Hellenic Bank Public Company Ltd ν. Χ.Μ.Χ.Η Trading Limited κ.α., Αρ. Αγωγής 2072/11, 27/6/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2014:A265 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Τ. Ψαρά-Μιλτιάδου, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής 2072/11 Μεταξύ: Hellenic Bank Public Company Ltd, εκ Λευκωσίας Εναγόντων -και- Χ.Μ.Χ.Η Trading Limited, εκ Λεμεσού
- Ανδρέας Χρυσοστόμου, εκ Λεμεσού
- Χρυσόστομου Μιχαήλ, εκ Λευκωσίας
- Ηλία Μιχάλη, εκ Λεμεσού
- Χάρη Χρυσοστόμου, εκ Λεμεσού Εναγομένων ---------------------------------- Αίτηση ημερ. 18.6.2014 για περαιτέρω αποκάλυψη εγγράφων 27 Ιουνίου 2014 Για Ενάγοντες-Αιτητές: κα. Λ. Νικολάου Για Εναγόμενους-Καθ' ων η Αίτηση: κα Α. Χ"Xαραλάμπους για κ. Α. Χρ. Δημητριάδη ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ (Δοθείσα αυθημερόν) Οι Αιτητές με την παρούσα αίτηση αιτούνται έκδοση διατάγματος του Δικαστηρίου που να επιτρέπει στους Ενάγοντες εντός πέντε ημερών από την έκδοση του διατάγματος να ετοιμάσουν και να επιδώσουν στους Εναγόμενους συμπληρωματική ένορκη δήλωση αποκάλυψης εγγράφων. Η Αίτηση βασίζεται στους περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.28, θ.θ.2 και 11 και η Δ.48, θ.θ.1-4 καθώς και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου, στηρίζεται δε στην ένορκη δήλωση του κ. Σάββα Σάββα, υπαλλήλων των Εναγόντων, ο οποίος δηλώνει γνώστης των γεγονότων αφ' ενός μετά από μελέτη του σχετικού φακέλου και δεόντως εξουσιοδοτημένος αφ' ετέρου να προβεί στη δήλωση αυτή εκ μέρους των Εναγόντων. Ο λόγος του αιτήματος προβάλλεται κυρίως στην παράγραφο 4 η οποία έχει ως εξής: «Οι Ενάγοντες εκ παραδρομής λόγω του μεγάλου όγκου εγγράφων που περιέχει ο φάκελος της υπόθεσης παρέλειψαν να εφοδιάσουν τους δικηγόρους τους αντίγραφα του βιβλίου καταχώρισης αποστολής των συστημένων επιστολών των Εναγόντων ημερομηνίας 12.11.2010 που αφορά τις επιστολές οι οποίες στάληκαν από τους Ενάγοντες ημερομηνίας 10.11.2010.» Το έγγραφο αυτό είναι απαραίτητο όπως δηλώνεται προς απόδειξη της απαίτησης των εναγόντων. Επί της Αίτησης καταχωρήθηκε ένσταση στην ίδια νομική βάση με κύριους λόγους αυτής την μη πλήρωση των προϋποθέσεων του άρθρου 28 και «γενικά του Νόμου για χορήγηση της αιτούμενης θεραπείας». Όπως εξηγούν οι Εναγόμενοι διά του Εναγόμενου 5 η ένορκη δήλωση του οποίου στηρίζει την ένσταση, η μαρτυρία του κ. Σάββα, ενόρκως δηλούντα επί της αίτησης δεν είναι ικανοποιητική για στήριξη του αιτήματος αφού περιέχει γενικούς και αόριστους ισχυρισμούς οι οποίοι δεν μπορούν να θεωρηθούν «ότι ικανοποιούν το Δικαστήριο ότι συντρέχει καλός λόγος». Προβάλλεται ακόμη η θέση για αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην καταχώρηση της Αίτησης ειδικά επί του ότι υπάρχουν μέχρι σήμερα τρεις ένορκες δηλώσεις αποκάλυψης εγγράφων από διαφορετικούς μάρτυρες. Είναι η θέση του Εναγόμενου 5 ότι ενδεχόμενη έγκριση του αιτήματος θα προκαλέσει δυσμένεια στους Καθ' ων η Αίτηση με επίκληση κυρίως την δημιουργία αχρείαστης καθυστέρησης στην υπόθεση, αφού είναι πιθανόν οι Εναγόμενοι να πρέπει να προχωρήσουν σε τροποποίηση Υπεράσπισης και περαιτέρω αποκάλυψη εγγράφων. Πρόσθετα προβάλλεται και θέμα αντικανονικότητας της ένορκης δήλωσης που στηρίζει την Αίτηση, αφού το πρόσωπο το οποίο προβαίνει στην ένορκη δήλωση επί της Αίτησης δεν έχει προσωπική γνώση ως προς το περιεχόμενο και των δεδομένων που παρουσιάζει. Για το τελευταίο θέμα μπορώ να τοποθετηθώ αμέσως και να αναφέρω ότι δεν υπάρχει παρατυπία επί της ένορκης δήλωσης του κ. Σάββα, εφόσον έχει τεθεί η ιδιότητα του ως υπαλλήλου των Εναγόντων και η από αυτούς εξουσιοδότηση τους να προβεί στην ένορκη δήλωση, αλλά και ότι η γνώση του προκύπτει από την μελέτη του σχετικού φακέλου. Η πιο πάνω αναφορά είναι αρκετή έχοντας υπόψη ειδικά τις πρόνοιες της Δ.39, θ.2 εφόσον κιόλας ο ομνύων παραθέτει τις πηγές πληροφόρησης του. Η παρούσα Αίτηση μάλιστα δεν είναι τέτοιας υφής και εμβέλειας που θα έπρεπε λογικά να αναμένεται κάτι περισσότερο από τον ομνύοντα, όπως θα ήταν επί παραδείγματι σε μια αίτηση για έκδοση συντηρητικού διατάγματος. Μάλιστα αίτηση επί της Δ.28 θ.1 δεν είναι ανάγκη καν να συνοδεύεται με ένορκη δήλωση. Έχοντας υπόψη τα πιο πάνω και αφού μελετήθηκαν οι θέσεις των δυο πλευρών δεν έχω αμφιβολία ότι η παρούσα θα πρέπει να κριθεί στη βάση της Δ.28, θ.
- Η σχετική πρόνοια που αφορά την άδεια για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης δυνάμει της Δ.48, θ.4 δεν είναι η κατάλληλη γιατί σ' αυτή γίνεται αναφορά σε άδεια που μπορεί να δοθεί από το Δικαστήριο για συμπληρωματική ένορκη δήλωση επί ενδιάμεσης αίτησης. Στην προκείμενη περίπτωση το όλο θέμα δεν περιορίζεται σε ενδιάμεση αίτηση, αλλά αφορά την ουσία της υπόθεσης ως προς την ένορκη αποκάλυψη εγγράφων. Συνεπώς το κατάλληλο νομικό μόρφωμα που στηρίζει την Αίτηση είναι η Δ.28, θ.11 η οποία έχει ως εξής: "The Court or a Judge may, on the application of any party to a cause or matter at any time, and whether an affidavit of documents shall or shall not have already been ordered or made, make an order requiring any other party to state by affidavit whether any particular document or documents or any class or classes of documents specified or indicated in the application, is or are, or has or have at any time been, in his possession, custody or power; and, if not then in his possession, custody or power, when he parted with the same and what has become thereof. Such application shall be made on an affidavit stating that in the belief of the deponent the party against whom the application is made has, or has at some time had in his possession, custody or power, the particular document or documents or the class or classes of documents specified or indicated in the application, and that they relate to the matters in question in the cause or matter, or to some or one of them." Σχετική επίσης είναι και η Δ.28 θ.1, όπως επίσης και η Δ.28 θ.3, στην οποία προβάλλεται η ευχέρεια του Δικαστηρίου να επιτρέπει μαρτυρία επί εγγράφου το οποίο για καλό λόγο (sufficient excuse) δεν είχε ευθύς εξ αρχής τεθεί στην αποκάλυψη εγγράφων. Σχετική νομολογία σε σχέση με την ένορκη αποκάλυψη εγγράφων είναι η υπόθεση Τηλλυρή ν. Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα Λτδ
(1998)1 Α.Α.Δ. 2271, από την οποία παραθέτω σχετικό απόσπασμα: «Η αποκάλυψη εγγράφων, υπόκειται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου και στοχεύει, όπως αναφέρθηκε στην G.A.P. Navigation Ltd v. Merzario Marrittima SRL,
(1998)1 Α.Α.Δ. 1624, στη λήψη πληροφοριών και στην παρουσίαση εγγράφων που σχετίζονται με τη διαφορά που προέκυψε μεταξύ των διαδίκων για το σκοπό προετοιμασίας για την ακρόαση και μπορεί να ζητηθεί από οποιοδήποτε από τους διαδίκους. Αίτημα για αποκάλυψη απορρίπτεται όπου εύλογα μπορεί να λεχθεί ότι τέτοια αποκάλυψη δεν θα χρησιμεύσει σε οτιδήποτε ή όπου μπορεί να θεωρηθεί κάτω από τις περιστάσεις ως μη αναγκαία για τη δίκαιη διεκπεραίωση της δίκης. Τέτοια έγγραφα είναι τα έγγραφα που περιέχουν πληροφορίες που μπορεί άμεσα ή έμμεσα να βοηθήσουν το μέρος που ζητά την αποκάλυψη, είτε να προωθήσει την υπόθεσή του, είτε να βλάψει την υπόθεση του αντιδίκου του, είτε που να μπορούν δίκαια (fairly) να οδηγήσουν στις πιο πάνω συνέπειες και είναι άσχετο με το κατά πόσο μπορούν ή όχι να δοθούν σαν μαρτυρία. Κάθε έγγραφο που μπορεί να ρίξει φως στην υπόθεση είναι σχετικό. Επίσης, θα πρέπει να αναφερθεί ότι δεν επιτρέπεται η αποκάλυψη για σκοπούς "ψαρέματος" μαρτυρίας ή όπου εύλογα μπορεί να λεχθεί ότι τέτοια αποκάλυψη δεν θα χρησιμεύσει σε οτιδήποτε ή όπου μπορεί να θεωρηθεί κάτω από τις περιστάσεις ως μη αναγκαία για τη δίκαιη διεκπεραίωση της δίκης. Ο χρόνος που διατάσσεται η αποκάλυψη των εγγράφων δεν προσδιορίζεται περιοριστικά στη Δ.28 αλλά συνήθως γίνεται μετά την ολοκλήρωση των εγγράφων προτάσεων, γιατί τότε διαφαίνονται τα επίδικα θέματα. Είναι σημαντικό για ένα διάδικο να έχει την πρέπουσα αποκάλυψη πριν προχωρήσει στη δίκη.» Βλ. επίσης T.B.F (Cyprus) Ltd κ.α. ν. Εμπορικής Μελετών Σχεδιασμού και Επιχειρηματικού Κεφαλαίου Ανώνυμης Εταιρείας κ.α.
(2001)Α.Α.Δ. 153, G.A.P. Navigation Ltd n. Merzario Marritima SRL
(1998)1(Γ) Α.Α.Δ. 1624. Στην υπόθεση Mitchell v. Darley Main Colliery Co.1
(1884)Cab & El 215 αναφέρθηκε ότι η υποχρέωση αποκάλυψης δεν αφορά μόνο έγγραφα τα οποία έρχονται στην κατοχή του διαδίκου μετά την αρχική αποκάλυψη αλλά εκτείνεται και σε έγγραφα τα οποία είτε από λάθος είτε από αβλεψία, ενώ βρίσκονταν στην κατοχή του διαδίκου δεν αποκαλύφθηκαν. Βοηθητική επίσης για την ερμηνεία του σχετικού θεσμού είναι και η παλιά Αγγλική Διαταγή, Ο.31, r.
- (Βλ. Annual Practice 1955, σελ.516 κ.ε. Βλ. ειδικότερα στην ευχέρεια που δίδεται στο Δικαστήριο να διατάξει επιπρόσθετη ένορκη δήλωση αποκάλυψης υπό τον τίτλο Upon application for Further Affidavit στη σελ.519, όπου αναφέρονται τα εξής: "The Court is not restricted to requiring from a party one affidavit of documents only; it may require another at any time if it is not unreasonable to suppose .)". Στην κρινόμενη περίπτωση το Δικαστήριο εξέδωσε διατάγματα αποκάλυψης σε προηγούμενο στάδιο και οι Ενάγοντες είχαν καταχωρίσει ένορκη δήλωση αποκάλυψης ημερομηνίας 17.5.2012 στα πλαίσια της εξέτασης που επιτάσσει η Δ.
- Στη συνέχεια οι ίδιοι οι Εναγόμενοι ζήτησαν αποκάλυψη συγκεκριμένων εγγράφων και οι Ενάγοντες καταχώρισαν την ένορκη δήλωση ημερομηνίας 28.2.
- Ακολούθως μετά από προφορική αίτηση στα πλαίσια της Δ.30 στις 17.4.2014 έλαβαν άδεια για περαιτέρω αποκάλυψη και ως αποτέλεσμα αυτής καταχωρήθηκε η ένορκη δήλωση ημερομηνίας 15.4.
- Σε σχέση με την εξέλιξη της υπόθεσης εφόσον επικαλούνται οι Εναγόμενοι το θέμα της καθυστέρησης οφείλω επίσης να εξετάσω την πορεία της. Πρώτη φορά ορίστηκε γι' ακρόαση στις 11.12.2013, ημερομηνία κατά την οποία ζητήθηκε αναβολή από το δικηγόρο των Εναγομένων για προσωπικό του πρόβλημα και η υπόθεση επαναορίστηκε γι' ακρόαση στις 7.4.2014, στην οποία και πάλι υπεβλήθη αίτημα αναβολής εκ μέρους του δικηγόρου Υπεράσπισης και η υπόθεση ορίστηκε γι' ακρόαση εκ νέου στις 24 και 26.6.2014, οπότε μεσολάβησε η παρούσα αίτηση στην οποία οι Εναγόμενοι δήλωσαν ανέτοιμοι να τοποθετηθούν στις 20.6.2014 με αποτέλεσμα την αναβολή της ακρόασης στις 24 και 26.6.
- Η πιο πάνω διαδικαστική πορεία εκ του ιστορικού του φακέλου δεικνύει ότι δεν υπάρχει αδικαιολόγητη καθυστέρηση εκ μέρους των Εναγόντων. Όπως προβάλλεται και είναι λογικό σε μια υπόθεση που αφορά κυρίως έγγραφα και η οποία ανάγεται σύμφωνα με τη δικογραφία από το 2007 να υπάρχει όγκος εγγράφων. Οι Ενάγοντες διά της ένορκης δήλωσης του κ. Σάββα ανέφεραν πριν την ημερομηνία εκδίκασης ότι ήθελαν να αποκαλύψουν με ένορκη δήλωση ένα συγκεκριμένο έγγραφο το οποίο εκ παραδρομής δεν εφοδίασαν τους δικηγόρους της άλλης πλευράς. Το έγγραφο δε αυτό συναρτάται με επιστολές που ήδη αποκαλύφθηκαν. Θεωρώ ότι δεν υπάρχει τίποτε το μεμπτό στην Αίτηση των Εναγόντων και το κυριότερο δεν υπάρχει κάτι το οποίο μπορεί, έστω και στο ελάχιστο, να θεωρηθεί ότι επηρεάζει τους Εναγομένους. Δεν μπορεί να αγνοηθεί ότι ακόμη και κατά την ακρόαση της διαδικασίας θα ήταν δυνατό να επιτραπεί η μαρτυρία εγγράφου που δεν αποκαλύφθηκε εφόσον δοθεί επαρκής δικαιολόγηση. Στην κρινόμενη περίπτωση οι Ενάγοντες, πριν την ακρόαση, ζητούν να το πράξουν. Θεωρώ καθόλα εύλογη και λογική την αίτηση και αυτή εγκρίνεται. Εκδίδεται διάταγμα που επιτρέπει στους Ενάγοντες όπως μέχρι 2.7.2014 ετοιμάσουν και επιδώσουν στους Εναγόμενους συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση αποκάλυψης εγγράφων. Όσον αφορά τα έξοδα έχοντας υπόψη αφενός ότι η παράλειψη ναι μεν αφορούσε τους Ενάγοντες αλλά η ένσταση των Εναγομένων δεν κρίθηκε λογική, θεωρώ ορθότερο να μην εκδοθεί διαταγή για έξοδα. (Υπ.) ............... Τ. Ψαρά-Μιλτιάδου, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής /ΞΠ Subject: Civil / Other Actions / Interim Αναφορά: Αίτηση για περαιτέρω αποκάλυψη εγγράφων cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο