Julius Numavicius ν. Nerijus Numavicius, Aγωγή αρ. 774/13, 13/6/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2014:A245 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Λ. Καλογήρου, Π.Ε.Δ. Aγωγή αρ. 774/13 Μεταξύ: Julius Numavicius, Φλώριδα, Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής Ενάγοντα Και Nerijus Numavicius, Vilnius, Λιθουανία Εναγόμενου -------------------------- Αίτηση υπό εναγομένου ημερ. 22.10.2013 13.6.2014 Για εναγόμενο/αιτητή: Κος Γ. Χριστοδούλου με κ. Π. Παναγίδη Για ενάγοντα/καθ' ου η αίτηση: Κος Αλ. Μαρκίδης με κ. Ν. Μακρίδη ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Οι διάδικοι είναι αδέλφια και κατάγονται από τη Λιθουανία. Ο ενάγων διαμένει στη Φλώριδα των Ηνωμένων Πολιτειών και ο εναγόμενος στη Λιθουανία. Με γενικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα που καταχώρισε στις 19.2.2013, ο ενάγων επιδιώκει την ακύρωση της μεταβίβασης προς τον εναγόμενο αδελφό του των 2.423.707 μετοχών στο κεφάλαιο της εταιρείας Franpark Ltd και 7.061.202 μετοχών στο κεφάλαιο της εταιρείας Equipark Ltd που πραγματοποιήθηκε δυνάμει συμφωνίας δωρεάς, ημερομηνίας 31.3.2010. Είναι η θέση του, όπως διαγράφεται μέσα από τις προβαλλόμενες θεραπείες, καθώς και στις ένορκες δηλώσεις που καταχωρήθηκαν εκ μέρους του για εξασφάλιση ενδιάμεσων θεραπειών, ότι με την κατάρτιση της συμφωνίας δωρεάς καταρτίστηκε παράλληλη συμφωνία μεταξύ του και του εναγόμενου, δυνάμει της οποίας ο εναγόμενος αναγνώριζε ότι πραγματικός δικαιούχος των μετοχών ήταν ο ενάγων, αναλαμβάνοντας να του τις επιστρέψει σε πρώτη ζήτηση. Με την αναφερθείσα αγωγή ζητά δήλωση του Δικαστηρίου ότι η αναφερθείσες μετοχές κατέχονται από τον εναγόμενο δυνάμει εμπιστεύματος και ο ενάγων παραμένει ο πραγματικός δικαιούχος τους. Ζητά περαιτέρω διάταγμα με το οποίο να διατάσσεται ο εναγόμενος να μεταβιβάσει τις πιο πάνω μετοχές στον ενάγοντα, καθώς και αποζημιώσεις ύψους €8.423.975,30 που αντιστοιχούν με την αξία των πιο πάνω μετοχών, λόγω δόλου και/ή παράνομης ιδιοποίησης των μετοχών από τον εναγόμενο και/ή παράβασης συμφωνίας και/ή παράλληλης συμφωνίας (collateral agreement). Μετά από μονομερή αίτηση του ενάγοντα, της ίδιας ημερομηνίας, το Δικαστήριο εξέδωσε στις 21.2.2013 προσωρινό διάταγμα δια του οποίου επιβάλλεται επιβάρυνση στις αναφερθείσες μετοχές και απαγορεύεται η μεταβίβαση, δέσμευση ή καθ' οιονδήποτε τρόπο αποξένωση τους. Παρεμβάλλεται στο σημείο αυτό, ότι το υπό αναφοράν προσωρινό διάταγμα οριστικοποιήθηκε στις 25.9.2013 υπό τις περιστάσεις που θα επεξηγηθούν στη συνέχεια. Σημειώνεται περαιτέρω πως προτού εξασφαλιστεί το προσωρινό διάταγμα είχε προηγηθεί άδεια του Δικαστηρίου για σφράγιση του κλητηρίου, δεδομένου ότι επροορίζετο να επιδοθεί στον εναγόμενο ο οποίος διαμένει εκτός Κύπρου, δηλαδή στη Λιθουανία. Με άλλη αίτηση εξασφαλίστηκε επίσης άδεια για επίδοση ειδοποίησης του κλητηρίου εκτός δικαιοδοσίας, καθώς και διάταγμα για υποκατάστατη επίδοση του στον εναγόμενο στη Λιθουανία. Με την εξεταζόμενη αίτηση ο εναγόμενος επιδιώκει τον παραμερισμό του κλητηρίου εντάλματος, λόγω έλλειψης δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου ή, διαζευκτικά, την ακύρωση των διαταγμάτων ημερομηνίας 19.2.2013 και 20.3.2013 για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας και υποκατάστατη επίδοση. (Παρακλητικά Α και Β αντίστοιχα). Περαιτέρω και/ή διαζευκτικά ζητά διατάγματα με τα οποία να αναστέλλεται και/ή να παραμερίζεται η αγωγή με βάση τις πρόνοιες των άρθρων 27 και 28
(1)του Ευρωπαϊκού Κανονισμού 44/2001, λόγω ύπαρξης εκκρεμουσών αγωγών με το ίδιο αντικείμενο και την ίδια αιτία αγωγής μεταξύ των ιδίων διαδίκων (Παρακλητικά Γ και Δ). Τέλος ζητά διαζευκτικά την αναστολή και/ή τον τερματισμό και/ή τη διακοπή της διαδικασίας λόγω του ότι τα Δικαστήρια της Λιθουανίας είναι αρμοδιότερα και καταλληλότερα για εκδίκαση της υπόθεσης. (Παρακλητικό Ε). Η αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί τον εναγόμενο, κ. Αντρέα Χαραλάμπους, ο οποίος αφού εξηγεί τους λόγους για τους οποίους ορκίζεται ο ίδιος την ένορκη δήλωση, αντί του εναγόμενου, που όπως εξηγεί κατοικεί στη Λιθουανία, υποστηρίζει σε γενικές γραμμές τα ακόλουθα: Μεταξύ των διαδίκων εκκρεμούν άλλες αγωγές στη Λιθουανία και Ολλανδία, οι οποίες έχουν το ίδιο αντικείμενο και την ίδια αιτία αγωγής. Η μόνη σύνδεση, ισχυρίζεται, που υπάρχει με την Κύπρο είναι το γεγονός ότι η συμφωνία δωρεάς διέπεται από το Κυπριακό Δίκαιο και υπάρχει επίσης σε αυτήν όρος με βάση τον οποίο τα Κυπριακά Δικαστήρια είναι αρμόδια για εκδίκαση της όποιας διαφοράς σχετίζεται με τη συμφωνία. Συνεχίζοντας προβάλλει τη θέση πως η αγωγή καταχωρήθηκε στην Κύπρο κατά παράβαση ρητής πρόνοιας του Κανονισμού 44/2001 με βάση τον οποίο ο εναγόμενος θα πρέπει να ενάγεται στη χώρα όπου κατοικεί. Παρόλο, συνεχίζει, που υπάρχει στη συμφωνία δωρεάς, ρήτρα δικαιοδοσίας των Κυπριακών Δικαστηρίων, εντούτοις η αγωγή, όπως έχει καταχωριστεί, δεν εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής της ρήτρας επειδή, όπως υποστηρίζει, οι αιτίες αγωγής δεν στηρίζονται στη συμφωνία δωρεάς, αλλά σε ισχυριζόμενη παράβαση συμφωνίας εμπιστεύματος, σε ισχυριζόμενη απάτη και/ή παράβαση παράλληλης συμφωνίας η οποία απλά σχετίζεται αλλά δεν αποτελεί μέρος της συμφωνίας δωρεάς. Τα Κυπριακά Δικαστήρια, υποστηρίζει, δεν είναι τα κατάλληλα Δικαστήρια για να εκδικάσουν την υπόθεση, αλλά τα Δικαστήρια της Λιθουανίας στα οποία έχει ήδη προσφύγει ενωρίτερα ο ενάγων και υπάρχει στενότερη συσχέτιση των γεγονότων της υπόθεσης με τη Λιθουανία. Για το λόγο αυτό θα πρέπει να οδηγηθεί το Δικαστήριο σε διάταγμα αναστολής της διαδικασίας σε περίπτωση που δεν αποδεχθεί την εισήγηση του εναγομένου ότι στερείται δικαιοδοσίας να εκδικάσει τη διαφορά. Επεξηγεί ακολούθως τις διαδικασίες που εκκρεμούν στα Δικαστήρια της Λιθουανίας και Ολλανδίας, επισυνάπτοντας αντίγραφα της απαίτησης του ενάγοντα που εκκρεμεί στη Λιθουανία (Τεκμήριο 1) και επιστολή των Λιθουανών δικηγόρων (Τεκμήριο 2), όπως και των Ολλανδών δικηγόρων (Τεκμήριο 3), καταλήγοντας πως τυγχάνουν εφαρμογής οι πρόνοιες των άρθρων 27 και 28
(1)του Κανονισμού 44/2001. Ο ενάγων καταχώρισε ένσταση, υποστηρίζοντας πως δεν ευσταθεί οποιαδήποτε από τις αιτούμενες θεραπείες, για τους ακόλουθους κυρίως λόγους: (α) Ο εναγόμενος με τη συμπεριφορά του, ήτοι δια της εμφάνισης του στο Δικαστήριο και της αποδοχής, μέσω των δικηγόρων του, όπως το ενδιάμεσο διάταγμα καταστεί απόλυτο, απεδέχθη και/ή υπέβαλε τον εαυτό του στη δικαιοδοσία των Κυπριακών Δικαστηρίων. (β) Τα Δικαστήρια της Κύπρου έχουν υποχρέωση να αναλάβουν δικαιοδοσία προς εκδίκαση της παρούσας αγωγής με βάση τόσο τον Ευρωπαϊκό Κανονισμό 44/2001, όσο και τις πρόνοιες των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. (γ) Το αντικείμενο των διαδικασιών που εκκρεμούν στη Λιθουανία και την Ολλανδία είναι διαφορετικό από τα επίδικα θέματα, τα δε περιουσιακά στοιχεία που αποτελούν το αντικείμενο των εκεί αγωγών βρίσκονται εντός της δικαιοδοσίας των Δικαστηρίων των εν λόγω χωρών και οι αξιώσεις του ενάγοντα σχετίζονται με ζημιές που έχει υποστεί στις χώρες αυτές. Ως εκ του γεγονότος αυτού τα άρθρα 27 και 28
(1)του Ευρωπαϊκού κανονισμού, δεν τυγχάνουν εφαρμογής στα γεγονότα της εξεταζόμενης υπόθεσης. (δ) Τα διατάγματα σφράγισης και επίδοσης του κλητηρίου και της ειδοποίησης του εκτός δικαιοδοσίας εκδόθηκαν νομότυπα, αφού τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου ικανοποιητική μαρτυρία που ικανοποιούσε πλήρως τις προϋποθέσεις της Δ.6 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. (ε) Ο εναγόμενος απέτυχε να αποδείξει με αποδεκτή μαρτυρία τη θέση περί ύπαρξης πολλαπλών και ταυτόσημων διαδικασιών με την παρούσα αγωγή. Ειδικότερα, ο ενόρκως δηλών δεν έθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου αποδεκτή μαρτυρία που να αναιρεί τη δικαιοδοσία των Κυπριακών Δικαστηρίων. Με τις εμπεριστατωμένες αγορεύσεις τους οι ευπαίδευτοι συνήγοροι υποστήριξαν τις εκατέρωθεν θέσεις των διαδίκων, με παραπομπές σε συγγράμματα και νομολογία. Ακολουθεί η εξέταση των θεραπειών που ζητούνται με την αίτηση, σε συνάρτηση με τους λόγους ένστασης και με παρεμβολές των εκατέρωθεν εισηγήσεων. Ως θέμα λογικής προτεραιότητας, θα εξεταστεί ο πρώτος λόγος ένστασης, με βάση τον οποίο ο εναγόμενος έχει υποβάλει τον εαυτό του στη δικαιοδοσία των Κυπριακών Δικαστηρίων. Η εισήγηση, στηρίζεται, κυρίως, στο γεγονός ότι ο εναγόμενος αποδέχθηκε, μέσω των δικηγόρων του, όπως το προσωρινό διάταγμα, όπως τροποποιήθηκε, καταστεί απόλυτο, επιφυλάσσοντας το δικαίωμα να προσβάλει τη δικαιοδοσία και/ή να καταχωρίσει αίτηση αναστολής της διαδικασίας. Όπως προκύπτει από το φάκελο της υπόθεσης, στις 29.3.2013, ημέρα κατά την οποία είχε οριστεί επιστρεπτέο το προσωρινό διάταγμα, εμφανίστηκε δικηγόρος για τον εναγόμενο και ζήτησε μερικές μέρες για να τοποθετηθεί στο θέμα της επίδοσης. Το Δικαστήριο όρισε την αίτηση ημερ. 19.2.2013 για οδηγίες στις 10.4.
- Κατά την ημερομηνία αυτή (10.4.2013) εμφανίστηκε και πάλι δικηγόρος για τον εναγόμενο, ζητώντας χρόνο (τουλάχιστον ένα μήνα) για να καταχωρίσει ένσταση, δηλώνοντας, ανάμεσα σε άλλα, τα ακόλουθα: «...όσον αφορά την κυρίως αγωγή θεωρώ ότι θα καταχωρήσω εμφάνιση σύντομα απλώς ακόμη δεν έχω ρητές οδηγίες, όμως έχω ενημερώσει το συνάδελφο ότι εφόσον προηγείται το συντηρητικό διάταγμα μπορούμε να το δικάσουμε το συντηρητικό διάταγμα και στην πορεία νομίζω ότι, έχουμε συνεννοηθεί, ότι δεν θα προχωρήσει με την κυρίως αγωγή ώσπου να καταχωρήσω, θεωρώ ότι θα καταχωρίσω εμφάνιση άνευ όρων. Τώρα αν θα αμφισβητήσω τελικά τη δικαιοδοσία είναι άλλο θέμα όχι όμως τις επιδόσεις, όμως, για να ήμαστε, σωστοί περιμένω να έχω ρητές οδηγίες, όμως νομίζω εντιμότατε δεν επηρεάζει τη διαδικασία στο παρόν στάδιο εφόσον θα προχωρήσουμε με το ενδιάμεσο διάταγμα. ...» Η πλευρά του ενάγοντα συναίνεσε και το Δικαστήριο όρισε εκ νέου την αίτηση για οδηγίες στις 16.5.2013, δίδοντας οδηγίες όπως η ένσταση καταχωριστεί μέχρι τότε. Μετά από αίτημα του δικηγόρου του εναγόμενου το Δικαστήριο επελήφθη της υπόθεσης στις 15.6.2014 και όρισε ξανά την αίτηση για οδηγίες στις 28.6.2013, ικανοποιώντας σχετικό αίτημα του εναγόμενου για παράταση του χρόνου καταχώρισης ένστασης. Ακολούθησαν άλλες τρεις εμφανίσεις, στις 28.6.2013, 8.7.2013 και 25.7.2013, χωρίς να καταχωριστεί ένσταση και ορίστηκε εκ νέου για οδηγίες στις 25.9.2013, με ανανέωση των οδηγιών για καταχώριση της ένστασης. Κατά την τελευταία πιο πάνω ημερομηνία διαβάζουμε το ακόλουθο πρακτικό: «Αίτηση ημερ. 19.2.2013 και προσωρινό διάταγμα ως τροποποιήθηκε 1.3.
- 25.9.2013 Για ενάγοντα/αιτητή: Κος Μακρίδης Για εναγόμενο/καθ' ου η αίτηση: Κος Π. Παναγίδης (Τα πρακτικά λαμβάνονται ιδιόχειρα από το Δικαστήριο). Κος Παναγίδης: Δεν υπάρχει ένσταση όπως το προσωρινό διάταγμα ως έχει τροποποιηθεί καταστεί απόλυτο, με επιφύλαξη των δικαιωμάτων του εναγόμενου όπως προσβάλει τη δικαιοδοσία και/ή καταχωρίσει αίτηση αναστολής της διαδικασίας. Κος Μακρίδης: Συμφωνώ. Ζητώ τα έξοδα όπως θα υπολογιστούν και πληρωθούν στο τέλος. Δικαστήριο: Εκ συμφώνου το προσωρινό διάταγμα ημερ. 21.2.2013, ως έχει τροποποιηθεί με το διάταγμα 1.3.2013, καθίσταται απόλυτο. Σημειώνεται η σχετική επιφύλαξη του συνηγόρου του εναγομένου. Τα έξοδα της αίτησης επιδικάζονται υπέρ του ενάγοντα/αιτητή και θα καταβληθούν στο τέλος όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή.» Ακολούθησε η εξεταζόμενη αίτηση ημερ. 22.10.2013 αφού προηγουμένως καταχωρίστηκε εμφάνιση υπό διαμαρτυρία, κατόπιν σχετικής άδειας του Δικαστηρίου ημερομηνίας 24.9.
- Με την αποδοχή του προσωρινού διατάγματος, εισηγήθηκε ο συνήγορος του ενάγοντα, ο εναγόμενος αποδέχθηκε ότι ορθά εκδόθηκε το διάταγμα και ότι, συνεπώς, συντρέχουν οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν. 14/
- Περαιτέρω ο εναγόμενος κατέστησε τον εαυτό του αντικείμενο πιθανής διαδικασίας παρακοής στη περίπτωση μη συμμόρφωσης του με το διάταγμα. Υπό τις περιστάσεις, κατέληξε, ο συνήγορος, ο εναγόμενος έχει υποβάλει τον εαυτό του στη δικαιοδοσία των Κυπριακών Δικαστηρίων, εφόσον δεν προέβη έγκαιρα και με την πρώτη ευκαιρία στα κατάλληλα διαβήματα για προσβολή της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου. Αντίθετες ήταν οι επί του προκειμένου ζητήματος, εισηγήσεις του συνηγόρου των εναγομένων. Από τη στιγμή, επεσήμανε, που η επιφύλαξη σημειώθηκε ταυτόχρονα με τη συμφωνία για να καταστεί το διάταγμα απόλυτο, δεν μπορεί να εκληφθεί ότι ο εναγόμενος υπέβαλε τον εαυτό του στη δικαιοδοσία των Κυπριακών Δικαστηρίων. Υποδεικνύοντας, περαιτέρω, τη συμφωνία του ενάγοντα με τη δηλωθείσα από τον εναγόμενο επιφύλαξη, εισηγήθηκε ότι ο ενάγων κωλύεται να εγείρει τέτοιο ζήτημα. Εφόσον δε το διάταγμα εκδόθηκε υπό την επιφύλαξη που αναφέρθηκε, το ζήτημα πρέπει να θεωρείται λήξαν. Σε κάθε όμως περίπτωση, συνέχισε ο συνήγορος, το Δικαστήριο μπορεί να εξετάσει αυτεπάγγελτα το θέμα της δικαιοδοσίας σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας. Επιπλέον, κατέληξε, η διαδικασία του προσωρινού διατάγματος είναι ξεχωριστή από τη διαδικασία της αγωγής και δεν επενεργεί ως εμπόδιο στην έγερση ζητημάτων που έχουν σχέση με τη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου να εκδικάσει την ουσία της διαφοράς. Είναι πολύ καλά γνωστό πως η εμφάνιση του εναγόμενου με σκοπό να αμφισβητήσει τη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου, δεν αποτελεί εθελοντική αποδοχή της δικαιοδοσίας (βλ. Mexana Oil Ltd v. Poltava Petroleum Company
(2002)1 A.A.Δ. 834, Advent Capital Plc v. G.Ν. Ellinas Imp.-Exp. Ltd
(2007)1 A.A.Δ. 338 κ.α.). To ίδιο ισχύει και για την εμφάνιση προκειμένου να αμφισβητηθεί προσωρινό διάταγμα (βλ. Hampton Advisory Group S.A. v. Bost Αd A.A.Δ. κ.α. Πολιτική Έφεση Αρ. 13/2009, ημερ. 27.3.2012). Έχει, επίσης, νομολογηθεί πως το δικαίωμα υποβολής ένστασης στη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου δεν μπορεί να παραμένει στην ελεύθερη επιλογή χρόνου από τον εναγόμενο αλλά θα πρέπει να εγείρεται με την πρώτη ευκαιρία. (βλ. G.J. Magdom Ltd v. A.L. Metal Trading Ltd
(2001)1 A.A.Δ.2064, Κοιν. και/ή Συνδ. Ασφ. Ρ.D. Union α.ο. ν. G.N. Ellinas Imp.-Exp. Ltd
(2005)1 A.A.Δ. 1327). Στην εξεταζόμενη περίπτωση, ο εναγόμενος, παρότι άφησε ανοικτό το ενδεχόμενο να προσέβαλλε τη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου από την πρώτη ημέρα που εμφανίστηκε (ήτοι τις 29.3.2013), καταχώρισε εν τέλει την αίτηση για παραμερισμό του κλητηρίου, λόγω κατ' ισχυρισμόν, έλλειψης δικαιοδοσίας να εκδικάσει την υπόθεση, μετά πάροδο έξι και πλέον μηνών. Στο μεσοδιάστημα εμφανίστηκε επανειλημμένα ενώπιον του Δικαστηρίου στη διαδικασία του προσωρινού διατάγματος, ζητώντας χρόνο για καταχώριση ένστασης. Σε κάποια μάλιστα εμφάνιση, στην οποία γίνεται αναφορά πιο πάνω, δήλωσε μέσω του δικηγόρου του πως «θεωρούσε» ότι θα καταχωρούσε εμφάνιση άνευ όρων, αφήνοντας ανοικτό το ενδεχόμενο να αμφισβητήσει τη δικαιοδοσία, όχι όμως τις επιδόσεις. Σημειώνεται, βεβαίως, πως με την αίτηση επιδιώκεται ακύρωση και της επίδοσης, όπως και της άδειας για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας. Συγκατατέθηκε, εν τέλει, στην οριστικοποίηση του προσωρινού διατάγματος, επιφυλάσσοντας το δικαίωμα του να προσβάλει τη δικαιοδοσία και/ή να καταχωρίσει αίτηση για αναστολή. Κάτω από το σύνολο των περιστάσεων της υπόθεσης, των παραστάσεων του εναγόμενου και του χρόνου που διέρρευσε, ενόψει και της συγκατάθεσης του για οριστικοποίηση του προσωρινού διατάγματος, το Δικαστήριο εκτιμά πως ο εναγόμενος έχει υποβάλει τον εαυτό του στη δικαιοδοσία των Κυπριακών Δικαστηρίων. Είναι δε ορθή η επισήμανση του συνηγόρου του ενάγοντα πως με τη συγκατάθεση του στην οριστικοποίηση του διατάγματος, εμμέσως, αναγνώρισε ότι συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις για την έκδοση του. Όπως εύστοχα επίσης επισημάνθηκε, κατέστησε τον εαυτό του υποκείμενο πιθανής διαδικασίας παρακοής, σε περίπτωση μη συμμόρφωσης του με τους όρους του προσωρινού διατάγματος. Η επιφύλαξη στην οποία έχει προβεί καθώς και η άδεια που εξασφάλισε για καταχώριση εμφάνισης υπό διαμαρτυρία, δεν αναιρούν τα πιο πάνω δεδομένα. Για τους πιο πάνω λόγους, καταλήγω ότι ο εναγόμενος, με την αναφερθείσα συμπεριφορά του, έχει υποβάλει τον εαυτό του στη δικαιοδοσία των Κυπριακών Δικαστηρίων. Παρά την πιο πάνω κατάληξη, θα εξετάσω τα υπόλοιπα ζητήματα που έχουν εγερθεί, ώστε να υπάρχει απόφαση επί όλων των εγειρομένων θεμάτων, στην περίπτωση που ανατραπεί κατ' έφεση η ανωτέρω απόφαση του Δικαστηρίου. ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΚΥΠΡΙΑΚΩΝ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΩΝ ΝΑ ΕΚΔΙΚΑΣΟΥΝ ΤΗΝ ΥΠΟΘΕΣΗ. Ο ενάγων υποστηρίζει ότι τα Κυπριακά Δικαστήρια έχουν αποκλειστική δικαιοδοσία να εκδικάσουν την υπόθεση, με βάση ρητό όρο για αποκλειστική δικαιοδοσία των Κυπριακών Δικαστηρίων καθώς και του εφαρμοστέου δικαίου που περιέχεται στη Συμφωνία Δωρεάς 7 (Τεκμήριο 47 στην Ε/Δ ημερ. 19.2.2013) ο οποίος εφαρμόζεται και στην παράλληλη συμφωνία των διαδίκων. Ο συνήγορος του ενάγοντα υπόδειξε πως με βάση τη μαρτυρία που περιέχεται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση για προσωρινό διάταγμα, έχει καταδειχθεί η ύπαρξη παράλληλης συμφωνίας (collateral agreement) μεταξύ των διαδίκων η οποία αναδεικνύει τις πραγματικές προθέσεις των διαδίκων σε σχέση με τη συμφωνία δωρεάς. Δεδομένου, συνέχισε, ότι η συμφωνία δωρεάς, η οποία υπεγράφη στην Κύπρο, περιέχει ρήτρα αποκλειστικής δικαιοδοσίας των Κυπριακών Δικαστηρίων και ρήτρα για εφαρμογή του Κυπριακού δικαίου, τα Δικαστήρια της Κύπρου είναι αποκλειστικά αρμόδια να εκδικάσουν την υπόθεση. Υπόδειξε περαιτέρω, πως με βάση το άρθρο 3 του Κανονισμού η διεθνής δικαιοδοσία με βάση το άρθρο 2 (κατοικία εναγομένου) δεν είναι απόλυτη. Στην περίπτωση μας, υποστήριξε, τυγχάνουν εφαρμογής οι πρόνοιες των άρθρων 5
(1)(α) καθώς και 5
(3)του κανονισμού, εφόσον η παράλληλη συμφωνία είναι εκτελεστή στην Κύπρο. Ενώ το ζημιογόνο γεγονός επίσης έχει συντελεστεί στην Κύπρο, αφού ο εναγόμενος έχει ιδιοποιηθεί παράνομα τις μετοχές του στις Κυπριακές Εταιρείες Franpark και Equipark. Ο συνήγορος του εναγόμενου υποστήριξε πως, με βάση τις πρόνοιες του κανονισμού, τα Κυπριακά Δικαστήρια δεν είναι αρμόδια να εκδικάσουν την αγωγή. Η γενική αρχή που επιβάλλει ο κανονισμός, επεσήμανε, με βάση τα άρθρα 2-7, είναι ότι ο εναγόμενος θα πρέπει να ενάγεται στη χώρα όπου κατοικεί. Επεσήμανε πως η ρήτρα δικαιοδοσίας δεν μπορεί να επεκτείνεται στην κατ' ισχυρισμόν παράλληλη συμφωνία και ως εκ τούτου, δεν τυγχάνει εφαρμογής η πρόνοια του άρθρου 23 του Κανονισμού. Σε κάθε όμως περίπτωση, η ρήτρα δικαιοδοσίας δεν εφαρμόζεται αφού η παράλληλη συμφωνία είναι προφορική. Ενώ το άρθρο 23 προβλέπει ότι μια τέτοια συμφωνία διεθνούς δικαιοδοσίας θα πρέπει να είναι γραπτή. Δεν υπάρχει αμφισβήτηση ότι με βάση το άρθρο 2 του κανονισμού τα Δικαστήρια του τόπου κατοικίας του εναγόμενου έχουν διεθνή δικαιοδοσία να εκδικάσουν την υπόθεση. Στην προκειμένη περίπτωση, ο εναγόμενος κατοικεί στη Λιθουανία και τα Λιθουανικά Δικαστήρια έχουν, κατά συνέπεια, διεθνή δικαιοδοσία, με βάση το άρθρο 2 του Κανονισμού που προνοεί τα ακόλουθα: «1. Με την επιφύλαξη των διατάξεων του παρόντος κανονισμού τα πρόσωπα που έχουν την κατοικία τους στο έδαφος κράτους μέλους ενάγονται ενώπιον των δικαστηρίων αυτού του κράτους μέλους ανεξάρτητα από την ιθαγένειά τους. 2. ............................» Παρέχεται ωστόσο παράλληλη διεθνής δικαιοδοσία στις περιπτώσεις που αναφέρονται στα άρθρα 3-7 του κανονισμού. Μία περίπτωση είναι η προβλεπόμενη στο άρθρο 5
(1)(α) σε σχέση με διαφορές από παράβαση συμφωνίας. Ο εναγόμενος μπορεί να εναχθεί στο Δικαστήριο όπου οφείλει να εκπληρωθεί η σύμβαση, παρά το γεγονός ότι έχει την κατοικία του σε άλλο κράτος μέλος. Στα περιστατικά της κρινόμενης υπόθεσης, είναι ορθή η θέση του συνηγόρου του ενάγοντα ότι τα Κυπριακά Δικαστήρια έχουν διεθνή δικαιοδοσία να εκδικάσουν την υπόθεση, εφόσον οι μετοχές βρίσκονται στην Κύπρο. Με βάση τις δικογραφημένες αξιώσεις του ενάγοντα, η προφορική παράλληλη συμφωνία είναι άρρηκτα συνυφασμένη με τη συμφωνία δωρεάς. Τα Δικαστήρια επομένως της Κύπρου, στη χώρα όπου ο εναγόμενος, με βάση τους ισχυρισμούς του ενάγοντα, έχει υποχρέωση να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις του, δυνάμει των όρων της ανωτέρω παράλληλης συμφωνίας, έχουν δικαιοδοσία, με βάση το άρθρο 5
(1)(α), να εκδικάσουν την υπόθεση. Είναι, περαιτέρω, βάσιμη η θέση του ενάγοντα ότι τυγχάνουν εφαρμογής και οι πρόνοιες του άρθρου 5
(3)του Κανονισμού, καθόσον οι αποδιδόμενες στον εναγόμενο αδικοπραξίες (δόλου, παράνομης ιδιοποίησης περιουσιακών στοιχείων του ενάγοντα, κ.λ.π.) διαπράχθηκαν στην Κύπρο, όπου βρίσκεται η περιουσία. Η εισήγηση του εναγόμενου πως οι κατ' ισχυρισμόν αδικοπραξίες θα μπορούσε να έχουν διαπραχθεί στη Λιθουανία, επειδή το περιουσιακό στοιχείο είναι μετοχές και θα μπορούσαν να μεταβιβαστούν από εκεί, δεν είναι βάσιμη. Πέραν των ανωτέρω, βάσιμη κρίνεται και η εισήγηση του συνηγόρου του ενάγοντα ότι τα Κυπριακά Δικαστήρια έχουν αποκλειστική διεθνή δικαιοδοσία να εκδικάσουν την υπόθεση με βάση το άρθρο 23 του Κανονισμού. Όπως αναφέρθηκε πιο πριν, η προφορική παράλληλη συμφωνία, είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τη συμφωνία δωρεάς (Τεκμήριο 47) η οποία περιέχει ρήτρες αποκλειστικής δικαιοδοσίας των Κυπριακών Δικαστηρίων και εφαρμογής του Κυπριακού δικαίου. ΑΙΤΗΜΑ ΓΙΑ ΑΝΑΣΤΟΛΗ ΛΟΓΩ ΤΗΣ ΥΠΑΡΞΗΣ ΑΓΩΓΩΝ ΣΤΗ ΛΙΘΟΥΑΝΙΑ ΚΑΙ ΟΛΛΑΝΔΙΑ. Προτού εκτεθούν οι εκατέρωθεν θέσεις των διαδίκων, κρίνω σκόπιμο να παραθέσω αυτούσιες τις πρόνοιες των σχετικών άρθρων του κανονισμού. Έχουν ως ακολούθως: «Εκκρεμοδικεία και συνάφεια Άρθο 27
- Αν έχουν ασκηθεί αγωγές με το ίδιο αντικείμενο και την ίδια αιτία μεταξύ των ίδιων διαδίκων ενώπιον δικαστηρίων διάφορων κρατών μελών, κάθε δικαστήριο εκτός εκείνου που επελήφθη πρώτο, αναστέλλει αυτεπάγγελτα την διαδικασία του μέχρις ότου διαπιστωθεί η διεθνής δικαιοδοσία του δικαστηρίου που επελήφθη πρώτο.
- Όταν διαπιστωθεί η διεθνής δικαιοδοσία του πρώτου επιληφθέντος δικαστηρίου, κάθε δικαστήριο εκτός εκείνου που έχει πρώτο επιληφθεί, οφείλει να διαπιστώσει την έλλειψη διεθνούς δικαιοδοσίας του υπέρ του πρώτου δικαστηρίου. Άρθρο 28
- Όταν συναφείς αγωγές εκκρεμούν ενώπιον δικαστηρίων διαφόρων κρατών μελών, κάθε δικαστήριο εκτός εκείνου που έχει πρώτο επιληφθεί μπορεί να αναστείλει την εκδίκαση.
- Όταν οι αγωγές αυτές εκκρεμούν σε πρώτο βαθμό δικαιοδοσίας, κάθε δικαστήριο εκτός εκείνου που έχει πρώτο επιληφθεί δύναται επίσης, με αίτηση ενός από τους διαδίκους, να διαπιστώσει την έλλειψη διεθνούς δικαιοδοσίας του, υπό την προϋπόθεση ότι το πρώτο δικαστήριο έχει διεθνή δικαιοδοσία και για τις δύο αγωγές και ότι το δίκαιό του επιτρέπει την ένωση συναφών υποθέσεων.
- Είναι συναφείς κατά την έννοια του παρόντος άρθρου, αγωγές που συνδέονται μετξαύ τους τόσο στενά ώστε να υπάρχει συμφέρον να εξετασθούν και να εκδικασθούν ταυτόχρονα, προκειμένου να αποφευχθεί η έκδοση ασυμβίβαστων μεταξύ τους αποφάσεων αν τυχόν οι υποθέσεις εκδικάζονται χωριστά.» Ο συνήγορος του εναγόμενου εισηγήθηκε πως το Δικαστήριο θα πρέπει να αναστείλει τη διαδικασία κατ' εφαρμογή των ανωτέρω προνοιών του κανονισμού. Όπως υποστήριξε, παραπέμποντας στα Τεκμήρια 1 και 2 που επισυνάπτονται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση, η αγωγή που εκκρεμεί στη Λιθουανία έχει την ίδια βάση και το ίδιο αντικείμενο με την αγωγή που καταχωρίστηκε στην Κύπρο. Ο ενάγοντας, ανάφερε, επέλεξε να προωθήσει δύο αγωγές για τα ίδια θέματα, σε δύο διαφορετικές χώρες, χωρίς να δώσει εξηγήσεις γι' αυτή του την ενέργεια. Παραπέμποντας και συγκρίνοντας τους ισχυρισμούς που προβάλλει στις δύο διαδικασίες, εισηγήθηκε πως έχουν το ίδιο υπόβαθρο γεγονότων. Θα μπορούσε, κατέληξε, να συμπεριλάβει στη Λιθουανική αγωγή και την απαίτηση του για τις Κυπριακές μετοχές. Ο συνήγορος του ενάγοντα, αντέτεινε πως δεν έχει τεκμηριωθεί η θέση του εναγόμενου περί συσχετισμού των επιδίκων θεμάτων της παρούσας αγωγής με τις διαδικασίες που εκκρεμούν στην Ολλανδία και Λιθουανία. Υποδεικνύοντας πως οι αγωγές στη Λιθουανία και Ολλανδία αφορούν άλλα θέματα που έχουν σχέση με περιουσιακά στοιχεία που βρίσκονται εντός της δικαιοδοσίας των χωρών αυτών και ζημιές που ο ενάγων ισχυρίζεται ότι έχει υποστεί στις εν λόγω δικαιοδοσίες, εισηγήθηκε πως δεν τυγχάνουν εφαρμογής τα άρθρα 27 και 28 του Κανονισμού. Όπως έχει κατ' επανάληψη νομολογηθεί, το πρόσωπο που ζητά την αναστολή για το λόγο ότι η Κυπριακή δικαιοδοσία δεν είναι το κατάλληλο forum, έχει το βάρος να πείσει ότι το αίτημα του είναι βάσιμο (βλ. μεταξύ άλλων, Cyprus Trading Corporation Ltd v. Zim Israel Navigation Co Ltd
(1999)1 A.A.Δ. 1168, G.J. Magdon Ltd v. A.L. Metal Trading Ltd - πιο πάνω). Ο εναγόμενος κατέθεσε ως τεκμήρια 1 και 2 τα έγραφα που σχετίζονται με τις διαδικασίες που εκκρεμούν στη Λιθουανία και Ολλανδία, χωρίς επεξήγηση ή νομική ανάλυση του περιεχομένου τους. Είναι ορθή, συνεπώς, η θέση του ενάγοντα πως ο εναγόμενος, απέτυχε να πείσει, ως όφειλε, ότι υπάρχει τέτοιος συσχετισμός μεταξύ των διαδικασιών ώστε να εφαρμόζονται οι πρόνοιες των άρθρων 27 και 28 του Κανονισμού. Είναι, περαιτέρω, βάσιμη η εισήγηση πως η συμφωνία δωρεάς 7, δεν αποτελεί αντικείμενο στις αλλοδαπές διαδικασίες. Δεν υπάρχει, συνεπώς, συσχετισμός των επιδίκων αντικειμένων, ώστε να υπάρχει κίνδυνος έκδοσης ασυμβίβαστων αποφάσεων από τα δικαστήρια των δύο ή τριών χωρών. Δεν ευσταθεί επίσης, η εισήγηση του Εναγόμενου ότι τα κατάλληλα υπό τις περιστάσεις Δικαστήρια (Forum Conviniens) είναι τα Δικαστήρια της Λιθουανίας. Κάτω από το σύνολο των δεδομένων της υπόθεσης, η προσφορότερη δικαιοδοσία για εκδίκαση της επίδικης διαφοράς είναι η Κύπρος. Λαμβάνοντας ιδιαίτερα υπόψη το εφαρμοστέο δίκαιο που συμφωνήθηκε να είναι το Κυπριακό, καθώς και το γεγονός ότι το αντικείμενο της διαφοράς-μετοχές- βρίσκονται στη Κύπρο, ήτοι στο κεφάλαιο δυο εταιρειών που είναι εγγεγραμμένες στην Κύπρο και έχουν γραμματέα και εγγεγραμμένο γραφείο εντός της Κυπριακής επικράτειας. Υπό τις περιστάσεις, η Κύπρος παρουσιάζεται να έχει στενότερη σύνδεση με την υπόθεση από την Λιθουανία, η οποία εκτός από την κατοικία του Εναγομένου δεν παρουσιάζει άλλη πραγματική ή ουσιαστική σύνδεση με την υπόθεση (βλ. Zeeland Navigation Co Ltd v. Banque Worms
(2000)1 A.A.Δ. 707). Όσον αφορά, τέλος, το αίτημα για ακύρωση των διαταγμάτων για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας και υποκατάστατη επίδοση, θα πρέπει να υποδειχθεί πως ο Εναγόμενος εμποδίζεται να προωθεί τέτοιο αίτημα αφού, σε προγενέστερο στάδιο, δήλωσε πως δεν είχε πρόθεση να αμφισβητήσει την επίδοση. Ανεξαρτήτως τούτου, το Δικαστήριο διεξήλθε της αίτησης ημερ. 19.2.2013 στη βάση της οποίας εκδόθηκε το διάταγμα για επίδοση της ειδοποίησης του κλητηρίου εκτός δικαιοδοσίας και δεν συμμερίζεται την εισήγηση πως δεν έχει αποκαλυφθεί συζητήσιμη υπόθεση ή ότι δεν έχουν ικανοποιηθεί οι προϋποθέσεις της Διαταγής 6 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Με την ένορκη δήλωση του, ο Ενάγων, (στην οποία επεσύναψε ως τεκμήριο και την ένορκη δήλωση του προς υποστήριξη της αίτησης για το προσωρινό διάταγμα) παρέθεσε όλη την αναγκαία μαρτυρία και ικανοποίησε το Δικαστήριο τόσο αναφορικά με τις προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν.14/60 όσο και της Δ.6 των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών. Για όλους τους πιο πάνω λόγους, η αίτηση αποτυγχάνει και απορρίπτεται στην ολότητα της, με έξοδα υπέρ του Ενάγοντα, όπως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα είναι πληρωτέα στο τέλος της υπόθεσης. (Υπ.) ............. Λ. Καλογήρου, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΑΛ Subject: Civil / Other Actions / Interim Αναφορά: Αίτηση υπό εναγομένου cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο