CYPRUS POPULAR BANK PUBLIC CO LTD ν. ΠΑΝΤΕΛΗΣ ΛΟΥΚΑ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ κ.α., Αρ. Αγωγής: 251/13, 9/5/2014

CYPRUS POPULAR BANK PUBLIC CO LTD ν. ΠΑΝΤΕΛΗΣ ΛΟΥΚΑ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ κ.α., Αρ. Αγωγής: 251/13, 9/5/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2014:A200 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Δ. Ι. Κίτσιου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 251/13 Μεταξύ: CYPRUS POPULAR BANK PUBLIC CO LTD (πρώην MARFIN POPULAR BANK PUBLIC CO LTD), εκ Λευκωσίας Εναγόντων - και -

1. ΠΑΝΤΕΛΗΣ ΛΟΥΚΑ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ, από τη Λευκωσία
2. ΛΟΥΚΑΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ, από τη Λευκωσία Εναγομένων Αίτηση ημερομηνίας 14.01.2014 για διαγραφή δικογραφημένων ισχυρισμών Ημερομηνία: 09.05.2014 Για τους Εναγόμενους - Αιτητές: κος Δ. Καϊλής για κα Μ. Θρασυβούλου (κα Α. Ιωάννου κατά την απόφαση) Για τους Ενάγοντες - Καθ΄ ων η Αίτηση: κα Εύη Τσολάκη για Γ. Λ. Σαββίδης & Σία Δ.Ε.Π.Ε Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Με ειδικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα, καταχωρημένο στις 22.01.2013, οι Ενάγοντες αξιώνουν από τους Εναγόμενους €185.864,14 πλέον 12% τόκους ετησίως επί του ποσού των €180.584,99 από τις 10.12.2012 μέχρι εξοφλήσεως, με δικαίωμα κεφαλαιοποίησης των τόκων πλέον διατάγματα για πώληση δύο υποθηκευμένων ακινήτων, πλέον έξοδα. Η αξίωση των Εναγόντων προκύπτει στη βάση ισχυρισθείσας τραπεζικής διευκόλυνσης η οποία παραχωρήθηκε στον Εναγόμενο 1 με συμφωνία δανείου την οποία ο Εναγόμενος 2 εγγυήθηκε. Ο Εναγόμενος 1 αλλά και ο Εναγόμενος 2 παραχώρησαν, ως περαιτέρω εξασφάλιση του δανείου, τις υποθήκες Υ.870/2009 και Υ.869/2009 αντίστοιχα. Οι Εναγόμενοι καταχωρώντας υπεράσπιση στις 25.10.2013 εγείρουν κατ΄ αρχήν θέμα μη νομιμοποίησης των Εναγόντων για προώθηση της αγωγής για τους πιο κάτω λόγους: (α) Υποκαταστάθηκαν παράνομα στα δικαιώματα της CYPRUS POPULAR BANK PUBLIC CO LTD (πρώην MARFIN POPULAR BANK PUBLIC CO LTD). (β) Ο περί εξυγίανσης πιστωτικών και άλλων ιδρυμάτων Ν.17(Ι)/2013είναι αντισυνταγματικός και/ή παραβιάσει τα ανθρώπινα δικαιώματα των Εναγομένων και/ή την Ευρωπαϊκή νομοθεσία και/ή συνθήκες και/ή οδηγίες και/ή κανονισμούς και/ή αυτός δεν μπορεί να εφαρμοστεί αναδρομικά αφού η θέσπιση το έγινε 4 χρόνια μετά την υπογραφή της επίδικης συμφωνίας δανείου και δύο περίπου μήνες μετά από την καταχώρηση της αγωγής. (γ) Περαιτέρω και/ή διαζευκτικά η Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ δεν έχει αποταθεί και δεν έχει λάβει την απαιτούμενη άδεια από το Δικαστήριο για την προώθηση από μέρους της των απαιτήσεων της στην παρούσα αγωγή. (δ) Η Συμφωνία και/ή επίδικη Συμφωνία δεν παρείχε κανένα δικαίωμα εκχώρησης και παραχώρησης των δικαιωμάτων των Εναγόντων σε τρίτο πρόσωπο. Περαιτέρω, οι Εναγόμενοι ενώ αποδέχονται την ύπαρξη συμφωνίας δανείου ημερομηνίας 28.01.2009, ισχυρίζονται ότι σκοπός του δανείου ήταν η αγορά διαμερίσματος, ως πρώτης κατοικίας του Εναγόμενου 1, και το αναγκαίο ποσό ήταν περίπου €154.00,00, ωστόσο οι Ενάγοντες υποχρέωσαν τον Εναγόμενο 1 να αποδεχθεί επιπλέον δανεισμό για ακόμη €15.000,00, ποσό το οποίο κατέληξε στα ταμεία των Εναγόντων μέσα σε μερικούς μήνες από τη συμφωνία δανείου. Επίσης, λόγω της αύξησης του ποσού του δανείου, ο Εναγόμενος 2 αναγκάστηκε να παράσχει την υποθήκη Υ.869/
3. Ουδέποτε συμφωνήθηκε η πληρωμή του δανείου σε πρώτη ζήτηση. Οι ενάγοντες χρέωναν κατά καιρούς λογαριασμό ταμιευτηρίου που είχε ο Εναγόμενος 1 και ο οποίος ήταν συνδεδεμένος με το λογαριασμό του δανείου, κατά το δοκούν και/ή παράνομα και/ή αντισυνταγματικά. Ακόμη οι Εναγόμενοι αρνούνται τα ποσοστά επιτοκίων που οι Ενάγοντες ισχυρίζονται ότι συμφωνήθηκαν. Επιπλέον αρνούνται ότι τερματίστηκε η συμφωνία δανείου. Τέλος, οι Εναγόμενοι εγείρουν ανταπαίτηση στη βάση των ισχυρισμών τους ότι οι Ενάγοντες παράνομα και/ή αντισυμβατικά παρέδωσαν τα προσωπικά δεδομένα τους στην εταιρεία Artemis Bank Information Systems Ltd στα οποία έχει πρόσβαση η πλειοψηφία των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων της Κύπρου. Κατά συνέπεια οι Εναγόμενοι έχουν δυσφημιστεί και/ή η υπόληψη τους έχει βλαφθεί και/ή δόθηκε η εικόνα ότι είναι αφερέγγυα άτομα, έχουν δε δυσκολίες στην προσωπική τους ζωή αλλά και στην εργασία τους αφού είναι σχεδόν αδύνατο γι΄ αυτούς να διατηρούν τραπεζικούς λογαριασμούς ή να έχουν σχέσεις με άλλες τράπεζες. Περαιτέρω ζητούν δήλωση του Δικαστηρίου ότι δεν οφείλουν οποιοδήποτε ποσό στους Ενάγοντες και ότι οι τελευταίοι εμποδίζονται από το να αξιώνουν οποιοδήποτε ποσό δυνάμει της συμφωνίας δανείου. Ακόμη διεκδικούν δήλωση Δικαστηρίου ότι η συμφωνία δανείου είναι άκυρη και/ή προϊόν παρανομίας και/ή ψυχικής πίεσης και/ή εξαναγκασμού των Εναγομένων από τους Ενάγοντες ως επίσης διάταγμα δια του οποίου να ακυρώνεται η υποθήκη Υ.869/2009 και διάταγμα με το οποίο να διατάσσονται οι Ενάγοντες να αφαιρέσουν τα ονόματα των Εναγομένων από το σύστημα Artemis Bank Information Systems Ltd. Οι Ενάγοντες καταχώρισαν Απάντηση και Υπεράσπιση στην ανταπαίτηση με την οποία απορρίπτουν τις θέσεις των Εναγομένων. Στις 14.01.2013, οι Εναγόμενοι (στο εξής οι Αιτητές) καταχώρισαν Αίτηση (στο εξής η επίδικη Αίτηση) με την οποία ζητούν τη διαγραφή μέρους της Απάντησης στην Υπεράσπιση και Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση. Πιο συγκεκριμένα ζητούν τα πιο κάτω: «Α. .................................. (α) Την πλήρη διαγραφή της παραγράφου 1 της Απάντησης στην Υπεράσπιση και Υπεράσπισης στην Ανταπαίτηση. (β) Την πλήρη διαγραφή της παραγράφου 2 της Απάντησης στην Υπεράσπιση και Υπεράσπισης στην Ανταπαίτηση. (γ) Την πλήρη διαγραφή της παραγράφου 4 της Απάντησης στην Υπεράσπιση και Υπεράσπισης στην Ανταπαίτηση. Β. Τα έξοδα της παρούσας Αίτησης.» Η επίδικη Αίτηση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του Παντελή Παναγιώτου, Εναγόμενου 1 ο οποίος δηλώνει ότι είναι εξουσιοδοτημένος από τον Εναγόμενο 2 για να προβεί στην ένορκη δήλωση. Ως αναφέρει, εξ' όσων συμβουλεύεται από το δικηγόρο του, ο τρόπος και το περιεχόμενο της Απάντησης στην Υπεράσπιση δε συνάδει με τα προβλεπόμενα στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας καθ' ότι εγείρονται αόριστοι και αχρείαστοι ισχυρισμοί υπό τύπο γενικών αρνήσεων χωρίς συγκεκριμένη αναφορά σε ισχυρισμούς της Υπεράσπισης. Οι Ενάγοντες (στο εξής Καθ΄ων η Αίτηση) ενίστανται στην επίδικη Αίτηση και ως εκ τούτου στις 14.02.2014 καταχώρησαν Ειδοποίηση Περί Πρόθεσης Ένστασης, προβάλλοντας τους ακόλουθους λόγους: «(α) Η αίτηση ημερομηνίας 14.1.2014 είναι αβάσιμη, αντινομική, παράτυπη, και χωρίς πιθανότητα επιτυχίας. (β) Η ένορκη δήλωση του Εναγόμενου 1, η οποία φαίνεται να στηρίζει την αίτηση ημερομηνίας 14.1.2014, έγινε πριν την ημερομηνία καταχώρησης της αίτησης και συγκεκριμένα στις 13.1.2014 με αποτέλεσμα να μην μπορεί να αποτελεί πραγματικό υπόβαθρο για τη θεραπεία που ζητείται με την αίτηση ημερομηνίας 14.1.
4. (γ) Διαζευκτικά και άνευ επηρεασμού των πιο πάνω αναφερομένων λόγων, ενώ με την αίτηση ημερομηνίας 14.1.2014 ζητείται η πλήρης διαγραφή των παραγράφων 1 και 2 της Απάντησης στην Υπεράσπιση και Υπεράσπισης στην Ανταπαίτηση, στην ένορκη δήλωση του Εναγόμενου 1 ημερομηνίας 13.1.2014 γίνεται αναφορά και στην παράγραφο 4 της Απάντησης στην Υπεράσπιση και Υπεράσπισης στην Ανταπαίτηση. (δ) Διαζευκτικά και άνευ επηρεασμού των πιο πάνω αναφερομένων λόγων, η ένορκη δήλωση του Εναγομένου 1, ημερομηνίας 13.1.2014 δεν αποκαλύπτει ουσιώδη γεγονότα. Συγκεκριμένα, οι Καθ΄ ων η Αίτηση στις παραγράφους 1, 2 και 9 της Απάντησης στην Υπεράσπιση και Υπεράσπισης στην Ανταπαίτηση παραπέμπουν στην Έκθεση Απαίτησης αφού αναφέρουν ρητά ότι επαναλαμβάνουν το περιεχόμενο της και το περιεχόμενο της Έκθεσης Απαίτησης απαντά στους ισχυρισμούς των Εναγομένων 1 και 2 ως αυτοί εκτίθενται στην Υπεράσπιση και Ανταπαίτησή τους. Ως εκ τούτου δεν ευσταθεί ο ισχυρισμός του Εναγόμενου 1 ότι στις παραγράφους 2 και 4 της Απάντησης στην Υπεράσπιση και Υπεράσπισης στην Ανταπαίτηση εγείρονται αόριστοι ή αχρείαστοι ισχυρισμοί ή γενικές αρνήσεις. (ε) Ως εκ των ανωτέρω δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις διαγραφής και μοναδικός σκοπός της αίτησης ημερομηνίας 14.1.2014 φαίνεται να είναι η καθυστέρηση και η δημιουργία αδικαιολόγητων εξόδων.» Οι λόγοι ένστασης συνοδεύονται από ένορκη δήλωση του Γιώργου Ανδρέου, ο οποίος μέχρι 28.03.2013 βρισκόταν στην υπηρεσία των Καθ΄ ων η Αίτηση και από 29.03.2013 βρίσκεται στην υπηρεσία της Τράπεζας Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ. Δηλώνει εξουσιοδοτημένος από τους Καθ' ών η Αίτηση και την Τράπεζα Κύπρου για να προβεί στην ένορκη δήλωση. Το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης του Γ. Ανδρέου αντανακλά σε νομικά επιχειρήματα παρά σε γεγονότα ως εκ τούτου η επανάληψη της σ' αυτό το στάδιο κρίνεται περιττή. Η ακροαματική διαδικασία της επίδικης Αίτησης διεξάχθηκε στη βάση των προαναφερόμενων ενόρκων δηλώσεων και των αγορεύσεων των ευπαιδεύτων συνηγόρων των διαδίκων. Οι θέσεις προβάλλουν εκ διαμέτρου αντίθετες ως προς την επιτυχία ή αποτυχία της επίδικης Αίτησης. Νομική πτυχή:- Νομική βάση της αίτησης αποτελεί η Δ.19, θ.26, Δ.27, θ.1, Δ.48, Θ.1, 2, 3, 4, 8 και 9, οι συμφυείς εξουσίες και η πρακτική του Δικαστηρίου. Από απλή ανάγνωση των δύο πιο πάνω διατάξεων προκύπτει πως η Δ.27 δε ρυθμίζει τη διαγραφή ισχυρισμού σε δικόγραφο, όπως είναι το αντικείμενο της επίδικης αίτησης, αλλά, διαγραφή ολόκληρου δικογράφου αγωγής λόγω μη ύπαρξης αγώγιμου δικαιώματος, συνεπώς η εν λόγω διάταξη δεν έχει εφαρμογή στην παρούσα υπόθεση και ως εκ τούτου το Δικαστήριο δεν θα ασχοληθεί με αυτήν. Σύμφωνα με τη Δ.19 Κ.4 προνοούνται τα εξής: «Every pleading shall contain, and contain only, a statement in a summary form of the material facts on which the party pleading relies for his claim or defence, as the case may be, but not the evidence by which they are to be proved.» Σε ελεύθερη μετάφραση: «Κάθε δικόγραφο θα πρέπει να περιέχει και να περιέχει μόνο, σύντομη έκθεση των ουσιωδών γεγονότων επί των οποίων ο διάδικος που υποβάλλει το δικόγραφο στηρίζει την απαίτηση του ή την υπεράσπιση του αναλόγως της υπόθεσης, αλλά όχι μαρτυρία με την οποία θα αποδειχθούν.» Παρατίθεται στη συνέχεια η Δ.19 Κ.26 η οποία προβλέπει περί διαγραφής ή τροποποίησης οποιουδήποτε ζητήματος ή θέματος σε δικόγραφο: «The Court or a Judge may, at any stage of the proceedings, order to be struck out or amended any matter in any endorsement or pleading which may be unnecessary or scandalous or which may tend to prejudice, embarrass or delay the fair trial of the action.» Σε ελεύθερη μετάφραση: «Το Δικαστήριο ή Δικαστής δύναται, σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας, να διατάξει όπως διαγραφεί ή τροποποιηθεί οποιοδήποτε ζήτημα σε οποιαδήποτε οπισθογράφηση ή δικόγραφο το οποίο μπορεί να είναι αχρείαστο ή σκανδαλώδες ή το οποίο μπορεί να προκαλέσει βλάβη ή αμηχανία ή καθυστέρηση στη δίκαιη δίκη της αγωγής.» Η πιο πάνω διάταξη έχει την καταγωγή της στους αγγλικούς θεσμούς ήτοι στο O.19 r.27 συνεπώς τα όσα σχετικά αναφέρονται στο σύγγραμμα The Annual Practice 1958 μπορούν να καθοδηγήσουν το Δικαστήριο ως προς την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας. Προκύπτει δε μέσα από το πιο πάνω σύγγραμμα, πως, αναφορικά με μη αναγκαίο ή περιττό ισχυρισμό, ή εάν ένα θέμα διατυπώνεται αχρείαστα και είναι πλήρως μη ουσιώδες με τέτοιο τρόπο που ο αντίδικος θα πρέπει να απαντήσει σ΄ αυτό, και επομένως προκύπτουν θέματα άσχετα με τα επίδικα, με περαιτέρω αποτέλεσμα τη δημιουργία εξόδων ή ταλαιπωρία ή καθυστέρηση στη δίκη, τότε το άσχετο θέμα θα πρέπει να διαγραφεί. Επίσης αναφορικά με σκανδαλώδες θέμα, αναφέρεται πως ισχυρισμοί περί ανεντιμότητας και εξύβρισης δεν κρίνονται ως σκανδαλώδεις κατ΄ ανάγκη, και εάν αυτοί σχετίζονται με τα επίδικα θέματα δε θεωρούνται σκανδαλώδεις. Περαιτέρω αναφορικά με το ότι οι ισχυρισμοί τείνουν να προκαλέσουν βλάβη ή αμηχανία ή καθυστέρηση στη δίκαιη διεξαγωγή της δίκης, προκύπτει πως τα Δικαστήρια θα πρέπει να είναι διατεθειμένα να δίδουν φιλελεύθερη ερμηνεία σ΄ αυτές τις λέξεις. Ωστόσο εάν ένας διάδικος δεν κάνει ξεκάθαρο στο δικόγραφο του ποιους ισχυρισμούς αποδέχεται και ποιους αρνείται τότε το δικόγραφο του θα κριθεί ότι προκαλεί αμηχανία. Επιπρόσθετα των πιο πάνω θα πρέπει να αναφερθεί πως το Δικαστήριο κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας, κατά την εφαρμογή της Δ.19 Κ.26, θα πρέπει αφ΄ ενός μεν να λαμβάνει υπόψη το συνταγματικό δικαίωμα κάθε διαδίκου για ελεύθερη παρουσίαση της υπόθεσης του και πρόσβαση στο δικαϊκό σύστημα, αφ΄ ετέρου το σεβασμό στους κανόνες της διαδικασίας οι οποίοι θα πρέπει να τηρούνται ούτως ώστε να εξυπηρετείται ορθά η έννοια της απόδοσης δικαιοσύνης, κατόπιν βέβαια διεξαγωγής δίκαιης δίκης. Οι τελευταίοι αυτοί κανόνες θέτουν τα όρια στη διατύπωση των δικογράφων. Επιπλέον προκύπτει από τα νομολογηθέντα ότι η διαγραφή μέρους δικογράφου αποτελεί δραστικό μέτρο το οποίο θα πρέπει να ασκείται με φειδώ και με μεγάλη προσοχή. Μόνο σε πολύ ξεκάθαρες περιπτώσεις είναι επιτρεπτό. Αξιολόγηση εκατέρωθεν θέσεων και συμπέρασμα Πριν προχωρήσει το δικαστήριο στην ουσία της επίδικης αίτησης κρίνει ορθό να αποφανθεί επί του θέματος που εγείρουν οι καθ' ων η αίτηση, και δη ότι η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την επίδικη αίτηση δεν πρέπει να ληφθεί υπόψη επειδή καταχωρήθηκε την προηγούμενη ημέρα από την ημερομηνία καταχώρησης της αίτησης. Παρόμοιο ζήτημα κρίθηκε στην υπόθεση S.A. CONSTANTINOU LIMITED κ.α. v. MARFIN POPULAR BANK PUBLIC CO LTD