← Κύπρος

Χάρις Χαρικλή ν. Διαχειριστικής Επιτροπής MAIROZA 9 κ.α., Aρ. Αγωγής: 279/2014, 9/7/2014

Χάρις Χαρικλή ν. Διαχειριστικής Επιτροπής MAIROZA 9 κ.α., Aρ. Αγωγής: 279/2014, 9/7/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2014:A288 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ν. Γεωργιάδη, Ε.Δ. Aρ. Αγωγής: 279/2014 Μεταξύ: Χάρις Χαρικλή Ενάγουσας και

  1. Διαχειριστικής Επιτροπής MAIROZA 9
  2. Τεύκρος Κωνσταντίνου
  3. Αναστάσιου Αραμπατζή
  4. Έφης Αραμπατζή Εναγομένων ------------------ Αίτηση για Ενδιάμεσο Διάταγμα ημερομηνίας 28/1/2014 ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 9/7/2014 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Ενάγουσα/Αιτήτρια: κα N. Μαλά Για τους Εναγόμενους/Καθ' ών η Αίτηση: κος A. Ιωάννου Κίτσιος ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η Απαίτηση Η Ενάγουσα - Αιτήτρια («η Ενάγουσα») με γενικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα αξιώνει εναντίον των Εναγομένων τις ακόλουθες θεραπείες (παρατίθενται αυτούσια) : «
  5. Αναγνωριστική απόφαση και/ή δήλωση του Δικαστηρίου ότι συμπεριφορά των Εναγόμενων 2 και/ή 3 και/ή 4 συνιστά προκλητική συμπεριφορά η οποία κατά τον ουσιώδη για την παρούσα αγωγή χρόνο προκαλούσε και/ ή συνεχίζει να προκαλεί μέχρι σήμερα την Ενάγουσα να προβεί σε πράξεις οι οποίες συνιστούν αδικήματα σύμφωνα με τον Ποινικό Κώδικα Κεφ.
  6. Περαιτέρω, Β. Διάταγμα του Δικαστηρίου το οποίο να διατάσσονται ο πρόεδρος και/ή τα μέλη της Διαχειριστικής Επιτροπής της πολυκατοικίας Mairoza 9 και/ή οι Εναγόμενοι 2 και/ή 3 και/ή 4, όπως παραδώσουν στην Ενάγουσα υπό την ιδιότητα της ως ιδιοκτήτριας διαμερίσματος της πολυκατοικίας MAIROZA 9, αντικλείδι της εισόδου της οροφής της ως άνω αναφερόμενης πολυκατοικίας, η οποία σύμφωνα με τον Περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμος, Κεφ.224 αποτελεί κοινόκτητο χώρο και πρόσβαση σε αυτήν θα πρέπει να παρέχεται σε όλους ανεξαρτήτως του ένοικους, πράγμα το οποίο απαγορεύεται στην Ενάγουσα από τους Εναγόμενους. Γ. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσονται ο πρόεδρος και/ή η Διαχειριστική Επιτροπή της πολυκατοικίας Mairoza 9 και/ή οι Εναγόμενοι 2 και/ή 3 και/ή 4, όπως αποκόψουν και/ή μετακινήσουν και/ή προβούν σε οποιεσδήποτε άλλες ενέργειες κρίνει το δικαστήριο σκόπιμο προς την απομάκρυνση του δέντρου το οποίο έχει τοποθετηθεί από τους Εναγόμενους στην θέση στάθμευσης της Ενάγουσας στο ισόγειο της ως άνω αναφερόμενης πολυκατοικίας και το οποίο εμποδίζει την Ενάγουσα από το να σταθμεύει το αυτοκίνητο της εντός τους καθοριζόμενου χώρου. Δ. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο Διάταγμα του Δικαστηρίου το οποίο να διατάσσονται ο πρόεδρος και/ή τα μέλη της Διαχειριστικής Επιτροπής της πολυκατοικίας Mairoza 9 και/ή οι Εναγόμενοι 2 και/ή 3 και/ή 4, όπως επιτρέψουν την απρόσκοπτη πρόσβαση και παρέχουν όλες τις διευκολύνσεις πρόσβασης προς όλους τους κοινόχρηστους όρους της πολυκατοικίας ΜΑΙΡΟΖΑ 9, οι οποίοι σύμφωνα με τον Περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμος, Κεφ.224 αποτελούν κοινόκτητο χώρο και πρόσβαση σε αυτούς θα πρέπει να παρέχεται σε όλους ανεξαρτήτως του ένοικους, πράγμα το οποίο απαγορεύεται στην Ενάγουσα από τους Εναγόμενους, Ε. Επαυξημένες και/ή Τιμωρητικές Αποζημιώσεις, Ζ. Οποιαδήποτε άλλη θεραπεία ήθελε θεωρήσει ορθή, εύλογη και δίκαιη το Σεβαστό Δικαστήριο. Η. Νόμιμους Τόκους επί των αποζημιώσεων. Θ. Έξοδα πλέον Νόμιμους τόκους επί των εξόδων, πλέον Φ.Π.Α. 18% πλέον έξοδα επίδοσης». Η Αίτηση Ακολούθως η Ενάγουσα με μονομερή αίτηση αιτήθηκε τα ακόλουθα διατάγματα: «Α. Την έκδοση παρεμπίπτοντος διατάγματος, με το οποίο να διατάσσονται ο Πρόεδρος και/ή τα μέλη της Διαχειριστικής Επιτροπής της πολυκατοικίας Μairoza 9 Block C, που ευρίσκεται στην οδό Ιθάκης, στη Λεμεσό και/ή οι Καθ' ών η Αίτησις 2 και/ή 3 και/ή 4 και/ή οποιοσδήποτε από αυτούς, όπως παραδώσουν στην Αιτήτρια, υπό την ιδιότητα της ως ιδιοκτήτριας διαμερίσματος της πολυκατοικίας MAIROZA 9 Block C, Αριθμός Θύρας 21, που ευρίσκεται στην οδό Ιθάκης της επαρχίας Λεμεσού, αντικλείδι της εισόδου της οροφής της ως άνω αναφερόμενης πολυκατοικίας, η οποία σύμφωνα με τον Περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμο, Κεφ. 224 αποτελεί κοινόκτητο χώρο και πρόσβαση σε αυτήν, θα πρέπει να παρέχεται σε όλους ανεξαρτήτως τους