Αναφορικά με την Άννα Κωνσταντίνου, Αρ. Αιτ: 8/14, 12/6/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2014:A244 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Λάρμου Παπαδήμα, Ε.Δ. Αρ. Αιτ: 8/14 Σε Πτώχευση: Αναφορικά με την Άννα Κωνσταντίνου από τη Λεμεσό Ημερομηνία:12/6/2014 Εμφανίσεις: Για Αιτητές/πιστωτές׃ κ. Πανάγος (κ. Λ. Λαζάρου για την απαγγελία της απόφασης) Για καθ' ης η Αίτηση/χρεώστρια: κα Κώστα μαζί με τη κα Βασιλείου (κα Προδρόμου για την απαγγελία της απόφασης) Α Π Ο Φ Α Σ Η Στις 16/12/2013 οι αιτητές/πιστωτές επέδωσαν προσωπικά στην καθ' ης η αίτηση/χρεώστρια, την ειδοποίηση πτώχευσης αρ. 226/13 του Ε.Δ. Λεμεσού καλώντας την όπως τους καταβάλει το ποσό των €17.397.38= πλέον τόκους και έξοδα, δυνάμει της απόφασης που εκδόθηκε στην αγωγή 5750/11 του Ε.Δ. Λευκωσίας στις 29/11/2011. Μετά την παρέλευση της προθεσμίας των 7 ημερών και επειδή κανένα ποσό δεν καταβλήθηκε, ούτε επίσης έγινε οποιοδήποτε διάβημα για παραμερισμό της ειδοποίησης πτώχευσης, η χρεώστρια διέπραξε πράξη πτώχευσης και στις 21/2/2014 καταχωρήθηκε από τους πιστωτές η υπό κρίση αίτηση, στην οποία η χρεώστρια καταχώρησε ένσταση, προβάλλοντας διάφορους λόγους για απόρριψη της. Μεταξύ αυτών τίθεται ως τέτοιος ότι το ποσό που απαιτείται δεν είναι εκκαθαρισμένο αφού στην εκδοθείσα απόφαση περιλαμβάνεται διάταγμα για πώληση του αυτοκινήτου με αριθμούς εγγραφής KQR 253 κάτι όμως που δεν έχει γίνει. Η ακροαματική διαδικασία υπήρξε σύντομη αφού για τους πιστωτές, μαρτύρησαν δύο μάρτυρες η Τροοδία Ιωαννίδου και η Ελένη Κωνσταντίνου (Μ.Α.1 και 2), ενώ η πλευρά της χρεώστριας δεν προσκόμισε καμία απολύτως μαρτυρία. Η Μ.Α.1 που είναι υπεύθυνη επί των πτωχεύσεων στο Πρωτοκολλητείο του Ε. Δ. Λεμεσού, παρουσίασε το φάκελο της ειδοποίησης πτώχευσης 226/13 και την ένορκο δήλωση επίδοσης της (Τεκμήρια 1 (Α) και (Β) αντίστοιχα). Ανάφερε ότι κανένα μέτρο δεν λήφθηκε για παραμερισμό της ειδοποίησης πτώχευσης και καθόλου δεν αντεξετάσθηκε από την ευπαίδευτη συνήγορο της χρεώστριας. Η Μ.Α.2 εργάζεται στους πιστωτές. Αυτή και σύμφωνα με τη δυνατότητα που παρέχεται από τη νομοθεσία, κατάθεσε στο Δικαστήριο γραπτή δήλωση (Τεκμήριο Α), την υιοθέτησε ως μέρος της κύριας της εξέτασης και στη συνέχεια αντεξετάσθηκε από την συνήγορο της χρεώστριας. Κεντρικό άξονα γύρω από τον οποίο περιεστράφηκε η αντεξέταση, αποτέλεσε το εκκαθαρισμένο του αξιούμενου ποσού αφού η πλευρά της χρεώστριας υποστήριξε ότι στην υπό εξέταση περίπτωση δεν αποδείχθηκε ότι το χρέος είναι εκκαθαρισμένο. Η μάρτυρας δέχθηκε ότι πριν καταχωρήσουν την παρούσα αίτηση δεν αφαίρεσαν από το οφειλόμενο υπόλοιπο οποιοδήποτε ποσό αντιστοιχεί στην αξία του αυτοκινήτου. Δεν συμφώνησε πάντως με τη θέση της ευπαίδευτης συνηγόρου της χρεώστριας ότι το ποσό δεν είναι εκκαθαρισμένο και ότι εάν η αξία του αυτοκινήτου αφαιρεθεί από το οποιοδήποτε οφειλόμενο υπόλοιπο, τότε το χρέος θα είναι μικρότερο των €15.000= και συνεπώς δεν θα πληρούται η προϋπόθεση που θέτει ο Νόμος ότι δηλαδή το αξιούμενο ποσό θα πρέπει να ανέρχεται στο ποσό αυτό (άρθρο 5
(1)(α) του Κεφ.5). Στη συνέχεια οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων, ετοίμασαν και παρέδωσαν στο Δικαστήριο τις γραπτές τους αγορεύσεις όπου εκτίθενται οι θέσεις και τα επιχειρήματα τους. Από τη μια η χρεώστρια υποστηρίζει ότι η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί γιατί το χρέος δεν είναι εκκαθαρισμένο όπως επιτάσσει το άρθρο 5
(1)(β) του Περί Πτωχεύσεως Νόμου, Κεφ. 5, ενώ αντίθετα ο ευπαίδευτος συνήγορος των πιστωτών επιχειρηματολόγησε υπέρ της επιτυχίας της αίτησης. Σύμφωνα με τα όσα αναφέρονται στους Halsbury' s Laws of England, 4η έκδοση, (επανέκδοση του 2002), τεύχος 3
(2), σελ. 94 στην παράγραφο 130, με αναφορά στην απόφαση Re a Debtor v. Berkshire Finance Co.
(1962)106 S.J. 468, D.C.,παρόλο που μία απόφαση θεωρείται εκ πρώτης όψεως ότι είναι για εκκαθαρισμένο ποσό, το Δικαστήριο μπορεί το ίδιο να το διερευνήσει, εξετάζοντας πίσω από την απόφαση για να διασφαλίσει ότι πράγματι έτσι συμβαίνει. Στο σύγγραμμα Williams & Hunter on Bankruptcy, 19η έκδοση, σελ. 48, γίνεται ξεκάθαρο, με αναφορά και πάλι στην ίδια απόφαση, ότι απόφαση που εξασφαλίσθηκε από χρηματοδοτικό οργανισμό με βάση σύμβαση ενοικιαγοράς, παρόλο που σκοπεύει να αποτελεί απόφαση για εκκαθαρισμένο ποσό, τελικά διαπιστώθηκε ότι στην πραγματικότητα αποτελεί απόφαση για μη εκκαθαρισμένες αποζημιώσεις και η οποία για το λόγο αυτό είναι ανίκανη να στηρίξει αίτηση πτώχευσης. Στην υπόθεση Re a Debtor, το Δικαστήριο κλήθηκε να αποφασίσει κατά πόσο εξ' αποφάσεως χρέος που οφειλόταν με βάση σύμβαση ενοικιαγοράς, μπορούσε να αποτελέσει καλή βάση σε αίτηση πτώχευσης. Στο ποσό της απόφασης περιλαμβανόταν το υπόλοιπο των τελών ενοικιαγοράς τα οποία είχαν καταστεί πληρωτέα κατά το αρχικό στάδιο καθορισμού της σύμβασης. Το Δικαστήριο ασκώντας την εξουσία του να «πάει πίσω» από την απόφαση, ανάφερε ότι ο πιστωτής δεν είχε τίποτε περισσότερο από καλή βάση αγωγής εναντίον του χρεώστη για μη εκκαθαρισμένο ποσό. Σύμφωνα με το άρθρο 5
(1)(β) του Κεφ. 5 πιστωτής δεν δικαιούται να υποβάλει αίτηση πτώχευσης εναντίον χρεώστη εκτός εάν το χρέος είναι εκκαθαρισμένο. Από τα στοιχεία που τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου έχει διαφανεί ότι οι πιστωτές είναι χρηματοδοτικός οργανισμός οι οποίοι συνήψαν συμφωνία με κάποια Ελένη Ιωάννου να της παράσχουν δάνειο για αγορά αυτοκινήτου, δάνειο το οποίο η χρεώστρια εγγυήθηκε. Λόγω προφανώς παράλειψης εξόφλησης του δανείου, οι πιστωτές ήγειραν εναντίον της πρωτοφειλέτιδας και της χρεώστριας στο Ε.Δ. Λευκωσίας την αγωγή 5750/11 και εξασφάλισαν απόφαση εναντίον και των δύο. Στην απόφαση αυτή συμπεριλαμβάνεται διάταγμα με το οποίο η πρωτοφειλέτιδα, διαταζόταν όπως εντός 10 ημερών από την επίδοση του διατάγματος προς αυτήν, παραδώσει στους πιστωτές το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής KQR 253 για να πωληθεί με δημόσιο πλειστηριασμό, προς ικανοποίηση του εξ' αποφάσεως χρέους και των εξόδων και όπως οποιοδήποτε υπόλοιπο διατεθεί προς όφελος της. Προέκυψε ακόμα ότι το αυτοκίνητο είναι μέχρι σήμερα εγγεγραμμένο στο όνομα των πιστωτών και της πρωτοφειλέτιδας και δεν έχει παραδοθεί στους πιστωτές για να πωληθεί. Προέκυψε επίσης ότι από το ποσό που λογίζεται από τους πιστωτές ως οφειλόμενο, δεν έχει αφαιρεθεί η σημερινή αξία του αυτοκινήτου, το οποίο δυνάμει διατάγματος του Δικαστηρίου στην εν λόγω απόφαση θα πρέπει να παραδοθεί, να πωληθεί και οποιοδήποτε τίμημα εισπραχθεί να λογισθεί έναντι του εξ' αποφάσεως χρέους. Υπάρχουν όμως και στοιχεία που δεν έχουν ξεκαθαρίσει. Δεν έχει διαφανεί τι περιλαμβάνει το ποσό της απόφασης και ποια είναι αξία του αυτοκινήτου αφού καμία σχετική μαρτυρία δεν έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου. Επομένως στην περίπτωση που αυτό πωληθεί είναι δυνατό το ποσό που πραγματικά οφείλεται να μην ξεπερνά το ποσό των €15.000= το οποίο καθορίζεται από το άρθρο 5
(1)(α) του Νόμου ως προϋπόθεση για έκδοση διατάγματος παραλαβής. Με βάση όλα τα πιο πάνω κρίνεται ότι δεν έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου όλα τα στοιχεία με τα οποία θα μπορούσε να αποφασίσει με βεβαιότητα εάν πρόκειται ή όχι για εκκαθαρισμένο ποσό έτσι ώστε να ικανοποιηθεί η προϋπόθεση που τίθεται από το άρθρο 5
(1)(β) του Νόμου για να κηρυχθεί κάποιος χρεώστης σε πτώχευση. Από τη στιγμή αυτή και δυνάμει του άρθρου 6
(3)του Περί Πτωχεύσεως Νόμου, Κεφ. 5 το οποίο παρέχει στο Δικαστήριο που επιλαμβάνεται αιτήσεις της φύσης αυτής ευρύτερη εξουσία να την απορρίψει εάν βέβαια κρίνει ότι αυτό είναι ορθό και δίκαιο κρίνεται ότι αυτή θα πρέπει να έχει απορριπτική κατάληξη. Στο Williams and Hunter on Bankruptcy, 19η έκδοση, στη σελ. 60 αναφέρονται κάτω από το τίτλο «Grounds for dismissing petition: "other sufficient cause"», τα ακόλουθα: «The court may dismiss the petition (
- a)if not satisfied with proof of the debt, of the act of bankruptcy, or of service; or (
- b)if satisfied by the debtor that he is able to pay his debts ; or (
- c)that for some other sufficient cause no order ought to be made». Στο ίδιο σύγγραμμα, στην 18η έκδοση, αναφέρεται επίσης ότι «no person should be made bankrupt on ambiguity». Με βάση όλα τα πιο πάνω κρίνεται ότι από τη στιγμή που οι αιτητές δεν πέτυχαν να καταδείξουν ότι το ποσό που θεωρούν ως οφειλόμενο είναι πράγματι εκκαθαρισμένο η αίτηση είναι καταδικασμένη σε αποτυχία. Συνακόλουθα η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα εναντίον των πιστωτών και υπέρ της χρεώστριας, όπως αυτά υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ........... Μ. Λάρμου Παπαδήμα, Ε.Δ. Πιστόν Aντίγραφο Πρωτοκολλητής civil/bankruptsy jurisdiction subject: etisi ptoheusis cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο