← Κύπρος

SERGEI PETROVICH POYMANOV ν. ALETARRO LIMITED κ.α., Αρ. Αγωγής 3463/13, 29/4/2014

SERGEI PETROVICH POYMANOV ν. ALETARRO LIMITED κ.α., Αρ. Αγωγής 3463/13, 29/4/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2014:A183 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Τ. Ψαρά-Μιλτιάδου, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής 3463/13 Μεταξύ: SERGEI PETROVICH POYMANOV Ενάγοντα και-

  1. ALETARRO LIMITED
  2. NISORAM HOLDING LIMITED
  3. TOTALSERVE MANAGEMENT LIMITED
  4. YURI ZHUKOV
  5. ATLANTIC LLC
  6. URASAY LIMITED
  7. MOSTRA CONSULTING LIMITED
  8. TOTALSERVE TRUST COMPANY LIMITED
  9. LIMITED LIABILITY COMPANY SPERBANK CAPITAL Εναγομένων -------------------------------------- Aίτηση ημερ. 21.10.2013 από Εναγόμενους 9-Αιτητές 29 Απριλίου, 2014 Για Εναγόμενους 9-Αιτητές: κ. Μ. Μάρκου Για Ενάγοντα-Καθ' ου η Αίτηση: κ. Α. Τσιρίδης και για κ. Μάρκο-Γρηγόρη Δράκο [Για Εναγόμενους 1 & 2: κ. Χρ. Θεοδούλου για Χ. Αργυρού & Συνεργάτες, για Εναγόμενους 4: κ. Χ. Βελάρης και για Εναγόμενους 5, 6 & 7: κ. Ν. Μακρίδης για κ. Μαρκίδη για να παρακολουθήσουν τη διαδικασία] ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Οι Αιτητές επιδιώκουν δια της παρούσης αίτησης τα εξής διατάγματα:
  10. Διάταγμα ή διατάγματα του Δικαστηρίου με το οποίο ή τα οποία να απορρίπτονται και/ή ακυρώνονται και/ή παραμερίζονται τα πιο κάτω στην έκταση που αφορούν τους Εναγομένους 9/Αιτητές: (α) Το διάταγμα του Δικαστηρίου που εκδόθηκε στις 20/08/2013, στα πλαίσια της μονομερούς αίτησης του Ενάγοντος ημερομηνίας 20/08/2013, η οποία καταχωρήθηκε στα πλαίσια της υπό τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο αγωγής και με το οποίο ο Ενάγων εξασφάλισε άδεια για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου της Ειδοποίησης του Γενικά Οπισθογραφημένου Κλητηρίου Εντάλματος. (β) Το διάταγμα του Δικαστηρίου που εκδόθηκε στις 20/08/2013, στα πλαίσια της μονομερούς αίτησης του Ενάγοντος ημερομηνίας 20/08/2013, η οποία καταχωρήθηκε στα πλαίσια της υπό τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο αγωγής και με το οποίο ο Ενάγων εξασφάλισε άδεια για υποκατάστατη επίδοση της Ειδοποίησης του Γενικά Οπισθογραφημένου Κλητηρίου Εντάλματος . (γ) Το κλητήριο ένταλμα της αγωγής ημερομηνίας 07/08/2013 και/ή (δ) Η επίδοση της Ειδοποίησης του Κλητηρίου Εντάλματος της αγωγής λόγω έλλειψης δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου και/ή δεδικασμένου και/ή πολλαπλότητας διαδικασιών και/ή κατάχρησης διαδικασίας και/ή δικαστικής αρωγής (comity) και/ή δημόσιας τάξης και/ή λόγω κακής και/ή αντικανονικής και/ή άκυρης και/ή παράτυπης επίδοσης εκτός δικαιοδοσίας του κλητηρίου εντάλματος και/ή λόγω παραβίασης των προνοιών της Συνθήκης μεταξύ της Κυπριακής Δημοκρατίας και της Ένωσης Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών για Παροχή Νομικής Συνδρομής σε θέματα Αστικού και Ποινικού Δικαίου της 19/01/1984 η οποία κυρώθηκε στην Κύπρο με το Νόμο 172/1986 και της Σύμβασης της Χάγης για την επίδοση εκτός δικαιοδοσίας δικαστηριακών και εξωδικαστηριακών εγγράφων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις, ημερομηνίας 15/11/1965, η οποία κυρώθηκε στην Κύπρο με το Νόμο 40/1982, ως επίσης και των Θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας και/ή λόγω του ότι το γενικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα που καταχωρήθηκε στην παρούσα αγωγή αλλά και η μονομερής αίτηση που καταχωρήθηκε από τον Ενάγοντα στις 07/08/2013, στα πλαίσια της οποίας εκδόθηκαν τα ενδιάμεσα διατάγματα ημερομηνίας 07/08/2013, ως επίσης και η μονομερής αίτηση και η ένορκη δήλωση που την υποστηρίζει, ημερομηνίας 20/08/2013, για έκδοση διαταγμάτων για σφράγιση ειδοποίησης κλητηρίου εντάλματος και για επίδοση με υποκατάστατη επίδοση εκτός δικαιοδοσίας, δεν αποκαλύπτουν οποιαδήποτε εύλογη ή βάσιμη αιτία αγωγής ή οποιοδήποτε αγώγιμο δικαίωμα εναντίον των Εναγομένων
  12. Διάταγμα του Δικαστηρίου που να αναστέλλει το κλητήριο ένταλμα και/ή την ειδοποίηση του κλητηρίου εντάλματος και οποιαδήποτε περαιτέρω διαδικασία εναντίον των Εναγομένων 9 στην πιο πάνω αγωγή για τον λόγο ότι το Δικαστήριο δεν είναι το πλέον κατάλληλο και/ή αρμόδιο (FORUM NON CONVENIENS) να εκδικάσει την παρούσα αγωγή και/ή δεν έχει δικαιοδοσία επί των επίδικων θεμάτων και/ή η ισχυριζόμενη βάση αγωγής και/ή τα κατ' ισχυρισμό αγώγιμα δικαιώματα αφορούν ξένα δικαστήρια και/ή έχουν εκδικασθεί και/ή εκδικάζονται στο εξωτερικό και/ή διέπονται από αλλοδαπό (Ρωσικό) δίκαιο και/ή τα κατ' ισχυρισμό αστικά αδικήματα και/ή γεγονότα διεπράχθησαν στο εξωτερικό και/ή λόγω δεδικασμένου και/ή πολλαπλότητας διαδικασιών και/ή κατάχρησης διαδικασίας και/ή δικαστικής αρωγής (comity) και/ή δημόσιας τάξης. Η νομική βάση της Αίτησης είναι αρκετά εκτενής λόγω του εκτενούς των αιτουμένων θεραπειών και έχει ως εξής: Στο άρθρο 3 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου (Κεφ. 6, ως έχει τροποποιηθεί), στα άρθρα 21, 29 και 31 του Περί Δικαστηρίων Νόμου (14/1960, ως έχει τροποποιηθεί), στα άρθρα 11, 34, 36, 37 και 39 του Περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου (Κεφ. 148, ως έχει τροποποιηθεί), στον Περί Συμβάσεων Νόμο (Κεφ. 149, ως έχει τροποποιηθεί), στο άρθρο 30 του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας, στο άρθρο 6 της Σύμβασης για την Προστασία των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών, στα άρθρα 7 και 23-24 της Συνθήκης μεταξύ της Κυπριακής Δημοκρατίας και της Ένωσης Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών για Παροχή Νομικής Συνδρομής σε θέματα Αστικού και Ποινικού Δικαίου της 19/01/1984 η οποία κυρώθηκε στην Κύπρο με το Νόμο 172/1986, στα άρθρα 5, 10, 11 και 15 της Σύμβασης της Χάγης για την επίδοση εκτός δικαιοδοσίας δικαστηριακών και εξωδικαστηριακών εγγράφων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις, ημερομηνίας 15/11/1965 η οποία κυρώθηκε στην Κύπρο με το Νόμο 40/1982, στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς, Διάταξη 5, Θεσμοί 1-2 και 9-10, Διάταξη 5Α, Διάταξη 6, Θεσμοί 1 και 4-9, Διάταξη 16, Θεσμοί 1-5, 7 και 9, Διάταξη 39, Διάταξη 48, Θεσμοί 1-9 και 11-13 και Διάταξη 64, στο Αγγλικό Annual Practice του 1956, στις αρχές του Δικαίου της Επιείκειας, στις αρχές του Κοινοδικαίου, στη νομολογία και στις γενικές και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Η Αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση που κ. Μ. Σκουφάρη, δικηγόρου στο γραφείο των δικηγόρων των Εναγομένων 9-Αιτητών, ο οποίος δηλώνει γνώστης των γεγονότων κυρίως δια των εγγράφων που κατέχει και ομοίως δηλώνει δεόντως εξουσιοδοτημένος από τους Εναγόμενους
  13. Οι λόγοι για τους οποίους ζητούνται τα πιο πάνω διατάγματα μπορούν να αποδοθούν συνοπτικά πιο κάτω: · Το θέμα του δεδικασμένου και οι διαδικασίες στην Ρωσία I. Οι αξιώσεις και/ή οι θεραπείες που επιδιώκει ο Ενάγων στην παρούσα αγωγή και/ή τα επίδικα θέματα που εγείρονται στην παρούσα αγωγή θα πρέπει να απορριφθούν λόγω δεδικασμένου (res judicata) και/ή γιατί η παρούσα αγωγή συνιστά κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας. II. Το Δικαστήριο στερείται δικαιοδοσίας να εκδικάσει την παρούσα υπόθεση καθότι τα επίδικα θέματα που εγείρονται στην παρούσα αγωγή έχουν εκδικαστεί και/ή επιλυθεί από τα δικαστήρια της Ρωσίας και/ή υπάρχουν συντρέχουσες και/ή εκκρεμούσες δικαστικές διαδικασίες ενώπιον των δικαστηρίων της Ρωσίας για τα ίδια επίδικα θέματα μεταξύ των ιδίων διαδίκων και/ή μεταξύ του Ενάγοντος και/ή ελεγχόμενων από τον Ενάγοντα νομικών οντοτήτων και/ή συνδεδεμένων με τον Ενάγοντα φυσικών προσώπων και των Εναγομένων
  14. III. Ο Ενάγων με την παρούσα αγωγή, κατ' ουσία, επιδιώκει και/ή επιχειρεί να αμφισβητήσει τις δικαστικές αποφάσεις που έχουν εκδοθεί και/ή εκκρεμούν μεταξύ των ιδίων διαδίκων και/ή του Ενάγοντος και των Εναγομένων 9 στην Ρωσία για τα ίδια κατ' ουσία επίδικα θέματα που εγείρονται στην παρούσα αγωγή και/ή να επανεκδικασθούν τα ίδια κατ' ουσία επίδικα θέματα κατά τρόπο που αντιβαίνει στις αρχές του δεδικασμένου και/ή διεθνούς δικαστικής αρωγής (comity) και/ή της δημόσιας τάξης και/ή αποτελεί κατάχρηση διαδικασίας. Είναι η θέση των Αιτητών ότι από την ανάγνωση του περιεχομένου της ένορκης δήλωσης του Justin Barrie Michaelson, ημερομηνίας 07/08/2013, που συνοδεύει την μονομερή αίτηση του Ενάγοντα, ημερομηνίας 07/08/2013, για την έκδοση των προσωρινών διαταγμάτων και τα αδιαμφισβήτητα πραγματικά γεγονότα που περιβάλλουν της παρούσα υπόθεση, συνάγεται αβίαστα το συμπέρασμα και είναι πρόδηλο ότι ο Ενάγων με την παρούσα αγωγή επιχειρεί, κατ' ουσία, να αμφισβητήσει τις τελεσίδικες δικαστικές αποφάσεις που έχουν εκδοθεί στη Ρωσία μεταξύ των ιδίων διαδίκων ή μεταξύ του Ενάγοντα ή ελεγχόμενων με των Ενάγοντα νομικών οντοτήτων ή συνδεδεμένων με αυτόν φυσικών προσώπων και των Εναγομένων 9 ή συνδεδεμένων με αυτούς νομικών οντοτήτων, κατά τρόπο που αντιβαίνει ή αντιστρατεύεται ή καταστρατηγεί τις αρχές της δημόσιας τάξης. · Μη ύπαρξη Δικαιοδοσίας του Κυπριακού Δικαστηρίου Το Δικαστήριο στερείται δικαιοδοσίας να εκδικάσει την παρούσα υπόθεση καθότι τα επίδικα θέματα εκφεύγουν της δικαιοδοσίας των κυπριακών δικαστηρίων για τους κάτωθι λόγους: (α) Η συμφωνία δανείου και/ή πιστωτικών διευκολύνσεων και/ή η συμφωνία διευκόλυνσης (loan agreement) ημερομηνίας 04/08/2008, Τεκμήριο 2 στην ένορκη δήλωση του Justin Barrie Michaelson ημερομηνίας 07/08/2013 που συνοδεύει την μονομερή αίτηση ίδιας ημερομηνίας για την έκδοση των προσωρινών διαταγμάτων, προνοεί ότι η συμφωνία διέπεται από το Ρωσικό Δίκαιο και ότι αποκλειστική δικαιοδοσία έχουν τα δικαστήρια της Ρωσίας και συγκεκριμένα το "Arbitration (Commercial) Court of Voronezh". (β) Η ένορκη δήλωση του Justin Barrie Michaelson ημερομηνίας 07/08/2013 που συνοδεύει την ως άνω μονομερή αίτηση ίδιας ημερομηνίας δεν αποκαλύπτει και ούτε περιέχει οποιαδήποτε ικανοποιητική ή επαρκή μαρτυρία σε σχέση με τα ισχυριζόμενα, στο γενικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα, αστικά αδικήματα και/ή αιτίες αγωγής εναντίον των Εναγομένων
  15. (γ) Τόσο ο Ενάγων όσο και οι Εναγόμενοι 9 είναι από τη Ρωσία και/ή έχουν τη κατοικία τους (domicile) και/ή άλλως πως στη Ρωσία, εκτός της δικαιοδοσίας των κυπριακών δικαστηρίων, ως επίσης σε ότι αφορά την παρούσα αγωγή και τους ισχυρισμούς του Ενάγοντα που εμπεριέχονται στην ένορκη δήλωση του Justin Barrie Michealson, ημερομηνίας 07/08/2013, σε σχέση με τους Εναγόμενους 1, 2 και 3 στην παρούσα αγωγή, οι οποίοι είναι οι μόνοι διάδικοι από την Κύπρο, δεν υπάρχει οποιαδήποτε επαρκής ή ικανοποιητική ή επαρκώς αποδεκτή μαρτυρία σε σχέση με τα ισχυριζόμενα στο γενικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα αστικά αδικήματα και/ή αιτίες αγωγής. (δ) Τα ισχυριζόμενα αδικήματα, στην έκταση που αφορούν τους Εναγόμενους 9, έγιναν ή διαπράχθηκαν στην ολότητα τους στη Ρωσία, εκτός της δικαιοδοσίας των κυπριακών δικαστηρίων. (ε) Τα κυπριακά δικαστήρια στερούνται δικαιοδοσίας να εκδικάσουν την παρούσα αγωγή και για τον επιπλέον λόγο ότι η ισχυριζόμενη βάση αγωγής ή οι ισχυριζόμενες βάσεις αγωγής προέκυψαν στην ολότητα τους στο εξωτερικό και συγκεκριμένα στη Ρωσία. (στ) Οι επίδικες συμβάσεις έχουν συνομολογηθεί στη Ρωσία, εκτός της δικαιοδοσίας των κυπριακών δικαστηρίων. · Το Δικαστήριο δεν είναι το πλέον κατάλληλο και/ή αρμόδιο (forum non conveniens) να εκδικάσει την παρούσα αγωγή Επ' αυτής της πτυχής οι Αιτητές ισχυρίζονται τα ακόλουθα: Ο Ενάγων, μέσω των δικηγόρων του, διαβίβασε επιστολή προς τους Εναγομένους 9, ημερομηνίας 23/08/2013, με την οποία απέστειλε μέσω της υπηρεσίας παράδοσης εγγράφων DHL, στη διεύθυνση επίδοσης των Εναγομένων 9, το κλητήριο ένταλμα την ειδοποίηση του κλητηρίου, το μονομερώς εκδοθέν διάταγμα ημερομηνίας 20/08/2013 με το οποίο επετράπη η επίδοση εκτός δικαιοδοσίας των δικαστικών εγγράφων, την αίτηση για άδεια για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας ημερομηνίας 20/08/2013 και την ένορκη δήλωση της ίδιας ημερομηνίας που συνοδεύει την αίτηση για άδεια για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας με τα συνημμένα τεκμήρια της (βλ. Τεκμήριο Α). Σύμφωνα με το διάταγμα του δικαστηρίου ημερομηνίας 20/08/2013, με το οποίο επετράπη η επίδοση εκτός δικαιοδοσίας των πιο πάνω δικαστικών εγγράφων στους Εναγομένους 9, οι τελευταίοι είχαν δικαίωμα να καταχωρήσουν σημείωμα εμφάνισης μέσα σε 30 ημέρες από την επίδοση της ειδοποίησης του κλητηρίου εντάλματος. Οι επίδικες συμβάσεις έχουν συνομολογηθεί στη Ρωσία, εκτός της δικαιοδοσίας των κυπριακών δικαστηρίων και διέπονται από το ρωσικό δίκαιο, ως επίσης ο τόπος σύναψης και εκτέλεσης των επίδικων συμβάσεων διέπονται από το ρωσικό δίκαιο. Αρμόδια δικαστήρια για τη διάγνωση των επίδικων θεμάτων όπως εκτίθενται στην παρούσα αγωγή, είναι εκ των πραγμάτων τα ρώσικα δικαστήρια και εν πάση περιπτώσει, ο Ενάγων δε θα αποστερηθεί οποιουδήποτε προσωπικού ή δικονομικού πλεονεκτήματος και δεν θα υποστεί ουδεμία αδικία εάν η απαίτηση του εκδικαστεί στη Ρωσία και όχι στην Κύπρο. Αντίθετα, οι Εναγόμενοι 9 θα υποστούν μεγάλη ταλαιπωρία και θα υποβληθούν σε πολλά έξοδα εάν αναγκαστούν να υπερασπιστούν την πιο πάνω αγωγή στην Κύπρο, δεδομένου ότι το σύνολο του μαρτυρικού τους υλικού βρίσκεται στη Ρωσία, όλοι οι μάρτυρες τους διαμένουν στη Ρωσία και οι επίδικες συμφωνίες διέπονται από το Ρωσικό Δίκαιο. Η εν λόγω υπόθεση είναι, κατά συνέπεια, πιο κατάλληλη να εκδικαστεί στη Ρωσία δεδομένου ότι τα Ρωσικά Δικαστήρια είναι το forum conveniens. · Κατάχρηση διαδικασίας Τα πιο πάνω σύμφωνα με τους Αιτητές συνιστούν και κατάχρηση της διαδικασίας και παραβιάζουν την δημόσια τάξη. · Αντικανονικές επιδόσεις (α) Επ' αυτού οι θέσεις των Αιτητών συνοψίζονται ως εξής: Παράνομα, αντικανονικά και παράτυπα διατάχθηκε, δυνάμει του διατάγματος ημερομηνίας 20/08/2013, η επίδοση της ειδοποίησης του κλητηρίου εντάλματος, σε αντίθεση με τις εν ισχύ πρόνοιες της Συνθήκης μεταξύ της Κυπριακής Δημοκρατίας και της Ένωσης Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών για Παροχή Νομικής Συνδρομής σε θέματα Αστικού και Ποινικού Δικαίου, της 19/01/1984, η οποία κυρώθηκε στην Κύπρο με το Νόμο 172/1986 και της Σύμβασης της Χάγης για την επίδοση εκτός δικαιοδοσίας δικαστηριακών και εξωδικαστηριακών εγγράφων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις, ημερομηνίας 15/11/1965 η οποία κυρώθηκε στην Κύπρο με το Νόμο 40/
  16. Συγκεκριμένα το άρθρο 10(α) του Νόμου 40/1982 προνοεί ως εξής στο αυτούσιο αγγλικό κείμενο: 'Provided the State of destination does not object, the present Convention shall not interfere with the freedom to send judicial documents, by postal channels, directly to persons abroad,.' Όπως φαίνεται από το πιο πάνω άρθρο, σύμφωνα με τον Αιτητή, οποιαδήποτε χώρα παραλαβής έχει το δικαίωμα να ενστεί στην αποστολή δικαστικών εγγράφων διαμέσου ταχυδρομικών οδών. Σύμφωνα με σχετικό πίνακα που αποτελεί μέρος ή παράρτημα της Σύμβασης της Χάγης και αντίγραφο του οποίου επισυνάπτεται στην παρούσα ως Τεκμήριο Δ (ο οποίος μπορεί να ανευρεθεί στην ιστοσελίδα του Οργανισμού για τη Διασυνοριακή Συνεργασία σε Αστικά και Ποινικά Θέματα, http://www.hcch.net) η Ρωσική Ομοσπονδία ενίσταται στην εφαρμογή του πιο πάνω άρθρου. Συνεπώς, η επίδοση με τρόπο άλλο από αυτό που διατυπώνεται στο Νόμο 172/1986 και συγκεκριμένα στο άρθρο 7 για την επίδοση των εγγράφων μέσω των αρμόδιων αρχών και/ή της διπλωματικής οδού, δεν είναι υπό τις περιστάσεις αποδεκτή από μέρους της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Ως εκ τούτου η επίδοση μέσω DHL καθίσταται παράτυπη ή αντικανονική και υποκείμενη σε παραμερισμό και για τους ποιο κάτω, μεταξύ άλλων, λόγους: (β) Στις 20/08/2013 ο Ενάγων καταχώρησε μονομερή αίτηση για επίδοση και/ή υποκατάστατο επίδοση της ειδοποίησης του κλητηρίου εντάλματος ημερομηνίας 07/08/2013 η οποία συνοδευόταν από την ένορκη δήλωση της δικηγόρου Στέλλας Στυλιανού η οποία στην παράγραφο 12, προς υποστήριξη της αιτούμενης υποκατάστατης επίδοσης στους Εναγομένους 9, αναφέρει ότι η επίδοση μέσω των αρμοδίων αρχών ενδέχεται να καθυστερήσει. Οι εν λόγω ισχυρισμοί της κας Στυλιανού είναι αβάσιμοι καθότι σε σχέση με τους Εναγομένους 9 η επίδοση της ειδοποίησης του κλητηρίου εντάλματος και των συναφών δικαστικών εγγράφων θα μπορούσε να επιτευχθεί μέσω των νενομισμένων διαδικασιών δηλαδή μέσω των αρμοδίων αρχών καθότι δεν συνέτρεχε οποιοσδήποτε λόγος κατεπείγοντος αφού τα προσωρινά ημερομηνίας 07/08/2013 δεν αφορούν τους Εναγόμενους 9 αλλά και εν πάση περιπτώσει η ενόρκως δηλούσα δεν παραθέτει οποιαδήποτε μαρτυρία στην ένορκη της δήλωση ότι κατέστη δύσκολη ή τουλάχιστον αδύνατη η επίδοση της ειδοποίησης του κλητηρίου εντάλματος στους Εναγόμενους 9 μέσω της νενομισμένης διαδικασίας, δηλαδή μέσω των αρμοδίων αρχών ή της διπλωματικής οδού. (γ) Παράτυπα και αντικανονικά εξεδόθη διάταγμα επίδοσης εκτός δικαιοδοσίας εναντίον των Εναγόμενων 9, εφόσον σε αντίθεση με τις πρόνοιες των Θεσμών Περί Πολιτικής Δικονομίας και του Αγγλικού Annual Practice του 1956, η ένορκη δήλωση της Στέλλας Στυλιανού που συνοδεύει την αίτηση ημερομηνίας 20/08/2013 για έκδοση διαταγμάτων επίδοσης εκτός δικαιοδοσίας της ειδοποίησης του κλητηρίου εντάλματος στους Εναγόμενους 9, δεν αποκαλύπτει ότι οι Εναγόμενοι αποτελούν αναγκαίο ή κατάλληλο διάδικο στην παρούσα αγωγή. Η ένσταση του Ενάγοντα Η ένσταση έχει σχεδόν την ίδια νομική βάση και στηρίζεται στην ένορκη δήλωση της Στέλλας Στυλιανού, δικηγόρου στο Γραφείο των δικηγόρων των Εναγόντων και είναι διφυής ως ακολούθως: Α. Το θέμα της Δικαιοδοσίας Τα επίδικα θέματα των υποθέσεων που περιλαμβάνονται στο Τεκμήριο Β της Ε.Δ. Σκουφάρη δεν έχουν σχέση με τα επίδικα θέματα της παρούσας αγωγής. Η νομική βάση της παρούσας αγωγής φαίνεται από το κλητήριο ένταλμα και από την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση για άδεια επίδοσης στο εξωτερικό. Στην συγκεκριμένη ένορκη δήλωση επισυνάπτεται η ένορκη δήλωση του Justin Michaelson το περιεχόμενο της οποίας υιοθετήθηκε από την κα Στυλιανού. Από το κλητήριο ένταλμα και από την ένορκο δήλωση του Justin Michaelson μεταφρασμένο αντίγραφο στα Ελληνικά (Τεκμ.1) διαφαίνεται ξεκάθαρα ότι η βάση αγωγής της παρούσας υπόθεσης είναι το αστικό αδίκημα της συνομωσίας. Ενώ οι υποθέσεις που περιλαμβάνονται στο Τεκμήριο Β της Ε.Δ. Σκουφάρη δεν έχουν ως επίδικο θέμα την συνομωσία. Όλες τους έχουν ως επίδικα θέματα τις διάφορες συμφωνίες δανείων, εγγυήσεων και ενεχυριάσεων. Σε αντίθεση στην παρούσα υπόθεση το αγώγιμο δικαίωμα εδράζεται στην συνομωσία που διέπραξαν οι Εναγόμενοι με σκοπό να προξενήσουν ζημιά στον Ενάγοντα και να λάβουν τις μετοχές της OJSC Pavlovskgranit. Συνεπακόλουθα δεν ευσταθούν οι ισχυρισμοί που προβάλλονται στην παράγραφο 9 (α) της Ε.Δ. Σκουφάρη ότι το Δικαστήριο στερείται δικαιοδοσίας λόγω της ύπαρξης αλλοδαπών διαδικασιών. Ούτε ο ισχυρισμός που προβάλλεται στις παραγράφους 9 (β), (γ) και (δ) της Ε.