Ναυσικάς Κώστα Ζορπίδου ν. Διευθυντή Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας, μέσω του Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, Αριθμός Έφεσης/Αίτησης: 870/

(1)/2007 και των Κανονισμών επί του άρθρου 80 του 1956. Μεταξύ: Ναυσικάς Κώστα Ζορπίδου, από τη Λάρνακα Εφεσείουσας/Αιτήτριας και Διευθυντή Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας, μέσω του Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας Εφεσίβλητου/Καθ' ου η αίτηση ---------------------- ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 31 Ιουλίου, 2014 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για εφεσείουσα/αιτήτρια: κ. Χρ. Βεζούβιος (για ν' ακούσει απόφαση κα Κουσιουμή) Για εφεσίβλητο/καθ' ου η αίτηση: κα Δ. Κουρουσίδου (για ν' ακούσει απόφαση κα Τσιντίδου) Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο εφεσίβλητος, Διευθυντής του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας (στο εξής «ο Διευθυντής») ασκώντας την εξουσία που του παρέχει το άρθρο 61 του περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμου, Κεφ. 224 (στο εξής «ο νόμος»), για διόρθωση οποιουδήποτε λάθους ή παράλειψης και σε οποιοδήποτε σχέδιο (μεταξύ άλλων) του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου, σε εφαρμογή του εδαφίου

(3)του άρθρου 61 του νόμου, στις 24.2.2012 έδωσε στην εφεσείουσα/αιτήτρια (στο εξής «η εφεσείουσα») την ακόλουθη ειδοποίηση: «Ειδοποίηση δυνάμει του άρθρου 61

(3)Κεφ. 224 ως έχει τροποποιηθεί Αρ. Φακ. ΕΚΓ Λεμεσού ΑΔΛ3/2002-Κ.Χ.Τ.5.19.01.34.4 Κυρία Ναυσικά Κώστα Ζορπίδη Οδός Παναγίας Αιματούσας αρ. 7, 7101, Αραδίππου, Λάρνακα Επειδή το ακίνητο που φαίνεται με κόκκινο χρώμα στο συνημμένο Κυβερνητικό Χωρομετρικό Σχέδιο, Παράρτημα «Α», με αριθμό τεμαχίου 1258 του Φ/Σχ. 37/42, στην κοινότητα Προδρόμου, της επαρχίας Λεμεσού, είναι εγγεγραμμένο το όλο μερίδιο στο όνομά σας σύμφωνα με την εγγραφή 3804, ημερομηνίας 14.11.1996 (1996 είναι το ορθό), Και Επειδή η πιο πάνω εγγραφή βασίζεται σε σχέδιο, που ετοιμάστηκε κατόπιν επιτόπιας έρευνας με το φάκελο CPAL137/33 και όπως φαίνεται η εγγραφή αυτή καλύπτει την έκταση που φαίνεται με κόκκινο χρώμα στο συνημμένο σχέδιο, Παράρτημα «Α», Και Επειδή κατά την Γενική Χωρομετρία και Εκτίμηση το μέρος της ιδιοκτησίας που φαίνεται με πράσινο και κίτρινο χρώμα στο συνημμένο Κυβερνητικό Χωρομετρικό Σχέδιο, Παράρτημα «Α» και στο σχεδιάγραμμα, Παράρτημα «Β», χωρομετρήθηκε και συμπεριλήφθηκε στο δάσος Τροόδους, Και Επειδή στις 30.12.1940, με Διάταγμα του Υπουργικού Συμβουλίου με αριθμό 1984, που δημοσιεύθηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας με αριθμό 2896, αντίγραφο του οποίου επισυνάπτεται ως Παράρτημα «Γ», η οροθετική γραμμή του δάσους μετακινήθηκε από το σημείο που δείχνεται με πράσινο χρώμα στο σχεδιάγραμμα, Παράρτημα «Β» και οριστικοποιήθηκε στο σημείο που φαίνεται με κόκκινο χρώμα, στο ίδιο σχεδιάγραμμα, όταν έγινε επανακήρυξη των δασών, Και Επειδή το αποτέλεσμα του πιο πάνω Διατάγματος του Υπουργικού Συμβουλίου ήταν η ιδιοκτησία αυτή που φαίνεται με πράσινο και κίτρινο χρώμα στα Παραρτήματα «Α» και «Β» να μείνει εκτός δασικής γης και θα έπρεπε να είχε εγγραφεί τότε στα κτηματικά μητρώα ως κρατική ιδιοκτησία, Και Επειδή λόγω λάθους του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας, αντί το μέρος της ιδιοκτησίας που δεικνύεται με πράσινο και κίτρινο χρώμα στα Παραρτήματα «Α» και «Β» να εγγραφεί στο όνομα της Κυπριακής Δημοκρατίας, μετά την επανακήρυξη των δασών κατά το έτος 1940, σχεδιάστηκε στο εν χρήσει σχέδιο με τρόπο που να φαίνεται ότι αποτελεί μέρος του τεμαχίου σας, με την τοποθέτηση του συνδετικού σημείου, "clef" (~), το οποίο δεν υπήρχε στο αρχικό σχέδιο, ως φαίνεται στο Παράρτημα «Δ», που αποτελεί αντίγραφο του αρχικού σχεδίου, αφού το "clef" (~) είναι σημειωμένο στο βόρειο-ανατολικό σύνορο του πρώην τεμαχίου 146 (νύν τεμάχιο 1258) με κόκκινο μελάνι, που σημαίνει έχει σχεδιαστεί μεταγενέστερα της έκδοσης του αρχικού σχεδίου, Και Επειδή κατά την εξέταση των φακέλων του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λεμεσού, με αριθμούς ΑΔΧ416/96 και ΑΔΧ640/94, με σκοπό τον εκσυγχρονισμό της εγγραφής του ακινήτου σας με αριθμό 3804 και του γειτονικού τεμαχίου με αριθμό 1260, έχει διαπιστωθεί ότι το μέρος που φαίνεται με πράσινο και κίτρινο χρώμα στα Παραρτήματα «Α» και «Β», αποτελεί κρατική ιδιοκτησία, γεγονός το οποίο επίσης επιβεβαιώνεται από την αλληλογραφία που αρχίζει με την επιστολή του Τμήματος Δασών ημερομηνίας 20.11.2000 και λήγει με επιστολή μας προς εσάς, ημερομηνίας 10.04.2001 (φωτοαντίγραφα επισυνάπτονται ως Παράρτημα «Ε»), Και Επειδή από τα πιο πάνω αναφερόμενα προκύπτει ζήτημα λάθους, όπως προνοείται στο άρθρο 61 των Νόμων που αναφέρονται πιο πάνω Γι' αυτό ασκώντας τις εξουσίες που μου παρέχονται από το άρθρο 61 των Νόμων που αναφέρονται πιο πάνω, σας δίδω ειδοποίηση ότι προτίθεμαι να διορθώσω το λάθος αυτό, διαγράφοντας από το εν χρήσει Κυβερνητικό Χωρομετρικό Σχέδιο (Παράρτημα «Α») με κόκκινο μελάνι το συνδετικό σημείο που ενώνει το μέρος του ακινήτου με πράσινο και κίτρινο χρώμα με το ακίνητό σας που φαίνεται με κόκκινο χρώμα και εγγράφοντας το μέρος του ακινήτου που φαίνεται με πράσινο και κίτρινο χρώμα στο όνομα της Κυπριακής Δημοκρατίας. Οποιαδήποτε ένσταση εναντίον της πρόθεσής μου να διορθώσω το λάθος, πρέπει να κατατεθεί στον Διευθυντή του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας στη Λευκωσία, μέσα σε τριάντα

(30)ημέρες από την ημερομηνία ταχυδρόμησης της ειδοποίησης αυτής.» Η εφεσείουσα καταχώρησε την προβλεπόμενη από το εδάφιο 3 του άρθρου 61 του νόμου ένσταση η οποία ουσιαστικά απορρίφθηκε από το Διευθυντή με την επιστολή του προς αυτή, ημερομηνίας 21.9.

1. Η τελευταία, στις 19.10.2012 καταχώρησε την υπό κρίση έφεση/αίτηση (στο εξής «η έφεση»), με την οποία ζητά: «A) Δήλωση του Σεβαστού Δικαστηρίου ότι το κτήμα της Εφεσείουσας/Αιτήτριας με αριθμό εγγραφής 3804, ημερομηνίας 14/11/1966, Τεμάχιο 1258 του Φ./Σχ. 37/42, στο χωριό Πρόδρομος της Επαρχίας Λεμεσού (που στο εξής θα αναφέρεται σαν «το ακίνητο» έχει ως περιγράφεται στα επίσημα χωρομετρικά βιβλία και στο επίσημο Κυβερνητικό Χωρομετρικό Σχέδιο του Επαρχιακού Κτηματολογίου Λεμεσού. Β) Διάταγμα και/ή απόφαση του Σεβαστού Δικαστηρίου απαγορεύον στο Διευθυντή να προβεί σε οποιαδήποτε τροποποίηση του Κυβερνητικού Χωρομετρικού Σχεδίου, η οποία να διαφοροποιεί την περιγραφή και/ή έκταση του πιο πάνω περιγραφόμενου ακίνητου της Εφεσείουσας/Αιτήτριας, υπό μορφή διόρθωση λάθους ή άλλως πώς. Γ) Οποιαδήποτε άλλη θεραπεία και/ή άλλο διάταγμα το οποίο το Σεβαστό Δικαστήριο ήθελε θεωρήσει ορθό και δίκαιο υπό τις περιστάσεις. Δ) Τα έξοδα της παρούσας Έφεσης/Αίτησης πλέον Φ.Π.Α. (Αρ. Μητρώου: CY 10220007Q) και έξοδα επίδοσης.» Η έφεση βασίζεται στο άρθρα 50, 61, 80 και 85 του νόμου, Κεφ. 224 (ανωτέρω), στο άρθρο 29 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, στους Κανονισμούς 1, 2, 5 μέχρι 9, 16 και 17 των περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Κανονισμών του 1956, και τέλος, στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου και στη σχετική νομολογία. Οι λόγοι της έφεσης και τα γεγονότα στα οποία αυτή βασίζεται όπως αναφέρεται στο σώμα της είναι τα ακόλουθα: «
2. Με επιστολή του προς την Εφεσείουσα/Αιτήτρια, ημερομηνίας 24/02/2012 (αντίγραφο της οποίας επισυνάπτεται και σημειώνεται ως «Τεκμήριο 'Α'»), ο Διευθυντής κοινοποίησε απόφασή του να τροποποιήσει το επίσημο Χωρομετρικό Σχέδιο και να αποκόψει και προσαρτήσει μέρος του ακινήτου της Εφεσείουσας/Αιτήτριας σε παρακείμενη Κυβερνητική Περιουσία.
3. Με επιστολή, ημερομηνίας 19/03/2012, η Εφεσείουσα/Αιτήτρια πληροφόρησε τον Διευθυντή ότι ενίσταται στην ως άνω τροποποίηση του τίτλου της. Με απαντητική επιστολή του, ημερομηνίας 21/09/2012, ο Διευθυντής πληροφόρησε την Εφεσείουσα/Αιτήτρια ότι εμμένει στη θέση του όπως τροποποιήσει τον τίτλο ιδιοκτησίας, δίνοντας της 30 ημέρες προειδοποίηση για καταχώρηση ένστασης.
4. Ο Διευθυντής πήρε την εν λόγω απόφαση καθ' υπέρβαση των εξουσιών που του παρέχει ο Νόμος περί Ακίνητου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Κεφ. 224, μετά των τροποποιήσεών του.
5. Ο Διευθυντής ενήργησε παράνομα και αντισυνταγματικά, ενεργώντας καθ' υπέρβαση του άρθρου 23 του Συντάγματος, επιχειρώντας να αποστερήσει από την Εφεσείουσα/Αιτήτρια το πιο πάνω δικαίωμά της, χωρίς να υπάρχει σκοπός δημόσιας ωφελείας, αλλά ούτε και πληρωμή λογικής αποζημίωσης σ' αυτή.
6. Η απόφαση του Διευθυντή είναι λανθασμένη και/ή αυθαίρετη καθ' ότι ανατρέπει προηγούμενες αποφάσεις του Διευθυντού και άλλων Τμημάτων της Κυπριακής Δημοκρατίας, που έμμεσα και/ή άμεσα αποδεικνύουν το λανθασμένο της απόφασής του.
7. Η απόφαση του Διευθυντή δεν είναι δεόντως αιτιολογημένη και/ή πάσχει από έλλειψη αιτιολογίας και/ή επαρκούς αιτιολογίας και/ή ουδεμία αναφορά γίνεται στους παράγοντες που λήφθηκαν υπόψη για τη λήψη της απόφασης.
8. Ο Διευθυντής παρέλειψε να εξετάσει την υπό κρίση υπόθεση τηρώντας και/ή ακολουθώντας την ορθή και/ή νενομισμένη διαδικασία και/ή πρακτική.
9. Η απόφαση του Διευθυντή είναι εσφαλμένη, αυθαίρετη και στηρίζεται σε πλάνη περί τα πράγματα και/ή εσφαλμένα νομικά κριτήρια.» Η έφεση υποστηρίζεται από την ακόλουθη ένορκη δήλωση της εφεσείουσας: «H υπογεγραμμένη Ναυσικά Κώστα Ζορπίδου, από τη Λάρνακα, ορκίζομαι και λέγω τα ακόλουθα:
10. Είμαι η Εφεσείουσα/Αιτήτρια στην Έφεση/Αίτηση με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο και γνωρίζω τα γεγονότα της υπόθεσης αυτής.
11. Ότι καταθέσω στην παρούσα Ένορκη Δήλωση προέρχεται από προσωπική μου γνώση και από πληροφορίες και συμβουλές που πήρα από τους δικηγόρους μου.
12. Είμαι η εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια του κτήματος με αριθμό εγγραφής 3804, ημερομηνίας 14/11/1966, Τεμάχιο 1258, Φ./Σχ. 37/42, στο χωριό Πρόδρομος της Επαρχίας Λεμεσού.
13. Έχω διαβάσει την Έφεση/Αίτηση που ετοίμασαν οι δικηγόροι μου και συμφωνώ πλήρως με το περιεχόμενό της.
14. Με επιστολή, ημερομηνίας 24/02/2012, ο Διευθυντής Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας (που στο εξής θα αναφέρεται σαν «ο Διευθυντής») με ειδοποίησε ότι επροτίθετο να προβεί σε διόρθωση του τίτλου του ακινήτου μου με αφαίρεση μέρους αυτού και την προσάρτησή του σε συνορεύουσα Κυβερνητική περιουσία.
15. Με επιστολή μου, ημερομηνίας 19/03/2012, πληροφόρησα τον Διευθυντή ότι ενίσταμαι στην προτιθέμενη διόρθωση του τίτλου μου.
16. Με επιστολή, ημερομηνίας 21/09/2012, ο Διευθυντής με ειδοποίησε ότι επιμένει στην πρόθεσή του να διορθώσει και/ή τροποποιήσει τον τίτλο ιδιοκτησίας μου.
17. Επιφυλάττομαι να αναφερθώ λεπτομερώς κατά τη δικάσιμο, στην πιο πάνω αναφερόμενη αλληλογραφία μεταξύ του Διευθυντή και εμού.
18. Είναι ισχυρισμός μου ότι η προσβαλλόμενη απόφαση του Διευθυντή δεν συνάδει με τα εν χρήσει σχέδια και/ή αντιφάσκει μ' αυτά.
19. Είναι ισχυρισμός μου ότι ουδέν λάθος υπάρχει στον τίτλο του ακινήτου, ο οποίος έχει ως έχει από την εποχή της χωρομετρίας.
20. Είναι, επίσης, ισχυρισμός μου ότι οποιαδήποτε τροποποίηση τίτλου ιδιοκτησίας και περιορισμός εκτάσεως του κτήματός μου, θα αποτελεί παράνομη και αυθαίρετη επέμβαση στην περιουσία μου.
21. Σχετικά, η Κυπριακή Δημοκρατία προέβη στην Απαλλοτρίωση του κτήματος μου (Αρ. Διοικητικής Πράξης: 508, ημερομηνίας 30/05/2008) για τη βελτίωση του δρόμου Πλατρών-Προδρόμου και προς τούτο ανέλαβε να με αποζημιώσει με το ποσό των €12.000,
23. Με βάση τα πιο πάνω και εξ όσων κάλλιον γνωρίζω και εξ όσων με συμβουλεύουν οι δικηγόροι μου, είναι ορθό και δίκαιο όπως εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα ακύρωσης και/ή τροποποίησης και/ή παραμερισμού και/ή άλλως πως της εν λόγω διαταγής και/ή γνωστοποίησης και/ή απόφασης του Διευθυντή». Ο εφεσίβλητος αντέδρασε στην έφεση καταχωρώντας σ' αυτή ένσταση η οποία εδράζεται στους ακόλουθους λόγους: «
24. Ο Καθ' ού η Αίτηση ενήργησε ορθά και νόμιμα.
25. Η προσβαλλόμενη απόφαση είναι ορθή, νόμιμη και δεόντως αιτιολογημένη, διότι έχουν ληφθεί υπόψη όλα τα πραγματικά περιστατικά και γεγονότα που σχετίζονται με την απόφαση αυτή που είναι προϊόν πλήρους, ενδελεχούς και ολοκληρωμένης έρευνας.
26. Η Αίτηση/Έφεση είναι νόμω και ουσία αβάσιμη και/ή αστήρικτη και/ή δεν δεικνύει οποιοδήποτε λόγο ακύρωσης και/ή τροποποίησης της προσβαλλόμενης απόφασης και/ή έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων.
27. Ο Καθ' ού η Αίτηση αρνείται και απορρίπτει όλους και καθένα ξεχωριστά τους ισχυρισμούς οι οποίοι περιέχονται στην Αίτηση/Έφεση και την ένορκη δήλωση που την συνοδεύει στο βαθμό και/ή στην έκταση που έρχονται σε αντίθεση και/ή αντιφάσκουν και/ή διαφέρουν και/ή είναι ασυμβίβαστοι με την παρούσα ένσταση και την ένορκη δήλωση που την συνοδεύει.
28. Ουδεμία αλλαγή και/ή τροποποίηση έγινε στον τίτλο και/ή στην εγγραφή και/ή στο εμβαδόν του τεμαχίου της Αιτήτριας. Αντίθετα η Αιτήτρια προσπαθεί συγκεκαλυμμένα, παράτυπα και τεχνηέντως να αποσπάσει δήλωση του Δικαστηρίου και/ή διάταγμα που να της αναγνωρίζει ως δική της, έκτασης γης η οποία δεν συμπεριλαμβάνεται στον τίτλο ιδιοκτησίας της και/ή για την οποία δεν ήταν εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια και/ή η οποία δεν συσχετίζεται με τον τίτλο ιδιοκτησίας της και/ή στην οποία δεν έχει νόμιμα δικαιώματα.
29. Το λάθος που διορθώθηκε είναι σχεδιαστικής φύσης και δεν επηρεάζει και/ή δεν αλλοιώνει τον τίτλο ιδιοκτησίας της Αιτήτριας.» Τα γεγονότα επί των οποίων βασίζεται η ένσταση εκτίθενται στην επισυνημμένη ένορκη δήλωση του Ευστάθιου Ευσταθίου, ο οποίος, στην παράγραφο 1 αυτής αναφέρει τα εξής: «Είμαι Κτηματολογικός Λειτουργός, εργάζομαι στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Λεμεσού, γνωρίζω πολύ καλά τα γεγονότα της υπόθεσης λόγω κατοχής του φακέλου της υπόθεσης και είμαι δεόντως εξουσιοδοτημένος να προβώ στην παρούσα ένορκη δήλωση.» Επισημαίνεται στο σημείο αυτό, ότι, η εφεσείουσα, στις 15.11.2013, κατόπιν σχετικής άδειας προέβη σε συμπληρωματική ένορκη δήλωση με την οποία επισύναψε φωτοαντίγραφο του τίτλου εγγραφής του επίδικου ακινήτου της με αριθμό εγγραφής 3804, τεμάχιο
30. Η ακρόαση της έφεσης, σε εφαρμογή του κανονισμού 10

(3)των περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Κανονισμών του 1956 διεξάχθηκε στη βάση του περιεχομένου των ενόρκων δηλώσεων, χωρίς οποιαδήποτε πλευρά να ζητήσει να αντεξετάσει τον ενόρκως δηλούντα της άλλης πλευράς. Δεν προτίθεμαι να επαναλάβω το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης που υποστηρίζει τους λόγους ένστασης στην έφεση και το ίδιο ισχύει και για το περιεχόμενο των εκατέρωθεν γραπτών αγορεύσεων. Στη συνέχεια και στο βαθμό που κριθεί αναγκαίο θα διαφανεί (με αναφορά και στη μαρτυρία) ποιες από τις θέσεις κάθε πλευράς αποδέχομαι και ποιες απορρίπτω. Από το σύνολο του μαρτυρικού υλικού που έχει τεθεί ενώπιόν μου σε συνδυασμό και με το περιεχόμενο των εκατέρωθεν γραπτών αγορεύσεων, τα βασικά επίδικα θέματα της υπόθεσης που καλούμαι να επιλύσω είναι τα εξής: Πρώτο, ποιο το ουσιαστικό περιεχόμενο της εκκαλούμενης απόφασης η οποία περικλείεται στην ειδοποίηση του Διευθυντή προς την εφεσείουσα, ημερομηνίας 24.2.2012. Δεύτερο, σε συνέχεια του προηγούμενου, κατά πόσο ο Διευθυντής είχε εξουσία να προβεί στη λήψη της εκκαλούμενης απόφασης ασκώντας τις εξουσίες του κατά το άρθρο 61 του νόμου ή εάν τα γεγονότα και οι λόγοι που οδήγησαν στη λήψης της συνιστούν απαίτηση η οποία αποτελεί περιουσιακή διαφορά, οπότε, όπως είναι η θέση της εφεσείουσας, το θέμα εκφεύγει των αρμοδιοτήτων του. Τρίτο, σε περίπτωση που ήθελε κριθεί ότι είχε εξουσία ο Διευθυντής να λάβει την επίδικη απόφαση δυνάμει του άρθρου 61 του νόμου, κατά πόσο αυτή είναι ορθή επί της ουσίας και δεόντως αιτιολογημένη. Αρχίζοντας από το πρώτο επίδικο θέμα παρατηρώ τα εξής: Απλή ανάγνωση του περιεχομένου της εκκαλούμενης απόφασης σε συνδυασμό και με το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης που υποστηρίζει τους λόγους ένστασης στην έφεση αποδεικνύει ότι υπάρχει παρανόηση εκ μέρους της εφεσείουσας, ως προς τη φύση και το περιεχόμενο της εκκαλούμενης απόφασης. Διαφορετικά, δεν μπορώ να αντιληφθώ το αίτημά της για δήλωση του Δικαστηρίου ότι το επίδικο ακίνητό της έχει ως περιγράφεται στα επίσημα χωρομετρικά βιβλία καθώς και τους ακόλουθους ισχυρισμούς της, οι οποίοι περικλείονται στο σώμα της έφεσης, ως οι λόγοι και τα γεγονότα επί των οποίων αυτή βασίζεται. Σύμφωνα με τον πρώτο λόγο, ο Διευθυντής, με την επιστολή του προς την ίδια, ημερομηνίας 24.2.2012 (η οποία περικλείει την εκκαλούμενη απόφαση) της κοινοποίησε την απόφασή του να τροποποιήσει το επίσημο χωρομετρικό σχέδιο και να αποκόψει και προσαρτήσει μέρος του ακινήτου της σε παρακείμενη κυβερνητική περιουσία. Σύμφωνα με το δεύτερο λόγο, με την επιστολή της ημερομηνίας 19.3.2012 πληροφόρησε το Διευθυντή ότι ενίσταται στην ως άνω τροποποίηση του τίτλου της. Ο τελευταίος, με την απαντητική επιστολή του, ημερομηνίας 21.9.2012 την πληροφόρησε ότι εμμένει στη θέση του, όπως τροποποιήσει τον τίτλο ιδιοκτησίας, δίνοντας της 30 ημέρες προειδοποίηση για καταχώρηση ένστασης. Η εφεσείουσα προβάλλει και ενόρκως ανάλογους με τους παραπάνω ισχυρισμούς. Χωρίς να χρειάζεται να τους επαναλάβω παραπέμπω απευθείας στο περιεχόμενο των παραγράφων 5, 6, 7, 10 και 11 της ένορκης δήλωσής της που υποστηρίζει την έφεσή της (ανωτέρω). Για να επαναλάβω απλή ανάγνωση της εκκαλούμενης απόφασης αποδεικνύει το αβάσιμο του ισχυρισμού της εφεσείουσας ότι με την εκκαλούμενη απόφαση επήλθε οποιαδήποτε τροποποίηση και γενικά αλλοίωση επί του τίτλου ιδιοκτησίας, με μείωση του εμβαδού του επίδικου ακινήτου της, ως επίσης και ότι αυτή δεν έχει αντιληφθεί την ουσία της εν λόγω απόφασης, με την οποία, ο Διευθυντής ασκώντας τις εξουσίες που του παρέχει το άρθρο 61 του νόμου διέγραψε από το εν χρήσει κυβερνητικό χωρομετρικό σχέδιο το συνδετικό σημείο "clef" (~) που ενώνει το μέρος της κρατικής ιδιοκτησίας με το επίδικο ακίνητό της και τούτο, επειδή, λόγω λάθους του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας, το συγκεκριμένο μέρος της κρατικής ιδιοκτησίας που εμφαίνεται στα σχετικά παραρτήματα (τα οποία επισυνάπτονται στην εκκαλούμενη απόφαση) αντί να εγγραφεί στο όνομα του κράτους (μετέπειτα Κυπριακής Δημοκρατίας), μετά την επανακήρυξη των δασών κατά το έτος 1940, σχεδιάστηκε στο εν χρήσει σχέδιο με τρόπο που με την τοποθέτηση του παραπάνω συνδετικού σημείου, που δεν υπήρχε στο αρχικό σχέδιο φαίνεται ότι αποτελεί μέρος του επίδικου ακινήτου της. Ο Διευθυντής προέβη στη σχετική διόρθωση προκειμένου να εγγράψει την κρατική ιδιοκτησία στο όνομα της Κυπριακής Δημοκρατίας. Ότι με την απόφασή του, ουδεμία αλλοίωση συντελείται επί της έκτασης γης που καλύπτεται από τον τίτλο ιδιοκτησίας του ακινήτου της εφεσείουσας αποδεικνύεται και από το γεγονός ότι σε κανένα από τα κυβερνητικά σχέδια που έχουν τεθεί ενώπιόν μου, η επίδικη κρατική ιδιοκτησία φαίνεται να ήταν οποτεδήποτε ενσωματωμένη στο επίδικο τεμάχιο της και να αποτελούσε μέρος του. Το τεμάχιο της εφεσείουσας με αριθμό 1258 οριοθετείται απ' όλες τις πλευρές του και είναι εντελώς ξεχωριστό τεμάχιο στα επίσημα κυβερνητικά σχέδια και το μόνο στοιχείο που το συνδέει με την επίδικη κρατική ιδιοκτησία είναι το συνδετικό σημείο "clef" (~) που ενώνει τα δύο ακίνητα το οποίο διέγραψε ο Διευθυντής. Κανένα στοιχείο μαρτυρίας συνηγορεί υπέρ της θέσης της εφεσείουσας ότι η επίδικη κρατική ιδιοκτησία καλυπτόταν οποτεδήποτε από τον τίτλο ιδιοκτησίας του ακινήτου της. Απ' εκεί και πέρα είναι και το γεγονός, ότι, στο σύνολό τους σχεδόν οι ισχυρισμοί της εφεσείουσας, για όλα τα επίδικα θέματα της υπόθεσης, στο βαθμό και την έκταση που δε γίνονται παραδεκτοί από τον ενόρκως δηλούντα για τον εφεσίβλητο παρέμειναν έωλοι, σε αντίθεση με τους αντίστοιχους ισχυρισμούς του ενόρκως δηλούντα για τον τελευταίο οι οποίοι παρέμειναν αναντίλεκτοι. Για παράδειγμα, ο ισχυρισμός της εφεσείουσας της παραγράφου 5 της ένορκης δήλωσής της ότι ο Διευθυντής με την επιστολή του ημερομηνίας 24.2.2012 (η οποία περικλείει την επίδικη απόφαση) την ειδοποίησε για την πρόθεσή του να προβεί σε διόρθωση του τίτλου του επίδικου ακινήτου της αφαιρώντας μέρος αυτού το οποίο θα προσαρτηθεί σε συνορεύουσα κυβερνητική περιουσία, για λόγους που έχουν αναφερθεί καταρρίπτεται από το περιεχόμενο της ίδιας της εκκαλούμενης απόφασης. Επιπλέον συγκρούεται και με τον ισχυρισμό της της παραγράφου 1 της έφεσης, με τον οποίο αποδίδει στο Διευθυντή ότι με την εν λόγω επιστολή, της κοινοποίησε την απόφασή του να τροποποιήσει το επίσημο χωρομετρικό σχέδιο. Ο ισχυρισμός της ότι με την επιστολή της ημερομηνίας 19.3.2012 πληροφόρησε το Διευθυντή ότι ενίσταται στην προτιθέμενη διόρθωση του τίτλου της, μολονότι δεν έχω λόγο να πω πως δεν απέστειλε την εν λόγω επιστολή, εντούτοις, δεν μπορώ να δεχθώ ότι ο Διευθυντής, όπως ισχυρίζεται στην παράγραφο 7 της ένορκης δήλωσής της, με την επιστολή του ημερομηνίας 21.9.2012 την ειδοποίησε ότι επιμένει στην πρόθεσή του να διορθώσει και/ή τροποποιήσει τον τίτλο ιδιοκτησίας της. Εκτός του ότι δε γίνεται αποδεκτός από τον εφεσίβλητο ο ισχυρισμός αυτός, δεδομένου του περιεχομένου της εκκαλούμενης απόφασης, μου ακούγεται πολύ παράλογο για να το δεχθώ, ότι ο Διευθυντής θα μπορούσε να απαντήσει στην παραπάνω επιστολή της (η οποία περικλείει την ένσταση της στην πρόθεσή του να προβεί στη σχετική διόρθωση του λάθους στο εν χρήσει χωρομετρικό σχέδιο), με το περιεχόμενο της επιστολής που του αποδίδεται. Εν πάση περιπτώσει, η εφεσείουσα ουδεμία εξήγηση ή δικαιολογία έδωσε για την παράλειψή της να θέσει ενώπιόν μου τη συγκεκριμένη επιστολή για να ελεγχθεί ο επί του προκειμένου ισχυρισμός της, τον οποίο ασφαλώς και δεν αποδέχομαι. Στη συνέχεια και συγκεκριμένα στο πλαίσιο εξέτασης των υπόλοιπων επίδικων θεμάτων της υπόθεσης θα διαφανούν και διάφοροι άλλοι λόγοι που προκύπτουν από το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης του ενόρκως δηλούντα για τον εφεσίβλητο, οι οποίοι τεκμηριώνουν το συμπέρασμά μου για τη φύση και το ουσιαστικό περιεχόμενο της εκκαλούμενης απόφασης. Η επίλυση του πρώτου επίδικου θέματος με οδηγεί στην εξέταση του επόμενου, σύμφωνα με την σειρά που τα παραθέτω σε άλλο σημείο (πιο πάνω). Οι ακόλουθες παρατηρήσεις από την απόφαση στην υπόθεση Ιωάννου ν. Κωνσταντίνου κ.ά.

(1999)1(Β) Α.Α.Δ. 749 στην οποία με παρέπεμψε ο ευπαίδευτος δικηγόρος της εφεσείουσας είναι σε συνάφεια με το θέμα: Όπως προκύπτει από το κείμενο του εδαφίου

(1)του άρθρου 61 του νόμου, ο Διευθυντής έχει εξουσία να προβαίνει σε διορθώσεις (α) λαθών και (β παραλείψεων) που διαπιστώνονται και σε σχέδια (μεταξύ άλλων) του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου. Ό, τι υπόκειται σε διόρθωση είναι το λάθος ή η παράλειψη. Η διόρθωση σκοπεί στην αποκατάσταση της αυθεντικότητας των κτηματολογικών σχεδίων (μεταξύ άλλων). Η έφεση κατά το άρθρο 80 του νόμου αποτελεί τη μόνη οδό για την αναθεώρηση της σχετικής απόφασης του Διευθυντή. Αντικείμενο της έφεσης είναι ο έλεγχος όχι μόνο της νομιμότητας, αλλά και της ορθότητας της απόφασης του Διευθυντή και η εξουσία του Δικαστηρίου εκτείνεται όχι μόνο στην ακύρωση αλλά και στην τροποποίηση όσο και αντικατάσταση του σχεδίου κατά το δίκαιο του πράγματος. Το πιστοποιητικό εγγραφής δεν είναι ο αυθεντικός οδηγός της ιδιοκτησίας, αλλά η εκ πρώτης όψεως απόδειξή της. Αυθεντικό οδηγό της ιδιοκτησίας αποτελεί ο συσχετισμός του τεμαχίου προς το κτηματολογικό σχέδιο. Αυτό προβλέπει το άρθρο 50 του νόμου. Όταν η ιδιοκτησία δεν μπορεί να προσδιορισθεί με τον τρόπο που καθορίζει ο νόμος, λόγω λάθους στα σχέδια (μεταξύ άλλων) του κτηματολογίου, τότε υπεισέρχεται το άρθρο 61 του νόμου ώστε να αποκαθαρισθούν από το λάθος τα σχέδια και μητρώα και να δώσουν αυθεντική εικόνα της ιδιοκτησίας. Το άρθρο 61 πραγματεύεται λάθη και παραλείψεις στα κτηματολογικά σχέδια (μεταξύ άλλων) και παρέχει εξουσία για τη διόρθωσή τους. Σκοπεί στην αποκατάσταση των προϋποθέσεων για τον καθορισμό της ιδιοκτησίας ποια έκταση γης καλύπτει. Όταν υπάρχουν αντεκδικήσεις ως προς την ιδιοκτησία συγκεκριμένου τεμαχίου, όπως στην περίπτωση διπλής εγγραφής, το θέμα εκφεύγει των αρμοδιοτήτων του Διευθυντή. Αποτελεί περιουσιακή διαφορά η οποία λύεται με αναφορά στα δικαιώματα εκατέρου των διαδίκων στο κτήμα. Το ζητούμενο σε εκείνη την περίπτωση είναι σε ποιο ανήκει το συγκεκριμένο ακίνητο και όχι τι καλύπτει. Το απόσπασμα που ακολουθεί από την απόφαση στην υπόθεση Φελλά κ.ά. ν. Χ'' Σάββα κ.ά.

(2002)1(Γ) Α.Α.Δ. 2075 θα έλεγα ότι συγκεφαλαιώνει τις αρχές που διέπουν την εξουσία του Διευθυντή κατά το άρθρο 61 του νόμου: «Πρέπει να έχουμε υπόψη το άρθρ. 61. Ορίζει ότι: "61.

(1)Ο διευθυντής δύναται να διορθώση οιονδήποτε λάθος ή παράλειψιν εν τω Κτηματικώ Μητρώω ή εν οιωδήποτε βιβλίω ή σχεδίω του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου, ή εν οιωδήποτε πιστοποιητικώ εγγραφής, και παν τοιούτο Μητρώον, βιβλίον, σχέδιον ή πιστοποιητικόν εγγραφής ούτω διορθωθέν έχει την αυτήν εγκυρότητα και ισχύν ως εάν το τοιούτο λάθος ή η τοιαύτη παράλειψις να μη είχε γίνει.

(2)Οσάκις λόγω λάθους, παραλείψεως, ψευδούς βεβαιώσεως ή ψευδούς παραστάσεως, γενομένης καλή τη πίστει ή δολίως, διενεργηθή οιαδήποτε εγγραφή εν οιωδήποτε βιβλίω Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου, ο Διευθυντής δύναται, μετά την διαπίστωσιν των αληθών γεγονότων, να προβή εις ακύρωσιν της τοιαύτης εγγραφής, ως και παντός πιστοποιητικού σχετιζομένου προς την εγγραφήν ταύτην." Μια σειρά αποφάσεων, αρχίζοντας από την Hassidoff ν. Santi & others

(1970)1 C.L.R. 220, έχει διευκρινίσει τη φύση του λάθους ή παράλειψης, που ο διευθυντής έχει εξουσία να διορθώσει, καταφεύγοντας στο άρθρ. 61 και έχει συνάμα προσδιορίσει και το δικαιοδοτικό εύρος του άρθρ. 80. Θα μπορούσε να λεχθεί συνοπτικά ότι η χρήση της διαδικασίας αυτής είναι εφικτή όταν ενδοτμηματικά, από τα επίσημα στοιχεία στην κατοχή του, ο Διευθυντής εντοπίζει λάθος ή παράλειψη. Στις περιπτώσεις όμως στις οποίες επιβάλλεται η λήψη και αξιολόγηση μαρτυρίας, η υπόθεση ξεφεύγει από την αρμοδιότητα αυτή του διευθυντή. Το παρακάτω απόσπασμα από την πρόσφατη απόφαση του Πική, Π., στην Π.Ε. 10095 Φανή ν. Διευθυντή Κτηματολογικού και Χωρομετρικού Τμήματος Λευκωσίας ημερ. 20/10/99, ανασκοπεί τη βασική νομολογία και δίνει περιεκτικά τους βασικούς κανόνες: "Στη Φιλίππου ν. Στυλιανού

(1992)1 Α.Α.Δ. 448, υποδείξαμε ότι η επίλυση κτηματικών διαφορών ουσίας κείται εκτός του πλαισίου του άρθρ. 61 του Κεφ. 224. Όπως και πρόσφατα εξηγήσαμε, στην Ιωάννου ν. Κωνσταντίνου κ.α., Πολιτική Έφεση 10078, 12/5/99, η εξουσία του Διευθυντή του Κτηματολογίου, βάσει του άρθρου 61, περιορίζεται σε διορθώσεις "(α) λαθών και (β) παραλείψεων, οι οποίες διαπιστώνονται σε (ι) βιβλία ή (ιι) σχέδια του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου, και (ιιι) στο πιστοποιητικό εγγραφής ακινήτου (τίτλος ιδιοκτησίας). Ό,τι υπόκειται σε διόρθωση είναι το λάθος ή η παράλειψη. Η διόρθωση σκοπεί στην αποκατάσταση της αυθεντικότητας των κτηματολογικών σχεδίων βιβλίων και εγγραφών. Στην Abraham Hassidoff v. Paul Antoine-Aristide Santi and Others

(1970)1 C.L.R. 220 και σε σειρά μεταγενέστερων αποφάσεων, υπογραμμίζεται ότι η επίλυση διαφορών, αναγόμενων στην ιδιοκτησία ακινήτου ως εκ της φύσεώς τους, αποτελεί αρμοδιότητα των Δικαστικών Αρχών και υπάγονται στη δικαιοδοσία πολιτικού δικαστηρίου - (βλ., μεταξύ άλλων, Λιασίδης ν. Γενικού Εισαγγελέα

(1989)1 Α.Α.Δ. (Ε) 185, Φιλίππου ν. Στυλιανού (ανωτέρω), Χ"Ιωάννου ν. Κωνσταντίνου κ.α.

(1993)1 Α.Α.Δ. 844 και Νεοφύτου ν. Δ/ντή Κτηματολογίου

(1995)1 Α.Α.Δ. 842). Τα περιουσιακά δικαιώματα αποτελούν μέρος των αστικών δικαιωμάτων του ατόμου, η διάγνωση των οποίων ανάγεται αποκλειστικά στη δικαιοδοσία αρμόδιου δικαστηρίου - (βλ., άρθρ. 30.2 του Συντάγματος)."» Έχοντας υπόψη όλες τις παραπάνω αρχές και με βάθρο την ενώπιόν μου μαρτυρία θεωρώ ότι ο Διευθυντής, απολύτως ορθά προέβη στη σχετική διόρθωση του λάθους επί του κυβερνητικού χωρομετρικού σχεδίου, ασκώντας την εξουσία που του παρέχεται για το σκοπό αυτό από το άρθρο 61 του νόμου. Όσα ακολουθούν απορρέουν από το περιεχόμενο της εκκαλούμενης απόφασης τα οποία υποστηρίζονται πλήρως από το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης του ενόρκως δηλούντα για τον εφεσίβλητο, ο οποίος (για να επαναλάβω) όπως αναφέρει στην παράγραφο 1 της ένορκης δήλωσής του είναι κτηματολογικός λειτουργός, εργάζεται στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Λεμεσού, γνωρίζει πολύ καλά τα γεγονότα της υπόθεσης λόγω κατοχής του φακέλου της και είναι δεόντως εξουσιοδοτημένος να προβεί στην υπό αναφορά ένορκη δήλωση. Ειδικότερα: Η εφεσείουσα είναι εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια του ακινήτου με αριθμό εγγραφής 3804, ημερομηνίας 14.11.1966, τεμάχιο 1258 το οποίο βρίσκεται στο χωριό Πρόδρομος της επαρχίας Λεμεσού. Η εγγραφή του ακινήτου βασίζεται σε σχέδιο που ετοιμάστηκε κατόπιν επιτόπιας έρευνας με το φάκελο CPAL137/33 και καλύπτει την έκταση που φαίνεται με κόκκινο χρώμα στο συνημμένο ως παράρτημα «Α» στην εκκαλούμενη απόφαση κυβερνητικό σχέδιο καθώς και στο σχεδιάγραμμα που επίσης επισυνάπτεται στην εκκαλούμενη απόφαση ως παράρτημα «Β». Το εν λόγω ακίνητο φαίνεται με το ίδιο χρώμα και στο σχέδιο - τεκμήριο «Α» στην ένορκη δήλωση του ενόρκως δηλούντα για τον εφεσίβλητο. Κατά τη γενική χωρομετρία και εκτίμηση η οποία έγινε το 1932 (βλ. Γεωργίου Είκοσι κ.ά. ν. Αργυρίδη, Πολιτική Έφεση Αρ.65/2009, ημερομηνίας 27.7.2012) το μέρος της ιδιοκτησίας που φαίνεται με μπλε (και όχι πράσινο όπως εσφαλμένα αναγράφεται στην εκκαλούμενη απόφαση) και κίτρινο χρώμα στα παραρτήματα «Α» και «Β» (ανωτέρω) χωρομετρήθηκε και συμπεριλήφθηκε στο δάσος Τροόδους. Με διάταγμα της τότε κυβέρνησης που δημοσιεύθηκε στην επίσημη εφημερίδα της Κύπρου, στις 30.12.1940 (παράρτημα «Γ» στην εκκαλούμενη απόφαση), η οροθετική γραμμή του δάσους μετακινήθηκε από το σημείο που δείχνεται με μπλε χρώμα στο παράρτημα «Β» στην εκκαλούμενη απόφαση (και όχι πράσινο, όπως εσφαλμένα και πάλιν αναγράφεται στην απόφαση, μιας και δεν υπάρχει πράσινο χρώμα σ' οποιοδήποτε παράρτημα επισυνάπτεται σ' αυτή) και οριστικοποιήθηκε στο σημείο που φαίνεται με κόκκινο χρώμα στο ίδιο παράρτημα όταν έγινε η επανακήρυξη των δασών. Το αποτέλεσμα του παραπάνω διατάγματος ήταν να μείνει εκτός δασικής γης η ιδιοκτησία που φαίνεται με μπλε και κίτρινο χρώμα στα παραρτήματα «Α» και «Β», η οποία θα έπρεπε να είχε εγγραφεί τότε στα κτηματικά μητρώα ως κρατική ιδιοκτησία. Ωστόσο, λόγω λάθους του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας, αντί να εγγραφεί στο όνομα του κράτους, μετά την επανακήρυξη των δασών κατά το έτος 1940, σχεδιάστηκε στο εν χρήσει σχέδιο με τρόπο που φαίνεται ότι αποτελεί μέρος του επίδικου τεμαχίου της εφεσείουσας. Το λάθος έγινε με την τοποθέτηση του συνδετικού σημείου "clef" (~) - που δεν υπήρχε στο αρχικό σχέδιο (παράρτημα «Δ» στην εκκαλούμενη απόφαση) - στο βορειοανατολικό σύνορο του επίδικου τεμαχίου της εφεσείουσας (πρώην τεμαχίου 146) που σημαίνει ότι σχεδιάστηκε μεταγενέστερα της έκδοσης τους αρχικού σχεδίου. Το λάθος αυτό που οδήγησε στην έκδοση της εκκαλούμενης απόφασης διαπιστώθηκε κατά την εξέταση του φακέλου της αίτησης ΑΔΧ 416/96 που καταχώρησε η εφεσείουσα με σκοπό τον εκσυγχρονισμό της εγγραφής του επίδικου ακινήτου της και του γειτονικού τεμαχίου με αριθμό

1. Συγκεκριμένα εξακριβώθηκε ότι η εγγραφή 3804 βασίζεται επί του εν χρήσει κτηματολογικού σχεδίου και δε σχετίζεται με κανένα τρόπο με την κρατική γη, η οποία από σχεδιαστικό λάθος συνδέθηκε με το συνδετικό σημείο "clef" (~) με το επίδικο τεμάχιο της εφεσείουσας. Η εγγραφή 3804, σύμφωνα με τους κτηματολογικούς φακέλους και μητρώα εκδόθηκε αρχικά στις 27.7.1933 με το φάκελο CPAL 137/33 και δεν καλύπτει το μέρος της επίδικης κρατικής ιδιοκτησίας. Το εγγεγραμμένο εμβαδό του επίδικου ακινήτου της εφεσείουσας είναι 1152 τ.μ. Αφότου εξακριβώθηκαν όλα τα παραπάνω, το κτηματολόγιο, με την επιστολή του προς την εφεσείουσα, ημερομηνίας 2.4.2001 απέρριψε την αίτησή της για εκσυγχρονισμό της εγγραφής του επίδικου ακινήτου της, με το αιτιολογικό ότι η εγγραφή της καλύπτει μόνο το τεμάχιο 1258 το οποίο αναφέρεται ήδη στην εγγραφή της, η οποία βασίζεται επί του εν χρήσει σχεδίου. Με την τελευταία παράγραφο της εν λόγω επιστολής, το κτηματολόγιο αναφέρει τα εξής στην εφεσείουσα: «Η πιο πάνω εγγραφή σας δεν καλύπτει οποιαδήποτε επιπρόσθετη έκταση. Η έκταση που εφάπτεται του τεμαχίου σας και δεν έχει αριθμό τεμαχίου είναι κρατική γη. Αν επιθυμείτε μπορείτε να υποβάλετε αίτηση για να εξεταστεί το ενδεχόμενο παραχώρησης της κρατικής γης.» Εν τω μεταξύ, προηγουμένως και συγκεκριμένα στις 21.3.2001, η εφεσείουσα απέστειλε στο κτηματολόγιο επιστολή, με περιεχόμενο, ως ακολούθως: «Αναφερόμενη στην επιτόπια έρευνα σας της υποθέσεως ΑΔΧ416/96 στο χωριό Πρόδρομος επαρχία Λεμεσού σχετικά με το τεμάχιο αρ. εγγραφής 3804, φύλλο XXXVII, σχέδιο 42 τοποθεσία πλατεία χωρίου Προδρόμου μας αναφέρατε ότι μετά από την διαπλάτυνση του δρόμου Προδρόμου Τροοδίτισσας το εναπομείναν εμβαδό που ζητήσαμε προς ενσωμάτωση στο τεμάχιο της γης μας, μας αναφέρατε ότι θα πρέπει να αγοραστεί εκ μέρους μας. Ως εκ τούτου παρακαλούμε όπως μας πληροφορήσετε σχετικά με το προσφερόμενο εμβαδό ως και την αξία της γης. » Το κτηματολόγιο, σε απάντηση της εν λόγω επιστολής, με την επιστολή του ημερομηνίας 10.4.2001 παραπέμπει την εφεσείουσα στο περιεχόμενο της επιστολής του ημερομηνίας 2.4.
2. Η επίδικη κρατική γη κατά την εποχή της γενικής χωρομετρίας αποτελούσε μέρος του κρατικού δάσους. Όταν έγινε η επανακήρυξη των δασών το 1940, λόγω ευθυγράμμισης των συνόρων του δάσους δε χαρακτηρίστηκε ως δασική γη, επομένως έπρεπε να εγγραφεί στο όνομα της κυβέρνησης της Κύπρου, ως κρατική γη. Αυτό δεν έγινε λόγω σχεδιαστικού λάθους και με τον τρόπο που ήδη έχει αναφερθεί. Ότι πρόκειται περί λάθους τα όσα οδήγησαν στην έκδοση της εκκαλούμενης απόφασης για σκοπούς διόρθωσή του επιμαρτυρείται και από τα εξής: Δυνάμει γνωστοποίησης απαλλοτρίωσης (Δ.Π. 508/30.5.2008) προωθήθηκε κατασκευή, βελτίωση και ασφαλτόστρωση του δρόμου Πλατρών - Προδρόμου. Σύμφωνα με την εν λόγω γνωστοποίηση και το θέσμιο σχέδιο επηρεαζόταν και μέρος του επίδικου τεμαχίου της εφεσείουσας με αριθμό 1258 που συνδεόταν με clef. Σύμφωνα με την εμβαδομέτρηση για σκοπούς απαλλοτρίωσης μετά από χωρομετρική εργασία, φαινόταν ότι από την απαλλοτρίωση επηρεαζόταν έκταση 180 τ.μ. Δεδομένου ότι το εγγεγραμμένο εμβαδό του τεμαχίου της εφεσείουσας είναι 1152 τ.μ. και μετά την απαλλοτρίωση φαινόταν να είναι 1532 τ.μ., δηλαδή μεγαλύτερο είναι φανερό ότι το επηρεαζόμενο από την απαλλοτρίωση μέρος του ακινήτου που ήταν συνδεδεμένο με clef με το τεμάχιο της εφεσείουσας, δεν περιλαμβανόταν στο εμβαδό του τεμαχίου της, επομένως δεν καλύπτεται από την εγγραφή του τίτλου της. Η διαδικασία απαλλοτρίωσης και η σχετική προσφορά αποζημίωσης που της έγινε οφείλονται στο γεγονός ότι δεν είχε διευκρινιστεί μέχρι τότε το λάθος που υπήρχε στο εν χρήσει σχέδιο που οδήγησε στην έκδοση της εκκαλούμενης απόφασης, η οποία (για να επαναλάβω) περικλείεται στη σχετική ειδοποίηση του Διευθυντή προς την εφεσείουσα, ημερομηνίας 24.2.
3. Τι αντιτείνει σ' όλα τα παραπάνω γεγονότα η εφεσείουσα, η οποία καθώς έχει νομολογηθεί (βλ. Προκοπίου ν. Jacquelin Lesley Ryan κ.ά., Πολιτική Έφεση Αρ. 341/2008, ημερομηνίας 5.9.2012) έχει το βάρος απόδειξης της ύπαρξης λάθους στην απόφαση του Διευθυντή, υπό το φως και του γεγονότος ότι, σύμφωνα με την ίδια απόφαση, η κτηματολογική εργασία είναι εξειδικευμένη και αμφισβήτησή της μπορεί να γίνει με παρουσίαση αναλόγου βαρύτητας πραγματογνωμοσύνης; Γενικά και αόριστα και χωρίς ίχνος τεκμηρίωσης τα εξής, σύμφωνα με το περιεχόμενο της ένορκης της δήλωσης: Πρώτο, ο Διευθυντής, με την επιστολή του ημερομηνίας 24.2.2012 την ειδοποίησε ότι προτίθεται να προβεί σε διόρθωση του τίτλου του ακινήτου της με αφαίρεση μέρους αυτού και προσάρτησή του σε συνορεύουσα κυβερνητική περιουσία. Καθώς ήδη έχει αναφερθεί κάτι τέτοιο ουδέποτε έχει συμβεί, αφού, ο Διευθυντής, με την εκκαλούμενη απόφασή του απλώς διέγραψε από το εν χρήσει κυβερνητικό χωρομετρικό σχέδιο το συνδετικό σημείο που ενώνει την επίδικη κρατική έκταση γης με το επίδικο τεμάχιο της εφεσείουσας έτσι ώστε να εγγράψει την κρατική γη στο όνομα της Κυπριακής Δημοκρατίας στην οποία δικαιωματικά ανήκε εξ υπαρχής και εξακολουθεί να ανήκει μέχρι σήμερα. Και τούτο επειδή καθώς ήδη έχει αναφερθεί με αναφορά σε νομολογία (βλ. την Ιωάννου (ανωτέρω) όταν η ιδιοκτησία δεν μπορεί να προσδιορισθεί με τον τρόπο που καθορίζει ο νόμος λόγω λάθους στα σχέδια (μεταξύ άλλων) του κτηματολογίου, τότε υπεισέρχεται το άρθρο 61 του νόμου ώστε να αποκαθαρισθούν από το λάθος τα σχέδια και μητρώα και να δώσουν αυθεντική εικόνα της ιδιοκτησίας. Το άρθρο 61 πραγματεύεται λάθη και παραλείψεις στα κτηματολογικά σχέδια (μεταξύ άλλων) και παρέχει εξουσία για τη διόρθωσή τους. Σκοπεί στην αποκατάσταση των προϋποθέσεων για τον καθορισμό της ιδιοκτησίας ποια έκταση γης καλύπτει. Δεύτερο, αφού με την επιστολή της ημερομηνίας 19.3.2012 πληροφόρησε τον Διευθυντή ότι ενίσταται στην προτιθέμενη διόρθωση του τίτλου της, ο τελευταίος, με την επιστολή του ημερομηνίας 21.9.2012 (η οποία ουδέποτε τέθηκε ενώπιόν μου) την ειδοποίησε ότι επιμένει στην πρόθεσή του να διορθώσει και/ή τροποποιήσει τον τίτλο ιδιοκτησίας της. Για λόγους που ήδη έχουν αναφερθεί δεν μπορώ να δεχθώ ότι ο Διευθυντής της απέστειλε επιστολή με τέτοιο περιεχόμενο, επειδή, πολύ απλά, με την απόφασή του δεν είναι τον τίτλο ιδιοκτησίας του ακινήτου της που τροποποιεί, αλλά το επίσημο κυβερνητικό χωρομετρικό σχέδιο. Τρίτο, η εκκαλούμενη απόφαση δε συνάδει με τα εν χρήσει σχέδια και/ή αντιφάσκει με αυτά. Δεν είμαι σε θέση να γνωρίζω, συν τοις άλλοις, σε ποια σχέδια αναφέρεται η εφεσείουσα, η οποία, εν πάση περιπτώσει παραβλέπει νομίζω την εξουσία του Διευθυντή κατά το άρθρο 61 του νόμου για διόρθωση λαθών στα σχέδια του κτηματολογίου. Τέταρτο, ουδέν λάθος υπάρχει στον τίτλο του ακινήτου της, ο οποίος έχει ως έχει από την εποχή της χωρομετρίας. Μολονότι ουδείς ισχυρίζεται το αντίθετο, ο τίτλος ιδιοκτησίας του ακινήτου της τον οποίο επισυνάπτει με τη συμπληρωματική ένορκη δήλωσή της, παρότι καθώς έχει νομοληγηθεί δεν είναι ο αυθεντικός οδηγός της ιδιοκτησίας, αλλά η εκ πρώτης όψεως απόδειξή της, ανάγεται στις 14.11.1966 που το επίδικο ακίνητό της ενεγράφη επ' ονόματί της δυνάμει δωρεάς και όχι προηγουμένως και συγκεκριμένα στο έτος 1932 που υιοθετήθηκε από το Διευθυντή η γενική χωρομετρία. Πέμπτο, οποιαδήποτε τροποποίηση του τίτλου ιδιοκτησίας της και περιορισμός της έκτασης του κτήματός της θα αποτελεί παράνομη και αυθαίρετη επέμβαση στην περιουσία της. Για λόγους που κατά κόρο έχουν αναφερθεί τίποτε από αυτά συμβαίνει. Έκτο, η Κυπριακή Δημοκρατία προέβη σε απαλλοτρίωση του κτήματός της και προς τούτο ανέλαβε να την αποζημιώσει με το ποσό των €12.000,
4. Ο λόγος για τον οποίο η απαλλοτρίωση δεν επηρεάζει το ακίνητό της και που εσφαλμένα της προσφέρθηκε το παραπάνω ποσό υπό μορφή αποζημίωσης έχει ήδη αναφερθεί. Συγκεφαλαιώνοντας είναι φανερό ότι η εφεσείουσα με την υπό κρίση έφεση επιχειρώντας να οικοδομήσει επί του λάθους του κτηματολογίου που αφορά το ίδιο το κτηματολόγιο και έχει εντοπιστεί ενδοτμηματικά αναγάγει το θέμα εκ του μη όντως και χωρίς ίχνος μαρτυρίας που να καταρρίπτει τη μαρτυρία του κτηματολογίου που τεκμηριώνει με αδιάσειστα στοιχεία τη θέση του ως προς το προκύψαν λάθος που διόρθωσε ο Διευθυντής με την εκκαλούμενη απόφαση, σε θέμα αντεκδίκησης ως προς την ιδιοκτησία του τεμαχίου της, το οποίο ουδόλως επηρεάζεται με την εκκαλούμενη απόφαση, για να με πείσει ότι ο Διευθυντής δεν είχε εξουσία να λάβει την εν λόγω απόφαση, με πρόδηλο στόχο να οικειοποιηθεί την επίδικη κρατική γη που δεν της ανήκει η οποία, εν πάση περιπτώσει, ουδέποτε καλυπτόταν από τον τίτλο ιδιοκτησίας του ακινήτου της. Δεν νομίζω πως χρειάζεται να επεκταθώ για να τεκμηριώσω το συμπέρασμά μου ότι ο Διευθυντής είχε εξουσία να προβεί στη λήψη της εκκαλούμενης απόφασης, δυνάμει του άρθρου 61 του νόμου. Απλή ανάγνωση του περιεχόμενου της εκκαλούμενης απόφασης και των επισυνημμένων σε αυτή παραρτημάτων σε συνδυασμό και με το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης που υποστηρίζει τους λόγους ένστασης στην έφεση, υπό το φως και της προηγηθείσας ανάλυσης καταδεικνύουν ότι η εκκαλούμενη απόφαση περικλείει όλα τα αναγκαία στοιχεία που την καθιστούν απόλυτα ορθή και πλήρως αιτιολογημένη. Αυτά δε επιβεβαιώνονται και από τα διάφορα στοιχεία του φακέλου της υπόθεσης που έχουν τεθεί ενώπιόν μου. Εν πάση περιπτώσει, η εφεσείουσα, που καθώς ήδη έχει αναφερθεί έχει το βάρος να αποδείξει το εσφαλμένο της εκκαλούμενης απόφασης του Διευθυντή, τύποις και ουσία, «.εγχείρημα όχι ευχερές και μέλλον να επιτύχει μόνο αν συντρέχουν ισχυροί λόγοι που να το στηρίζουν.», όπως αναφέρεται χαρακτηριστικά στην υπόθεση Κτωρίδη ν. Επάρχου Λεμεσού κ.ά.

(2005)1 (Α) Α.Α.Δ. 541, ουσιαστικά, σε κανένα στάδιο της δίκης προέβαλε κατά συγκεκριμένο τρόπο οποιοδήποτε λόγο που να θεμελιώνει τη θέση της ότι η επίδικη απόφαση στερείται της δέουσας ή επαρκούς αιτιολογίας. Δε νομίζω πως χρειάζεται να επεκταθώ. Κατ' ακολουθία όλων των παραπάνω διαπιστώσεων και συμπερασμάτων μου η έφεση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των εφεσίβλητου και σε βάρος της εφεσείουσας, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............ Κ. Κωνσταντίνου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΚΚ-TA Subject: Civil/Other Actions /Final Αναφορά: Πολιτική - Αίτηση/Έφεση εναντίον απόφασης του Διευθυντή του κτηματολογίου, για διόρθωση λάθους στο χωρομετρικό σχέδιο. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο