Χρίστος Στυλιανίδης κ.α. ν. Newland Investments Ltd, Αρ. Αγωγής: 2423/11, 16/5/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2014:A210 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Λάρμου Παπαδήμα, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής׃ 2423/11 Μεταξύ:
- Χρίστος Στυλιανίδης
- Νικόλας Στυλιανίδης Εναγόντων και Newland Investments Ltd Eναγομένων Ημερομηνία:16/5/2014 Εμφανίσεις: Για Ενάγοντες/Αιτητές׃ κα Σαμαρά (για την απαγγελία της απόφασης κα Εμπανοϊδζε) Για Εναγόμενους/Καθ' ων η αίτηση: κα Γρηγορίου ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Αφορμή για έκδοση της παρούσας απόφασης αποτέλεσε η αίτηση των εναγόντων ημερομηνίας 17/12/2013 με την οποία επιδιώκουν να τροποποιήσουν την Έκθεση Απαίτησης τους. Με την αιτούμενη τροποποίηση οι ενάγοντες επιδιώκουν να εισαγάγουν στο δικόγραφο τους ισχυρισμούς σχετικούς με προβλήματα που παρουσιάζονται σε βεράντες δύο διαμερισμάτων που αγόρασαν από τους εναγομένους και να συμπεριλάβουν στην αξίωση τους πρόσθετα ποσά από εκείνα που ήδη αξιώνουν και τα οποία όπως ισχυρίζονται κατέβαλαν για αποκατάσταση των ζημιών. Την αίτηση υποστηρίζει ένορκος δήλωση της Ελεάνας Χριστοφή, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο των εναγόντων. Σύμφωνα με τα όσα η ενόρκως δηλούσα προβάλλει και τα οποία αναφέρω πολύ περιληπτικά, η αιτούμενη τροποποίηση κατέστη αναγκαία αφού τα προβλήματα υδατοστεγανότητας που από την αρχή εντοπίσθηκαν στα ταβάνια και την τοιχοποίια των διαμερισμάτων και τα οποία προκάλεσαν ζημιές στους ενάγοντες τις οποίες αξιώνουν με την παρούσα αγωγή, παρουσιάσθηκαν και στις βεράντες των διαμερισμάτων και γι' αυτό κατέστη αναγκαία η επιδιόρθωση τους. Όταν αυτή ολοκληρώθηκε και καταβλήθηκαν τα ποσά που δαπανήθηκαν για τις επιδιορθώσεις, οι ενάγοντες καταχώρησαν την υπό κρίση αίτηση με την οποία ουσιαστικά ζητούν να συμπεριλάβουν στην αξίωση τους τις ισχυριζόμενες αυτές ζημιές. Το αίτημα αυτό των εναγόντων συνάντησε την ένσταση των εναγομένων, οι οποίοι και καταχώρησαν σχετική ειδοποίηση ένστασης η οποία υποστηρίζεται από ένορκο δήλωση του Μίλτου Παπαδόπουλου, διευθυντή των εναγομένων. Ως λόγους για απόρριψη της αίτησης προβάλλουν ότι η ένορκος δήλωση που στηρίζει την αίτηση γίνεται από δικηγόρο που εργάζεται στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί τους ενάγοντες, ότι η αίτηση καταχωρήθηκε με μεγάλη καθυστέρηση, ότι η αιτούμενη τροποποίηση είναι αχρείαστη και/ή αδικαιολόγητη και ότι αναφέρεται σε γεγονότα που προϋπήρχαν της καταχώρησης της αγωγής, ότι η αίτηση δεν γίνεται καλόπιστα και προσλαμβάνει μορφή περιφρόνησης του Δικαστηρίου, ότι συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας και αποσκοπεί στην πρόκληση καθυστέρησης στην εκδίκαση της υπόθεσης, ότι το αίτημα δεν δικαιολογείται επαρκώς και ότι η έγκριση της αίτησης θα