LAVAR HOLDINGS LTD ν. ΗΡΟΔΟΤΟΣ ΧΡΥΣΑΝΘΟΥ κ.α., Αρ. Αγωγής: 5863/13, 4/4/2014

(1)της άδειας η χρήση του τεμαχίου θα ήταν για κατασκευή και λειτουργία αποθήκης για γέμισμα και άδειασμα εμπορευματοκιβωτίων, καλυμμένου χώρου για πλύσιμο και επισκευή κενών εμπορευματοκιβωτίων, υποδομή για ηλεκτροδότηση ψυγείων εμπορευματοκιβωτίων και χώρου για αποθήκευση εμπορευμάτων και αυτοκινήτων. Η χρονική διάρκεια της άδειας είναι για 12 χρόνια και λήγει στις 29.02.2016 με δικαίωμα ανανέωσης για άλλα 12 χρόνια. Υπεύθυνοι για την εξασφάλιση των απαιτούμενων αδειών για όλες τις εγκαταστάσεις είναι οι αιτητές. Στις 06.10.2010 οι αιτητές μέσω της Αρχής Λιμένων εξασφάλισαν πολεοδομική άδεια με ισχύ μέχρι 05.10.2016 για κατασκευή αποθήκης εμπορευμάτων. Πάλι μέσω της Αρχής Λιμένων, οι αιτητές εξασφάλισαν από το Δήμο Λεμεσού στις 22.05.2013 άδεια οικοδομής, με ισχύ μέχρι 05.10.2016 για κατασκευή αποθήκης εμπορευμάτων, χώρου στάθμευσης, χώρου φορτοεκφόρτωσης και υποσταθμού της ΑΗΚ. Στη συνέχεια οι αιτητές προχώρησαν σε προσφορές από κατασκευαστικές εταιρείες για τη σταδιακή κατασκευή του έργου τους. Την προσφορά, κατόπιν συμφωνίας, αποδέχθηκε η εταιρεία Αδελφοί Χριστοφή και Γ. Γρ. Λτδ (η οποία στο εξής θα αναφέρεται ως οι εργολάβοι του έργου), για το ποσό των €150.000,

1. Οι αιτητές κατέβαλαν μέχρι σήμερα το ποσό των €99.215,10 ως δικαιώματα για την άδεια χρήσης προς την Αρχή Λιμένων. Επίσης εκ μέρους των αιτητών παραχωρήθηκε εγγυητική επιστολή για ποσό €24.483,00 από τράπεζα στην περίπτωση που αυτοί παραβούν οποιαδήποτε υποχρέωσή τους. Στη βάση των πιο πάνω, οι εργολάβοι μετέβηκαν στο τεμάχιο 85 για έναρξη εργασιών, πλην όμως δύο βδομάδες αργότερα παρεμποδίστηκαν βίαια και παράνομα από τους Εναγόμενους και/ή από αντιπροσώπους τους, οπότε διέκοψαν τις εργασίες τους. Έκτοτε, οι εργολάβοι παρεμποδίζονται από τους Εναγόμενους από του να εισέλθουν στο Τεμάχιο 85 και να προχωρήσουν ουσιωδώς το έργο που τους ανέθεσαν οι αιτητές. Προκύπτει από επιστολή ημερομηνίας 17.07.2013 (Τεκμήριο 6) που οι Εναγόμενοι απέστειλαν προς το Δήμαρχο και το Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου Λεμεσού, ότι ο λόγος που παρεμποδίζουν τις εργασίες των εργολάβων αφορά την Αρχή Λιμένων και όχι τους αιτητές. Είναι ο ισχυρισμός τους ότι δεν εφαρμόζονται οι όροι της άδειας οικοδομής και ειδικότερα ότι, σύμφωνα με την παραχωρηθείσα άδεια, το τεμάχιο 85 θα έπρεπε να οικοπεδοποιηθεί πριν την έναρξη των εργασιών, διαφορετικά η άδεια παύει να υφίσταται, δηλαδή θα έπρεπε να γίνουν δρόμοι, πεζοδρόμια, λωρίδες πρασίνου, αποχετεύσεις ομβρίων υδάτων και όλες οι απαιτήσεις κοινωνικής ωφέλειας. Εξαιτίας των ενεργειών των Εναγομένων, οι αιτητές βρίσκονται σε παράβαση της συμφωνίας που σύναψαν με τους εργολάβους για κατασκευή πλατείας στο τεμάχιο 85, αφού οι εργασίες δεν μπορούν να προχωρήσουν. Οι εργολάβοι με επιστολή τους (Τεκμήριο 12) προειδοποίησαν τους αιτητές ότι έχουν υποχρέωση να διασφαλίσουν την ομαλή και απρόσκοπτη εκτέλεση των εργασιών, κάτι που αν δεν εξασφαλιστεί θα τερματίσουν τη συμφωνία και θα προχωρήσουν δικαστικώς εναντίον τους για ζημιές και απώλειες. Για αποφυγή περαιτέρω ζημιών και επίλυση του προβλήματος που δημιούργησαν οι Εναγόμενοι, οι αιτητές αποτάθηκαν στην αστυνομία με επιστολή ζητώντας τη λήψη μέτρων. Με παρέμβαση της αστυνομίας διευθετήθηκε όπως οι εργολάβοι του έργου μεταβούν στο τεμάχιο 85 για συνέχιση των εργασιών τους στις 28.11.2013 και ώρα 7:00 π.μ. Αφού οι εργολάβοι μετέβηκαν εκεί δούλεψαν μέχρι τις 11:00 π.μ. η ώρα μεταφέροντας υλικά. Αφού εγκατέλειψαν για 15 περίπου λεπτά το χώρο, κατά την επιστροφή τους στο τεμάχιο 85, συνάντησαν περί τα 20 άτομα, τους Εναγόμενους και/ή αντιπροσώπους τους στην είσοδο του οι οποίοι είχαν τοποθετήσει αυτοκίνητα και λάστιχα στην είσοδο του τεμαχίου 85 για να αποκλείσουν την πρόσβαση από τους εργολάβους αλλά και να παρεμποδίσουν τη συνέχιση της εκτέλεσης των εργασιών. Ειδοποιήθηκε ο αστυνομικός σταθμός Αγίου Ιωάννη Λεμεσού οπότε μετέβηκαν στην περιοχή τρεις αστυνομικοί οι οποίοι πήραν στοιχεία από τη σκηνή και έλαβαν φωτογραφίες, ωστόσο δεν μπόρεσαν να απομακρύνουν από το χώρο τους Εναγόμενους. Περαιτέρω η Αστυνομία ενημέρωσε τους αιτητές πως η απομάκρυνση των Εναγομένων ή η παύση της επέμβασης, επειδή αφορά ιδιωτική περιουσία, μπορεί να επιτευχθεί μόνο με διάταγμα Δικαστηρίου. Η έκδοση των διαταγμάτων προκύπτει ως πολύ επείγουσα προς αποφυγή περαιτέρω βλάβης στους αιτητές και ζημιών οι οποίες θα είναι αδύνατο να αποτιμηθούν σε μεταγενέστερο στάδιο σε χρήμα. Ουσιαστικά οι αιτητές θα χάσουν το δικαίωμα τους να αξιοποιήσουν το τεμάχιο για το οποίο τους έχει παραχωρηθεί άδεια χρήσης. Η έκδοση του διατάγματος δεν θα προκαλεί ζημιά στους Εναγόμενους, εν πάση περιπτώσει όχι μεγαλύτερη από αυτή που θα προκληθεί στους αιτητές αν δεν εκδοθεί το προσωρινό διάταγμα. Η δεύτερη ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση προέρχεται από τον Χριστόφορο Χριστοφή, διευθυντή της εταιρείας Αδελφοί Χριστοφή και Γ. Γρ. Λτδ ο οποίος αναφέρει ότι η εταιρεία συνήψε συμφωνία με τους αιτητές για κατασκευή πλατείας στο τεμάχιο 85 έναντι του ποσού των €150.000,
2. Επιβεβαιώνει δε τα περί παρεμπόδισης εκ μέρους των Εναγομένων κατά την έναρξη κάποιων προκαταρκτικών εργασιών στο τεμάχιο 85, δηλαδή χωματουργικών εργασιών, οι οποίες διακόπηκαν. Μετά τις 28.11.2013, όποτε οι εργολάβοι μεταβούν για συνέχιση των εργασιών μόλις γίνει αντιληπτή η παρουσία τους τα ίδια πρόσωπα μεταβαίνουν στο χώρο και τους παρεμποδίζουν να επαναρχίσουν τις εργασίες. Η παρεμπόδιση προκαλεί ζημιές και απώλειες στους εμπλεκόμενους με την κατασκευή. Ως εκ τούτου στάληκε και σχετική προειδοποιητική επιστολή τους αιτητές οι οποίοι τους καθησύχασαν αρχικά ότι ενημερώθηκε η αστυνομία και ότι θα υπήρχε επίλυση του προβλήματος. Ωστόσο στις 28.11.2013 είκοσι άτομα περίπου, που είναι οι Εναγόμενοι, τους απαγόρευσαν να συνεχίσουν τις εργασίες τους τοποθετώντας αυτοκίνητα και λάστιχα στην είσοδο του τεμαχίου αποκλείοντας την πρόσβαση στο τεμάχιο 85 και κατ΄ επέκταση την εκτέλεση και συνέχιση των εργασιών. Κλήθηκε η αστυνομία, λήφθηκαν φωτογραφίες και απομακρύνθηκαν κάποιοι από τους Εναγόμενους, παρέμειναν όμως περί τα 5 - 6 άτομα χωρίς όμως να μετακινηθούν τα αντικείμενα που τοποθετήθηκαν στην είσοδο του τεμαχίου. Οι Εναγόμενοι (στο εξής οι Καθ' ων η αίτηση), πλην του υπ΄ αριθμό 9, καταχώρησαν ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης προβάλλοντας τους ακόλουθους λόγους:
3. Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις που τίθενται δυνάμει του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίου Νόμου 14/60, ούτε αυτές που τίθενται δυνάμει του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6, άρθρα 4, 5 και 9 για την έκδοση και διατήρηση των διαταγμάτων ημερομηνίας 5.8.
5. Το Δικαστήριο έχει παραπλανηθεί και/ή ετέθησαν ενώπιον του παραπλανητικοί, μη αληθείς και ψευδείς ισχυρισμοί για την έκδοση των διαταγμάτων ημερομηνίας 19.12.2013 ενώ σημαντικά γεγονότα δεν έχουν αναφερθεί.
6. Ο αιτητής δεν προσήλθε στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια και/ή δεν έχει προβεί σε πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη όλων των ουσιωδών στοιχείων και/ή γεγονότων που σχετίζονται με την υπόθεση και/ή εσκεμμένα απέκρυψε από το Δικαστήριο ουσιώδη γεγονότα και/ή γεγονότα που γνώριζε και/ή όφειλε να γνωρίζει και/ή έθεσε ψευδή στοιχεία με σκοπό να παραπλανήσει το Δικαστήριο.
7. Απουσιάζει πλήρως το στοιχείο του κατεπείγοντος, ενώ η ίδια η αγωγή είναι πρόωρη και στηρίζεται σε ψευδή γεγονότα.
8. Η αγωγή των Εναγόντων ουδεμία πιθανότητα επιτυχίας έχει.
9. Ελλείπει το πραγματικό και/ή νομικό υπόβαθρο της αίτησης για την έκδοση ή και διατήρηση του εκδοθέντος διατάγματος και/ή η αίτηση είναι αβάσιμη και/ή ανύποστατη.
10. Ο εκ των ενόρκως δηλούντων κ. Αντώνης Ορφανίδης, δεν έχει πλήρη και προσωπική γνώση για όλα τα γεγονότα δια τα οποία ορκίζεται. Οι λόγοι ένστασης υποστηρίζονται από ένορκη δήλωση του Ηρόδοτου Χρυσάνθου, Εναγόμενου 1 στην αγωγή. Είναι εξουσιοδοτημένος από τους υπόλοιπους Εναγόμενους, πλην του υπ΄ αριθμό 9, για να προβεί στην ένορκη δήλωση. Ως αναφέρει, η Αρχή Λιμένων μέχρι το έτος 2009 συζητούσε με το συνοικιακό συμβούλιο Ζακακίου για την ανταλλαγή, μέρους του «Μερρά» (περιοχή που βρίσκεται μέσα στις Βρετανικές Βάσεις) και το οποίο εφάπτεται με τις σημερινές εγκαταστάσεις της Αρχής Λιμένων με συγκεκριμένα τεμάχια που ανήκουν στην Αρχή Λιμένων, συμπεριλαμβανομένου του Τεμαχίου 85, για τη δημιουργία χώρων πρασίνου με σκοπό τη μείωση της οχληρίας και άλλων προβλημάτων που δημιουργούνταν στους κατοίκους της κοινότητας Ζακακίου από τη λειτουργία του λιμανιού. Όταν αυτός και κάποιοι εκ των Εναγομένων έλαβαν γνώση για την απόφαση της Αρχής Λιμένων να παραχωρήσει μέρος του τεμαχίου στους αιτητές, διαμαρτυρήθηκαν έντονα με επιστολές τους αλλά και με προσωπικές παραστάσεις στις αρμόδιες υπηρεσίες για την απόφαση της Αρχής Λιμένων η οποία επηρεάζει δυσμενώς τα συμφέροντα τους. Σύμφωνα με τον όρο 17.1 του Τεκμηρίου 2, οι αιτητές θα πρέπει να καταβάλουν όλα τα έξοδα που θα απαιτηθούν για τη διαμόρφωση του χώρου και να διασφαλιστεί η μη ύπαρξη οποιασδήποτε μορφής ρύπανση ή οχληρία από τις δραστηριότητες που θα εκτελούνται στο χώρο. Τόσο αυτός όσο και οι υπόλοιποι καθ΄ ων η αίτηση είναι κάτοικοι της κοινότητας Ζακακίου. Οι κατοικίες τους εφάπτονται με το τεμάχιο 85 και/ή έχουν ανεγερθεί σε γειτονικά τεμάχια. Παρότι οι αιτητές εξασφάλισαν πολεοδομική άδεια και άδεια οικοδομής, ξεκίνησαν παράνομα τις οικοδομικές εργασίες τους κατά παράβαση συγκεκριμένων όρων τους οποίους περιγράφει, η δε άδεια οικοδομής εκδόθηκε καταχρηστικά, αφού δεν υλοποιήθηκαν πρώτα οι όροι της άδειας. Σε περίπτωση που δεν προηγηθούν τα πιο πάνω αναφερόμενα έργα εκ μέρους των αιτητών, τότε οι καθ΄ ων η αίτηση θα πρέπει να εγκαταλείψουν τις κατοικίες τους και την περιουσία τους, διαφορετικά θα πνιγούν στο νερό για τους ακόλουθους λόγους: i) Τα σπίτια τους βρίσκονται υψομετρικά χαμηλότερα από το επίπεδο του δρόμου που κατασκευάστηκε στη βόρεια πλευρά του λιμανιού και ο οποίος ξεκινά από την κύρια είσοδο του λιμανιού ανατολικά, εκτείνεται κατά μήκος του λιμανιού και καταλήγει στην περιοχή Λέιντις μάιλ. ii) Η περιοχή εκεί είναι βάλτος και τα νερά κινούνται επιφανειακά, μέσω του βάλτου προς τη θάλασσα. iii) Παρά το γεγονός αυτό, τα σπίτια τους κάθε χρόνο πλημμυρίζουν την περίοδο των βροχών. iv) Σε περίπτωση που εκτελεστεί το εν λόγω έργο χωρίς να προηγηθούν έργα για την αποχέτευση των όμβριων υδάτων στη θάλασσα, θα δημιουργηθεί ουσιαστικά φράγμα σε έκταση 10.000 τ.μ. το οποίο θα εμποδίζει τη φυσική αποχέτευση των νερών προς τη θάλασσα και το νερό θα κινηθεί πλέον και θα κατακλείσει τα σπίτια των Καθ' ων η αίτηση θέτοντας σε άμεσο κίνδυνο τις περιουσίες αλλά και τις ζωές των κατοίκων. v) Το γεγονός ότι τα σπίτια τους πλημμυρίζουν είναι πολύ καλά γνωστό στο Δήμο Λεμεσού και στις άλλες αρμόδιες υπηρεσίες. Όσον αφορά τη θέση των αιτητών ότι οι Καθ' ων η αίτηση τους εμποδίζουν να προβούν στις αναγκαίες οικοδομικές εργασίες, αναφέρει ο Εναγόμενος 1 πως πράγματι έγιναν διαμαρτυρίες στους εργολάβους του έργου και υποσχέθηκαν ότι απλώς θα καθάριζαν καλάμια μόνο οπότε αυτοί συμφώνησαν επειδή αυτό θα υποβοηθούσε στην αποχέτευση των νερών. Αργότερα όμως οι εργολάβοι άρχισαν να τοποθετούν χώματα τα οποία θα έφταναν σε ύψος 1,40 εκατοστά από το ύψος του δρόμου, ήτοι 1,40 εκατοστά πιο ψηλά από τα σπίτια τους. Είναι τότε που κάποιοι κάτοικοι της περιοχής τους εμπόδισαν και μεταξύ αυτών ήταν μόνο 2-3 από τους Εναγόμενους. Η αγωγή όμως καταχωρήθηκε εναντίον όσων υπέγραψαν την επιστολή διαμαρτυρίας ημερομηνίας 17.07.2013 το περιεχόμενο της οποίας στρεβλώθηκε από τους αιτητές. Τέλος επισυνάπτονται στην ένορκη δήλωση του Εναγόμενου 1 φωτογραφίες που δείχνουν την ύπαρξη του βάλτου στην περιοχή και τα χώματα που έχουν τοποθετήσει οι αιτητές. Η ακροαματική διαδικασία διεξάχθηκε στη βάση των προαναφερόμενων ενόρκων δηλώσεων. Οι θέσεις των δύο πλευρών παραμένουν εκ διαμέτρου αντίθετες. Οι καθ΄ ων η αίτηση θεωρούν πως η παρεμπόδιση των εργολάβων του έργου να εκτελέσουν τις εργασίες τους, δεν ήταν παράνομη. Περαιτέρω, εκφράστηκε η θέση πως αν οι αιτητές συμμορφωθούν με τους όρους της πολεοδομικής άδειας και της άδειας οικοδομής, δεν υπάρχει πρόθεση εκ μέρους των καθ΄ ων η αίτηση να εμποδίσουν τους εργολάβους του έργου να συνεχίσουν τις εργασίες τους. Ακόμη, είναι η θέση των καθ΄ ων η αίτηση πως οι αιτητές απέκρυψαν από το Δικαστήριο την παραβίαση των όρων των αδειών, κάτι που επηρεάζει άμεσα τα συμφέροντα και δικαιώματα τους. Επίσης απέκρυψαν το γεγονός ότι στις διαμαρτυρίες δε συμμετείχαν όλοι οι Εναγόμενοι, και επέλεξαν την έγερση αγωγής εναντίον όσων υπέγραψαν την επιστολή ημερομηνίας 17.07.2013, η αντίδραση όμως ήταν από κατοίκους της περιοχής και μόνο από 2 - 3 Εναγόμενους. Τέλος, είναι η εισήγηση πως θα πρέπει να διατηρηθεί το status quo προ της διαμαρτυρίας. Από την άλλη, η πλευρά των αιτητών τονίζει πως οι ενέργειες των καθ΄ ων η αίτηση συνιστούν παρανομία την οποία φαίνεται ότι επιθυμούν να συνεχίσουν εκτός και αν, όπως αυτοί αντικρίζουν το θέμα, οι αιτητές συμμορφωθούν με όρους της πολεοδομικής άδειας και άδειας οικοδομής. Εάν πράγματι οι Εναγόμενοι δεν ήσαν τα πρόσωπα που παρεμπόδισαν την εκτέλεση των εργασιών, δεν θα είχαν λόγο ένστασης αφού δεν θα τους αφορούσε το διάταγμα, θα το δήλωναν στο Δικαστήριο και θα ζητούσαν να μην επιδικασθούν έξοδα σε βάρος τους. Αντίθετα, μέσα από την ένσταση διαφαίνεται ξεκάθαρα πως η πρόθεση όλων των καθ΄ ων η αίτηση είναι να συνεχίσουν την παρεμπόδιση των εργασιών, εκτός αν οι αιτητές συμμορφωθούν με όρους των αδειών, όπως οι καθ΄ ων η αίτηση τους αντιλαμβάνονται. Νομική πτυχή:- Η αίτηση στηρίζεται τόσο στο άρθρο 32 του Νόμου 14/60 όσο και στα άρθρα 3, 4, 5 και 9 του Κεφ.
11. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι στην αγόρευση τους οι δικηγόροι των Αιτητών δεν έκαναν αναφορά, και ορθά πρέπει να λεχθεί, στα άρθρα 4 και 5 του Κεφ. 6, γι' αυτό το λόγο ούτε το Δικαστήριο θα ασχοληθεί με το θέμα που αυτά αφορούν, εκτός από του να παραπέμψει στο πιο κάτω απόσπασμα από την υπόθεση ABP Holdings Ltd v. Κιταλίδη,

(1994)1 ΑΑΔ 694 από τη σελίδα 701. «... Τα άρθρα 4 και 5 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6, κάνουν ειδική ρύθμιση των καταστάσεων στις οποίες αναφέρονται. Δεν αφαιρούν τίποτε από τις πρόνοιες του άρθρου 32 του Ν.14/60, που προσδιορίζει, όπως είπαμε πιο πριν το γενικό πλαίσιο της δικαιοδοσίας των Δικαστηρίων στην έκδοση παρεμπιπτόντων διαταγμάτων.» Το άρθρο 32

(1)έχει ως εξής: «Τηρουμένου οιουδήποτε διαδικαστικού κανονισμού έκαστον δικαστήριον, εν τη ασκήσει της πολιτικής αυτού δικαιοδοσίας, δύναται να εκδίδη απαγορευτικόν διάταγμα (παρεμπίπτον, διηνεκές, ή προστακτικόν), ή να διορίζη παραλήπτην εις πάσας τας περιπτώσεις εις ας το δικαστήριον κρίνει τούτο δίκαιον ή πρόσφορον, καίτοι δεν αξιούνται ή χορηγούνται ομού μετ΄ αυτού αποζημιώσεις ή άλλη θεραπεία: Νοείται ότι παρεμπίπτον απαγορευτικόν διάταγμα δεν θα εκδίδεται εκτός εάν το δικαστήριον ικανοποιηθή ότι υπάρχει σοβαρόν ζήτημα προς εκδίκασιν κατά την επ΄ ακροατηρίου διαδικασίαν, ότι υπάρχει πιθανότης ότι ο ενάγων δικαιούται εις θεραπείαν, και ότι εκτός εάν εκδοθή παρεμπίπτον απαγορευτικόν διάταγμα, θα είναι δύσκολον ή αδύνατον να απονεμηθή πλήρης δικαιοσύνη εις μεταγενέστερον στάδιον.». Είναι πρόδηλη η διαπίστωση ότι το άρθρο 32 του Ν.14/60 αναλύθηκε σε σωρεία αποφάσεων και συγκεκριμενοποιήθηκαν οι προϋποθέσεις για έκδοση προσωρινού διατάγματος. Οι υποθέσεις Karydas Taxi Co Ltd v. Andreas Komodikis

(1975)1 CLR 321, Constantinides v. Makriyiorghou and another

(1978)1 CLR 585 και η Odysseos v. Pieris Estates and others

(1982)1 CLR 557, είναι μόνο μερικές που ενδεικτικά αναφέρονται. Έχει νομολογιακά αποσαφηνισθεί ότι οι τρεις βασικές προϋποθέσεις θα πρέπει να συντρέχουν πριν το Δικαστήριο αποφασίσει, ν΄ ασκήσει τη διακριτική του εξουσία με βάση το ισοζύγιο των επιπτώσεων, υπέρ της έκδοσης ή μη έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος και κατ΄ επέκταση στη διατήρηση του σε ισχύ μέχρι την εκδίκαση της αγωγής: (α) Σοβαρό ζήτημα για εκδίκαση. (β) Ορατή προοπτική και/ή πιθανότητα ότι ο ενάγοντας δικαιούται σε θεραπεία στην αγωγή. (γ) Να είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο χωρίς την έκδοση του διατάγματος. Αναφορικά με τις δύο πρώτες προϋποθέσεις έχει εξηγηθεί ότι ως προς την ύπαρξη σοβαρού ζητήματος για εκδίκαση, δεν περιλαμβάνεται οτιδήποτε πέραν από του να αποδειχθεί ότι πρόκειται περί συζητήσιμης υπόθεσης με βάση τα δικόγραφα ή τη μαρτυρία. Για δε την ύπαρξη πιθανότητας να δικαιούται ο Ενάγοντας σε θεραπεία, επεξηγείται στη νομολογία ότι αφορά την απόδειξη ύπαρξης υπόθεσης πέραν από απλή πιθανότητα αλλά και κάτι λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων που είναι ο βαθμός απόδειξης που απαιτείται στις πολιτικές υποθέσεις. Ειδικότερα σε σχέση με τη δεύτερη προϋπόθεση είναι χρήσιμα τα όσα αναφέρονται στην υπόθεση Α. Κυτάλα ν. Άννα Χρυσάνθου και άλλοι

(1996)1 Α.Α.Δ. 253 και είναι τα εξής: «Η διακρίβωση πιθανότητας επιτυχίας, που αποτελεί προϋπόθεση, γίνεται στη βάση της προσαχθείσας μαρτυρίας: βλ. Odysseos v. Pieris Estated Ltd and Others

(1982)1 CLR 557. Διευκρινίζουμε ότι η μαρτυρία πρέπει να αναφέρεται με ακρίβεια σε γεγονότα από τα οποία να καταδεικνύεται η ύπαρξη πιθανότητας. Το Εφετείο στην υπόθεση Constantinides v. Makriyiorghou

(1978)1 CLR 585, παρέθεσε επιδοκιμαστικά το εξής απόσπασμα από την απόφαση του δικαστή Slade J., στην Re Lord Cable (deceased) Garatt and Others v. Waters and Others

(1976)3 ALL E.R. 417 (σελ. 430) στην οποία εξηγείται ότι, ακόμα και μετά την απόφαση στην American Gyanamid v. Ethicon

(1975)1 All E.R. 504, η προοπτική επιτυχίας δεν μπορεί παρά να εξετάζεται στη βάση μαρτυρίας.» Μετά την εξέταση των πιο πάνω προϋποθέσεων και εφόσον αυτές πληρούνται, το Δικαστήριο θα πρέπει επιπλέον να αποφασίσει κατά πόσο είναι δίκαιο ή πρόσφορο να εκδώσει τα αιτούμενα διατάγματα. Είναι προφανές ότι σκοπός της εξασφάλισης προσωρινού διατάγματος είναι η προστασία του Ενάγοντα για να αποζημιωθεί σε περίπτωση επιτυχίας της αγωγής του μετά την ακρόαση. Η ανάγκη προστασίας του Ενάγοντα δεν μπορεί παρά να σταθμίζεται πάντοτε με την αντίστοιχη ανάγκη να προστατευθεί ο Εναγόμενος από ζημιά που θα ήταν δυνατό να υποστεί κατά την άσκηση των δικών του δικαιωμάτων. Το Δικαστήριο συνεπώς θα πρέπει πάντοτε να σταθμίζει τα δύο πιο πάνω στοιχεία και να καθορίσει εάν είναι δυνατό ποιος από τους δύο διάδικους, θα υποστεί τη μεγαλύτερη ταλαιπωρία από την έκδοση ή όχι του διατάγματος (Βλέπε υπόθεση American Cinamid Co. v. Ethicon Ltd

(1975)1 All E.R. 504, 509-510). Ένα άλλο θέμα το οποίο εξετάζεται, πριν την έκδοση προσωρινού διατάγματος, είναι κατά το πόσο οι αποζημιώσεις στις οποίες δυνατό να δικαιούται ο Ενάγοντας, θα ήταν εύκολο ή δυνατό να υπολογισθούν με αρκετή βεβαιότητα. Η δυσκολία ή αδυναμία υπολογισμού αποτελεί παράγοντα ο οποίος συνηγορεί προς την έκδοση τέτοιου διατάγματος. Βλέπε υπόθεση Καρυδάς Ταξί Co Ltd ν. Ανδρέας Κωμοδίκης

(1975)1 Α.Α.Δ 321. Μια άλλη αρχή, την οποία το Δικαστήριο πρέπει να έχει υπόψη κατά την άσκηση της διακριτικής του εξουσίας για έκδοση ή μη προσωρινού διατάγματος, είναι το ανεπιθύμητο να ζητείται με την αίτηση για προσωρινό διάταγμα ουσιαστικά η ίδια θεραπεία με αυτή της αγωγής, ούτως ώστε να μην αναγκάζεται το Δικαστήριο να εκδικάζει το ίδιο θέμα σε δύο περιπτώσεις. (Βλ. γενικά Halsbury´s Laws of England, 3η Έκδοση, Τόμος 21, παράγρ. 763, Michael v. Brenivos Ltd

(1969)1 CLR 578, Bhimjiyani v. Gregoriou

(1980)1 CLR 14 και η υπόθεση Re Χ΄΄ Κωνσταντή, Αίτ. 89/98 της 8.10.98). Περαιτέρω σύμφωνα με την υπόθεση C.T. TOBACCO LIMITED v. Της Εταιρείας Εκδόσεις ΑΡΚΤΙΝΟΣ Λτδ κ.α.

(2003)1(Β) Α.Α.Δ. 853 το Δικαστήριο δεν μπορεί στο στάδιο της έκδοσης ενός παρεμπίπτοντος διατάγματος να προβεί σε αξιολόγηση της μαρτυρίας των προσώπων που τυχόν αντεξετάσθηκαν, για να καταλήξει σε εύρημα κατά πόσο ήταν αξιόπιστοι ή όχι. Αξιολόγηση των εκατέρωθεν εκδοχών και συμπέρασμα:- Λαμβανομένων υπόψη όλων των πιο πάνω νομικών αρχών και κανόνων, τη μαρτυρία που έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου από τις δύο πλευρές, χωρίς να διενεργείται οποιαδήποτε αξιολόγηση ως προς την αξιοπιστία αυτής, αλλά κατά αφηρημένο και αντικειμενικό κριτήριο, εξετάζεται στη συνέχεια κατά πόσο συντρέχουν οι προϋποθέσεις που απαιτούνται για την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων, εφ΄ όσον αυτές αμφισβητούνται και κατά ακολουθία εάν δικαιολογείται η έκδοση και διατήρηση σε ισχύ του προσωρινού διατάγματος ημερομηνίας 19.12.

1. (α) Σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση: Στηριζόμενο το Δικαστήριο στα όσα προβλήθηκαν στις ένορκες δηλώσεις που υποστηρίζουν την αίτηση σε συνδυασμό με τις αξιώσεις του κλητηρίου εντάλματος, όπου αξιώνονται αποζημιώσεις για παράνομη επέμβαση, καθώς και διατάγματα άρσης της επέμβασης στη βάση της παρεμπόδισης ενός (νομικού) προσώπου από τρίτα πρόσωπα να διεξάγει εργασίες, μέσω των διορισθέντων εργολάβων του, σε χώρο που έχει εξασφαλίσει άδεια χρήσης από τους ιδιοκτήτες, η πλευρά των αιτητών έχει ικανοποιήσει-αποδείξει ότι όντως ενώπιον του Δικαστηρίου υπάρχει ένα σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση. (β) Ορατή προοπτική και/ή πιθανότητα οι αιτητές να δικαιούνται σε θεραπεία: Εξετάζοντας τις πιθανότητες να δικαιούνται οι αιτητές σε θεραπεία και την προοπτική επί αυτού του θέματος, κρίνεται ότι η μαρτυρία που οι αιτητές έθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου και η οποία γίνεται αποδεκτή από τους Καθ' ων η αίτηση, ήτοι η εξασφάλιση άδειας χρήσης από την Αρχή Λιμένων (ιδιοκτήτες του Τεμαχίου 85), η εξασφάλιση πολεοδομικής άδειας καθώς και η εξασφάλιση άδειας οικοδομής, παρά ταύτα εμποδίζονται να εκτελέσουν οικοδομικές εργασίες προς εκπλήρωση των προαναφερόμενων αδειών, συνιστά και συνθέτει ισχυρή δυναμική στην εκδοχή των αιτητών ως προς την ύπαρξη της εν λόγω προϋπόθεσης. Η θέση που προβάλλεται εκ μέρους των καθ΄ ων η αίτηση, περί παραβίασης όρου της άδειας οικοδομής, δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή για τους ακόλουθους λόγους:
2. Η μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου αποδεικνύει ότι οι εργασίες που άρχισαν βρίσκονταν, όταν διακόπηκαν ή παρεμποδίστηκαν, στο αρχικό τους στάδιο. Προκύπτει συνεπώς το ερώτημα πώς και υπό ποια ιδιότητα οι καθ΄ ων η αίτηση έκριναν ότι αυτές οι εργασίες δεν αφορούσαν σε συμμόρφωση με τους όρους της παραχωρηθείσας άδειας. Φαίνεται ότι οι καθ΄ ων η αίτηση ανέλαβαν ρόλο εποπτικής αρχής, χωρίς τέτοια αρμοδιότητα και με αντινομικά μέτρα. Επομένως μάλλον πρόωρη διαφαίνεται πως είναι η συγκεκριμένη αντίδραση τους παρά πρόωρη η αγωγή ως ισχυρίζονται με το λόγο ένστασης αρ. 4 ο οποίος απορρίπτεται. Θα πρέπει ακόμα να ειπωθεί, ως προς τον ίδιο λόγο ένστασης, πως οι Καθ' ων η αίτηση δε συγκεκριμενοποιούν ποια γεγονότα απέκρυψαν οι αιτητές ή ποια είναι ψευδή. Τα καθοριστικά στοιχεία της υπόθεσης διαφαίνεται πως οι αιτητές τα αποκάλυψαν και οι Καθ' ων τα αποδέχονται, δίνουν όμως τη θέση ότι παραβιάζεται όρος της πολεοδομικής άδειας.
3. Ανεξάρτητα με το πιο πάνω στοιχείο, φαίνεται πως η αντίδραση των καθ΄ων η αίτηση, κύρια συνδέεται με παράπονα που στρέφονται είτε εναντίον της Αρχής Λιμένων είτε του Δήμου Λεμεσού. Δεν έλαβαν όμως οποιαδήποτε μέτρα και δη τόσο «δυναμικά» εναντίον αυτών των νομικών προσώπων, τόσο για τις παραχωρηθείσες στους αιτητές άδειες όσο και για τις ανησυχίες που έχουν λόγω πλημμυρών κατά τα προηγούμενα χρόνια. Δεν αναφέρθηκε αν κινήθηκε κάποια αγωγή εναντίον του Δήμου Λεμεσού ή της Αρχής Λιμένων. Επιπλέον, όσον αφορά τις ανησυχίες και τους κινδύνους που προβάλλουν οι καθ΄ ων η αίτηση, το Δικαστήριο θα έδινε βάση σ΄ αυτούς και θα τους αξιολογούσε περαιτέρω αν αυτοί συνοδεύονταν από κάποια μελέτη ειδικού. Σε αυτό το στάδιο, το Δικαστήριο κρίνει ορθό να αποφανθεί και επί του κατά πόσο, στα πλαίσια της υπό συζήτηση προϋπόθεσης, είναι δυνατό να επιτύχει η θέση των καθ΄ ων η αίτηση με την οποία προβάλλουν τον ισχυρισμό ότι δεν αποδείχθηκε ότι ήταν όλοι παρόντες κατά τις διαμαρτυρίες και πως η αγωγή εναντίον τους στράφηκε μόνο επειδή απέστειλαν επιστολή διαμαρτυρίας ημερομηνίας 17.07.
4. Θα πρέπει εξ αρχής να γίνει υπενθύμιση πως σε αυτό το στάδιο το Δικαστήριο δεν υπεισέρχεται στην αξιολόγηση της αξιοπιστίας των ενόρκως δηλούντων. Η θέση των αιτητών, ενόρκως, είναι ότι οι Εναγόμενοι ήσαν μέσα στα πρόσωπα που παρεμπόδισαν και διέκοψαν τις εργασίες των εργολάβων. Από την άλλη, οι καθ΄ ων η αίτηση αποδέχονται ότι μόνο 2 - 3 εκ των Εναγομένων ήταν παρόντες. Ενώπιον του Δικαστηρίου υπάρχει μια θετική και μια αρνητική θέση. Η άρνηση των καθ΄ ων η αίτηση δε συνοδεύεται από στοιχεία ή λεπτομέρειες όπου θα έδιναν δυναμική στη θέση τους έστω ιδωμένη αντικειμενικά. Αφενός η απλή άρνηση και χωρίς να εξειδικεύεται ποιοι 2-3 εκ των Εναγομένων ήσαν παρόντες, αφετέρου η απουσία μαρτυρίας ότι βρίσκονταν κάπου αλλού οι υπόλοιποι των καθ΄ ων η αίτηση κατά την ώρα της διακοπής των εργασιών, δεν είναι ικανοποιητικά στοιχεία για το Δικαστήριο ώστε να κλονίσει τη θετική θέση των αιτητών για σκοπούς της παρούσας διαδικασίας. Είναι συνεπώς αρκετό ότι η μαρτυρία των αιτητών τους τοποθετεί στα πρόσωπα που παρεμπόδισαν τις εργασίες. (γ) Δύσκολο ή αδύνατο να αποδοθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο εκτός και αν εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα. Κατ΄ αρχήν θα πρέπει να επισημανθεί πως από πλευράς αιτητών παρουσιάστηκαν ήδη στοιχεία για βλάβη στα δικαιώματα τους λόγω της διακοπής των εργασιών και των υποχρεώσεων που έχουν έναντι των εργολάβων τους. Ο χρόνος ολοκλήρωσης των εργασιών τρέχει σε βάρος τους έναντι των εργολάβων αλλά και της Αρχής Λιμένων στην οποία κατέβαλαν το ποσό των €99.215,10 ως δικαιώματα χρήσης. Ασφαλώς μετά την ολοκλήρωση των έργων οι αιτητές αναμένουν κάποια έσοδα, κέρδη από τη λειτουργία των ανεγερθέντων υποστατικών. Η όποια καθυστέρηση θα λειτουργήσει σε βάρος τους. Θα μπορούσε βέβαια να αντιτάξει κανείς τη θέση πως η όποια ζημιά μπορεί να αποτιμηθεί σε χρήμα. Αυτό όμως δεν προβάλλει βέβαιο όταν πρόκειται για μακροχρόνια σύμβαση (δικαίωμα ανανέωσης για άλλα 12 χρόνια), ούτε και οι Καθ' ων η αίτηση υποδεικνύουν πώς θα μπορούσε να προσδιορισθεί εύκολα και με βεβαιότητα η ζημιά των αιτητών. Επιπλέον κρίνεται πως ενώπιον του Δικαστηρίου είναι η περίπτωση όπου νομολογιακά (βλέπε (Papastratis v. Petrides

(1979)1 C.L.R. 231)) αποφασίστηκε και συνάδει πως ο χρηματικός παράγοντας δεν είναι ο μόνος που λαμβάνεται υπόψη. Τα γεγονότα της υπόθεσης αυτής δεικνύουν πως δεν πρόκειται για υπόθεση με μόνο οικονομική διαφορά χωρίς περαιτέρω αρνητικές προεκτάσεις. Με την παύση των εργασιών ή την παρεμπόδιση τους από τους Καθ' ων η αίτηση, γεγονός που είναι βέβαιο αν αυτοί δεν εμποδιστούν από το επίδικο διάταγμα (η δε πρόθεση των καθ΄ ων η αίτηση προκύπτει ευθέως και από την επιστολή τους ημερομηνίας 17.07.2013), οι αιτητές δε θα μπορούν να ασκήσουν το δικαίωμα τους να δραστηριοποιηθούν, οι δε εργολάβοι όταν δε θα έχουν την ασφάλεια να δραστηριοποιηθούν για να εργαστούν δε θα έχουν εισοδήματα για να πληρώνουν προσωπικό, προφανώς θα διακόψουν τη συνεργασία τους με τους αιτητές και θα διεκδικήσουν από αυτούς αποζημιώσεις. Ταυτόχρονα, οι αιτητές θα στερούνται του θεμελιώδους δικαιώματος τους να ασκήσουν την εμπορική δραστηριότητα τους, συνεπώς, το ζήτημα δεν είναι μόνο οικονομικό υπό την έννοια απώλειας που θα αποτιμηθεί σε χρήμα. Αυτές όμως οι συνέπειες θα έχουν ως αφετηρία τη διακοπή των εργασιών που οι αιτητές νόμιμα επιχείρησαν να κάνουν. Ένα άλλο στοιχείο το οποίο συνηγορεί προς τη διατήρηση του διατάγματος σε ισχύ είναι και το γεγονός ότι ενώ οι Καθ' ων η αίτηση έχουν αποστείλει στις 17.07.2013 επιστολή προς, μεταξύ άλλων, και στο Δήμαρχο και Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου Λεμεσού, οι Καθ' ων η αίτηση δεν αναφέρουν ποια ήταν η αντίδραση ή η θέση τους για να τη γνωρίζει το Δικαστήριο και κυρίως να γνωρίζει αν ο Δήμος Λεμεσού συμμερίζεται τις θέσεις και ανησυχίες τους. Ενόψει όλων των πιο πάνω διαπιστώνεται ότι οι βασικές προϋποθέσεις που απαιτεί το άρθρο 32 του Ν.14/60 και η σχετική νομολογία, πληρούνται, συνεπώς απομένει να εξετασθεί κατά πόσο επί του ισοζυγίου της ευχέρειας και των επιπτώσεων, είναι δίκαιο και εύλογο να διατηρηθεί σε ισχύ το διάταγμα ημερομηνίας 19.12.2013. Στο στάδιο αυτό κρίνεται ορθό να γίνει αναφορά στην υπόθεση BACARDI & CO LTD v. VINCO LTD

(1996)1(Β) Α.Α.Δ. 788 στην οποία αναφέρθησαν τα εξής σχετικά με το ζήτημα του ισοζυγίου της ευχέρειας. "Αναφορικά με το ισοζύγιο της ευχέρειας αυτό υποδηλώνει το ενδιαφέρον του Δικαστηρίου να ισοζυγίζει τον κίνδυνο αδικίας η οποία θα προκύψει αν φανεί ότι η απόφαση του που δόθηκε στο ενδιάμεσο στάδιο ήταν εσφαλμένη. Όπως το έχει θέσει ο δικαστής Hoffman στην Films Rover International Limited v. Cannon Film Sales Limited

(1987)1 W.L.R. 670: Το κύριο δίλημμα σε σχέση με την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων είτε αυτά είναι απαγορευτικά ή επιτακτικά, είναι ότι υπάρχει εξ ορισμού ο κίνδυνος ότι το Δικαστήριο μπορεί να πάρει εσφαλμένη απόφαση με το νόημα ότι έχει χορηγήσει διάταγμα σε διάδικο ο οποίος αποτυγχάνει να αποδείξει τα δικαιώματα του κατά τη δίκη (ή θα αποτύγχανε αν υπήρχε δίκη) ή διαζευκτικά με το να παραλείψει να χορηγήσει διάταγμα σε διάδικο που επιτυγχάνει (ή θα πετύχει) στη δίκη. Αποτελεί επομένως θεμελιωμένη αρχή ότι το Δικαστήριο πρέπει να υιοθετήσει εκείνη την πορεία η οποία φαίνεται ότι ενέχει τους λιγότερους κινδύνους αδικίας εάν ήθελε φανεί ότι η απόφαση του ήταν «εσφαλμένη» με το πιο πάνω νόημα. Οι κατευθυντήριες γραμμές για την χορήγηση και των δύο ειδών προσωρινών διαταγμάτων πηγάζουν από αυτή την αρχή." Λαμβάνοντας υπόψη όλα τα προαναφερόμενα αλλά και την απουσία μαρτυρίας ειδικού, εκ μέρους των Καθ' ων η αίτηση ότι η συνέχιση των εργασιών είναι ενδεχόμενο να προκαλέσει από μόνη της πλημμύρες στην περιοχή ή άλλους κινδύνους κρίνεται ότι η διατήρηση του προσωρινού διατάγματος δε θα προκαλέσει μεγαλύτερη ζημιά στους καθ΄ ων η αίτηση απ΄ ότι θα προκαλέσει στους αιτητές αν ακυρωθεί. Σημειώνεται δε η απουσία θέσης από αρμόδια εποπτική αρχή ότι παραβιάζεται όρος της πολεοδομικής άδειας ή της άδειας οικοδομής. Κρίνεται συνεπώς ότι είναι δίκαιο όπως το εκδοθέν διάταγμα στις 19.12.2013 παραμένει σε ισχύ. Ως εκ τούτου καθίσταται απόλυτο. Αναφορικά με τη θέση των καθ΄ ων η αίτηση ότι θα πρέπει να διατηρηθεί στο status quo προ των διαμαρτυριών, κρίνεται πως το status quo πριν τις διαμαρτυρίες ήταν η συνέχιση των εργασιών στη βάση αδειών και αυτή είναι η κατάσταση που θα πρέπει να διατηρηθεί έχοντας κατά νου τα όσα τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου. Ανεξάρτητα όμως από τα πιο πάνω, ο Δήμος Λεμεσού μαζί με άλλες υπηρεσίες που έχουν τον εποπτικό έλεγχο των εργασιών των Αιτητών θα ήταν ορθό όπως παρακολουθεί τις εργασίες που διεξάγουν οι αιτητές και να ελέγχει κατά πόσο υπάρχει συμμόρφωση ούτως ώστε αν κρίνει ότι οι κίνδυνοι που προβάλλουν οι Καθ' ων η αίτηση είναι ορατοί, τότε να ενεργήσει προς προστασία των πολιτών. Δε νοείται όμως να δίδεται ρόλος εποπτικός των εργασιών, σε αναρμόδια πρόσωπα ή όργανα και ιδιαίτερα δικαίωμα παρεμπόδισης των εργασιών δια της βίας, επειδή υπάρχει η θέση ή ο ισχυρισμός ότι παραβιάζεται κάποιος όρος άδειας οικοδομής ή πολεοδομικής άδειας. Αν αυτό συμβαίνει, μόνο με νόμιμο τρόπο θα πρέπει να αντιμετωπίζεται. Υπάρχουν από το Νόμο και τους Κανονισμούς του κράτους οι προβλεπόμενες διαδικασίες. Οι Καθ' ων η αίτηση δεν τις επέλεξαν. Η παρανομία θεραπεύεται διά της νομιμότητας και όχι με παρανομία. Τα έξοδα της παρούσας διαδικασίας επιδικάζονται προς όφελος των αιτητών και εναντίον των Καθ' ων η αίτηση - εναγομένων πλην του εναγόμενου υπ' αριθμό 9. Να υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............... Δ. Ι. Κίτσιος, Α.Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΜΔ-ΛΗ Subject: Civil/Other actions/Interim Αναφορά: Πολιτική Δικονομία - Προσωρινό διάταγμα cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο