡΑΑΜ κ.α., Αρ. Αγωγής: 4091/13, 30/4/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2014:A191 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Δ. Ι. Κίτσιου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 4091/13 Μεταξύ: ARIS IOANNOU TRADING CO LTD Εναγόντων και

1. ΜΙΧΑΛΗΣ ΑΒΡΑΑΜ 2.ΑΝΔΡΕΑΣ (ANDREW) ΑΝΔΡΟΝΙΚΟΥ ΥΠΟ ΤΗΝ ΙΔΙΟΤΗΤΑ ΤΟΥΣ ΩΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΕΣ ΚΑΙ/Η ΠΑΡΑΛΗΠΤΕΣ ΚΑΙ ΔΙΕΥΘΥΝΤΕΣ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ ΤΗΣ ΥΠΟ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΟΡΦΑΝΙΔΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ. Εναγομένων Αίτηση ημερομηνίας 12.12.2013 για παραμερισμό απόφασης Ημερομηνία: 30.04.2014 Εμφανίσεις: Για Εναγόμενο 1-Αιτητή: κα Χρ. Περικλέους για Γιώργος Γ. Γιάγκου ΔΕΠΕ (κα Ε. Θωμά κατά την απόφαση) Για Ενάγοντες - Καθ' ων η Αίτηση: κος Π. Ευσταθίου με κα Α. Ευσταθίου για Ευσταθίου & Ευσταθίου ΔΕΠΕ ΑΠΟΦΑΣΗ Στις 15.11.2013 εκδόθηκε απόφαση και διατάγματα εναντίον του Εναγομένου 1 λόγω μη καταχώρησης σημειώματος εμφάνισης. Το περιεχόμενο της απόφασης για τον Εναγόμενο 1 έχει ως εξής: Εκδοθεί και δια του παρόντος εκδίδεται διάταγμα με το οποίο αναγνωρίζεται ότι η κυριότητα των πωληθέντων εμπορευμάτων και/ή μηχανημάτων και/ή βιτρινών και/ή εξοπλισμού και/ή άλλως που αναφέρονται εις τον επισυνημμένο εις το ειδικώς οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα, κατάλογο σημειούμενο υπό «Α» αγοραίας αξίας €195.750,00 και σημερινής αξίας περίπου €117.462,00 ανήκει στους Ενάγοντες. Εκδοθεί και δια του παρόντος εκδίδεται διάταγμα το οποίο διατάσσει τον Εναγόμενο αρ. 1 και/ή οι υπηρέτες του και/ή αντιπροσώπους του και/ή υπαλλήλους του και/ή οποιοδήποτε πρόσωπο έχει εις κατοχή του τα περιγραφόμενα εις τον επισυνημμένο κατάλογο υπό «Α», εμπορεύματα και/ή μηχανήματα και/ή άλλως, όπως και τα παραδώσει εις τους Ενάγοντες, εις τους οποίους ανήκει η κυριότητα των. Ο Εναγόμενος αρ. 1 να πληρώσει στους Ενάγοντες το ποσό των €46.649,20 πλέον τόκους προς 5.5% ετησίως επ' αυτού από 23.09.2013 μέχρι εξοφλήσεως. Διαζευκτικά εναντίον του Εναγομένου 1: Ο Εναγόμενος 1 να πληρώσει στους Ενάγοντες το ποσό των €164.394,80 πλέον τόκους προς 9% ετησίως επ' αυτού από 30.08.2009 μέχρι εξοφλήσεως.
2. Ο Εναγόμενος αρ. 1 να πληρώσει στους Ενάγοντες το ποσό των €59,00 έξοδα εκδόσεως της απόφασης αυτής, πλέον έξοδα όπως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Στις 12.12.2013 ο Εναγόμενος 1 (στο εξής ο αιτητής) καταχώρισε αίτηση (στο εξής η αίτηση) με την οποία ζητά τον παραμερισμό και/ή ακύρωση της απόφασης ημερομηνίας 15.11.2013 η οποία εκδόθηκε εναντίον του. Η αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του αιτητή, ο οποίος αναφέρει ότι είναι εγγεγραμμένος λογιστής, ελεγκτής και διευθύνων σύμβολος και συνέταιρος του ελεγκτικού οίκου Michalis Avraam & Partners Limited και γνωρίζει δε προσωπικά τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης. Λόγω της ιδιότητας του είναι ένας εκ των διαχειριστών/παραληπτών της Εταιρείας Ορφανίδης Δημόσια Εταιρεία Λτδ. Με βάση συμφωνίες και Ομόλογα Επιβαρύνσεων συστάθηκαν προς όφελος της Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας Λτδ (πριν το νόμο περί εξυγίανσης Ν.17/2013)με τα οποία η εταιρεία Ορφανίδης επιβάρυνε ολόκληρη την επιχείρηση και περιουσία της, οποιασδήποτε μορφής, καθώς και το ενεργητικό της, συμπεριλαμβανομένου και του κάθε κεφαλαίου που δεν έχει κληθεί, καθώς και τη φήμη και πελατεία της ως και όλων των εισπράξεων και άλλων χρεών προς όφελος της Λαϊκής Τράπεζας για το συνολικό ποσό των ΛΚ12.410,000, (€21.203.743,89). Με βάση συγκεκριμένο όρο η Λαϊκή Τράπεζα ενημέρωσε την εταιρεία Ορφανίδης ότι στις 31.01.2013 διόρισε σαν παραλήπτες όλης της περιουσίας της τους Εναγόμενους 1 και
3. Η σχετική ειδοποίηση καταχωρήθηκε στο γραφείο του Εφόρου Εταιρειών. Στις 07.10.2013 επιδόθηκαν στον αιτητή η παρούσα αγωγή μαζί με μονομερή αίτηση για παρεμπίπτον διάταγμα, και τα παρέλαβε υπό την ιδιότητα του ως διαχειριστής και παραλήπτης της εταιρείας Ορφανίδης. Ακολούθως ενημέρωσε τους δικηγόρους του για να εκπροσωπηθεί η εταιρεία στη διαδικασία και ως εκ τούτου με επιστολή ημερομηνίας 07.10.2013 ενημερώθηκαν οι δικηγόροι των καθ' ών η αίτηση-εναγόντων ότι θα εμφανίζονταν στην υπόθεση. (τεκμήριο ΜΑ1 η επιστολή). Στις 11.10.2013 οπότε ήταν ορισμένη η μονομερής αίτηση ζητήθηκε χρόνος για καταχώριση ένστασης, και η μονομερής αίτηση ορίστηκε για οδηγίες στις 25.10.2013 με προθεσμία καταχώρισης ένστασης μέχρι 18.10.
4. Υπογράφηκε δε εν τω μεταξύ σχετικό έντυπο διορισμού των δικηγόρων του αιτητή για εμφάνιση στην αγωγή. Το εν λόγω έντυπο δεν έγινε αποδεκτό από το Πρωτοκολλητείο λόγω του ότι δεν ήταν υπογραμμένο προσωπικά από τον αιτητή αλλά υπό την ιδιότητα του ως διαχειριστής και παραλήπτης της εταιρίας Ορφανίδης (τεκμήριο ΜΑ2 το σημείωμα εμφάνισης που επιχειρήθηκε να καταχωρηθεί στις 10.10.2013). Στη συνέχεια ο αιτητής υπόγραψε προσωπικά νέο έντυπο διορισμού δικηγόρου όμως δεν κατέστηκε δυνατό το σημείωμα εμφάνισης να καταχωρηθεί εμπρόθεσμα, και ως εκ τούτου στις 15.11.2013 εκδόθηκε απόφαση εναντίον του αιτητή προσωπικά και όχι υπό την ιδιότητα του ως διαχειριστή της περιουσίας της εταιρίας Ορφανίδης. Στις 25.10.2013 που ήταν ορισμένη η μονομερή αίτηση για οδηγίες οι δικηγόροι του αιτητή εμφανίστηκαν στο Δικαστήριο και ζήτησαν περαιτέρω χρόνο για να διερευνήσουν το πρόβλημα και την ασάφεια που προέκυπτε από τον τίτλο της αγωγής αφού δεν ήταν ξεκάθαρο αν η αγωγή ηγέρθηκε εναντίον του αιτητή προσωπικά ή υπό την ιδιότητα του ως διαχειριστή της περιουσίας της εταιρίας Ορφανίδης, όμως το Δικαστήριο δεν έκανε δεκτό το αίτημα και εξέδωσε παρεμπίπτοντα διατάγματα. Η έκδοση της απόφασης στις 15.11.2013 στερούσε στον αιτητή τη δυνατότητα να παρουσιάσει τη θέση του σχετικά με την αντικανονικότητα και παρατυπία του τίτλου της αγωγής. Στις 06.12.2013 επιδόθηκε στον αιτητή πιστό αντίγραφο της απόφασης ημερομηνίας 15.11.2013 με την οποία διατάσσεται προσωπικά να παραδώσει την κατοχή εμπορευμάτων της εταιρίας Ορφανίδης καθώς και να καταβάλει ο ίδιος προσωπικά χρηματικά ποσά. Τα εν λόγω ποσά και αντικείμενα ανήκαν στην υπο διαχείριση περιουσία και όχι σε αυτόν προσωπικά. Στην πιο πάνω αίτηση οι Ενάγοντες (στο εξής καθ΄ων η αίτηση) καταχώρισαν ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης προβάλλοντας τους ακόλουθους λόγους: α. Χωρίς βλάβη των πιο κάτω λόγων, προβάλλεται προδικαστική ένσταση ότι η παρούσα αίτηση είναι άνευ αντικειμένου, ανεδαφική νόμω και ουσία αβάσιμος. β. Η αίτηση είναι νομικά και ουσιαστικά αβάσιμη και αστήρικτη. γ. Η αίτηση διά ακύρωση της απόφασης κατεχωρήθη με μεγάλη και αδικαιολόγητη καθυστέρηση. δ. Δεν πληρούνται οι καθορισμένες από τη νομολογία και τη νομοθεσία προϋποθέσεις για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος παραμερισμού και/ή ακυρώσεως της απόφασης ημερομηνίας 15.11.2013 η οποία εκδόθηκε στην παρούσα αγωγή εναντίον του Εναγόμενου 1-Αιτητή. ε. Ο Εναγόμενος 1 και/ή αμφότεροι οι Εναγόμενοι δεν έχουν καλή και/ή συζητήσιμη και/ή εκ πρώτης όψεως βάσιμη υπεράσπιση και τα όσα προβάλλονται στην ένορκο δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση είναι αναληθή και ανυπόστατα, γενικά, αόριστα και προϊόν εκ των υστέρων σκέψης. στ. Η αδικαιολόγητη παράλειψη του Εναγόμενου 1 στο να προβεί εις την καταχώρηση σημειώματος εμφάνισης, η οποία είχε ως αποτέλεσμα την έκδοση απόφασης εναντίον του, την 15.11.
5. ζ. Η μη επαρκής επεξήγηση των λόγων οι οποίοι οδήγησαν εις την παράλειψη του Εναγόμενου 1 να καταχωρήσει σημείωμα εμφάνισης, ως και η ανεπαρκής επεξήγηση και δικαιολόγηση της μακράς καθυστέρησης να αποταθεί στο Δικαστήριο. η. Η ανυπαρξία σοβαρής και εύλογης αιτιολογίας για την παράλειψη του Εναγόμενου 1 να λάβει έγκαιρα μέτρα προς καταχώρηση σημειώματος εμφάνισης. θ. Η αίτηση είναι κακόπιστη και μοναδικό σκοπό έχει την πρόκληση ταλαιπωρίας και/ή καθυστέρησης και/ή παρέλκυσης της διαδικασίας της εκτέλεσης της δικαστικής απόφασης που εκδόθηκε στα πλαίσια της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής εναντίον του Εναγόμενου
7. Τυχόν ακύρωση της απόφασης ημερομηνίας 15.11.2013 δεν θα συμβάλει στην ορθή, δίκαιη, αποτελεσματική και ταχεία απονομή της δικαιοσύνης, θα είναι ενάντια στην αρχή της τελεσιδικίας, καθώς θα έπληττε το συνταγματικό δικαίωμα των Εναγόντων για διάγνωση των δικαιωμάτων τους εντός εύλογου χρόνου και θα τους αποστερούσε την απόλαυση των καρπών της επιτυχίας τους. κ. Τα γεγονότα στα οποία εδράζεται η αίτηση δεν στοιχειοθετούν και δεν επικαλούνται οποιοδήποτε λόγο που να δικαιολογεί την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου για την έκδοση διατάγματος που να παραμερίζει και/ή ακυρώνει την ήδη εκδοθείσα απόφαση υπέρ των Εναγόντων. λ. Η αίτηση του Εναγομένου 1-Αιτητού ημερομηνίας 12.12.2013 και η ένορκος δήλωση ιδίας ημερομηνίας, η οποία την συνοδεύει είναι ελαττωματική και/ή αόριστη και/ή αντινομική και/ή παράτυπη και/ή άλλως. Οι λόγοι ένστασης υποστηρίζονται από ένορκη δήλωση του Άρη Ιωάννου, διευθυντή και κύριου μετόχου των καθ΄ων η αίτηση. Δηλώνει ότι ουδέποτε επιδιώχθηκε η εκτέλεση της απόφασης εναντίον του αιτητή προσωπικά, η δε αγωγή είναι ξεκάθαρο ότι ηγέρθηκε εναντίον των εναγομένων 1 και 2 υπό την ιδιότητα τους ως διαχειριστές και παραλήπτες της εταιρίας Ορφανίδης. Σε καμία περίπτωση οι ενάγοντες θεωρούν προσωπικά υπεύθυνους τους εναγόμενους. Προβάλλεται δε ξεχωριστή άρνηση των ισχυρισμών που ο αιτητής επικαλείται για την επιτυχία της αίτησης του. Ειδικότερα όσον αφορά στην εμφάνιση, ενώπιον του Δικαστηρίου, στις 25.10.2013 αναφέρει πως ο δικηγόρος του αιτητή δεν εμφανίστηκε ενώπιον του Δικαστηρίου και γι' αυτό εκδόθηκαν τα παρεμπίπτοντα διατάγματα, συνεπώς ουδέν αίτημα τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου εκ μέρους του για να απορριφθεί. Εμφάνιση υπήρξε εκ μέρους δικηγόρου του αιτητή αργότερα ο οποίος δήλωσε ότι θα καταχωρούσε εμφάνιση στην αγωγή κάτι που δεν έγινε, και ως εκ τούτου πρόκειται για αδικαιολόγητη παράλειψη. Η ακροαματική διαδικασία της αίτησης διεξάχθηκε στη βάση των προαναφερόμενων ενόρκων δηλώσεων. Σ' αυτό το στάδιο το Δικαστήριο επιθυμεί να επισημάνει πως και στις δύο ένορκες δηλώσεις, προβάλλονται επιχειρήματα και δικανικοί συλλογισμοί και όχι μόνο γεγονότα όπως προβλέπεται στη Δ.39 Κ1 των Διαδικαστικών Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας. Σε κάποια σημεία δυστυχώς οι ένορκες δηλώσεις έχουν προσλάβει τη μορφή γραπτής αγόρευσης. Καλούνται οι δικηγόροι των διαδίκων όπως κατά τη σύνταξη ενόρκων δηλώσεων ή ετοιμασίας τους, κατευθύνουν ή καθοδηγούν τους ενόρκως δηλούντες όπως εκθέτουν μόνο γεγονότα ούτως ώστε να υπάρχει συμμόρφωση με τη Δ.39 Κ1 αλλά και αποφυγή αχρείαστων αναφορών σε ένορκες δηλώσεις. Με τις αγορεύσεις τους οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων ανέπτυξαν τις θέσεις τους οι οποίες προβάλλουν εκ διαμέτρου αντίθετες. Κύρια διαφωνία παραμένει το κατά πόσο η αγωγή και κατ' επέκταση η απόφαση που εκδόθηκε εναντίον του αιτητή είναι εναντίον του προσωπικά ή υπό την ιδιότητα του ως διαχειριστή και παραλήπτη της εταιρίας Ορφανίδης. Περαιτέρω θέση του αιτητή είναι πως στερήθηκε της δυνατότητας να παρουσιάσει τη θέση του ενώπιον του Δικαστηρίου με αποτέλεσμα να αντιμετωπίζει τον κίνδυνο για παρακοή διατάγματος ή και κίνδυνο για την προσωπική του περιουσία. Από την άλλη οι καθ' ών η αίτηση εμμένουν στη θέση ότι η αγωγή και η απόφαση αφορά τον αιτητή υπό την ιδιότητα του ως διαχειριστή και παραλήπτη της εταιρίας Ορφανίδης και όχι προσωπικά. Επίσης εισηγούνται ότι δεν τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία η οποία να αντανακλά στις προϋποθέσεις της νομολογίας για παραμερισμό της απόφασης. Νομική Πτυχή: Η ρύθμιση για την αίτηση παραμερισμού απόφασης στηρίζεται και πηγάζει μέσα από τη συνταγματική επιταγή για το δικαίωμα ακροάσεως, το οποίο πρέπει να έχει κάθε πολίτης, δηλαδή να δίδεται η ευκαιρία σε κάθε διάδικο να ακουστεί πριν την έκδοση απόφασης. Για το σκοπό αυτό λειτουργεί η πρόνοια της Διαταγής 5 των Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας η οποία προβλέπει τον τρόπο με τον οποίο πρέπει να επιδίδεται το κλητήριο ένταλμα προκειμένου να δίδεται η ευκαιρία να λάβει γνώση κάθε πολίτης για διαδικασία που αρχίζει εναντίον του στο Δικαστήριο. Η εν λόγω διαταγή όταν τηρηθεί τότε το Δικαστήριο προχωρεί τη διαδικασία στην απουσία διαδίκου, ο οποίος δεν εμφανίζεται. Αν παρά την πιο πάνω πρόνοια για οποιοδήποτε λόγο υπάρξει παραβίαση της, δηλαδή η επίδοση δε γίνει εντός των προϋποθέσεων και του τρόπου που προβλέπεται, τότε ο διάδικος εναντίον του οποίου εκδόθηκε απόφαση δικαιούται και προβλέπεται ως θεραπεία, να αιτηθεί τον παραμερισμό της απόφασης προκειμένου να τηρηθεί πλήρως η συνταγματική επιταγή για το δικαίωμα ακροάσεως. Σε συνέχεια με το σημείο αυτό θεωρείται χρήσιμο να αναφερθεί ότι προκύπτει από τη νομολογία πως, όταν πρόκειται για κακή επίδοση τότε το Δικαστήριο έχει αυξημένη, απόλυτη, υποχρέωση να παραμερίσει την απόφαση, ενώ όταν πρόκειται για καλή επίδοση τότε θα εξετάσει το αίτημα του αιτητή υπό το πρίσμα διαφόρων πλέον παραγόντων και προϋποθέσεων όπως τις έχει καθιερώσει η νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου και οι οποίες παρατίθενται πιο κάτω. Το Δικαστήριο κατά την ενάσκηση της διακριτικής του ευχέρειας, θα πρέπει να έχει κατά νου και να συνεκτιμήσει δύο κύρια στοιχεία. Το ένα στοιχείο είναι η αναγκαιότητα όπως κάθε αγωγή διεκπεραιώνεται και εκδίδεται απόφαση η οποία πρέπει να παραμένει οριστική και κατ' επέκταση τελεσίδικη, ενώ το άλλο στοιχείο είναι το μέρος που αιτείται τον παραμερισμό της απόφασης να μη στερείται του δικαιώματος του να παρουσιάσει την υπόθεση του στο Δικαστήριο νοουμένου ότι εγείρει εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση. Σχετικά με το θέμα της εκ πρώτης όψεως υπεράσπισης η νομολογία επιβάλλει (βλέπε υπόθεση Πανίκος Νεάρχου ν. Γεώργιου Χαραλάμπους