Δ. Σκουφάρη ότι υπάρχει δεδικασμένο αφού οι παρούσα αγωγή εδράζεται σε άλλη νομική βάση αυτή του αστικού αδικήματος της συνομωσίας. Ανεξάρτητα από τα πιο πάνω το Τεκμήριο Β της Ε.Δ. Σκουφάρη δεν παρουσιάζει τις νομικές βάσεις αγωγής σε κάθε Ρωσική υπόθεση αλλά απλώς μια περιγραφή των θεραπειών. Συνεπακόλουθα το Δικαστήριο δεν μπορεί να καθοδηγηθεί ως προς τις βάσεις αγωγής στις Ρώσικες διαδικασίες, οι οποίες αποφάσεις εν πάση περιπτώσει δεν μπορούν να τύχουν αναγνώρισης από τα Κυπριακά Δικαστήρια χωρίς να ακολουθηθεί η νενομισμένη διαδικασία εγγραφής τους στην Κυπριακή Δημοκρατία. Είναι περαιτέρω η θέση των Εναγόντων ότι οι Εναγόμενοι συνωμότες χρησιμοποίησαν τις συμφωνίες μαζί με υποτιμημένες εκτιμήσεις για την αξία των μετοχών της Pavlovskgranit ώστε να εξασφαλίσουν τις δικαστικές αποφάσεις. Η παρούσα αγωγή εδράζεται στο αστικό αδίκημα της συνομωσίας και οι Εναγόμενοι 9 αποτελούν έναν από τους συμμετέχοντες στην συνομωσία και μάλιστα με δεσπόζοντα ρόλο ως αυτό διαφαίνεται ξεκάθαρα από την ένορκη δήλωση του Justin Michaelson. (Βλ. ειδικά τις παραγράφους 11, 12, 13, 26, 37, 38, 41). Οι Εναγόμενοι 9 είναι αναγκαίοι διάδικοι σε αγωγή επί της οποίας το Δικαστήριο έχει δικαιοδοσία αφού δύο από τους Εναγόμενους και συγκεκριμένα οι Εναγόμενοι 1 και 2 είναι Κυπριακές εταιρείες. Οι Εναγόμενοι 1, 2, 4, 5, 6, 7 και 9 συνωμότησαν με παράνομα μέσα για να προκαλέσουν ζημιά και να καταδολιεύσουν τον Ενάγοντα προωθώντας και/ή προκαλώντας την μεταβίβαση, και/ή αποστέρηση από αυτόν, των μετοχών που ανήκαν στον Ενάγοντα, άμεσα ή έμμεσα (ως τελικού δικαιούχου ή άλλως πως), στην εταιρεία JSC Pavlovskgranit. Η βάση αγωγής δεν είναι η παράβαση όρων οποιασδήποτε συμφωνίας ώστε να επενεργούν οι ρήτρες δικαιοδοσίας των εν λόγω συμφωνιών. Το αδίκημα της συνομωσίας διαπράχθηκε από κοινού από τους πιο πάνω Εναγόμενους. Ο κάθε Εναγόμενος είχε τον δικό του ρόλο στην συνομωσία, όλοι οι Εναγόμενοι όμως ευθύνονται έναντι των θυμάτων τους αλληλέγγυα και ξεχωριστά για την ζημιά που προκλήθηκε σε κάθε θύμα. Συνεπακόλουθα όλοι οι Εναγόμενοι ευθύνονται για την ζημιά που προκλήθηκε στο Ενάγοντα ο οποίος έχασε τις μετοχές του στην Pavlovskgranit εξ αιτίας της συνομωσίας των Εναγομένων. Ενόψει του ότι οι Εναγόμενοι 9 είναι αναγκαίοι διάδικοι σε αγωγή επί της οποίας το Δικαστήριο έχει δικαιοδοσία με βάση τον ευρωπαϊκό κανονισμό 44/2001, το δικαστήριο έχει δικαιοδοσία επί των Εναγομένων
  17. Περαιτέρω, η αδικοπραξία συντελέστηκε εν μέρει στην Κύπρο όπου βρίσκονται οι Εναγόμενες 1, 2, και 3, καθώς και η PNH Limited. Β. Το θέμα της κακής επίδοσης Κατ' αρχήν να πω ότι δεν με βρίσκει σύμφωνη η εισήγηση του κ. Τσιρίδη ότι οι Αιτητές κωλύονται από του να εγείρουν θέμα κακής επίδοσης γιατί προέβησαν σε καταχώρηση Σημειώματος Εμφάνισης υπό όρους χωρίς να καταχωρήσουν παράλληλα και αίτηση για ακύρωση της επίδοσης. Δεν διαφωνώ ότι ο χρόνος στον οποίο πρέπει να εγερθεί τέτοια αίτηση πρέπει να είναι ταυτόχρονα ή σύντομα μετά την καταχώρηση Σημειώματος Εμφάνισης υπό όρους δυνάμει της Δ.16 θ.
  18. Όμως, εν προκειμένω, δεν παρατηρώ τέτοια χρονική ανακολουθία ενεργειών ώστε να τελεσφορήσει η εισήγηση του κ. Τσιρίδη αφού η εμφάνιση (χωρίς άδεια του Δικαστηρίου) καταχωρήθηκε στις 4.10.2013 και η παρούσα αίτηση καταχωρήθηκε στις 21.10.
  19. Η υπόθεση G.S. Magdon Ltd v. A.L. Metal

(2001)1 A.A.Δ. 2064 η οποία μου ετέθη, δεν ερμηνεύεται τόσο μικροσκοπικά ώστε να σημαίνει ότι η αίτηση που δεν έγινε ταυτόχρονα με την καταχώρηση του Σημειώματος Εμφάνισης δημιουργεί άνευ ετέρου κώλυμα των Αιτητών. Απλώς επισημαίνεται η ανάγκη αυτό να γίνεται γρήγορα. (Σημειώνεται ότι η αίτηση στην υπόθεση αυτή είχε γίνει εννέα μήνες μετά την καταχώρηση του Σημειώματος Εμφάνισης). Για τα λοιπά εγειρόμενα θέματα κακής επίδοσης η πλευρά του Ενάγοντα λέει τα ακόλουθα: Η επιστολή Τεκμήριο Α στην Ε.Δ. Σκουφάρη ρητά αναφέρει ότι τα έγγραφα που επιδόθηκαν στους Εναγόμενους περιλαμβάνουν τόσο το κλητήριο ένταλμα όσο και ειδοποίηση του κλητηρίου εντάλματος μαζί με το σχετικό διάταγμα και την μονομερή αίτηση με βάση την οποία εκδόθηκε το μονομερές διάταγμα. Επίσης περιλαμβάνουν την ένορκη δήλωση που συνόδευε την αίτηση ως επίσης και τα σχετικά τεκμήρια. Όλα τα έγγραφα ήταν μεταφρασμένα στην Ρωσική γλώσσα. Το διάταγμα που έδιδε άδεια επίδοσης στο εξωτερικό επέτρεπε την επίδοση μέσω της υπηρεσίας DHL. Στην παράγραφο 7 της Ε.Δ. Σκουφάρη γίνεται ρητή παραδοχή ότι οι Εναγόμενοι έλαβαν όλα τα σχετικά έγγραφα στις 26.8.2013. Ο σκοπός δηλαδή της επίδοσης επιτεύχθηκε και οι Εναγόμενοι 9 έλαβαν γνώση των δικαστικών διαδικασιών. Η σύμβαση της Χάγης και η συνθήκη μεταξύ Ρωσίας και Κύπρου δεν αναιρούν τις εξουσίες του Δικαστηρίου που του παρέχονται από τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας και τις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Το Δικαστήριο έκρινε ότι επίδοση μέσω DHL ήταν μορφή επίδοσης η οποία θα εξασφάλιζε ότι οι Εναγόμενοι 9 θα ελάμβαναν γνώση. Πράγμα που επιβεβαιώθηκε αφού οι Εναγόμενοι 9 εμφανιστήκαν ενώπιον του Δικαστηρίου και με την ίδια την Ε.Δ. Σκουφάρη που συνοδεύει την αίτηση τους επιβεβαιώνουν ότι έλαβαν όλα τα σχετικά έγγραφα. Οι αγορεύσεις Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι διά των εμπεριστατωμένων αγορεύσεων τους ασχολήθηκαν με όλα τα πιο πάνω θέματα παραθέτοντας πλούσια νομολογία. Συμπεράσματα και κατάληξη του Δικαστηρίου Α. Εξέταση της βασιμότητας της Αίτησης ως προς την πτυχή της δικαιοδοσίας Ο πυρήνας της αίτησης των Εναγομένων 9 είναι η αντίληψη τους ότι η προσφυγή των διαδίκων στις Ρωσικές διαδικασίες και οι αιτούμενες θεραπείες στα Ρωσικά Δικαστήρια, δημιουργούν δεδικασμένο και συνιστούν, ως προς την παρούσα αγωγή, κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας. Ο Καθ΄ου η αίτηση-Ενάγοντας προβάλλει ως σημαντική παράμετρο της ένστασης του, το γεγονός ότι η παρούσα αίτηση είναι πρόωρη αφού δεν έχει καταχωρηθεί εκ μέρους του Έκθεση Απαίτησης, με βάση την οποία τα επίδικα θέματα θα προβάλλονταν με όλη την αναγκαία λεπτομέρεια, ώστε το Δικαστήριο να είναι σε θέση να αποφασίσει ευχερέστερα επί του προβαλλόμενου θέματος της δικαιοδοσίας. Προς τούτο, ο κ. Τσιρίδης έχει επικαλεστεί τις αποφάσεις SEVEGEP LTD v. United Sea Transport Ltd κ.α.
(1989)1 ΑΑΔ (Ε) 729 και Μούρτζινος ν. Global Cruises S.A. 1B AAΔ.
  1. Με όλο το σεβασμό προς τη θέση αυτή, η αναφερθείσα νομολογία δεν οδηγεί στο συμπέρασμα ότι για να καταχωρήσει ένας Εναγόμενος αίτηση ακύρωσης του κλητηρίου πρέπει, απαραιτήτως, να προηγηθεί Έκθεση Απαίτησης. Ωστόσο, ο διάδικος που το πράττει, οφείλει να θέσει στο Δικαστήριο με καθαρότητα και σαφήνεια τις θέσεις του, όπως προβάλλονται ενόρκως αλλά και σε συσχετισμό με την υπάρχουσα δικογραφία, για την εισήγηση του περί μη ύπαρξης δικαιοδοσίας. Έχω εξετάσει τον ισχυρισμό αυτό με προσοχή, στα πλαίσια των ενόρκων τοποθετήσεων και των δυο πλευρών αλλά και των αναλυτικών εισηγήσεων που περιέχονται στις αντίστοιχες αγορεύσεις. Ο κ. Μάρκου έδωσε ιδιαίτερη έμφαση στο γεγονός ότι το Δικαστήριο με άλλη σύνθεση (κ. Μαλαχτός Πρόεδρος), είχε αποφασίσει ότι δεν συνέτρεχε η δεύτερη προϋπόθεση του άρθρου 32 (ορατή πιθανότητα επιτυχίας) κατά την εξέταση του συντηρητικού διατάγματος εναντίον των Εναγομένων 1 και 2 και ότι επ' αυτής της πτυχής το Δικαστήριο είναι δεσμευμένο και στην παρούσα αίτηση. Δεν θα συμφωνήσω με το απόλυτο αυτής της θεώρησης. Η δικαιοδοσία του Δικαστηρίου σε συνάρτηση με την αίτηση για συντηρητικό διάταγμα, έχει ως βάση, κυρίως, τη δικογραφία της αίτησης και της ένστασης, που αφορούσε την έκδοση του διατάγματος, στην οποία οι Εναγόμενοι 9 δεν έχουν λάβει μέρος, παρά μόνο παρακολουθώντας τη διαδικασία. Ορθά ο κ. Μαλαχτός, παρατηρεί ωστόσο, ότι οποιεσδήποτε διαπιστώσεις για θέματα γίνονται για σκοπούς της εξέτασης της έκδοσης ή μη του προσωρινού διατάγματος, παραμένουν ζωντανά για να αποφασιστούν σε μεταγενέστερο στάδιο. Η παρούσα αίτηση κρίνεται στα δικά της δεδομένα και με βάση τις αρχές που διέπουν την εξέταση των παρόντων επιδίκων θεμάτων. Η απόρριψη του συντηρητικού διατάγματος, δεν μπορεί να έχει την εμβέλεια που εισηγείται η πλευρά του Εναγόμενου 9 και ως προς τη παρούσα αίτηση. Επανερχόμενη λοιπόν στο θέμα της δικαιοδοσίας, παρατηρώ ότι η ισχυριζόμενη βάση της αγωγής είναι η συνομωσία των Εναγομένων σε σχέση με χρησιμοποίηση συμφωνιών ομού με υποτιμημένες εκτιμήσεις για την αξία των μετοχών που προαναφέρθηκε, ώστε να εξασφαλιστούν, μεταξύ άλλων και οι επίδικες δικαστικές αποφάσεις για τις οποίες υπάρχει επίκληση δεδικασμένου. Eίναι θέση του Ενάγοντα, όπως προκύπτει από την μαρτυρία που τέθηκε και στην αίτηση για επίδοση, ότι οι Εναγόμενοι 1-9 συνωμότησαν με σκοπό να εξασφαλίσουν τις μετοχές της Pavlovskgranit. Η συνομωσία συνίσταται στην συνεργασία τους να εξασφαλίσουν υποτιμημένες εκτιμήσεις με αποτέλεσμα να εκποιηθούν οι μετοχές που κατείχε ο Ενάγοντες και οι εταιρείες του σε πολύ χαμηλότερες τιμές από τις πραγματικές. Αυτή είναι η ουσία των απαιτήσεων του Ενάγοντα η οποία εδράζεται στο αστικό αδίκημα της συνομωσίας. Οι μετοχές στην συνέχεια εγγράφηκαν στα ονόματα διαφόρων εταιρειών, Εναγομένων 1,2, 5 6 και
  2. Οι Εναγόμενες 1 και 2 είναι Κυπριακές εταιρείες και υπάρχει ισχυρισμός ότι ενεπλάκησαν ως συνωμότες στην συνομωσία. Το αδίκημα της συνομωσίας διαπράχθηκε από κοινού από τους πιο πάνω Εναγόμενους. Σύμφωνα με τον Ενάγοντα «ο κάθε Εναγόμενος είχε τον δικό του ρόλο στην συνομωσία, όλοι οι Εναγόμενοι όμως ευθύνονται έναντι των θυμάτων τους αλληλέγγυα και ξεχωριστά για την ζημιά που προκλήθηκε σε κάθε θύμα. Συνεπακόλουθα όλοι οι Εναγόμενοι ευθύνονται για την ζημιά που προκλήθηκε στο Ενάγοντα ο οποίος έχασε τις μετοχές του στην Pavlovskgranit εξ αιτίας της συνομωσίας των Εναγομένων». Ο Ενάγοντας, κατ΄ισχυρισμόν, υπήρξε θύμα μιας συνομωσίας μαζί με τις εταιρείες του. Η συνομωσία αποτελεί αστικό αδίκημα στο οποίο έλαβαν μέρος όλοι οι Εναγόμενοι. Συνεπακόλουθα όλοι οι Εναγόμενοι ευθύνονται αλληλέγγυα και ξεχωριστά έναντι των θυμάτων της συνομωσίας. Αν ο Ενάγοντας δεν μπορεί να αποζημιωθεί για τις ζημιές που υπέστησαν οι εταιρείες του αυτό πιθανό να μειώσει το ύψος της αποζημίωσης που θα λάβει από τους συνωμότες, διατηρεί όμως τα αγώγιμα δικαιώματα που σχετίζονται με τις δικές του μετοχές εναντίον όλων όσων έχουν συμμετάσχει στην συνομωσία, όχι μόνο εναντίον εκείνων στους οποίους κατέληξαν οι μετοχές. Όλοι οι Εναγόμενοι όμως ευθύνονται έναντι των θυμάτων τους αλληλέγγυα και ξεχωριστά για την ζημιά που προκλήθηκε σε κάθε θύμα. Συνεπακόλουθα όλοι οι Εναγόμενοι-κατ΄ισχυρισμόν-πάντα του Ενάγοντα- ευθύνονται για την ζημιά που προκλήθηκε στο Ενάγοντα ο οποίος κατ΄ισχυρισμόν έχασε τις μετοχές του στην Pavlovskgranit εξ αιτίας της συνομωσίας των Εναγομένων. (Βλ. Halsbury's Laws of England, 5η έκδοση, 2010, τόμος 97, παράγραφος 447). Στην συγκεκριμένη περίπτωση, με βάση τις θέσεις του Ενάγοντα, το αστικό αδίκημα είναι ένα και υλοποιήθηκε σε στάδια. Όλοι οι εμπλεκόμενοι φέρουν αστική ευθύνη έναντι των θυμάτων της συνομωσίας. Συνεπώς, ακόμα και αν ήθελε θεωρηθεί ότι η μοναδική ζημιά για την οποία νομιμοποιείται να απαιτήσει ο Ενάγων είναι η απώλεια των δικών του, προσωπικών μετοχών στην Pavlovskgranit, το αγώγιμο αυτό δικαίωμα υφίσταται εναντίον και των Εναγομένων 1 και 2, έστω και αν τις συγκεκριμένες μετοχές δεν τις έλαβαν αυτοί οι δύο εναγόμενοι, διότι ως συνωμότες έχουν ευθύνη από κοινού να αποζημιώσουν τον ενάγοντα, παρόλο που δεν έλαβαν τις συγκεκριμένες μετοχές. Αυτό το συμπέρασμα που προωθεί ο Ενάγοντας και το οποίο βέβαια δεν θα ελεχθεί τώρα σε βάθος, ενισχύει την θέση του στην ύπαρξη δικαιοδοσίας. Στην παρούσα περίπτωση τα Δικαστήριο της Κύπρου έχουν δικαιοδοσία με βάση το άρθρο 2 του κανονισμού 44/2001 αφού οι Εναγόμενοι 1 και 2 είναι Κυπριακές εταιρείας και συνεπακόλουθα το Δικαστήριο δεν μπορεί να αρνηθεί δικαιοδοσία με βάση την νομική αρχή της Owusu ν. Jackson Case 281/02 [2005] ECR 1-
  3. Όσον αφορά τους υπόλοιπους εναγόμενους το Κυπριακό Δικαστήριο έχει δικαιοδοσία με βάση το άρθρο 6.1 ως αναγκαίους διάδικους. Δεν αναλύθηκε ισχυρισμός από την άλλη πλευρά ότι τα θέματα δεν είναι τόσο συνδεδεμένα μεταξύ όλων των Εναγομένων για να μην τύχει εφαρμογή το άρθρο 6.
  4. Η σχέση των Εναγομένων μεταξύ διαφαίνεται από τις ένορκες δηλώσεις που κατατέθηκαν. Είναι ο ισχυρισμός ότι όλοι οι Εναγόμενοι, πλην των εναγομένων οι οποίοι προστέθηκαν για να δοθεί θεραπεία Norwich Pharmacal, εμπλέκονται στην συνωμοσία. Kατά την ακρόαση τέτοιας υπόθεσης είναι λογικό όλοι οι εμπλεκόμενοι να είναι ενώπιον του Δικαστηρίου. Tα γεγονότα είναι τέτοια που η παρουσία των υπολοίπων Εναγόμενων στην αγωγή είναι αναγκαία για να εκδικαστούν όλα τα θέματα μαζί. Ισχύει επίσης εν προκειμένω η Larticon Co v. Detergenta Ltd
(2004)1(B) A.A.Δ. 1121 στην οποία στη σελίδα 1129 αναφέρονται τα ακόλουθα: «... Όπως φαίνεται από τον τίτλο της αγωγής η α' εφεσίβλητη είναι εταιρεία που έχει διεύθυνση στη βιομηχανική περιοχή Ιδαλίου, ενώ η β' εφεσίβλητη είναι εταιρεία που έχει διεύθυνση στο Dusseldorf, Γερμανίας. Η καταχώριση του κλητηρίου εντάλματος έγινε με τη σημείωση πάνω από τον τίτλο της αγωγής «Όχι για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας στους εναγόμενους 2 χωρίς τη σχετική άδεια του Δικαστηρίου». Το πρωτόδικο Δικαστήριο αποφάνθηκε ότι η λήψη άδειας για τη σφράγιση του κλητηρίου εντάλματος πριν από την καταχώριση του λόγω της ύπαρξης διαδίκων εκτός δικαιοδοσίας δεν ήταν αναγκαία, σύμφωνα με τις πρόνοιες της Δ.6
(1)(h), εφόσο στο κλητήριο ένταλμα εμφανίζεται εναγόμενος εντός της δικαιοδοσίας. Η Δ. 6
(1)(
  1. h)προνοεί ότι: "Subject to section 15 of the Courts of Justice Law, Cap. 11, service out of the jurisdiction of a writ of summons or notice of a writ of summons may be allowed by the Court or a Judge whenever.... (
  2. h)Any person out of Cyprus is a necessary or proper party to an action properly brought against some other person duly served in Cyprus." ................................... Επομένως το κλητήριο καλώς εκδόθηκε και παραμένει σε ισχύ» Είναι η θέση της εφεσίβλητης ότι το πιο πάνω συμπέρασμα είναι λανθασμένο γιατί σύμφωνα με τη Διαταγή 2, θεσμός 2 των Κυπριακών Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, η εφεσείουσα θα έπρεπε να εξασφαλίσει την άδεια του Δικαστηρίου πριν από την καταχώριση της αγωγής. Η πιο πάνω προσέγγιση του πρωτόδικου Δικαστηρίου είναι ορθή. Το πρωτόδικο Δικαστήριο αντιμετώπισε σωστά το σημείο που είχε εγερθεί και δεν νομίζουμε ότι συντρέχει οποιοσδήποτε λόγος επέμβασης μας.» Έχοντας κατά νου όλα τα πιο πάνω μπορώ μ' ασφάλεια να καταλήξω στα ακόλουθα: Με κανένα τρόπο δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι χρειάζεται προηγούμενη της αγωγής άδεια για σφράγιση του κλητηρίου για εναγόμενο εκτός δικαιοδοσίας εφ' όσον υπάρχει συνεναγόμενος εντός της δικαιοδοσίας. Σαφώς έχει κριθεί και έχει διατυπωθεί το πιο πάνω από τον Κραμβή Δ. στην υπόθεση Niki Christoforou Cosmetics Ltd v. Στυλιανού κ.ά.
(2005)1 ΑΑΔ 273 όπου στη σελίδα 279 επί λέξει αναφέρει: «Ο χρόνος καταχώρησης της αγωγής δεν είναι άλλος από το χρόνο που το δικόγραφο παραδίδεται στο πρωτοκολλητείο για καταχώρηση και παίρνει αριθμό. Στην περίπτωση που εξετάζουμε, η αγωγή καταχωρήθηκε και πήρε αμέσως αριθμό επειδή ο ένας από τους εναγόμενους είναι Κύπριος. Η υποβολή αίτησης της λήψη άδειας για τη σφράγιση του κλητηρίου εντάλματος πριν από την καταχώρηση του λόγω της ύπαρξης των εναγομένων 2 που βρίσκονται εκτός δικαιοδοσίας δεν ήταν αναγκαία εφόσον η αγωγή στρέφεται και εναντίον εναγομένου εντός της δικαιοδοσίας του δικαστηρίου. Βλ. Larticon Co. v. Detergenta Developments Ltd
(2004)1 ΑΑΔ 1121. Συνεπώς δεν είναι κατά την άποψη μας λογικό οι εναγόμενοι που βρίσκονται εκτός δικαιοδοσίας να τυγχάνουν διαφορετικής μεταχείρισης από άλλους ή της εναγόμενους επί του ιδίου κλητηρίου που βρίσκονται εντός της δικαιοδοσίας του δικαστηρίου.» Εφ' όσον στο κλητήριο ένταλμα εμφανίζονται εναγόμενοι από τους οποίους ένας τουλάχιστον διαμένει ή εδρεύει στην Κύπρο (εδώ οι Εναγόμενοι 1, 2 και 3) ενώ άλλος ή άλλοι βρίσκονται εκτός Κύπρου, τότε τυγχάνουν εφαρμογής και οι πρόνοιες της Δ.6.1(h), σύμφωνα με την οποία επίδοση εκτός δικαιοδοσίας κλητηρίου ή ειδοποίησης κλητηρίου, μπορεί να επιτραπεί οποτεδήποτε πρόσωπο εκτός Κύπρου είναι αναγκαίος ή κατάλληλος διάδικος σε αγωγή η οποία ορθά κινήθηκε εναντίον κάποιου άλλου προσώπου το οποίο διαμένει στην Κύπρο. Προφανές είναι επ' αυτής της νομικής θεώρησης που βάσιζε τις δικονομικές του ενέργειες ο Ενάγοντας. Στο Annual Practice ανωτέρω, σελ. 146, σε σχέση με το O. 2 r. 4 αυτή η πρόνοια θα πρέπει να διαβάζεται μαζί με την υποπαράγραφο (
  1. g)της Αγγλικής O. 11 r. 1. Και καταλήγει ως εξής: «In such cases the writ is issued without leave, and the plaintiff, having served the writ on the defendant within the jurisdiction, applies for leave to issue a concurrent writ for the service on the defendant out of the jurisdiction, as stated, supra, O. 6, r. 2, (
  2. n)"Concurrent Writ" etc.» Σε τέτοια περίπτωση η διαταγή αυτή εφαρμόζεται σε αγωγές όπου ο διάδικος εκτός δικαιοδοσίας τυγχάνει αναγκαίος ή κατάλληλος διάδικος και το κλητήριο έχει επιδοθεί στο διάδικο εντός δικαιοδοσίας. Κατ' αυτό τον τρόπο το κλητήριο μπορεί να εκδοθεί χωρίς άδεια και ο ενάγων αφού επιδώσει το κλητήριο στον εναγόμενο διάδικο εντός της δικαιοδοσίας, τότε αποτείνεται και ζητά άδεια σφράγισης ή άδεια επίδοσης ή έκδοσης παράλληλου κλητηρίου για επίδοση στον εναγόμενο ο οποίος βρίσκεται εκτός της δικαιοδοσίας (Halbury's Laws of England, 3rd Ed. Vol. 30 para 588). Αυτή η ειδική πρόνοια δεν υπάρχει στους δικούς μας θεσμούς, οπότε αν και θα μπορούσε να διατυπωθεί η άποψη ότι είναι ορθότερο να ακολουθηθεί αυτή η πορεία κατ' αναλογία ωστόσο στην πραγματικότητα ο Ενάγοντας διά της αίτησης τους για επίδοση στο εξωτερικό με υποκατάστατο τρόπο περιέλαβαν αυτή την θεραπεία, έστω και αν δεν ζήτησε τυπικά άδεια "για σφράγιση" ή άδεια «για παράλληλο writ». Ακριβώς η αίτηση του περιλάμβανε όλους τους σχετικούς θεσμούς αλλά και γινόταν αναφορά στα δεδομένα της υπόθεσης ώστε το Δικαστήριο αφενός και πρωταρχικά να επιτρέψει την επίδοση εκτός της δικαιοδοσίας αλλά και αφετέρου να καθορίσει το σωστότερο τρόπο επίδοσης. Οπότε κρίνω ότι δεν υπάρχει ο,τιδήποτε μεμπτό ή τουλάχιστον θεμελιακά άκυρο στον τρόπο που λειτούργησε ο Ενάγοντας. Πρόσθετα παρατηρώ ότι ο Ενάγοντας επικαλείται προσωπικά ζημιά αφού έχει χάσει τις μετοχές του που ο ίδιος κατείχε στην Pavlovskgranit και αγώγιμο δικαίωμα όσον αφορά τις δικές του μετοχές εναντίον όλων των αδικοπραγούντων στο αστικό αδίκημα. Σ΄αυτή την βάση, εκ πρώτης όψεως τουλάχιστον, έχει locus standi να προωθεί την παρούσα αγωγή. Κρίνεται ότι έχει καταδειχθεί πως ο Εναγόμενος 9 είναι αναγκαίος διάδικος σε απαίτηση η οποία βασίζεται σε συνομωσία. Το Δικαστήριο θα πρέπει να έχει ενώπιον του όλους όσους κατ΄ισχυρισμόν «εμπλέκονται». Η εμπλοκή των Εναγομένων 9 στο αστικό αδίκημα περιγράφεται στην ένορκη δήλωση του Justin Barry Michaelson το περιεχόμενο της οποίας υιοθετήθηκε πλήρως από την ενόρκως δηλούσα στην ένσταση (όπως την 48.1. Παράγραφο 5(δ) όπου εξηγείται ότι το σχέδιο συνομωσίας ξεκίνησε με ενέργειες της Εναγόμενης 9. 48.2. Παράγραφος 11 όπου εξηγείται ότι οι εκποιήσεις που ήταν μέρος του σχεδίου συνομωσίας έγιναν από την Εναγόμενη 9. 48.3. Παράγραφος 12 όπου εξηγείται ότι στελέχη της Εναγόμενης 9 συμφώνησαν με τον Εναγόμενο 4 να συνεργαστούν ώστε αποστερήσουν από τον Ενάγοντα τις μετοχές του. 48.4. Παράγραφο 13 όπου αναφέρονται οι κύριοι εμπλεκόμενοι στην συνομωσία και ένας εξ αυτών είναι η Εναγόμενη 9). Παραμένει το θέμα της ένστασης για το δεδικασμένο αλλά και για το θέμα forum conveniens τα οποία στην ένορκη δήλωση Σκουφάρη παρουσιάζονται ως συμπλεκόμενα. Οι διαδικασίες στα Ρωσικά δικαστήρια δεν φαίνεται να ασχολήθηκαν με τις επίδικες βάσεις αγωγής (συνομωσία). Οι υποθέσεις που περιλαμβάνονται στο Τεκμήριο Β της Ε.Δ. Σκουφάρη δεν φαίνεται να έχουν ως επίδικο θέμα την απάτη και συνομωσία. Προβάλλεται μαρτυρία στην Έ.Δ. Στυλιανού που συνοδεύει την ένσταση ότι όλες τους έχουν ως επίδικα θέματα τις διάφορες συμφωνίες δανείων, εγγυήσεων και ενεχυριάσεων. Εν αντιθέσει, στην παρούσα υπόθεση, το αγώγιμο δικαίωμα εδράζεται στην κατ΄ισχυρισμόν συνομωσία που διέπραξαν οι Εναγόμενοι με σκοπό να προξενήσουν ζημιά στον Ενάγοντα και να λάβουν τις μετοχές της OJSC Pavlovskgranit. Οι Αιτητές δεν έχουν προσκομίσει επαρκή μαρτυρία με την οποία το δικαστήριο να μπορεί να προβεί σε ευρήματα όσο αφορά τα κριτήρια είτε του δεδικασμένου είτε της κατάχρησης. Το ίδιο ισχύει και για το forum conveniens. Συνεπακόλουθα οι σχετικοί ισχυρισμοί ότι το Δικαστήριο στερείται δικαιοδοσίας δεν ευσταθούν και απορρίπτονται. Β. Εξέταση του θέματος της κακής επίδοσης Είναι χρήσιμη η αναφορά εν προκειμένω στην υπόθεση Φραγκέσκου ν. Γρηγορίου
(2000)1(Γ) Α.Α.Δ. 1765 όπου τέθηκε ότι "το κύριο ερώτημα σε κάθε περίπτωση υποκατάστατης επίδοσης, όπως η λογική του πράγματος επιβάλλει, είναι κατά πόσο ο προσφερόμενος τρόπος θα θέσει, κατά λογική προοπτική, αν όχι βεβαιότητα, το κλητήριο υπόψη του εναγομένου (βλ. Τhe Annual Practice, 1960, Vol. 1, παραγ. 133-134)". Στη κρινόμενη περίπτωση το Δικαστήριο, αφού είχε ενώπιον του όλα τα δεδομένα, που αφορούσαν την ισχυριζόμενη εμπλοκή των Εναγομένων 9 αλλά και το θέμα της καταλληλότερης επίδοσης προς αυτούς στη Ρωσία, αποφάσισε ότι ο συγκεκριμένος τρόπος επίδοσης, υπό τις περιστάσεις της υπόθεσης, ήταν ο πλέον κατάλληλος. Η επείγουσα υφή της διαδικασίας δεν μπορούσε να θεωρηθεί παράλογη από το στάδιο εκείνο απλώς επειδή η αίτηση και το συντηρητικό διάταγμα δεν αφορούσε τους Εναγόμενους 9. Η ύπαρξη διατάγματος, κατά το χρόνο εκείνο, δηλαδή στις 20.08.2013, κατά τη κρίση μου, έθετε το όλο θέμα της αγωγής ως επείγουσας, αφού η όλη στάση του Ενάγοντα στη προώθηση της αγωγής είναι ένα απόλυτα σχετικό θέμα σε συνάρτηση με το διάταγμα. Ακριβώς, ακολουθώντας την αιτιολογική βάση της υπόθεσης Φραγκέσκου (ανωτέρω) αλλά και των συναφών αναφορών στο Annual Practice, εκείνο που έχει σημασία είναι ότι ο διαταχθείς τρόπος επίδοσης να θέσει, κατά λογική προοπτική, τη διαδικασία υπόψη του Εναγομένου. Πράγμα, που εδώ, έχει συντελεστεί αφού η διαδικασία έχει γνωστοποιηθεί στους Εναγομένους 9 αναφορικά με το κλητήριο ένταλμα, την ειδοποίηση του κλητηρίου εντάλματος, μαζί με το σχετικό διάταγμα και τη μονομερή αίτηση, με βάση την οποία εκδόθηκε το διάταγμα που αφορούσε την επίδοση. Επίσης, περιλαμβανόταν στα δοθέντα έγγραφα, τόσο η ένορκη δήλωση που συνόδευε την αίτηση όπως επίσης και τα σχετικά τεκμήρια. Σημειώνεται ακόμη- και είναι πολύ σημαντικό- ότι όλα τα έγγραφα ήταν μεταφρασμένα στη Ρωσική γλώσσα. Στη παράγραφο 7 της ένορκης δήλωσης που στηρίζει την αίτηση, γίνεται ρητή παραδοχή ότι οι Εναγόμενοι έλαβαν όλα τα έγγραφα στις 26.08.2013, με αποτέλεσμα ο σκοπός της επίδοσης να επιτευχθεί, σύμφωνα με τη πιο πάνω νομολογία. Θα συμφωνήσω δε με τους ευπαίδευτους συνηγόρους του Ενάγοντα ότι η Σύμβαση της Χάγης και η συνθήκη μεταξύ Ρωσίας και Κύπρου δεν αναιρούν τις εξουσίες του Δικαστηρίου, εφόσον βέβαια δοθεί το κατάλληλο υπόβαθρο, να ασκήσει τις εξουσίες που πηγάζουν από τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας αλλά και με βάση τις συμφυείς εξουσίες. Το Δικαστήριο αυτό έπραξε, αποφασίζοντας για τη μορφή επίδοσης, η οποία υπό τις περιστάσεις της υπόθεσης, θα ήταν αρκούντως γρήγορη και ικανοποιητική ως προς την πλήρωση της απαραίτητης προϋπόθεσης της γνωστοποίησης της διαδικασίας στον Εναγόμενο. Πράγμα το οποίο έχει συντελεστεί. Άλλωστε η θεώρηση μου είναι ότι η ένσταση της Ρωσίας για τον τρόπο επίδοσης με ταχυδρομείο ή άμεσα σε πολίτη της, όπως προβλήθηκε από τον Αιτητή, ακριβώς δεν ισχύει όταν υπάρχει σχετικό διάταγμα του Δικαστηρίου, όπως εν προκειμένω. Ωστόσο και αν ακόμη δεν είναι ορθή η πιο πάνω προσέγγιση μου και αν όντως υπήρξε λάθος ή παρατυπία στην συντελεσθείσα επίδοση, κρίνω ότι αυτό δεν θα πρέπει να οδηγήσει σε ακύρωση της επίδοσης, αφού ακριβώς καμία ζημιά δεν φάνηκε να προκαλείται στον Εναγόμενο (βλ. Pat Jones ν. Ξένια Δημητρίου κ.α.
(1998)1(Γ) Α.Α.Δ. 1526). Άλλωστε, αναρωτιέται εύλογα κανείς τι νόημα θα υπήρχε αν ακυρωνόταν η επίδοση και λάμβαναν χώρα άλλα διαβήματα για γνωστοποίηση εκ νέου στον Εναγόμενο μιας διαδικασίας που ήδη γνώριζε. Αυτό δεν θα ήταν λογικό και θα είχε ως αποτέλεσμα απλώς την καθυστέρηση της διαδικασίας της αγωγής. Ιδιαίτερα χρήσιμη καθοδήγηση για τα θέματα αυτά, κρίνω, προσφέρει η πρόσφατη απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Alpha Bank Cyprus Ltd v. Sisenh Dau (Π.Ε. 23/13, ημερομηνίας 13.9.2013, η οποία, αν και αφορούσε μόνο επίδοση με βάση τον Ε.Κ. 1393/07, προβαίνει σε γενικότερα χρήσιμα σχόλια ως προς σειρά παρατυπιών που παρουσιάσθηκαν. Παραθέτω κάποια αποσπάσματα της απόφασης αυτής: «.. Πρόκειται για τυπολατρική εισήγηση που έρχεται σε αντίθεση, όχι μόνο με το όλο πνεύμα του Κανονισμού 1393/2007/ΕΚ, αλλά και με τους δικούς μας Διαδικαστικούς Κανονισμούς Πολιτικής Δικονομίας. Σημασία έχει ότι τόσο το κλητήριο, όσο και η ειδοποίηση που αποτελούσαν τα εναρκτήρια έγγραφα της διαδικασίας, περιήλθαν σε γνώση των εφεσιβλήτων.» .................................. «Επομένως στις περιπτώσεις υποκατάστατης επίδοσης δυνάμει του Καν. 1393/2007, η Δ.48. Θ. 13 αποκτά ιδιαίτερη δυναμική, ανάλογα με το αν η παράλειψη διασυνδέεται με ερημοδικία του εναγομένου. Στην προκειμένη περίπτωση δεν υπάρχει τέτοια διασύνδεση. Κατά την κρίση μας, η διαπιστούμενη παράλειψη ήταν θεραπεύσιμη, δυνάμει της Δ.64 και σύμφωνα με το πνεύμα του Καν. 1393/2007 και τους τρόπους που προβλέπονται στο Τμήμα 2 του Κανονισμού.. Εναπόκειτο πλέον στους Εφεσείοντες να αιτηθούν από το δικαστήριο την κατάλληλη θεραπεία δυνάμει των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας (βλ. σχ. Dasaki Entertainment Co. Ltd ν. Ιερού Ναού Παναγίας Χρυσελεούσης Στροβόλου (Αρ.2)
(2009)1 ΑΑΔ 356 και Olympia Designs (Properties) Limited v. Unique UK Inc.
(2010)1Β ΑΑΔ 1395). Στην προκειμένη περίπτωση δεν τίθεται θέμα υποβολής αίτησης για περαιτέρω θεραπεία, αφού η μονομερής αίτηση έχει πλέον περιέλθει εις γνώσιν των Εφεσιβλήτων και στην πράξη έχει αυτοθεραπευτεί.» ................................... «Βέβαια σε περίπτωση που οι Εφεσίβλητοι δεν εμφανίζονταν εγκαίρως και λόγω της παράλειψης τους εκδίδετο απόφαση εναντίον τους, τότε η παράλειψη των Εφεσειόντων να συμπεριλάβουν και μετάφραση του διατάγματος, ενδεχομένως να αποκτούσε εντελώς διαφορετική διάσταση. .................................. Όμως στην προκειμένη περίπτωση οι Εφεσίβλητοι δεν ερημοδίκησαν, αλλά εμφανίστηκαν ενώπιον του δικαστηρίου, έστω και υπό διαμαρτυρία. Για αυτό θεωρούμε ότι και η συγκεκριμένη παράλειψη θα μπορούσε να θεραπευθεί για τους ίδιους λόγους που έχουμε αναφέρει, με την εκ των υστέρων αποστολή πιστής μετάφρασης του διατάγματος στους Εφεσιβλήτους.» .................................. «Κατά την κρίση μας τα μέρος των επτά πρωτόδικων αποφάσεων που αφορά στην ακύρωση της επίδοσης για λόγους που άπτονται παραλείψεων σε σχέση με το εθνικό δίκαιο, είναι εσφαλμένο, καθότι οι όποιες παραλείψεις θα μπορούσαν υπό τις περιστάσεις των συγκεκριμένων υποθέσεων να θεραπευθούν, σύμφωνα με το πνεύμα που καθορίζει ο ΕΚ 1393/
  1. Παρά τα πολλαπλά προβλήματα που εντοπίστηκαν στον τρόπο που έγινε η επίδοση δεν προκύπτει από τα έγγραφα που αποστάληκαν για επίδοση πραγματική παραπλάνηση των Εφεσιβλήτων, αφού αυτοί εμφανίστηκαν εγκαίρως ενώπιον του Δικαστηρίου. Πέραν τούτου, οι Εφεσίβλητοι δεν προσδιόρισαν τη φύση της κατ' ισχυρισμό παραπλάνησης τους, αλλά και πιο σημαντικά τις επιπτώσεις σ' αυτούς από οποιαδήποτε πιθανή παραπλάνηση. Επομένως, δεν θα ακυρώναμε την επίδοση εκτός αν κριθεί από το ΔΕΕ ότι η επίδοση της τυποποιημένης βεβαίωσης είναι αναγκαία σε κάθε περίπτωση επίδοσης εγγράφων δυνάμει του ΕΚ 1393/2007 και ότι τυχόν παράλειψη επίδοσης της δεν είναι θεραπεύσιμη και συνιστά λόγο ακυρότητας της επίδοσης.» Στη βάση λοιπόν αυτής της αποκρυσταλλωμένης και καθαρής αρχής που εξηγείται στη υπόθεση Alpha Bank (ανωτέρω), δεν έχω αμφιβολία ότι και αυτή η πτυχή της αίτησης ως εντελώς τυπολατρική πρέπει να αποτύχει. Η ίδια αντίληψη φανερώνεται και στην υπόθεση V.K.C. Quality Investments Ltd v. Shammusi-Deen Alabi, Sitta Bey Πολ. Έφ. 113/2012, ημερομηνίας 4.3.2013 Κατάληξη Για όλους τους λόγους που έχω εξηγήσει, η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ Ενάγοντα-Καθ' ου η αίτηση και εναντίον των Αιτητών-Εναγομένων 9 στο κατ' αποκοπή ποσό των €1.800,
  2. (Υπ.) ............. Τ. Ψαρά-Μιλτιάδου, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής ../ΞΠ - ΙΜ Subject: Civil/Other Actions/Interim Αναφορά: Ακύρωση - παραμερισμός διαταγμάτων cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.