← Κύπρος

IKOS CIF LTD ν. Martin Coward κ.α., Aγωγή αρ. 5467/09, 24/7/2014

IKOS CIF LTD ν. Martin Coward κ.α., Aγωγή αρ. 5467/09, 24/7/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2014:A303 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Λ. Καλογήρου, Π.Ε.Δ. Aγωγή αρ. 5467/09 Μεταξύ: ΙΚOS CIF LIMITED, από τη Λεμεσό Εναγόντων και ΜARTIN COWARD, από το Μονακό Εναγομένου --------------------- Και όπως τροποποιήθηκε δυνάμει διατάγματος Δικαστηρίου ημερομηνίας 6.5.2011 Μεταξύ: IKOS CIF LTD Εναγόντων -και-

  1. Martin Coward
  2. George Dowdye
  3. David Anthony Francis Burns
  4. Eric Westphal
  5. Hans Drescher
  6. Vincent Pfister
  7. Sam Gover
  8. Peter Ho
  9. Simon Jones
  10. Dan Bower
  11. Nathalie Pratico
  12. Zoe Efford
  13. Marmidons (Cyprus) Ltd Εναγομένων ----------------------------------------------------------- Αίτηση ημερ. 5.5.2014 24.7.2014 Για την ενάγουσα/αιτήτρια: Κος Λ. Παπαφιλίππου με τον κ. Γ. Χριστοδούλου και Κ. Μενελάου και κ. Ανδρέου για Δρ. Κ. Χρυσοστομίδη Για τον εναγόμενο/καθ' ου: Κος Γ. Τριανταφυλλίδης και κ. Δ. Αραούζος ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Το Δικαστήριο καλείται για ακόμη μια φορά να αποφανθεί επί διαδικαστικών ζητημάτων που εγείρονται στα πλαίσια των αιτήσεων παρακοής που καταχωρίστηκαν από την ενάγουσα στις 2.6.2010 και 10.9.2014, οι οποίες δεν έχουν ακόμη εκδικαστεί. Οι λόγοι της καθυστέρησης είναι διάφοροι και είναι δύσκολο να εντοπιστούν στην ολότητα τους, μέσα από τους ογκoδέστατους φακέλους που έχουν δημιουργηθεί, λόγω των πολλών διαδικαστικών ζητημάτων που προηγήθηκαν. Το πλέον λυπηρό και ανησυχητικό είναι πως δεν έχουν ακόμη συμπληρωθεί τα δικόγραφα ώστε να καταστεί δυνατός ο προγραμματισμός της αγωγής. Θα επιχειρηθεί μια συνοπτική αναφορά στο ιστορικό των αιτήσεων παρακοής που αφορούν την εξεταζόμενη αίτηση. Μετά από την έκδοση και οριστικοποίηση του προσωρινού διατάγματος καταχωρίστηκαν οι αιτήσεις παρακοής ημερ. 2.6.2010 και 9.10.
  14. Παρενθετικά σημειώνεται πως ακολούθησε αίτηση παραμερισμού από τον εναγόμενο η οποία απορρίφθηκε από το Δικαστήριο τον Ιανουάριο του έτους
  15. Εν συνεχεία, το Δικαστήριο όρισε την αίτηση παρακοής ημερ. 2.6.2010 για ακρόαση στις 6 και 7.3.2012, δίδοντας οδηγίες όπως οι δικηγόροι που εκπροσωπούσαν τον εναγόμενο, τον ενημερώσουν για την ημερομηνία της ακρόασης. Ακολούθησαν διαδικασίες ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου με την καταχώριση, αρχικά, πολιτικής αίτησης από τον εναγόμενο με την οποία ακυρώθηκαν οι οδηγίες του Δικαστηρίου και στη συνέχεια η πολιτική έφεση αρ. 105/2012 από την ενάγουσα με την οποία ακυρώθηκε η πρωτόδικη απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου. (Βλ. Αναφορικά με την αίτηση του Martin Coward, πολιτική έφεση αρ. 105/2012 ημερ. 23.5.2013). Η αίτηση προγραμματίστηκε εκ νέου για ακρόαση στις 10 και 11.3.2014 και ανανεώθηκαν οι οδηγίες προς τους δικηγόρους του εναγόμενου, όπως τον ενημερώσουν για τη νέα δικάσιμο. Ακολούθησε αίτηση του εναγόμενου για αντεξέταση του ενόρκως δηλούντα Α. Αλωνεύτη η οποία, παρά την ένσταση της ενάγουσας, έγινε αποδεκτή με την ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου ημερ. 6.3.
  16. Στις 10.3.2014, ημέρα κατά την οποία είχε προγραμματιστεί για ακρόαση η αίτηση παρακοής, ο εναγόμενος δεν προσήλθε στο Δικαστήριο και υποβλήθηκε αίτημα από το συνήγορο της ενάγουσας όπως εκδοθεί bench warrant εναντίον του. Με ενδιάμεση απόφαση του ημερ. 13.3.2014, το Δικαστήριο απέρριψε το σχετικό αίτημα, επαναπρογραμματίζοντας την αίτηση για ακρόαση στις 2 και 3.4.
  17. Μετά από κοινό αίτημα των συνηγόρων, η αίτηση αναβλήθηκε και ορίστηκε για οδηγίες, ώστε να δοθεί η ευκαιρία στις δύο πλευρές να υποβάλουν κάποια αιτήματα. Ακολούθησε αίτηση του εναγόμενου για ακύρωση του προσωρινού διατάγματος ημερ. 23.12.2009, το οποίο κατέστη απόλυτο στις 15.7.
  18. Η αίτηση προγραμματίστηκε για ακρόαση στις 16.9.
  19. Καταχωρίστηκαν ακόμη πέντε αιτήσεις από την πλευρά της ενάγουσας, ως ακολούθως: α) Η εξεταζόμενη αίτηση ημερ. 5.5.
  20. β) Αίτηση ημερ. 5.5.2014 για άδεια αντεξέτασης των ενόρκως δηλούντων Γ. Λοϊζου και Γ. Μπαζίνα σε σχέση με το περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων που συνοδεύουν την ένσταση στην αίτηση παρακοής ημερ. 2.6.
  21. γ) Ανάλογη αίτηση σε σχέση με τις ένορκες δηλώσεις που συνοδεύουν την ένσταση στην αίτηση παρακοής ημερ. 10.9.
  22. δ) Αίτηση ημερ. 20.5.2014 για απόφαση λόγω της παράλειψης του εναγόμενου να καταχωρίσει έκθεση υπεράσπισης. Η υπό αναφοράν αίτηση ορίστηκε για απόδειξη στις 16.10.
  23. ε) Αίτηση ημερ. 19.6.2014 για άδεια καταχώρισης συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων και προφορικής μαρτυρίας προς υποστήριξη της αίτησης παρακοής ημερ. 10.9.2010, αίτηση που ακούστηκε μαζί με την εξεταζόμενη. Σημειώνεται πως μετά την έκδοση της ενδιάμεσης απόφασης ημερ. 6.3.2014, με την οποία δόθηκε άδεια για αντεξέταση του Α. Αλωνεύτη, εκδόθηκαν εκ συμφώνου διατάγματα για παρουσία των ενόρκως δηλούντων Γ. Λοϊζου και Γ. Μπαζίνα σε σχέση με τις ένορκες δηλώσεις που συνοδεύουν τις ενστάσεις του εναγομένου και στις δύο αιτήσεις παρακοής. Εκδόθηκε, περαιτέρω, εκ συμφώνου διάταγμα αντεξέτασης του Α. Αλωνεύτη σε σχέση με την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση παρακοής ημερ. 10.9.
  24. Σημειώνεται τέλος ότι η αίτηση παρακοής ημερ. 2.6.2010 προγραμματίστηκε για ακρόαση στις 24.9.2014 και η αίτηση παρακοής ημερ. 10.9.2010, στις 17.10.
  25. Με την εξεταζόμενη αίτηση, η ενάγουσα επιδιώκει να της επιτραπεί να καταθέσει δύο συμπληρωματικές ένορκες δηλώσεις προς υποστήριξη της αίτησης παρακοής ημερ. 2.6.2010, καθώς και προφορική μαρτυρία. Ειδικότερα ζητά να της επιτραπεί να καταθέσει συμπληρωματικές ένορκες δηλώσεις από τον κ. Μιχαήλ Πολυμενάκο, υπάλληλο της ενάγουσας και τη δικηγόρο Μέλπω Νεστορίδου εξ Ελλάδος. Οι προτεινόμενες ένορκες δηλώσεις επισυνάπτονται με την αίτηση (τεκμήρια Α και Β, αντίστοιχα). Οι λόγοι για τους οποίους κρίθηκε αναγκαίο, όπως αναφέρεται στην ένορκη δήλωση του κ. Γ. Κωνσταντινίδη που συνοδεύει την αίτηση, είναι επειδή με την πρόσφατη ενδιάμεση του απόφαση (ημερ. 6.3.2014) το Δικαστήριο έδωσε άδεια για αντεξέταση του κ. Α. Αλωνεύτη, αντίθετα με την εισήγηση της ενάγουσας που ήταν πως θα έπρεπε να της επιτραπεί να προσκομίσει προσφορική μαρτυρία προς απόδειξη της αίτησης παρακοής. Αναφέρει, περαιτέρω, πως τα γεγονότα τα οποία επιθυμεί να παρουσιαστούν με τις συμπληρωματικές ένορκες δηλώσεις, περιήλθαν σε γνώση της ενάγουσας μετά από την καταχώριση της αίτησης παρακοής και της ένορκης δήλωσης του κ. Αλωνεύτη. Είναι δε σχετικά με την αίτηση και ουσιώδη. Ο εναγόμενος καταχώρισε ένσταση υποστηρίζοντας πως δεν έχει καταδειχθεί καλός λόγος και δεν πρέπει να ασκηθεί η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου υπέρ του αιτήματος. Η αίτηση, υποστηρίζει, καταχωρήθηκε με υπέρμετρη καθυστέρηση και τυχόν έγκριση της θα προκαλέσει περαιτέρω καθυστέρηση στην εκδίκαση της αίτησης παρακοής. Με τις εμπεριστατωμένες αγορεύσεις τους οι ευπαίδευτοι συνήγοροι υποστήριξαν τις εκατέρωθεν θέσεις των διαδίκων με παραπομπές στη νομολογία που διέπει το εξεταζόμενο θέμα. Όπως είναι αποδεκτό και από τις δύο πλευρές, το ζήτημα ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Ο όρος «καλός λόγος» δεν προσδιορίζεται στον Κανονισμό [Δ.48 θ.4

(2)] και εναπόκειται στο Δικαστήριο να το κρίνει, ανάλογα με τις περιστάσεις που περιβάλουν το εκάστοτε αίτημα σε συνάρτηση και με τη φύση της διαδικασίας. (Βλ. Φιλόκυπρου ν. Ματθαίου
(2008)1 Α.Α.Δ. 510 και Messios & Sons ν. Λεωνίδα
(2010)1 Α.Α.Δ. 195). Έχω εξετάσει την αίτηση υπό το πρίσμα των πιο πάνω νομικών αρχών λαμβάνοντας υπόψη τη φύση της διαδικασίας και τις ιδιαίτερες περιστάσεις της υπόθεσης, καθώς και όλα όσα οι ευπαίδευτοι συνήγοροι έθεσαν με επιμέλεια υπόψη του Δικαστηρίου. Για τους λόγους που ακολουθούν, αποφάσισα πως δεν δικαιολογείται το αίτημα: α) Καθ' όσον αφορά το αίτημα για άδεια προσκόμισης προφορικής μαρτυρίας, τούτο έχει αποφασιστεί με την ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου ημερ. 6.3.
  1. Όπως υποδείχθηκε, η αίτηση εκδικάζεται στα πλαίσια των Κανόνων Πολιτικής Δικονομίας και μόνο κατ' εξαίρεση θα μπορούσε να επιτραπεί η προσαγωγή προφορικής μαρτυρίας, η οποία θα πρέπει να κινείται στις ράγες των ενόρκων δηλώσεων που έχουν κατατεθεί. Από το περιεχόμενο της αίτησης, γίνεται αντιληπτό πως δεν είναι τέτοια η περίπτωση, εφόσον με την αίτηση επιζητείται όπως επιτραπεί στην ενάγουσα να παρουσιάσει προφορική μαρτυρία, η οποία θα κινηθεί στα πλαίσια του περιεχομένου των προτεινόμενων συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων, κάτι που κρίνεται αχρείαστο και σε κάθε περίπτωση δεν δικαιολογείται υπό τις περιστάσεις. β) Ότι επιδιώκεται με την προτεινόμενη ένορκη δήλωση Πολυμενάκου είναι η παρουσίαση στοιχείων από τα οποία φαίνεται η, κατ' ισχυρισμόν, ένοχη διάνοια του εναγομένου σε σχέση με τις αποδιδόμενες παραβιάσεις του διατάγματος, ήτοι την αποκάλυψη εμπιστευτικών πληροφοριών, με τα έγγραφα που κατέθεσε στις δικαστικές διαδικασίες ενώπιον του Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης και ενώπιον του Οικογενειακού Δικαστηρίου Λεμεσού καθώς και με την επιστολή που απέστειλε σε σχέση με την διαδικασία στην Αγγλία. Τα έγγραφα, όπως εύστοχα υποδείχθηκε από το συνήγορο του εναγόμενου, ήταν στην κατοχή της ενάγουσας και έχουν ήδη κατατεθεί με την ένορκη δήλωση του Α. Αλωνεύτη. Όσον αφορά την προτεινόμενη ένορκη δήλωση της δικηγόρου εξ' Ελλάδος σε σχέση με τη νομική θέση επί του Ελληνικού Δικαίου, πέρα από το γεγονός ότι οι θέσεις Μπαζίνα ήταν γνωστές από τον Ιούνιο του έτους 2012 που κατεχωρήθη η ένσταση, η ενάγουσα έχει τη δυνατότητα να τον αντεξετάσει και να αντικρούσει τις νομικές θέσεις που προβάλλει στην ένορκη του δήλωση. γ) Η διαδικασία ακρόασης έχει τροχιοδρομηθεί με την έκδοση εκ συμφώνου διατάγματος για αντεξέταση των ενόρκως δηλούντων Γ. Λοϊζου και Γ. Μπαζίνα καθώς και με την ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου ημερ. 6.3.2014, με την οποία δόθηκε άδεια για αντεξέταση του Α. Αλωνεύτη. Το Δικαστήριο εκτιμά πως έχει τεθεί το πλαίσιο γεγονότων για την εκδίκαση της αίτησης. Οι διάδικοι έχουν τη δυνατότητα να αντικρούσουν, μέσω της αντεξέτασης, τις θέσεις και τους ισχυρισμούς της άλλης πλευράς για τις οποίες υπάρχει διαφωνία. δ) Τα γεγονότα τα οποία επιθυμεί να θέσει με τις προτεινόμενες ένορκες δηλώσεις η ενάγουσα, ήταν σε γνώση της από τα έτη 2010, 2011 και
  2. Επισημαίνεται ότι η ένσταση καταχωρίστηκε από τον Ιούνιο του έτους
  3. Όφειλε να είχε υποβάλει το αίτημα της έγκαιρα, ώστε να μην προκαλέσει περαιτέρω καθυστέρηση. Τυχόν έγκριση του αιτήματος δεν θα εξυπηρετούσε τα συμφέροντα της δικαιοσύνης, εφόσον θα οδηγούσε σε μεταβολή των δεδομένων της αίτησης, με ορατό το ενδεχόμενο περαιτέρω αναβολών, λόγω της ενδεχόμενης αντίδρασης του εναγόμενου με ανάλογα ή περαιτέρω αιτήματα για αντίκρουση των νέων ισχυρισμών. Δεν είναι δυνατό, τέσσερα χρόνια μετά την καταχώριση της αίτησης, να επιτραπεί στην ενάγουσα να καταθέσει συμπληρωματικές ένορκες δηλώσεις προς υποστήριξη της αίτησης παρακοής εναντίον του εναγόμενου, ο οποίος καταχώρησε την ένσταση του πριν από δύο χρόνια. Υπό τις περιστάσεις της υπόθεσης, κρίνω πως δεν έχει καταδειχθεί καλός λόγος και σε κάθε περίπτωση δεν δικαιολογείται, λόγω της υπέρμετρης καθυστέρησης, η χορήγηση της αιτούμενης άδειας. Η αίτηση, κατά συνέπεια, αποτυγχάνει και απορρίπτεται με έξοδα υπέρ του εναγομένου και εις βάρος της ενάγουσας, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, τα οποία να είναι πληρωτέα στο τέλος. (Υπ.) ............. Λ. Καλογήρου, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /Σ.Χ Subject: Civil / Other Actions / Interim Αναφορά: Αίτηση για συμπληρωματική ένορκη δήλωση cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.