ένοικους, μέχρι περατώσεως της πιο πάνω με αριθμό και τίτλο αγωγής και/ή μέχρι την νεοτέρας διαταγής του δικαστηρίου. Β. Παρεμπίπτον Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου, με το οποίο να διατάσσονται ο Πρόεδρος και/ή τα μέλη της Διαχειριστικής Επιτροπής της πολυκατοικίας Μairoza 9 και/ή οι Καθ' ών η Αίτησις 2 και/ή 3 και/ή 4, όπως επιτρέψουν την απρόσκοπτη πρόσβαση και παρέχουν όλες τις διευκολύνσεις πρόσβασης προς όλους τους κοινόχρηστους όρους της πολυκατοικίας MAIROZA 9 Block C, οι οποίοι σύμφωνα με τον Περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμος, Κεφ. 224 αποτελούν κοινόκτητο χώρο και πρόσβαση σε αυτούς θα πρέπει να παρέχεται σε όλους ανεξαρτήτως του ένοικους, στην Αιτήτρια, υπό την ιδιότητα της ως ιδιοκτήτριας διαμερίσματος της πολυκατοικίας MAIROZA 9 Block C, Αριθμός Θύρας 21, που ευρίσκεται στην οδό Ιθάκης της επαρχίας Λεμεσού, αντικλείδι της εισόδου της οροφής της ως άνω αναφερόμενης πολυκατοικίας, μέχρι περατώσεως της πιο πάνω με αριθμό και τίτλο αγωγής και/ή μέχρι την νεοτέρας διαταγής του δικαστηρίου. Γ. Έξοδα, πλέον νόμιμο τόκο επί των εξόδων, πλέον ΦΠΑ 19%, πλέον έξοδα επίδοσης. Δ. Οιανδήποτε θεραπεία, ήθελε το Δικαστήριο θεωρήσει ως ορθή, δίκαιη, εύλογη και δίκαιη υπό τις περιστάσεις.» Η αίτηση, βασίζεται στα άρθρα 4, 5, 7 και 9 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6, στα άρθρα 29-32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου Ν.14/60, στον Περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμο Κεφ. 224, όπως τροποποιήθηκε, άρθρα 38Α - 38ΛΓ, στον Περί Αστικών Αδικημάτων Νόμο Κεφ. 148, άρθρα 10-13, 26 και 43, στους Θεσμούς της Πολιτικής Δικονομίας, Δ.39, Θ.Θ.1,2, Δ.48, Θ.Θ. 1, 2, 8 και 9, Δ.64, Θ.Θ. 1,2, στις Γενικές Αρχές του Νόμου, των Κανόνων της Επιείκειας, της Πρακτικής και της Σύμφυτης Εξουσίας των Δικαστηρίων. Η Ένορκη Δήλωση της Ενάγουσας Σύμφωνα με την Ένορκή δήλωσή της η Ενάγουσα είναι ιδιοκτήτρια διαμερίσματος στην πολυκατοικία MAIROZA 9, Block C, αριθμός θύρας 21 στην οδό Ιθάκης στην Επαρχία Λεμεσού. Η Εναγόμενη - Καθ' ης η Αίτηση 1, (η «Εναγομένη 1») Διαχειριστική Επιτροπή μέσω του προέδρου της Εναγομένου - Καθ' ου η Αίτηση 2 (ο «Εναγόμενος 2») και με τη συνδρομή των Εναγομένων - Καθ' ων η Αίτηση 3 και 4 (οι «Εναγόμενοι 3 και 4») της απαγορεύουν παράνομα να κατέχει κλειδί που οδηγεί στον κοινόχρηστο χώρο της οροφής της εν λόγω πολυκατοικίας προκειμένου να εγκαταστήσει ηλιακό θερμοσίφωνα. Επίσης αρνούνται να της δώσουν κλειδί για τους υπόλοιπους κοινόχρηστους χώρους της πολυκατοικίας χωρίς να της δώσουν λόγο. Αποτέλεσμα της άρνησής τους είναι να μην μπορεί να αποπερατωθεί η ανακαίνιση του διαμερίσματος. Οι λόγοι άρνησης τους είναι γιατί οι Εναγόμενοι 2, 3 και 4 χρησιμοποιούν τους κοινόχρηστους χώρους, όπως για παράδειγμα το δωμάτιο της Α.Η.Κ., για να αποθηκεύουν τα πράγματά τους. Ο Εναγόμενος 2 επιχείρησε να την κτυπήσει στην παρουσία του τεχνικού της. Μάλιστα οι τεχνικοί της ανακοίνωσαν ότι θα σταματήσουν να τις παρέχουν υπηρεσίες λόγω του γεγονότος ότι κινδυνεύει και η δική τους σωματική ακεραιότητα αλλά ταυτόχρονα χάνουν και πολύτιμο χρόνο μην μπορώντας να προβούν σε άλλες εργασίες. Αποτέλεσμα των ενεργειών αυτών είναι η περαιτέρω οικονομική επιβάρυνση της Ενάγουσας αφού θα πρέπει να εξεύρει νέους τεχνικούς ενώ δεν μπορεί να απολαύσει το διαμέρισμά της. Αναγκάστηκε να διαμένει σε συγγενικά της πρόσωπα. Το Δικαστήριο κρίνοντας ότι δεν στοιχειοθετήθηκε το δικαιοδοτικό προαπαιτούμενο του κατ' επείγοντος διέταξε την επίδοση της αίτησης στους Εναγομένους οι οποίοι καταχώρισαν ένσταση στις 10/3/
  7. Η Ένσταση Η ένσταση βασίζεται στα άρθρα 5, 7 και 9 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6, στο άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48, Θ.4 & 7 και στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου. Παρατίθενται ως λόγοι ένστασης οι ακόλουθοι: «
  8. Δεν συντρέχουν οι υπό του νόμου και της νομολογίας προϋποθέσεις για έκδοση προσωρινού διατάγματος.
  9. Τυχόν έγκριση του αιτήματος της αιτήτριας θα καθιστά άσκοπη την εκδίκαση της ουσίας της υποθέσεως, καθότι με τον τρόπο αυτό θα ικανοποιηθεί εις την ουσία ολόκληρη η απαιτούμενη θεραπεία προκαταβολικά.
  10. Η αίτηση της Ενάγουσας είναι κακόπιστη, κακόβουλη και σκόπιμη και τυχόν έγκριση της θα έχει ως αποτέλεσμα την εξουδετέρωση της δίκης.
  11. Οι ισχυρισμοί της ενόρκως δηλούσας - αιτήτριας στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση της είναι αναληθείς και υπερβολικοί». Η Ένορκη Δήλωση που υποστηρίζει την ένσταση Η ένσταση των Εναγομένων συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του Εναγομένου
  12. Ο Εναγόμενος 2, όπως αναφέρει, είναι ο Γραμματέας της διαχειριστικής επιτροπής της πολυκατοικίας, Εναγομένης
  13. Γνωρίζει πλήρως τα γεγονότα της υπόθεσης και είναι εξουσιοδοτημένος από τα υπόλοιπα μέλη της Εναγομένης 1 αλλά και την Εναγομένη 4 η οποία δεν είναι μέλος της Εναγομένης 1 να προβεί στην εν λόγω ένορκη δήλωση. Διαφωνεί πλήρως με το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης της Ενάγουσας. Αναφέρει τα ακόλουθα: (α) Η Εναγομένη 1 διαθέτει κλειδί μόνο για την ταράτσα και τους μετρητές της Α.Η.Κ. Κανένα άλλο κλειδί δεν διαθέτει. (β) Κανένας κοινόχρηστος χώρος χρησιμοποιείται από την Εναγομένη 1 ή από οποιονδήποτε εκ των Εναγομένων 2, 3 και 4 για τους δικούς τους σκοπούς. (γ) Αρνείται ότι επιτέθηκε στην Ενάγουσα. Αντίθετα η Ενάγουσα προσπαθεί αυθαίρετα, παράνομα και ετσιθελικά να εγκαταστήσει ηλιακό θερμοσίφωνα στην ταράτσα. (δ) Από της ανεγέρσεως της πολυκατοικίας μέχρι σήμερα το διαμέρισμα της Ενάγουσας χρησιμοποιείται χωρίς ηλιακό θερμοσίφωνα από προηγούμενους κατόχους. (ε) Με την αίτηση της η Ενάγουσα προσπαθεί να ανατρέψει το status quo. Ο λόγος για τον οποίο η Ενάγουσα υπέβαλε την παρούσα αίτηση είναι γιατί θέλει να εγκαταστήσει ηλιακό θερμοσίφωνα προτού εκδικαστεί η αγωγή και ενώ γνωρίζει ότι δεν υπάρχει χώρος στην ταράτσα της πολυκατοικίας για τοποθέτηση άλλων πέραν από τους υφιστάμενους ηλιακούς θερμοσίφωνες χωρίς να προκαλείται πρόβλημα. Οι υφιστάμενοι ηλιακοί θερμοσίφωνες είχαν τοποθετηθεί με βάση συμφωνία και συνεννόηση των τότε αγοραστών των διαμερισμάτων και των ιδιοκτητών λόγω της ανεπάρκειας του χώρου. Έχει διευκρινιστεί επανειλημμένα στην Ενάγουσα ότι από τον καιρό που χτίστηκε η πολυκατοικία τοποθετήθηκαν μόνο 12 ηλιακοί θερμοσίφωνες διότι μόνο τόσοι χωρούσαν στην ταράτσα και τα υπόλοιπα θα διέθεταν μόνο βραστήρα (boiler). Οι άλλοι ιδιοκτήτες έχουν δείξει κατανόηση για το πρόβλημα σε αντίθεση με την Ενάγουσα. Ο χώρος στον οποίο μάλιστα θέλει να τοποθετήσει θερμοσίφωνα δεν είναι ικανοποιητικός και έχει επισυναφθεί ως Τεκμήριο 1 σχετική φωτογραφία. Στον ίδιο χώρο υπάρχουν άλλα 4 ντεπόζιτα και δεν υπάρχει χώρος. Δυστυχώς οι προσπάθειες που κατέβαλε η Εναγομένη 1 ώστε να δημιουργηθεί χώρος για όλους τους ιδιοκτήτες με την αντικατάσταση των διπλών ηλιακών θερμοσιφώνων με μονούς από τους υφιστάμενους ιδιοκτήτες δεν κατέστη εφικτό. Πέραν τούτου η Ενάγουσα δεν καταβάλλει ούτε τα κοινόχρηστα της. Όσον αφορά την ανάγκη να κλειδώνεται η ταράτσα επικαλείται λόγους ασφαλείας αφού παλαιότερα διαπιστώθηκαν κλοπές. Από την ταράτσα υπάρχει πρόσβαση σε συγκεκριμένα διαμερίσματα. Σημειώνει ότι από τα 24 διαμερίσματα της πολυκατοικίας τα 14 ενοικιάζονται κυρίως σε αλλοδαπούς και αν δοθούν κλειδιά σε όλους τότε υπάρχει πρόβλημα ελέγχου για το ποιος ανεβαίνει στην ταράτσα. Θεωρεί υποχρέωση της Εναγομένης 1 να διατηρεί τον χώρο ασφαλή. Όσον αφορά τους φωταγωγούς υπάρχει πρόσβαση μόνο μέσω των διαμερισμάτων του 1ου ορόφου οπότε και είναι αδύνατον να έχουν όλοι κλειδιά. Πρόσφατα η Εναγομένη 1 αποφάσισε όπως διατηρήσει σε ισχύ την εν λόγω απόφαση της δηλαδή να παραμένει η ταράτσα κλειδωμένη και να έχουν κλειδιά μόνο τα μέλη της επιτροπής οι οποίοι και θα παρέχουν πρόσβαση στους ενοίκους. Ο λόγος που κατέχει κλειδί και η Εναγομένη 4 είναι γιατί βρίσκεται συνεχώς στο διαμέρισμα της οπότε και διευκολύνεται η Εναγομένη
  14. Το πρόβλημα δεν είναι η παροχή πρόσβασης στην ταράτσα στην Ενάγουσα, δυνατότητα η οποία της παρέχεται, αλλά η επιθυμία της να ενεργήσει μονομερώς και να τοποθετήσει ηλιακό θερμοσίφωνα. Για τους λόγους αυτούς θεωρεί ότι δεν πρέπει να εκδοθεί οποιοδήποτε διάταγμα. Οι Συμπληρωματικές Ένορκες Δηλώσεις Η Ενάγουσα και οι Εναγόμενοι καταχώρισαν συμπληρωματικές ένορκες δηλώσεις στις 2/4/2014 και 9/5/2014 αντίστοιχα. Από πλευράς της η Ενάγουσα κατέθεσε συμπληρωματική ένορκη δήλωση στην οποία επισυνάπτεται ως Τεκμ. 1Α μελέτη του Πολιτικού Μηχανικού, κ. Διονύσιου Λαρδή, ο οποίος ισχυρίζεται ότι υπάρχει χώρος για τοποθέτηση ηλιακού θερμοσίφωνα. Η οροφή είναι σε καλή κατάσταση και έχει επαρκή αντοχή για την εν λόγω εγκατάσταση. Ο Εναγόμενος 2 από πλευράς του αρνήθηκε ότι η τοποθέτηση είναι θέμα μόνο ασφάλειας. Επισυνάπτει ως Τεκμ. 1 έκθεση του Αρχιτέκτονα, κ. Παναγιώτη Κοντεάτη, ο οποίος αναφέρει ότι στο χώρο που επιθυμεί να τοποθετήσει θερμοσίφωνα η Ενάγουσα υπάρχουν άλλα 3 ντεπόζιτα. Δεν υπάρχει χώρος και θα επηρεαστούν δικαιώματα άλλων ιδιοκτητών. Αμφισβητεί επίσης την ορθότητα των υπολογισμών του κ. Λαρδή. Η ακρόαση της αίτησης διεξήχθη επί των ενόρκων δηλώσεων. Δεν ζητήθηκε η αντεξέταση ων ενόρκως δηλούντων. Οι Εισηγήσεις των Δικηγόρων Οι συνήγοροι των διαδίκων παρουσίασαν στο δικαστήριο την επιχειρηματολογία τους και αναφέρθηκαν εκτενώς και στην νομολογία επί του θέματος. Οι θέσεις τους συνοψίζονται ως ακολούθως: Η συνήγορος της Ενάγουσας υποστήριξε ότι η έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων, αν και προστακτικών, δικαιολογείται υπό τις περιστάσεις αφού πληρούνται οι προϋποθέσεις έκδοσης τους. Αν δεν εκδοθούν τα ζητούμενα διατάγματα η παράνομη επέμβαση που διαπράττουν οι Εναγόμενοι θα συνεχιστεί. Ο συνήγορος των Εναγομένων υποστήριξε ότι δεν ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις έκδοσης ενδιάμεσου διατάγματος. Δεν αποκαλύπτεται οποιοδήποτε αγώγιμο δικαίωμα. Η τοποθέτηση αντικειμένου στην οροφή της κοινόκτητης οικοδομής απαιτεί τη συγκατάθεση της διαχειριστικής επιτροπής (άρθρο 8 των πρότυπων κανονισμών). Δεν έχει καταδείξει η Ενάγουσα ότι με την μη έκδοση των διαταγμάτων και δη προστακτικών θα υποστεί ανεπανόρθωτη ζημιά. Το ισοζύγιο της ευχέρειας κλείνει προς τους Εναγομένους. Η Ενάγουσα επιθυμεί να ανατρέψει το status quo. Η έκδοση ων αιτούμενων διαταγμάτων θα επιφέρει και τον τερματισμό της επίδικης διαφοράς αφού αποτελούν ουσιαστικά τελική θεραπεία. Περαιτέρω η Ενάγουσα παραλείπει μέχρι σήμερα την καταχώριση Έκθεσης Απαίτησης. Νομικές Αρχές Έκδοσης Ενδιάμεσων Διαταγμάτων - Άρθρο 32, Ν.14/60 Οι αρχές έκδοσης παρεμπίπτοντος διατάγματος με βάση το άρθρο 32[1] του περί Δικαστηρίων Νόμου του 1960, Ν.14/60 είναι οι ακόλουθες: (α) Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος για εκδίκαση, (β) Η ύπαρξη ορατής πιθανότητας επιτυχίας, και (γ) Η πιθανότητα να υποστεί ο ενάγων ανεπανόρθωτη ζημιά αν δεν εκδοθεί το διάταγμα. (βλ. Odysseos v. Pieris Estates and others

(1982)1 CLR 557 και Papapetrou Bros Ltd v. Αντρούλλας Παπαπέτρου,
(2003)1 ΑΑΔ 741). Η ύπαρξη των τριών θεσμικών προϋποθέσεων δεν είναι αρκετή. Στο τελικό στάδιο το Δικαστήριο πρέπει πρόσθετα να σταθμίσει πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδοθεί ένα τέτοιο διάταγμα. (βλ. Odysseos πιο πάνω και Χριστοφή Κουνούνα v. C. & A. Simonos Ltd,
(2002)1 ΑΑΔ 1361). Δεν υπάρχουν αυστηρά οριοθετημένα πλαίσια, μέσα στα οποία ασκείται η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου για έκδοση προσωρινών διαταγμάτων. Η κάθε περίπτωση κρίνεται υπό το φως των δικών της γεγονότων και περιστατικών, με γνώμονα πάντοτε το κατά πόσο η έκδοση του διατάγματος είναι αναγκαία, για να καταστεί δυνατή η απονομή της δικαιοσύνης σε κάθε στάδιο, περιλαμβανομένου και αυτού της ικανοποίησης της απόφασης, που τυχόν ήθελε εκδοθεί (βλ. Κώστα Καλογήρου ν. C.C.F Credit Capital Finance Ltd
(2005)1 ΑΑΔ 1235). Η πρώτη προϋπόθεση, η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος για εκδίκαση, ικανοποιείται με την αποκάλυψη συζητήσιμης υπόθεσης (βλ. Odysseos πιο πάνω). Η δεύτερη προϋπόθεση, η ύπαρξη ορατής πιθανότητας επιτυχίας, έχει ερμηνευθεί ως κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα αλλά κάτι πολύ λιγότερο από «το ισοζύγιο των πιθανοτήτων» που είναι το μέτρο απόδειξης σε αστικές υποθέσεις (βλ. Odysseos πιο πάνω). Εκείνο που χρειάζεται δεν είναι η απόδειξη του ουσιαστικού δικαιώματος αλλά σοβαρές ενδείξεις περί της πιθανότητας ύπαρξής του (βλ. T.A. Micrologic Computer Consultants Ltd ν. Microsoft Corporation
(2002)1(Γ) ΑΑΔ 1802 και Parico Aluminium Designs Ltd v. Muskita Aluminium Co Ltd
(2002)1 ΑΑΔ 2015). Το Δικαστήριο εξετάζει τη μαρτυρία με σκοπό να αποφασίσει κατά πόσο είναι δίκαιο ή όχι να εκδοθεί το διάταγμα, αποφεύγοντας να υπεισέλθει στην ουσία της υπόθεσης. Θα πρέπει απλά να ικανοποιηθεί ότι υπάρχει συζητήσιμη υπόθεση και ότι υπάρχει πιθανότητα επιτυχίας (βλ. Επίσημος Παραλήπτης κ.α. ν. Nicantony Trading Co. Ltd
(1998)1 ΑΑΔ 1653). Το Δικαστήριο δεν απαιτείται, αλλά ούτε και πρέπει, να εξετάζει την ενώπιον του μαρτυρία και να καταλήγει σε συμπεράσματα αναφορικά με συγκρουόμενα γεγονότα, κάτι που θα έχει το καθήκον να πράξει στο τελικό στάδιο της υπόθεσης. Στο αρχικό αυτό στάδιο πρέπει να περιοριστεί στη διαπίστωση ύπαρξης ή μη κάποιας προοπτικής επιτυχίας (βλ. Hellenic Bank Public Company Ltd v. Alpha Panareti Public Ltd, Πολιτική Έφεση 145/2011, 13/6/2013). Η προοπτική επιτυχίας και η διακρίβωση της πιθανότητας επιτυχίας δε μπορεί παρά να εξετάζεται στη βάση της προσαχθείσας μαρτυρίας. Η μαρτυρία πρέπει να αναφέρεται με ακρίβεια σε γεγονότα από τα οποία να καταδεικνύεται η ύπαρξη πιθανότητας επιτυχίας (βλ. Κυτάλα κ.α. ν. Χρυσάνθου κ.α.
(1996)1 ΑΑΔ 253, στη σελ. 257). Αυτό που εξετάζεται είναι κατά πόσο έχουν ικανοποιηθεί οι προϋποθέσεις του άρθρου 32. Το Δικαστήριο, κατά την εκδίκαση αίτησης για προσωρινό διάταγμα, πρέπει να αποφεύγει να καταλήγει σε συμπεράσματα αναφορικά με την πλήρη εξέταση του πραγματικού και νομικού καθεστώτος της υπόθεσης. Αυτό εναπόκειται στην κρίση του πρωτόδικου Δικαστηρίου, κατά τη δίκη της ουσίας της υπόθεσης (βλ. Jonitexo Ltd. v. Adidas
(1984)1 CLR 263 και Γρηγορίου κ.ά. ν. Χριστόφορου κ.ά.
(1995)1 AAΔ 248). Αναφορικά με την τρίτη προϋπόθεση το Δικαστήριο εξετάζει την πιθανότητα να υποστεί ο ενάγων ανεπανόρθωτη ζημιά αν δεν εκδοθεί το διάταγμα ή αν θα είναι αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Πλήρης δικαιοσύνη σημαίνει την απόδοση στον ενάγοντα των θεραπειών που δικαιούται σύμφωνα με το νόμο (βλ. Παναγίδου κ.α. ν. Παναγίδου κ.α.
(2001)1 ΑΑΔ 396). Κριτήριο για την έκδοση ενδιάμεσου διατάγματος, είναι η αδυναμία απονομής πλήρους δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο. Η έννοια της δικαιοσύνης δεν συναρτάται με τη στενή αντίληψη της υλικής ζημίας αλλά με την ευρύτερη προστασία των δικαιωμάτων του αιτητή (βλ. M. & Ch. Mitsingas Trading Ltd v. Timberland Co.
(1997)1 AΑΔ 1799). Προστακτικά Διατάγματα Το Δικαστήριο εκδίδει ενδιάμεσο προστατικό διάταγμα σπανίως και με φειδώ και αφού σταθμίσει τα δεδομένα της υπόθεσης και κρίνει ότι από την απαίτηση φανερώνεται μία ασυνήθιστα δυνατή και καθαρή περίπτωση (βλ. Τσιερκέζου v. Dragon Tourist Enterprises Ltd
(2009)1 (Α) AAΔ.734, με αναφορά στην Shepherd Homes v. Sandham [1971] Ch. 340 και στο σύγγραμμα του David Bean, Injunctions, 8η Έκδοση, σελ. 35-37, παρ. 3.33-3.37). Σχετική είναι επίσης η απόφαση R.K.B. Leathergoods Ltd v. Aγγελίδη
(2004)1 (Β) Α.Α.Δ. 1071 στην οποία αναφέρθηκαν τα εξής από τον Δ. Καλλή στις σελ 1084 - 1085: «
  1. Προστακτικό διάταγμα μπορεί μόνο να χορηγηθεί όπου ο ενάγων αποδεικνύει ισχυρή πιθανότητα ότι θα υποστεί σοβαρή ζημιά στο μέλλον.
  2. Όπου οι αποζημιώσεις δεν αποτελούν επαρκή θεραπεία αν επισυμβεί τέτοια ζημιά. Αυτό αποτελεί μόνο εφαρμογή της γενικής αρχής της επιείκειας.
  3. Αντίθετα προς την περίπτωση όπου εκδίδεται απαγορευτικό διάταγμα για να αποτρέψει τη συνέχιση ή επανάληψη μιας άδικης πράξης το θέμα της δαπάνης που θα υποστεί ο εναγόμενος για να εκτελέσει έργα τα οποία αποτρέπουν ή μειώνουν την πιθανότητα διάπραξης μιας μελλοντικής αδικοπραξίας πρέπει να αποτελεί στοιχείο που θα λαμβάνεται υπόψη: (α) Όπου ο εναγόμενος έχει ενεργήσει χωρίς να λάβει υπό­ψη τα δικαιώματα του γείτονα του ή έχει προσπαθήσει να κερδίσει πλεονέκτημα έναντι του ή έχει προσπαθήσει να αποφύγει τη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου ή για να συνοψί­σουμε, έχει ενεργήσει αδικαιολόγητα και παράλογα σε σχέ­ση με το γείτονα του μπορεί να διαταχθεί να διορθώσει τις αδικαιολόγητες και παράλογες πράξεις του με την εκτέλεση εργασίας για επαναφορά του status quo έστω και αν η δα­πάνη είναι δυσανάλογη με το πλεονέκτημα που θα πάρει ο ενάγων. (β) Πλην όμως όπου ο εναγόμενος έχει ενεργήσει με λογικό τρόπο μολονότι, όπως αποδεικνύεται, εσφαλμένα η δαπάνη της θεραπείας των προηγούμενων ενεργειών του με θετικές πράξεις είναι πολύ σημαντικός παράγων.
  4. Αν στην άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας το Δικαστήριο αποφασίσει ότι πρόκειται για κατάλληλη περίπτωση χορήγησης προστακτικού διατάγματος τότε το Δικαστήριο πρέπει να προσέξει να διασφαλίσει όπως ο εναγόμενος γνωρίζει επακριβώς τί οφείλει να πράξει και αυτό σημαίνει όχι ως ζήτημα νόμου αλλά ως ζήτημα γεγονότων, έτσι ώστε όταν εκτελεί το διάταγμα να μπορεί να δίδει στους εργολάβους του τις κατάλληλες οδηγίες.» Έκδοση Διαταγμάτων ταυτόσημων με θεραπείες που ζητούνται με την Αγωγή. Στην υπόθεση Άκης (Μεταφορές Δεμάτων Εξπρές) Λτδ ν. C. Koukkouris Trading Ltd
(1998)1 ΑΑΔ 149 η αντιδικία αφορούσε στο δικαίωμα χρήσης ορισμένης επωνυμίας. Επιδιώχθηκε η απαγόρευσή της με παρεμπίπτον διάταγμα. Η αίτηση απορρίφθηκε και η έφεση, αφορούσε κυρίως στην κρίση του πρωτόδικου δικαστηρίου ως προς το ισοζύγιο της ευχέρειας. Είχε κριθεί πως η έκδοση του διατάγματος θα ανάγκαζε την εναγομένη να αλλάξει την εμπορική της επωνυμία, με αποτέλεσμα τον τερματισμό της διαφοράς από εκείνο το στάδιο. Στην σελ. 153 αναφέρθηκαν τα ακόλουθα (Δ. Κρονίδης): «Είναι νομολογιακά καθιερωμένο ότι όπου το αίτημα για έκδοση προσωρινών διαταγμάτων είναι ταυτόσημο με τα αιτούμενα διατάγματα της αγωγής και η τυχόν έκδοση τους επιφέρει ουσιαστικά και τον τερματισμό της διαφοράς μεταξύ των διαδίκων ή του ενδιαφέροντός τους να συνεχίσουν με την ταχύτατη εκδίκαση της αγωγής, όπως προνοούν οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας, σε συνάρτηση πάντοτε με το ισοζύγιο της ευχέρειας, δεν πρέπει να παραχωρούνται.» Στην Ελπίδα Αβερκίου ν. Θεο Κτηματική Λτδ κ.α. Πολιτική Έφεση 85/10, 31/1/2013 τονίστηκαν τα ακόλουθα (Δ. Παμπαλλής): «Όπως έχει τονιστεί στην υπόθεση Κοσμά ν. Χ΄Κυπρή
(2001)ΑΑΔ 169, από τη στιγμή που ικανοποιείται το πρωτόδικο δικαστήριο για την ύπαρξη και των τριών προϋποθέσεων, που τίθενται με το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου του 1960, Ν.14/60, δεν αυτοματοποιείται η έκδοση του αιτούμενου προστακτικού διατάγματος, αφού τούτο, ως εκ της φύσεως του δεν έχει στόχο την αποκατάσταση της τάξεως πραγμάτων, αλλά την απόδοση στην εφεσείουσα της θεραπείας και μάλιστα προς ουσιαστική ικανοποίηση της κυρίως θεραπείας που ζητείται στην αγωγή». Ταυτοσημία μεταξύ αιτουμένων προσωρινών διαταγμάτων και αιτούμενης θεραπείας στην αγωγή δεν υφίσταται όταν το ασφαλιστικό μέτρο ζητείται διαρκούσης της εκκρεμοδικίας και όχι στο διηνεκές που είναι το ζητούμενο διά της αγωγής και όταν ζητούνται και γενικές και ειδικές αποζημιώσεις (βλ. Zena Company Ltd ν Demenian Catering Ltd
(2011)1Γ ΑΑΔ 1848). Στην υπόθεση αυτή είχε απορριφθεί πρωτόδικα αίτημα της εφεσείουσας για ενδιάμεσο διάταγμα για άρση της παράνομης επέμβασης σε κοινόκτητο χώρο από την εφεσίβλητη ενοικιάστρια καταστήματος η οποία είχε τοποθετήσει για τους σκοπούς της επιχείρησης της ως εστιατόριο, πλακόστρωτο, τραπέζια, καρέκλες, καθίσματα και ανθώνες σε χώρο που δεν δικαιούτο. Το Ανώτατο Δικαστήριο ανέτρεψε την πρωτόδικη απόφαση και εξέδωσε το ενδιάμεσο διάταγμα γιατί έτσι θα επαναφερόταν το status quo ante, η κατάσταση των πραγμάτων δηλαδή ως ίσχυε πριν την επέμβαση της εφεσίβλητης. Εφαρμογή των Προϋποθέσεων του Νόμου και Αξιολόγηση Από τις ένορκες δηλώσεις που παρατέθηκαν πιο πάνω προκύπτουν οι ακόλουθες και από τα δύο μέρη αποδεκτές θέσεις:
  1. Η οροφή/ταράτσα της πολυκατοικίας είναι κλειδωμένη και κλειδιά κατέχουν μόνο οι Εναγόμενοι 1-
  3. Η Ενάγουσα επιθυμεί όπως της δοθεί πρόσβαση στην οροφή/ταράτσα για να προβεί σε τοποθέτηση ηλιακού θερμοσίφωνα.
  4. Η Εναγομένη 1 (και προφανώς οι Εναγόμενοι 2 και 3 που είναι μέλη της) αντιτίθεται στην τοποθέτηση ηλιακού θερμοσίφωνα στην οροφή/ταράτσα από την Ενάγουσα.
  5. Η οροφή/ταράτσα αφορά κοινόκτητο μέρος του κτιρίου. Δεν έχει παρουσιαστεί οποιαδήποτε μαρτυρία σε σχέση με την εγγραφή ή όχι κανονισμών όσον αφορά τη διαχείριση και λειτουργία της οικοδομής. Σύμφωνα με το άρθρο 38ΚΑ[2] του Περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμου, Κεφ. 224 («Κεφ. 224») οι πρότυποι κανονισμοί ισχύουν μόνο όπου δεν έγινε εγγραφή κανονισμών σύμφωνα με το άρθρο 38Θ του Κεφ.
  6. Ελλείψει μαρτυρικού υπόβαθρου το Δικαστήριο δεν μπορεί να θεωρήσει ότι ισχύουν οι πρότυποι κανονισμοί. Προχωρώ να εξετάσω τις αν ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις όπου προανάφερα: (α) Σοβαρό ζήτημα για εκδίκαση Η Ενάγουσα στηρίζεται στο αστικό αδίκημα της παράνομης επέμβασης με βάση το άρθρο 43
(1)[3] του Περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεφ. 148. Σύμφωνα με το άρθρο 38ΣΤ του Κεφ 224 κοινόκτητη ιδιοκτησία αποτελεί μορφή συνιδιοκτησίας. Αποστέρηση σε συνιδιοκτήτη πρόσβασης στο ακίνητο από τον άλλο συνιδιοκτήτη δημιουργεί αγώγιμο δικαίωμα για παράνομη επέμβαση (βλ. Kakoullou and another v Kakouli
(1985)1 CLR 355). Αποκλεισμός της Ενάγουσας από την κοινόκτητη ιδιοκτησία θα μπορούσε να της δώσει αγώγιμο δικαίωμα υπό ορισμένες προϋποθέσεις. Το δικαίωμα πρόσβασης όμως στην οροφή/ ταράτσα μιας κοινόκτητης οικοδομής δεν είναι απόλυτο. Το άρθρο 38Δ προνοεί τα ακόλουθα: «Τηρουμένων των διατάξεων του Μέρους αυτού, ο κύριος κάθε μονάδας μπορεί να προβεί σε μετατροπές, προσθήκες ή επιδιορθώσεις στη μονάδα του, νοουμένου ότι- (α) Δεν παραβλάπτουν τα δικαιώματα του κυρίου οποιασδήποτε άλλης μονάδας ούτε παρεμβαίνουν στην κάρπωση της από τον κύριο της· ή (β) δεν επηρεάζουν με οποιοδήποτε τρόπο την κοινόκτητη ιδιοκτησία, την ομαλή λειτουργικότητα ή την κάρπωση της· ή (γ) δεν επηρεάζουν με οποιοδήποτε τρόπο τους τοίχους που υποστηρίζουν την κοινόκτητη οικοδομή, τους εξωτερικούς τοίχους της κοινόκτητης οικοδομής ή οποιοδήποτε τμήμα του σκελετού της κονόκτητης οικοδομής ή δεν θέτουν με οποιοδήποτε τρόπο σε κίνδυνο την ασφάλεια ή δεν αλλοιώνουν την εξωτερική εμφάνιση της κοινόκτητης οικοδομής σύμφωνα με τα όσα προβλέπονται στους Κανονισμούς» (υπογράμμιση δική μου). Το άρθρο 38 ΣΤ περιλαμβάνει ρητές πρόνοιες ως προς την χρήση και κάρπωση των κοινόκτητων χώρων: «38ΣΤ.-
(1)Η κοινόκτητη ιδιοκτησία κοινόκτητης οικοδομής θα ανήκει, κατέχεται και τυγχάνει κάρπωσης από όλους τους κυρίους των μονάδων κατ' εξ αδιαιρέτου ιδανικές μερίδες, σύμφωνα με την αναλογία που καθορίζεται στο άρθρο 38Θ, και θα ανήκει στις μονάδες σύμφωνα με την αναλογία αυτή: Νοείται ότι ορισμένο τμήμα κοινόκτητης ιδιοκτησίας, μπορεί να παραχωρηθεί για αποκλειστική χρήση συγκεκριμένης μονάδας. Γι' αυτή την περίπτωση το τμήμα αυτό της κοινόκτητης ιδιοκτησίας (που στο εξής θα αναφέρεται ως "περιορισμένη κοινόκτητη ιδιοκτησία") θα περιγράφεται ειδικά στην εγγραφή της μονάδας: Νοείται περαιτέρω, εκτός αν προνοείται διαφορετικά στους Κανονισμούς, ότι οι κύριοι των μονάδων μπορούν, οποιαδήποτε στιγμή μετά την εγγραφή της κοινόκτητης οικοδομής και των μονάδων της και με απόφαση των κυρίων του εβδομήντα πέντε τοις εκατόν (75%) τουλάχιστο της κοινόκτητης ιδιοκτησίας και, εφόσον ικανοποιείται σχετικά ο Διευθυντής, να αποφασίσουν να χαρακτηριστεί ως εφόσον ικανοποιείται σχετικά ο Διευθυντής, να αποφασίσουν να χαρακτηριστεί ως περιορισμένη κοινόκτητη ιδιοκτησία ορισμένο τμήμα της και να παραχωρηθεί σε ορισμένη ή ορισμένες μονάδες για αποκλειστική χρήση: Νοείται περαιτέρω ότι ο Διευθυντής δύναται να εγγράψει κοινόκτητη ιδιοκτησία ως περιορισμένη κοινόκτητη ιδιοκτησία αν η άρνηση του 'κυρίου της μονάδας να συγκατατεθεί στο χαρακτηρισμό τμήματος της κοινόκτητης ιδιοκτησίας ως περιορισμένης κοινόκτητης ιδιοκτησίας υπερβαίνει προφανώς τα όρια που επιβάλλουν η καλή πίστη ή ο κοινωνικός ή οικονομικός σκοπός του δικαιώματος του: Νοείται περαιτέρω ότι καμιά απόφαση δεν μπορεί να ληφθεί δυνάμει της προηγούμενης επιφύλαξης αναφορικά με τις σκάλες, τη στέγη, τα θεμέλια, τους κυρίως τοίχους που στηρίζουν ολόκληρη την κοινόκτητη ιδιοκτησία, τους ανελκυστήρες, τους διαδρόμους και τους χώρους ή τις εγκαταστάσεις που προορίζονται να εξυπηρετούν όλους ή κάποιους από τους κυρίους. Κάθε απόφαση που παραβαίνει τη διάταξη αυτή θα είναι άκυρη και χωρίς αποτέλεσμα και καμιά εγγραφή δεν θα διενεργείται δυνάμει αυτής».(υπογράμμιση δική μου). Η Ενάγουσα, όπως προκύπτει με δική της παραδοχή, ουσιαστικά ζητεί από το Δικαστήριο ως ενδιάμεση (και ως τελική στην αγωγή) θεραπεία, διάταγμα με το οποίο θα της δοθεί πρόσβαση στην οροφή/ταράτσα για να τοποθετήσει ηλιακό θερμοσίφωνα, κάτι που στην ουσία ισοδυναμεί με παραχώρηση αποκλειστικής χρήσης μέρους της οροφής/ταράτσας πράγμα ανεπίτρεπτο με βάση το άρθρα 38Δ και 38ΣΤ του Κεφ.
  1. Δεν μου διαφεύγει ότι άλλοι ιδιοκτήτες με την τοποθέτηση ηλιακών θερμοσιφώνων και ενδεχομένως με την συγκατάθεση των Εναγομένων να καρπώνονται τον χώρο της οροφής κατ' αποκλεισμόν της Ενάγουσας. Αναφέρεται επίσης σε χρήση του χώρου του δωματίου των μετρητών της Α.Η.Κ.. Δεν απαιτεί όμως θεραπείες γι' αυτά τα ζητήματα. Δεν είναι αυτό το παράπονο της Ενάγουσας. Δεν απαιτεί την μετακίνηση τους ή την άρση της παρανομίας. Απαιτεί όπως της δοθεί πρόσβαση και της παραχωρηθεί χώρος για δική της χρήση. Για τους λόγους αυτούς δεν έχω ικανοποιηθεί ότι η Ενάγουσα έχει καταδείξει καλή αιτία αγωγής στην έκταση που αυτή αφορά την έκδοση του ενδιάμεσου διατάγματος. Κρίνω επομένως ότι δεν υπάρχει σοβαρό ζήτημα για εκδίκαση. (β) Ορατή πιθανότητα επιτυχίας Ενόψει του πιο πάνω ευρήματός μου δεν κρίνω ότι δεν υπάρχει ορατή επιτυχίας της αγωγής. (γ) Ανεπανόρθωτη ζημιά. Η Ενάγουσα δεν με έχει ικανοποιήσει ούτε ως προς την προϋπόθεση αφού δεν της παρέχεται δικαίωμα δυνάμει του νόμου για τη χρήση της οροφής/ταράτσας για την τοποθέτηση ηλιακού θερμοσίφωνα. Εύλογο και δίκαιο υπό τις περιστάσεις. Ακόμη όμως και αν κρινόταν ότι η Ενάγουσα είχε καλή αιτία αγωγής δεν θα εξέδιδα τα ζητούμενα διατάγματα και για τους εξής λόγους:
  2. Η Ενάγουσα προωθεί την έκδοση προστακτικού διατάγματος. Η περίπτωση δεν είναι ασυνήθιστα δυνατή και καθαρή ώστε να δίδει στο Δικαστήριο την ευχέρεια να εκδώσει τέτοιο διάταγμα. Υπάρχει διχογνωμία ως προς την ύπαρξη χώρου στην οροφή/ ταράτσα. Περαιτέρω οι διατάξεις του Κεφ. 224 που προανέφερα δεν δίδουν απόλυτο δικαίωμα πρόσβασης, κάρπωσης ή εκμετάλλευσης κοινόκτητων χώρων με τον τρόπο που θέλει η Ενάγουσα.
  3. Η έκδοση των εν λόγω διαταγμάτων θα επέφερε και τον ουσιαστικό τερματισμό της διαδικασίας. Δεν επιζητείται η διατήρηση του status quo ή επαναφορά του status quo ante εκκρεμούσης της αγωγής. Επιχειρείται η έκδοση διατάγματος που θα επιτρέψει στην Ενάγουσα να προβεί σε τοποθέτηση ή μετατροπή στην κοινόκτητη ιδιοκτησία εκκρεμούσης της αγωγής. Κατάληξη Η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα προς όφελος των Εναγομένων και σε βάρος της Ενάγουσας, τα οποία, όπως θα αυτά υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, θα είναι πληρωτέα στο τέλος της δίκης. (Υπ.) . ........... Ν. Γεωργιάδης, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Civil/Other actions/Interim Order Αναφορά: Προσωρινό Διάταγμα [1] 32.-
(1)Τηρoυμέvoυ oιoυδήπoτε διαδικαστικoύ καvovισμoύ έκαστov δικαστήριov, εv τη ασκήσει της πoλιτικής αυτoύ δικαιoδoσίας, δύvαται vα εκδίδη απαγoρευτικόv διάταγμα (παρεμπίπτov, διηvεκές, ή πρoστακτικόv) ή vα διoρίζη παραλήπτηv εις πάσας τας περιπτώσεις εις ας τo δικαστήριov κρίvει τoύτo δίκαιov ή πρόσφoρov, καίτoι δεv αξιoύvται ή χoρηγoύvται oμoύ μετ' αυτoύ απoζημιώσεις ή άλλη θεραπεία: Νoείται ότι παρεμπίπτov απαγoρευτικόv διάταγμα δεv θα εκδίδεται εκτός εάv τo δικαστήριov ικαvoπoιηθή ότι υπάρχει σoβαρόv ζήτημα πρoς εκδίκασιv κατά τηv επ' ακρoατηρίoυ διαδικασίαv, ότι υπάρχει πιθαvότης ότι ο αιτών διάδικος δικαιoύται εις θεραπείαv, και ότι εκτός εάv εκδoθή παρεμπίπτov απαγoρευτικόv διάταγμα, θα είvαι δύσκoλov ή αδύvατov vα απovεμηθή πλήρης δικαιoσύvη εις μεταγεvέστερov στάδιov. [2] 38ΚΑ.-
(1)Όταν δεν γίνει εγγραφή Κανονισμών δυνάμει του άρθρου 38Κ, οι πρότυποι κανονισμοί που εκτίθενται στο Παράρτημα θα λογίζονται εγγεγραμμένοι σε σχέση με την οικεία κοινόκτητη οικοδομή, Κανονισμοί.
(2)Όταν οι εγγεγραμμένοι δυνάμει του άρθρου 38Κ Κανονισμοί δεν προνοούν για οποιοδήποτε ζήτημα, το ζήτημα αυτό θα διέπεται από την αντίστοιχη πρόνοια των πρότυπων κανονισμών. [3] 43.-
(1)Παράνομη επέμβαση σε ακίνητη ιδιοκτησία συvίσταται σε παράνομη είσοδο ή σε παράνομη πρόκληση ζημιάς ή σε παράνομη παρέμβαση στηv ιδιοκτησία αυτή από οποιοδήποτε πρόσωπο. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.