Άννας Ιωάννου και Αγγελικής Ιωάννου, υπό την ιδιότητα τους ως διαχειρίστριες της περιουσίας της αποβιώσασας Στέλλας Ιωάννου το γένος Παναγή ν. Αλέξανδ

Άννας Ιωάννου και Αγγελικής Ιωάννου, υπό την ιδιότητα τους ως διαχειρίστριες της περιουσίας της αποβιώσασας Στέλλας Ιωάννου το γένος Παναγή ν. Αλέξανδρος Ανδρέα Αλεξάνδρου κ.α., Αρ. Αγωγής: 4014/2008, 11/7/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2014:A291 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Δ. Ι. Κίτσιου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 4014/2008 Μεταξύ: Στέλλας Παναγή άλλως Στυλιανή Ιωάννου το γένος Παναγή Θεμιστοκλέους, από την Επισκοπή Λεμεσού Ενάγουσας -και-

1. Αλέξανδρος Ανδρέα Αλεξάνδρου
2. Cost - Takis Constractions and Developers Ltd
3. Κώστας Ευσταθίου
4. Χριστόδουλος άλλως Χριστάκης Παπαχριστοδούλου όλοι από τη Λεμεσό Εναγομένων -και- Νιόβη Γεωργίου Πετρίδη, από τη Λεμεσό Τριτοδιάδικου Και ως τροποποιήθηκε δυνάμει διατάγματος του Δικαστηρίου ημερομηνίας 16.10.2013 Μεταξύ: Άννας Ιωάννου και Αγγελικής Ιωάννου, υπό την ιδιότητα τους ως διαχειρίστριες της περιουσίας της αποβιώσασας Στέλλας Ιωάννου το γένος Παναγή, τέως από την Επισκοπή Λεμεσού Ενάγουσες -και-
5. Αλέξανδρος Ανδρέα Αλεξάνδρου
6. Cost-Takis Constractions and Developers Ltd
7. Κώστας Ευσταθίου
8. Χριστόδουλος άλλως Χριστάκης Παπαχριστοδούλου όλοι από τη Λεμεσό Εναγόμενων -και- Νιόβη Γεωργίου Πετρίδη, από τη Λεμεσό Τριτοδιάδικου 11 Ιουλίου 2014 Εμφανίσεις: Για τις Ενάγουσες: κ. Κ. Ευσταθίου για κ. Ε. Ευσταθίου (κα Ειρ. Σκουζού κατά την απόφαση) Για τους Εναγόμενους 2, 3 και 4: κ. Γρ. Καραπατάκης για KARAPATAKIS PAVLIDES LLC (κ. Γ. Πότσης κατά την απόφαση) Για την Τριτοδιάδικο: κ. Μαυραντώνης για κ. Π. Αναστασιάδη (κα Σαββίδου κατά την απόφαση) ΑΠΟΦΑΣΗ Η απαίτηση των Εναγουσών εγείρεται υπό την ιδιότητα τους ως διαχειρίστριες της περιουσίας της αποβιώσασας μητέρας τους, Στέλλας Παναγή άλλως Στυλιανής Ιωάννου, η οποία ήταν ιδιοκτήτρια ενός χωραφιού, τεμάχιο 255 στην Επισκοπή Λεμεσού. Περί τις 03.9.2008 η αποβιώσασα, τυχαία, πληροφορήθηκε από γνωστό της πρόσωπο ότι επί του προαναφερόμενου χωραφιού της υπήρχε αναρτημένη πινακίδα, η οποία έγραφε «Πωλείται» και αριθμό κινητού τηλεφώνου. Η αποβιώσασα τηλεφώνησε στον αριθμό κινητού τηλεφώνου που αναγραφόταν και πληροφορήθηκε ότι το χωράφι της πωλήθηκε στους Εναγόμενους 2 έναντι της τιμής των €100.000,
9. Στη συνέχεια προέβηκε σε καταγγελία στην Αστυνομία καθώς και στο Κτηματολόγιο. Από τις έρευνες που έγιναν διαφάνηκαν, σύμφωνα με την Έκθεση Απαίτησης, τα ακόλουθα: A. Ο Εναγόμενος 1, εγγονός της αποβιώσασας, εν αγνοία της, έκλεψε την ταυτότητα της και συνέταξε ειδικό πληρεξούσιο έγγραφο, πλαστογραφώντας την υπογραφή της. Β. Οι Εναγόμενοι 3 και 4 συνήργησαν με τον Εναγόμενο 1, δόλια και/ή καταχρηστικά, για να αγοράσουν το χωράφι στην τιμή των €100.000,00 και να το μεταβιβάσουν στους Εναγόμενους 2, δηλαδή στην εταιρεία που είναι και οι δυο διευθυντές. Γ. Στις 26.08.2008 ψευδώς, και παρουσιασθείς ως ειδικός πληρεξούσιος αντιπρόσωπος της αποβιώσασας, ο εγγονός της, Εναγόμενος 1 υπέγραψε πωλητήριο έγγραφο με τους Εναγόμενους 2, 3 και 4, το οποίο, στις 27.08.2008, οι Εναγόμενοι 2, 3 και 4 ή ένας εξ αυτών, κατέθεσαν στο Κτηματολόγιο. Δ. Οι Εναγόμενοι 2 ως αγοραστές, που για αυτούς ενεργούσαν οι Εναγόμενοι 3 και 4, ενώ στο αγοραπωλητήριο έγγραφο ως χρόνος αποπληρωμής του τιμήματος συμφωνήθηκαν 30 ημέρες, έσπευσαν και εξόφλησαν το τίμημα εντός 3 ημερών (κατέβαλαν μέρος στον Εναγόμενο 1 και μέρος αυτού για την πληρωμή των φόρων οι ίδιοι, αντί του Πωλητή-Εναγόμενου 1) και προχώρησαν στη διαδικασία μεταβίβασης και εγγραφής του επίδικου χωραφιού επ΄ονόματι της εταιρείας τους-Εναγόμενων
10. Σύμφωνα με την Έκθεση Απαίτησης, οι ενέργειες των Εναγόμενων 2, 3 και 4, επιβεβαιώνουν τις υποψίες ότι αυτοί συνέπραξαν και συνομώτησαν με τον Εναγόμενο 1 στην εξαπάτηση της αποβιώσασας Στέλλας Παναγή, και/ή στην πλαστογράφηση της υπογραφής της, κατ΄επέκταση στην απόκτηση του χωραφιού της, χωρίς τη συγκατάθεση της. Η αποβιώσασα με επιστολή της ημερομηνίας 06.10.2008 κάλεσε τους Εναγόμενους όπως ακυρώσουν κάθε πράξη τους, που έκαναν παράνομα, πλην όμως οι Εναγόμενοι δεν ανταποκρίθηκαν θετικά. Συνακόλουθα των πιο πάνω, η αξίωση των Εναγουσών προσδιορίζεται στην έκδοση δηλώσεων και/ή διαταγμάτων του Δικαστηρίου για ακύρωση της πράξης μεταβίβασης του χωραφιού, ως παράνομης, άκυρης, ως προϊόν πλαστογραφίας, ζητώντας να επανεγγραφεί στο όνομα της αποβιώσασας. Τέλος, ζητούνται αποζημιώσεις, τόκοι και έξοδα. Η αγωγή επιδόθηκε σε όλους τους Εναγόμενους, ο Εναγόμενος 1 δεν καταχώρησε σημείωμα εμφάνισης. Οι Εναγόμενοι 2, 3 και 4 σε κοινή τους Υπεράσπιση ισχυρίζονται ότι η αποβιώσασα είχε πλήρη γνώση για την πώληση του χωραφιού καθότι έδωσε πληρεξούσιο στον Εναγόμενο 1, εγγονό της. Συναλλάχθηκαν δε με τον Εναγόμενο 1 καλή τη πίστη. Κατά την ετοιμασία του αγοραπωλητηρίου εγγράφου επικοινώνησαν με την πιστοποιούσα υπάλληλο για να τους επιβεβαιώσει τη γνησιότητα του πληρεξουσίου εγγράφου, η οποία τους διαβεβαίωσε ότι η αποβιώσασα, συνοδευόμενη από τον Εναγόμενο 1, εγγονό της, την είχαν επισκεφθεί και αυτή πιστοποίησε την υπογραφή της. Οι Εναγόμενοι 2, 3 και 4 ισχυρίζονται πως εάν ήθελε αποδειχθεί ότι το πληρεξούσιο έγγραφο της αποβιώσασας ήταν πλαστό, επιφυλάσσουν τα δικαιώματα τους για να στραφούν εναντίον της πιστοποιούσας υπαλλήλου, που πιστοποίησε το πληρεξούσιο έγγραφο, στη βάση αμελούς εκτέλεσης καθήκοντος για απάτη και/ή δόλο προτιθέμενοι δε να προχωρήσουν εναντίον της με Ειδοποίηση Τριτοδιάδικου, κάτι που έπραξαν στη συνέχεια. Στην Έκθεση Απαιτήσεως εναντίον της Τριτοδιάδικου, οι Εναγόμενοι 2, 3 και 4 ισχυρίζονται ότι εάν ήθελε διαπιστωθεί ότι αυτοί είναι υπεύθυνοι έναντι των Εναγουσών για την αγοραπωλησία του χωραφιού της αποβιώσασας, και υποχρεωθούν να καταβάλουν αποζημιώσεις, αξιώνουν συνεισφορά από την Τριτοδιάδικο στη βάση των πιο κάτω: (α) Η Τριτοδιάδικος κατά/ή περί 04.08.2008 πιστοποίησε την υπογραφή της αποβιώσασας σε ειδικό πληρεξούσιο που φαίνεται να έδωσε η αποβιώσασα πλαστογραφημένο στον Εναγόμενο 1 για να πωλήσει το επίδικο ακίνητο της. (β) Η Τριτοδιάδικος αμελώς ή κατά παράβαση των εκ του νόμου απορρεόντων καθηκόντων της προέβηκε στην πιστοποίηση της υπογραφής της αποβιώσασας, χωρίς να είναι η αποβιώσασα παρούσα, και χωρίς να βεβαιωθεί ότι ήταν αυτή που υπέγραφε το σχετικό πληρεξούσιο της. (γ) Οι Εναγόμενοι προχώρησαν στην επίδικη αγοραπωλησία αφού έλαβαν τη σχετική διαβεβαίωση από την Τριτοδιάδικο ότι το πληρεξούσιο του Εναγόμενου 1, που του έδωσε η αποβιώσασα ήταν γνήσιο και υπογράφτηκε στην παρουσία της. (δ) Η Τριτοδιάδικος δια των ενεργειών της και/ή παραλείψεων της, έπεισε και/ή προέτρεψε και ή άλλως πως, τους Εναγόμενους να προβούν στην αγοραπωλησία βάση πληρεξουσίου που γνώριζε ότι ήταν πλαστό και/ή η ίδια συμμετείχε στην εξαπάτηση των Εναγομένων 2, 3 και
11. (ε) Συνεπεία των παρανόμων ενεργειών και/ή συνέργειας της Τριτοδιαδίκου στην πλαστογράφηση αυτοί υπέγραψαν αγοραπωλητήριο έγγραφο με την αποβιώσασα μέσω του Εναγόμενου 1, πληρεξουσίου αντιπροσώπου αυτής, και κατέβαλαν το ποσό των €170.860,00 πλέον €24.366,00 μεταβιβαστικά δικαιώματα. Στην Υπεράσπιση της η Τριτοδιάδικος αρνείται τους ισχυρισμούς των Εναγομένων 2, 3 και
12. Διαζευκτικά, λέει πως αν ήθελε αποδειχθεί ότι πιστοποίησε το πληρεξούσιο έγγραφο στο οποίο αναφέρονται οι Εναγόμενοι 2, 3 και 4, η πιστοποίηση έγινε από αυτήν σε πλήρη συμμόρφωση με το Νόμο και καμία ευθύνη έχει έναντι των Εναγομένων 2, 3 και
13. Επιπλέον, στη βάση του πληρεξουσίου εγγράφου δεν μπορούσε και δεν έπρεπε να γίνει πληρωμή προς τον Εναγόμενο
14. Και εάν ακόμη αποδειχθεί ότι έγινε τέτοια πληρωμή κακώς έγινε και/ή ήταν χωρίς εξουσιοδότηση και εν πάση περιπτώσει όχι στη βάση του πληρεξουσίου εγγράφου. Προσαχθείσα Μαρτυρία: Κατά την ακροαματική διαδικασία Αγωγή και Ειδοποίηση Τριτοδιάδικου συνεκδικάστηκαν. Κατατέθηκαν ως τεκμήρια τα ακόλουθα έγγραφα: Τεκμήριο 1: Πιστό αντίγραφο φακέλου Κτηματολογίου με αριθμό Π.3840/08 (ως δέσμη εγγράφων). Τεκμήριο 2: Πιστό αντίγραφο κατηγορητηρίου ποινικής υπόθεσης 23584/10 Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού. Τεκμήριο 3: Πιστό αντίγραφο Απόφασης Ποινής στην υπόθεση 23584/10 Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού. Τεκμήριο 4: Αντίγραφο κατάθεσης που δόθηκε στην αστυνομία από τον Αλέξανδρο Αλεξάνδρου (Εναγόμενο 1). Τεκμήριο 5: Γραπτή κατάθεση (κύρια εξέταση) του Χριστόδουλου Παπαχριστοδούλου, Εναγόμενου
15. Τεκμήριο 6: Γραπτή κατάθεση (μέρος κύριας εξέτασης) της Νιόβης Πετρίδου, Τριτοδιαδίκου. Για την απόδειξη της απαίτησης τους οι Ενάγουσες παρουσίασαν τέσσερις μάρτυρες (στο εξής ΜΕ). Καμία υπεράσπιση προσφέρθηκε από τον Εναγόμενο
16. Για την υπεράσπιση τους οι Εναγόμενοι 2, 3 και 4 παρουσίασαν ένα μάρτυρα (στο εξής ΜΥ), και η Τριτοδιάδικος προς υπεράσπιση των θέσεων της παρουσίασε ένα μάρτυρα. Μ.Ε.1 κατέθεσε η Άννα Ιωάννου, διαχειρίστρια της περιουσίας της αποβιώσασας μητέρας της Στυλιανής Ιωάννου. Είναι και η μητέρα του Εναγόμενου
17. Όπως ανέφερε, δε γνώριζε στο παρελθόν τους Εναγόμενους 3 και
18. Η αποβιώσασα μητέρα της η οποία ήταν ιδιοκτήτρια ενός χωραφιού στην Επισκοπή Λεμεσού, της ανέφερε πως τυχαία έμαθε ότι πωλήθηκε το χωράφι της, χωρίς αυτή να το γνωρίζει. Αρχικά τηλεφώνησε η μητέρα της σε τηλέφωνο που υπήρχε σε πινακίδα τοποθετημένη στο χωράφι, το οποίο ήταν προς πώληση. Αργότερα, μίλησε και αυτή με κάποιο πρόσωπο, που δε γνωρίζει αν είναι ο Εναγόμενος 3 ή 4, της ανέφερε όμως ότι ήταν το πρόσωπο που αγόρασε το χωράφι. Θυμόταν ωστόσο πως ένας εκ των δύο, σε τηλεφωνική συνομιλία τους, όταν του είπε πως θα κατάγγελλε την υπόθεση στην Αστυνομία, της είπε να πάει όπου θέλει, ενώ μετά που αυτή και η μητέρα της πήγαν στην Αστυνομία, της τηλεφώνησε ξανά και της είπε να δώσουν ακόμα €20.000,00 και να τους μείνει το χωράφι. Αρχικά η Μ.Ε.1 τηλεφώνησε στο Κτηματολόγιο και έκανε καταγγελία, της είπαν όμως να πάει προσωπικά σε δύο μέρες. Αργότερα πήρε τηλεφώνημα από κάποιο υπάλληλο του Κτηματολογίου, ο οποίος της είπε πως αν ήθελαν το χωράφι θα έπρεπε να πάνε αμέσως στο Κτηματολόγιο. Τότε αυτή με τη μητέρα της μετέβηκαν στο Κτηματολόγιο Λεμεσού. Εκεί ο διευθυντής του Κτηματολογίου ρώτησε τη μητέρα της αν υπέγραψε οποιοδήποτε έγγραφο και αυτή του απάντησε αρνητικά. Παρόντες ήταν ένας εκ των Εναγομένων 3 και 4 και η Τριτοδιάδικος. Από το Κτηματολόγιο της αναφέρθηκε ότι έπρεπε να γίνει καταγγελία στην Αστυνομία. Αυτή με τη μητέρα της πήγε στην Αστυνομία όπου η τελευταία έδωσε κατάθεση. Την επόμενη μέρα ξαναπήρε τη μητέρα της στην Αστυνομία, όπου και οι δύο έδωσαν δείγματα για γραφολογικές εξετάσεις. Αργότερα τους ειπώθηκε ότι δεν ήταν οι υπογραφές τους σε κάποιο έγγραφο. Το αποτέλεσμα της καταγγελίας που έγινε στην Αστυνομία, ήταν να φυλακιστεί ο γιος της - Εναγόμενος 1 - για ένα χρόνο. Κρίθηκε ένοχος προωθώντας όμως αυτός τη θέση πως είναι η σύζυγος του που υπέγραψε το πληρεξούσιο και είναι αυτή που πήρε τα λεφτά και έφυγε για την Ουκρανία. Η μάρτυρας πρόβαλε τη θέση ότι ο γιος της αναγκάστηκε να παρανομήσει διότι τον απειλούσαν, πως εάν δεν το έκανε δε θα ξαναέβλεπε το παιδί του και ως εκ τούτου υπέκυψε. Επίσης τον απειλούσαν πως αν έλεγε κάτι μετά θα τον σκότωναν. Η σύζυγος του γιου της ήταν 28 - 30 χρόνων τότε και όπως της ανέφερε ο γιος της, φόρεσε ρούχα μαύρα και κουρούκλα και πήγε στην Τριτοδιάδικο, προσποιούμενη την αποβιώσασα μητέρα της, οπότε πιστοποιήθηκε το πληρεξούσιο. Η μητέρα της όμως ουδέποτε πήγε στην Τριτοδιάδικο με το γιο της για πιστοποίηση της υπογραφής της. Γι΄ αυτό άλλωστε και η Τριτοδιάδικος όταν ρωτήθηκε, στο Κτηματολόγιο, αν η μητέρα της ήταν η γυναίκα που υπόγραψε στο πληρεξούσιο, απάντησε πως δεν τη γνώριζε. Αρνήθηκε η μάρτυρας υποβολή πως οι Εναγόμενοι 3 και 4 δεν της πρότειναν να πληρώσουν ακόμα €20.000,00 και να μην προχωρήσει η υπόθεση στην αστυνομία, λέγοντας ότι της τηλεφώνησαν τρεις φορές και όχι μία. Ακόμα είπε πως για αρκετό καιρό κάθονταν μέσα σε αυτοκίνητο έξω από το σπίτι της, οπότε αναγκάστηκε να ειδοποιήσει την Αστυνομία και τότε μόνο έφυγαν. Αρνήθηκε επίσης υποβολές ότι από την αρχή γνώριζε ότι ο γιος της θα εισέπραττε τα χρήματα της πώλησης και ότι το ποσό αυτής ανερχόταν σε €100.000,
19. Αντέταξε πως στην ποινική δίκη αποδείχθηκε ότι τα χρήματα είναι η σύζυγος του γιου της που τα πήρε γι΄ αυτό και εκκρεμεί ένταλμα σύλληψης εναντίον της. Τέλος ανέφερε ότι η μητέρα της ουδέποτε έδωσε τη συγκατάθεση της για την πώληση του χωραφιού και ήταν ανένδοτη στην πώληση. Μ.Ε.2 κατέθεσε η Ρένα Μενελάου, υπάλληλος στο Κτηματολόγιο Λεμεσού η οποία κατέθεσε το φάκελο της πώλησης (Τεκμήριο 1) αναφορικά με το επίδικο χωράφι. Σύμφωνα με τον κλάδο εκτιμήσεων του Επαρχιακού Κτηματολογίου Λεμεσού, στις 29.08.2008 η αγοραία αξία τη επίδικου χωραφιού ήταν €390.000,
20. Η πράξη πώλησης εκκρεμεί ακόμη και δεν εκδόθηκε αμέσως τίτλος στο όνομα του αγοραστή, καθότι, τα μεταβιβαστικά τέλη πληρώθηκαν με επιταγή και ο σχετικός κανονισμός προβλέπει πως θα έπρεπε να περάσουν δύο μήνες. Εν τω μεταξύ όμως, μεσολάβησε η καταγγελία για πλαστογραφία του πληρεξουσίου εγγράφου και η μεταβίβαση εκκρεμεί. Για την πώληση υπήρξε γραπτή συμφωνία ημερομηνίας 26.08.2008 η οποία κατατέθηκε στο Κτηματολόγιο. Μ.Ε.3 κατέθεσε η Μαρία Ορφανίδου, Πρωτοκολλητής στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού. Παρουσίασε κατηγορητήριο ποινικής υπόθεσης (Τεκμήριο 2) αναφορικά με τον Εναγόμενο 1 και κείμενο απόφασης Δικαστηρίου με την οποία επιβλήθηκε σ΄ αυτόν ποινή (Τεκμήριο 3). Μ.Ε.4 κατέθεσε ο Λοχίας Αντώνης Ιωάννου. Μέσα από το φάκελο της Αστυνομίας για την υπόθεση 23584/10 παρουσίασε αντίγραφο κατάθεσης (Τεκμήριο 4) που έδωσε στην Αστυνομία ο Εναγόμενος
21. Από τον αστυνομικό φάκελο της υπόθεσης, ως ανέφερε ο μάρτυρας, προκύπτει ότι εκδόθηκαν τέσσερις επιταγές. Τρεις προς όφελος του Εναγόμενου 1 (για τα ποσά €10.000,00, €25.000,00 και €49.500,00) και μια επιταγή στο όνομα του Χριστόδουλου Παπαχριστοδούλου (για το ποσό των €15.513,09). Εκδότης ήταν η εταιρεία, Cost-Takis Constructions & Developers Ltd, Εναγόμενοι
22. Μ.Υ.1 κατέθεσε ο Χριστόδουλος Παπαχριστοδούλου - Εναγόμενος
23. Μέσα Αυγούστου 2008 δέχθηκε τηλεφώνημα από τον Εναγόμενο1 ο οποίος του ανέφερε ότι είχε προς πώληση το επίδικο χωράφι, ιδιοκτησία της γιαγιάς του Στέλλας Παναγή. Συναντήθηκαν στην υπεραγορά Ορφανίδη, στη Λεμεσό, και ο Εναγόμενος 1 του έδωσε φωτοτυπίες του τίτλου ιδιοκτησίας, του πληρεξουσίου και του τοπογραφικού. Ο Εναγόμενος 1 ζητούσε €150.000,00 και αυτός ζήτησε χρόνο για να ερευνήσει το θέμα και να επανέλθει. Ακολούθως ο μάρτυρας έκανε έρευνες για το ακίνητο στην Πολεοδομία και στο Κτηματολόγιο. Φάνηκε ότι αυτό επηρεαζόταν από οδικό δίκτυο και πιθανή απαλλοτρίωση. Ακολούθησαν διαπραγματεύσεις και κατέληξαν στο ποσό των €100.000,
24. Στις 26.08.2008 μετέβηκαν στο γραφείο του κ. Μεσιήτη για ετοιμασία αγοραπωλητηρίου εγγράφου. Εκεί η κα Μαρίνα Μεσιήτη βρήκε ως ορθά τα έγγραφα που ζήτησε από τον Εναγόμενο 1 και τα οποία της έδωσε, δηλαδή το πληρεξούσιο που είχε ο Εναγόμενος 1 από τη γιαγιά του, το τοπογραφικό σχέδιο και αντίγραφο του τίτλου ιδιοκτησίας καθώς και την ταυτότητα του. Ο μάρτυρας ρώτησε την κα Μεσιήτη ως προς την πιστοποίηση επί του πληρεξουσίου και αυτή του απάντησε ότι αναγνωρίζει την υπογραφή της κας Νιόβης (Τριτοδιάδικου). Ακόμη, αυτός πήρε το πληρεξούσιο και επισκέφθηκε το γραφείο της Τριτοδιάδικου, που ήταν 100 μέτρα απόσταση από εκεί, και τη συνάντησε. Τη ρώτησε κατά πόσο ήταν γνήσιο το πληρεξούσιο και η πιστοποίηση, και αυτή του απάντησε ότι ήταν σωστό και πως αυτή δεν κάνει πλαστά έγγραφα. Του είπε δε ότι θυμόταν, τόσο τον Εναγόμενο 1 τον οποίο περιέγραψε ως υπέρβαρο, που δεν τον χωρούσε η πόρτα του γραφείου της, όσο και τη Στέλλα Παναγή. Μετά τα πιο πάνω, προχώρησε η υπογραφή του αγοραπωλητηρίου εγγράφου μεταξύ της εταιρείας του - Εναγομένων 2 - με τον Εναγόμενο 1 ως πληρεξούσιο αντιπρόσωπο της Στέλλας Παναγή. Στις 27.08.2008, αφού καταβλήθηκε ολόκληρο το τίμημα αγοράς, ήτοι €100.000,00, πλήρωσε ακόμη €24.366,02 ως μεταβιβαστικά στο Κτηματολόγιο Λεμεσού και προχώρησε η διαδικασία για τη μεταβίβαση του ακινήτου. Στο Κτηματολόγιο είχε προηγουμένως ερωτηθεί αν πλήρωσε τον πληρεξούσιο αντιπρόσωπο του πωλητή, ενώ το υπόλοιπο του τιμήματος πληρώθηκε μπροστά σε υπάλληλο του Κτηματολογίου. Πέντε - έξι μέρες αργότερα ενημερώθηκε από το Κτηματολόγιο Λεμεσού ότι η ιδιοκτήτρια του χωραφιού υπέβαλε παράπονο ισχυριζόμενη ότι δεν είχε υπογράψει το πληρεξούσιο. Κατόπιν αιτήματος μετέβηκε στο Κτηματολόγιο Λεμεσού. Εκεί η Νιόβη Πετρίδου θυμόταν και περιέγραψε τη φυσιογνωμία της Στέλλας Παναγή και αναγνώρισε την ταυτότητα που η τελευταία της υπέδειξε κατά την πιστοποίηση και αναφέρθηκε στον Εναγόμενο 1 τον οποίο περιέγραψε ως πολύ χονδρό. Ουδέποτε ο Μ.Υ.1 γνώριζε οτιδήποτε περί πλαστογραφίας του πληρεξουσίου εγγράφου. Η εταιρεία, Εναγόμενοι 2, θεώρησαν ότι βρήκαν μια ευκαιρία και προχώρησαν στην αγορά του χωραφιού. Εν πάση περιπτώσει αν το πληρεξούσιο δεν είναι γνήσιο, τότε φέρει ευθύνη η Τριτοδιάδικος διότι δεν έκανε καλά τη δουλειά της, με αποτέλεσμα να χάσει η εταιρεία τα λεφτά που κατέβαλε. Δόθηκε πλήρη εμπιστοσύνη στα όσα αναφέρθηκαν από την Τριτοδιάδικο, η οποία διαβεβαίωσε αυτόν ότι η πιστοποίηση και η υπογραφή επί του πληρεξουσίου ήταν σωστή. Για την υπόθεση της Τριτοδιάδικου κατέθεσε η ίδια. Ως ανέφερε ασκεί το επάγγελμα της πιστοποιούσας υπαλλήλου από το
25. Στις 04.08.2008 πήγε στο γραφείο της ένας κύριος μεταξύ 30 και 35 ετών, αρκετά υπέρβαρος, συνοδευμένος από μια κυρία άνω των 65 ετών. Αυτός της παρουσίασε ένα πληρεξούσιο έγγραφο με το οποίο η Στέλλα Παναγή, από την Επισκοπή, με δελτίο ταυτότητας 209545 διόριζε ως πληρεξούσιο αντιπρόσωπο της τον Αλέξανδρο Αλεξάνδρου, με δελτίο ταυτότητας 788605, σε σχέση με κάποιο χωράφι της. Ο κύριος της ζήτησε να πιστοποιήσει την υπογραφή της. Στη συνέχεια, η Στέλλα Παναγή έβγαλε από την τσάντα της μια ταυτότητα με τα πιο πάνω στοιχεία. Επρόκειτο για πολύ παλιά ταυτότητα, το πρόσωπο της φωτογραφίας έμοιαζε με τη γυναίκα που ήταν μπροστά της. Αυτή της επιβεβαίωσε ότι ήταν η Στέλλα Παναγή και ότι η ταυτότητα ήταν δική της. Η μάρτυρας έλεγξε τα στοιχεία της ταυτότητας και διαπίστωσε ότι ταυτίζονταν με τα στοιχεία που αναφέρονταν στο πληρεξούσιο. Ακολούθως, ζήτησε από την κυρία να υπογράψει στην παρουσία της, πράγμα που έκανε. Την είχε ρωτήσει δε αν έτσι υπογράφει και της απάντησε «κάνω και υπογραφή αν θέλεις» και υπόγραψε και με την υπογραφή της κάτω από το (ολογράφως) όνομα της. Στη συνέχεια η μάρτυρας έθεσε τη σφραγίδα της και υπόγραψε ότι πιστοποίησε την υπογραφή της. Θυμόταν πολύ καλά ότι το εξώφυλλο της ταυτότητας που της υποδείχθηκε ήταν σχισμένο και ότι ο κύριος ήταν πολύ υπέρβαρος και δε χωρούσε να περάσει με ανοιχτό το ένα φύλλο της πόρτας του γραφείου της, ως εκ τούτου άνοιξε και το δεύτερο φύλλο. Επειδή το γραφείο της επισκέπτονται πολλά άτομα καθημερινώς, δε θυμόταν το πρόσωπο της γυναίκας που υπόγραψε. Όταν περί τις 29.08.2008 την κάλεσαν στο Κτηματολόγιο Λεμεσού, στο γραφείο του διευθυντή, εκεί ήταν η Στέλλα Παναγή με την κόρη της, αλλά δεν την αναγνώρισε. Θυμόταν όμως ότι η κυρία της οποία πιστοποίησε την υπογραφή, ήταν κύπρια, ήταν ηλικιωμένη, ψηλή και λίγο παχουλή, δε θυμόταν όμως το πρόσωπο της, γι΄ αυτό και δεν την αναγνώρισε στο Κτηματολόγιο. Απέκλεισε ωστόσο το ενδεχόμενο, η γυναίκα της οποίας πιστοποίησε την υπογραφή να ήταν ηλικίας 28 ετών, έστω και αν φορούσε κουρούκλα, και να φαινόταν 72 ετών, που ήταν η ηλικία της αποβιώσασας Στέλλας Παναγή κατά την πιστοποίηση, και αυτή να μην το αντιληφθεί. Με τα στοιχεία που είχε ενώπιον της βεβαιώθηκε ότι το πρόσωπο που υπέγραψε στην παρουσία της ήταν η Στέλλα Παναγή. Αγορεύσεις Κατά το στάδιο των αγορεύσεων οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων προώθησαν τις θέσεις και τα επιχειρήματα τους, οι εκδοχές παραμένουν εκ διαμέτρου αντίθετες. Η πλευρά των Εναγουσών εισηγείται πως η πλαστογραφία του πληρεξουσίου εγγράφου προκύπτει δεδομένη ενώπιον του Δικαστηρίου. Κατ΄ επέκταση δεδομένη θα πρέπει να είναι και η ακύρωση της συμφωνίας πώλησης του ακινήτου της αποβιώσασας η οποία δε γνώριζε και δεν έδωσε τη συγκατάθεση της για την πώληση. Από την πλευρά των Εναγομένων 2, 3 και 4 προωθήθηκε η θέση ότι ενώπιον του Δικαστηρίου δεν προσκομίστηκε από τις Ενάγουσες μαρτυρία για την πλαστογραφία του πληρεξουσίου εγγράφου. Το βάρος απόδειξης βάραινε αυτές. Συνακόλουθα το πληρεξούσιο έγγραφο με το οποίο ο Εναγόμενος 1 προχώρησε στην πώληση του χωραφιού της γιαγιάς του ήταν έγκυρο, ως εκ τούτου έγκυρη ήταν και η πώληση του χωραφιού. Τονίστηκε η μη προσκόμιση, από την πλευρά των Εναγουσών, ως μάρτυρα του Εναγομένου 1 ούτως ώστε να διαφωτιστεί το Δικαστήριο αν όντως τα εξ ακοής γεγονότα που η ΜΕ1 ανέφερε, έχουν έτσι όπως παρουσιάστηκαν. Ούτε και βαρύτητα θα πρέπει να δοθεί, σύμφωνα με την πλευρά των Εναγομένων 2, 3 και 4, στα όσα η ΜΕ1 κατέθεσε αφού στην πλειονότητα τους είναι εξ ακοής μαρτυρία. Από την πλευρά της Τριτοδιάδικου υποβλήθηκε επίσης εισήγηση πως δεν προσάχθηκε μαρτυρία η οποία να απόδειξε ότι το πληρεξούσιο ήταν πλαστό. Η δε Τριτοδιάδικος νομίμως και με κάθε δυνατή επιμέλεια πιστοποίησε την υπογραφή της Στέλλας Παναγή επί του ειδικού πληρεξουσίου που παραχωρήθηκε στον Εναγόμενο
26. Είναι η θέση της Τριτοδιαδίκου ότι, οι Εναγόμενοι 2, 3 και 4 ενήργησαν απερίσκεπτα και με αλλότρια κίνητρα, και παρότι η οποιαδήποτε ζημιά τυχόν υπέστηκαν ήταν λόγω δικής τους αμέλειας και των δικών τους παράνομων πράξεων, επιχείρησαν με ψευδή μαρτυρία κατά τη δίκη να επιρρίψουν ευθύνη στην Τριτοδιάδικο. Αξιολόγηση μαρτυρίας Κατά την ακροαματική διαδικασία το Δικαστήριο είχε την ευχέρεια και παρακολούθησε με κάθε δυνατή προσοχή τους μάρτυρες οι οποίοι κατέθεσαν ενώπιόν του. Με κριτήρια την όλη συμπεριφορά και στάση τους στο εδώλιο του μάρτυρα, κατά τη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης, καθώς και το περιεχόμενο της μαρτυρίας τους, σε συνυφασμό με το περιεχόμενο των εγγράφων - τεκμηρίων που κατατέθηκαν, το Δικαστήριο προβαίνει στην αξιολόγησή τους. Η ΜΕ1 άφησε καλή εντύπωση. Η μαρτυρία της ήταν συνεκτική με τα γεγονότα που κατέθεσε. Παρέμεινε σταθερή κατά την αντεξέταση της. Δεν εντοπίζεται προσπάθεια υπερβολής στις απαντήσεις της ή υπεκφυγής στις ερωτήσεις που τέθηκαν σ' αυτήν κατά την αντεξέταση. Ούτε και η μαρτυρία της ήταν εξ ακοής κατά το πλείστο μέρος της ως ισχυρίζεται η πλευρά των Εναγομένων 2, 3 και
27. Παρότι δόθηκε εκ μέρους της Μ.Ε.1 και εξ ακοής μαρτυρία, αυτή δε στόχευε στην απόδειξη καθοριστικών στοιχείων της υπόθεσης, αλλά αφορούσε κυρίως στην εξήγηση που της έδωσε ο γιος της, Εναγόμενος 1, ως προς την αιτία και τον τρόπο που αυτός ενήργησε για να πωλήσει το επίδικο χωράφι της μητέρας της. Χωρίς ενδοιασμό το Δικαστήριο αποδέχεται τη μαρτυρία της ως αξιόπιστη για όσα γεγονότα είχε προσωπική γνώση. Η ΜΕ2 είναι υπάλληλος στο Κτηματολογικό Γραφείο Λεμεσού. Η ΜΕ3 είναι Πρωτοκολλητής στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού. Ο ΜΕ4 είναι αστυφύλακας. Η μαρτυρία των τριών αυτών προσώπων προέρχεται από την επαφή τους με έγγραφα και φακέλους που δημιουργήθηκαν εξ' αιτίας της καταγγελίας της αποβιώσασας Στέλλας Παναγή, ότι το χωράφι της πωλήθηκε με πλαστό πληρεξούσιο. Κατέθεσαν έγγραφα μέσα από τους φακέλους που έχουν αρμοδίως στην κατοχή τους. Η αντεξέταση τους είχε χαρακτήρα διευκρίνησης και όχι αμφισβήτησης. Δεν έχουν οποιοδήποτε συμφέρον από την έκβαση της υπόθεσης. Το Δικαστήριο αποδέχεται τη μαρτυρία τους χωρίς ενδοιασμό. Ο Μ.Υ.1 κρίνεται ως μάρτυρας που δεν έπεισε το Δικαστήριο για την αλήθεια των λεγομένων του. Η εντύπωση που άφησε είναι πως προσάρμοσε τη μαρτυρία του, ούτως ώστε, αφενός μεν να αποδειχθεί ότι το πληρεξούσιο έγγραφο με το οποίο αγοράστηκε το επίδικο χωράφι δεν ήταν πλαστό (παρά το ότι ο Εναγόμενος 1 καταδικάστηκε, κατόπιν παραδοχής, με ποινή φυλάκισης ενός έτους για αδικήματα που σχετίζονται άμεσα με την πλαστότητα του πληρεξουσίου με σκοπό να υποκινήσει αυτόν και τον Κώστα Ευσταθίου (Εναγόμενο 3) και να τους καταδολιεύσει (1η κατηγορία Τεκμηρίου 2)), αφετέρου να αποδειχθεί ότι, έστω και αν είναι πλαστό το πληρεξούσιο, τότε ευθύνεται η Τριτοδιάδικος και προς τούτο προσέφυγε σε μη πειστική μαρτυρία. Πιο συγκεκριμένα, ανέφερε πως είχε έγνοια επειδή η πώληση θα γινόταν με πληρεξούσιο έγγραφο, ρώτησε την κα Μ. Μεσσιήτη αν ήταν ορθά τα έγγραφα που παρουσίασε ο Εναγόμενος 1 και, παρά το ότι πήρε διαβεβαίωση ότι αναγνωρίστηκε η υπογραφή της Τριτοδιαδίκου, σαν πρόσθετη ασφάλεια πήγε ο ίδιος στο γραφείο της Τριτοδιάδικου, ενώ οι υπόλοιποι βρίσκονταν στο γραφείο της κας Μεσσιήτη, και εκεί η Τριτοδιάδικος του επιβεβαίωσε την υπογραφή και πιστοποίηση του πληρεξουσίου. Δεν εξήγησε όμως ο Μ.Υ.1 τι ήταν εκείνο που τον έκανε να έχει έγνοια και κυρίως, γιατί εφόσον είχε κάποια έγνοια και ουσιαστικά την υποψία ότι ίσως κάτι δεν πήγαινε καλά με το πληρεξούσιο, δεν αποτάθηκε προς επιβεβαίωση απευθείας στην αποβιώσασα Στέλλα Παναγή, που ήταν η ιδιοκτήτρια του χωραφιού, αφού το μόνο που τον ενδιέφερε ήταν να γίνει η πράξη σωστά ως κατέθεσε. Διαπιστώνεται επίσης αντιφατικότητα στη μαρτυρία του Μ.Υ.1 με την κοινή λογική, όταν αναφέρει πως ο λόγος που προέβηκε η εταιρεία στην εξόφληση του τιμήματος της πώλησης πολύ πριν από το συμφωνημένο χρόνο, ήταν επειδή βιαζόταν και αυτός γιατί θα έβγαζε σχέδια για να ανεγερθεί πολυκατοικία στο επίδικο χωράφι. Ως εξήγηση δε στο τι μεσολάβησε και αμέσως τοποθέτησαν πινακίδα για πώληση του χωραφιού, έδωσε τη θέση ότι ήθελαν να μάθουν ποια ήταν η πραγματική του αξία, επειδή το κτηματολόγιο το εκτίμησε για €370.000,00 (η μαρτυρία της Μ.Ε.2 και μέρος του Τεκμηρίου 1 ομιλεί περί €390.000,00). Αυτή η θέση είναι απίστευτη και έξω από κάθε κοινή λογική. Ο ίδιος δήλωσε ότι είναι μέσα στις οικοδομές από παιδί και αντιλαμβάνεται σχέδια αρχιτεκτονικά, είχε ήδη ακόμη μέχρι τότε διενεργήσει 6 - 7 πράξεις αγοραπωλησίας (εκ μέρους των Εναγομένων 2) ως εκ τούτου δε γίνεται πειστικός ότι δεν ήξερε την πραγματική του αξία και θα τη μάθαινε από ενδιαφερόμενους. Είχε ήδη την επίσημη αξία που έδωσε το Κτηματολόγιο, που ίσως να την είχε και πριν την πώληση, όταν του παραχωρήθηκαν αντίγραφα του τίτλου από τον Εναγόμενο 1 και έκανε έρευνα στην Πολεοδομία και στο Κτηματολόγιο ως ο ίδιος ανέφερε. Αντιλαμβανόμενος, όταν ρωτήθηκε για την ταχύτητα με την οποία κινήθηκαν για να αποξενωθούν από το χωράφι, ο Μ.Υ.1 διαφοροποιούμενος από τα πιο πάνω, απάντησε πως αν εύρισκαν από κάποιο ενδιαφερόμενο την τιμή που εκτίμησε το Κτηματολόγιο, θα πωλούσαν το χωράφι, παρά το ότι στα σχέδια του ήταν να ανεγείρει πολυκατοικία και πως είχε υπόψη του ήδη και το κόστος της πολυκατοικίας και το κέρδος από την ανέγερση της, το οποίο δεν θα ήταν μεγαλύτερο από το κέρδος που θα έβγαζε αν πωλούσε το χωράφι χωρίς οικοδόμηση. Περαιτέρω, στο θέμα του πληρεξουσίου αντιπροσώπου και ιδιοκτήτη ενός ακινήτου, δεν έδωσε ξεκάθαρες απαντήσεις. Περισσότερη σύγχυση προκάλεσε η μαρτυρία του ότι ο Εναγόμενος 1 του είπε πως θα πωλούσε το χωράφι που του έδωσε η γιαγιά του, συνεπώς αυτόν θεωρούσε ως ιδιοκτήτη, κάτι όμως που δεν φαινόταν πάνω στο αντίγραφο του τίτλου ιδιοκτησίας το οποίο ο Εναγόμενος 1 του έδωσε για να κάνει έρευνα στο Κτηματολόγιο και στην Πολεοδομία, που αποδέχεται ότι έκανε. Ο τίτλος έφερε το όνομα της Στέλλας Παναγή, άρα δεν ανήκε στον Εναγόμενο
28. Ο Μ.Υ.1 ανέφερε ακόμη ότι η έρευνα του στο Κτηματολόγιο περιορίστηκε μόνο στο κατά πόσο υπήρχε ΜΕΜΟ. Δεν είναι όμως πειστικός. Ως φαίνεται και από άλλη μαρτυρία του, στην Πολεοδομία έμαθε πως είχαν κατατεθεί σχέδια στο παρελθόν για το ακίνητο, για ανέγερση οικοδομής. Συνεπώς η έρευνα του για το ακίνητο δεν ήταν περιορισμένη και προφανώς περιελάμβανε και την αξία του. Παρατηρείται ακόμη πως, ο Μ.Υ.1 ενώ στην κύρια εξέταση του (Τεκμήριο 5 παράγραφος 4) ανέφερε πως στην πρώτη συνάντηση με τον Εναγόμενο 1 ο τελευταίος του έδωσε, μεταξύ άλλων εγγράφων, και αντίγραφο πληρεξουσίου, στην αντεξέταση του, προκειμένου να συνδέσει τη μαρτυρία του ότι τον βεβαίωσε η τριτοδιάδικος για την υπογραφή της Στέλλας Παναγή και την πιστοποίηση της επί του πληρεξουσίου, ανέφερε πως η πρώτη φορά που είδε το πληρεξούσιο ήταν στο γραφείο Μεσσιήτη. Σε ερώτηση ακόμη, κατά την αντεξέταση, αν υποψιάστηκε κάτι εξαιτίας της διαφοράς στην τιμή που έδωσε το Κτηματολόγιο, έδωσε την απάντηση ότι το Κτηματολόγιο βάζει πάντα κάτι παραπάνω. Εδώ όμως επρόκειτο για πολύ μεγάλη διαφορά (€390.000,00 με €100.000,00 που αγοράστηκε) ήταν αναμενόμενο να δώσει πιο πειστική απάντηση. Δεν χρεώνεται βέβαια ο Μ.Υ.1 πως δεν υποψιάστηκε ότι κάτι ύποπτο υπήρχε, αλλά για τον τρόπο που απαντούσε αποφεύγοντας να δώσει λογικές και ευθείες απαντήσεις. Τέλος εντοπίζεται μαρτυρία του με την οποία αποδίδει λεγόμενα στην Τριτοδιάδικο τα οποία για πρώτη φορά έθεσε προς υπεράσπισή του. Πρόκειται για τη θέση του ότι στη συνάντηση που έγινε στο Κτηματολόγιο, η Τριτοδιάδικος είπε στην αποβιώσασα Στέλλα Παναγή ότι τη θυμόταν που υπόγραφε ενώπιον της. Η Μ.Ε.1 και η Τριτοδιάδικος λένε το αντίθετο, και αυτό είπαν από την αρχή. Αν τα πράγματα ήταν ως τα ανέφερε ο Μ.Υ.1 θα ήταν λογικό και αναμενόμενο να τα θέσει πρώτιστα στην αστυνομία, ήταν κάτι πολύ σημαντικό γι΄ αυτόν, και όμως πουθενά στο παρελθόν δε φαίνεται να προώθησε τέτοια μαρτυρία αλλά ούτε και τέτοια δικογραφημένη θέση υπάρχει. Έχοντας κατά νου όλα τα προαναφερόμενα, κρίνεται ότι θα ήταν ακροσφαλές για το Δικαστήριο να αποδεχθεί ως αξιόπιστη την εκδοχή του Μ.Υ.1 και ως εκ τούτου την απορρίπτει. Η Τριτοδιάδικος στη δική της μαρτυρία ικανοποίησε το Δικαστήριο ότι είπε την αλήθεια για τα γεγονότα όπως διαδραματίστηκαν ενώπιον της κατά την πιστοποίηση της υπογραφής επί του πληρεξουσίου εγγράφου που παραχωρήθηκε στον Εναγόμενο
29. Επισημαίνεται πως η μαρτυρία της, ότι ο Εναγόμενος 1 δεν την επισκέφθηκε στο γραφείο της και συνεπώς δεν τη ρώτησε κατά την 26.08.2008 για την ορθότητα του πληρεξουσίου, δεν έτυχε αντεξέτασης και παρέμεινε αναντίλεκτη. Ομοίως και η μαρτυρία της, ότι στο Κτηματολόγιο ανέφερε ότι δεν μπορούσε να αναγνωρίσει αν όντως είναι η αποβιώσασα Στέλλα Παναγή που πήγε στο γραφείο της και αυτή πιστοποίησε την υπογραφή της. Η μαρτυρία της γίνεται αποδεκτή. Ευρήματα:- Με βάση την πιο πάνω αξιολόγηση και την αποδεκτή μαρτυρία που κατατέθηκε, το Δικαστήριο διαπιστώνει ότι τα ουσιώδη πραγματικά γεγονότα που διέπουν την παρούσα υπόθεση έχουν ως ακολούθως: Η Στέλλα Παναγή, αποβιώσασα, την 26.08.2008 ήταν ιδιοκτήτρια ενός χωραφιού με αριθμό εγγραφής 0/7428 Φ/Σχ.53/60, Τεμάχιο 255 στην Επισκοπή Λεμεσού, τοποθεσία «Αλώνια». Δυνάμει παραχώρησης εγγράφων διαχείρισης, οι Ενάγουσες θυγατέρες της αποβιώσασας κατέστηκαν στις 16.11.2012 διαχειρίστριες της περιουσίας της. Στις 26.08.2008 υπογράφτηκε συμφωνία πώλησης (μέρος Τεκμηρίου 1) του προαναφερόμενου χωραφιού με πωλητή τη Στέλλα Παναγή, δια του πληρεξουσίου αντιπροσώπου της Αλέξανδρου Αλεξάνδρου, ο οποίος είναι και εγγονός της, και των COST-TAKIS CONSTRUCTIONS & DEVELOPERS LTD ως Αγοραστή. Το τίμημα της πώλησης καθορίστηκε στις €100.000,
30. Συμφωνήθηκε όπως €10.000,00 καταβληθούν κατά την ημέρα της υπογραφής της συμφωνίας και το υπόλοιπο, €90.000,00, εντός 30 ημερών από την υπογραφή και ταυτόχρονα με την παράδοση του χωραφιού και τη μεταβίβασή του. Η εν λόγω συμφωνία κατατέθηκε στο Κτηματολόγιο Λεμεσού στις 27.08.2008, για σκοπούς ειδικής εκτέλεσης. Στις 29.08.2008 παρουσιάστηκαν στο Κτηματολόγιο Λεμεσού ο Εναγόμενος 1, πληρεξούσιος αντιπρόσωπος της Στέλλας Παναγή, και ο Εναγόμενος 4, ένας εκ των διευθυντών της COST-TAKIS CONSTRUCTIONS & DEVELOPERS LTD, Εναγομένων 2, και αφού εξοφλήθηκε το υπόλοιπο του τιμήματος της πώλησης του χωραφιού προχώρησαν οι διαδικασίες εκ μέρους του Κτηματολογίου (μέρος Τεκμηρίου 1) για τη μεταβίβαση του στο όνομα των Εναγομένων
31. Δεν εκδόθηκε, ωστόσο, ακόμη τίτλος ιδιοκτησίας στο όνομα των Εναγομένων 2, διότι αφενός τα μεταβιβαστικά τέλη πληρώθηκαν με επιταγή και θα έπρεπε να παρέλθει περίοδος δύο μηνών, αφετέρου μεσολάβησε καταγγελία από την ιδιοκτήτρια του χωραφιού, Στέλλα Παναγή, για χρησιμοποίηση πλαστού πληρεξουσίου κατά την πώληση. Η εκτιμημένη αξία του χωραφιού από το Κτηματολόγιο στις 29.08.2008 ήταν €390.000,
32. Αργότερα, λίγες ημέρες μετά τις 29.08.2008, έγινε γνωστό στη Στέλλα Παναγή ότι το επίδικο χωράφι της, στην Επισκοπή, ήταν προς πώληση και προς τούτο υπήρχε σχετική πινακίδα αναρτημένη εντός του χωραφιού με αναγραφόμενο αριθμό κινητού τηλεφώνου. Η Στέλλα Παναγή, μαζί με την κόρη της (Μ.Ε.1), αφού πήραν τηλέφωνο στον αριθμό κινητού που αναγραφόταν στην πινακίδα, μίλησαν με κάποιο πρόσωπο και αφού αυτό της είπε ότι είχε αγοραστεί το χωράφι, επικοινώνησαν με το Κτηματολόγιο και ανέφεραν ότι η ιδιοκτήτρια του χωραφιού, Στέλλα Παναγή, δεν είχε δώσει τη συγκατάθεση της για πώληση. Κλήθηκε η Στέλλα Παναγή στο Κτηματολόγιο Λεμεσού καθώς και ο Μ.Υ.1 (Εναγόμενος 4), αλλά και η Νιόβη Πετρίδου (Τριτοδιάδικος), η οποία φερόταν να πιστοποιεί την υπογραφή της Στέλλας Παναγή επί του πληρεξουσίου εγγράφου με το οποίο δινόταν εξουσιοδότηση στον Αλέξανδρο Αλεξάνδρου, Εναγόμενο 1, να πωλήσει για λογαριασμό της το επίδικο χωράφι. Στο Κτηματολόγιο Λεμεσού η Στέλλα Παναγή στην παρουσία και της Μ.Ε.1 δήλωσε ότι ουδέποτε πήγε στο γραφείο της Τριδοδιάδικου για να υπογράψει επί του πληρεξουσίου εγγράφου, ενώ η Τριτοδιάδικος δεν αναγνώρισε τη Στέλλα Παναγή ως το πρόσωπο που υπόγραψε ενώπιον της και αυτή στη συνέχεια πιστοποίησε την υπογραφή της. Αναγνώρισε, ωστόσο, το δελτίο ταυτότητας της Στέλλας Παναγή λόγω του ότι ήταν πολύ παλαιό και σχισμένο, όπως της παρουσιάστηκε κατά την πιστοποίηση. Ακολούθησε, ενόψει των πιο πάνω, καταγγελία στην αστυνομία και διεξάχθηκαν έρευνες, ενώ η διαδικασία της μεταβίβασης του ακινήτου στους Εναγόμενους 2, στη βάση της πώλησης που έγινε με τη χρήση πληρεξουσίου εγγράφου (μέρος Τεκμηρίου 1), παγοποιήθηκε. Σύμφωνα με την αποδεκτή μαρτυρία προκύπτει, και είναι εύρημα του Δικαστηρίου, ότι το πληρεξούσιο έγγραφο (μέρος Τεκμηρίου 1), το οποίο παρουσίασε ο Εναγόμενος 1, εγγονός της Στέλλας Παναγή, και στη βάση αυτού έγινε η πώληση του χωραφιού, ήταν πλαστό. Τούτο προέκυψε ενώπιον του Δικαστηρίου σωρευτικά, από τα πιο κάτω: (α) Από την αποδεκτή μαρτυρία της Μ.Ε.1 η οποία ανέφερε ότι θέση της μητέρας της ήταν πως ουδέποτε υπέγραψε επί του πληρεξουσίου εγγράφου, κάτι που δηλώθηκε και στην Αστυνομία όσο και στο Κτηματολόγιο. (β) Η Τριτοδιάδικος στη συνάντηση που έγινε στο Κτηματολόγιο, παρουσία υπευθύνου προσώπου, δεν αναγνώρισε ότι η Στέλλα Παναγή ήταν το ίδιο πρόσωπο που υπέγραψε επί του ειδικού πληρεξουσίου, με το πρόσωπο του οποίου πιστοποίησε την υπογραφή. (γ) Από την αποδεκτή μαρτυρία της Μ.Ε.1 (δεν αντεξετάστηκε επί αυτού του σημείου) ότι μετά που αυτή με τη μητέρα της, Στέλλα Παναγή, έδωσαν δείγματα γραφής για γραφολογικές εξετάσεις, από την Αστυνομία, τους αναφέρθηκε ότι δεν ήταν οι υπογραφές τους επί του πληρεξουσίου εγγράφου. (δ) Με βάση το Τεκμήριο 2 (ποινική υπόθεση εναντίον του Εναγόμενου 1 με κατηγορίες για παρουσίαση, κατάρτιση, κυκλοφορία πλαστού εγγράφου - πληρεξουσίου) και Τεκμήριο 3 (απόφαση ποινής στον Εναγόμενο 1 κατόπιν παραδοχής του), προκύπτει σαφέστατα ότι το πληρεξούσιο έγγραφο που χρησιμοποιήθηκε για την πώληση του χωραφιού της Στέλλας Παναγή ήταν πλαστό. (δ) Από την κατάθεση του Εναγόμενου 1 η οποία δόθηκε στην αστυνομία, ενισχύεται η θέση ότι το ειδικό πληρεξούσιο δεν παραχωρήθηκε με την υπογραφή της αποβιώσασας, Στέλλας Παναγή. Η εν λόγω μαρτυρία, έστω εξ ακοής παρουσιάστηκε εκ μέρους των εναγουσών πλην όμως παρέμεινε αναντίλεκτη ενώπιον του Δικαστηρίου καθότι ούτε ο Εναγόμενος 1 παρουσιάστηκε στη δίκη για να αμφισβητήσει το περιεχόμενο της, κυρίως ως προς την πλαστότητα του πληρεξουσίου, αλλά ούτε και η πλευρά των Εναγομένων 2, 3 και 4 ή της Τριτοδιαδίκου ζήτησαν να αντεξετάσουν τον Εναγόμενο 1 ως προς το περιεχόμενο της κατάθεσης που αυτός έδωσε στην αστυνομία. Συνακόλουθα των προαναφερόμενων στοιχείων (α-δ), η θέση των Εναγομένων 2, 3 και 4 καθώς και της Τριτοδιάδικου ότι δεν αποδείχθηκε ότι το πληρεξούσιο έγγραφο ήταν πλαστό, δε μπορεί να γίνει αποδεχτή και απορρίπτεται. Αποτελεί επίσης εύρημα του Δικαστηρίου ότι οι Εναγόμενοι 2, 3 και 4 δε γνώριζαν περί της πλαστότητας του εγγράφου. Καμία μαρτυρία παρουσιάστηκε εκ μέρους των Εναγουσών που να αποδεικνύει το αντίθετο. Τέλος, αποτελεί εύρημα ότι ενώπιον της Τριτοδιάδικου όταν μετέβηκε ο Εναγόμενος 1, συνοδευόμενος από κάποια γυναίκα η οποία παρουσιάστηκε ως η Στέλλα Παναγή, παρουσιάζοντας την ταυτότητα της τελευταίας, η Τριτοδιάδικος πιστοποίησε την υπογραφή της. Νομική πτυχή:- Η παρούσα υπόθεση είναι πολιτική, η απόσειση του βάρους απόδειξης θα κριθεί με βάση το ισοζύγιο των πιθανοτήτων. Το βάρος απόδειξης, βρίσκεται στις Ενάγουσες να αποδείξουν τους ισχυρισμούς τους οι οποίοι περιλαμβάνονται στην Έκθεση Απαίτησης καθώς και στους Εναγόμενους 2, 3 και 4 να αποδείξουν την απαίτηση τους εναντίον της Τριτοδιαδίκου. Η απόσειση του βάρους απόδειξης θα αποτιμηθεί υπό το φως της παραδεκτής μαρτυρίας και όχι το παραδεκτό της μαρτυρίας, υπό το πρίσμα πάντοτε του ισοζυγίου των πιθανοτήτων. Σε σειρά αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου διευκρινίζεται και τονίζεται πως η απόσειση του βάρους απόδειξης συναρτάται αποκλειστικά με τη μαρτυρία η οποία κρίνεται αξιόπιστη. Προκύπτει ως σημαίνουσας πλέον σημασίας η απάντηση στο ερώτημα ποια θα είναι η τύχη της πώλησης του χωραφιού της Στέλλας Παναγή με πλαστό πληρεξούσιο. Το γεγονός ότι η πώληση του επίδικου χωραφιού είναι προϊόν παράνομης πράξης με την οποία παρακάμφθηκε η βούληση της ιδιοκτήτριας του χωραφιού, σύμφωνα με τη νομολογία οδηγεί από μόνο του στην ανάγκη ακύρωσης της πώλησης. Η θέση της νομολογίας ήταν ίδια και σε παρόμοιες περιπτώσεις (βλέπε συνυφασμένες ως προς τα γεγονότα τους υποθέσεις