Divino Distribution LLP ν. CP Media (Cyprus) Ltd, Αρ. Αγωγής 4250/13, 20/6/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup
- on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2014:A254 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Τ. Ψαρά-Μιλτιάδου, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής 4250/13 Μεταξύ: Divino Distribution LLP, από Ηνωμένο Βασίλειο Εναγόντων -και- CP Media (Cyprus) Ltd, από Λεμεσό Εναγομένων ----------------------------- Αίτηση ημερ. 12.2.2014 20 Ιουνίου 2014 Για Ενάγοντες-Αιτητές: κ. Π. Κούρτελος Για Εναγόμενους-Καθ' ων η Αίτηση: κα Α. Κακογιάννη με κ. Θ. Χριστοδούλου ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Οι Αιτούμενες θεραπείες και η νομική βάση Οι Αιτητές εξαιτούνται ενδιάμεσες θεραπείες ως ακολούθως: Α. Ενδιάμεσο και/ή Επικουρικό και/ή Παρεπόμενο διάταγμα του Δικαστηρίου διά του οποίου να διατάζονται οι Εναγόμενοι-Καθ΄ων η Αίτηση όπως εντός 7 εργάσιμων ημερών από την επίδοση του διατάγματος αυτού, αποκαλύψουν μέσω ένορκης δήλωσης των διευθυντών και/ή αξιωματούχων των και/ή δεόντως εξουσιοδοτημένου αντιπροσώπου και/ή υπηρέτη αυτών και/ή των ημεδαπών δικηγόρων των στους Αιτητές προς υποβοήθηση του απαγορευτικού διατάγματος παγκοσμίου βεληνεκούς (τύπου Mareva), ημερομηνίας 5.12.2013 αυτού του Δικαστηρίου τα ακόλουθα: i. όλους τους τραπεζικούς λογαριασμούς τους οποίους διατηρούν είτε επ΄ονόματι των είτε των οποίων αποτελούν τους πραγματικούς κατόχους και/ή ιδιοκτήτες και/ή τελικούς και/ή απώτερους δικαιούχους (ultimate beneficial owners) ή άλλως πως τους ανήκουν και οι οποίοι βρίσκονται σε χρηματοπιστωτικά ιδρύματα εντός δικαιοδοσίας και/ή εκτός δικαιοδοσίας αναφέροντας τα ποσά, αριθμό και τα στοιχεία του τραπεζικού ιδρύματος στα οποία βρίσκονται κατατεθειμένα. ii. όλα της τα περιουσιακά στοιχεία και/ή οποιαδήποτε ακίνητη και/ή κινητή ιδιοκτησία που βρίσκονται εντός της Κυπριακής Δημοκρατίας και/ή παγκοσμίως επ΄ονόματι των και/ή δικαιωματικά (beneficially) ή άλλως πως τους ανήκουν, αναφέροντας την αξία, τοποθεσία και περιγραφή των εν λόγω περιουσιακών στοιχείων. Η παρούσα αίτηση στηρίζεται κυρίως στα άρθρα 29, 31 και 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου - Ν.14/60(όπως τροποποιήθηκε) και στις αρχές επί των απαγορευτικών διαταγμάτων, στις εφαρμοστέες αρχές επί των απαγορευτικών διαταγμάτων τύπου Mareva Injunction και των διαταγμάτων τύπου Norwich Pharmacal, στο κοινό δίκαιο και το δίκαιο της επιείκειας (equity law), ως και επί της εγγενούς εξουσίας και πρακτικής του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα τα οποία υποστηρίζουν την αίτηση, εκτίθενται στην ένορκη δήλωση της κας Σωτηρίας Χρίστου, ημερομηνίας 12.2.2014, δικηγόρου στο γραφείο των Εναγόντων-Αιτητών στα οποία γεγονότα θα αναφερθώ και στη συνέχεια. Ένσταση: Η ένσταση έχει την ίδια περίπου νομική βάση και έχει τους ακόλουθους λόγους ένστασης: 1. Δεν υπάρχει οποιαδήποτε μαρτυρία και/ή δεν έχει καταδειχθεί ότι συντρέχουν ιδιαίτερες περιστάσεις που να δικαιολογούν και/ή να καθιστούν αναγκαία την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων και η δε διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου σε τέτοιες φύσεως αιτήσεις, ασκείται με φειδώ. 2. Σκοπός τέτοιων διαταγμάτων ως των αιτουμένων, είναι η αποτελεσματική εφαρμογή του απαγορευτικού διατάγματος και όχι η εξασφάλιση ή η πληροφόρηση των Αιτητών ως προς τα περιουσιακά στοιχεία των Καθ΄ων η αίτηση και καμία μαρτυρία ή ένδειξη υπάρχει ότι χωρίς τα αιτούμενα διατάγματα, τα ήδη εκδοθέντα απαγορευτικά διατάγματα δεν θα εφαρμοστούν. 3. Η Αιτήτρια δε νομιμοποιείται και/ή εμποδίζεται να επιδιώκει τις αιτούμενες θεραπείες στο παρόν στάδιο αφ' ης στιγμής εκκρεμεί έφεση κατά της απόφασης με την οποία εκδόθηκαν τα απαγορευτικά διατάγματα σε σχέση με τα οποία επιδιώκονται οι αιτούμενες θεραπείες. 4. Η Αιτήτρια δε νομιμοποιείται και/ή εμποδίζεται να επιδιώκει τις αιτούμενες θεραπείες στο παρόν στάδιο και συγκεκριμένα μεταγενέστερα της αίτησης ημερομηνίας 30.9.2013 για έκδοση απαγορευτικών διαταγμάτων και/ή αφότου ολοκληρώθηκε πρωτόδικα η εν λόγω διαδικασία. 5. Οι Αιτητές δε νομιμοποιούνται και/ή εμποδίζονται να επιδιώκουν τις αιτούμενες θεραπείες καθότι υπάρχει δεδικασμένο καθώς οι Αιτητές,. στο στάδιο εκδίκασης της αίτησης για απαγορευτικά διατάγματα, μέσω του δικηγόρου τους, αιτήθηκαν την έκδοση επικουρικού διατάγματος αποκάλυψης, πανομοιότυπου με τα αιτούμενα με την παρούσα διατάγματα. Επί των δυο πιο πάνω λόγων 4 και 5 οι Καθ' ων η Αίτηση επεξηγούν ότι από τη στιγμή που τα αιτούμενα διατάγματα, γίνονται, ως ισχυρίζονται οι Αιτητές, για υποβοήθηση των ήδη εκδοθέντων απαγορευτικών διαταγμάτων, όφειλαν να τα ζητήσουν ταυτόχρονα με τα απαγορευτικά διατάγματα. Ο σκοπός των αιτούμενων διαταγμάτων έχει πλέον εκλείψει, συνεπεία της συμπεριφοράς των Αιτητών οι οποίοι επανέρχονται στο Δικαστήριο πέραν των 2 μηνών μετά την έκδοση των απαγορευτικών διαταγμάτων, ενώ παραδόξως ισχυρίζονται ότι τα αιτούμενα διατάγματα είναι αναγκαία για την αποτελεσματικότητα των απαγορευτικών διαταγμάτων, ενώ για περισσότερο από 2 μήνες δεν έλαβαν οποιαδήποτε μέτρα για να επιβεβαιώσουν, όπως ισχυρίζονται ότι είναι η πρόθεσή τους, την αποτελεσματικότητα των απαγορευτικών διαταγμάτων. Επιπρόσθετα, δεν υπήρξαν οποιεσδήποτε αλλαγές περιστάσεων οι οποίες να δικαιολογούν την επιστροφή των Αιτητών στο Δικαστήριο με την παρούσα Αίτηση. 6. Οι αιτούμενες πληροφορίες συνιστούν προσωπικά δεδομένα και/ή εμπιστευτικής φύσεως και τυχόν απόδοσή τους στους Αιτητές δυνατόν να επιφέρει βλάβη στους Καθ΄ων η Αίτηση και/ή αποτελούν παραβίαση του άρθρου 15 του Συντάγματος. 7. Το ισοζύγιο της ευχέρειας γέρνει υπέρ της απόρριψης της αίτησης. 8. Η αίτηση δεν υποστηρίζεται από έγκυρη ένορκη δήλωση και/ή ένορκη δήλωση, η οποία μπορεί να ληφθεί υπόψη από το Δικαστήριο. Οι πιο πάνω λόγοι αναλύονται στην ένορκη δήλωση που στηρίζει την ένστασης της κας Laoura Baglardiou, η οποία είναι η μόνη εργοδοτούμενη των Καθ' ων η αίτηση και όπως δηλώνει γνωρίζει τα γεγονότα της υπόθεσης από προσωπική ανάμειξη και από πληροφορίες που έλαβε από τους δικηγόρους. Το ήδη εκδοθέν διάταγμα και οι παρούσες θεραπείες ως βοηθητικές αυτού Το Δικαστήριο είχε - στις 5.12.2013 - εκδώσει εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση διάταγμα παγοποίησης λογαριασμών παγκοσμίας εμβέλειας αφού θεώρησε ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν.14/60 όπως αναλύονται στο αιτιολογικό της απόφασης του Δικαστηρίου ημερομηνίας 5.12.2013 Πιο συγκεκριμένα το περιεχόμενο του διατάγματος έχει ως εξής: «Α. Ενδιάμεσο Συντηρητικό και/ή Απαγορευτικό Διάταγμα του Δικαστηρίου το οποίο να απαγορεύει στους Εναγόμενους-Καθ' ων η Αίτηση και/ή στους αντιπροσώπους και/ή υπηρέτες αυτών ομού και/ή οποιωνδήποτε εξ' αυτών από του να εμβάσουν και/ή πληρώσουν και/ή αποξενώσουν και/ή διαθέσουν και/ή καθ' οιονδήποτε τρόπο μεταφέρουν οποιοδήποτε ποσό ευρίσκεται κατατεθειμένο σε τραπεζικούς λογαριασμούς είτε οι εν λόγω λογαριασμοί και/ή καταθέσεις βρίσκονται σε τραπεζικά και/ή συνεργατικά ιδρύματα εντός δικαιοδοσίας είτε ευρίσκονται σε τράπεζες εκτός δικαιοδοσίας μέχρι του ποσού των Δολαρίων Αμερικής $1,511,347,70 (Ένα εκατομμύριο πεντακόσιες έντεκα χιλιάδες τρακόσια σαράντα επτά δολάρια και εβδομήντα σεντ) ή του ισόποσου του εν λόγω ποσού σε Ευρώ μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου και/ή μέχρι την τελική εκδίκαση και/ή αποπεράτωση της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής (περιλαμβανομένης και τυχόν εφέσεως που ήθελε καταχωρηθεί κατά της τελικής απόφασης του Δικαστηρίου) εξαιρουμένων των πιο κάτω πληρωμών: i. Ποσά που αφορούν σε μισθοδοσία των υπαλλήλων των Εναγομένων Καθ' ων η Αίτηση. ii. Δικηγορικά έξοδα των Εναγομένων - Καθ' ων η Αίτηση και/ή δικαστικά έξοδα ως ήθελε στο πλαίσιο της παρούσης διαδικασίας διαταχθούν υπό του Δικαστηρίου μέχρι €5.000. Ενδιάμεσο Συντηρητικό και/ή Απαγορευτικό Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να απαγορεύεται στους Εναγόμενους-Καθ' ων η Αίτηση ενεργώντας μέσω των διευθυντών και/ή αξιωματούχων των και/ή πληρεξουσίων αντιπροσώπων και/ή υπηρετών των, από του να πωλήσουν και/ή καθ' οιονδήποτε τρόπο επιβαρύνουν και/ή αποξενώσουν και/ή μεταβιβάσουν και/ή δωρίσουν οποιαδήποτε ακίνητη και/ή κινητή περιουσία και/ή περιουσιακά στοιχεία των είτε εντός είτε εκτός δικαιοδοσίας μέχρι του ποσού των Δολ. Αμερικής 1,511,347.70 (Ένα εκατομμύριο πεντακόσιες έντεκα χιλιάδες τρακόσια σαράντα επτά δολάρια και εβδομήντα σεντ) ή του ισόποσου του εν λόγω ποσού σε Ευρώ μέχρι πλήρους εκδικάσεως και αποπερατώσεως της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής (περιλαμβανομένης και τυχόν εφέσεως που ήθελε καταχωρηθεί κατά της τελικής απόφασης του Δικαστηρίου). Γ. Ενδιάμεσο Συντηρητικό και/ή Απαγορευτικό και/ή Επικουρικό Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να απαγορεύεται στους Εναγόμενους-Καθ' ων η Αίτηση ενεργώντας μέσω των διευθυντών και/ή αξιωματούχων των και/ή πληρεξουσίων αντιπροσώπων και/ή υπηρετών των, από του να πωλήσουν και/ή καθ' οιονδήποτε τρόπο επιβαρύνουν και/ή αποξενώσουν και/ή μεταβιβάσουν και/ή δωρίσουν τα δικαιώματα αποκλειστικής χρήσης και/ή τα πνευματικά δικαιώματα (rights (copyright) to audio-visual works) επί των κινηματογραφικών ταινιών και/ή των οπτικοακουστικών μέσων τα οποία εμφαίνονται στο Παράρτημα «Α» της παρούσας Αίτησης. Δ. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να διευκρινίζονται τα ακόλουθα αναφορικά με πρόσωπα εκτός Κύπρου (persons outside Cyprus): I. Εκτός των όσων προνοούνται πιο κάτω, οι όροι των πιο πάνω Διαταγμάτων, δεν επηρεάζουν οποιοδήποτε πρόσωπο εκτός της δικαιοδοσίας αυτού του Δικαστηρίου εξαιρουμένων των Εναγομένων-Καθ' ων η Αίτηση και/ή του κάθε ενός από τους διευθυντές της και/ή αξιωματούχους της και/ή πληρεξούσιους αντιπροσώπους και/ή υπηρέτες αυτών. II. Οι όροι των ρηθέντων Διαταγμάτων επηρεάζουν τα ακόλουθα πρόσωπα σε οποιαδήποτε χώρα εκτός της δικαιοδοσίας του παρόντος Δικαστηρίου: (
- i)οποιοδήποτε πρόσωπο το οποίο υπόκειται στη δικαιοδοσία του παρόντος Δικαστηρίου. (
- ii)οποιοδήποτε πρόσωπο στο οποίο επιδόθηκε γραπτή ειδοποίηση του παρόντος Διατάγματος στον τόπο συνήθους κατοικίας του ή συνήθους διεξαγωγής εργασιών εντός της δικαιοδοσίας του παρόντος Δικαστηρίου. (iii) οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο, μόνο στον βαθμό που το παρών Διάταγμα κηρυχθεί εκτελεστό από ή είναι εκτελεστό από αρμόδιο Δικαστήριο σε εκείνη τη χώρα και/ή στην αλλοδαπή δικαιοδοσία. Τα διατάγματα είχαν εκδοθεί υπό τον όρο καταβολής εκ μέρους των Αιτητών τραπεζικής εγγύησης ύψους €80.000,00, όπερ και εγένετο. Εναντίον της οποίας οι Καθ' ων η Αίτηση έχουν ασκήσει την υπ' αρ. Ε4/14 Έφεση,» Νομική Πτυχή - Συμπεράσματα Για τους Αιτητές το διάταγμα το οποίο διά της παρούσης τώρα αξιώνεται έχει επικουρικό και συμπληρωματικό χαρακτήρα. Στις περιπτώσεις όπου εκδίδονται διατάγματα παγοποίησης τύπου Mareva, είναι συνήθως αναγκαίες κάποιες παρεπόμενες θεραπείες, προκειμένου να ευδοκιμήσουν και/ή να έχουν ουσιαστικό και απτό αποτέλεσμα τα ουσιαστικά διατάγματα. Οι Αιτητές ισχυρίζονται ότι η προσφυγή στις υποβοηθητικές αυτές θεραπείες προέκυψε ως αναγκαιότητα λόγω της δυσκολίας εντοπισμού λεπτομερειών και στοιχείων, χωρίς τον εξαναγκασμό του Καθ' ου η Αίτηση. Γενικά προσθέτουν τα διατάγματα παγοποίησης προϋποθέτουν ότι εντός συγκεκριμένης μικρής περιόδου από της επίδοσης του σχετικού διατάγματος, ο εναγόμενος θα πρέπει να προμηθεύσει τον Αιτητή με πληροφορίες ως προς την αξία, την τοποθεσία και την αναλυτική δομή των περιουσιακών του στοιχείων, στο βαθμό που αυτά καλύπτουν αξία συγκεκριμένου ύψους. Δέχονται πάντως οι Αιτητές ότι η διακριτική επ' αυτού ευχέρεια του Δικαστηρίου δέον να ασκείται με μεγάλη περίσκεψη και κυρίως ως βοήθημα στη διαδικασία εκτέλεσης το οποίο στοχεύει στην πρόληψη ενεργειών που τείνουν να υπονομεύσουν την αποτελεσματικότητα της δικαστικής διαδικασίας. Οι προϋποθέσεις έκδοσης των διαταγμάτων παγοποίησης, δηλαδή του πρώτου διατάγματος έχουν ήδη κριθεί. Στηνπαρούσα αίτηση όμως επαναφέρεται με ένα ιδιόμορφο τρόπο η Τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32 και η αρχή της προσφορότητας, θέματα τα οποία θα πρέπει να επαναξιολογηθούν και με βάση τα δεδομένα της παρούσας αίτησης. Είναι λοιπόν χρήσιμο να εξετάσουμε την υπάρχουσα γι' αυτό το θέμα νομολογία. Μια από τις πρώτες αυθεντίες που θα μπορούσε να κριθεί ότι έχει ασχοληθεί ευθέως με το θέμα αυτό είναι η υπόθεση A and Another v. C and Others
(1981)2 W.L.R. 629 στην οποία αναφέρονται τα εξής: «.................................... If the court were to deny itself the right to exercise this jurisdiction in aid of the Mareva injunction, it could prevent the Mareva jurisdiction from being effective to achieve its purpose: for a plaintiff, faced with lack of knowledge of the value of a specified asset of a particular defendant, may, in the examples I have given, be deterred from giving his undertaking in damages with the result that he is unable to obtain the relief. In any event, in the examples I have given, the information may be necessary in the interests of justice to ensure that the jurisdiction is properly exercised». Ο επικουρικός χαρακτήρας των διαταγμάτων αποκάλυψης προκύπτει και από την υπόθεση Ashianti v Kashi [1987] Q.B. 888: «In the present case we are concerned not only with a Mareva injunction but also with an order for discovery which was made ancillary to the injunction. It is important to remember that this is not an action where any proprietary claim is made, nor is it a tracing action. It is an action founded on an alleged failure to pay monies due under a contract. What basis is there, therefore, for an order for discovery of the defendant's assets? It is not an order for discovery under R.S.C., Ord. 24 . It seems to me that in the present state of the law the only basis for such an order is that it is made in aid of and ancillary to an injunction in the Mareva form. The power to order discovery exists, but it is a power which exists to make the injunction effective. It seems to me to follow that, at any rate prima facie, discovery should be limited, first, to the ascertainment of assets which will be covered by the Mareva order and, second, at a later stage, to enable the court to consider any application by the party enjoined to vary the Mareva injunction. » Εκείνη η υπόθεση που απασχόλησε τόσο την πλευρά των Αιτητών όσο και των Καθ' ων η Αίτηση ήταν η υπόθεση Derby & Co Ltd v Weldon Νο.1 [1990] Ch. 48, στην οποία επισημαίνεται η δυνατότητα του Δικαστηρίου να εκδίδει διάταγμα αποκάλυψης ακόμα και για περιουσιακά στοιχεία τα οποία βρίσκονται εκτός δικαιοδοσίας. Η πλευρά των Καθ' ων η Αίτηση επικαλέστηκε ιδιαίτερα τη βαρύτητα που έχει η υπόθεση Α. J. Bekhor & Company Ltd v Bilton [1981] EWCA Civ 8, όπου τονίζεται η φειδώ με την οποία πρέπει να εκδίδονται τέτοια διατάγματα: "I agree that the power to order discovery in support of a Mareva injunction should be sparingly exercised and if too readily resorted to could easily become a most oppressive procedure. I am sure that the judges in the commercial court have this well in mind. There should be no question of an order for discovery becoming a usual part of the Mareva relief.» Όπως επισημάνθηκε μάλιστα στην εν λόγω υπόθεση: But a court of law can only do what it has power or jurisdiction to do. It is as important that it should not exceed its powers to interfere in the lives of private citizens and to compel them to make public what they may wish to keep private, as that it should use them to the full to protect and enforce private and public rights and restrain their destruction or infringement. Injustice comes from abuse of power, judicial power included, as well as from failure to exercise it." Είναι επίσης γεγονός ότι αυτή η ευχέρεια του Δικαστηρίου ασκείται πιο εύκολα όταν η αγωγή βασίζεται σε απάτη (βλ. A v C (No.2)
(1982)Q.B.
- Οι Αιτητές καθορίζουν την αναγκαιότητα έκδοσης του παρόντος διατάγματος ως εξής από την ένορκη δήλωση της κας Χρίστου: «Σε ότι αφορά το εξαιτούμενο διά της παρούσας διάταγμα αποκάλυψης αυτό αιτούνται οι Αιτητές ως αναγκαία θεραπεία προκειμένου να ευδοκιμήσει ουσιαστικά το εκδοθέν διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου λόγω της αδυναμίας εντοπισμού λεπτομερειών και στοιχείων άνευ του δικαστικού εξαναγκασμού των Καθ' ων η Αίτηση. Σε ενάντια δε περίπτωση το εκδοθέν διάταγμα αφ' εαυτού και μόνο δεν επαρκεί προκειμένου για να αναπτύξει πλήρως το εύρος της ισχύος του αφής καθίσταται αδύνατη η άσκηση της εποπτείας εφαρμογής και συμμόρφωσης στους όρους αυτού υπό των Καθ' ων η Αίτηση. Ειλικρινά φρονώ ότι η έκδοση του αιτούμενου αυτού διατάγματος είναι επιβεβλημένη υπό τις περιστάσεις προκειμένου το εκδοθέν διάταγμα να καταστεί πιο αποτελεσματικό αφού εκτός αν διαταχθούν οι Καθ' ων η Αίτηση να προσκομίσουν και παρουσιάσουν στοιχεία σύμφωνα με τα οποία, κατ' ακολουθία του εκδοθέντος διατάγματος, μεταξύ άλλων, έχουν δεσμευθεί περιουσιακά στοιχεία για τα ποσά τα οποία βρίσκονται κατατεθειμένα σε οποιοδήποτε λογαριασμό εντός και εκτός δικαιοδοσίας στο βαθμό που αυτά καλύπτουν ποσό ύψους $1,511,347.70 ή το ισόποσο σε Ευρώ, για σκοπούς υποβοήθησης εκτέλεσης του διατάγματος ημερομηνίας 5/02/
- Επιπρόσθετα ειλικρινά πιστεύω ότι εκτός εάν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα θα είναι αδύνατο για τους Αιτητές -και είναι- να παρακολουθήσουν κατά πόσο οι Καθ' ων η Αίτηση ενεργούν εντός των πλαισίων του διατάγματος και εάν οι τελευταίοι ενεργούν κατά τρόπο που αντίκειται σε αυτό ώστε μέχρι οριστικής εκδικάσεως της παρούσας να μην λάβει εν τω μεταξύ μακράν της εποπτείας του Δικαστηρίου οποιαδήποτε αποξένωση η οποία θα αντιμάχεται το διάταγμα ημερομηνίας 5/02/2013 καθιστώντας επίσης την ικανοποίηση τυχόν δικαστικής απόφασης η οποία μπορεί να εκδοθεί στο μέλλον υπέρ των Αιτητών αδύνατο να ικανοποιηθεί.» Οι Καθ' ων η Αίτηση δια της ένορκης δήλωσης κας Baglaridou ανταπαντούν ότι οι Αιτητές δεν παρέθεσαν μαρτυρία ούτε έδειξαν καλό λόγο για τις αιτούμενες θεραπείες ειδικά επί τη βάση ότι η Εναγόμενη είναι Κυπριακή Εταιρεία με Κύπρια διευθύντρια υπόλογη σε παρακοή διατάγματος. Εξ άλλου δεν υπήρξε πρόθεση αποξένωσης ή άλλως πως που να δικαιολογούσε τις αιτούμενες θεραπείες. Οι Αιτητές επίσης αναφέρονται στο Τεκμ.1.16 τους εξελεγμένους λογαριασμούς των Καθ' ων η Αίτηση όπου καθορίζεται ότι τα κύρια περιουσιακά στοιχεία των Καθ' ων η Αίτηση είναι τα δικαιώματα χρήσης σε σχέση με οπτικοακουστικά μέσα κ.α. (βλ. σελ.14 της πιο πάνω ένορκης δήλωσης). Έχω εξετάσει τα αιτούμενα επικουρικά διατάγματα υπό το πρίσμα των πιο πάνω θέσεων. Όπως ισχυρά προκύπτει από τη νομολογία το Δικαστήριο δεν πρέπει να καταφεύγει σε έκδοση τέτοιων διαταγμάτων παρά μόνο στις περιπτώσεις εκείνες που είναι απαραίτητο εκ των πραγμάτων να διασφαλισθεί η αποτελεσματικότητα των ουσιαστικών διαταγμάτων. Εν προκειμένω δεν έχω πεισθεί ότι συντρέχουν ειδικές περιστάσεις άλλες εκτός του γενικού φόβου των Αιτητών ότι δυνατόν να μην είναι αποτελεσματικά τα εκδοθέντα διατάγματα. Αν τέτοια τοποθέτηση θα ήταν αρκετή, τα επικουρικά διατάγματα που είναι συγκεκριμένης φύσης θα εκδίδονται ως θέμα πρακτικής σε κάθε διάταγμα παγοποίησης. Όμως δεν είναι αυτή η κατεύθυνση της Νομολογίας. Ακριβώς προκύπτει ότι είναι το αντίθετο που ισχύει. Τα διατάγματα αποκάλυψης είτε ως επικουρικά είτε ως Norwich δεν εκδίδονται για να βοηθήσουν τον Αιτητή να τελειοποιήσει την υπόθεση του (Nikiton v. Richards Butler
(2007)EWHC 173 (QB) ). Πρόσθετα, εν προκειμένω, ούτε η φύση της αξίωσης που πηγάζει από συναλλαγές των διαδίκων δεν προσδίδει στις περιστάσεις κάτι εξαιρετικό για να ασκηθεί θετικά η εξουσία του Δικαστηρίου. Να θυμίσω τα λεχθέντα στην υπόθεση A.J. Bekhor & Comp. Ltd v. Godfrey Derek Ernest Bilon (ανωτέρω) ".. the power to order discovery in support of a Mareva injunction should be sparingly exercises and if too readily resorted to could easily become a most oppressive procedure." H αναγκαιότητα δε κατάδειξης πραγματικού κινδύνου αποξένωσης είναι δεδομένη και εδώ δεν έχει καταδειχθεί κάτι τέτοιο. Στην Royal of Scotland plc v FAL Oil Company Limited, FAL Shipping Company Limited, Gulf Success International Shipping Inc, Sea Victory International Shipping Inc,
(2012)WL 4888907 το Δικαστήριο υπέδειξε: "It was realistically conceded that the evidence demonstrated real risk of dissipation. The evidence showed that the Defendants had in recent months and weeks apparently taken deliberate steps to dispose of their assets or to put their assets out of the legitimate reach of their creditors." Για τους λόγους που έχω εξηγήσει κρίνω ότι δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις άσκησης της εξουσίας του Δικαστηρίου υπέρ των αιτημάτων. Θα σταθώ και σ΄ένα τελευταίο θέμα που εγείρεται διά της ενστάσεως (βλ. Λόγους 4 και 5 ανωτέρω). Αν και δεν νοείται εν αυστηρά εννοία δεδικασμένο στις αιτήσεις (βλ. Recnex Trading Ltd κ.α. ν. Τράπεζα Πειραιώς Κύπρου Λτδ ECLI:CY:AD:2014:A269, Π.Ε. 71/11 ημερ.16.4.2014) όμως δεν θεωρώ ορθό ότι τα παρόντα αιτήματα δεν συμπεριλήφθησαν εξ αρχής στην πρώτη αίτηση. Μ΄αυτό τον τρόπο αποφεύγεται ο κατακερματισμός τόσο της υπόθεσης όσο και του χρόνου του Δικαστηρίου, αν βέβαια δεν συντρέχει συγκεκριμένος λόγος που να αναγκάζει ένα Αιτητή να επανέλθει εκ νέου. Για τους λόγους που έχω εξηγήσει η αίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα κρίνω ότι είναι ορθότερο να παραμείνουν ως έξοδα δίκης κρινόμενα στο τέλος ανάλογα με το αποτέλεσμα της αγωγής. (Υπ.) ............. Τ. Ψαρά-Μιλτιάδου, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΞΠ Subject: Civil / Other Actions / Interim Αναφορά: Συντηρητικό Διάταγμα / Επικουρικό / Παγοποίησης cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο