Ιβάν Τζούροφ ν. Παντελή Νικολάου, Αρ. Αγωγής: 5804/07, 25/6/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup
- on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2014:A261 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Γ. Στυλιανίδης, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 5804/07 Μεταξύ: Ιβάν Τζούροφ, από τη Λεμεσό Ενάγοντα Και Παντελή Νικολάου, από τη Λεμεσό Εναγόμενου Αίτηση ημερομηνίας 10.02.2014 για τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης Ημερομηνία: 25 Ιουνίου 2014 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Ενάγοντα-Αιτητή: κ. Δ. Αραούζος Για Εναγόμενο-Καθ' ού η Αίτηση: κ. Π. Κωνσταντίνου Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Είναι χρήσιμο, στην παρούσα απόφαση, να γίνει αναφορά στο ιστορικό της υπόθεσης. Η Αγωγή καταχωρήθηκε στις 26.10.2007 σε γενικώς οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα με την οποία ο Ενάγων ζητά Γενικές και Ειδικές Αποζημιώσεις εναντίον του Εναγόμενου, για ζημιές τις οποίες υπέστη ένεκα αμέλειας και/ή παράβαση των εκ του νόμου απορρεόντων καθηκόντων του (του Εναγόμενου). Στις 15.11.2007 καταχωρήθηκε σημείωμα εμφάνισης από πλευράς Εναγόμενου και στις 25.07.2008, ο ίδιος διάδικος καταχώρισε Αίτηση με την οποία ζητούσε να απορριφθεί η Αγωγή αφού ο Ενάγων δεν προώθησε την αγωγή του. Η Αίτηση αποσύρθηκε στις 28.11.08 αφού καταχώρισε την ίδια ημέρα την έκθεση απαίτησης, ο Ενάγων. Η υπεράσπιση καταχωρήθηκε στις 20.01.2009. Αφού στο μεταξύ έγιναν κάποια δικονομικά διαβήματα και έγινε αποκάλυψη εγγράφων. Στις 10.10.2012 ξεκίνησε η ακρόαση της υπόθεσης. Την τρίτη μέρα που ήταν ορισμένη η υπόθεση για συνέχιση της ακρόασης, στις 07.11.2012, ο δικηγόρος του Ενάγοντα διαπίστωσε ότι προέκυψε θέμα τροποποίησης της έκθεσης απαίτησης για ζημιές που δεν συμπεριλαμβάνοντο στο δικόγραφο. Στις 04.12.2012 κατέληξαν στο θέμα των Γενικών και Ειδικών αποζημιώσεων και δήλωσαν το συνολικό ποσό των €900.000, για τις ζημιές αυτές, επί πλήρους ευθύνης και παράμεινε προς εκδίκαση το θέμα της ευθύνης και των τόκων. Εδηλώθη στις 04.12.2013 από τις δύο πλευρές ότι "Έχουμε καταλήξει στο θέμα των Γενικών και Ειδικών αποζημιώσεων στο ποσό των €900.000 επί πλήρους ευθύνης και παραμένει προς εκδίκαση το θέμα της ευθύνης και των τόκων". Εγκαταλείφθηκε το θέμα της τροποποίησης ενόψει της διευθέτησης των γενικών και ειδικών αποζημιώσεων. Έτσι συνέχισε η ακρόαση της υπόθεσης σε όσον μέρος αφορά την ευθύνη. Μέχρι την ημέρα που υπεβλήθη η παρούσα Αίτηση είχαν ακουστεί 14 μάρτυρες για την πλευρά του Ενάγοντα, μόνον. Η πλευρά του Ενάγοντα , ο δικηγόρος του κ. Αραούζος, δήλωσε, μάλιστα, την ημέρα αυτή, που εδηλώθησαν οι γενικές και ειδικές αποζημιώσεις, ότι θα κλητεύσει πραγματογνώμονα και ήθελε χρόνο για να προετοιμαστεί, εισηγήθηκε δε όπως η υπόθεση οριστεί μετά τις 20.01.2013. Συνέχισε η ακρόαση της υπόθεσης και στις 21.10.2013 ο κ. Αραούζος εδήλωσε ότι ο μάρτυρας του, εμπειρογνώμονας από το εξωτερικό, δεν μπορεί να είναι παρών στις 21.11.2013-22.11.2013. Η κα Ερωτοκρίτου δεν μπορούσε μετά τις 22.11.2013 διότι θα έπρεπε να υποβληθεί σε εγχείριση και ο κύριος Αραούζος είπε ότι τις πιο πάνω ημερομηνίες θα φέρει άλλους μάρτυρες και η υπόθεση να οριστεί το Γενάρη για να ακουστεί ο εμπειρογνώμονας που θα έφερνε από το εξωτερικό. Η υπόθεση ορίστηκε στις 21 και 22.11.2013. Με την παρούσα Αίτηση του ο Ενάγων ζητεί όπως του επιτραπεί να τροποποιήσει την έκθεση απαίτησης του ως ακολούθως: "I. Με την προσθήκη της ακόλουθης νέας παραγράφου 22Α. 22Α. Πρόσθετα προς τις πιο πάνω ζημιές, ο Ενάγοντας αναγκάστηκε να ζητήσει τις υπηρεσίες ανεξάρτητου εμπειρογνώμονα και να υποστεί έξοδα για να εξασφαλίσει την πραγματογνωμοσύνη του που θα επικαλεστεί και παρουσιάσει κατά την ακρόαση με σκοπό ν' αποδείξει ότι ο Εναγόμενος, αντίθετα με τι ισχυρίζεται, οδηγούσε το όχημα του κατά τον ουσιώδη χρόνο με υπερβολική και/ή παράνομη ταχύτητα και/ή με ταχύτητα άνω του επιτρεπόμενου ορίου ταχύτητας και/ή με ταχύτητα που δεν του επέτρεψε υπό τις περιστάσεις ν' αποφύγει την σύγκρουση του οχήματος του με την προπορευόμενη μοτοσυκλέτα του Ενάγοντος. ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ ΕΞΟΔΩΝ (
- i)Έξοδα ετοιμασίας έκθεσης πραγματογνώμονα €6.597,43 και/ή οποιοδήποτε άλλο ποσό που θα καθοριστεί από το Δικαστήριο ως δίκαιο. (
- ii)Έξοδα αεροπορικού εισιτηρίου και/ή εισιτηρίων και/ή διαμονής με σκοπό όπως ο εμπειρογνώμονας δώσει μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου. ΙΙ. Με την προσθήκη της ακόλουθης νέας θεραπείας υπό στοιχείο Δ στο Αιτητικό της Έκθεσης Απαίτησης. Δ. Ειδικές αποζημιώσεις €6.597,43 ως η παράγραφος (
- i)των Λεπτομερειών Εξόδων της παραγράφου 22Α." Η αίτηση βασίζεται στις Δ.25 Θ.Θ. 1-5 και Δ.48 ΘΘ 1-9 των Θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας, στο άρθρο 30 του Συντάγματος και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα πάνω στα οποία βασίζεται η αίτηση εκτίθενται στην συνημμένη σ' αυτή ένορκη δήλωση του Ιβάν Τζούροφ από τη Λεμεσό. Λέγει ο Ενάγων, ότι ζητά την τροποποίηση της έκθεσης απαίτησης για να αξιώσει επιπρόσθετα το ποσό των €6.597,43 ή οποιοδήποτε άλλο ποσό που θα φανεί λογικό και δίκαιο στο Δικαστήριο για τα έξοδα που σχετίζονται με την ανεξάρτητη πραγματογνωμοσύνη. Επίσης θα προκύψουν περαιτέρω έξοδα όταν ο εμπειρογνώμονας θα πρέπει να παρουσιαστεί στο Δικαστήριο για να υποστηρίξει την έκθεση που έχει ετοιμάσει. Τα πιο πάνω έξοδα προέκυψαν και θα προκύψουν μετά που κρίθηκε από τους δικηγόρους του ότι θα ήταν ορθό να παρουσιαστεί πρόσθετη μαρτυρία αναφορικά με το θέμα της ταχύτητας του οχήματος του Εναγόμενου. Δεν υπήρχε διαθέσιμος τέτοιος εμπειρογνώμονας στη Κύπρο και όταν πλησίασε τους εμπειρογνώμονες George Tzirkallis & Sons Ltd για τον ίδιο σκοπό τον πληροφόρησαν ότι ήδη είχαν εργαστεί για την υπόθεση αυτή για λογαριασμό της ασφαλιστικής εταιρείας που κάλυπτε κατά τον ουσιώδη χρόνο με ασφαλιστήριο συμβόλαιο το όχημα του Εναγόμενου και έτσι δεν ήταν διατεθειμένοι να βοηθήσουν. Έτσι ανέθεσε, αναγκαστικά, στον Δρα Γεωργιάδη Ηλία και θα μετακληθεί από το εξωτερικό όπου βρίσκεται για να δώσει μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου. Πρόκειται για σημαντικό ποσό που προέκυψε μετά που οι δύο πλευρές κατέληξαν στο συμφωνημένο ποσό των €950.000 ως αποζημιώσεις επί πλήρους ευθύνης του Εναγόμενου, χωρίς αυτό να εξειδικευτεί περισσότερο. Ο Εναγόμενος-Καθ' ού η Αίτηση καταχώρισε ένσταση στην πιο πάνω αίτηση επικαλούμενος οκτώ λόγους, γιατί θα πρέπει να απορριφθεί η αίτηση. Βάσισε την ένσταση του πάνω στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.48 Θ.1-4 και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα πάνω στα οποία στηρίζεται η ένσταση φαίνονται στην ένορκη δήλωση του Αδάμου Κόνια εκ Λάρνακος, δικηγόρου, απασχολoύμενου στο δικηγορικό γραφείο που υπερασπίζεται τον Εναγόμενο. Οι ειδικές και γενικές αποζημιώσεις, λέγει, στις 04.12.2012 συμφωνήθηκαν επί πλήρους ευθύνης στο ποσό των €900.000 και όχι €950.000 όπως ο Ενάγων στην ένορκο δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση ορκίζεται. Το θέμα των ειδικών και γενικών αποζημιώσεων έπαυσε να υφίσταται ως επίδικο θέμα γιατί το μόνο επίδικο θέμα που παρέμεινε προς εκδίκαση είναι αυτό της ευθύνης. Δεν μπορεί να εγερθεί και αναβιώσει επίδικο θέμα το οποίον έχει παύσει να υφίσταται ως επίδικο ενώπιον του Δικαστηρίου. Γεγονότα εκ συμφώνου παραδεκτά δεν ανατρέπονται με αίτηση για τροποποίηση. Υπήρχε στην Κύπρο ικανοποιητικός αριθμός εμπειρογνωμόνων εκτός των εμπειρογνωμόνων George Tzirkallis & Sons Ltd. Η αιτούμενη θεραπεία πλήττει τα δικαιώματα του Εναγόμενου που δεν είναι δυνατό να αντισταθμιστούν με την επιδίκαση εξόδων. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Είναι γνωστές οι βασικές αρχές επί των οποίων το Δικαστήριο αποφασίζει θέματα τροποποίησης. Δεν χρειάζεται ιδιαίτερη αναφορά σε αυτές εκτός από το να λεχθεί γενικά ότι η έγκριση σχετικού αιτήματος έγκειται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, συνεκτιμώντας τόσο τον παράγοντα της τυχόν καθυστέρησης όσο και τον παράγοντα της αναγκαιότητας να αποδειχθεί η αιτούμενη θεραπεία με γνώμονα τον επακριβή καθορισμό των επίδικων θεμάτων, ώστε το Δικαστήριο στο τέλος της ημέρας να έχει ενώπιον του ολοκληρωμένη εικόνα για σκοπούς ορθής απονομής της δικαιοσύνης. Οι αρχές αυτές λέχθηκαν στις αποφάσεις Eteria Skepi Ltd v. loannis Th. Kaitis and Another
(1983)1 Α.Α.Δ. 231, Περικτιόνη Χρίστου v. Ανδρέα Στυλιανού Αζά
(1992)1 Α.Α.Δ. 704 και Federal Bank of Lebanon (S.A.L.) ν. Νίκου Σιακόλα Πολιτική Έφεση 10341 ημερ. 19.1.99. Στην υπόθεση Kallice Holding Co Ltd v. MTR Metals (Overseas) Ltd
(1996)1 Α.Α.Δ. 162 επιβεβαιώθηκε ότι: «Ο βέβαιος προσδιορισμός των επίδικων θεμάτων καθώς και η διατύπωση των εκατέρωθεν θέσεων και η απόδειξη τους μέσα σε σταθερό πλαίσιο είναι άλλος σημαντικός παράγοντας ο οποίος υπεισέρχεται στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου». Είναι γνωστή επίσης η αρχή που έχει λεχθεί κατά κόρο σε υποθέσεις όπως την Αντρέας Ευριπίδου και άλλοι ν. Παναγιώτα Μ. Καννάουρου
(1985)1 Α.Α.Δ. 24 και Andreas Mahattou v. Viceroy Shipping Co Ltd and another
(1979)1 Α.Α.Δ. 542 με υιοθέτηση αποσπασμάτων από την γνωστή Αγγλική υπόθεση Tildesley v. Harper 10 Ch. D. 393, ότι η τροποποίηση εγκρίνεται κατά κανόνα σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας φτάνει να μην υπάρχει κακοπιστία από πλευράς του αιτούμενου την τροποποίηση και από την άλλη ο αντίδικος να μπορεί να ικανοποιηθεί με την καταβολή σε αυτόν των εξόδων του. Ακόμα και προσθήκη ανταπαίτησης μπορεί να εγκριθεί μέσω αιτήσεως τροποποίησης εφόσον οι πιο πάνω προϋποθέσεις ικανοποιούνται. Η τροποποίηση δικογράφου είναι εφικτή σε κάθε περίπτωση που αυτό κρίνεται αναγκαίο για τον προσδιορισμό της ουσίας της διαφοράς ή για την αποτροπή της πολλαπλότητας των διαδικασιών. Εξαίρεση αποτελούν οι περιπτώσεις που η τροποποίηση δυνατόν να επιφέρει βλάβη στον αντίδικο ή ακόμη εκεί που η κακή πίστη του αιτητή είναι εμφανής. Αννα Latouf Agini v. Εθνική Τράπεζα Ελλάδος Α.Ε.
(1999)1 ΑΑΔ σελ.
- Επομένως όσο αμελής ή καθυστερημένη και να είναι η παράλειψη που οδηγεί στην αναγκαιότητα της τροποποίησης, αυτή θα πρέπει να εγκρίνεται εκτός αν πράγματι ο αντίδικος τοποθετείται σε χειρότερη θέση από ότι θα ήταν αν η προτεινόμενη τροποποίηση εισαγόταν εξ αρχής στην αγωγή. Αυτό αναφέρεται μεταξύ άλλων και στην Ετήσια Δικονομική Πρακτική του 1973 στα σχόλια της Αγγλικής Δ.20 Θ.5 σελ.
- Περαιτέρω στην Πρακτική του 1958 στα σχόλια της Δ.28 Θ.1 σελ. 624, αναφέρεται ότι η εισαγωγή ακόμη και νέου θέματος δεν συνεπάγεται κατά ανάγκη την απόρριψη σχετικής αίτησης για τροποποίηση, εκτός ίσως αν έχει την εκ μέρους του εναγόμενου συνέπεια απώλειας της υπεράσπισης της παραγραφής. Στην υπόθεση Περικτιόνη Χρήστου ν. Ανδρέα Αζά
(1992)1 Α.Α.Δ. 704, λέχθηκαν τα ακόλουθα στη σελ. 707: «Η θεμελιακή αρχή που ξεπροβάλλει από τις αποφάσεις είναι πως η τροποποίηση δικογράφου είναι εφικτή σε κάθε περίπτωση που κρίνεται αναγκαίο για τον προσδιορισμό της ουσίας της διαφοράς και για αποτροπή της πολλαπλότητας των νομικών διαδικασιών. Εξαίρεση αποτελούν οι περιπτώσεις που η τροποποίηση δυνατό να επιφέρει βλάβη στον αντίδικο ή ακόμη εκεί που η κακή πίστη του αιτητή είναι εμφανής. Στην άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου συνεκτιμάται και ο παράγων της καθυστέρησης στην υποβολή αίτησης σαν λογικής απόρροιας των διατάξεων του άρθρου 30.2 του Συντάγματος που επιτάσσει τη διεξαγωγή και περάτωση της δίκης σε εύλογα χρονικά όρια.» Περαιτέρω στην υπόθεση Δόμνα Χριστοδούλου ν. Αθηναϊδος Χριστοδούλου και άλλη
(1991)1 Α.Α.Δ. 934, στη σελ. 939 λέχθηκαν τα εξής: «Αναμφίβολα η σύγχρονη τάση, όπως βγαίνει από τη σχετική νομολογία, είναι τα Δικαστήρια να επιτρέπουν τροποποιήσεις στις κατάλληλες υποθέσεις ακόμη και όταν μια τέτοια τροποποίηση είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης νοουμένου βέβαια ότι δεν θα προκληθεί αδικία στην άλλη πλευρά που δεν θα μπορούσε να αποζημιωθεί με χρήμα.» Τροποποίηση μπορεί να επιτραπεί ασχέτως του αν επιδείχθηκε αμέλεια και καθυστέρηση από διάδικο, αν αυτό απαιτεί το συμφέρον της δικαιοσύνης. Η άδεια για τροποποίηση δίδεται ευκολότερα στα αρχικά στάδια αλλά τούτο μπορεί ακόμη να γίνει και σε πολύ προχωρημένο στάδιο μέχρι και το τελικό της διαδικασίας αν δεν προκαλείται ανεπανόρθωτη ζημιά στον αντίδικο. Ο όρος ανεπανόρθωτη ζημιά χρησιμοποιείται με την έννοια του ότι αυτή δεν μπορεί να αποκατασταθεί με την καταβολή εξόδων. Όπου δεν προκαλείται ζημιά ακόμη και η μη αιτιολογηθείσα καθυστέρηση δεν μπορεί να στερεί τον διάδικο του δικαιώματος να αποφασίζονται όλα τα επίδικα θέματα που εγείρει. Το ουσιωδέστερο είναι να δοθεί ευκαιρία στους διαδίκους να κριθούν όλες οι πραγματικές διαφορές μεταξύ τους. Σχετική επίσης είναι η απόφαση Νικολάου ν. Μιλτιάδους κ.α.
(2007)1 ΑΑΔ σελ. 1005. Στην υπόθεση Γιάννη ν. Δημοκρατίας
(1995)3 ΑΑΔ 334 λέχθηκαν τα εξής: "Παρέκκλιση από τους Θεσμούς πρέπει να αντιμετωπίζεται στην πρώτη δυνατή ευκαιρία και, εν πάση περιπτώσει, σε χρονικό στάδιο που να μην επηρεάζονται δυσμενώς, είτε τα δικαιώματα της άλλης πλευράς, ή να καταστρατηγούνται οι θεσμοί, οι οποίοι οριοθετούν το πλαίσιο απονομής της δικαιοσύνης, κάθε καθυστέρηση στην υποβολή αίτησης για τη θεραπεία παρεκκλίσεων από τους θεσμούς πρέπει να αιτιολογείται όσο μεγαλύτερη είναι η καθυστέρηση, ανάλογα μεγαλύτερο είναι το βάρος το οποίο πρέπει να αποσεισθεί για να γίνει δεκτή η αίτηση για την παροχή θεραπείας." Ο εκτροχιασμός της δίκης από την προσδιορισθείσα πορεία και οι αναπόφευκτες επιπτώσεις στα δικαιώματα του αντιδίκου είναι παράγοντες που επενεργούν στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου σε αίτημα για χορήγηση άδειας τροποποίησης δικογράφου, Φοινιώτης V. Greenmar Navigation
(1989)1 (E) A.A.Δ.
- Ο Αιτητής στην έκθεση απαίτησης, την οποία καταχώρισε από τις 28.11.2008, κάτω από τον τίτλο λεπτομέρειες αμέλειας και/ή παράβασης των νομικών καθηκόντων του Εναγόμενου, ισχυρίζεται ότι ο Εναγόμενος "οδηγούσε με υπερβολική και/ή υπερβολική υπό τις περιστάσεις ταχύτητα". Ο Ενάγων από τότε, λογικά, εγνώριζε και τη μαρτυρία που θα προσκόμιζε για να αποδείξει τον ισχυρισμό του αυτό. Στις 04.12.2012, τέσσερα χρόνια μετά την καταχώριση της έκθεσης απαίτησης και οι δύο πλευρές συμφωνούν και δηλώνουν ότι έχουν καταλήξει στο θέμα των Γενικών και Ειδικών αποζημιώσεων στο ποσό των €900.000 επί πλήρους ευθύνης και παραμένει προς εκδίκαση το θέμα της ευθύνης και των τόκων. Ο κ. Αραούζος, επιπρόσθετα, ζήτησε χρόνο κατ' αυτή την ημερομηνία για να προετοιμαστεί επειδή θα κλητεύσει πραγματογνώμονα και η υπόθεση ορίστηκε για συνέχιση στις 28.01.
- Να σημειωθεί ότι μέχρι σήμερα έχουν ακουστεί 14 μάρτυρες από πλευράς Ενάγοντα. Ο Ενάγων δεν δίδει, στην ένορκη του δήλωση που επισυνάπτει στην Αίτηση, οποιαδήποτε δικαιολογία για τη μεγάλη καθυστέρηση. Ήξερε από τις 28.11.2008 ότι για να αποδείξει τον ισχυρισμό του για το ότι ο Εναγόμενος οδηγούσε με μεγάλη ταχύτητα έπρεπε να κλητεύσει πραγματογνώμονα, διότι πως αλλιώς θα απεδείκνυε έναν τέτοιο ισχυρισμό. Η ουσία της διαφοράς έχει προσδιοριστεί με το διακανονισμό του θέματος των αποζημιώσεων (γενικών και ειδικών) και με τυχόν έγκριση της τροποποίησης θα αναβιώσει τη πολλαπλότητα των διαδικασιών. Έχω τη γνώμη πως η μεγάλη καθυστέρηση η οποία έχει παρατηρηθεί στην υποβολή της αίτησης για τροποποίηση, η φύση της τροποποίησης που ζητείται και που ουσιαστικά συνεπάγεται επαναπροσδιορισμό των επίδικων ζητημάτων, αφού έχουν συμφωνηθεί και δηλωθεί οι ειδικές αποζημιώσεις, ο εκτροχιασμός της δίκης από τη προσδιορισθείσα πορεία και οι αναπόφευκτες επιπτώσεις στα δικαιώματα του αντιδίκου, κρίνω ότι δεν δικαιολογείται να δοθεί άδεια για τροποποίηση της έκθεσης απαίτησης. Η Αίτηση θα απορριφθεί και για ένα επιπρόσθετο λόγο. Ως αποτέλεσμα της συμφωνίας των διαδίκων που επιτεύχθηκε στις 04.12.2012 το ύψος των γενικών και ειδικών αποζημιώσεων που καθορίστηκε στο ποσό των €900.000, κατέστη παραδεκτό γεγονός και έπαυσε να αποτελεί σημείο αντιδικίας. Δεδομένης της συμφωνίας για το ύψος των γενικών και ειδικών αποζημιώσεων τα επίδικα θέματα περιορίστηκαν (α) στην ευθύνη των διαδίκων, Ενάγοντα και Εναγόμενου, για το επίδικο δυστύχημα και (β) στο θέμα των τόκων. Και έτσι προχώρησε η δίκη με την προσαγωγή μαρτυρίας στα αμφισβητούμενα θέματα. Κατέθεσαν μέχρι σήμερα 14 μάρτυρες από πλευράς Ενάγοντα. Αυτό που ζητείται με την τροποποίηση της έκθεσης απαίτησης είναι, ουσιαστικά, να ανακληθεί η παραδοχή στην οποία προέβη ο Ενάγων για το ύψος των γενικών και ειδικών αποζημιώσεων. Εφόσον στοιχειοθετείται δικαιϊκά κώλυμα (equitable estoppel), δεν επιτρέπεται η ανάκληση της παραδοχής, τέτοια ενέργεια θεωρείται άδικη. Οποτεδήποτε ο αντίδικος βασίζεται στη παραδοχή και αναπροσαρμόζει ανάλογα τη θέση του σε βαθμό που θα ήταν άδικο να επανέλθει στην προτεραία του θέση, δεν επιτρέπεται η ανάκληση. Γενικός Εισαγγελέας V. Ετ. Τεχνικών Έργων Λτδ
(1993)1 Α.Α.Δ. 94 και Σοφοκλέους V. Λαϊκή Σπόρτ Κλάπ κ.ά
(1994)1 Α.Α.Δ.
- Η παραδοχή γεγονότων αποτελεί θεσμοθετημένο μέσο για τον προσδιορισμό των επίδικων θεμάτων (Δ.21) και τον περιορισμό του προδικαστικά (Δ.24). Γεγονότα μπορούν να γίνουν παραδεχτά σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας προς εξυπηρέτηση του ίδιου σκοπού. Όπως τονίζεται σε πρόσφατη Αγγλική απόφαση, είναι προς το συμφέρον τόσο της δικαιοσύνης όσο και των διαδίκων, (α) όπως η διάρκεια της δίκης δεν είναι μακρύτερη απ' ότι είναι απαραίτητο για την απονομή της δικαιοσύνης στη συγκεκριμένη υπόθεση, και (β) ότι δεν πρέπει να αναλώνεται δικαστικός χρόνος σε θέματα τα οποία δεν είναι υπό αμφισβήτηση. Στην Κύπρο η ακρόαση δικαστικής υπόθεσης μέσα σε εύλογο χρόνο αποτελεί θεμελιώδη συνταγματική αρχή και ατομικό δικαίωμα συναρτημένο με την εξασφάλιση δίκαιης δίκης, άρθρο 30.2 του Συντάγματος. Εάν επιτραπεί στον Ενάγοντα η αιτούμενη τροποποίηση όχι μόνον θα αντιστρατεύεται την συμφωνία των διαδίκων με την οποία διευθέτησαν το θέμα του ύψους των γενικών και ειδικών αποζημιώσεων, το οποίο κατέστη παραδεκτό γεγονός, αλλά ακόμη θα οδηγήσει σε αντιπαράθεση νέο θέμα ειδικών αποζημιώσεων με εξέταση και αντεξέταση νέων μαρτύρων με συνέπεια τη περαιτέρω καθυστέρηση της υπόθεσης. Θα καταστεί νέο επίδικο θέμα το ύψος των ειδικών αποζημιώσεων, θα εξεταστούν και αντεξετασθούν μάρτυρας ή μάρτυρες σχετικά με το ύψος των αποζημιώσεων αυτών, κατά πόσο δικαιούται ο Ενάγων στο ποσό αυτό, εάν υπάρχουν τέτοιοι μάρτυρες στην Κύπρο και εάν ναι κατά πόσο δικαιολογείται να μετακληθεί ο συγκεκριμένος μάρτυρας και εάν υποχρεούται ο Εναγόμενος να καταβάλει τα ποσά αυτά εφόσον υπάρχουν τέτοιοι μάρτυρες, εμπειρογνώμονες, στην Κύπρο. Είναι δυνατό, πάνω στα θέματα αυτά, να προέκυπτε η ανάγκη αντεξέτασης μαρτύρων, εμπειρογνωμόνων, που έχουν ήδη ακουστεί και να αποστερηθεί του δικαιώματος του αυτού ο Εναγόμενος. Η ανάκληση της παραδοχής γεγονότων θα επηρέαζε δυσμενώς τα συμφέροντα του Εναγόμενου για την εξασφάλιση δίκαιης δίκης ώστε να καθίσταται άδικο να επιτραπεί στον Ενάγοντα να αποστεί από τη δήλωση του.
- CYBARCO LTD κ.ά. V. RAWNSELLO TRADING COMPANY LTD
(1999)1B A.A.Δ. 726. Έχοντας υπόψη όλα τα πιο πάνω, κρίνω ότι το συμφέρον της δικαιοσύνης απαιτεί όπως η αίτηση απορριφθεί. Η Αίτηση απορρίπτεται με έξοδα εις βάρος του Ενάγοντα-Αιτητή τα οποία να υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) . ........... Γ. Στυλιανίδης, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΧ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο