ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΓΑΒΡΙΗΛ κ.α. ν. ΚΥΠΡΙΑΚΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥΡΙΣΜΟΥ, Αγωγή αρ. 6063/13, 20/6/2014

ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΓΑΒΡΙΗΛ κ.α. ν. ΚΥΠΡΙΑΚΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥΡΙΣΜΟΥ, Αγωγή αρ. 6063/13, 20/6/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2014:A255 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Λ. Καλογήρου, Π.Ε.Δ. Αγωγή αρ. 6063/13 Μεταξύ:

1. ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΓΑΒΡΙΗΛ, εκ Λεμεσού
2. Κυριάκος Γαβριήλ, εκ Λεμεσού Εναγόντων -και- ΚΥΠΡΙΑΚΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥΡΙΣΜΟΥ, από τη Λευκωσία Εναγομένων -------------------------- Aίτηση ημερ. 30.12.2013 για προσωρινό διάταγμα 20.6.2014 Εμφανίσεις: Για τους ενάγοντες-αιτητές: κα Ε. Γεωργίου για A. Chr. Theophilou LLC Για τον εναγόμενο-καθ' ου: Κα Γιατρού για κ. Χρ. Τριανταφυλλίδη ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Οι διαφορές των διαδίκων σχετίζονται με τη διαχείριση του συγκροτήματος Δημόσιας Πλαζ που είναι γνωστή ως «Δασούδι» στην περιοχή του Ποταμού Γερμασόγειας στη Λεμεσό. Το συγκρότημα περιλαμβάνει εστιατόριο, καφετέρια, υπαίθριο μπαρ, χώρους στάθμευσης και άλλες εγκαταστάσεις. Οι ενάγοντες διαχειρίζονται το πιο πάνω συγκρότημα δυνάμει άδειας χρήσης που τους παραχωρήθηκε από τον εναγόμενο (στη συνέχεια «ΚΟΤ») από το έτος
3. Η αρχική άδεια χρήσης ημερομηνίας 1.8.1997 διάρκειας ενός χρόνου ανανεώνετο αυτόματα για ετήσιες χρονικές περιόδους μέχρι το έτος 2010 και ακολούθως με τροποποιητική συμφωνία ημερομηνίας 1.7.2010 ανανεώθηκε για περαιτέρω περίοδο δώδεκα ετών (βλ. Τεκμήριο 2). Υπήρξαν διαφωνίες μεταξύ των μερών σε σχέση με την ερμηνεία διαφόρων όρων της αρχικής καθώς και της τροποποιητικής συμφωνίας που οδήγησαν εν τέλει στην ανταλλαγή επιστολογραφίας που αρχίζει από τον Αύγουστο του έτους 2013 και λήγει με επιστολή τερματισμού που απέστειλε ο ΚΟΤ, μέσω των δικηγόρων του, στις 23.12.2013 (Τεκμήριο 9). Είχε προηγηθεί αξίωση των εναγόντων για καθορισμό από τον ΚΟΤ τέλους στάθμευσης στους πελάτες του συγκροτήματος, με βάση όρο της συμφωνίας αίτημα που δεν έγινε αποδεκτό από τον ΚΟΤ. Ακολούθως, στις 25.11.2013, αποστάληκε επιστολή στους ενάγοντες από τον ΚΟΤ με την οποία εκαλούντο να καταβάλουν μέσα σε 21 ημέρες τα οφειλόμενα δικαιώματα άδειας χρήσης που ανέρχοντο, κατ' ισχυρισμόν, σε €61.000 καθώς και τα αναλογούντα αποχετευτικά τέλη της περιόδου 1997 - 2013, ανερχόμενα σε €79.058,84 σεντ (Τεκμήριο 7). Με την ίδια επιστολή υποδείχθηκε επίσης στους ενάγοντες πως παρέλειψαν να εκπληρώσουν τις υποχρεώσεις τους για ανακαινίσεις και αναβάθμιση του υποστατικού με βάση τα χρονοδιαγράμματα της τροποποιητικής συμφωνίας τους και εκαλούντο μέσα σε 21 ημέρες να συμμορφωθούν με τις αξιώσεις του ΚΟΤ. Οι ενάγοντες απάντησαν με την επιστολή του δικηγόρου τους ημερ. 28.11.2013 (Τεκμήριο 8), επαναλαμβάνοντας τις θέσεις που είχαν προβάλει με την επιστολή ημερ. 26.8.2013 (Τεκμήριο 6). Προκειμένου δε να αποφύγουν τυχόν συνέπειες για παράβαση της συμφωνίας τους κατέβαλαν στον ΚΟΤ, με επιφύλαξη, τα αξιούμενα ποσά για τα κατ' ισχυρισμόν οφειλόμενα ποσά άδειας χρήσης και αποχετευτικών τελών (Τεκμήρια 12 και 13). Όσον αφορά τη θέση του ΚΟΤ για παράλειψη εξασφάλισης των απαραίτητων αδειών για εκτέλεση των έργων ανακαίνισης και ανάπτυξης του συγκροτήματος, οι θέσεις τους καταγράφονται στις επιστολές που αναφέρθηκαν. Σε συντομία έχουν ως ακολούθως: (α) Σε συμμόρφωση με τους όρους της συμφωνίας τους, ανέθεσαν σε αρχιτέκτονα και ετοίμασε τα απαραίτητα σχέδια και μελέτες, τα οποία υποβλήθηκαν, μέσω του ΚΟΤ, στις αρμόδιες αρχές και εξασφαλίστηκαν οι απαραίτητες πολεοδομικές άδειες στις 21.3.2013 (Τεκμήρια 3 και 4). (β) Στη συνέχεια υποβλήθηκε και πάλι, μέσω του ΚΟΤ αίτηση για έκδοση άδειας οικοδομής, η οποία όμως εν τέλει αποσύρθηκε από τον ΚΟΤ τρεις ημέρες μετά (Τεκμήριο 5) χωρίς να ενημερωθούν οι ενάγοντες και χωρίς να δοθούν σε αυτούς οποιεσδήποτε εξηγήσεις από τον ΚΟΤ. (γ) Η παράλειψη του εναγομένου να προωθήσει τις διαδικασίες για εκτέλεση των εργασιών αναβάθμισης του συγκροτήματος, τους δημιουργούσε σοβαρά εμπόδια στην εκμετάλλευση του συγκροτήματος, και τους προκαλούσε ζημιές, ιδιαιτέρως ενόψει του γεγονότος ότι παρέμεναν ανεκμετάλλευτοι οι χώροι στάθμευσης, γεγονός που τους αποστερούσε σημαντικά εισοδήματα. (δ) Γι' αυτό και αποτάθηκαν στον εναγόμενο ζητώντας την έγκριση του για καθορισμό του τέλους στάθμευσης και παρότι αρχικά έδωσε τη συγκατάθεση του εγκρίνοντας το τέλος του €1 για κάθε αυτοκίνητο στον ένα χώρο, στη συνέχεια, όταν του ζητήθηκε η έγκριση του τέλους και για τον δεύτερο χώρο, αρνήθηκε να δώσει την έγκριση του, ακυρώνοντας και την προηγηθείσα έγκριση για τον πρώτο χώρο. Στη συνέχεια ανταλλάγηκαν οι επιστολές Τεκμήρια 6, 7, 8 και 9, στις οποίες γίνεται αναφορά πιο πάνω. Μετά τον τερματισμό, ο εναγόμενος απέστειλε επιστολή στην τράπεζα Κύπρου, απαιτώντας την πληρωμή τραπεζικής εγγύησης ύψους €68.344,06 που ήταν πληρωτέα με γραπτή απαίτηση του εναγομένου, εφόσον δεν θα είχαν εκπληρωθεί οι υποχρεώσεις των εναγόντων δυνάμει της συμφωνίας. (Τεκμήρια 10 και 11 η επιστολή και εγγυητική, αντίστοιχα). Η εγγυητική είχε δοθεί από το πρώτο έτος, δυνάμει όρου της συμφωνίας και αναναιωνόταν κάθε χρόνο. Η τελευταία έληγε στις 31.12.2013 και αφορούσε το ποσό των €68.344,
4. Είναι η θέση των εναγόντων πως ο εναγόμενος δόλια και ψευδώς ανέφερε στην επιστολή προς την τράπεζα, Τεκμήριο 10, πως δεν εκπλήρωσαν τις υποχρεώσεις τους οι ενάγοντες, εφόσον όπως επεξηγήθηκε πιο πριν οι ίδιοι δεν παρέλειψαν να εκπληρώσουν οτιδήποτε ανέλαβαν με βάση τη συμφωνία τους, ούτε και παρέβηκαν κάποιο όρο της συμφωνίας. Προ αυτής της κατάστασης πραγμάτων, οι ενάγοντες αντέδρασαν με την καταχώριση της υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμόν αγωγής με την οποία, μεταξύ άλλων, ζητούν δήλωση πως ο τερματισμός της συμφωνίας από τον εναγόμενο είναι άκυρος και παράνομος, καθώς και αποζημιώσεις πέραν των 20 εκατομμυρίων ευρώ για ζημιές και απώλειες που, κατ' ισχυρισμόν, έχουν υποστεί λόγω της συμπεριφοράς του εναγομένου. Με την εξεταζόμενη μονομερή αίτηση, που καταχώρισαν οι ενάγοντες στις 30.12.2013, εξασφάλισαν προσωρινό διάταγμα το οποίο απαγορεύει στον εναγόμενο και τους εξουσιοδοτημένους εκπροσώπους του να εισπράξουν το ποσό της αναφερθείσας εγγυητικής επιστολής καθώς και διάταγμα το οποίο υποχρεώνει τον ενάγοντα 1 να ανανεώνει ανελλιπώς με δικά του έξοδα την εγγυητική μέχρι εκδίκασης της αγωγής ή νεώτερης διαταγής του Δικαστηρίου. Σημειώνεται ότι η εγγυητική έληγε την επομένη, ήτοι στις 31.12.
5. Τα γεγονότα που υποστηρίζουν την αίτηση εκτίθενται από τον ενάγοντα 1 στη συνοδευτική ένορκη δήλωση του στην οποία παρατίθεται το πιο πάνω ιστορικό και επισυνάπτονται οι συμφωνίες, οι επιστολές που ανταλλάγηκαν και όλα τα σχετικά έγγραφα (Τεκμήρια 1 μέχρι 13) στα οποία έγινε αναφορά πιο πάνω. Ο εναγόμενος καταχώρισε ένσταση, υποστηρίζοντας πως δεν δικαιολογείται η διατήρηση του διατάγματος σε ισχύ, γιατί δεν πληρούνται οι σχετικές προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Νόμου 14/
6. Η βασική θέση του εναγομένου είναι πως με βάση τις αρχές και τη νομολογία δεν επιτρέπεται η παρεμπόδιση είσπραξης της τραπεζικής εγγύησης από το δικαιούχο της, εφόσον δεν υπεισέρχεται ζήτημα δόλου ή απάτης, κάτι που δεν συμβαίνει στην παρούσα υπόθεση. Η ένσταση υποστηρίζεται από ένορκες δηλώσεις των λειτουργών του ΚΟΤ Αθηνάς Μεταξά και Γιώργου Κώστα, οι οποίοι σε συντομία, αναφέρουν τα ακόλουθα: Η κα Μεταξά υποστηρίζει πως οι ενάγοντες παρέλειψαν να εκπληρώσουν τις συμβατικές υποχρεώσεις τους για εξασφάλιση των απαραίτητων πολεοδομικών αδειών για την εκτέλεση των έργων που περιέχονται στη συμφωνία του έτους
7. Παραθέτει μάλιστα αντίγραφα επιστολών της πολεοδομικής αρχής προς τον εναγόμενο, ημερομηνίας 27.6.2011 (Τεκμήριο 1) με τις οποίες απορρίφθηκαν αιτήσεις για ανακατασκευή χώρου στάθμευσης και ανέγερση εστιατορίου, καφετέριας και αίθουσας διασκέδασης. Είναι γι' αυτό το λόγο, αναφέρει, που οι ενάγοντες δεν μπόρεσαν να υλοποιήσουν τις ανακαινίσεις και τα έργα που είχαν αναλάβει να εκτελέσουν μέσα στα χρονοδιαγράμματα που καθορίζονται στη συμφωνία τους. Καταλήγοντας, αναφέρει πως λόγω της συμπεριφοράς αυτής των εναγόντων και λόγω έντονων διαμαρτυριών από οργανωμένους φορείς και πολίτες της Λεμεσού, αλλά και μετά από σχετικές υποδείξεις της Γενικής Ελέγκτριας ζητήθηκε, κατόπιν αποφάσεως του διοικητικού συμβουλίου του ΚΟΤ, η ακύρωση των πολεοδομικών αδειών (Τεκμήρια 3 και 4) που είχαν εκδοθεί στις 23.3.
8. Ο κ. Γ. Κώστα στη δική του ένορκη δήλωση περιορίζεται να αναλύσει τη νομική πτυχή της εγγυητικής επιστολής, υποστηρίζοντας πως η απαίτηση του εναγόμενου για πληρωμή της εγγυητικής έγινε καλόπιστα και νόμιμα. Κατά τα άλλα, δέχεται πως οι ενάγοντες συμμορφώθηκαν με τις αξιώσεις του ΚΟΤ, καταβάλλοντας τα οφειλόμενα ποσά για την άδεια χρήσης και τα αποχετευτικά τέλη. Με τις εμπεριστατωμένες αγορεύσεις τους οι ευπαίδευτοι συνήγοροι υποστήριξαν τις εκατέρωθεν θέσεις των διαδίκων, παραπέμποντας στην πλούσια για το εξεταζόμενο θέμα νομολογία. Ο συνήγορος των εναγόντων, αναλύοντας μία προς μία τις προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, εισηγήθηκε πως από την προσαχθείσα μαρτυρία, έχουν ικανοποιηθεί στον απαιτούμενο βαθμό και δικαιολογείται η διατήρηση του διατάγματος σε ισχύ. Όσον αφορά την απόρριψη των αιτήσεων για τις πολεοδομικές άδειες που αναφέρονται στην ένορκη δήλωση Μεταξά, εισηγήθηκε πως είναι άσχετες με τις υποχρεώσεις που είχαν αναλάβει οι ενάγοντες με βάση τη συμφωνία των διαδίκων. Υπόδειξε, περαιτέρω, πως ο εναγόμενος απέσυρε τις αιτήσεις για πολεοδομικές άδειες, χωρίς να ενημερώσει τους ενάγοντες και για πρώτη φορά ήγειρε θέμα, δήθεν, παράβασης των υποχρεώσεων των εναγόντων για εξασφάλιση των πολεοδομικών αδειών, τον Νοέμβριο του έτους 2013, μετά από την αποστολή της επιστολής του δικηγόρου τους. Ο εναγόμενος, συνέχισε, δεν αμφισβήτησε τους ισχυρισμούς των εναγόντων και τα γεγονότα που περιβάλλουν την εξασφάλιση των πολεοδομικών αδειών, τις οποίες στη συνέχεια απέσυρε ο εναγόμενος, αποστερώντας από τους ενάγοντες τη δυνατότητα για προώθηση της αίτησης για έκδοση της απαραίτητης άδειας οικοδομής που θα τους επέτρεπε να εκτελέσουν τις εργασίες που είχαν αναλάβει δυνάμει της συμφωνίας τους. Υπό τις περιστάσεις, κατέληξε, έχει καταδειχθεί η ανάγκη για την έκδοση του προσωρινού διατάγματος καθώς και για την οριστικοποίηση του, εφόσον ο εναγόμενος επεχείρησε να εισπράξει την εγγυητική με ψευδή και παραπλανητικά στοιχεία, που ισοδυναμούν με δόλο. Ο συνήγορος του εναγομένου, υποστήριξε με τη σειρά του πως δεν εδικαιολογείτο παρέμβαση του Δικαστηρίου στην πληρωμή της εγγυητικής. Δεν έχει τεθεί οποιοδήποτε στοιχείο, επεσήμανε ο συνήγορος, που να συνηγορεί με τη θέση των αιτητών ότι ο εναγόμενος - δικαιούχος της εγγυητικής - έχει διαπράξει απάτη. Η απλή αναφορά, υπόδειξε, στη παράγραφο 33 της ένορκης δήλωσης του ενάγοντα 1, ότι η δήλωση του εναγόμενου συνιστά δόλια και ψευδή παράσταση είναι γενική και ατεκμηρίωτη. Έχω εξετάσει την αίτηση, υπό το πρίσμα των γνωστών αρχών που διέπουν το επίδικο ζήτημα (Odysseos v. Pieris Estates and others