← Κύπρος

GIEDRIUS GAIZAUSKAS ν. ΛΟΡΔΟΣ & ΦΛΩΡΕΝΤΙΑΔΗΣ ΛΤΔ, Αρ. Αγωγής: 1727/13, 21/7/2014

GIEDRIUS GAIZAUSKAS ν. ΛΟΡΔΟΣ & ΦΛΩΡΕΝΤΙΑΔΗΣ ΛΤΔ, Αρ. Αγωγής: 1727/13, 21/7/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2014:A299 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: N. Γεωργιάδη, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1727/13 ΜΕΤΑΞΥ: GIEDRIUS GAIZAUSKAS Ενάγοντα και

  1. ΛΟΡΔΟΣ & ΦΛΩΡΕΝΤΙΑΔΗΣ ΛΤΔ
  2. ΛΟΡΔΟΣ & ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΔΗΣ ΛΤΔ
  3. ΛΟΡΔΟΣ & ΚΑΣΙΝΟΣ ΛΤΔ
  4. ΔΗΜΗΤΡΗΣ Π. ΛΟΡΔΟΣ ΛΤΔ
  5. PARATUSE CO LTD
  6. UFOMEADO IHEAVYI NWABUEZE
  7. ΓΕΝΙΚΟΥ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
  8. ΒΑΣΟΥ ΤΣΑΜΠΕΡΛΕΝ (VASSOS CHAMBERLAIN) Εναγομένων ------------------ Αίτηση ημερομηνίας 15/05/13 για προσωρινό διάταγμα Ημερομηνία: 21/7/2014 Για Ενάγοντα / Αιτητή: κα Αλέξη για Χάρης Κυριακίδης Δ.Ε.Π.Ε. Για τον Εναγόμενο 5 / Καθ' ου η Αίτηση 5: κ. Μ. Β. Ιωάννου Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Εισαγωγή Με γενικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα ο Ενάγων - Αιτητής (ο «Ενάγων») απαιτεί αριθμό θεραπειών και διαταγμάτων οι οποίες αφορούν συμφωνία πώλησης διαμερίσματος ημερομηνίας 22/6/1995 που συνομολογήθηκε μεταξύ του ιδίου και των Εναγομένων 1 -
  9. Εναντίον των Εναγομένων 5 και 6 ζητούνται ως τελικές θεραπείες διατάγματα άρσης επέμβασης και παράδοσης κατοχής του επίδικου διαμερίσματος. Η Αίτηση Με αίτηση ημερομηνίας 15/5/2013 ο Ενάγων αιτήθηκε μονομερώς εναντίον της Εναγομένης 5 - Καθ' ης η Αίτηση (η «Εναγομένη 5») το ακόλουθο διάταγμα: «Α. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να απαγορεύεται στους εναγομένους 5 ή/και σε οιοδήποτε αξιωματούχο, πληρεξούσιο, αντιπρόσωπο, υπάλληλο ή εντολέα τους από του να μεταβιβάσει ή/και αποξενώσει ή/και πωλήσει ή/και υποθηκεύσει ή/και επιβαρύνει ή/και με οποιοδήποτε τρόπο διαθέσει το διαμέρισμα με την αρίθμηση 302 που βρίσκεται στον 3ο όροφο πολυκατοικίας γνωστής ως "NICHOLAS HOUSE" στην Λεωφόρο Αμαθούντος, ενορία Αγίου Τύχωνα, στη Λεμεσό ή/και έχει ανεγερθεί επί του τεμαχίου με αρ. εγγραφής 04-2136, Φ/Σχ. 2-212-342, τεμάχιο 255 (ως αναριθμήθηκε από εγγραφή 8524, τεμάχιο 237/1, Φ/Σχ. 45-46) ». Η αίτηση βασίζεται στα άρθρα 4, 5, 6 και 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6, στο Άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου (Ν.14/60)στη Δ.48, Θ.1-9 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, επί των κανόνων της επιείκειας και επί των συμφυών εξουσιών και πρακτικής του Δικαστηρίου. Το αίτημα έγινε αποδεκτό και εκδόθηκε μονομερώς διάταγμα στις 15/5/
  10. Η Ένορκη δήλωση του Ενάγοντα Ο Ενάγων όπως αναφέρει στην ένορκη του δήλωση είναι ηλικίας 46 ετών Λιθουανικής καταγωγής, Λιθουανός υπήκοος και διαμένει μόνιμα στο Βέλγιο. Τον Ιούνιο του 1995 αγόρασε από τους Εναγόμενους 1-4 το διαμέρισμα αριθμός 302 στον 3ο όροφο πολυκατοικίας γνωστής ως NICHOLAS HOUSE, στην Λεωφ. Αμαθούντας, ενορία Αγίου Τύχωνα στη Λεμεσό. Αντίγραφο της συμφωνίας επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 2Α. Για την αγορά του διαμερίσματος κατέβαλε στους Εναγόμενους 1-4 το χρηματικό ποσό των Λ.Κ.20.000 (€34.172) εξοφλώντας έτσι το τίμημα αγοράς. Το δόθηκε η κατοχή του διαμερίσματος στο οποίο εγκαταστάθηκε και μετέφερε τα προσωπικά του αντικείμενα, οικοσκευή και εξοπλισμό συνολικής αξίας, τότε, περί τις €20.
  11. Το πωλητήριο έγγραφο κατατέθηκε στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Λεμεσού για σκοπούς ειδικής εκτέλεσης στις 14/7/1995 με αρ. καταχώρισης ΠΩΕ 831/
  12. Κατοίκησε στο διαμέρισμα μέχρι τον Μάιο του 1998 οπότε και έφυγε από την Κύπρο και εγκαταστάθηκε στο εξωτερικό. Το διαμέρισμα το άφησε σε χρησιμοποιήσιμη κατάσταση. Άφησε επίσης και τον εξοπλισμό ως επίσης και προσωπικά του αντικείμενα. Σε επικοινωνίες που είχε με τους Εναγόμενους 1-4 μέχρι το 2002 του ανέφεραν ότι θα εκδιδόταν σύντομα ο τίτλος ιδιοκτησίας. Κατά τη τελευταία επικοινωνία που είχε μαζί τους μέσα στο 2002 του ανέφεραν ότι υπήρχε κάποιο πρόβλημα με την ιδιοκτησία του διαμερίσματος χωρίς να του δοθούν οποιεσδήποτε λεπτομέρειες και του ανέφεραν ότι έπρεπε να έρθει στην Κύπρο για να μιλήσει με τους υπεύθυνους. Δεν μπορούσε να μεταβεί στην Κύπρο λόγω προσωπικών κωλυμάτων που είχε και παρά τις προσπάθειες του δεν κατάφερε να μιλήσει με οποιοδήποτε υπεύθυνο αναφορικά με το θέμα. Αποφάσισε να διορίσει δικηγόρους οι οποίοι σε επικοινωνία που είχαν με τους εκπροσώπους των Εναγομένων 1-4 πληροφορήθηκαν ότι το εν λόγω πωλητήριο έγγραφο είχε ακυρωθεί από κάποιο κ.Drozd Vladimir ο οποίος παρουσιάστηκε σε αυτούς ως εξουσιοδοτημένος αντιπρόσωπος του Ενάγοντα. Μόλις τον ενημέρωσαν οι δικηγόροι του για το γεγονός αυτό, ο Ενάγων τους ανέφερε ότι πρόκειται για απάτη και ότι ουδέποτε εξουσιοδότησε αυτό το πρόσωπο ή οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο να ακυρώσει τη συμφωνία πώλησης. Το κατ' ισχυρισμό πληρεξούσιο έγγραφο υπογράφτηκε στη Ρωσία. Ο Ενάγων ουδέποτε υπέγραψε το έγγραφο αφού ουδέποτε επισκέφθηκε τη Ρωσία. Οι δικηγόροι του τότε τον συμβούλευσαν να έρθει στην Κύπρο για να προβεί σε καταγγελία στην αστυνομία. Δεν ήταν εφικτό να έρθει στην Κύπρο το επόμενο διάστημα παρά μόνον τον Νοέμβριο 2011 οπότε και προέβηκε σε γραπτή καταγγελία στο ΤΑΕ Λεμεσού. Ανέμενε τη διερεύνηση του θέματος προτού προχωρήσει με αστική αγωγή. Η έρευνα αποδείχθηκε χρονοβόρα οπότε και υπέβαλε και σχετικό παράπονο στην αστυνομία (Τεκμήριο 3). Έλαβε απάντηση στο παράπονο του μέσα Ιανουαρίου του 2013 με επιστολή της αστυνομικής Διεύθυνσης Λεμεσού ημερ. 9/1/2013 (Τεκμήριο 4). Όπως προκύπτει από την έρευνα που έγινε διαφάνηκαν τα ακόλουθα: (α) Το πωλητήριο έγγραφο αποσύρθηκε μετά από αίτηση που υποβλήθηκε από άγνωστο πρόσωπο που ενεργούσε κατ' ισχυρισμό εκ μέρους του Ενάγοντα και ο οποίος παρουσίασε υπογραμμένο πληρεξούσιο έγγραφο (Τεκμήριο 5). (β) Ο εν λόγω Drozd Vladimir δεν είναι υπαρκτό πρόσωπο και τα αναφερόμενα στο πληρεξούσιο έγγραφο στοιχεία ρωσικών διαβατηρίων που αφορούν τον Drozd Vladimir και τον Ενάγοντα είναι επίσης πλαστά. (γ) Ο Ενάγων είναι κάτοχος λιθουανικού διαβατηρίου και ουδέποτε κατείχε ρωσικό διαβατήριο. (δ) Μετά την απόσυρση του εν λόγω πωλητηρίου εγγράφου το διαμέρισμα περιήλθε στους Εναγόμενους 1-4 οι οποίοι στη συνέχεια το μεταπώλησαν στην Εναγόμενη 5 δυνάμει πωλητηρίου εγγράφου το οποίο κατατέθηκε στο Κτηματολόγιο Λεμεσού 6/11/
  13. (ε) Η πιστοποίηση του πλαστού πληρεξουσίου έγινε από τον Εναγόμενο
  14. Από πρόσφατη έρευνα που έχουν κάνει οι δικηγόροι του στο Κτηματολόγιο Λεμεσού προκύπτει ότι το διαμέρισμα έχει πλέον εγγραφεί στην Εναγόμενη 5 από τις 10/4/2009 (Τεκμήριο 6). Από έρευνα που επίσης έγινε από τους δικηγόρους του Ενάγοντα διαφάνηκε ότι το διαμέρισμα σήμερα κατέχεται από τον Εναγόμενο
  15. Ο λόγος που ζητείται το ενδιάμεσο διάταγμα εναντίον της Εναγομένης 5 είναι ότι η Εναγόμενη 5 μπορεί ανά πάσα στιγμή να μεταβιβάσει ή αποξενώσει το εν λόγω διαμέρισμα σε τρίτα πρόσωπα που ενδεχομένως να ενεργήσουν καλόπιστα. Περαιτέρω η αίτηση έγινε μονομερώς γιατί η Εναγομένη 5 είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης δεν γνωρίζει εάν έχει άλλη περιουσία κινητή ή ακίνητη και σε περίπτωση που περιερχόταν εις γνώση τους η διαδικασία υπήρχε κίνδυνος να μεταβιβάσουν ή αποξενώσουν το διαμέρισμα. Η Ένσταση της Εναγομένης 5 Η Εναγομένη 5 φέρει ένσταση στην αίτηση για τους ακόλουθους λόγους: «α. Η οπισθογράφησης πάνω στο εκδοθέν διάταγμα είναι παράτυπη και εσφαλμένη παραβαίνει την διαταγή 34 θεσμός 5 των θεσμών πολιτικής δικονομίας όπου αναφέρεται όπου κάθε διάταγμα το οποίο ζητεί από οιονδήποτε πρόσωπο να πράξει κάτι θα πρέπει να αναφέρει τον χρόνο ή τον χρόνο μετά την επίδοση του διατάγματος εντός του οποίου η πράξη πρέπει να γίνει. β. Ο ενόρκως δηλών παραλείπει να αναφέρει την μητρική του γλώσσα στην ένορκο δήλωση ημερ. 24.04.2013 την οποία υπέγραψε στις 24.04.2013 ενώπιον της Κυπριακής Πρεσβείας στις Βρυξέλλες. γ. Η ένορκος δήλωση θα έπρεπε να εγένετο στην γλώσσα του Αιτητή και να συνοδεύετο με μετάφραση της καθώς και από ένορκο δήλωση του μεταφραστή που να βεβαίωνε την μετάφραση και να ενσωμάτωνε ως τεκμήριο τόσο την πρωτότυπη ένορκο δήλωση όσο και την μετάφραση της. δ. Η ένορκος δήλωση του Αιτητή εις τα ελληνικά Παραρτήματα 2 δεν περιέχει στο κάτω αριστερό μέρος το αναγκαίο λεκτικό (jurat) σύμφωνα με την Δ.39 Θ.10 τύπος
  16. ε. Ο Αιτητής έχει αποτύχει να αποδείξει το κατεπείγον στην έκδοση του εν λόγω διατάγματος και η δικαιοδοσία των κυπριακών δικαστηρίων για έκδοση διατάγματος με μονομερή αίτηση γίνεται μόνο υπό την προϋπόθεση του υπαρκτού του επείγοντος και όταν ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου
  17. ζ. Υπάρχει παραβίασης των κανόνων της φυσικής δικαιοσύνης διότι το Δικαστήριο λαμβανομένων υπόψη των περιστατικών και γεγονότων της παρούσης υπόθεσης θα έπρεπε να είχε δώσει ευκαιρία στους Εναγομένους 5 να ακουστούν πριν να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα. η. Δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις δια την έκδοση και παραμονή εις ισχύ του εκδοθέντος Διατάγματος δηλαδή δεν υπάρχει σοβαρό ζήτημα για εκδίκαση κατά την δίκη, δεν υπάρχει πιθανότητα ο Ενάγων να δικαιούται σε θεραπεία και δεν έχει μαρτυρία το Δικαστήριο ενώπιον του κατά πόσο θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο εκτός αν εκδοθεί το Διάταγμα. θ. Ο Ενάγων Αιτητής στην παράγραφο 18 της ένορκης δήλωσης του αναφέρει ότι ουδεμία σχέση έχει με τους Εναγομένους 5 και με αυτό το δεδομένο δεν θα έπρεπε να είχε εκδοθεί το διάταγμα εναντίον των Εναγομένων
  18. ι. Ο ενόρκως δηλών δεν αποκαλύπτει στην ένορκο δήλωση του ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα για εκδίκαση ούτε αποκαλύπτει την ύπαρξη ορατής πιθανότητας επιτυχίας και περαιτέρω δεν αναφέρει οτιδήποτε κατά τρόπο ώστε να αποδεικνύεται η πιθανότητα να υποστεί ο Ενάγων ανεπανόρθωτη ζημιά. κ. Ούτε δίκαιο, ούτε εύλογο είναι κάτω από τις περιστάσεις να συνεχιστεί η ισχύς τέτοιου Διατάγματος. λ. Ούτε στην οπισθογράφηση απαίτησης, ούτε στην ένορκο δήλωση που υποστηρίζει την μονομερή αίτηση αποκαλύπτεται συζητήσιμη υπόθεση. μ. Οι Εναγόμενοι αρ. 5 κατ' ούσία και κατά νόμω δεν έχουν θέση εις την υπόθεση έναντι του Ενάγοντος. ν. Ο Αιτητής εσκεμμένως απέκρυψε ουσιαστικά γεγονότα η αποκάλυψης των οποίων θα εμπόδιζε το Δικαστήριο εις την έγκριση της μονομερούς αιτήσεως και την έκδοση του αιτηθέντος διατάγματος. ξ. Ο Αιτητής δεν κατέδειξε κανένα λόγο ότι θα ήτο αδύνατος η απονομή φυσικής και νομικής δικαιοσύνης εις μεταγενέστερο στάδιο. ο. Ενώ ο Αιτητής στην παράγραφο 11 της ένορκης δήλωσης του αναφέρει ότι πληροφορήθηκε την ύπαρξη κάποιου προβλήματος με την ιδιοκτησία του διαμερίσματος του μέσα στο 2002 και ότι εκλήθη να έρθει στην Κύπρο και τελικά όπως αναφέρει στην παράγραφο 15 της ένορκης δήλωσης του επισκέφθη την Κύπρο για το συγκεκριμένο θέμα τον Νοέμβριο του 2011 ουδεμία δικαιολογία δίνει για την καθυστέρηση του να λάβει μέτρα παρόλο που πέρασαν 9 χρόνια. π. Η ένορκος δήλωση του Αιτητή που είναι παράρτημα 1 στην ένορκο δήλωση της Πωλίνας Ιωάννου δεν θα πρέπει να ληφθεί υπόψη διότι στην σελίδα 6 αναφέρεται ότι υπογράφει στην πρεσβεία της Κύπρου στο Βέλγιο την 24.04.2013 ενώ η παρούσα αίτηση κατεχωρήθη στις 15.05.2013.» Η ένσταση βασίζεται στα άρθρα 5, 7 και 9 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6, στη Δ.39, Θ.2, Θ.10, Δ.48, Θ.4 των Θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας, στο άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου Ν. 14/60και επί της διακριτικής εξουσίας και πρακτικής του Δικαστηρίου. Η Ένορκη δήλωση εκ μέρους της Εναγομένης 5 Η ένσταση της Εναγομένης 5 υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του Γεώργιου Ολεινικίδη ο οποίος είναι διευθυντής της Εναγομένης
  19. Γνωρίζει όλα τα γεγονότα της υπόθεσης και είναι εξουσιοδοτημένος να προβεί στην παρούσα ένορκη δήλωση εκ μέρους της Εναγομένης 5 αλλά και από τον υιό του Άλεξ Ολεινικίδη ο οποίος κατοικεί στο επίδικο διαμέρισμα. Το επίδικο διαμέρισμα αγοράστηκε με αγοραπωλητήριο έγγραφο ημερ. 6/11/2011 (Τεκμήριο Γ) για το ποσό των Λ.Κ.20.000 το οποίο καταβλήθηκε. Οι πωλητές εξέδωσαν απόδειξη είσπραξης ημερ. 6/11/2000 για το ποσό των Λ.Κ.20.000 (Τεκμήριο Δ). Οι πωλητές το μεταβίβασαν επ' ονόματι της Εναγόμενης 5 στις 10/4/
  20. Αντίγραφο τίτλου ιδιοκτησίας επισυνάπτεται ως Τεκμήριο Β. Ουδείς τους ενόχλησε έκτοτε. Όπως πληροφορήθηκε το διαμέρισμα είχε αρχικά πωληθεί σε κάποιο Χριστάκη Αθανασίου με αγοραπωλητήριο έγγραφο ημερ. 15/2/1995 για το ποσό των Λ.Κ.20.
  21. Το αγοραπωλητήριο στη συνέχεια ακυρώθηκε με συμφωνία 22/6/1995 οπότε και το εν λόγω διαμέρισμα πωλήθηκε στον Ενάγοντα για το ίδιο ποσό. Η συμφωνία ακύρωσης επισυνάπτεται ως Τεκμήριο Ε. Στο έγγραφο ακύρωσης αναφέρεται ότι ο Ενάγων είναι από την Ρωσία και ότι είναι κάτοχος διαβατηρίου με αριθμό LB610555 σε αντίθεση με την ένορκη δήλωση του στην οποία ανάφερε ότι είναι από την Λιθουανία και Λιθουανός υπήκοος με αριθμό διαβατηρίου
  22. Περαιτέρω ο Ενάγων απέκρυψε ότι παλαιότερα είχε διαφορές με την εταιρεία Eryx Trading Company Ltd η οποία και του δέσμευσε το διαμέρισμα με διάταγμα του δικαστηρίου ημερ. 21/10/1998 (Τεκμήριο Ζ) στην αγωγή 7733/
  23. Η εν λόγω εταιρεία πέτυχε την έκδοση απόφασης εναντίον του Ενάγοντα για το ποσό Δολαρίων Αμερικής 105000 (Τεκμήριο Η). Το ζήτημα αυτό συνιστά ουσιώδη απόκρυψη γεγονότων που θα επηρέαζαν την κρίση του δικαστηρίου όταν εξέδιδε το διάταγμα μονομερώς. Στις 27/10/2000 ο Ενάγων προέβηκε σε σχετική δήλωση αντίγραφο της οποίας επισυνάπτεται ως Τεκμήριο Θ με την οποία συμφώνησε να μεταβιβάσει όλα τα δικαιώματα του που απέρρεαν από τη συμφωνία 22/6/1995 στην εταιρεία Eryx Trading Company Ltd με σκοπό την εξόφληση της εξ' αποφάσεως οφειλής. Υπό αυτές τις περιστάσεις υπογράφτηκε το ακυρωτικό έγγραφο ημερ. 3/11/2000 (Τεκμήριο Ι) το οποίο υπογράφτηκε εκ μέρους του Ενάγοντα από τον πληρεξούσιο αντιπρόσωπο του με βάση ειδικό πληρεξούσιο έγγραφο (Τεκμήριο Κ). Ακολούθως υπογράφτηκε το ακυρωτικό έγγραφο (Τεκμήριο Λ) και η Εναγομένη 5 στις 6/11/2000 αγόρασε το εν λόγω διαμέρισμα. Η Εναγομένη 5 δεν έχει καμία σχέση με τον Ενάγοντα ούτε οποιαδήποτε ευθύνη συνεπώς θα ήταν άδικο να δεσμευτεί η ακίνητη περιουσία της. Επισημαίνει ότι καμία σχέση δεν έχει ο ίδιος ή η Εναγομένη 5 με την Eryx Trading Company Ltd. Υιοθετεί και επαναλαμβάνει τους λόγους ένστασης και ζητά ακύρωση του εκδοθέντος διατάγματος. Ο Ενάγων ως επίσης και ο ομνύων εκ μέρους της Εναγομένης 5 αντεξετάστηκαν με άδεια του Δικαστηρίου επί ορισμένων παραγράφων των ενόρκων δηλώσεων τους. Αντεξέταση Ενάγοντα Κατά την αντεξέτασή του ο Ενάγων ανέφερε ότι διέμενε στην Κύπρο από το 1995 μέχρι το
  24. Συγκεκριμένα έφυγε από την Κύπρο 17/5/
  25. Από το 2009 διαμένει στο Βέλγιο. Δέχθηκε ότι περιήλθε σε γνώση του η πώληση του επίδικου διαμερίσματος το
  26. Ο λόγος που δεν ήρθε Κύπρο από το 2002 ήταν οικονομικά και προσωπικά προβλήματα. Τα προβλήματα εξέλιπαν το
  27. Συνέχιζε όμως να έχει οικονομικά προβλήματα γι' αυτό δεν ήρθε Κύπρο. Το ταξίδι ήταν ακριβό. Οι δικηγόροι επίσης ήταν πολύ ακριβοί. Αρνήθηκε οποιαδήποτε σχέση με την Eryx Trading Company Ltd και κάποιο κ. Kouzovine Igor. Το διαβατήριο με αριθμό LB 6010555 είναι Λιθουανικό. Αντεξέταση κ. Ολεινικίδη Κατά την αντεξέταση του ο κ. Ολεινικίδης ανέφερε ότι είναι ο μόνος διευθυντής της Εναγομένης
  28. Για την Eryx Trading Company Ltd έλαβε γνώση το
  29. Ο δικηγόρος του παρέσχε την πληροφόρηση. Είχε συναλλαγές με πολλές εταιρείες. Αν του δείξουν το διευθυντή της Eryx Trading Company Ltd τότε ίσως να μπορούσε να πει αν τον γνωρίζει ή όχι. Η αγοραπωλησία του διαμερίσματος έγινε μέσω αντιπροσώπου του. Ο δικηγόρος που τον εκπροσωπούσε τότε ήταν ο κ. Γιάννος Ιωάννου. Ο τότε διευθυντής του που τον εκπροσωπούσε τα ανέλαβε όλα μαζί του. Αρνήθηκε ότι η Εναγομένη 5 δεν πλήρωσε κανένα ποσό στους Εναγομένους 1-
  30. Πλήρωσε μετρητά στον «Λόρδο» μέσω του διευθυντή του. δικηγόρου του. Αρνήθηκε ότι απλά «ανταλλάγησαν» αποδείξεις με την Eryx Trading Company Ltd. Η απόδειξη Τεκμ. Δ του δόθηκε το
  31. Το διαμέρισμα το είδε μια εβδομάδα πριν την αγορά του μετά από διαφήμιση σε εφημερίδα. Τους το έδειξε εκπρόσωπος της εφημερίδας. Ήταν άδειο είχε σπασμένη κλειδωνιά και υπήρχαν εκτεθειμένα καλώδια από τους τοίχους. Διαμένει σ' αυτό με το γιό του από το
  32. Δεν έχει πρόθεση να το πωλήσει. Ουδέποτε ενοικίασαν το εν λόγω διαμέρισμα. Δεν γνωρίζει αν το Τεκμ. Ε συνομολογήθηκε από τον Ενάγοντα ή όχι. Τα Τεκμ. Ι και Κ τα έλαβε από τους πωλητές. Λόγοι Ένστασης (δ) και (π) Η απουσία της βεβαίωσης του Πρωτοκολλητή (Jurat) Στο σημείο (δ) της ένστασης η Εναγομένη 5 προβάλλει ότι απουσιάζει η δέουσα βεβαίωση του Πρωτοκολλητή (jurat). Σύμφωνα με την Δ. 39, Θ.15: «The person taking the affidavit shall note immediately at the foot thereof, towards the left side of the paper, the time when and the place where the affidavit is taken, and that the affidavit was sworn and signed before him; he shall sign the jurat and describe his office. (Form 35.)» Στην Ανδρέας Θεμιστοκλέους & Υιοί Λτδ κ.α. Arizona Trading Co.

(1997)1Γ ΑΑΔ 1354 κρίθηκε ότι η απουσία της βεβαίωσης και ειδικά της λέξης «ορκίστηκε» δεν ήταν θεραπεύσιμη με βάση τη Δ.64 ούτε μπορούσε να θεραπευθεί με την προσκόμιση συμπληρωματικής μαρτυρίας. Η ένορκη δήλωση που είχε προσκομιστεί έπασχε και δεν είχε καμία αποδεικτική αξία με αποτέλεσμα να πάσχει ριζικά ολόκληρη η διαδικασία. Ο Δ. Νικήτας στη σελ. 1360 ανέφερε τα ακόλουθα: «Όπως προκύπτει από τη νομολογία η Δ.39 θ. 15 καλύπτει κυρίως τις επουσιώδεις παρατυπίες στη βεβαίωση ως, λ.χ., τις λέξεις "before me" ή την καταχώριση της βεβαίωσης σε χωριστή σελίδα (βλέπε Atkin's Court Forms in Civil Proceedings, 2nd ed., vol. 3, σελ. 330). Στην περίπτωση μας παραλείπεται ολόκληρη η βεβαίωση. Και το πιο σημαντικό η λέξη "ορκίστηκε", που είναι το ουσιαστικό στοιχείο της. Το ότι υπάρχει η υπογραφή δεν μεταβάλλει την κατάσταση.. Είναι γι' αυτό που όπως παρατηρεί ο Atkin στη σελ. 325 του ίδιου τόμου: "The parties cannot waive an irregularity in the jurat"». Στην προκειμένη περίπτωση η βεβαίωση που έγινε ενώπιον του πρόξενου στις Βρυξέλλες είναι η ακόλουθη: «The present document has been signed in my presence to-day by Gedrius Gaizauskas, Signature: Consular Officer, Embassy of Cyprus, Brussels Belgium Date: 24/4/2013» Ενόψει της νομολογίας όπως έχει τεθεί κρίνω ότι η παρατυπία και ειδικότερα η απουσία της λέξης «ορκίστηκε» συνιστά παρατυπία μη θεραπεύσιμη. Δεν συμφωνώ με την εισήγηση του Δικηγόρου του Ενάγοντα ότι η ένορκη δήλωση του Ενάγοντα δεν αποτελεί μαρτυρία αλλά είναι η ένορκη δήλωση της μεταφράστριας που πρέπει να ληφθεί υπόψη. Η μεταφράστρια αναφέρει ρητά ότι έχει προβεί σε μετάφραση από τα Αγγλικά στα Ελληνικά της «ένορκης δήλωσης» του Ενάγοντα. Δεν είναι μάρτυρας γεγονότων. Αντίθετα, είναι στην ένορκη δήλωση του Ενάγοντα επισυνημμένα τα τεκμήρια και επί της μαρτυρίας αυτής στηρίζεται η Αίτηση. Λόγω της παρατυπίας αυτής στη βεβαίωση (jurat) κρίνω ότι η αίτηση πρέπει να απορριφθεί. Ένορκη Δήλωση προγενέστερη της αγωγής Πέραν των όσων ανέφερα η ακόμη και αν παρατυπία κρινόταν θεραπεύσιμη, η αίτηση πάσχει και για τον λόγο ότι η ένορκη δήλωση έγινε πριν την καταχώριση της αγωγής (λόγος ένστασης (π)). Η αγωγή καταχωρίστηκε στις 30/4/2013. Η μονομερής αίτηση καταχωρίστηκε στις 15/5/2013. Η ένορκη δήλωση υπογράφτηκε στις 24/4/2014 δηλαδή πριν την καταχώριση της αγωγής. Στην Perpetti S.P.A. v. Lounic Confectionery Ltd
(2000)1Β ΑΑΔ 960 (η οποία ουσιαστικά υιοθέτησε τα όσα λέχθηκαν στην Stavros Hotel Appartments Ltd & Others
(1994)1 AAΔ 836 και στην Βαβέλ Μπουτίκ Λτδ
(1995)1 ΑΑΔ 947) αποφασίστηκε ότι το Δικαστήριο διατηρεί δυνατότητα έκδοσης παρεμπίπτοντος διατάγματος στη βάση μαρτυρίας η οποία περιέχεται σε ένορκη δήλωση που έγινε πριν από την καταχώριση της αγωγής μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις. Σε τέτοια περίπτωση ο αιτητής έχει καθήκον να επισημάνει το γεγονός ότι η ένορκη δήλωση προηγείται χρονικά της αγωγής και να εκθέσει τις εξαιρετικές περιστάσεις - εάν υπάρχουν - έτσι ώστε το Δικαστήριο να έχει τη δυνατότητα να τροχιοδρομήσει τη διαδικασία στην ορθή της πορεία. Αίτημα, που υποβάλλεται εκ των υστέρων, για επανόρκιση του μάρτυρος που έκαμε την ένορκη δήλωση, δεν μπορεί να θεραπεύσει την ακυρότητα του παρεμπίπτοντος διατάγματος. Διαφωνώ με την εισήγηση του δικηγόρου του Ενάγοντα ότι με την επανόρκιση του μάρτυρα στο στάδιο της αντεξέτασης διορθώθηκε η παρατυπία. Στην Perpetti (πιο πάνω) στην οποία έγινε κάτι ανάλογο κρίθηκε μάλιστα ότι η αντεξέταση του μάρτυρα δεν έπρεπε να επιτραπεί ευθύς εξαρχής. Στην προκειμένη περίπτωση όχι μόνο δεν δόθηκαν εξηγήσεις κατά την έκδοση του διατάγματος αλλά δεν ζητήθηκαν οδηγίες για επανόρκιση του μάρτυρα. Ενόψει του γεγονότος αυτού η Αίτηση είναι απορριπτέα και γι' αυτό το λόγο. Μη αποκάλυψη ουσιώδους γεγονότος Παρά τα όσα ανέφερα και για σκοπούς πληρότητας η αίτηση είναι απορριπτέα και το εκδοθέν διάταγμα πρέπει να ακυρωθεί και για τον λόγο ότι ο Ενάγων απέκρυψε ουσιώδες γεγονός το οποίο αν τίθετο σε γνώση του Δικαστηρίου κατά την έκδοση του διατάγματος μονομερώς ενδεχομένως να διαφοροποιούσε την απόφασή του ως προς το κατεπείγον της αίτησης (λόγος ένστασης ν). Το Άρθρο 9
(1)του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, το οποίο παρέχει εξουσία για τη χορήγηση μονομερούς θεραπείας, προβλέπει:- «9.
(1)Κάθε διάταγμα, το οποίο το Δικαστήριο έχει εξουσία να εκδώσει δύναται, όταν αποδειχθεί το κατεπείγον ή άλλες ιδιαίτερες περιστάσεις, να εκδοθεί με αίτηση του ενός από τους διαδίκους χωρίς ειδοποίηση στον άλλο.» Το επείγον για την παροχή θεραπείας αποτελεί δικαιοδοτικό όρο. Μόνο, εφόσον καταδεικνύεται το κατεπείγον του αιτήματος, δικαιολογείται, όλως εξαιρετικά, η άσκηση δικαστικής εξουσίας στην απουσία του εναγομένου. Μόνο τότε μπορεί να συγχωρηθεί η παρέκκλιση από το θεμελιώδη κανόνα της δικαιοσύνης, να ακούσει και τα δύο μέρη πριν εκφέρει κρίση (βλ. Resola (Cyprus) Ltd v. Χάρη Χρίστου
(1998)1(Β) ΑΑΔ 598, In Re Stavros Hotel Appartments Ltd
(1994)1 ΑΑΔ 836 και In Re B.P. CYPRUS LTD
(1996)1(Β) ΑΑΔ 861) και Vuitton v. Δέρμοσακ Λτδ κ.α.
(1992)1 ΑΑΔ 1453). Στην πρόσφατη απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου, Ιερά Μητρόπολη Πάφου ν. Aristo Developers Ltd, Πολιτική Έφεση Αρ. 211/2010, 14/7/2011, λέχθηκαν τα ακόλουθα από τον Δ. Ναθαναήλ (Απόφαση πλειοψηφίας): «Είναι νομολογημένο ότι ένα διάταγμα υπόκειται σε ακύρωση όταν ελλείπει το στοιχείο του κατεπείγοντος διότι αποστερείται με τον τρόπο αυτό η δικαιοδοτική βάση και η εξουσία έκδοσης από το Δικαστήριο του διατάγματος πάνω σε μονομερή βάση (δέστε Stavros Hotel Apartments Ltd (No. 2)
(1994)1 A.A.Δ. 836, 841 και Babel Boutique Ltd
(1995)1 Α.Α.Δ. 947, 954). Όπως τονίστηκε περαιτέρω στη Χ''Βασιλείου ν. White Knight Holdings Ltd
(2004)1 Α.Α.Δ. 203, στη σελ. 207: «... Μόνο όπου συντρέχουν λόγοι που εξ αντικειμένου καθιστούν αδύνατη τη γνωστοποίηση του αιτήματος στον αντίδικο, μπορεί να δικαιολογηθεί η παρέκβαση από τα θέσμια της δικαίας δίκης και να χορηγηθεί θεραπεία χωρίς να ακουστεί η άλλη πλευρά.». Επιβεβαίωση της αρχής αυτής έγινε και στην Αίτηση της εταιρείας Quantum Telecommunications Ltd για Certiorari
(2005)1 Α.Α.Δ. 901. Παρόλο που οι αποφάσεις αυτές εξέτασαν τον κανόνα του επείγοντος στα πλαίσια της δικαιοδοσίας του Ανωτάτου Δικαστηρίου κατά τη διαδικασία χορήγησης προνομιακών ενταλμάτων, εντούτοις είναι πρόδηλο ότι το Δικαστήριο που εκδίδει ex parte το διάταγμα δύναται από μόνο του να επανεξετάσει μετά από την καταχώρηση της σχετικής ένστασης και το ζήτημα του χρόνου ως στοιχείο που εμπίπτει στα πλαίσια της όλης δικαιοδοσίας του να επικυρώσει ή να ακυρώσει το διάταγμα υπό το φως της ολότητας των γεγονότων. Οι θεραπείες που ζητούνται, το πολύπλοκο της υπόθεσης και η όλη διαφορά επιδρούν αναλόγως επί του παράγοντα του χρόνου. (δέστε Seamark Consultancy Services Limited κ.ά. ν. Joseph Lasala κ.ά.
(2007)1 Α.Α.Δ. 162, σελ. 185-186).» Δεν αποφασίζεται πρώτα αν οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν.14/1960 ικανοποιούνται και έπειτα αν συντρέχει το κατεπείγον. Το κατεπείγον εξετάζεται πρώτο, εφ' όσον αφορά δικαιοδοτικό όρο, και ανεξάρτητα από την ικανοποίηση των προϋποθέσεων του άρθρου 32 (βλ. Έλενα Αμβροσιάδου ν. Martin Coward, Εφέσεις Αρ. 3/2011 και 4/2011, 15 Ιανουαρίου 2013, (Δευτεροβάθμιο Οικογ. Δικαστήριο) με αναφορά στην Μ. & Ch. Mitsingas Trading Ltd κ.α. ν. The Timberland Co
(1997)1 ΑΑΔ 1791). O διάδικος που αιτείται το διάταγμα ή διατάγματα έχει υποχρέωση πλήρους και ειλικρινούς αποκάλυψης, οφείλει δηλαδή, να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου όλα εκείνα τα ουσιώδη γεγονότα τα οποία μπορούν να βοηθήσουν το Δικαστήριο να καταλήξει στα ορθά συμπεράσματα, (βλ. Harvardskiy Prumyslovy Holding A.S. v. 1 Daventree Resources Ltd κ.α.
(2008)1 Β ΑΑΔ 801). Στην απόφαση αυτή ο Δ. Ηλιάδης υιοθετώντας το ratio της αγγλικής υπόθεσης Brink's-Mat Ltd v. Elcombe and Others [1988] 3 All E.R. 188 συνόψισε τις αρχές αποκάλυψης ως ακολούθως (σελ. 808 - 809): «
(1)Ο αιτητής έχει υποχρέωση να προβαίνει σε πλήρη και δίκαιη αποκάλυψη όλων των ουσιωδών στοιχείων.
(2)Τα ουσιώδη στοιχεία είναι εκείνα τα οποία θα πρέπει να γνωρίζει ο Δικαστής όπως αυτά καθορίζονται από το Δικαστή και όχι από τους δικηγόρους των διαδίκων.
(3)Η υποχρέωση της αποκάλυψης δεν περιορίζεται στα γεγονότα που ήταν γνωστά στον αιτητή, αλλά και σε εκείνα που μπορούσαν να αποκαλυφθούν με μια εύλογη έρευνα.
(4)Η έκταση της έρευνας που πρέπει να γίνει εξαρτάται από τα περιστατικά της υπόθεσης που περιλαμβάνει τη (
  1. i)φύση της υπόθεσης και (
  2. ii)το επιζητούμενο διάταγμα και τα επακόλουθα της έκδοσης του για τον εναγόμενο.
(5)Το Δικαστήριο που διαπιστώνει τη μη αποκάλυψη θα πρέπει να αποστερήσει από τον αιτητή οποιοδήποτε πλεονέκτημα που έχει αποκομίσει.
(6)Η μη αποκάλυψη που οφείλεται σε αθώα συμπεριφορά ή σε μη ορθή εκτίμηση της σχετικότητας της είναι μια σημαντική πτυχή, αλλά όχι αποφασιστική στην εξέταση της μη αποκάλυψης και
(7)Κάθε παράλειψη δεν εξυπακούει την άμεση ακύρωση του διατάγματος. ..Η υποχρέωση της πλήρους αποκάλυψης δεν καλύπτει μόνο εκείνα τα γεγονότα που ήταν γνωστά στον αιτητή, αλλά επεκτείνεται και σε εκείνα τα γεγονότα τα οποία ο αιτητής θα μπορούσε να αποκαλύψει με μια εύλογη έρευνα. (Βλ. Χριστοφόρου ν. Γρηγορίου
(1995)1 ΑΑΔ 248). Αν ο αιτητής παραλείψει να συμμορφωθεί με την πιο πάνω υποχρέωση τότε το Δικαστήριο μπορεί να αρνηθεί να προβεί στην έκδοση του διατάγματος, ανεξάρτητα αν η παράλειψη ήταν αθώα ή σκόπιμη. (Βλ. Lloyds Bowmaker Ltd v. Britannia Arrow Holdings plc (Lavens, third party) [1988] 3 All E.R. 178). » Στην ένορκη του δήλωση ο Ενάγων ανέφερε ότι το 2002 του αναφέρθηκε για πρώτη φορά χωρίς να του δοθούν λεπτομέρειες από τους Εναγομένους 1-4 ότι υπήρχε κάποιο πρόβλημα και ότι έπρεπε να έρθει στην Κύπρο για να μιλήσει με τους υπεύθυνους (παρ.11). Στην αντεξέτασή του, όμως, δέχθηκε ότι περιήλθε σε γνώση του η πώληση του επίδικου διαμερίσματος το
  1. Αυτό το γεγονός το απέκρυψε από το Δικαστήριο όταν επιλήφθηκε της αίτησης μονομερώς και είναι ουσιώδες αφού θα έπρεπε να δοθεί εξήγηση ως προς την καθυστέρηση λήψης μέτρων. Μάλιστα συγκρούεται με τα όσα λέει στην ένορκη δήλωσή του (παρ. 11 - 13) ότι ουσιαστικά μέχρι το 2011 τελούσε υπό πλάνη όσον αφορά το πραγματικό πρόβλημα μεταβίβασης της ιδιοκτησίας του επίδικου διαμερίσματος. Ενόψει της κατάληξής μου δεν κρίνω αναγκαίο να εξετάσω αν ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν. 14/60και των άρθρων 4 και 5 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ.
  2. Κατάληξη Η αίτηση απορρίπτεται και το ενδιάμεσο διάταγμα ημερομηνίας 15/5/2013 ακυρώνεται. Τα έξοδα της αίτησης επιδικάζονται προς όφελος της Εναγομένης 5 και σε βάρος του Ενάγοντα, τα οποία, όπως θα αυτά υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, θα είναι πληρωτέα στο τέλος της δίκης. (Υπ.) ............... Ν. Γεωργιάδης, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής Subject: Civil/Other actions/Interim Αναφορά: Προσωρινό Διάταγμα. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.