επιφέρει επαναπροσδιορισμό των επιδίκων θεμάτων και τέτοια βλάβη στους εναγομένους που δεν θα μπορεί να αποζημιωθεί με την καταβολή των εξόδων. Η ακροαματική διαδικασία περιορίσθηκε σε αγορεύσεις και οι θέσεις και τα επιχειρήματα των διαδίκων, καταγράφονται και προκύπτουν από την αίτηση, την ένσταση και τις αντίστοιχες ένορκες δηλώσεις που τις υποστηρίζουν, καθώς επίσης και από τις γραπτές αγορεύσεις των ευπαίδευτων συνηγόρων τους, γι' αυτό και δεν θεωρώ απαραίτητο να τα παραθέσω με περισσότερη λεπτομέρεια. Οι αρχές που διέπουν το θέμα της τροποποίησης έχουν εκτεθεί σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Στην υπόθεση Στέλιος Φοινιώτης ν. Greenmar Navigation Ltd and another
(1989)1 Α.Α.Δ. 33, οι αρχές αυτές συνοψίσθηκαν ως ακολούθως: «α. Η τροποποίηση της δικογραφίας επιτρέπεται σε κάθε στάδιο της διαδικασίας δεδομένου ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις που την καθιστούν απαραίτητη για την αποτελεσματική απονομή της δικαιοσύνης. β. Στον προσδιορισμό των συμφερόντων της δικαιοσύνης όπως διαγράφονται στη συγκεκριμένη υπόθεση συνεκτιμούνται και οι επιπτώσεις από την τροποποίηση στα δικαιώματα και συμφέροντα του αντιδίκου. Η διεξαγωγή της δίκης μέσα σε εύλογο χρόνο καθιερώνεται από το άρθρο 30
(2)του Συντάγματος ως θεμελιώδες δικαίωμα του κάθε διαδίκου. γ. Η τροποποίηση επιτρέπεται κατά κανόνα εφόσον δεν προκαλείται ανεπανόρθωτη ζημιά στον αντίδικο, ζημιά άλλη από εκείνη που μπορεί να θεραπευθεί με την έκδοση της κατάλληλης διαταγής ως προς τα έξοδα. Το αποδεικτικό βάρος για την αιτιολόγηση του αιτήματος και της καθυστέρησης στη διατύπωση των θέσεων του αιτητή ποικίλλει ανάλογα με το στάδιο κατά το οποίο υποβάλλεται η αίτηση. Όσο μεγαλύτερη είναι η καθυστέρηση ανάλογα επαυξάνει και το βάρος το οποίο πρέπει να αποσείσει ο αιτητής για την έκδοση του διατάγματος. δ. Η έναρξη της δίκης δεν δημιουργεί ανυπέρβλητο εμπόδιο στην επιδίωξη τροποποίησης υπεράσπισης. Στο στάδιο όμως αυτό η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ασκείται με φειδώ, λαμβάνοντας υπόψη τον εκτροχιασμό της δίκης από την προσδιορισθείσα πορεία και τις αναπόφευκτες επιπτώσεις στα δικαιώματα του αντιδίκου.». Ο κυρίαρχος λόγος όπως αναφέρθηκε στην υπόθεση Geto Trading Import-Export Ltd v. Το Πλοίο M/V Vladimir Vasilief (αρ. 4)
(1993)1 Α.Α.Δ., σ.71 που λαμβάνει υπόψη το Δικαστήριο για να επιτρέψει τροποποίηση είναι η παροχή δυνατότητας στους διαδίκους να θέσουν ενώπιον του Δικαστηρίου τις πραγματικές τους διαφορές. Όπως και ο Λόρδος Denning έχει αναφέρει στην υπόθεση Associated Leisure Ltd and others v. Associated Newspapers Ltd [1970] 2 All E.R.754, η οποία και υιοθετήθηκε και στην Κύπρο, σε σειρά αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου, όπως την Nicolaides v. Yerolemi
(1980)1 CLR 1, Χριστοδούλου v. Χριστοδούλου κ.α.
(1991)1 ΑΑΔ 934, «I start with the principle, well settled, that an amendment ought to be allowed even if it comes late, if it is necessary to do justice between the parties, so long as any hardship done thereby can be compensated in money». Στην υπόθεση Περικτιόνη Χρίστου ν. Ανδρέα Αζά
(1992)1 Α.Α.Δ. σ. 704 αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Η θεμελιακή αρχή που ξεπροβάλλει από τις αποφάσεις είναι πως η τροποποίηση δικογράφου είναι εφικτή σε κάθε περίπτωση που κρίνεται αναγκαία για τον προσδιορισμό της ουσίας της διαφοράς και για αποτροπή της πολλαπλότητας των νομικών διαδικασιών. Εξαίρεση αποτελούν οι περιπτώσεις που η τροποποίηση δυνατό να επιφέρει βλάβη στον αντίδικο ή ακόμη εκεί που η κακή πίστη του αιτητή είναι εμφανής». Όπως τέθηκε και στην απόφαση Νικολάου v. Μιλτιάδου κ.α.
(2007)1(Β) ΑΑΔ 1005 «ο κρίσιμος παράγοντας είναι η ανάγκη για προσδιορισμό των επιδίκων θεμάτων και η διαπίστωση των θέσεων των διαδίκων. Τροποποίηση μπορεί να επιτραπεί, ασχέτως του αν επιδείχθηκε αμέλεια και καθυστέρηση από διάδικο, αν αυτό απαιτεί το συμφέρον της δικαιοσύνης». Στην υπόθεση Ταξί Κυριάκος Λτδ ν. Αντρέας Παύλου
(1995)1 Α.Α.Δ. 560, στη σελίδα 562 της απόφασης λέχθηκε πως: «Όσο φιλελεύθερη και να δικαιολογείται να είναι η προσέγγιση, το ζήτημα εξακολουθεί να υπόκειται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου. Γνώμονας για την άσκηση αυτής της διακριτικής εξουσίας είναι το σύνολο των περιστατικών και η εισήγηση των Εφεσειόντων στην έκταση που την θέλει να ασκείται μόνο με αναφορά στο επανορθώσιμο των συνεπειών της τροποποίησης, ανεξάρτητα δηλαδή από οτιδήποτε άλλο, δεν μας βρίσκει σύμφωνους». Όπως αναφέρθηκε στην Βασιλειάδης ν. Πετρολίνα
(1994)
(1)Α.Α.Δ. σ.14: «Άκαμπτοι κανόνες στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου δεν θα μπορούσαν να διαγραφούν αλλά παράγοντες με ποικίλλουσα βαρύτητα ανάλογα με τα περιστατικά της υπόθεσης». Στην Saba & Co v. T.P.P. Agents
(1994)1 Α.Α.Δ. σ. 426 λέχθηκε ότι: «Η καθυστέρηση δε, δεν είναι αφ΄ εαυτής αποφασιστικής σημασίας. Καλόπιστη αίτηση για τροποποίηση προς κάλυψη πραγματικής και σημαντικής ανάγκης δεν θα πρέπει να απορριφθεί επειδή, ανεξάρτητα από οτιδήποτε άλλο η καθυστέρηση δικαιολογήθηκε με αναφορά σε αβλεψία ή παραδρομή». Στην υπόθεση Astor Manufacturing & Exporting Ltd κ.α. ν. A & G Leventis κ.α.
(1993)1 Α.Α.Δ. σ.72 λέχθηκε ότι ο παράγοντας χρόνος είναι σχετικός και το Δικαστήριο στην άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας συνυπολογίζει όλους τους παράγοντες που η νομολογία καθιέρωσε διαδραματίζοντες ρόλο καθώς και όλα τα σχετικά γεγονότα στο πλαίσιο των ιδιαιτεροτήτων της κάθε υπόθεσης. Στην υπόθεση Δόμνα Χριστοδούλου ν. Α. Ι. Χριστοδούλου κ.α.
(1991)1 Α.Α.Δ. σ. 934, επετράπηκε η τροποποίηση, παρά το ότι η διαδικασία βρισκόταν σε πολύ προχωρημένο στάδιο και η αίτηση είχε καταχωρηθεί μετά την έναρξη της ακρόασης και αφού είχαν ακουσθεί επτά μάρτυρες, σε υπόθεση μάλιστα όπου είχε διεξαχθεί και επιτόπια έρευνα από το Κτηματολόγιο. Αναφέρθηκαν στην υπόθεση αυτή μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα: «Αναμφίβολα η σύγχρονη τάση, όπως βγαίνει από τη σύγχρονη Νομολογία, είναι τα Δικαστήρια να επιτρέπουν τροποποιήσεις στις κατάλληλες υποθέσεις ακόμα και όταν μια τέτοια τροποποίηση είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης, νοουμένου βέβαια ότι δεν θα προκληθεί αδικία στην άλλη πλευρά που δεν θα μπορούσε να αποζημιωθεί σε χρήμα». Στην Ε. Φιλίππου Λτδ v. Compass Insurance Co Ltd
(1990)1 AAΔ 24, υποβλήθηκε αίτημα για τροποποίηση στο στάδιο των τελικών αγορεύσεων και αφού είχε ήδη ολοκληρωθεί η αγόρευση της μιας πλευράς. Η αίτηση βασιζόταν στο Καν. 90 των Κυπριακών Θεσμών Ναυτοδικείου, όπου η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου σε τέτοιας φύσης υποθέσεις, ασκείται με βάση τις ίδιες αρχές, όπως και στις αστικές υποθέσεις. Αναφέρθηκε στην απόφαση αυτή ότι: «Τα συμφέροντα της δικαιοσύνης είναι ο παράγων ο οποίος δεσπόζει στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Τα στοιχεία τα οποία συνθέτουν και προσδιορίζουν τα συμφέροντα της δικαιοσύνης και εξισορροπούνται μετά από συνεκτίμηση των συμφερόντων των διαδίκων και των ευρύτερων συμφερόντων της δικαιοσύνης για τελέσφορο επίλυση όλων των συναφών διαφορών μεταξύ τους και των συμφερόντων του δημοσίου στη εξασφάλιση της ταχείας απονομής της δικαιοσύνης». Αξίζει στο σημείο αυτό να γίνει αναφορά στην Clive Preece κ.α. v. Νάσως Θεοφίλου Ρωσσίδου,, Πολτ. Εφ. 271/2008, ημερομ. 16/12/2011, όπου έγινε συμπερίληψη όλης της πιο πάνω νομολογίας και όπου το Ανώτατο Δικαστήριο ανάφερε μεταξύ άλλων τα ακόλουθα: «Οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας, Διαταγή 25 καν. 1, παρέχουν δυνατότητα τροποποίησης των δικογράφων. Η επί τούτου απόφαση, ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του δικαστηρίου η οποία ασκείται στη βάση καθιερωμένων κριτηρίων. Αίτηση για τροποποίηση δικογράφου μπορεί να εγκριθεί σε κάθε στάδιο της διαδικασίας εφόσον συντρέχουν οι προϋποθέσεις οι οποίες καθιστούν την τροποποίηση απαραίτητη για την αποτελεσματική απονομή της δικαιοσύνης. Το συμφέρον της δικαιοσύνης αποτιμάται ύστερα από συνεκτίμηση όλων των παραγόντων της κάθε υπόθεσης, συμπεριλαμβανομένων και των επιπτώσεων που ενδεχομένως θα προκληθούν στα δικαιώματα και συμφέροντα του αντιδίκου. Βλ. Εθν. Τράπεζα της Ελλάδος Α.Ε. κ.α. ν. Βιομ. Χαρ. Αλωνεύτης Λτδ κα
(2002)1(Α) ΑΑΔ 237. Στην Χριστοδούλου ν. Χριστοδούλου
(1991)1 ΑΑΔ 934 έχει ειπωθεί ότι η σύγχρονη τάση είναι να επιτρέπουν τα δικαστήρια τροποποιήσεις στις κατάλληλες υποθέσεις ακόμα και όταν μια τέτοια τροποποίηση είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης νοουμένου ότι δεν θα προκληθεί αδικία στην άλλη πλευρά που δεν θα μπορούσε να αποζημιωθεί με χρήμα». Στο στάδιο αυτό και πριν προχωρήσω να εξετάσω την ουσία της αίτησης, θεωρώ χρήσιμο να αναφερθώ περιληπτικά στο ιστορικό της υπόθεσης, όπως αυτό προκύπτει από το φάκελο της διαδικασίας. Η αγωγή στα πλαίσια της οποίας η παρούσα αίτηση έχει υποβληθεί, καταχωρήθηκε στις 27/5/
- Αφού καταχωρήθηκε σημείωμα εμφάνισης ακολούθησε αίτηση για έκδοση απόφασης λόγω παράλειψης των εναγομένων να καταχωρήσουν Έκθεση Υπεράσπισης, κάτι που έπραξαν στις 6/9/
- Στις 19/11/11 καταχωρήθηκε Απάντηση στην Υπεράσπιση. Στη συνέχεια και αφού η υπόθεση ορίσθηκε για οδηγίες τα διάδικα μέρη προχώρησαν σε ένορκο αποκάλυψη εγγράφων. Οι μεν εναγόμενοι στις 24/4/2012 και οι ενάγοντες στις 18/9/
- Στη συνέχεια και αφού η υπόθεση ορίσθηκε για οδηγίες και για ακρόαση καταχωρήθηκε η υπό κρίση αίτηση. Έχοντας κατά νου όλα τα πιο πάνω θα προχωρήσω να εξετάσω την αίτηση λαμβάνοντας υπόψη τους προβαλλόμενους λόγους ένστασης. Ως 1ος λόγο για απόρριψη της αίτησης προβάλλουν οι εναγόμενοι ότι η ένορκος δήλωση που στηρίζει την αίτηση υπογράφεται από δικηγόρο. Το θέμα τούτο έχει διασαφηνισθεί με την απόφαση Rybolovlev Dimitri κ.α. v Elena Rybolovleva
(2010)1(Α) ΑΑΔ 82 στην οποία λέχθηκαν τα ακόλουθα . «Ένορκη δήλωση δικηγόρου εκ μέρους πελάτη του ― Δεν θεωρείται άκυρη εάν ο δικηγόρος δηλώσει σαφώς τις πηγές πληροφόρησής του και την εξουσιοδότησή του ― Όμως οι δικηγόροι θα πρέπει να αποστασιοποιούνται από τα γεγονότα που σχετίζονται με τα επίδικα θέματα ― Αφ' ης δε στιγμής δικηγόρος καταστεί μάρτυρας γεγονότων, κωλύεται, λόγω ασυμβιβάστου να συνεχίσει να εμφανίζεται χειριζόμενος την υπόθεση του πελάτη του ως δικηγόρος ― Κατά πόσο ο ομνύων δικηγόρος θα πρέπει να παράσχει κάποια εξήγηση γιατί προέβη ο ίδιος στην ένορκη δήλωση και όχι ο πελάτης του». (βλ. επίσης Thanos Hotels Ltd v. Δημήτρη Ιωάννου
(1991)1 ΑΑΔ 1036, Ανδρέα Χρσιτοδούλου v. Θεοδώρας Αγαθοκλέους
(1996)1(Β) ΑΑΔ 1203). Ενόψει του λόγου της πιο πάνω απόφασης και του ότι στην εξεταζόμενη περίπτωση η ομνύουσα δικηγόρος ποτέ σύμφωνα με τα πρακτικά της υπόθεσης όπως προκύπτουν από το φάκελο δεν έχει εμφανισθεί στη διαδικασία και λαμβανομένου επίσης υπόψη ότι τα όσα ορκίζεται αναφέρει ότι τα έχει πληροφορηθεί από τον Δρ Ανδρέα Στυλιανίδη που είναι ο αντιπρόσωπος των εναγόντων στην Κύπρο, καθώς επίσης ότι είναι και εξουσιοδοτημένη από τους τελευταίους κρίνεται ότι παρά το ανεπιθύμητο της τακτικής αυτής που συχνά ακολουθείται, ο λόγος αυτός της ένστασης δεν μπορεί να ευσταθήσει. Ούτε μπορεί να θεωρηθεί ότι υπήρξε αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην υποβολή της αίτησης. Από την καταχώρηση της αγωγής και μέχρι σήμερα έχουν παρέλθει δύο σχεδόν χρόνια, χωρίς όμως μέχρι σήμερα η ακρόαση της υπόθεσης να έχει ξεκινήσει. Η αίτηση καταχωρήθηκε ένα περίπου μήνα αφότου οι ενάγοντες κατέβαλαν τα ποσά που απαιτήθηκαν για επιδιορθώσεις που έκαμαν σε σχέση με προβλήματα υδαστοστεναγότητας που παρουσιάσθηκαν στις βεράντες των δύο διαμερισμάτων. Τέτοια προβλήματα υδατοστεγανότητας στην τοιχοποιϊα των διαμερισμάτων παρουσίαζαν τα διαμερίσματα από προηγουμένως, όμως κατά τους χειμερινούς μήνες του 2012 παρουσιάσθηκαν και στις βεράντες των διαμερισμάτων. Τον Νοέμβριο του 2012 έγιναν κάποιες επιδιορθώσεις που όμως δεν έλυσαν το πρόβλημα, με αποτέλεσμα οι ενάγοντες να αναγκασθούν να ζητήσουν από πολιτικό μηχανικό την ετοιμασία έκθεσης. Αυτή ετοιμάσθηκε και φέρει ημερομηνία 14/3/
- Οι εργασίες για τα προβλήματα στις βεράντες εκτελέσθηκαν περί τον Ιούνιο του 2013 και η τελευταία πληρωμή για εξόφληση των εργασιών έγινε περί τα μέσα Νοεμβρίου του
- Όταν αυτή ολοκληρώθηκε και καταβλήθηκαν τα ποσά που δαπανήθηκαν για τις επιδιορθώσεις οι ενάγοντες καταχώρησαν την υπό κρίση αίτηση στις 17/12/
- Όπως προκύπτει από τα πιο πάνω, οι ενάγοντες καταχώρησαν την υπό κρίση αίτηση μετά την ολοκλήρωση των εργασιών επιδιόρθωσης στις βεράντες για προβλήματα υδατοστεναγότητας που παρουσιάσθηκαν σε αυτές μετά την καταχώρηση της αγωγής και μόλις ξόφλησαν τα ποσά που απαιτήθηκαν για διεξαγωγή των εργασιών. Με βάση τα πιο πάνω κρίνεται ότι δεν υπάρχει οποιαδήποτε καθυστέρηση στην καταχώρηση της αίτησης που θα μπορούσε να επενεργήσει σε βάρος των εναγόντων αφού και όπως και στην υπόθεση Astor, πιο πάνω αποφασίσθηκε, ο παράγοντας χρόνος είναι μόνο σχετικός και το Δικαστήριο κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας, συνυπολογίζει όλους τους παράγοντες που η νομολογία καθιέρωσε ως διαδραματίζοντες ρόλο, καθώς και όλα τα σχετικά γεγονότα στο πλαίσιο των ιδιαιτεροτήτων της κάθε υπόθεσης. Κρίνεται επίσης ότι το αίτημα υποβάλλεται με την απαιτούμενη επάρκεια αφού τα πιο πάνω επεξηγούνται στην ένορκο δήλωση που στηρίζει την αίτηση. Ούτε ο προβαλλόμενος λόγος ένστασης ότι η αιτούμενη τροποποίηση είναι αχρείαστη και/ή αδικαιολόγητη και αναφέρεται σε γεγονότα που προϋπήρχαν της καταχώρησης της αγωγής μπορεί να ευσταθήσει αφού όπως πιο πάνω αναφέρεται, προβλήματα στην τοιχοποιϊα των διαμερισμάτων υπήρχαν από προηγουμένως, στη συνέχεια όμως τέτοια προβλήματα παρουσιάσθηκαν και στις βεράντες με αποτέλεσμα οι ενάγοντες να ενεργήσουν όπως πιο πάνω περιγράφεται. Ούτε μπορεί να θεωρηθεί ότι η καταχώρηση της αίτησης δεν γίνεται καλόπιστα, προσλαμβάνει μορφή περιφρόνησης του Δικαστηρίου, συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας και αποσκοπεί στην πρόκληση καθυστέρησης στην εκδίκαση της υπόθεσης όπως εισηγούνται οι εναγόμενοι. Όπως είναι νομολογημένο, για να πετύχει ως λόγος ένστασης η ύπαρξη κακοπιστίας αυτή θα πρέπει να είναι εμφανής, κάτι που δεν συμβαίνει στην παρούσα περίπτωση, ούτε όμως και υποδεικνύεται οτιδήποτε συγκεκριμένο από τους εναγομένους που να παραπέμπει σε ύπαρξη κακοπιστίας. Το ίδιο ισχύει και για τα όσα αναφέρονται από τους εναγομένους για περιφρόνηση του Δικαστηρίου και κατάχρηση της διαδικασίας αφού και οι ισχυρισμοί αυτοί παρέμειναν εντελώς μετέωροι και γενικόλογοι. Αποδεκτός δεν μπορεί επίσης να γίνει και ο προβαλλόμενος λόγος ένστασης ότι έγκριση της αίτησης θα επιφέρει επαναπροσδιορισμό των επιδίκων θεμάτων και τέτοια βλάβη στους εναγομένους που δεν θα μπορεί να αποζημιωθεί με την καταβολή των εξόδων. Όπως προκύπτει από την Έκθεση Απαίτησης οι ενάγοντες αξιώνουν από τους εναγομένους αποζημιώσεις για παράβαση των μεταξύ τους συμβάσεων αλλά και αποζημιώσεις για ζημιές που υπέστησαν λόγω κακοτεχνιών και/ή για αποκατάσταση της υδατοστεναγότητας της τοιχοποιϊας και της ταράτσας των διαμερισμάτων. Tώρα επιδιώκουν να προσθέσουν ζητήματα που έχουν σχέση και πάλι με την υδατοστεναγότητα, αυτή τη φορά όμως των βεραντών των διαμερισμάτων. Αυτό όμως δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να θεωρηθεί ότι μεταβάλλει ή διαφοροποιεί με οποιοδήποτε τρόπο τα υφιστάμενα επίδικα ζητήματα τα οποία απλώς διευρύνονται και επεκτείνονται και σε άλλες ζημιές που προέκυψαν από το ίδιο ουσιαστικά πρόβλημα, αυτό της υδατοστεναγότητας, αλλά απλώς σε διαφορετικά σημεία των διαμερισμάτων. Ούτε μπορώ να διακρίνω για ποιο λόγο οι εναγόμενοι θα υποστούν οποιαδήποτε βλάβη η οποία δεν θα μπορεί να αποζημιωθεί με την καταβολή εξόδων όπως προβάλλεται επίσης ως λόγος ένστασης. Θα πρέπει πάντως να λεχθεί ότι καμία συνέπεια που δεν θα μπορεί να αποζημιωθεί με την καταβολή εξόδων δεν έχει υποδειχθεί με μαρτυρία στην ένορκο δήλωση που συνοδεύει την ένσταση και έτσι και ο λόγος αυτός παρέμεινε μετέωρος και αστήρικτος. Με βάση όλα τα πιο πάνω, συνεκτιμώντας όλες τις περιστάσεις της υπόθεσης, λαμβάνοντας υπόψη ότι κάθε υπόθεση δικάζεται και αποφασίζεται με βάση τα επίδικα θέματα όπως αυτά εγείρονται στα δικόγραφα, της δυνατότητας που παρέχεται σε κάθε διάδικο να προβάλει ελεύθερα τους ισχυρισμούς του (βλ. Geto, πιο πάνω), σε συνδυασμό με το ότι καμία αδικία ή δυσμενής επηρεασμός θα επέλθει στα δικαιώματα των εναγομένων, κρίνεται ότι είναι προς το συμφέρον της δικαιοσύνης, το αίτημα για τροποποίηση να εγκριθεί. Σε σχέση τώρα με το θέμα των εξόδων, χρήσιμα είναι τα όσα αποφασίσθηκαν στην υπόθεση Χαρίλαου Χατζηγέρου v. Αρχής Ηλεκτρισμού Κύπρου,
(2003)3 ΑΑΔ 31, με την οποία ανατράπηκε ο κανόνας που ίσχυε μέχρι τότε ότι, τα έξοδα σε αίτηση τροποποίησης, επιδικάζονται υπέρ του καθ' ου η αίτηση, γιατί αυτός δεν λάμβανε αρκούντως υπόψη τον κανόνα στον οποίο στηρίζεται η αρχή για επωμισμό της δαπάνης στο διάδικο που προκάλεσε αχρείαστα τα έξοδα. Αποφασίσθηκε στην υπόθεση αυτή ότι, η ορθή τομή σε αυτές τις περιπτώσεις, είναι η επιδίκαση εξόδων στον καθ' ου η αίτηση, του ½ των εξόδων. Αποφασίστηκε σε αυτήν ότι «εφόσον η ακρόαση που προέκυψε από την ένσταση του καθ' ου η αίτηση, απέβη σε όφελος του αιτητή, το 1/2 των εξόδων επιδικάστηκαν υπέρ του καθ' ου η αίτηση» (βλ. Ευσταθίου v. Λαική
(2003)1 ΑΑΔ 1007). Γι' αυτό και υπέρ των εναγόντων, θα επιδικασθεί μόνο το ½ των εξόδων της αίτησης. Συνακόλουθα εκδίδεται διάταγμα για τροποποίηση ως η παραγρ. (α) (x-xiii)της αίτησης. Η τροποποιημένη Έκθεση Απαίτησης να καταχωρηθεί εντός 10 ημερών από την σύνταξη του διατάγματος και η Υπεράσπιση στην τροποποιηθείσα Έκθεση Απαίτησης εντός περαιτέρω 10 ημερών και τυχόν Απάντηση σε αυτήν εντός περαιτέρω 10 ημερών. Τα έξοδα που θα σπαταληθούν λόγω της τροποποίησης (thrown away expenses), όπως και το ½ των εξόδων της παρούσας αίτησης όπως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ των εναγομένων/καθ' ων η αίτηση και σε βάρος των εναγόντων/αιτητών και να είναι εισπρακτέα στο τέλος της διαδικασίας της αγωγής. (Υπ.) ............. Μ. Λάρμου-Παπαδήμα, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής civil/interim subject: tropopiisi cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο