Zordis Finance Ltd κ.α. ν. Vandella Systems Corporation κ.α., Πρωτογενής Αίτηση Αρ. 65/2014, 3/4/2014

(1)Zordis Finance Ltd, από τις Βρετανικές Παρθένους Νήσους

(2)BRHC Limited από τις Βρετανικές Παρθένους Νήσους

(3)Kudace Finance Inc από τις Βρετανικές Παρθένους Νήσους Αιτητών -και 1) Vandella Systems Corporation από τις Βρετανικές Παρθένους Νήσους 2) Unitile Limited, εκ Καραϊσκάκη 13, 3032, Λεμεσός 3) Tresestrellas Limited, εκ Καραϊσκάκη 13, 3032, Λεμεσός Καθ' ων η αίτηση --------------------------- Αίτηση ημερομηνίας 14.2.2014 και διάταγμα της ίδιας ημερομηνίας 3 Απριλίου 2014 Για τους Αιτητές: κ. Τ. Παντελή με κα Μ. Βιολάρη Για τους Καθ' ων η αίτηση 1: κ. Σ. Πίττας με κ. Σ. Φλουρέντζο (για την εκφώνηση της απόφασης κ. Σ. Φλουρέντζος) Για Καθ' ων η αίτηση 2 και 3: κ. Δ. Αραούζος Για τον Παραλήπτη κ. Π. Πολυβίου, o οποίος είναι παρών: κ. Α. Μιχαηλίδης και για κ. Α. Τσιρίδη Ο κ. Ρόης Ποταμίτης (δεύτερος παραλήπτης) παρών και κ. Χρίστος Ανδρέου (συνέταιρος του) παρών ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Τα εκδοθέντα διατάγματα Οι Αιτητές μετά από Ex-parte αίτηση ημερομηνίας 14.2.2014 εξασφάλισαν τα πιο κάτω διατάγματα: «

1. Εκδίδεται ενδιάμεσο διάταγμα του Δικαστηρίου το οποίο απαγορεύει στους Καθ' ων η αίτηση Αρ. 1 και/ή στους αντιπροσώπους και/ή υπηρέτες τους, από του να προβούν σε οποιανδήποτε πώληση και/ή μεταβίβαση και/ή επιβάρυνση και/ή αποξένωση και/ή διάθεση (άμεσα και/ή έμμεσα) των μετοχών που κατέχουν οι Καθ' ων η αίτηση Αρ. 1 στους Καθ' ων η Αίτηση Αρ. 2 μέχρι την πλήρη ακρόαση και/ή αποπεράτωση της Διαιτησίας και/ή μέχρι την εγγραφή, αναγνώριση και εκτέλεση στην Κύπρο οποιασδήποτε Διαιτητικής Απόφασης εκδοθεί στην Διαιτησία.
2. Μέχρι την τελική ακρόαση και αποπεράτωση της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Πρωτογενούς Αίτησης και/ή της Διαιτησίας και/ή μέχρι την εγγραφή, αναγνώριση και εκτέλεση στην Κυπριακή Δημοκρατία οποιασδήποτε διαιτητικής απόφαση εκδοθεί στην Διαιτησία εκδοθεί και δια του παρόντος εκδίδεται ενδιάμεσο διάταγμα του Δικαστηρίου το οποίο απαγορεύει και εμποδίζει τους Καθ' ων η αίτηση Αρ. 1 και/ή τους Καθ' ων η αίτηση Αρ. 2 και/ή τους Καθ' ων η αίτηση Αρ. 3 και/ή τους αντιπροσώπους και/ή υπηρέτες τους από του: (α) να μεταφέρουν εκτός Κύπρου οποιαδήποτε περιουσιακά τους στοιχεία τα οποία ευρίσκονται στην Κύπρο ή (β) καθ' οιονδήποτε τρόπο να διαθέτουν και/ή να επιβαρύνουν και/ή να ελαττώνουν την αξία των περιουσιακών τους στοιχείων και/ή να ενεργούν σε σχέση με αυτά είτε αυτά βρίσκονται εντός ή εκτός Κύπρου
3. Ενδιάμεσο διάταγμα του Δικαστηρίου το οποίο καθορίζει ότι η παράγραφος 2 ανωτέρω αφορά σε όλα τα περιουσιακά στοιχεία των Καθ' ων η αίτηση Αρ. 1 και/η των Καθ' ων η αίτηση Αρ.2 και/ή των Καθ' ων η Αίτηση Αρ.3 είτε αυτά ευρίσκονται εγγεγραμμένα επ' ονόματι τους ή όχι και είτε κατέχονται μόνο από αυτούς ή μαζί με άλλα πρόσωπα και περιλαμβάνουν οποιοδήποτε περιουσιακό στοιχείο επί του οποίου έχουν την εξουσία είτε άμεσα είτε έμμεσα να διαθέσουν και/ή να ενεργήσουν σε σχέση με αυτό ως εάν να ήταν δικό τους.
4. Ενδιάμεσο διάταγμα του Δικαστηρίου το οποίο καθορίζει ότι για σκοπούς της παραγράφου 3 ανωτέρω οι Καθ' ων η αίτηση Αρ. 1 και/ή οι Καθ' ων η αίτηση Αρ.2 και/ή οι Καθ' ων η Αίτηση Αρ.3 θεωρούνται ότι έχουν την εξουσία είτε άμεσα είτε έμμεσα να διαθέσουν και/ή να ενεργήσουν σε σχέση με οποιοδήποτε περιουσιακό στοιχείο εάν κάποιο τρίτο πρόσωπο κατέχει ή ελέγχει το περιουσιακό στοιχείο σύμφωνα με τις άμεσες ή έμμεσες οδηγίες τους.
5. Ενδιάμεσο διάταγμα του Δικαστηρίου το οποίο καθορίζει ότι η παράγραφος 2 ανωτέρω περιλαμβάνει (αλλά δεν περιορίζεται σε) οποιεσδήποτε μετοχές τις οποίες οι Καθ' ων η αίτηση Αρ. 1 και/ή οι Καθ' ων η αίτηση Αρ.2 και/ή οι Καθ' ων η Αίτηση Αρ.3 άμεσα ή έμμεσα κατέχουν στις εταιρείες που εκτίθενται στο ΠΙΝΑΚΑ «Α» που επισυνάπτεται στην παρούσα και/ή περιλαμβάνει οποιοδήποτε χρηματικό ποσό βρίσκεται κατατεθειμένο σε οποιοδήποτε τραπεζικό λογαριασμό και/ή οποιοδήποτε ποσό οποιασδήποτε επιταγής η οποία θα εξοφληθεί από οποιοδήποτε τέτοιο τραπεζικό λογαριασμό.
6. Μέχρι την τελική ακρόαση και αποπεράτωση της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Πρωτογενούς Αίτησης και/ή διαιτησίας και/ή μέχρι την εγγραφή, αναγνώριση και εκτέλεση στην Κυπριακή Δημοκρατία οποιασδήποτε διαιτητικής απόφαση εκδοθεί στην Διαιτησία, διορίζεται ο κ. Πολύβιος Πολυβίου, Ελεγκτής / Λογιστής εκ Καρατζά 1, ΘΕΛΜΑ ΚΩΡΤ, Flat: 102, 3021, Λεμεσός (Τηλ. + 357 25 344430) ως Ενδιάμεσος Παραλήπτης και/ή Διευθυντής (INTERIM RECEIVER AND/OR MANAGER) των Καθ' ων η αίτηση Αρ.2 και/ή των Καθ' ων η αίτηση Αρ. 3 και/ή των περιουσιακών στοιχείων των Καθ' ων η αίτηση Αρ.2 και/ή των Καθ' ων η αίτηση Αρ. 3 με οδηγίες και/ή εξουσία όπως: (α) Προβεί σε όλα τα δέοντα μέτρα και/ή αναγκαία διαβήματα και ενέργειες για να λάβει από τον Διευθυντή και/ή τους αντιπροσώπους των Καθ' ων η αίτηση Αρ.2 και/ή των Καθ' ων η αίτηση Αρ. 3 πλήρη πρόσβαση στα βιβλία, μητρώα και/ή οποιανδήποτε άλλα έγγραφα και πληροφορίες που σχετίζονται με τα περιουσιακά στοιχεία, χρέη και/ή υποχρεώσεις και/ή εταιρικά θέματα των Καθ' ων η αίτηση Αρ.2 και/ή των Καθ' ων η αίτηση Αρ. 3 και/ή των θυγατρικών εταιρειών των Καθ' ων η αίτηση Αρ. 3 που εκτίθενται στο ΠΙΝΑΚΑ «Α» που επισυνάπτεται στην παρούσα ως ο ανωτέρω Παραλήπτης και/ή Διευθυντής απαιτήσει για να μπορέσει να ασκήσει τα καθήκοντα αυτού. (β) Εξασκεί όλα τα δικαιώματα ψήφου (VOTING RIGHTS) ως και τα οποιανδήποτε άλλα δικαιώματα έχουν οι Καθ' ων η αίτηση Αρ. 2 ως μοναδικός μέτοχος των Καθ' ων η αίτηση Αρ.
7. (γ) Εξασκεί όλα τα δικαιώματα ψήφου (VOTING RIGHTS) ως και τα οποιανδήποτε άλλα δικαιώματα έχουν οι Καθ' ων η αίτηση Αρ. 3 υπό την ιδιότητα τους ως μοναδικού μέτοχου (άμεσα και/ή έμμεσα) των Εταιρειών τα ονόματα των οποίων εκτίθενται στον ΠΙΝΑΚΑ «Α» που επισυνάπτεται στην παρούσα, κατά τέτοιο τρόπο ούτως ώστε να θέση υπό τον έλεγχο του την διαχείριση και διεύθυνση των περιουσιακών στοιχείων των εν λόγω θυγατρικών Εταιρειών των Καθ' ων η Αίτηση Αρ. 3 συμπεριλαμβανομένης και της εξουσίας να διορίσει και/ή να αντικαταστήσει όλα τα μέλη και/ή οποιονδήποτε μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου των ανωτέρω θυγατρικών Εταιρειών ως και οποιονδήποτε άλλο αξιωματούχο ή αντιπρόσωπο αυτών με αποκλειστικό σκοπό να προστατέψει και/ή διατηρήσει (TO PROTECT AND PRESERVE) τα μετοχικά μερίδια που έχουν οι Καθ' ων η Αίτηση Αρ. 3 τους ανωτέρω θυγατρικές Εταιρείες τους, τα ονόματα των οποίων εκτίθενται στον ΠΙΝΑΚΑ «Α» που επισυνάπτεται στην παρούσα και/ή την αξία των εν λόγω μετοχών και/ή τα περιουσιακά στοιχεία των εν λόγω Εταιρειών και/ή την αξία των περιουσιακών στοιχείων των εν λόγω Εταιρειών. (δ) Προβεί σε ενδελεχή έλεγχο και/ή έρευνα των εταιρικών θεμάτων (TO INVESTIGATE THE AFFAIRS) των Καθ' ων η αίτηση Αρ. 2 και/ή των Καθ' ων η αίτηση Αρ. 3 και/ή των άμεσων και/ή έμμεσων θυγατρικών Εταιρειών των Καθ' ων η αίτηση Αρ. 3 τα ονόματα των οποίων εκτίθενται στον ΠΙΝΑΚΑ «Α» που επισυνάπτεται στην παρούσα. (ε) Λάβει όλα τα αναγκαία δικαστικά και/ή άλλα διαβήματα, είτε στην Κυπριακή Δημοκρατία είτε σε οποιοδήποτε άλλο κράτος, εκ μέρους των Καθ' ων η αίτηση Αρ. 2 και/ή των Καθ' ων η αίτηση Αρ. 3 με σκοπό να προστατέψει και/ή διατηρήσει και/ή ανακτήσει τις μετοχές που κατέχουν και/ή κατείχαν οι Καθ' ων η αίτηση Αρ. 2 στους Καθ' ων η Αίτηση Αρ. 3 και/ή τις μετοχές που κατέχουν και/ή κατείχαν είτε άμεσα είτε έμμεσα οι Καθ' ων η αίτηση Αρ. 3 στις Εταιρείες τα ονόματα των οποίων εκτίθενται στον Πίνακα «Α» που επισυνάπτεται στην παρούσα. (στ) Προσλάβει και/ή εργοδοτήσει και/ή διορίσει οποιονδήποτε επαγγελματία και/ή σύμβουλο και/ή αντιπρόσωπο στην Κύπρο ή το εξωτερικό που ο Ενδιάμεσος Παραλήπτης και/ή Διευθυντής (INTERIM RECEIVER AND/OR MANAGER) θα κρίνει κατάλληλο και/ή αναγκαίο για να βοηθήσει τον ανωτέρω Ενδιάμεσο Παραλήπτη και/ή Διευθυντή (INTERIM RECEIVER AND/OR MANAGER) που θα διορισθεί για να εκτελέσει τα καθήκοντα του. (ζ) Προβεί σε οποιονδήποτε διάβημα και/ή ενέργεια η οποία κρίνεται αναγκαία από τον Ενδιάμεσο Παραλήπτη και/ή Διευθυντή (INTERIM RECEIVER AND/OR MANAGER) για υποβοήθηση του για να εκτελέσει τα καθήκοντα του και/ή τις εξουσίες του. (η) Θέσει υπό τον έλεγχο του την διαχείριση και διεύθυνση των περιουσιακών στοιχείων των Καθ' ων η Αίτηση Αρ. 2 και/ή των Καθ' ων η Αίτηση Αρ. 3 συμπεριλαμβανομένων των εταιρειών τα ονόματα των οποίων εκτίθενται στον Πίνακα «Α» που επισυνάπτεται στην παρούσα. (θ) Συνεχίσει τις δραστηριότητες των Καθ' ων η Αίτηση Αρ. 2 και/ή των Καθ' ων η Αίτηση Αρ. 3 συμπεριλαμβανομένων των εταιρειών τα ονόματα των οποίων εκτίθενται στον Πίνακα «Α» που επισυνάπτεται στην παρούσα στο βαθμό που κρίνει απαραίτητο και να ελέγχει υφιστάμενους τραπεζικούς λογαριασμούς των Καθ' ων η Αίτηση Αρ. 2 και/ή των Καθ' ων η Αίτηση Αρ. 3 και/ή των εταιρειών τα ονόματα των οποίων εκτίθενται στον Πίνακα «Α» που επισυνάπτεται στην παρούσα. (ι) Να λάβει όλα τα αναγκαία διαβήματα για να αποτρέψει και/ή να διορθώσει οποιαδήποτε αλλαγή του μετοχικού κεφαλαίου και/ή του ιδιοκτησιακού καθεστώτος των Καθ' ων η αίτηση Αρ. 2 και/ή των Καθ' ων η Αίτηση Αρ. 3 και/ή των εταιρειών τα ονόματα των οποίων εκτίθενται στον Πίνακα «Α» που επισυνάπτεται στην παρούσα.
8. Ενδιάμεσο διάταγμα του δικαστηρίου το οποίο διατάζει τους Καθ' ων η Αίτηση Αρ. 2 και/ή τους Καθ' ων η αίτηση Αρ. 3 και/ή τους αντιπροσώπους και/ή υπηρέτες τους όπως επιτρέψουν πλήρη και ελεύθερα πρόσβαση και/ή παραδώσουν στον Ενδιάμεσο Παραλήπτη και/ή Διευθυντή (INTERIM RECEIVER AND/OR MANAGER), που διορίσθηκε δυνάμει της παραγράφου 6 ανωτέρω, όλα τα βιβλία, μητρώα, Συμφωνίες, πληρεξούσια και οποιανδήποτε άλλα έγγραφα και πληροφορίες που σχετίζονται με τα περιουσιακά στοιχεία, χρέη και/ή υποχρεώσεις και/ή εταιρικά θέματα των Καθ' ων η Αίτηση Αρ. 2 και/ή των Καθ' ων η αίτηση Αρ. 3 ως και των θυγατρικών εταιρειών των Καθ' ων η αίτηση Αρ. 3 που εκτίθενται στο ΠΙΝΑΚΑ «Α» που επισυνάπτεται στην παρούσα και τα οποία ευρίσκονται υπό τον έλεγχο, κατοχή, φύλαξη και/ή εξουσία τους.
9. Ενδιάμεσο διάταγμα του δικαστηρίου το οποίο απαγορεύει στους Καθ' ων η Αίτηση Αρ. 2 και/ή στους Καθ' ων η αίτηση Αρ. 3 και/ή στο Διευθυντή και/ή στους Μετόχους τους και/ή στους αντιπροσώπους και/ή υπηρέτες τους από του λάβουν οποιονδήποτε διάβημα και/ή απόφαση για την καθ' οιονδήποτε τρόπο αλλαγή και/ή μεταβολή της εταιρικής δομής και/ή του Διοικητικού Συμβουλίου και/ή των αξιωματούχων των Καθ' ων η Αίτηση Αρ. 2 και/ή των Καθ' ων η αίτηση Αρ. 3 και/ή που να απαγορεύει στον Γραμματέα των Καθ' ων η Αίτηση Αρ. 2 και/ή των Καθ' ων η αίτηση Αρ. 3 από του να κοινοποιήσει οποιονδήποτε έγγραφο στον Έφορο Εταιρειών και/ή να λάβει οποιονδήποτε διάβημα αναφορικά με τα ανωτέρω και/ή για την καθ' οιονδήποτε αλλαγή του Διοικητικού Συμβουλίου και/ή των αξιωματούχων των Καθ' ων η Αίτηση Αρ. 2 και/ή των Καθ' ων η αίτηση Αρ. 3, μέχρι την τελική εκδίκαση της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλον Πρωτογενούς Αίτησης και/ή της Διαιτησίας και/ή μέχρι την εγγραφή, αναγνώριση και εκτέλεση στην Κυπριακή Δημοκρατία οποιασδήποτε διαιτητικής απόφασης ήθελε εκδοθεί στην Διαιτησία.
10. Διάταγμα του δικαστηρίου όπως ο Παραλήπτης καταχωρήσει προσωπική εγγύηση ύψους €250.000,00 ώστε να ασκήσει την εργασία του με κάθε δυνατή επιμέλεια και σύμφωνα με τους όρους των διαταγμάτων της παρούσης αίτησης.
11. Τα διατάγματα να επιδοθούν στους Καθ' ων η Αίτηση καθώς και στον Παραλήπτη, ο οποίος και θα πρέπει να ενημερώσει με ένορκη δήλωση ως τότε το Δικαστήριο τι έχει πράξει σε σχέση με την υπόθεση αυτή και ο οποίος βεβαίως υποχρεούται όταν το Δικαστήριο ζητήσει να παρέχει κάθε αναγκαία λεπτομέρεια και εξήγηση σε σχέση με τις ενέργειες ή παραλείψεις, ενεργειών που ενδεχόμενα να παρατηρηθούν κατά την εκτέλεση των καθηκόντων του. Ο Παραλήπτης θα δικαιούται εύλογη αμοιβή η οποία θα καταβάλλεται από τους Αιτητές.» Η Νομική βάση της Αίτησης Η Αίτηση των Αιτητών είναι βοηθητικής διαιτητικής διαδικασίας που έχουν εγερθεί στο Διεθνές Διαιτητικό Δικαστήριο στη Στοκχόλμη (65/14) και στο Διεθνές Διαιτητικό Δικαστήριο στο Λονδίνο (64/14) οι οποίες ως εκ της συνάφειας τους εξετάσθηκαν από κοινού. Η νομική της βάση είναι κυρίως: (α) Το Άρθρο 31 του Ευρωπαϊκού Κανονισμού (Ε.Κ.) 44/2001 σε συνδυασμό με το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου ή (β) Το Άρθρο 9 του Περί Διεθνών Εμπορικών Διαιτησιών Νόμου (Ν.101/87)σε συνδυασμό με το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου. Η Αίτηση δηλαδή στηρίζεται τόσο στο αρ.31 ΕΚ 44/2001 όσο και στο αρ.9 του Ν.101/
12. Κρίνω ότι εν προκειμένω είναι το άρθρο 9 που έχει εφαρμογή. Σε σχέση με το άρθρο 9 του Ν.101/87 σχετικές είναι οι ακόλουθες αποφάσεις: Πολιτική Αίτηση 31/2009, ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΙΤΗΣΗ ΤΩΝ HELINGTON COMMODITIES LTD,

(2009)1Β Α.Α.Δ

1. Η εν λόγω πρωτόδικη υπόθεση αφορούσε αίτηση για έκδοση ενδιάμεσων διαταγμάτων προς υποστήριξη αλλοδαπής διεθνούς διαιτησίας. Το κοινό με την παρούσα υπόθεση σύμφωνα με τους Αιτητές είναι ότι όπως σε εκείνη την υπόθεση έτσι και στην παρούσα, η αίτηση στρέφεται εναντίον και διαδίκων (Unitile και Tresestrellas) οι οποίοι δεν είναι διάδικοι στην διαιτησία και καμία εκ των διαδίκων στην διαιτησία δεν ήταν εταιρεία εγγεγραμμένη στην Κυπριακή Δημοκρατία. Το ίδιο ισχύει και στην παρούσα περίπτωση αφού οι διάδικοι στη διαιτησία είναι εταιρείες εγγεγραμμένες στις Βρετανικές Παρθένους Νήσους. Χρήσιμο είναι να δοθεί απόσπασμα από την υπόθεση όπου παρατίθεται και αναλύεται το Άρθρο 9 του περί Διεθνούς Διαιτησίας Νόμου (αρ. 101/87) το οποίο κυρίως έχει εφαρμογή εν προκειμένω: Αναφέρονται τα ακόλουθα: "Το άρθρο 9 του περί Διεθνούς Διαιτησίας Νόμου (αρ. 101/87) προνοεί ότι, "Το Δικαστήριο έχει εξουσία, κατ' αίτηση ενός των μερών, να διατάσσει τη λήψη συντηρητικών μέτρων, οποτεδήποτε πριν από την έναρξη ή κατά τη διάρκεια της διαιτητικής διαδικασίας." Οι πιο πάνω διατάξεις μπορούν να τεθούν σε εφαρμογή κατόπιν αίτησης που υποβάλλεται από ένα από τα δύο μέρη και δεν περιορίζονται οι προεκτάσεις του σε διατάγματα μόνο εναντίον του άλλου μέρους της διαιτησίας. Όπως τονίστηκε στην υπόθεση Yukong Line Ltd. v. Rendsburg Investments Corporation and Others [2001] Lloyd's Rep. 113, "It is now settled law that, although the Court has no jurisdiction to grant an interlocutory Mareva injunction in favour of a plaintiff who has no good arguable cause of action against a sole defendant, it has power to grant such an injunction against a co-defendant against whom no direct cause of action lies, provided that the claim for the injunction is ancillary and incidental to the plaintiff's cause of action against that co-defendant." (Βλ. επίσης και την κλασσική αυθεντία για την δυνατότητα έκδοσης διαταγμάτων και εναντίον μη διαδίκων (εδώ στη διαιτητική υπόθεση) την υπόθεση T.S.B. Private Bank International S.A. v. Chabra and Another [1992] 1 W.L.R. 231, στην οποία η ενάγουσα εταιρεία ισχυρίστηκε ότι ο εναγόμενος διεξήγαγε τις επιχειρήσεις του με μια πολύπλοκη διάρθρωση εταιρειών, που προέβλεπε ότι η διαχείριση όλων των περιουσιακών στοιχείων γινόταν από εταιρείες που ελέγχονταν από τον ίδιο. Το Δικαστήριο εξέδωσε διάταγμα Mareva εναντίον του πρωτοφειλέτη, όπως επίσης και παρόμοιο διάταγμα εναντίον εταιρείας την οποία κατέστησε ως συνεναγόμενη, στην οποία ο οφειλέτης ήταν Διευθυντής και κατείχε την πλειοψηφία των μετοχών (majority shareholder) κατά 90%. Όπως αναφέρεται στη σχετική απόφαση: "In my judgment, I have jurisdiction to grant an injunction against the company and it is appropriate to grant it in support of the existing legal right claimed by the plaintiff against Mr. Chabra. The injunction which I grant, though made against a party against whom there is no cause of action, is in support of and in respect of that cause of action against Mr. Chabra." Η πιο πάνω απόφαση υιοθετήθηκε λίγο αργότερα στην Yukong Line Ltd. v. Rendsburg Investments Corporation and Others [2001] Lloyd's Rep. 113, στην οποία τονίστηκε ότι: "Once the Court is satisfied that there are such assets in the possession or control of the co-defendant, the jurisdiction exists to make a freezing order as ancillary and incidental to the claim against the principal defendant, although there is no direct cause of action against the co-defendant." Η επέκταση της δικαιοδοσίας των Δικαστηρίων για να καλύψουν τις σύγχρονες εμπορικές αναγκαιότητες εξετάστηκε από το Αγγλικό Εφετείο στην υπόθεση Motorola Credit Corpn v. Uzan and Others [2004] 1 W.L.R. 113, στην οποία τονίστηκαν, μεταξύ άλλων, και τα ακόλουθα: "The jurisdiction of national courts is primarily territorial, being ordinarily dependent on the presence of persons or assets within their jurisdiction. Commercial necessity resulting from the increasing globalisation of trade has encouraged the adoption of measures to enable national courts to provide assistance to one another, thereby overcoming difficulties occasioned by the territorial limits of their respective jurisdictions." Επιπρόσθετα στην υπόθεση Cetelem S.A. v. Roust Holdings Ltd [2005] 2 Lloyd's Rep. 494, τονίστηκε από το Αγγλικό Εφετείο ότι: "... Equally, there may be instances where a party seeks an order that will have an effect on a third party, which only the court could grant." και ότι: "... I can see no reason why "assets" should be limited to the defendant's assets." Εν όψει λοιπόν των πιο πάνω αυθεντιών έχω την θεώρηση ότι δεν μπορεί να πετύχει κατ' αρχήν η θέση των ενισταμένων ότι δεν υπάρχει δικαιοδοσία του Δικαστηρίου στην έκδοση διαταγμάτων βοηθητικού τύπου στα πλαίσια κυρίως του άρθρου 9 ανωτέρω. Η αντίληψη που προώθησε ο κ. Πίττας ότι το Δικαστήριο δεν θα είχε δικαιοδοσία εγγραφής διαιτητικής απόφασης στην Κύπρο είναι διαφορετικό θέμα και δεν άπτεται της εμβέλειας του άρθρου 9 που έχει άλλο περιεχόμενο και άλλο σκοπό. Στην παρούσα υπόθεση έχουμε διεθνή διαιτησία αφενός και αφετέρου οι διάδικοι εμπλέκονται άμεσα ως διάδικοι για τους Καθ' ων η Αίτηση 1 ή έμμεσα για τους Καθ' ων η Αίτηση 2 και 3 (ως θα εξηγηθεί πιο κάτω) με την Διαιτησία Προχωρώ στην παράθεση των θέσεων των εκατέρωθεν πλευρών. Όσο και αν η επιθυμία μου ήταν να γίνει όσο το δυνατόν συνοπτική απόδοση των θέσεων αυτό δεν ήταν τελικά ευχερές εν όψει της ιδιαίτερης πολυπλοκότητας της υπόθεσης αλλά της ύπαρξης πολυάριθμων συνδεδεμένων εταιρειών που επηρεάζουν με τον άλφα ή βήτα τρόπο τα επίδικα εν προκειμένω ζητήματα. Γι' αυτό και θα γίνει παράθεση των επίδικων ζητημάτων κατά κεφάλαια με αύξοντα αριθμό ώστε να γίνει ευχερέστερη η ενασχόληση του Δικαστηρίου με τις θέσεις των μερών. Α. Η διαδικασία και οι θέσεις των Μερών
2. Τα εκδοθέντα διατάγματα και η εκ συμφώνου τροποποίηση τους Όταν οι Καθ' ων η Αίτηση 1 (πελάτες του κ. Πίττα) δια των συνηγόρων τους εμφανίσθηκαν για πρώτη φορά ενώπιον του Δικαστηρίου μετά την έκδοση των παρόντων διαταγμάτων ζήτησαν να διορισθεί επιπρόσθετος Παραλήπτης για καλύτερη διασφάλιση των δικαιωμάτων τους μέχρι τουλάχιστον να ακουσθούν στην παρούσα υπόθεση. Το Δικαστήριο - μετά και την προθυμία των Αιτητών και την σύμφωνη γνώμη των Καθ' ων η Αίτηση 2 και 3- έκανε δεκτό το αίτημα των Καθ' ων η Αίτηση και προχώρησε στο διορισμό δεύτερου Παραλήπτη του κ. Ρόη Ποταμίτη (βλ. πρακτικό 21.2.2012), τα έξοδα του οποίου θα επιβαρύνονταν οι Καθ' ων η Αίτηση 1, ενώ του πρώτου Παραλήπτη τα επιβαρύνονταν οι Αιτητές.
3. Τα μη εκδοθέντα παρακλητικά Αυτές οι αιτούμενες θεραπείες αφορούν κυρίως επιπρόσθετες εξουσίες του Παραλήπτη οι οποίες κατά το στάδιο μονομερούς θεραπείας δεν κρίθηκαν ορθό να δοθούν. Όμως οι Αιτητές επιμένουν και στην έκδοση αυτών των θεραπειών αφού εισηγούνται ότι η διεύρυνση στην εξουσία του Παραλήπτη ή παραληπτών είναι αναγκαία για τους λόγους που εξηγούν.
4. Οι ιδιότητες των εμπλεκομένων εταιρειών και προσώπων των οποίων η παρουσία επηρεάζει τα γεγονότα της υπόθεσης Η εταιρεία Zordis Finance Ltd (Αίτητής 1) είναι εταιρεία στις Βρετανικές Παρθένες Νήσους και οι Αιτητές 2 και 3 (μόνον στη 65/14), συνδεδεμένες μ' αυτήν εταιρίες, όλες μέτοχοι μειοψηφίας της Καθ' ης η Αίτηση 2.. Η Καθ' ης η Αίτηση Αρ. 2 είναι Κυπριακή εταιρεία και είναι κατά 100% μέτοχος της επίσης Κυπριακής εταιρείας - Καθ' ης η Αίτησης
5. Μέτοχοι της Καθ' ης η Αίτηση 2 είναι:- (α) Καθ' ης η Αίτηση 1: 82,40% (VANDELLA) (β) ZORDIS FINANCE LTD : 1% (ανήκει στον κ. Shaulov) - Αιτητές 1 (γ) KUDACE FINANCE LTD: 2% (ανήκει στον κ. Novikov) - Αιτητές 3 (δ) BRHC LTD: 14,6% (ανήκει στον κ. Rodion Romanov) - Αιτητές
6. Οι ως άνω μέτοχοι β, γ, δ είναι μέτοχοι μειοψηφίας. Η Καθ' ης η Αίτηση 3 είναι ιδιοκτήτρια των μετοχών των Ρωσικών εταιρειών που εκτίθενται στον ΠΙΝΑΚΑ «Α» που επισυνάπτεται στην Αίτηση ως και στα Ενδιάμεσα Διατάγματα. Τόσο οι Καθ' ων η Αίτηση 2 και 3 όσο και οι ανωτέρω Ρωσικές θυγατρικές αυτών ανήκουν στον όμιλο εταιρειών UNITILE GROUP που δραστηριοποιείται στην παραγωγή, διανομή και πώληση στην Ρωσική Ομοσπονδία κεραμικών και άλλων συναφών προϊόντων και ειδών. Οι Καθ' ων η Αίτηση 1 είναι επίσης εταιρεία στις Βρετανικές Παρθένες Νήσους και είναι μέτοχος της Unitile (βλ. την σχέση πιο κάτω) Μέχρι περί τον Απρίλιο 2012, ο ιδιοκτήτης του UNITILE GROUP ήταν ο κ. Shaulov αλλά συνεπεία του ότι ο όμιλος UNITILE GROUP είχε μεγάλα χρέη που ήταν περίπου 120.000.000 Αγγλικές Στερλίνες προς Ρωσικές τράπεζες όπως η SBERBANK, VTB, UNICREDITBANK κλπ, προσεγγίστηκε ο κ. Leonid Maevskiy (ένας από τους ιδιοκτήτες της Καθ΄ης η Αίτησης Αρ. 1 VANDELLA) για να επενδύσει στον όμιλο UNITILE GROUP και για να χρησιμοποιήσει τις σχέσεις του και να πετύχει την αναδιάρθρωση των μεγάλων χρεών που χρωστούσε ο όμιλος UNITILE GROUP στις ανωτέρω τράπεζες και κυρίως στην SBERBANK. O Romanov είναι Διευθυντής της Αιτήτριας 2 (στην Αίτηση 65/14) αλλά και εξουσιοδοτημένος να προβεί στην ένορκη που στηρίζει την Αίτηση δήλωση από τους υπόλοιπους δυο Αιτητές την Zordis και την Kudace. O Kovalev είναι ο Ενόρκως Δηλών επί της ένστασης της Καθ' ης η Αίτηση 1(της Vandella) και είναι o νομικός σύμβουλος του κ. Leonid Maevskiy, o οποίος είναι ένας από τους δικαιούχους της Vandella. Άλλο σημαντικό στα δρώμενα πρόσωπα μπορεί να θεωρηθεί ο Dokuchaev, πρόσωπο που έδιδε οδηγίες σε κάποιο χρονικό διάστημα τουλάχιστον στους Καθ' ων η Αίτηση 2 και
7. Το πρόσωπο αυτό επαύθη από την εργοδοσία των Εταιρειών Unitile Group (κατά ή περί τον Ιούλη ή Σεπτέμβρη
8. Υπάρχει διχογνωμία επ' αυτού).
9. Τα γεγονότα που στηρίζουν την Αίτηση Αυτά προκύπτουν κυρίως από την Ένορκη Δήλωση του κ. Romanov (Ε.Δ. Romanov) ως εξής: «Ο Όμιλος Unitile (βλέπε τε σχεδιάγραμμα ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 1) κατασκευάζει και διανέμει κεραμικά πλακάκια, τούβλα και άλλα προϊόντα που χρησιμοποιούνται για επένδυση των εσωτερικών και εξωτερικών τοίχων κτιρίων, καθώς και κεραμικά δάπεδα. Έχει το μεγαλύτερο μερίδιο της αγοράς αυτής στη Ρωσία και το 2012 είχε κύκλο εργασιών περίπου £104 εκατομμυρίων. Ωστόσο, μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2010 ο Όμιλος ήταν υπερχρεωμένες στις πιστωτικές τράπεζες του στη Ρωσική Ομοσπονδία για περίπου £123 εκατομμύρια και βρέθηκε στην ανάγκη επενδύσεων από το εξωτερικό. Ο αρχικός ιδιοκτήτης του Ομίλου ήταν αποκλειστικά ο κ. Shaulov. Οι κατασκευαστικές εταιρείες του Ομίλου των οποίων η μητρική εταιρεία είναι η ρωσική εταιρεία Stroyfarfor δεν ανήκουν άμεσα ή έμμεσα στις Unitile Ltd και Tresestrellas Ltd (Καθ' ων η αίτηση 2 και 3) αλλά εξακολουθούν να ανήκουν μέχρι και σήμερα στον κ. Shaulov. Οι εταιρείες διανομής του Ομίλου Unitile ανήκουν άμεσα ή έμμεσα στις Unitile Ltd και Tresestrellas Ltd. Στις αρχές του 2011 ο κ. Romanov συμφώνησε να βοηθήσει τον κ. Shaulov να αναδιαρθρώσει το χρέος του Ομίλου και κατόπιν δικών του ενεργειών πείσθηκε ο κ. Maevskiy να επενδύσει στον Όμιλο με απώτερο σκοπό και στόχο να πωληθεί ο Όμιλος σε εξωτερικό επενδυτή μετά που θα γινόταν οικονομικά υγιής. Στη συνέχεια τα μέρη συμφώνησαν όπως ο κ. Maevskiy καταστεί μέσω εταιρείας που θα ελέγχετο από τον ίδιο (η οποία τελικά ήταν η Vandella Systems Corporation (Καθ' ων η αίτηση 1) ) μέτοχος στην Unitile Ltd. Συμφωνήθηκε όμως ότι εάν και εφόσον υπήρχε εξωτερικός επενδυτής που ήταν διατεθειμένος να αγοράσει ολόκληρο τον Όμιλο τότε η Stroyfarfor και οι θυγατρικές της θα έρχονταν στη δομή της Unitile Ltd έναντι ονομαστικής αντιπαροχής υπό την προϋπόθεση ότι ο κ. Shaulov θα λάμβανε το 25% της συνολικής τιμής πώλησης που θα είχε επιτευχθεί. Καθ' όλη τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων, η πιο πιεστική ανησυχία του κ. Shaulov ήταν ότι είχε δώσει προσωπικές εγγυήσεις για τα περισσότερα εάν όχι για όλα τα δάνεια του Ομίλου από τις τράπεζες. Από την πλευρά του, ήταν απαραίτητο όπως οποιαδήποτε αναδιάρθρωση να θέσει τέλος στην προσωπική του έκθεση. Τον Απρίλιο του 2012, συμφωνήσαν οι πλευρές ότι ο κ. Maevskiy και ο κ. Romanov θα προσπαθούσαν να εξασφαλίσουν την απελευθέρωση των προσωπικών εγγυήσεων που είχε δώσει ο κ. Shaulov στις τράπεζες, και ότι σε αντάλλαγμα ο κ. Maevskiy και ο κ. Romanov θα λάμβαναν μεταξύ τους 97% συμφέρον στην οικογένεια των εταιρειών με επικεφαλή την Unitile Ltd. Κάθε πρόσωπο κατείχε την επένδυση του μέσω μίας εταιρείας εγγεγραμμένης στις Βρετανικές Παρθένες Νήσους. Η Vandella (Καθ' ων η αίτηση 1) αποτελούσε το όχημα του κ. Maevskiy, η Zordis (Αιτητές 1) αποτελούσε το όχημα του κ. Shaulov, η BRHC (Αιτητές 2) ήταν το όχημα του κ. Romanov και η Kudace αποτελούσε το όχημα του κ. Alexey Novikov. Η μετοχική δομή του Ομίλου παρουσιάζεται στο ΤΕΚΜΗΡΙΟ 4 της ΕΔ Romanov. Τον Απρίλιο του 2012 υπογράφηκαν συμφωνίες οι οποίες καθόριζαν τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις των μερών και μέχρι τον Μάρτιο 2013, η αναδιάρθρωση του χρέους ολοκληρώθηκε με επιτυχία, αλλά οι Προσωπικές Εγγυήσεις του κ. Shaulov ήταν ακόμα σε ισχύ. Ως εκ τούτου τα μέρη συμφώνησαν να τροποποιήσουν τις συμφωνίες οι σημαντικότερες πρόνοιες των οποίων ήταν, για σκοπούς της παρούσας διαδικασίας, οι ακόλουθες: H τροποποιημένη Συμφωνία Δικαιώματος Αγοράς (Call Option Agreement) (Βλέπετε ΤΕΚΜΗΡΙΟ 2 της ΕΔ Romanov) προβλέπει (όροι 3.2 (α) και 3.2 (β)) ότι εάν η Vandella αποφάσιζε να πωλήσει τις μετοχές της σε τρίτο αγοραστή σε τιμή που αντιπροσώπευε την αξία της Unitile Ltd, των $80 εκατομμυρίων ή περισσότερο, ή ένας τρίτος αγοραστής προσέφερε απλά $80 εκατομμύρια για να αγοράσει την Unitile Ltd, η Zordis θα μπορούσε να καλέσει τη Vandella να της μεταβιβάσει το 24% των μετοχών της Unitile Ltd συν μία μετοχή. Δυνάμει Εγγράφου Τροποποίησης της Συμφωνίας Δικαιώματος Αγοράς (Deed of Amendment of the Call Option Agreement) (Βλέπετε ΤΕΚΜΗΡΙΟ 3 της ΕΔ Romanov), η Zordis απέκτησε το δικαίωμα να καλέσει τη Vandella να καταβάλει στην Zordis ή στον ονομαστικό αντιπρόσωπο της (nominee) $20 εκατομμύρια εάν οι Προσωπικές Εγγυήσεις του κ. Shaulov δεν ακυρώνονταν εντός ενός έτους από την ημερομηνία, ήτοι την 8/10/2012, κατά την οποία οι μετοχές αποκτήθηκαν από τη Vandella (Βλέπε τον τροποποιημένο όρο 7 ως αναφέρεται στη σελίδα 3 του ΤΕΚΜΗΡΙΟΥ 3 της ΕΔ Romanov). Εάν καταβάλλονταν τα χρήματα εκείνα, η πληρωμή αυτή θα είχε ως αποτέλεσμα, η Zordis να πρέπει να μεταβιβάσει προς τη Vandella τις μετοχές που κατέχει στην Unitile Ltd στην ονομαστική αξία και στην ακύρωση του Δικαιώματος Αγοράς που κατέχετο από τη Zordis. Ουσιαστικά, ως εκ τούτου, αυτό συνιστούσε δικαίωμα πώλησης (put option) για τη μεταβίβαση των μετοχών της Zordis και την αποποίηση της εξάσκησης των δικαιωμάτων της (option rights). Σημειώνεται ότι μέχρι σήμερα οι Προσωπικές Εγγυήσεις του κ. Shaulov δεν έχουν ακυρωθεί. Από τα τέλη του 2012 η διοίκηση του Ομίλου περιήλθε στον έλεγχο του κ. Maevskiy παρόλο που οι εξουσίες του είναι περιορισμένες βάσει των όρων της Συμφωνίας Μετόχων (βλέπετε ΤΕΚΜΗΡΙΟ 6 της ΕΔ Romanov). Περί τα μέσα του 2013, οι σχέσεις των τελικών δικαιούχων των μετόχων της Unitile Ltd άρχισαν να χειροτερεύουν οπότε ο κ. Romanov, με τη σύμφωνη γνώμη του Maevskiy και Shaulov, επεδίωξε να εξεύρει εξωτερικό επενδυτή και άρχισε να συνομιλεί με την Unicorn Partners Ltd ("Unicorn") με σκοπό να πωληθεί ο Όμιλος. Ακολούθως ο κ. Maevskiy άρχισε να προσπαθεί να επιβάλλει τις δικές του αποφάσεις χωρίς να λαμβάνει υπόψη τις πρόνοιες της Συμφωνίας Μετόχων τοποθετώντας σε διάφορες θέσεις του Ομίλου πρόσωπα που είναι υπό τον έλεγχο του. (Βλέπετε Παραγράφους 23 - 29 της ΕΔ Romanov). Στις 21 Αυγούστου 2013 η Unicorn υπέγραψε ένα προκαταρκτικό έγγραφο όρων (term sheet) που περιγράφει τους όρους για την αγορά του 100 % των μετοχών του Ομίλου σε τιμή μεταξύ των RUR6.35 δισεκατομμυρίων και RUR6.95 δισεκατομμυρίων. Αυτό ήταν δηλαδή σημαντικά πέραν των $80 εκατομμυρίων που προνοεί η τροποποιημένη Συμφωνίας Δικαιώματος Αγοράς (Call Option Agreement) (Βλέπετε όρους 3.2 (α) και 3.2 (β) του ΤΕΚΜΗΡΙΟΥ 2 της ΕΔ Romanov). Η προσφορά ήταν για ολόκληρο τον Όμιλο, επί τη βάση του ότι η Stroyfarfor και ορισμένες άλλες εταιρείες που ανήκουν στον κ. Shaulov θα γίνονταν θυγατρικές της Unitile Ltd και ως εκ τούτου θα περιλαμβάνονταν στην πώληση. Όπως είχε σχεδιαστεί, ο κ. Shaulov συμφώνησε ότι θα μεταβιβάσει τις μετοχές του στην Stroyfarfor και στις άλλες εταιρείες στην Unitile Ltd για ονομαστική αντιπαροχή, αλλά μόνο επί τη βάση του ότι ο κ. Maevskiy, θα εξασφάλιζε ότι οι Προσωπικές Εγγυήσεις του κ. Shaulov θα ακυρώνονταν και ότι ο κ. Shaulov θα λάμβανε πλήρως το 25% συν μία μετοχή της Unitile Limited στην οποία είχε δικαίωμα και ότι μία οντότητα που ανήκε και ελέγχετο από τον κ. Maevskiy - η OOO Biznes Otsenki - θα ερχόταν στον Όμιλο σε ονομαστική αξία. Τον Σεπτέμβριο 2013 η Vandella προσυπέγραψε το έγγραφο όρων (term sheet) της Unicorn υποδεικνύοντας ότι είχε λάβει απόφαση να πωλήσει τις μετοχές της στη Unicorn (βλέπετε ΤΕΚΜΗΡΙΑ 9 και 10 της ΕΔ Romanov). Αμφότερα τα Γεγονότα Αγοράς (Call Events) που αναφέρονται στους όρους 3.2 (α) και 3.2 (β) της Συμφωνίας Δικαιώματος Αγοράς (Call Option Agreement) (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 2 της ΕΔ Romanov) έλαβαν, ως αποτέλεσμα, χώρα, και το δικαίωμα της Zordis να εξασκήσει το δικαίωμα για τη μεταβίβαση του 24% των μετοχών της Unitile συν μία μετοχή ενεργοποιήθηκε. Ως εκ τούτου, η Zordis επέδωσε ειδοποίηση στη Vandella ανακοινώνοντας ότι εξασκούσε το δικαίωμα της να ζητήσει τη μεταβίβαση του 24% των μετοχών της Unitile εντός επτά ημερών (βλέπετε ΤΕΚΜΗΡΙΑ 11 και 12 της ΕΔ Romanov). H Vandella όμως δεν συμμορφώθηκε με την ειδοποίηση αλλά ούτε και απέστειλε οποιαδήποτε απάντηση. Ακολούθως στις 23 Οκτωβρίου 2013, η Unicorn υπέβαλε επίσημη γραπτή δεσμευτική προσφορά από την Unicorn για το 100% των μετοχών της Unitile Ltd (βλέπετε ΤΕΚΜΗΡΙΑ 13 και 14 της ΕΔ Romanov) η οποία ήταν και πάλι πέραν των $80 εκατομμυρίων που προνοεί η τροποποιημένη Συμφωνίας Δικαιώματος Αγοράς (Call Option Agreement) (βλέπετε όρους 3.2 (α) και 3.2 (β) του ΤΕΚΜΗΡΙΟΥ 2 της ΕΔ Romanov). Η Zordis επέδωσε μία δεύτερη ειδοποίηση ασκώντας το Δικαίωμα Αγοράς ημερομηνίας 21 Νοεμβρίου 2013 δίδοντας ημερομηνία ολοκλήρωσης την 29 Νοεμβρίου 2013 (βλέπε ΤΕΚΜΗΡΙΑ 15 ΚΑΙ 16 της ΕΔ Romanov). H Vandella δεν συμμορφώθηκε ούτε με την δεύτερη ειδοποίηση αλλά ούτε και απέστειλε οποιαδήποτε απάντηση. Στις παραγράφους 50 και 51 της ΕΔ Romanov αναφέρονται διάφορα γεγονότα που αποτελούν αποξένωση περιουσιακών στοιχείων του Ομίλου τα οποία λήφθηκαν κατά παράβαση της Συμφωνίας Μετόχων. Οι σημαντικότερες αποξενώσεις είναι οι ακόλουθες: (α) Όπως φαίνεται στο σχεδιάγραμμα/Τεκμήριο 4 στην ΕΔ Romanov, η OOO Unitile, η εταιρεία διαχείρισης του Ομίλου και ο κάτοχος του αξιώματος του γενικού διευθυντή της Stroyfarfor, ανήκε μέχρι πρόσφατα κατά 10% στην OOO Eurotile Distribution και κατά 90% στην OOO TD VKZ. Στα τέλη Δεκεμβρίου 2013, ο κ. Shaulov ειδοποιήθηκε από τον Ρώσο δικηγόρο του για το γεγονός ότι υπήρξε ένα πολύ σημαντικό θέμα με τις μετοχές στην OOO Unitile, έτσι ώστε τα συμφέροντα της Eurotile και της TD VKZ να διασπαστούν (dilute) σε 1% και 9% αντίστοιχα. Οι Αιτητές δεν κλήθηκαν να εγκρίνουν ένα τέτοιο θέμα και ούτε υπήρχε περίπτωση να εγκρίνουν ένα τέτοιο θέμα εάν τους είχε ζητηθεί. Ουσιαστικά ο κ. Maevsky αποφάσισε όπως η OOO Unitile εκδώσει νέο μετοχικό κεφάλαιο στην OOO Biznes Otsenki, ένα νομικό πρόσωπο το οποίο ανήκει πλήρως και ελέγχεται από τον κ. Maevsky. Η Biznes Otsenki έγινε ο μέτοχος υπερ-πλειοψηφίας στην OOO Unitile, ενισχύοντας περαιτέρω τη δύναμη (grip) του κ. Maevsky στην εταιρεία και εξαλείφοντας κάθε επιρροή των άλλων μετόχων της Unitile Limited (Cyprus) να έχουν οποιοδήποτε λόγο στη διαχείριση της επιχείρησης της Stroyfarfor, της VKTG, της VKZ και της Kvarts στη Ρωσία. (β) Περαιτέρω τον Δεκέμβριο του 2013 η Tresestrellas έχασε το 100% των μετοχών της στην TD VKZ. Πρώτον, χρησιμοποιώντας τα πληρεξούσια έγγραφα που εκδόθηκαν από την Tresestrellas, η OOO TD VKZ υπέγραψε έκδοση μετοχών με την οποία διέθεσε το 80% των μετοχών στον κ. Mamontov (βλέπετε τα δύο αποσπάσματα από το Ρωσικό μητρώο Εταιρειών που σημειώνονται και επισυνάπτονται ως Τεκμήρια 28 & 29 στην ΕΔ Romanov), και στη συνέχεια, στις 5 Δεκεμβρίου 2013 η Tresestrellas επέστρεψε το υπόλοιπο του 20% στην TD VKZ, προφανώς σε αντάλλαγμα για την πληρωμή της ονομαστικής αξίας των μετοχών της (βλέπετε ψήφισμα της Tresestrellas που σημειώνεται και επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 30 και 31 στην ΕΔ Romanov). Το ψήφισμα φαίνεται να έχει υπογραφεί από τον κ. Azizov, και απόδειξη παραλαβής τούτου αναγνώρισε ο κ. Mamontov. Πρόσφατα η A1 Investment Company (A1), η οποία ανήκει στον Όμιλο Alfa και ο οποίος είναι ένας από τους μεγαλύτερους οικονομικούς ομίλους της Ρωσία, συμφώνησε με τον κ. Shaulov για να εξαγοράσει 100% των μετοχών που κατέχει ο κ. Shaulov στην Stroyfarfor και ως εκ τούτου έχει εμπλακεί ενεργά στη διαμάχη για να διασφαλίσει τα συμφέροντα της. Στις 6/2/2014, η A1 εξέδωσε δελτίο Τύπου ανακοινώνοντας τη συμφωνία αυτή και στο οποίο περιγραφόταν η σύγκρουση μεταξύ των μετόχων του Ομίλου Unitile, και γινόταν αναφορά στην πρόθεση της Α1 να χρησιμοποιήσει την πείρα της στον τομέα της διαχείρισης κρίσεων για την αντιμετώπιση των αρνητικών συνεπειών της σύγκρουσης μεταξύ των μετόχων. Αντίγραφο του εν λόγω δελτίου δημοσιεύτηκε στην Rissiyskaya Gazeta η οποία είναι η εφημερίδα με την μεγαλύτερη αναγνωσιμότητα στη Ρωσία (βλέπε ΤΕΚΜΗΡΙΑ 17 και 18 στην ΕΔ Romanov). Την ίδια μέρα που εμφανίστηκε το άρθρο, η A1 έλαβε αριθμό τηλεφωνημάτων από ανθρώπους που προσφέρουν τις υπηρεσίες και τη βοήθεια τους. Μία από τις κλήσεις ήταν από κάποιο Sidkullo Azizov. Είπε στην A1 ότι στις 23 του Οκτωβρίου 2013, του δόθηκε Πληρεξούσιο Έγγραφο για να ενεργεί για την Unitile και την Tresestrellas. Του είχε ζητηθεί να υπογράψει διάφορα έγγραφα εκ μέρους των εταιρειών αυτών. Ένα από αυτά ήταν μία Συμφωνία Πώλησης και Αγοράς (Sale and Purchase Agreement) ημερ. 22 Νοεμβρίου 2013 ("η Mentex SPA"), η οποία σκόπευε να δεσμεύσει την Unitile να πωλήσει στη Mentex Investment Limited (μία εταιρεία του Χονγκ Κονγκ) το σύνολο των μετοχών της στην Tresestrellas για €10.
10. Οι μετοχές της Unitile στην Tresestrellas αντιπροσωπεύει, φυσικά, το σύνολο των μετοχών (holding) της στον Όμιλο Unitile. Ο κ. Azizov αρνήθηκε να πει στην Α1 ποιος ήταν αυτός που τον είχε προσλάβει να ενεργήσει για την Unitile και για την Tresestrellas με αυτόν τον τρόπο. Αλλά τους είπε ότι δεν είχε καμία προηγούμενη ανάμειξη με αυτές τις εταιρείες και δεν ήθελε να έχει καμία περαιτέρω ανάμειξη με αυτές στο μέλλον. Ήλθε στα γραφεία της Α1 και τους έδωσε αντίγραφα των διαφόρων εγγράφων που περιλαμβάνουν την Mentex SPA και τα Πληρεξούσια Έγγραφα από την Unitile και την Tresestrellas (βλέπετε Τεκμήρια 23, 24 και 25 της ΕΔ Romanov). Οι Αιτητές και οι τελικοί τους δικαιούχοι καθώς και τα πρόσωπα που ενεργούν σύμφωνα με τις οδηγίες τους δεν γνωρίζουν και δεν έχουν συναντηθεί ποτέ με τον κ. Azizov ούτε έχουν μεσολαβήσει με οποιονδήποτε τρόπο για να παραχωρηθεί το πληρεξουσίο στον κ. Azizov και ούτε του έχουν ζητήσει να υπογράψει για την Mentex SPA. Περαιτέρω δεν γνωρίζουν τίποτα για τη Mentex Investment Limited και δεν έχουν ακούσει αυτό το όνομα οποτεδήποτε πριν. Περαιτέρω στις 3/2/2014 ο κ. Romanov ενημερώθηκε από την κ. Κωνσταντινίδου, συνέταιρο στη δικηγορική εταιρεία Chrysses Demetriades & Co LLC η οποία παρέχει διοικητικές υπηρεσίες στην Unitile Ltd και στην Tresestrellas Ltd και η οποία έχει διορίσει υπαλλήλους της ως αντιπρόσωπους διευθυντές (nominee directors) της Unitile Ltd και της Tresestrellas Ltd, ότι κατόπιν επιστολής που είχαν αποστείλει οι δικηγόροι της Vandella είχε συγκληθεί γενική συνέλευση των μετόχων της Unitile Ltd. Αντίγραφα της Ειδοποίησης και της επιστολής σημειώνονται και επισυνάπτονται ως Τεκμήρια 26 και 27 στην ΕΔ Romanov. Η επιστολή των δικηγόρων της Vandella έθετε μια σειρά ερωτημάτων για συζήτηση κατά τη συνεδρίαση. Μερικά από τα ερωτήματα αφορούν το ζήτημα των Πληρεξουσίων Εγγράφων στον κ. Azizov και άλλους δύο κυρίους. Η επιστολή άφηνε να νοηθεί ότι τα πληρεξούσια είχαν ζητηθεί από τον κ. Dokuchaev. Ο κ. Romanov αναφέρει στην παράγραφο 40 της ένορκης του δήλωσης ότι ρώτησε τον κ. Dokuchaev εάν έκανε κάτι τέτοιο και του είπε ότι δεν το έκανε. (Εξάλλου για το συγκεκριμένο θέμα ο κ. Dokuchaev έχει προβεί σε ένορκη δήλωση η οποία επισυνάπτεται ως τεκμήριο στην συμπληρωματική κατόπιν αδείας του Δικαστηρίου ένορκη δήλωση Δαμιανού με την οποία δηλώνει ότι δεν είναι ο ίδιος που είχε ζητήσει την έκδοση των πληρεξουσίων. Γίνεται αναφορά επ' αυτού και στη συνέχεια). Η θέση των Αιτητών είναι ότι η εν λόγω επιστολή αποστάληκε σκόπιμα για να καλύψει ο κ. Maevskiy και οι συνεργάτες του τις δόλιες ενέργειες τους προσπαθώντας να επιρρίψουν τις ευθύνες στον κ. Dokuchaev και κατ' επέκταση, στους Αιτητές και τους τελικούς τους δικαιούχους. Όμως κανένας εκ των Αιτητών δεν έχει συμφέρον να στερήσει από την Unitile Ltd, το μοναδικό της περιουσιακό στοιχείο, ήτοι τις μετοχές που κατέχει στη Tresestrellas. Ενόψει των ανωτέρω γεγονότων: (α) η Zordis ξεκίνησε διαδικασία διαιτησίας μέσω του Διεθνούς Εμπορικού Επιμελητηρίου (το «ICC») (ι) σύμφωνα με τον όρο 22.2 της Συμφωνίας Εξάσκησης Δικαιώματος Αγοράς (βλέπετε τεκμήριο 2 της ΕΔ Romanov) σε σχέση με την παραβίαση των συμβατικών υποχρεώσεων της Vandella σύμφωνα με τον όρο 6.3 της Συμφωνίας Εξάσκησης Δικαιώματος Αγοράς μετά την εξάσκηση του εν λόγω δικαιώματος από την Zordis ως αναφέρεται ανωτέρω. (ιι) σύμφωνα με τις πρόνοιες του Εγγράφου Τροποποίησης της Συμφωνίας Δικαιώματος Αγοράς (Deed of Amendment of the Call Option Agreement) (Βλέπε ΤΕΚΜΗΡΙΟ 3 της ΕΔ Romanov) ένεκα της μη ακύρωσης των Προσωπικών Εγγυήσεων του κ. Shaulov μέχρι την 8/10/2013 αξιώνοντας τη καταβολή $20 εκατομμυρίων και (β) η Zordis, η Kudace και η BRHC ξεκίνησαν διαδικασία διαιτησίας υπό την αιγίδα του Εμπορικού Επιμελητηρίου της Στοκχόλμης (το «SCC»), σύμφωνα με τον όρο 22.2 της Συμφωνίας Μετόχων (βλέπετε τεκμήριο 6 της ΕΔ Romanov) με στόχο να εμποδίσουν περαιτέρω παραβάσεις της Συμφωνίας Μετόχων και να διεκδικήσουν αποζημιώσεις για τις παραβάσεις που έχουν λάβει χώρα μέχρι τώρα. Κατά το χρόνο καταχώρησης της Αίτησης 14/2/2014 οι διαιτησίες δεν είχαν καταχωρηθεί και ως εκ τούτου στην ΕΔ Romanov επισυνάπτονται τα προσχέδια των Παρακλήσεων Διαιτησίας (βλέπε τεκμήρια 32 και 33 της ΕΔ Romanov). Οι δύο διαιτησίες καταχωρήθηκαν τελικά στις 21/2/2014.»
11. Οι θέσεις των Καθ' ων η Αίτηση 1 (της Vandella) Περί τον Σεπτέμβριο / Οκτώβριο 2013, άρχισε μία διαφορά μεταξύ της VANDELLA και της ZORDIS σχετικά με την Συμφωνία CALL OPTION. Περί τις αρχές Δεκεμβρίου 2013, οι ιδιοκτήτες της VANDELLA ανακάλυψαν ότι κάποια άγνωστα πρόσωπα με την χρησιμοποίηση πληρεξουσίων εγγράφων που τους παραχώρησαν οι Καθ΄ων η Αίτηση Αρ. 2 και 3 προέβαιναν σε πράξεις αποξένωσης και οικειοποίησης περιουσιακών στοιχείων των Ρωσικών θυγατρικών της Καθ΄ης η Αίτηση Αρ. 3 (βλέπετε παράγραφο 21 ΕΔ Kovalev). Οι ιδιοκτήτες της VANDELLA απέστειλαν περί την 9/12/2013 επιστολή στους δικηγόρους Χρύσης Δημητριάδης & Σια ΔΕΠΕ, ως παροχείς υπηρεσιών (SERVICE PROVIDER) των Καθ' ων η Αίτηση 2 και 3, ως και στους Διευθυντές των εν λόγω εταιρειών πληροφορώντας αυτούς για την ύπαρξη των πληρεξουσίων, για τις δόλιες αποξενώσεις και διαβήματα κλπ και ζητούσαν από αυτούς να προβούν στην άμεση ακύρωση και ανάκληση των πληρεξουσίων κλπ (βλέπετε παράγραφο 21 ΕΔ Kovalev). Περί την 15/01/2014, οι Δικηγόροι της VANDELLA απέστειλαν νέα επιστολή με την οποία πληροφορούσαν τους ανωτέρω παροχείς υπηρεσιών (SERVICE PROVIDER) για τα ανωτέρω και τους καλούσαν και πάλι να ακυρώσουν και ανακαλέσουν τα σχετικά πληρεξούσια κλπ (βλέπε παράγραφο 27 της ΕΔ Kovalev). Μετά από τ' ανωτέρω διαβήματα, οι κ.κ. Χρύσης Δημητριάδης & Σια ΔΕΠΕ πληροφόρησαν τους Δικηγόρους της VANDELLA ότι είχαν ήδη ακυρώσει τα πληρεξούσια μόλις είχαν λάβει της ειδοποίηση των ιδιοκτητών της VANDELLA περί την 09/12/2013 (βλέπετε παράγραφο 23 της ΕΔ Kovalev). Μετά από την ανωτέρω απάντηση του παροχέα υπηρεσιών κ.κ. Χρύση Δημητριάδη & Σια ΔΕΠΕ διευθετήθηκε συνάντηση με τους αντιπροσώπους της VANDELLA στα γραφεία του παροχέα υπηρεσιών όπου, μεταξύ άλλων, απεφασίσθη όπως: (Α) Διοριστούν Ρώσοι δικηγόροι για να εκπροσωπήσουν την Καθ' ης η Αίτηση 3 στην Ρωσία, για τη λήψη δικαστικών διαβημάτων για την ανάκτηση των κλαπέντων περιουσιακών στοιχείων αυτής. (Β) Προς τούτο, να ετοιμασθεί και παραδοθεί μαρτυρία με την μορφή ένορκης δήλωσης από τον παροχέα υπηρεσιών για να χρησιμοποιηθεί στην Ρωσία. (Γ) Να συγκληθεί έκτακτη γενική συνέλευση των μετόχων της Καθ΄ης η Αίτησης 1 για να συζητηθούν τα θέματα των δόλιων αποξενώσεων που έγιναν, ποιος έδωσε οδηγίες για να εκδοθούν τα πληρεξούσια και να παραχωρηθούν στους απατεώνες κτλ. (βλέπετε παραγράφους 28, 29 και 30 της ΕΔ Kovalev) Η έκτακτη γενική συνέλευση προγραμματίστηκε και συγκλήθηκε να γίνει την 17/02/2014 στα γραφεία των κ.κ. Χρύσης Δημητριάδης και Σια ΔΕΠΕ. (Βλέπετε παραγράφους 32, 33 και 34 της ΕΔ Kovalev) Την 17/02/2014, και πριν αρχίσουν οι εργασίες της εν λόγω έκτακτης γενικής συνέλευσης, εμφανίστηκαν επί τόπου ο κ. Rodion Romanov (δηλαδή ο Ενόρκως Δηλών που υποστηρίζει την Αίτηση) μαζί με τον Κύπριο δικηγόρο του, και πληροφόρησε τους αντιπροσώπους της VANDELLA και τον παροχέα υπηρεσιών ότι την 14/02/2014 εξεδόθηκαν μονομερώς διατάγματα παγοποίησης ως και διορισμός Ενδιάμεσου Παραλήπτη/Διευθυντή στις Καθ΄ων η Αίτηση 2 και 3 και τις Ρωσικές θυγατρικές αυτών (βλέπε παράγραφο 36 της ΕΔ Kovalev). Μετά από έρευνα που έγινε στους φακέλους των εταιρειών UNITILE και TRESESTRELLA από τους Κύπριους Δικηγόρους της VANDELLA και από πληροφορίες που λήφθηκαν από την κα Παυλίνα Κωνσταντινίδου (που είναι συνέταιρος στους κ.κ. Χρύσης Δημητριάδης και Σια ΔΕΠΕ), διαφάνηκε πως:- (Α) Το μόνο πρόσωπο που τους έδιδε οδηγίες αναφορικά με τα εταιρικά θέματα των Καθ' ων η Αίτηση 2 και 3 ήταν ο κ. Andrey Dokuchaev, ο οποίος την 12/08/2013 (ήτοι μετά που επαύθη από την εργοδοσία των εταιρειών της UNITILE GROUP), ήρθε στην Κύπρο μαζί με τον Rodion Romanov και συνάντησαν την κα. Παυλίνα Κωνσταντινίδου αναφορικά με τα θέματα των Καθ' ων η Αίτηση Αρ. 2 και 3 (βλέπετε παραγράφους 11-16 της ΕΔ Kovalev). (Β) Περί τον Οκτώβριο 2013, ο κ. Dokuchaev ζήτησε να του αποσταλούν από τον παροχέα υπηρεσιών αντίγραφα των εταιρικών πιστοποιητικών (corporate certificates) των Καθ' ων η Αίτηση 2 και 3 (βλέπετε παράγραφο 17 της ΕΔ Kovalev). (Γ) Περί την 20 και 23 Οκτωβρίου 2013, ο κ. Dokuchaev εζήτησε γραπτώς από τον παροχέα υπηρεσιών (ήτοι τους Χρύσης Δημητριάδης και Σια ΔΕΠΕ) την παραχώρηση και έκδοση αριθμού πληρεξουσίων εγγράφων προς όφελος, μεταξύ άλλων, του κ. Azizov (που ήταν άγνωστος στην VANDELLA και τους ιδιοκτήτες αυτής) ο οποίος είναι το πρόσωπο που υπέγραψε όλα τα δόλια έγγραφα εκ μέρους της UNITILE και TRESESTRELLA για να αποξενωθεί η περιουσία αυτών και των θυγατρικών αυτών (βλέπε παραγράφους 19 και 20 της ΕΔ Kovalev). (δ) Περί την 24/11/2013, ο κ. Dokuchaev πληροφόρησε τους κ.κ. Χρύσης Δημητριάδης και Σια ΔΕΠΕ για την υπογραφή της Συμφωνία Πώλησης των μετοχών της TRESESTRELLA από την UNITILE στην MENTEX και ζήτησε όπως παραδοθούν όλα τα έγγραφα στον κ. Φράγκο που είναι δικηγόρος της MENTEX (βλέπε παράγραφο 24 της ΕΔ Kovalev). O κ. Shaulov και η εταιρεία του ZORDIS (όπως και οι άλλοι Μέτοχοι Μειοψηφίας της UNITILE ήτοι η KUDACE και η BRHC (και οι ιδιοκτήτες αυτών κ. Novikov και ο κ. Rodion Romanov)) γνώριζαν και όφειλαν να γνωρίζουν για την ύπαρξη των απατηλών εκδοθέντων και παραχωρηθέντων πληρεξούσιων (τα «Απατηλά Πληρεξούσια»), και τούτο φαίνεται από, μεταξύ άλλων, την 2ην παράγραφο του ΤΕΚΜΗΡΙΟΥ 20 που επισυνάπτεται στην ΕΔ Romanov (Άρθρο της ρωσικής εφημερίδας VEDOMOSTI ημερ. 18/12/2013) όπου αναφέρονται τα ακόλουθα:- "Shaulov says that the story with the forged PoA's is a provocation organized by UNITILE and that he knows nothing about the loan" Παρόλο που γνώριζαν οι ZORDIS, KUDACE και BRHC ως και οι ιδιοκτήτες αυτών την ύπαρξη των Απατηλών Πληρεξουσίων ως και των δόλιων αποξενώσεων από τουλάχιστον τα μέσα Δεκεμβρίου 2013, καμία προσπάθεια δεν έκαναν να πληροφορήσουν τους διευθυντές της UNITILE και TRESESTRELLA και τους παροχείς υπηρεσιών (ήτοι το γραφείο Χρυσης Δημητριάδης και Σια ΔΕΠΕ) για να ληφθούν μέτρα για ακύρωση των Απατηλών Πληρεξούσιων και των απατηλών αποξενώσεων κλπ. Αντίθετα, μόνο η VANDELLA και οι ιδιοκτήτες αυτής πληροφόρησαν από την 9/12/2013 γραπτώς τους κ.κ. Χρύσης Δημητριάδης και Σια ΔΕΠΕ και έλαβαν μέτρα για ακύρωση των Απατηλών Πληρεξουσίων ως και των απατηλών συναλλαγών και πράξεων που έγιναν με βάση τα Απατηλά Πληρεξούσια. Περί την 03/02/2014, (όπως παραδέχεται και ο κ. Romanov στην παράγραφο 39 της ΕΔ Romanov), ο κ. Romanov τηλεφώνησε στην κ. Παυλίνα Κωνσταντινίδου και τελικά πληροφορήθηκε για την σύγκληση της έκτακτης γενικής συνέλευσης των μετόχων της UNITILE ως και για τα θέματα της ημερήσιας διάταξης (Agenda), και έλαβε και ηλεκτρονικά αντίγραφο της ειδοποίησης για την σύγκληση της γενικής συνέλευσης των μετόχων όσο και την ημερήσια διάταξη αυτής που περιέχεται σε επιστολή ημερ. 29/01/2014 των ημεδαπών δικηγόρων των Καθ' ων η Αίτηση Αρ. 1 (δέστε ΤΕΚΜΗΡΙΑ 26 και 27 της ΕΔ Romanov). Παρόλο που έλαβε από την 3/2/2014 την ημερήσια διάταξη (δέστε ΤΕΚΜΗΡΙΟ 27 της ΕΔ Romanov), ο κ. Romanov, και παρόλο που σ' αυτή την ημερήσια διάταξη περιέχονταν επαρκείς και αρκετές πληροφορίες για τα Απατηλά Πληρεξούσια, ήτοι ποιο πρόσωπο εζήτησε την έκδοσή τους (δηλαδή ο κ. Dokuchaev), ποιες δόλιες συναλλαγές έγιναν κλπ, ΕΝΤΟΥΤΟΙΣ ο κ. Romanov και οι Μέτοχοι Μειοψηφίας δεν έκαναν τον κόπο να επικοινωνήσουν με τους κ.κ. Χρύσης Δημητριάδης και Σια ΔΕΠΕ για να εξετάσουν την εγκυρότητα και βασιμότητα των εν λόγω πληροφοριών που περιέχονταν στην επιστολή ημερ. 29/01/2014 των ημεδαπών Δικηγόρων της Καθ' ης η Αίτηση Αρ. 1, και/ή να εξετάσουν κατά πόσο πράγματι ο κ. Dokuchaev εζήτησε από τον παροχεά υπηρεσιών να εκδοθούν τα Απατηλά Πληρεξούσια. Αντί αυτού, επέλεξαν να προσφύγουν στο Δικαστήριο για να λάβουν μονομερώς (ex parte) τα ενδιάμεσα διατάγματα που περιλαμβάνουν φυσικά και τον διορισμό Ενδιάμεσου Παραλήπτη, για να πετύχουν έτσι τον αποκλεισμό της συζήτησης των θεμάτων της ημερήσιας διάταξης της έκτακτης γενικής συνέλευσης των μετόχων της UNITILE που ορίσθηκε την 17/02/
12. Με την αίτηση τους που καταχώρησαν την 14/02/2014, πέτυχαν την έκδοση των ανωτέρω ενδιάμεσων διαταγμάτων και τον διορισμό Ενδιάμεσου Παραλήπτη/Διευθυντή τρεις ημέρες πριν την σύγκληση της έκτακτης γενικής συνέλευσης των μετόχων της UNITILE, αποφεύγοντας έτσι στις 17/2/2014 (ημερομηνίας που ήταν ορισμένη η ρηθείσα γενική συνέλευση) να συζητήσουν και να τοποθετηθούν επί των θεμάτων της ημερήσιας διάταξης ισχυριζόμενοι πως ότι είχαν να πουν, το είπαν με την ΕΔ Romanov. Οι συνθήκες που περιγράφονται στην ΕΔ Romanov πως οι Μέτοχοι Μειοψηφίας και οι συνεργάτες αυτών Α1 Corporation (που ανήκει στον Ρωσικό Όμιλο ALFA BANK), ανακάλυψαν και προσεγγίστηκαν από τον κ. Azizov (πρόσωπο προς το οποίο ο κ. Dokuchaev εζήτησε την παραχώρηση των Απατηλών Πληρεξουσίων και το οποίο πρόσωπο υπέγραψε σχεδόν όλες τις Δόλιες Συναλλαγές που περιγράφονται στην παράγραφο 39 της ΕΔ Kovalev και την δόλια Συμφωνία Πώλησης των μετοχών της TRESESTRELLA στην MENTEX) «ξεπερνούν τα όρια του απίθανου και δεν έχουν καμία σχέση με την πραγματικότητα». Συνακόλουθα, αυτοί οι ισχυρισμοί θα πρέπει να προσεγγιστούν από το Δικαστήριο με επιφυλακτικότητα και με υποψία πως πίσω από την έκδοση των Απατηλών Πληρεξουσίων και των Δόλιων Συναλλαγών ήταν και είναι οι Μέτοχοι Μειοψηφίας και οι Συνεργάτες αυτών (συμπεριλαμβανομένου και των ιδιοκτητών των Μετοχών Μειοψηφίας ήτοι τους κ. Shaulov, Romanov και Novikov). Είναι η θέση της VANDELLA ότι: (α) Πίσω από την έκδοση των Απατηλών Πληρεξουσίων και την εκτέλεση και υλοποίηση των δόλιων συναλλαγών είναι οι Μέτοχοι Μειοψηφίας ήτοι οι ZORDIS, KUDACE και BRHC, και οι ιδιοκτήτες αυτών, ήτοι οι Shaulov, Romanov και Novikov, ως και οι συνεργάτες αυτών που αναφέρονται στην ΕΔ Kovalev συμπεριλαμβανομένου και του κ. Dokuchaev και κ. Azizov. (β) Η ZORDIS δεν έχει καμία εκ πρώτης όψεως υπόθεση για την απαίτηση διαιτησίας που ήγειρε με βάση την Συμφωνία CALL OPTION. (γ) Οι ZORDIS, KUDACE και BRHC δεν έχουν καμία εκ πρώτης όψεως υπόθεση για την απαίτηση διαιτησίας που ήγειραν για δήθεν παράβαση την Συμφωνίας Μετόχων. (δ) Η Αίτηση πρέπει να απορριφθεί και τα Ενδιάμεσα Διατάγματα να ακυρωθούν γιατί:- (i) Οι Αιτητές έχουν παραβεί το καθήκον τους να παρουσιάσουν ειλικρινά όλα τα ουσιώδη γεγονότα (MATERIAL FACTS) της υπόθεσης και των διαφορών των διαδίκων. (ii) Οι Αιτητές δεν παρουσίασαν όλα τα γεγονότα και έγγραφα της υπόθεσης με τον ορθό τρόπο αλλά με τον τρόπο που είχε σκοπό να παραπληροφορήσει το Σεβαστό Δικαστήριο. (iii) Δεν υπήρχε το στοιχείο του επείγοντος για να εκδοθούν μονομερώς τα Ενδιάμεσα Διατάγματα (που είναι δρακόντεια στην φύση τους) γιατί οι Αιτητές εγνώριζαν από πολύ χρόνο πριν την 14/02/2014 για την ισχυριζόμενη παραβίαση των δικαιωμάτων αυτών με βάση είτε την Συμφωνία CALL OPTION είτε την Συμφωνία Μετόχων. (iv) Αναφορικά με τις διαιτητικές απαιτήσεις που σχετίζονται με την Συμφωνία Μετόχων, οι Αιτητές και Απαιτητές (CLAIMANTS) της εν λόγω Διαιτητικής υπόθεσης δεν έχουν καμία προσωπική απαίτηση γιατί καμία προσωπική ζημιά δεν έχουν υποστεί από τις ισχυριζόμενες αδικοπραξίες (WRONGDOINGS) που κατ' ισχυρισμό διέπραξε είτε ο κ. Maevskiy είτε η VANDELLA είτε οποιοδήποτε άλλο τρίτο πρόσωπο. Οι ισχυριζόμενες αδικοπραξίες έγιναν (όπως παραδέχονται και οι Αιτητές) εις βάρος είτε της UNITILE είτε της TRESESTRELLA είτε των θυγατρικών αυτών, και συνακολούθα ο κατάλληλος Ενάγοντας (PROPER PLAINTIFF) πρέπει να είναι ή η εταιρεία UNITILE ή η TRESESTRELLA ή οι Ρωσικές θυγατρικές αυτών και όχι οι Μέτοχοι Μειοψηφίας προσωπικά (Δέστε FOSS -v- HARTBOTTLE) ως και την αρχή της απαγόρευσης ανάκτησης ζημιών αντανάκλασης (REFLECTIVE LOSS RULE) που απαγορεύει σε μέτοχο εταιρείας να ζητά αποζημιώσεις για μείωση της αξίας των μετοχών αυτών συνεπεία αδικοπραξίας που γίνεται εις βάρος της εταιρείας που είναι μέτοχος. (v) Καμία προϋπόθεση του Άρθρου 32 του Ν. 14/60 δεν συντρέχει για την έκδοση και διατήρηση των Ενδιάμεσων Διαταγμάτων και τον διορισμό του Ενδιάμεσου Παραλήπτη/Διευθυντή. (vi) Το ισοζύγιο ευχέρειας κλίνει σαφώς προς την πλευρά της ακύρωσης των Ενδιάμεσων Διαταγμάτων και την μη έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. (vii) Tα Ενδιάμεσα Διατάγματα ως και ο διορισμός του Παραλήπτη και Διευθυντή με τις εξουσίες που του παραχωρήθηκαν:

(1)Αποτελεί ανεπίτρεπτη παρέμβαση στα εσωτερικά εταιρικά θέματα (CORPORATE AFFAIRS) των Καθ' ων η Αίτηση Αρ. 2 και 3 που ρυθμίζονται από τον Περί Εταιρειών Νόμο ΚΕΦ. 113 και τα Καταστατικά των εν λόγω εταιρειών.

(2)Προκάλεσαν και προκαλούν τεράστιες ζημιές και απώλειες στους Καθ' ων η Αίτηση Αρ. 2 και 3 και στις θυγατρικές αυτών ως και στην VANDELLA γιατί: - Υπάρχει μεγάλος κίνδυνος να οδηγήσει τους πιστωτές των Ρωσικών εταιρειών να απαιτήσουν τα χρέη που οφείλει σ' αυτούς το UNITILE GROUP. - Επιβαρύνει με μεγάλα έξοδα την VANDELLA να χρηματοδοτήσει την αμοιβή και τα έξοδα των Ενδιάμεσων Παραληπτών/Διευθυντών.

1. H Ένσταση των Καθ' ων η Αίτηση 2 και 3 Η ένσταση κινείται επίσης στον πυρήνα μη δέουσας αποκάλυψης εκ μέρους των Αιτητών αφενός και στην μη τήρηση των προϋποθέσεων του άρθρου 32 αφετέρου, όπως επίσης και στην θέση ότι τα εκδοθέντα διατάγματα επεμβαίνουν αδικαιολογήτως στην διοίκηση των Καθ' ων η Αίτηση κατά τρόπο δαπανηρό και αχρείαστο. Η ένσταση αυτή συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση της κας Π. Κωνσταντινίδου δικηγόρου και συνεταίρου στη Δικηγορική Εταιρεία Χρ. Δημητριάδη η οποία δηλώνει εξουσιοδοτημένη από τα Διοικητικά Συμβούλια των Καθ' ων η Αίτηση 2 και 3 να προβεί στην ένορκη δήλωση. Η κα Κωνσταντινίδου είναι υπεύθυνη του Τμήματος Εταιρειών στο πιο πάνω γραφείο, το οποίο τμήμα προσφέρει «εταιρικές υπηρεσίες» σε πελάτες τους, μεταξύ των οποίων είναι και η συμμετοχή δικηγορικών υπαλλήλων και άλλων συνεργατών στα Διοικητικά Συμβούλια Εταιρειών των πελατών τους. Τέτοιες εταιρείες είναι και οι Καθ' 'ων η Αίτηση 2 και 3 στο Διοικητικό Συμβούλιο των οποίων συμμετέχουν μέλη του προσωπικού του Γραφείου με την υπόδειξη των ιδιοκτητών των Καθ' ων η Αίτηση. Η επαφή των Καθ' ων η Αίτηση με το γραφείο τους προσδιορίστηκε χρονικά τον Φεβράρη του 2012 μέσω του κ. A. Duckchaev ο οποίος παρουσιάσθηκε ως αντιπρόσωπος της μητρικής εταιρείας ενός βιομηχανικού Ομίλου στη Ρωσία. Κατά πάντα χρόνο υπήρχε αλληλογραφία του κ. Dokuchaev με το γραφείο τους. Η Ενόρκως Δηλούσα ομιλεί κυρίως για ηλεκτρονικό μήνυμα ημερομηνίας 10.7.2012 που έλαβε από τον A. Duckchaev. Μετά την λήψη των οδηγιών μέσω του μηνύματος η τέταρτη Δικηγορική Εταιρεία ενήργησε ώστε να αντικατασταθούν οι Διοικητικοί Σύμβουλοι των δυο Εταιρειών από υπαλλήλους του γραφείου τους. Στις 20.10.2013 έλαβαν, σύμφωνα με την Ενόρκως Δηλούσα άλλο ηλεκτρονικό μήνυμα από τον κ. Duckchaev, ο οποίος τους ζητούσε να υπογραφούν από τους Διοικητικούς Συμβούλους των Καθ' ων η Αίτηση 4 πληρεξούσια προς όφελος συγκεκριμένων προσώπων (παρ.9). Στις 23.10.2013 έλαβαν ακόμα ένα e-mail (Τεκμ.Ε) από τον ίδιο για ακόμη δυο πληρεξούσια προς κάποιον κ. Α. Zizov, πράγμα που έπραξαν. Στις 29.11.2013 έλαβαν από τον ίδιον άλλο ηλεκτρονικό μήνυμα με το οποίο τους πληροφορούσε ότι οι μετοχές των Καθ' ων η Αίτηση πωλήθηκαν σε κάποια εταιρεία Mentex Ltd, τα συμφέροντα της οποίας αντιπροσώπευε ο δικηγόρος κ. Φράγκος. Αργότερα, 9 Δεκεμβρίου του 2013, έλαβαν ηλεκτρονικό μήνυμα από τους ιδιοκτήτες των Καθ' ων η Αίτηση κ.κ. Maevsky και Zvezdarrev με το οποίο τους πληροφορούσαν ότι τα εν λόγω πληρεξούσια είχαν εκδοθεί χωρίς εξουσιοδοτημένες οδηγίες του κ. Duckchaev και ζητούσαν ανάκληση αυτών, πράγμα το οποίο έπραξαν την ίδια μέρα. Όπως επίσης απέστειλαν πρόσθετο ηλεκτρονικό μήνυμα στον κ. Duckchaev με το οποίο τον πληροφορούσαν τα πιο πάνω. Του υπέδειξαν ακόμα ότι δεν θα προχωρούσαν με οποιαδήποτε περαιτέρω οδηγία αναφορικά με τους Καθ' ων η Αίτηση περιλαμβανομένης και της πώλησης των μετοχών μέχρι να καταστεί ξεκάθαρο ότι συμφωνούσαν οι μέτοχοι και των δυο εταιρειών. Έκτοτε δεν έχουν οποιαδήποτε πληροφόρηση εάν το πιο πάνω μήνυμα λήφθηκε από τον κ. Duckchaev. Όμως στις 23.12.2013 έλαβαν ηλεκτρονικό μήνυμα από κάποια άλλη εταιρεία με επισύναψη επιστολή της Mentex με την οποία τους καλούσαν να μεταφέρουν την διαχείριση των εταιρειών σ' αυτούς. Έκτοτε ακολούθησε αλληλογραφία η οποία όμως δεν οδήγησε σε οποιεσδήποτε πράξεις μεταβίβασης, αφού κάποια στοιχεία έλειπαν. Περαιτέρω άλλη προσπάθεια της κας Κωσταντινίδου να επικοινωνήσει με ηλεκτρονικό μήνυμα με τον κ. Duckchaev απέτυχε. Στις 29.1.2014 ζητήθηκε από τους Καθ' ων η Αίτηση 1 μέσω των δικηγόρων τους όπως συγκληθεί έκτακτη γενική συνέλευση των Καθ' ων ή Αίτηση 2, πράγμα το οποίο έγινε, πλην όμως η συνέλευση ανεβλήθη λόγω της γνωστοποίησης από τον κ. Παντελή της παρούσας υπόθεσης και της έκδοσης των παρόντων διαταγμάτων. Είναι η κατάληξη των Καθ' ων η Αίτηση ότι οι ίδιοι ενεργούσαν καλόπιστα και αμερόληπτα, ουδέποτε δε πέρασε από το μυαλό τους ότι υφίστατο ζήτημα που θα έπρεπε να δημιουργήσει υποψίες αναφορικά με την ιδιότητα του κ. Duckchaev.
2. Η απάντηση των Αιτητών Οι Αιτητές απαντούν δια απαντητικής ένορκης δήλωσης Δαμιανού ότι τα ανωτέρω e-mails που φαίνονται να απεστάλησαν από τον κ. Duckchaev δεν απεστάλησαν απ' αυτόν. Περαιτέρω σε σχέση με τον ισχυρισμό του κ. Kovalev στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση των Καθ' ων η Αίτηση 1 ότι δηλαδή ο κ. Duckchaev είχε παυθεί από τα καθήκοντα στον ΄Ομιλο Unitile τον Ιούλιο του 2013 αλλά συνέχισε να επικοινωνεί με τον πάροχο διοικητικών Υπηρεσιών λένε ότι αυτό δεν ευσταθεί. Οι θέσεις των Αιτητών είναι ότι ο Duckchaev εργαζόταν στον Όμιλο μέχρι το τέλος Σεπτεμβρίου του
3. Περαιτέρω ο κ. Duckchaev διά του Τεκμ.1 εξηγεί ότι συνέχισε να επικοινωνεί με την Χρ. Δημητριάδη μέχρι τις 8.10.2013, οπότε σταμάτησε να εκπροσωπεί τους μετόχους της Unitile Ltd ένεκα των διαφορών τους. Επισυνάπτονται σχετικά έγγραφα για την προχρονολογημένη παύση του ημερομηνίας 20.8.2013 και σχετική αλληλογραφία. Ενόψει των πιο πάνω είναι η θέση τους ότι η αναφορά στην ένορκη δήλωση Romanov περί παύσης του κ. Duckchaev τον Ιούλιο του 2013 είναι προϊόν καλόπιστου λάθους. Περαιτέρω ο κ. Duckchaev αρνείται ότι παρευρέθηκε σε συνάντηση που είχε ο κ. Romanov με την κα Κωσταντινίδου στις 12.8.2013, αφού ο ίδιος είχε αναχωρήσει από την Κύπρο στις 10.8.
4. Ο λόγος δε που επιθυμούσε ο κ. Romanov να συναντηθεί με την κα Κωσταντινίδου ήταν για να την ενημερώσει για τη διαμάχη μεταξύ των μετόχων και για να βεβαιωθεί ότι δεν είχε ληφθεί, εν αγνοία των Αιτητών, οποιαδήποτε απόφαση της Unititle Ltd ή της Tresestralles Ltd σε σχέση με τα περιουσιακά τους στοιχεία και την ενημέρωσε για την ύπαρξη συμφωνίας μετόχων αποστέλλοντας της σχετικό αντίγραφο στις 12.8.
5. Δια της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης κατόπιν αδείας του Δικαστηρίου γίνεται άρνηση περί ισχυρισμών που περιλαμβάνονται στην Ένορκη δήλωση Kovalev, παρ.17 - 24 και δηλώνεται άγνοια σε σχέση με την ύπαρξη αυτών των ηλεκτρονικών μηνυμάτων. Διατυπώνεται δε η θέση ότι είναι ο κ. Mayevsky και οι συνεργάτες τους τόσο πίσω από την αποστολή των ηλεκτρονικών μηνυμάτων όσο και άλλες δόλιες ενέργειες «προσπαθώντας να επιρρίψουν τις ευθύνες στον κ. Duckchaev και κατ' επέκταση στους άλλους μετόχους ή δικαιούχους της Unititle Ltd". Γίνεται άρνηση επίσης ότι υπήρξε γνώση του κ. Romanov για τη μεταφορά χρημάτων που περιλαμβάνεται στην παρ.48Β(ΙΙΙ) της ένορκης δήλωσης Kovalev. Σε σχέση με τον ισχυρισμό του κ. Kovalev στην παρ.48D υπάρχει η θέση ότι το δάνειο δεν έχει εξοφληθεί και ότι τα Τεκμ.39 - 43 «είναι κατασκευάσματα του κ. Mayevsky και των συνεργατών του».
6. Οι Ένορκες Δηλώσεις των Παραληπτών Οι Παραλήπτες έχουν ενημερώσει το Δικαστήριο με ξεχωριστές ένορκες δηλώσεις σε σχέση με τα διαβήματα τους μετά την ανάθεση σ' αυτούς των καθηκόντων τους και έχουν εξηγήσει με λεπτομέρεια τις ενέργειες τους, μεταξύ των οποίων και του διορισμού δικηγόρων στην Ρωσία «για να διερευνηθούν όλα τα θέματα τα οποία εμπίπτουν στις αρμοδιότητες τους με βάση τα διατάγματα του Δικαστηρίου σε σχέση με τις θυγατρικές εταιρείες της Καθ' ης η Αίτηση 3 που αναφέρονται στον Πίνακα Α του διατάγματος». Να τονισθεί ότι στα πλαίσια των ερευνών που έχουν διεξάγει έχουν διαπιστώσει ότι στη Ρωσία ξεκίνησαν «πτωχευτικές διαδικασίες» εναντίον Ρώσικων θυγατρικών Εταιρειών της Unitile (βλ. παρ.57 - 69 στις οποίες γίνεται αναφορά και στον τρόπο που έδρασαν οι Παραλήπτες μέσω των δικηγόρων και με τη σύμφωνη γνώμη των Αιτητών, ώστε ένα από τα επίδικα χρέη, αντικείμενο στη διαδικασία εκκαθαρίσεων, να πληρωθεί από τους Αιτητές, ώστε να μην υπάρχει κίνδυνος εκκαθάρισης συγκεκριμένης θυγατρικής εταιρείας). Β. Το καθήκον Αποκάλυψης σε μονομερείς αιτήσεις: Στην υπόθεση Rybolovlev v. Rybolovleva κ.α.,

(2010)1(A) A.A.Δ, 82, το Ανώτατο Δικαστήριο, αφού προέβη σε εκτενή ανάλυση της νομολογίας ως προς το ως άνω θέμα, ανάφερε τα εξής σχετικά: «Όπως εύστοχα τονίστηκε από το Εφετείο στην απόφασή του στην υπόθεση The Timberland Co of U.S.A. v. Evans & Sons Ltd ν. άλλων

(1998)1(Β) ΑΑΔ 1179, η απόκρυψη ουσιωδών γεγονότων ανατρέπει τη βάση του διατάγματος το οποίο έχει εκδοθεί μετά από μονομερή αίτηση και το καθιστά ακυρωτέο. Παραθέτουμε αυτούσιο το σχετικό απόσπασμα της απόφασης, η οποία είχε δοθεί από τον Γ. Πική, Πρόεδρο, από τη σελίδα 1186 του τόμου Αποφάσεων: "Στην απόφαση του, το πρωτόδικο Δικαστήριο κάμνει εκτεταμένη αναφορά στην απόφαση μας της Ολομέλειας στην DEMSTAR LIMITED v. ZIM ISRAEL NAVIGATION CO LIMITED κ.α. Αίτηση για Αναθεώρηση στην Αγωγή Ναυτοδικείου Αρ. 157/90, 30/5/96, στην οποία εξηγείται ότι η αποκάλυψη συναρτάται με την καλή πίστη, η οποία πρέπει να επιδεικνύεται σε κάθε εξαιρετική περίπτωση που επιζητείται θεραπεία στην απουσία αντιδίκου. Η απόκρυψη ουσιώδους γεγονότος επενεργεί καταλυτικά· διασαλεύει τη βάση του διατάγματος, ανεξάρτητα από την ύπαρξη πρόθεσης για εξαπάτηση του δικαστηρίου. Το κριτήριο είναι αντικειμενικό. Συναρτάται (η μη αποκάλυψη) με τις, εξ αντικειμένου, συνέπειες στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου, όπως επισημαίνεται στην DEMSTAR LIMITED v. ZIM ISRAEL NAVIGATION CO LIMITED κ.ά. (ανωτέρω)(σελ. 4) «Ό,τι ανατρέπει τη βάση του διατάγματος είναι η μη αποκάλυψη γεγονότων εξ αντικειμένου ουσιώδους σημασίας για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Στην απουσία τους, η απόφαση του δικαστηρίου καθίσταται ακροσφαλής.» Στη M. & Ch. Mitsingas Trading Ltd κ.ά. v. THE TIMBERLAND CO OF USA (ανωτέρω), αποφασίστηκε ότι το ουσιώδες ενός ζητήματος προσδιορίζεται στο πλαίσιο της αντιδικίας των μερών. Δεν αποτελεί υποχρέωση του αιτούντος η προβολή αντεκδικήσεων τρίτων προς τα δικαιώματα του, τις οποίες αμφισβητεί. Ό,τι πρέπει να αποκαλυφθεί, τονίζεται, σε κάθε περίπτωση, είναι:-(σελ. 7) «. γεγονότα γνωστά στον αιτητή ή γεγονότα τα οποία θα μπορούσε να ανακαλύψει με εύλογες προσπάθειες, τα οποία σχετίζονται με: (α) το βάσιμο του δικαιώματος του όπως διαγράφεται στο δικόγραφο του, και (β) τη σοβαρότητα του ζητήματος το οποίο εγείρεται, καθ΄ως και (γ) την πιθανότητα επιτυχίας.» Το στοιχείο της εξαπάτησης δεν αποτελεί προϋπόθεση για την ακύρωση εκδοθέντος διατάγματος, λόγω παράλειψης πλήρους αποκάλυψης ουσιωδών γεγονότων. Αρκεί η διαπίστωση ότι η μη αποκάλυψη συγκεκριμένων γεγονότων, συνιστούσε εξ αντικειμένου ουσιώδες στοιχείο για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. (Resola (Cyprus) Ltd v. Χρήστου

(1998)1(Α) ΑΑΔ 598).» Σχετική εν προκειμένω κρίνεται και η υπόθεση Brink's Mat Ltd. v Elcombe [1988] 1 W.L.R. 1350 στην οποία αναφέρονται: «Nevertheless, the nature of the principle, as I see it, is essentially penal and in its application the practical realities of any case before the court cannot be overlooked. By their very nature, ex parte applications usually necessitate the giving and taking of instructions and the preparation of the requisite drafts in some haste. Particularly, in heavy commercial cases, the borderline between material facts and non-material facts may be a somewhat uncertain one. While in no way discounting the heavy duty of candour and care which falls on persons making ex parte applications, I do not think the application of the principle should be carried to extreme lengths.» Είναι όντως γεγονός ότι τα τελευταία χρόνια εύκολα τίθεται σαν αντίκρουση διαταγμάτων ex-parte το θέμα της μη αποκάλυψης σχεδόν σε ένα επίπεδο που δεν λαμβάνει υπόψη την ουσιαστική σημασία και αντίκτυπο που θα είχε στην εξέταση των σχετικών προϋποθέσεων. Eίναι επ' αυτού καθοδηγητικό και ακόμη ένα απόσπασμα από την Brink's Mat Ltd. v Elcombe, ανωτέρω, στην οποία με παρέπεμψε ο κ. Παντελή που δεικνύει πόσο δύσκολο μπορεί να είναι για το Δικαστήριο να κρίνει ουσιώδες ένα στοιχείο ή όχι. «In one or two other recent cases coming before this court, I have suspected signs of a growing tendency on the part of some litigants against whom ex parte injunctions have been granted, or of their legal advisers, to rush to the Rex v. Kensington Income Tax Commissioners [1917] 1 K.B. 486 principle as a tabula in naufragio, alleging material non-disclosure on sometimes rather slender grounds, as representing substantially the only hope of obtaining the discharge of injunctions in cases where there is little hope of doing so on the substantial merits of the case or on the balance of convenience.» Στην κρινόμενη περίπτωση το πολύπλοκο και ιδιαίτερα το πολυπρόσωπο που αφορά ενέργειες ή παραλείψεις ή αξιολογήσεις συμπεριφορών με οδηγεί στο συμπέρασμα ότι η εξέταση ως προς το καθήκον αποκάλυψης δεν μπορεί να γίνει ξέχωρα των ιδίων των προϋποθέσεων αλλά μόνο σε συνάρτηση μ' αυτές. Γ. Νομική πτυχή - προϋποθέσεις του άρθρου 32 και των Αρχών που διέπουν το διορισμό Παραλήπτη Εκτός των ήδη τεθέντων για την ύπαρξη κατ' αρχήν δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου κυρίως εκ του άρθρου 9 του Νόμου 101/87 είναι γνωστό ότι το Δικαστήριο θα πρέπει να εξετάσει την βασιμότητα της Αίτησης δυνάμει του άρθρου 32: Αφού η Αίτηση στηρίζεται στο άρθρο 32 του Ν.14/60 το Δικαστήριο είναι υποχρεωμένο να εξετάζει τα κάτωθι: (α) Σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση κατά τη δικάσιμο. Αυτό δεν πρέπει να ερμηνευθεί σαν επιβάλλον ο,τιδήποτε πέραν από την αποκάλυψη μιας συζητήσιμης υπόθεσης με βάση τη δικογραφία. (β) Πιθανότητες ότι ο ενάγοντας δικαιούται σε θεραπεία. Επιβάλλεται στον αιτητή να δείξει ότι έχει ορατό ενδεχόμενο επιτυχίας που σημαίνει κάτι περισσότερο από απλή πιθανότητα, αλλά κάτι πολύ λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων. (γ) Πρέπει να φανεί στο Δικαστήριο ότι χωρίς την έκδοση παρεμπίπτοντος απαγορευτικού διατάγματος θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Το Δικαστήριο πρέπει να εξετάσει το θέμα της επάρκειας της θεραπείας των αποζημιώσεων με βάση τα γεγονότα της υπόθεσης. Περαιτέρω μετά την ικανοποίηση των προαναφερθέντων προϋποθέσεων στην άσκηση της διακριτικής εξουσίας του, το Δικαστήριο πρέπει να αποφασίσει κατά πόσο είναι δίκαιο και πρόσφορο να εκδώσει το διάταγμα με βάση το ισοζύγιο της ευχέρειας. Όπως σοφά ετέθη στις υποθέσεις T. A. Micrologic Computer Consultants Ltd v. Microsoft Corporation

(2002)1 A.A.Δ. 1802 και Δημοκρατία της Σλοβενίας ν. Beogradska Banka A.D

(1999)1 Α.Α.Δ. 225, δεν χρειάζεται «η απόδειξη του ουσιαστικού δικαιώματος αλλά σοβαρές ενδείξεις περί της πιθανότητας ύπαρξης του». Η εξουσία του Δικαστηρίου να διατάξει διορισμό Παραλήπτη Η υπόθεση Αίτ. 85/2010, ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΙΤΗΣΗ ΤΩΝ STARPORT NOMINEES LTD,

(2010)1Β Α.Α.Δ 1370 είναι σχετική αφού η πρωτόδικη διαδικασία αφορούσε την έκδοση διατάγματος για διορισμό ενδιάμεσου παραλήπτη και/ή διευθυντή προς υποστήριξη αλλοδαπής διεθνούς διαιτησίας. Όπως σε εκείνη την υπόθεση έτσι και στην παρούσα η αίτηση στρέφεται εναντίον και διαδίκων (Unitile και Tresestrellas) οι οποίοι δεν είναι διάδικοι στην διαιτησία. Επίσης καμία εκ των διαδίκων στην διαιτησία δεν ήταν εταιρεία εγγεγραμμένη στην Κυπριακή Δημοκρατία, όπως συμβαίνει και εδώ. Στην εν λόγω υπόθεση ο Δικαστής Ναθαναήλ ανάφερε τα ακόλουθα: «Όπως αναφέρεται και στο σύγγραμμα του David Bean: Injunctions, 8η έκδ. σελ. 112, παρ. 7.20, η εξουσία για το διορισμό παραλήπτη είναι συναφής και συνδεδεμένη με τα διατάγματα παγοποίησης τα λεγόμενα «freezing injunctions» ή ακόμη και υποκατάστατα τους, εκεί όπου χρειάζεται ο έλεγχος από ένα τρίτο πρόσωπο προς διατήρηση των περιουσιακών στοιχείων.» Στην Αγγλική υπόθεση JSC BTA Bank v Ablyazov (No 3) [2011] Bus. L.R. D119 αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «14. It is true that the appointment of a receiver is a very intrusive remedy. It is also expensive and not easily reversible. These considerations can, however, be ameliorated by an appropriately fortified undertaking in damages. A receivership order will no doubt be completely inappropriate in the ordinary freezing order case where assets are constituted by money in bank accounts (in respect of which the relevant bank can be given notice) or by immovable property. The order will therefore only be appropriate in cases where an injunction is insufficient on its own. Such cases are only likely to arise where there is a measurable risk that, if it is not granted, a defendant will act in breach of the freezing order or otherwise seek to ensure that his assets will not be available to satisfy any judgment which may in due course be given against him. If, therefore, the method by which a defendant beneficially holds his assets is transparent, a receivership order may well not be necessary. But if it is opaque and there is a reasonable suspicion that such opacity will be used by a defendant to act in breach of a freezing order, it may well be the case that a receivership order is appropriate." Στην υπόθεση International Credit and Investment Co (Overseas) Ltd v Adham [1998] BCC 134, τέθηκαν τα εξής στη σελ.136: "it has become increasingly clear, as the English High Court regrettably has to deal more and more often with major international fraud, that the court will, on appropriate occasions, take drastic action and will not allow its orders to be evaded by the manipulation of shadowy offshore trusts and companies formed in jurisdictions where secrecy is highly prized and official regulation is at a low level." Συνάγεται λοιπόν από την ενυπάρχουσα νομολογία ότι κατ' αρχήν είναι επιτρεπτός ο διορισμός Παραλήπτη ειδικά ως προς την διασφάλιση των διαταγμάτων παγοποίησης των περιουσιακών στοιχείων. Δ. Συμπεράσματα του Δικαστηρίου Το Δικαστήριο αφού έλαβε υπόψη όλες τις θέσεις που εκφράσθηκαν είτε στη δικογραφία της Αίτησης και εντάσεων, είτε στις επιμελείς αγορεύσεις των ευπαιδεύτων συνηγόρων χωρίς να είναι αναγκαίο να επαναλάβει κάθε επί μέρους επιχείρημα (βλ. Οδυσσέως ν. Αστυνομίας

(1999)2 Α.Α.Δ. 490) καταλήγει στα ακόλουθα συμπεράσματα: Οι δυο πρώτες προϋποθέσεις του Άρθρου 32 Είναι βέβαια ορθό ότι οι προϋποθέσεις αυτές θα κριθούν σε σχέση με τις διαιτησίες που έχουν πια εγερθεί στο Λονδίνο και Στοκχόλμη. Οι Αιτητές προς επίρρωση της θέσης τους αφού οι διαδικασίες αφορούν και μη Κυπριακό Δίκαιο έχουν προσκομίσει ως Τεκμ.34 επί της ΕΔ Romanov, την γνωμάτευση ανεξάρτητου Άγγλου εμπειρογνώμονα κ. H. Mattova QC. Οι Διαιτησίες εγείρονται επί συγκεκριμένων συμφωνιών που συνδέουν άμεσα ή έμμεσα (ως εξαρτώμενες εταιρείες) τους διαδίκους και οι Αιτητές επικαλούνται συγκεκριμένες παραβάσεις ειδικά αφού οι ίδιοι (κατόπιν πλήρωσης των σχετικών όρων δυνάμει των γεγονότων αγοράς (call events - όροι 3.2(α)-(β) της Συμφωνίας Δικαιώματος αγοράς - Τεκμ.2 επί της Ε.Δ. Romanov) ) είχαν κατ' ισχυρισμό δικαίωμα να ασκήσουν για μεταβίβαση του προνοουμένου ποσοστού των μετοχών της Unitile στέλλοντας σχετικές ειδοποιήσεις προς την Vandella η οποία και δεν ανταποκρίθηκε. Οι Αιτητές περαιτέρω έχουν καταδείξει ικανοποιητικά για το στάδιο αυτό «διάφορα γεγονότα που αποτελούν αποξένωση περιουσιακών στοιχείων του Ομίλου» τα οποία λήφθηκαν κατά παράβαση των επιδίκων συμφωνιών. (βλ. σύνοψη πιο πάνω) και εδώ ακριβώς έρχονται στο προσκήνιο - η αδιαμφισβήτητη ύπαρξη πλαστών πληρεξουσίων με χρήση των οποίων έχουν συντελεσθεί κάποιες εκ των αποξενώσεων. Η κάθε πλευρά - ενώ γίνεται δεκτή η πλαστότητα των πληρεξουσίων, η χρήση τους και η εν τέλει ανάκληση τους - προωθεί την δική της εκδοχή για την ευθύνη αυτών των ενεργειών. Η κάθε πλευρά «υποπτεύεται» την άλλη για την κατασκευή αυτών των πληρεξουσίων στη γενικότερη επίσης αναμφίβολη διένεξη στις σχέσεις των μετόχων (και δη εξαρτωμένων εταιρειών του Ομίλου) σ' ένα πολύπλοκο ιστό σχέσεων και δοσοληψιών. Περαιτέρω οι Καθ' ων η Αίτηση (κυρίως η Vandella) θέτουν στο εύρος της εκδοχής τους επιμέρους θέματα αναιρετικά των θέσεων των Αιτητών, όπως πιο πάνω αναλυτικά έχει τεθεί. Είναι ορθό ότι το Δικαστήριο δεν μπορεί να ενεργήσει στο κείμενο στάδιο ως κριτής επί της ουσίας της υπόθεσης. Όπως επισημαίνεται στη Δημοκρατία Σλοβενίας ν. Beograkska

(1999)1(A) A.A.Δ. 225: «..όλα τα ζητήματα που εγείρονται στην αγωγή παραμένουν ζωντανά για να αποφασιστούν όταν θα εκδικαστεί η ουσία της.» Θα πρέπει σ' αυτό το στάδιο να «αξιολογήσω» την αποτελεσματικότητα της προσφερθείσας ένορκης μαρτυρίας μόνο στα στεγανά της αποκάλυψης μιας συζητήσιμης υπόθεσης με βάση την δικογραφία που καλύπτει βέβαια και την Διεθνή Διαιτησία. Όπως επίσης και το ορατό ενδεχόμενο επιτυχίας στο βαθμό που επιβάλλεται να καταδειχθεί σ' αυτό το στάδιο της διαδικασίας. Οι Αιτητές επαρκώς θεμελίωσαν με τις μεταξύ των διαδίκων συμφωνιών και ή των εξαρτημένων συσχετιζομένων μ' αυτούς εταιρείες ή πρόσωπα αφενός στις επικαλούμενες συμφωνίες που δημιούργησαν δικαιώματα των Αιτητών (βλ. πιο πάνω, ειδικά την συμφωνία call option) ) και πράξεις των Καθ' ων η Αίτηση. Είτε ομού είτε κεχωρισμένα, είτε δια της σχέσης εξάρτησης που υφίσταται, ζήτησαν να προστατέψουν τα δικαιώματα τους στη Διαιτησία προβάλλοντας ταυτόχρονα πράξεις ή έστω ενδείξεις αποξενώσεων που τους προκαλούν αμέσως ή εμμέσως βλάβη - στο ίδιο ιστό ενεργειών και στο ίδιο διάγραμμα εμπλεκομένων ενεργειών. Οι Καθ' ων η Αίτηση κατηγορούν τους Αιτητές ή πρόσωπα πορευομένα απ' αυτούς ως αυτουργούς ή συνεργούς στη χρήση των απατηλών ή πλαστών πληρεξουσίων. Και οι δύο πλευρές απαξιώνουν και οικτίρουν τις «παράνομες» χρήσεις πληρεξουσίων που οδήγησαν σε ενέργειες. Από την άλλη οι Καθ' ων η Αίτηση δεν απαξιώνουν με τον ίδιο τρόπο τις προβαλλόμενες αποξενώσεις. Και εδώ τίθεται βέβαια το έντονα αμφισβητούμενο κατά την ακρόαση της Αίτησης θέμα, επί της σημασίας παραλείψεων και/ή αποκρύψεως της πλευράς των Αιτητών ή των ανθρώπων της δικής τους σφαίρας επιρροής - ας μου επιτραπεί ο όρος - ιδιαίτερα του Dokuchaev). Προκύπτει (ιδιαίτερα από την συμπληρωματική ένορκη δήλωση Δαμιανού) ότι τίθεται η θέση ότι ο Dokuchaev δεν έδωσε οποιαδήποτε οδηγία στην Δικηγορική Εταιρεία Χρ. Δημητριάδη μετά τις 8.10.2013 και ότι αρνείται ότι έστειλε τα αναφερόμενα ηλεκτρονικά μηνύματα. Παραδέχονται δε ακόμα οι Αιτητές ότι δεν ενημέρωσαν τον παροχέα υπηρεσιών Χρ. Δημητριάδη για τα «δόλια πληρεξούσια» όταν έμαθαν γι' αυτά τον Δεκέμβρη

1. Συμφωνώ με τον κ. Παντελή ότι η απουσία ενέργειας προς αυτή την κατεύθυνση δεν μπορεί να θεμελιώσει απόκρυψη δια της απουσίας ευλόγου έρευνας. Δεν έχει τέτοια εμβέλεια ή δυναμική ο ισχυρισμός των Καθ' ων η Αίτηση, ειδικά αν ληφθεί υπόψη ότι υπήρχε καχυποψία και εν γένει πολλαπλότητα οδηγιών και ενεργειών που δεν οδηγεί σε βεβαιότητα επιτυχίας τέτοιου εγχειρήματος των Αιτητών. Ούτε σίγουρα δια της απουσίας ενέργειας τους προς αυτή την κατεύθυνση προκύπτει άνευ ετέρου εμπλοκή τους στην έκδοση των πληρεξουσίων. Από την άλλη δεν αμφιβάλλει κανείς ότι οι Αιτητές κινήθηκαν με ταχύτητα μόλις αντιλήφθηκαν τους κινδύνους που διέτρεχαν όταν περιήλθε εις γνώση τους στις 6/2/2014 η δόλια σύμβαση για πώληση της Tresestrellas αφού εάν η εν λόγω δόλια συναλλαγή ολοκληρωνόταν οι Αιτητές θα έχαναν όλα τους τα δικαιώματα στον Όμιλο Unitile. Οι Αιτητές ενημερώθηκαν για τη γενική συνέλευση στις 3/2/2014 και για τη δόλια σύμβαση στις 6/2/
2. Αμέσως διόρισαν δικηγόρους τόσο στην Αγγλία όσο και στην Κύπρο και στις 14/2/2014 αποτάθηκαν στο δικαστήριο. Συμφωνώ ότι η επιλογή για άμεση λήψη δικαστικών μέτρων αντί οποιουδήποτε άλλου διαβήματος (όπως π.χ. της ενημέρωσης της δικηγορικής εταιρείας Χρ. Δημητριάδη) ήταν εύλογη υπό τις περιστάσεις. Εξάλλου οι Αιτητές ανακάλυψαν την ύπαρξη της δόλιας σύμβαση πώλησης της Tresestrellas στις 6/2/2014, όπως εξηγούν, μετά το δελτίο τύπου της A1 η οποία ανήκει στον Όμιλο Alfa ο οποίος είναι «ένας από τους μεγαλύτερους οικονομικούς ομίλους της Ρωσίας». Αντίγραφο του εν λόγω δελτίου δημοσιεύτηκε στην Rissiyskaya Gazeta η οποία είναι η εφημερίδα με την μεγαλύτερη αναγνωσιμότητα στη Ρωσία. Το γεγονός ότι κ. Αzizov αποφάσισε να επικοινωνήσει με την Α1 μετά τη δημοσίευση του δελτίου τύπου μπορεί να φαίνεται παράξενο αλλά δεν είναι κάτι που μπορεί να ανατρέψει τα πράγματα αφού οι Αιτητές δίδουν εξήγηση επ' αυτού. Ως εκ τούτου, καταλήγουν οι Αιτητές, τα σχόλια του κ. Kovalev πρέπει να αγνοηθούν. Δεν μπορεί βασικά η άλλη «εκδοχή» επί γεγονότων, παραλείψεως ή πράξεων να λειτουργήσει επιτυχώς ως απόκρυψη. Εξάλλου όλα τα συνιστώντα χαρακτηριστικά των δικαιωμάτων των Αιτητών έχουν τεθεί για σκοπούς των δυο πρώτων προϋποθέσεων του άρθρου 32 και οι τελευταίοι έχουν διαγράψει επαρκώς την ορατότητα πιθανότητας επιτυχίας στην κύρια διαδικασία της διεθνούς διαιτησίας. Τα πολλαπλά και όσα πληθωρικά θέτουν οι Καθ' ων η Αίτηση 1 ιδιαίτερα δεν μπορούν να κριθούν με το μικροσκόπιο λεπτομερειών και αξιολογήσεων τέτοιων που το Δικαστήριο πρέπει να πράξει εν τέλει - δηλαδή εν προκειμένω στο Διεθνές Διαιτητικό Δικαστήριο που έχει κληθεί να επιλύσει τις διαφορές των διαδίκων. Ούτε το ζήτημα του "no reflective loss principle" δεν μπορεί να κριθεί ότι έχει την «εξουδετερωτική ισχύ» στα δικαιώματα των Αιτητών, ως εισηγείται η πλευρά των Καθ' ων η Αίτηση (βλ. Minurity Shareholders Law, Practice and Procedure, 3η Έκδ., 2008 και Johnson v. GoreWood [2002] 2 AG 1 με την πρωταρχική σημείωση ότι το αξίωμα εφαρμόζεται μόνον όταν ο Εναγόμενος οφείλει τόσο στον μέτοχο όσο και στην εταιρεία καθήκον και ο μέτοχος ισχυρίζεται ότι το καθήκον αυτό έχει παραβιασθεί). Αυτά τα θέματα ενδεχομένως να είναι υπερασπιστικές γραμμές στις διαιτησίες επί της ουσίας της υπόθεσης. Στη βάση όμως και στα πλαίσια του άρθρου 32 και 9 ανωτέρω και στη βάση της ύπαρξης βάσης απαίτησης των Αιτητών κυρίως συμβατικών υποχρεώσεων των Καθ' ων η Αίτηση 1 ως αντισυμβαλλομένων αυτών, η ισχύς του ισχυρισμού των Καθ' ων η Αίτηση, δεν ανατρέπει «τις σοβαρές ενδείξεις δικαιωμάτων» που κατέδειξαν οι Αιτητές. Όταν μάλιστα τα θέματα επαναξιολογούνται όσον αφορά την τρίτη προϋπόθεση και το ισοζύγιο της ευχέρειας μου είναι δύσκολο να αντιληφθώ την έννοια της ενδεχόμενης ζημιάς ή βλάβης που επικαλούνται οι Καθ' ων η Αίτηση. Η μόνη απτή αναφορά είναι η επίκληση της αρχής ότι η παγοποίηση και ο διορισμός Παραλήπτη είναι «ανεπίτρεπτη παρέμβαση» στα εταιρικά θέματα. Έχω πεισθεί υπό τις περιστάσεις ότι «θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο αν δεν εκδοθούν ή οριστικοποιηθούν τα διατάγματα και οι Αιτητές πετύχουν στην κύρια διαδικασία. Στην ένορκη δήλωση Romanov γίνεται αναφορά σε διάφορες αποξενώσεις περιουσιακών στοιχείων του Ομίλου Unitile συμπεριλαμβανομένης της αποξένωσης εταιρειών που ανήκαν μέχρι πρόσφατα στον Όμιλο ενώ ο κίνδυνος περαιτέρω αποξενώσεων περιουσιακών στοιχείων παρουσιάζετο ως ενδεχόμενο. Είναι γεγονός ότι στην κρινόμενη υπόθεση και οι δύο πλευρές παραδέχονται ότι έχουν γίνει αποξενώσεις ή προσπάθεια αποξενώσεων. Απλώς επιρρίπτει η μια την ευθύνη στην άλλη για τις αποξενώσεις ή για την προσπάθεια αποξένωσης. Ενόψει των ανωτέρω η θεραπεία των αποζημιώσεων δεν συνιστά επαρκή θεραπεία αφού ο κίνδυνος αποξένωσης περιουσιακών στοιχείων του Ομίλου είναι δεδομένος ενώ εάν δεν διατηρηθούν τα μέτρα είναι ορατό ενδεχόμενο να γίνουν και άλλες αποξενώσεις. Εξάλλου το μόνο περιουσιακό στοιχείο της Vandella είναι οι μετοχές της στην Unitile και ως εκ τούτου η ικανότητα της να αποζημιώσει τους Αιτητές είναι άρρηκτα συνυφασμένη με τη διατήρηση και διαφύλαξη του Ομίλου. Τα διατάγματα παγοποίησης των περιουσιακών στοιχείων της Vandella, της Unitile της Tresestrellas και των θυγατρικών τους υπό τις περιστάσεις ήταν ο μόνος τρόπος με βάση τα δεδομένα που έχουν τεθεί ενώπιον μου για να αποτραπεί η αποξένωση των περιουσιακών τους στοιχείων. Ειδικά για την παγοποίηση των μετοχών της Vandella στη Unitile οι Αιτητές επισημαίνουν και έχουν βάση στη θέση τους ότι η παγοποίηση τους ήταν επιβεβλημένη και για τον λόγο ότι «η Zordis αξιώνει στη διαιτησία στο ΙCC την ειδική εκτέλεση της υποχρέωσης της Vandella να τις μεταβιβάσει 1201 μετοχές που κατέχει στην Unitile σύμφωνα με τις πρόνοιες της Συμφωνίας Εξάσκησης του Δικαιώματος Αγοράς». Η σχέση δε των Καθ' ων η Αίτηση 2 και 3 ως συνδεδεμένων Εταιρειών είναι δεδομένη και δεν αμφισβητήθηκε. Ισχύει δε εν προκειμένω πλήρως ο λόγος της Chabra ανωτέρω και ως εμφαίνεται από τις ιδιότητες των εμπλεκομένων εταιρειών. Είναι εύλογο συμπέρασμα συνεπώς ότι εάν δεν εκδίδονταν τα διατάγματα παγοποίησης τότε τυχόν έκδοση διαιτητικής απόφασης υπέρ των Αιτητών πολύ πιθανό να μην έχει οποιοδήποτε ουσιαστικό αποτέλεσμα αφού στο μεσοδιάστημα μπορεί να αποξενωθούν πλήρως τα περιουσιακά στοιχεία του Ομίλου ενώ υπάρχει σοβαρό ενδεχόμενο όλες οι εταιρείες του Ομίλου να τεθούν με τρόπο που δεν ελέγχεται υπό εκκαθάριση ή αποξένωση. Κρίνεται δε ότι υπό τις περιστάσεις της υπόθεσης και με δεδομένο ότι οι διευθυντές των Καθ' ων η Αίτηση 2 και 3 ήταν υπάλληλοι Δικηγορικού γραφείου που ακολούθησαν «οδηγίες» από μη ελεγχόμενα κέντρα, εκτός δικαιοδοσίας κυρίως το διάταγμα παγοποίησης από μόνο του θα ήταν ατελέσφορο. Η επικουρικότητα του διορισμού παραλήπτη για σκοπούς αποτελεσματικότητας του διατάγματος παγοποίησης δικαιολογείται από την νομολογία και πραγματώνει τις αρχές που έχουν τεθεί πιο πάνω. Άλλωστε δεν έχω αντιληφθεί ο,τιδήποτε που να «πραγματώνει» τους φόβους των Καθ' ων η Αίτηση για ανεπίτρεπτη επέμβαση ή επιζήμιο τρόπο δράσης οποιουδήποτε των Παραληπτών. Αντίθετα, δια των ενόρκων δηλώσεων τους έχει διαφανεί μια επιμέλεια και ταχύτητα στην έρευνα και στην προσπάθεια τους να δράσουν εντός της εξουσίας τους κυρίως για το σκοπό του κυρίου διατάγματος, της παγοποίησης της υφισταμένης μετοχικής και/ή άλλης δομής ως καταγράφεται στα διατάγματα που εκδόθηκαν. Για δε το παράπονο δε των Καθ' ων η Αίτηση για αχρείαστη ταλαιπωρία και για το άκρως δαπανηρό των διορισμών δεν έχω να προσθέσω ο,τιδήποτε άλλο εκτός από την ίδια την αναφορά ότι είναι οι ίδιοι οι Καθ' ων η Αίτηση 1 που ζήτησαν να διορισθεί ακόμη ένας Παραλήπτης του οποίου τα έξοδα τους βαρύνουν. Ενδεχομένως ο δεύτερος διορισμός να ήταν αχρείαστος. Δεν θα επέμβω όμως στα διατάγματα εκτός αν οι ίδιοι οι Καθ' ων η Αίτηση 1 δηλώσουν την πρόθεση παύσης του δεύτερου Παραλήπτη. Κατά τα λοιπά το ισοζύγιο της ευχέρειας λειτουργεί σαφώς υπέρ των Αιτητών αφού σαφώς διατηρείται δια της έκδοσης και οριστικοποίησης των διαταγμάτων η υφιστάμενη τάξη πραγμάτων και προφανώς ο κίνδυνος αδικίας είναι μικρότερος μ' αυτό τον τρόπο. Όμως κρίνω ότι δεν είναι αναγκαία διεύρυνση των εξουσιών των Παραληπτών με έκδοση των Παρακλητικών που δεν εδόθησαν μονομερώς. Όπως έχω πει οι Παραλήπτες φάνηκαν να λειτουργούν ικανοποιητικά προς το σκοπό των κυρίως διαταγμάτων και δεν κρίνω σκόπιμη την διεύρυνση των εξουσιών τους. Άλλωστε, όπως είναι το ορθό, κατά πάντα χρόνο οι ενέργειες τους ελέγχονται και υπάρχει λογοδοσία τους προς το Δικαστήριο μέχρι την αποπεράτωση της διαιτησίας ή σε άλλη περίοδο εάν υφίστανται εξαιρετικοί λόγοι. Στη βάση όσων έχω εξηγήσει τα εκδοθέντα διατάγματα καθίστανται απόλυτα. Τα υπόλοιπα παρακλητικά που δεν δόθηκαν απορρίπτονται. Εν όψει της ιδιομορφίας της Αίτησης και επειδή η ουσία θα κριθεί στο Διαιτητικό Δικαστήριο θεωρώ ορθότερο όπως η κάθε πλευρά να είναι υπόλογη για τα δικά της έξοδα. (Υπ.) .............. Τ. Ψαρά-Μιλτιάδου, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής /ΞΠ Subject: Civil / Other Actions / Interim Αναφορά: Συντηρητικό Διάταγμα cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο