Μαρνέρου Χριστάκη Νικολάου ν. D. DEMETRIOU DEVELOPERS LTD, Αρ. Αγωγής 5267/13, 30/6/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2014:A270 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Μαυρονικόλα, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής 5267/13 Μεταξύ: Μαρνέρου Χριστάκη Νικολάου Ενάγοντα και D. DEMETRIOU DEVELOPERS LTD, από Κάτω Πολεμίδια, Λεμεσός Εναγομένης ------------------------------------ Αίτηση ημερομηνίας 22.11.2013 Ημερομηνία: 30 Ιουνίου, 2014 Για Ενάγοντα - Αιτητή: κ. Μ. Σωφρονίου Για Εναγόμενη - Καθ΄ ης η Αίτηση: κ. Χριστοφή για Δημητρίου & Δημητρίου Δ.Ε.Π.Ε. Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την παρούσα αίτηση ο Ενάγων/Αιτητής ζητά από το Δικαστήριο την έκδοση του ακόλουθου διατάγματος: «
- Διάταγμα που να απαγορεύει στην Εναγόμενη/Καθ' ης η Αίτηση από του να πωλήσει, υποθηκεύσει, μεταβιβάσει, διαθέσει και/ή με οποιοδήποτε άλλο τρόπο αποξενώσει την ακίνητη περιουσία που είναι γραμμένη στο όνομα της μέχρι της τελικής εκδίκασης της παρούσας αγωγής και η οποία περιουσία αναφέρεται στην επισυνημμένη ένορκο ομολογία του Μαρνέρου Χριστάκη Νικολάου από τη Λεμεσό και η οποία αφορά το κτιριακό συγκρότημα Block 4 μέσα στο κτήμα με αρ. εγγραφής 6/26, τεμάχιο 58, τμήμα F, Φ/Σχ. 59/090401 που βρίσκεται στην Ενορία Ζακάκι, τοποθεσία Τούμπα, στη Λεμεσό.» Βασίζει την αίτηση του στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, Κεφ.6, άρθρα 4, 5, 7 και 9 και στον περί Δικαστηρίων Νόμο 14/60, άρθρο 32 καθώς και στους Θεσμούς περί Πολιτικής Δικονομίας Δ.48, θ.1, 2 και 3 και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα επί των οποίων βασίζεται η παρούσα αίτηση εμφαίνονται στη συνημμένη ένορκη δήλωση του Ενάγοντος/Αιτητή ο οποίος δηλώνει πως έχει πλήρη γνώση των γεγονότων της παρούσας υπόθεσης. Υποστηρίζει ότι η απαίτηση εναντίον της Εναγομένης είναι για χρέος δυνάμει αγοραπωλητηρίου εγγράφου ημερ. 28.1.2010 για επιστροφή ποσού λόγω παράβασης ουσιώδους όρου της σύμβασης για το ποσό των €170.855,50 συμπεριλαμβανομένου του Φ.Π.Α. πλέον έξοδα. Είναι η θέση του ότι δυνάμει γραπτής συμφωνίας ημερ. 8.1.2010 που έγινε στη Λεμεσό μεταξύ του ιδίου και της Εναγομένης εταιρείας η εταιρεία συμφώνησε να του πωλήσει και ο ίδιος να αγοράσει από αυτή το υπό ανέγερση διαμέρισμα αρ.203, στον 2ο όροφο αποτελούμενο από τρία υπνοδωμάτια μετά του χώρου στάθμευσης αρ. 5 στο ισόγειο και της αποθήκης με αρ. 8 στο κτιριακό συγκρότημα Block 4 μέσα στο κτήμα με αρ. εγγραφής 6/26, Τεμάχιο 58, Τμήμα F, Φ/Σχ. 59/090401 που βρίσκεται στην ενορία Ζακάκι, τοποθεσία Τούμπα, στη Λεμεσό έναντι του ποσού των €170.855,50 συμπεριλαμβανομένου του Φ.Π.Α. (Τεκμήριο 1). Η πληρωμή του ως άνω ποσού έγινε από μέρους του με την υπογραφή της συμφωνίας όπως προέβλεπαν οι ουσιώδεις όροι της συμφωνίας (Τεκμήριο 1, παρ. 4.1). Ουσιώδης όρος της συμφωνίας (Τεκμήριο 1, παρ. 6.1) ήταν η αποπεράτωση της ανέγερσης του διαμερίσματος και όλης της πολυκατοικίας καθώς και η παράδοση του διαμερίσματος θα γινόταν εντός 18 μηνών μετά την έκδοση των σχετικών αδειών. Οι σχετικές άδειες εκδόθηκαν στις 21.2.2012 (Τεκμήριο 2). Μέχρι σήμερα έχουν παρέλθει σχεδόν 21 μήνες και η Εναγομένη εταιρεία αμελεί ή παραλείπει να παραδώσει το ρηθέν διαμέρισμα. Στις 29.1.2010 κατέθεσε αντίγραφο της εν λόγω συμφωνίας με αρ. φακέλου ΠΩΕ 149/10 στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο. Εξαιτίας της αδικαιολόγητης αυτής καθυστέρησης κάλεσε επανειλημμένα με επιστολές μέσω δικηγόρου την Εναγομένη εταιρεία να προβεί στα αναγκαία διαβήματα για την αποπεράτωση, ανέγερση και παράδοση του διαμερίσματος και συγκεκριμένα είχε αποστείλει στην επιστολή ημερ. 9.10.2013 (Τεκμήριο 3). Λόγω μη συμμόρφωσης της Εναγομένης με το περιεχόμενο της ρηθείσας επιστολής απέστειλε δεύτερη προειδοποιητική επιστολή με ημερ. 17.10.2013 (Τεκμήριο 4) με την οποία προειδοποιούσε για τερματισμό της επίδικης συμφωνίας. Εξαιτίας της μη ανταπόκρισης της στην ως άνω αναφερόμενη επιστολή προχώρησε σε τερματισμό της επίδικης συμφωνίας ημερ. 28.1.2010 με την επιστολή του ημερ. 1.11.2013 (Τεκμήριο 5). Παρά τα πιο πάνω, η Εναγομένη εταιρεία παράνομα, αυθαίρετα και αντισυμβατικά αρνήθηκε ή αμέλησε και εξακολουθεί να αρνείται ή αμελεί να προβεί στην αποπεράτωση, ανέγερση και παράδοση του διαμερίσματος. Ως εκ τούτου υφίσταται ταλαιπωρία, απώλειες και ζημιές ένεκα της στέρησης της χρήσης του διαμερίσματος ενώ η Εναγομένη εταιρεία κέρδισε ή κερδίζει και πλουτίζει αδικαιολόγητα σε βάρος του χωρίς νόμιμο δικαίωμα ή αιτία. Η Εναγομένη κατέχει ή είναι εγγεγραμμένη στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Λεμεσού ως ιδιοκτήτρια του κτιριακού συγκροτήματος Block 4 μέσα στο κτήμα με αρ. εγγραφής 6/26, Τεμ. 58, Τμήμα F, Φ/Σχ. 59/090401 που βρίσκεται στην ενορία Ζακάκι, τοποθεσία Τούμπα στη Λεμεσό. Αναφέρει πως πρόσφατα πληροφορήθηκε από άτομο του στενού επαγγελματικού περιβάλλοντος του διευθυντή της Εναγομένης και αληθινά ο ίδιος πιστεύει ότι η Εναγομένη προτίθεται να πωλήσει ή μεταβιβάσει σε τρίτους ή αποξενώσει ή δωρίσει τα πιο πάνω κτήματα της και σε τέτοια περίπτωση θα εμποδιστεί από του να ικανοποιήσει την απόφαση που τυχόν εκδοθεί προς όφελος του. Η πώληση ή αποξένωση της πιο πάνω περιουσίας της θα εμποδίσει την ικανοποίηση της απόφασης που τυχόν θα εκδοθεί προς όφελος του ενώ με την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος η Εναγομένη δεν βλάπτεται και δεν ζημιώνει. Η Εναγομένη/Καθ' ης η αίτηση καταχώρησε ειδοποίηση περί προθέσεως ενστάσεως της στην αίτηση του Αιτητή. Βάσισε δε την ένσταση της σε 22 λόγους στους οποίους θα αναφερθώ αν και εφόσο ένας έκαστος εξ' αυτών προωθήθηκε κατά την ακρόαση της αίτησης. Υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του Δημήτρη Δημητρίου διευθυντή της Εναγομένης εταιρείας ο οποίος αρνείται τους ισχυρισμούς του Ενάγοντος/Αιτητή και υποστηρίζει ότι ο Αιτητής δεν έχει πλήρη γνώση των γεγονότων που αφορούν την παρούσα αίτηση. Αρνείται πως ο Ενάγων/Αιτητής νομιμοποιείται να προβάλλει απαίτηση εναντίον της Εναγομένης, παραδέχεται την καθυστέρηση που υπήρξε πλην όμως ισχυρίζεται πως δεν προήλθε από αιτία που οφείλεται στην Εναγομένη. Αναφέρει πως ο λόγος της ρηθείσας καθυστέρησης είναι διότι ο εργολάβος που είχε αναλάβει το έργο αποπεράτωσης της πολυκατοικίας αδικαιολόγητα και αντισυμβατικά καθυστέρησε να ολοκληρώσει το έργο και διέκοψε τις εργασίες γι' αυτό τερματίστηκε η συμφωνία εργολαβίας μαζί του, με τον οποίο η Εναγομένη εταιρεία έχει εισέλθει σε δικαστική διαμάχη. Σχετική είναι η αγωγή 2411/13 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού (Τεκμήριο 1). Υποστηρίζει πως εκ μέρους της εταιρείας δεν υπήρξε αντισυμβατική συμπεριφορά τουναντίον η αντισυμβατική συμπεριφορά προήρχετο εκ μέρους του Ενάγοντος/Αιτητή ο οποίος κατά παράβαση της συμφωνίας δεν αποδέχεται ότι η Εναγομένη εφόσον η καθυστέρηση στην αποπεράτωση του έργου οφείλεται σε αιτία ανεξάρτητη από τη θέληση της δικαιούται σε παράταση χρόνου ίσον προς εκείνο τον οποίο απώλεσε λόγω της αιτίας καθυστέρησης. Ο Αιτητής έχει αποκρύψει από το Δικαστήριο το γεγονός ότι η Εναγομένη άμεσα απάντησε στην επιστολή του ημερ. 9.10.2013 με την επιστολή ημερ. 16.10.2013 (Τεκμήριο 2) την οποία παραθέτει και με την οποία ζητά συμφώνως του όρου 6.1 της συμφωνίας να δοθεί στην εταιρεία παράταση του χρόνου της παράδοσης για διάστημα 9 μηνών από την ημερομηνία της επιστολής. Υποστηρίζει ότι ο Αιτητής όφειλε να αποδεχθεί ότι η Εναγομένη δικαιούτο στην αναφερόμενη παράταση, παρά ταύτα και αντισυμβατικά προχώρησε σε τερματισμό της συμφωνίας τον οποίο η Εναγομένη αρνείται. Υποστηρίζει ότι ο Ενάγων/Αιτητής δεν έχει καλή βάση αγωγής εναντίον της Εναγομένης εφόσον αυτός έχει συμπεριφερθεί αντισυμβατικά. Δέχεται ότι το ακίνητο του οποίου σκοπείται η δέσμευση είναι ιδιοκτησίας της Εναγομένης και ο Ενάγων/Αιτητής διεκδικεί ένα εκ των υπό ανέγερση διαμερισμάτων. Πλείστα εκ των άλλων διαμερισμάτων έχουν πωληθεί και συγκεκριμένα από τα 22 διαμερίσματα έχουν πωληθεί τα έξη. Σχετική έρευνα στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Λεμεσού επεσύναψε σαν δέσμη Τεκμηρίων
- Δέχεται πως το εν λόγω ακίνητο είναι υποθηκευμένο, υποστηρίζει όμως, ότι με συμφωνία με την τράπεζα κάθε διαμέρισμα που αποπερατώνεται θα απελευθερώνεται από την υποθήκη και θα μεταβιβάζεται στον αγοραστή. Έγγραφα υποθήκης επισυνάφθηκαν ως δέσμη Τεκμηρίων
- Υποστηρίζει πως το ακίνητο είναι ολικής αγοραίας αξίας €2.957.000 ενώ η ισχυριζόμενη απαίτηση του Ενάγοντος ανέρχεται σε €170.855,50 πλέον τόκους και έξοδα. Θεωρεί πως ο Ενάγων ζητά δέσμευση ακινήτου αξίας σχεδόν δεκαπενταπλάσιας της απαίτησης του. Επισυνάπτει σχετική εκτίμηση ημερ. 26.4.11 (Τεκμήριο 5). Θεωρεί πως έστω και αν ευσταθεί η απαίτηση του Ενάγοντος είναι δυσανάλογη σε σχέση με την αξία του ακινήτου. Υποστηρίζει πως ο Ενάγων επιζητεί να δεσμεύσει περιουσία που δεν ανήκει στην Εναγομένη αλλά σε τρίτα πρόσωπα με τα οποία η Εναγομένη έχει υπογράψει αγοραπωλητήρια έγγραφα. Περαιτέρω, υποστηρίζει ότι η αίτηση του Ενάγοντος είναι αχρείαστη διότι σε καμιά περίπτωση δεν προτίθεται η Εναγομένη να προβεί άμεσα στην πώληση του εν λόγω ακινήτου αλλά και αν ήθελε θα ήταν αδύνατο να υλοποιηθεί διότι αυτό είναι υποθηκευμένο σε τράπεζα. Έστω και αν δινόταν η συγκατάθεση της τράπεζας για πώληση του ακινήτου ο Ενάγων θα ήταν πλήρως καλυμμένος εφόσο το πωλητήριο έγγραφο ημερ. 28.1.10 έχει κατατεθεί στο Κτηματολόγιο και ως εμπράγματο βάρος τούτο δεν μπορεί να αρθεί παρά μόνο με τη συγκατάθεση και υπογραφή του Ενάγοντος. Ως εκ τούτου το ότι ζητά δέσμευση ολόκληρου του ακινήτου ενώ εξασφαλίζεται με βάση το εν λόγω πωλητήριο έγγραφο αποτελεί καταχρηστική συμπεριφορά εκ μέρους του. Υποστηρίζει επίσης ότι η Εναγομένη εταιρεία είναι σε θέση να καλύψει πλήρως την απαίτηση του Ενάγοντος επειδή διαθέτει απούλητα διαμερίσματα, η δέσμευση δε ολόκληρου του ακινήτου το οποίο περιλαμβάνει διαμερίσματα που ανήκουν σε τρίτα πρόσωπα θα καταστρέψει την Εναγομένη αφού θα την εμποδίσει αδίκως να προβαίνει σε πωλήσεις διαμερισμάτων εκ του εν λόγω ακινήτου με τα οποία ο Ενάγων δεν έχει σχέση. Τέλος υποστηρίζει πως η παρούσα αίτηση γίνεται εκδικητικά εκ μέρους του Ενάγοντος και η συμπεριφορά του είναι τέτοια που έχει ως μοναδικό σκοπό να πλήξει τα συμφέροντα της Εναγομένης την οποία δυσφημίζει κακόβουλα αναφέροντας στους πελάτες της ότι η Εναγομένη δεν είναι έντιμη και είναι αφερέγγυα. Για την εν λόγω συμπεριφορά του κλήθηκε από το δικηγόρο του (Τεκμήριο 6) να σταματήσει αυτή του τη συμπεριφορά. Οι δικηγόροι των διαδίκων, προφανώς αφού δεν αμφισβητούνται τα γεγονότα, δεν αντεξέτασαν τους ενόρκως δηλούντες και περιορίστηκαν σε γραπτές αγορεύσεις υποστηρίζοντας τις εκατέρωθεν θέσεις τους. Η αίτηση βασίζεται σε όλα τα άρθρα δυνάμει των οποίων εκδίδονται προσωρινά διατάγματα, ήτοι στα άρθρα 4 και 5 του Νόμου, Κεφ. 6 και στο άρθρο 32 του Νόμου 14/
- Σημειώνω πως θα είναι αρκετό ο Ενάγων - Αιτητής να επιτύχει στη βάση μόνο μιας από τις τρεις πρόνοιες που επικαλείται (βλ. Κυτάλα κ.ά. ν. Χρυσάνθου
(1996)1 Α.Α.Δ. 253). Το άρθρο 4 Στην υπόθεση Cyprus Palestine Plantations Ltd v. Olivier & Co. (Cyprus) Ltd 16 C.L.R. 122, αποφασίστηκε πως το άρθρο 4 του Κεφ. 6 παρέχει δικαιοδοσία στο Δικαστήριο να εκδίδει παρεμπίπτον διάταγμα όταν αυτό αφορά μόνο στο αντικείμενο αγωγής. Η αρχή αυτή υιοθετήθηκε και στην υπόθεση Sophoclis Mamas & Co. v. Carl FW Borgward and the Chartered Bank
(1962)C.L.R. 209, óπου αποφασίστηκε επίσης πως διάταγμα που εκδίδεται βάσει του άρθρου 4 δεν επεκτείνεται μέχρι της εκτέλεσης της απόφασης κάτι που προβλέπεται ειδικά στο άρθρο 5 του Κεφ.6. Στην υπόθεση Σεβαστού ν. Σεβαστού
(2002)1(Γ) Α.Α.Δ. 1980, 1988 υποδεικνύεται ότι: «Το άρθρο 4
(1)και 5 του Κεφ.6 σχολιάζει σε αντιπαραβολή με το άρθρο 32 του Ν.14/60 η απόφαση Α.Β.Ρ. Holdings Ltd v. Κιταλίδη κ.ά. (αρ. 2)
(1994)1 Α.Α.Δ. 694. Η τελευταία αυτή διάταξη παρέχει ευρύτατες εξουσίες για χορήγηση προσωρινών διαταγμάτων που υπερκαλύπτουν εκείνες του νόμου περί Πολιτικής Δικονομίας. Εν πάση περιπτώσει, η εξουσία που παρέχεται διατηρεί και στις δύο περιπτώσεις το διακριτικό της χαρακτήρα. Μάλιστα στο άρθρο 5
(2)((ισχύει το ίδιο και για το άρθρο 4
(1)), το διάταγμα δεν εκδίδεται αν ο αιτητής δε φαίνεται να έχει καλή βάση αγωγής.» Το άρθρο 5 Το άρθρο 5 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6 σκοπό έχει να διασφαλίσει στον Ενάγοντα την είσπραξη του εξ αποφάσεως χρέους που θα προκύψει από πιθανή επιτυχία του στην αγωγή (βλ. Παναγιώτου ν. Κολλάτου
(1999)1 Α.Α.Δ. 1306). Το άρθρο 5
(2), προνοεί ότι δεν εκδίδεται συντηρητικό διάταγμα παρεμπόδισης της αποξένωσης τόσου μέρους της ακίνητης περιουσίας του εναγομένου, όσο κατά τη γνώμη του δικαστηρίου είναι επαρκές να ικανοποιήσει την απαίτηση του ενάγοντος, εκτός όταν ο ενάγων έχει καλή βάση αγωγής και ικανοποιήσει το δικαστήριο ότι με την πώληση ή τη μεταβίβαση της ιδιοκτησίας σε τρίτο είναι πιθανόν να εμποδιστεί στην ικανοποίηση της απόφασης που τυχόν να εκδοθεί υπέρ του. Η απαίτηση του άρθρου 5 για ύπαρξη πιθανότητας να εμποδιστεί ο ενάγων στην ικανοποίηση της δικαστικής απόφασης που τυχόν θα εκδοθεί υπέρ του αν δεν εκδοθεί το παρεμπίπτον διάταγμα, αντιστοιχεί ουσιαστικά προς την τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου του 1960, Ν.14/60, δηλαδή τη δυσκολία ή αδυναμία απονομής πλήρους δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο. Όπως έχει λεχθεί και στην υπόθεση C. Phasarias (Automotive Centre) Limited v. Σκυροποιία «Λεωνίκ» Λίμιτεδ
(2001)1 Α.Α.Δ. 785, εκείνο που μετρά είναι η πιθανή επίδραση που θα έχει η τυχόν αποξένωση ή επιβάρυνση στην ικανοποίηση της δικαστικής απόφασης που ενδεχομένως θα εκδοθεί ή όπως αναφέρεται στην υπόθεση Τσιολάκκη κ.ά. ω. Στυλιανίδη
(1992)1 Α.Α.Δ. 782, 785, εκείνο που απαιτείται είναι «η πιθανότητα παρεμβολής εμποδίου (hindered) στην ικανοποίηση απόφασης η οποία ήθελε εκδοθεί υπέρ του ενάγοντος (βλ. την υπόθεση Ρένα Αριστοτέλους Λτδ κ.ά. ν. Benfleet Enterprises Ltd κ.ά.
(2006)1 ΑΑΔ 280). Το άρθρο 32 Ο τρόπος εφαρμογής του άρθρου 32 εξετάστηκε και αναλύθηκε σε μεγάλο αριθμό υποθέσεων. Υποδεικνύονται στη Γρηγορίου κ.ά. ν. Χριστοφόρου κ.ά.
(1995)1 Α.Α.Δ. 248 τα εξής: «Στη διαδικασία του προσωρινού διατάγματος, το έργο του Δικαστηρίου είναι περιορισμένο. Το καθήκον του περιορίζεται στη διαπίστωση κατά πόσο ικανοποιούνται οι τρεις προϋποθέσεις που απαιτούνται για επιτυχία: (α) Σοβαρό ζήτημα για εκδίκαση. (β) Ορατή προοπτική και/ή πιθανότητα ότι ο ενάγων δικαιούται σε θεραπεία στην αγωγή. (γ) Να είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο χωρίς την έκδοση του διατάγματος. Το Δικαστήριο κατά την εκδίκαση αίτησης για προσωρινό διάταγμα, πρέπει να αποφεύγει να καταλήγει σε συμπεράσματα αναφορικά με την πλήρη εξέταση του πραγματικού και νομικού καθεστώτος της υπόθεσης. Αυτό εναπόκειται στην κρίση του πρωτόδικου Δικαστηρίου, κατά τη δίκη της ουσίας της υπόθεσης.» Το Δικαστήριο στο τελικό στάδιο πρέπει πρόσθετα να σταθμίσει και το κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει τέτοιο διάταγμα (βλ. Ιπποδρομιακή Αρχή ν. Χ"Βασίλη
(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ. 152). Η ύπαρξη απλώς των τριών θεσμικών προϋποθέσεων δεν είναι αρκετή (βλ. Κούνουνα ν. C. & A. Simonos Ltd
(2002)1 A.A.Δ. 1361, 1366). Δεν τίθεται θέμα οριστικής διάγνωσης στο πλαίσιο διαδικασίας για έκδοση παρεμπίπτοντος διατάγματος ως προς τα θέματα που συνάπτονται προς τα επίδικα της αγωγής. Είναι στοιχειώδες πως δεν τίθεται σε αυτό το στάδιο ζήτημα απόδειξης της βάσης της αγωγής. (Βλ. Νικόλα ν. Κεφάλα κ.ά.
(1998)1 Α.Α.Δ. 1400). Έχει δε επεξηγηθεί στην Τσιολάκκη κ.ά ν. Στυλιανίδης
(1992)1 Α.Α.Δ. 782 ο όρος «υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκασιν» που τίθεται στην επιφύλαξη του άρθρου 32
(1)του περί Δικαστηρίων Νόμου 1960 (Ν.14/60). Επιβάλλει την αποκάλυψη συζητήσιμης υπόθεσης (arguable case) ως προϋπόθεση για την έκδοση συντηρητικού διατάγματος (βλ. Οdysseos v. Pieris Estates Ltd
(1982)1 A.A.Δ. 557, στη σελ. 569). Η δεύτερη προϋπόθεση του πιο πάνω άρθρου αναλύθηκε στην υπόθεση Πουργουρίδης κ.ά. ν. Μέζου κ.ά.
(1994)1 Α.Α.Δ. 201, στη σελίδα 207 όπου αναφέρθηκαν τα εξής: «Η δεύτερη προϋπόθεση επιβάλει στις εφεσείουσες να δείξουν ότι έχουν πιθανότητα επιτυχίας. Όπως έχει αποφασισθεί στην υπόθεση Odysseos v. Pieris Estates & Others
(1982)1 C.L.R. 557, η έννοια της πιθανότητας περικλείει κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα, αλλά και κάτι πολύ λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων που είναι το μέτρο απόδειξης στις αστικές υποθέσεις. Σύμφωνα με τη Odysseos (πιο πάνω), στη σελίδα 569, η πιθανότητα στα πλαίσια της επιφύλαξης του άρθρου 32
(1)του Νόμου 14/60, απαιτεί από τις εφεσείουσες να δείξουν ορατό ενδεχόμενο επιτυχίας.» Η πρώτη προϋπόθεση ικανοποιείται εάν αντικειμενικά από τα δικόγραφα προκύπτει η ύπαρξη καλής βάσης αγωγής. Ακολούθως, το Δικαστήριο θα πρέπει να προχωρεί στην εξέταση της ύπαρξης πιθανότητας επιτυχίας του Ενάγοντα, με βάση τη μαρτυρία και τα στοιχεία που έχει ενώπιον του (βλ. Hellenic Bank Public Company Limited v. Alpha Panareti Public Limited Πολ. Έφ. 145/2011 ημερ. 13.6.2013). Η έκδοση διατάγματος υπόκειται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου. Η άσκηση διακριτικής εξουσίας δεν πρέπει να παραγνωρίζει και την ποιότητα της αξίωσης, η διάγνωση της οποίας δεν μπορεί να γίνει παρά μόνο στη βάση της προσκομισθείσας μαρτυρίας (βλ. την Ανδρέα Κυτάλα ν. Άννας Χρυσάνθου κ.ά.
(1996)1 Α.Α.Δ. 253). Σ΄ αυτό το στάδιο το Δικαστήριο δεν θα επιλύσει την ουσιαστική διαφορά των Αιτητών με τους Καθ΄ ων η Αίτηση. Αναπόφευκτα όμως θα πρέπει να διαπιστώσει κατά πόσο ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν. 14/60. Σε ενδιάμεση διαδικασία για προσωρινό διάταγμα εκείνο που χρειάζεται δεν είναι η απόδειξη του ουσιαστικού δικαιώματος αλλά σοβαρές ενδείξεις περί της πιθανότητας ύπαρξης του (Τ.Α. Micrologic Comp. Consult. Ltd v. Microsoft Corporation
(2002)1 A.A.Δ. 1802, 1809). Με κριτήριο τις πιο πάνω νομικές αρχές και με αναφορά στην Απαίτηση του Ενάγοντος - Αιτητή και στα γεγονότα όπως προβάλλονται στις ένορκες δηλώσεις και τεκμήρια που υποστηρίζουν την Αίτηση και την Ειδοποίηση για Πρόθεση Ένστασης αντίστοιχα, που γίνεται αναφορά πιο πάνω, και έχοντας υπόψη τις θέσεις των δικηγόρων των διαδίκων, θα εξετάσω κατά πόσο ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 5 του Κεφ. 6 και του άρθρου 32 του Ν.14/60. Στην παρούσα υπόθεση δεν τυγχάνει εφαρμογής το άρθρο 4 του Κεφ. 6 εφόσον το παρεμπίπτον διάταγμα δεν αφορά το αντικείμενο της αγωγής. Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του Ενάγοντος η βάση της αγωγής του στηρίζεται σε παράβαση σύμβασης πώλησης ακίνητης ιδιοκτησίας από την Εναγομένη/Καθ΄ ης η αίτηση και απαίτηση του για επιστροφή του καταβληθέντος ποσού και καταβολή αποζημιώσεων λόγω της διάρρηξης της σύμβασης. Ακολούθως, με βάση τη μαρτυρία και τα στοιχεία που έχω ενώπιον μου εξέτασα την ύπαρξη πιθανότητας επιτυχίας του Ενάγοντος και θεωρώ πως προκύπτει η ύπαρξη πιθανότητας ο Ενάγων/Αιτητής να δικαιούται, μετά τον τερματισμό της σύμβασης, στις αιτούμενες θεραπείες, δηλαδή στην ανάκτηση του ποσού το οποίο κατέβαλε στον αντισυμβαλλόμενο έναντι ανταλλάγματος το οποίο δεν παρείχε και το οποίο είναι ανακτητέο ως χρέος (money had and received) και αποζημιώσεων λόγω διάρρηξης της σύμβασης (βλ. Καλησπέρας ν. Δρυάδη κ.α.
(1998)1 ΑΑΔ 867). Η διαπίστωση αν όντως υπήρξε παράβαση της μεταξύ των διαδίκων συμφωνίας από μέρους της Εναγομένης ή αν ο τερματισμός της είναι νόμιμος, και κατά πόσο ο Ενάγων δικαιούται στις αιτούμενες θεραπείες είναι θέματα που θα εξετάσει το Δικαστήριο στα πλαίσια της δίκης της αγωγής. Τα εν λόγω ζητήματα αφορούν την ουσία της διαφοράς. Σε ενδιάμεση διαδικασία για προσωρινό διάταγμα εκείνο που χρειάζεται δεν είναι η απόδειξη του ουσιαστικού δικαιώματος αλλά σοβαρές ενδείξεις περί της πιθανότητας ύπαρξης του (Τ.Α. Micrologic Comp. Consult. Ltd v. Microsoft Corporation (ανωτέρω)). Επομένως, διαπιστώνοντας με βάση τα πιο πάνω ότι συντρέχουν οι δύο πρώτες προϋποθέσεις σε σχέση με το αγώγιμο δικαίωμα του Ενάγοντος, το επόμενο ζήτημα που πρέπει να εξεταστεί είναι κατά πόσο υπάρχει βάσιμος κίνδυνος ότι η απόφαση υπέρ του Ενάγοντος που τυχόν εκδοθεί υπέρ του θα παραμείνει ανικανοποίητη. Στην εξέταση της τρίτης προϋπόθεσης δεν είναι απαραίτητη η παρουσίαση μαρτυρίας για την απόδειξη της πραγματικής πρόθεσης ενός εναγομένου για τη μεταβίβαση ή επιβάρυνση της περιουσίας του. (βλ. την υπόθεση C. Phasarias (Automotive Centre) Ltd v. Σκυροποιϊα «Λεωνίκ» Λτδ (ανωτέρω), Letricon Co. v. Detergenta Developments Ltd (ανωτέρω), Ρένα Αριστοτέλους Λτδ κ.ά. ν. Benfleet Enterpises Ltd κ.ά. (ανωτέρω)). Εκείνο που μετρά είναι η πιθανή επίδραση που θα έχει η αποξένωση ή η επιβάρυνση, εφόσον γίνουν, στην ικανοποίηση της δικαστικής απόφασης που ενδεχομένως θα εκδοθεί. Ο κίνδυνος, δηλαδή, να μην ικανοποιηθεί η δικαστική απόφαση αν μεταβιβαστεί ή επιβαρυνθεί η περιουσία. Η ύπαρξη του κατατεθειμένου αγοραπωλητηρίου εγγράφου στο Κτηματολόγιο δεν καλύπτει τον Ενάγοντα/Αιτητή. Το επίδικο ακίνητο παραμένει ημιτελές και δεσμευμένο με υποθήκη σε Τράπεζα, όπως ολόκληρο το κτηριακό συγκρότημα Block 4. Έλαβα υπόψη την αγοραία αξία του ακινήτου και τις υποθήκες που το βαρύνουν και θεωρώ ότι μια αναγκαστική πώληση είναι αμφίβολο αν θα καλύψει το τυχόν εξ΄ αποφάσεως χρέος. Περαιτέρω, όπως υπεδείχθη στις υποθέσεις C. Phasarias (Automotive Centre) Ltd v. Σκυροποιϊα «Λεωνίκ» Λτδ (ανωτέρω), Ρένα Αριστοτέλους Λτδ κ.α. ν. Benfleet Enterprises Ltd κ.α. (ανωτέρω), δεν σημαίνει αν ήταν μεγάλη η διαφορά μεταξύ της αξίας του ακινήτου και της αξίωσης δεν θα ήταν δυνατό να εκδοθεί τέτοιο παρεμπίπτον διάταγμα. Σε κάθε περίπτωση θα πρέπει να δεσμευτεί ακίνητη περιουσία αρκετή ώστε ο Ενάγων να διασφαλίζεται ότι τυχόν δικαστική απόφαση υπέρ του θα ικανοποιηθεί. Υπό το φως των πιο πάνω, πιστεύω, ικανοποιούνται σωρευτικά όλες οι προϋποθέσεις και στις δύο πρόνοιες που επικαλέστηκε ο Ενάγων/Αιτητής για έκδοση του αιτούμενου διατάγματος και καταρρίπτονται όλοι οι λόγοι ένστασης της Εναγομένης/Καθ΄ ης η αίτηση. Εξετάζοντας δε, κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο, ισοζυγίζοντας τον κίνδυνο αδικίας η οποία θα προκύψει αν φανεί ότι η απόφαση μου που δόθηκε στο ενδιάμεσο αυτό στάδιο ήταν εσφαλμένη και με γνώμονα τη διατήρηση του υφιστάμενου κράτους πραγμάτων μέχρι την τελική απόφαση, αποφασίζω όπως ασκήσω τη διακριτική μου ευχέρεια υπέρ του Ενάγοντος-Αιτητή και εκδώσω το αιτούμενο διάταγμα. Συνεπώς εκδίδεται διάταγμα ως η παράγραφος
(1)της αίτησης (ανωτέρω). Ενόψει του αποτελέσματος, τα έξοδα της αίτησης όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή επιδικάζονται υπέρ του Ενάγοντος-Αιτητή και σε βάρος της Εναγομένης-Καθ΄ ης η Αίτηση, να πληρωθούν στο τέλος της υπόθεσης. (Υπ.) ....................................................... Μ. Μαυρονικόλας, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής. /ΜΚ-ΟΟ Αναφορά: Civil/Other Actions/Interim Subject: Προσωρινό Διάταγμα cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο