← Κύπρος

Ρένο Παναγιώτη Αντωνιάδη κ.α. ν. Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Κυπερούντας Λτδ, Γενική Αίτηση/Έφεση αρ. 621/2013, 4/7/2014

Ρένο Παναγιώτη Αντωνιάδη κ.α. ν. Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Κυπερούντας Λτδ, Γενική Αίτηση/Έφεση αρ. 621/2013, 4/7/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2014:A281 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Λ. Καλογήρου, Π.Ε.Δ. Γενική Αίτηση/Έφεση αρ. 621/2013 Μεταξύ: Επί τοις αφορώσι τον Περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμον 22/85 και τους Περί Συνεργατικών Εταιρειών Θεσμούς -και- Επί τοις αφορώσι τους εφεσείοντες Ρένο Παναγιώτη Αντωνιάδη, Σωτήρα Αδάμου Λοϊζου και Renos Antoniades Constructors -και- Επί τοις αφορώσι τους εφεσίβλητους Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Κυπερούντας Λτδ -και- Επί τοις αφορώσι την απόφαση του Διαιτητή Λοίζου Σωτηρίου ημερ. 20/05/2013 ........... 4 Ιουλίου 2014 Για τους Εφεσείοντες: κ. Πισιάρας για Μ. Ξ. Ιωάννου & Συνεργάτες Για την Εφεσίβλητη: κ. Ν. Νεοκλέους Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την παρούσα έφεση, οι Εφεσείοντες επιδιώκουν την ακύρωση της απόφασης του διαιτητή Λοίζου Σωτηρίου ημερομηνίας 20.05.2013, με την οποία διατάχθηκαν να πληρώσουν στην Εφεσίβλητη Συνεργατική Εταιρεία το ποσό των €594.507,89 πλέον τόκους 9% από 20.05.2013 με δικαίωμα κεφαλαιοποίησης 2 φορές ετησίως, πλέον €140 έξοδα. Τα γεγονότα που περιβάλλουν την υπόθεση εκτίθενται στις ένορκες δηλώσεις που συνοδεύουν την έφεση και ένσταση, αντίστοιχα και είναι στη μεγαλύτερη τους έκταση αδιαμφισβήτητα. Έχουν ως ακολούθως:

  1. Οι Εφεσείοντες Ρένος Π. Αντωνιάδης και Σωτήρα Α. Λοϊζου, έλαβαν δάνειο από την Εφεσίβλητη με την εγγύηση της Εφεσείουσας 3 εταιρείας (Renos Antoniades Constructors) και ενυπόθηκες εξασφαλίσεις.
  2. Λόγω καθυστέρησης πληρωμής των δόσεων, η Εφεσίβλητη ενεργοποίησε την προβλεπόμενη στον Περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμο διαδικασία διαιτησίας και διορίστηκε ο κ. Λοίζος Σωτηρίου, διαιτητής, ο οποίος ειδοποίησε τους διαδίκους, ορίζοντας την υπόθεση στις 23.04.
  3. Κατά την πιο πάνω ημερομηνία παρουσιάστηκαν ενώπιον του διαιτητή, ο κ. Στέλιος Νικολάου Τμηματάρχης Β και η κα Κούλα Θεοδούλου, βοηθός γραφέα, εκ μέρους της Εφεσίβλητης και οι Εφεσείοντες 1 και 2 μαζί με το δικηγόρο τους κ. Π. Ελευθερίου για κ. Γ. Ιωάννου. Αφού κατατέθηκαν τα σχετικά με την αξίωση της Εφεσίβλητης έγγραφα από τους πιο πάνω εκπροσώπους της, οι Εφεσείοντες ζήτησαν μέσω του δικηγόρου τους αναβολή προκειμένου να λάβουν κάποια περαιτέρω στοιχεία από την Εφεσίβλητη. Ο διαιτητής ενέκρινε το αίτημα και όρισε την υπόθεση στις 20.05.2013 (βλ. πρακτικό Διαιτησίας ημερ. 23.04.2013, τεκμήριο 1 στην ένσταση).
  4. Κατά την ακρόαση της 20.05.2013 θα εμφανιζόταν ενώπιον του Διαιτητού, εκ μέρους των Εφεσειόντων ο δικηγόρος κ. Άγγελος Πισιάρας, καθόσον ο κ. Π. Ελευθερίου που είχε εμφανιστεί στην προηγηθείσα ημερομηνία, αποχώρησε από το γραφείο Μ. Ξ. Ιωάννου & Συνεργάτες, δικηγόρων των Εφεσειόντων. Καθοδόν προς τα γραφεία της ΣΠΕ Κυπερούντας, όπου θα διεξαγόταν η διαιτησία, ο κ. Πισιάρας ενεπλάκη σε οδικό ατύχημα, όπως αναφέρεται στην ένορκη δήλωση της Εφεσείουσας 2 Σωτήρας Α. Λοίζου.
  5. Ο κ. Πισιάρας ειδοποίησε τόσο τους Εφεσείοντες όσο και τον εκπρόσωπο της Εφεσίβλητης για το ατύχημα του, ενημερώνοντας τους πως δεν θα μπορούσε να παραστεί κατά την ώρα που είχε προγραμματιστεί η ακρόαση της υπόθεσης, ήτοι η ώρα 9 π.μ. Κάλεσε, ως εκ τούτου, τους Εφεσείοντες να παραστούν προσωπικά και να ζητήσουν αναβολή. Η Εφεσίβλητη δεν αμφισβητεί ότι ο δικηγόρος των Εφεσειόντων είχε εμπλακεί σε ατύχημα και έτυχαν σχετικής ενημέρωσης. Στην ένορκη δήλωση του που συνοδεύει την Ένσταση, ο κ. Στ. Νικολάου αναφέρει πως κατά την έναρξη της διαδικασίας ενημέρωσε ο ίδιος προσωπικά τον διαιτητή για το δυστύχημα του δικηγόρου και ότι θα εζητείτο, ως εκ του γεγονότος αυτού, αναβολή. Ότι αμφισβητείται είναι το τι ακολούθησε αμέσως μετά και τι λέχθηκε από τον διαιτητή και τους εφεσείοντες 1 και
  6. Η θέση των Εφεσειόντων, ως προς τα διαμειφθέντα, καταγράφεται στις παραγράφους 5.5, 5.6 και 5.7 της ένορκης δήλωσης της κας Σ. Λοίζου, ως ακολούθως: "5.5 Την εν λόγω ημερομηνία και ώρα εμφανιστήκαμε όπως είχα προαναφέρει ενώπιον του διαιτητή Λοϊζου Σωτηρίου και του αναφέραμε για το συμβάν που είχε τύχει στον δικηγόρο μας και του είπαμε να μας δώσει άλλη ημερομηνία για να μπορέσει να παραστεί ο δικηγόρος μας. Τότε ο διαιτητής μας ανάφερε επί λέξει τα ακόλουθα: «Πρέπει να δείτε τι θα κάνετε με την υπόθεση γιατί δεν σας συμφέρει να πηγαίνετε και να έρχεστε γιατί πληρώνετε έξοδα. Σας δίδω τρείς μήνες για να αποφασίσετε τι να κάνετε και να πληρώσετε το χρέος σας και θα σας ειδοποίησουμε σχετικά». Μετά από αυτό αποχωρήσαμε από την αίθουσα της διαιτησίας. 5.6 Αφού αποχωρήσαμε λοιπόν ενημερώσαμε αμέσως τον δικηγόρο μας για το τι συνέβηκε την πιο πάνω ημερομηνία. 5.7 Στις 02/07/2013 ήλθε κάποιος επιδότης και μας επέδωσε το τεκμήριο 1 το οποίο αφού πήραμε στον δικηγόρο μας, μας ανέφερε ότι εξεδόθη απόφαση εναντίον μας". Η εκδοχή της Εφεσίβλητης καταγράφεται στις παραγράφους 6 και 7 της ένορκης δήλωσης του κ. Στ. Νικολάου, ως ακολούθως: "
  7. Η αλήθεια είναι ότι τους συμβούλευσα να είναι παρόντες στην Διαδικασία της Διαιτησίας και πράγματι παρέστησαν. Κατά την έναρξη της Διαδικασίας ενημέρωσα εγώ ο ίδιος τον διαιτητή για το δυστύχημα του Δικηγόρου που θα παρευρισκόταν και ότι οι Δικηγόροι από το γραφείο του με ενημέρωσαν περί τούτου και ότι θα ζητούσαν αναβολή. Οι Εφεσείοντες-πρωτοφειλέτες όμως παραδέχθηκαν το χρέος τους, παρότι εξέφρασαν κάποιες αμφιβολίες για τις χρεώσεις των τόκων. Οι παριστάμενοι Εφεσίβλητοι μου ζήτησαν 3 μήνες παράταση για να δούμε ξανά το θέμα των τόκων και τον τρόπο διευθέτησης των καθυστερημένων δόσεων τους και ανέλαβα να μεταφέρω τα λεχθέντα στην Επιτροπεία. Μετά από τον διάλογο αυτό εξεδόθη η απόφαση από τον Διαιτητή.
  8. Αρνούμαι τον ισχυρισμό που περιέχεται στην παράγραφο 5.5 της Ενόρκου Δηλώσεως της Σωτήρας Αδάμου Λοίζου, καθ' ότι τέτοια λόγια υπό του Διαιτητού δεν ελέχθησαν και ότι ελέχθη καταγράφεται στο πρακτικό ημερομηνίας 20/5/2013 Τεκμήριον 2". Στο πρακτικό Διαιτησίας ημερομηνίας 20.05.2013, τεκμήριο 2 στην ένσταση, διαβάζουμε τα ακόλουθα: "ΔΙΑΙΤΗΤΗΣ: Λοίζος Σωτηρίου Ημερομηνία: 20/5/2013 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τους Αιτητές παρουσιάζονται ο κ. Στέλιος Νικολάου, Τμηματάρχης Β' του Τμήματος Παρακολούθησης και Ανάκτησης Χορηγήσεων της Εταιρείας, και η κ. Κούλα Θεοδούλου, Βοηθός Γραφέας. Για τους Καθ' ών η Αίτηση παρουσιάζονται στην Διαιτησία οι Πρωτοφειλέτες και Διευθυντές της Εγγυήτριας Εταιρείας. Ο κ. Στέλιος Νικολάου, Τμηματάρχης Β' του Τμήματος Παρακολούθησης και Ανάκτησης Χορηγήσεων της Εταιρείας, και η κ. Κούλα Θεοδούλου Βοηθός Γραφέας καταθέτουν την απαίτηση της εταιρείας, ήτοι: Υπόλοιπο δανείου δυνάμει γραμματίου υπ' αριθμό 7220920-1 για ποσό €594.507,89 και τόκος προς 9% ετησίως από 20/5/2013 μέχρι τελείας εξοφλήσεως. Παρουσιάζουν προς τούτο τα σχετικά έγγραφα, ήτοι: α) Τη Συμφωνία Δανείου ημερομηνίας 16/9/2008 β) Το έγγραφο υποθήκης ημερομηνίας 16/9/2008 γ) Τη Σύμβαση Εγγύησης ημερομηνίας 16/9/2008 δ) Κατάσταση Λογαριασμού ημερομηνίας 22/4/2013 για υποστήριξη της απαίτησης της Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Κυπερούντας. Έγγραφα που μονογράφονται από τον Διαιτητή: Ζητούν την έκδοση Διαιτητικής Απόφασης εναντίον των καθ' ών η αίτηση. Οι καθ' ών η αίτηση ειδοποιήθηκαν κατάλληλα. Για τους καθ' ών η αίτηση παρουσιάζονται στην Διαιτησία οι Πρωτοφειλέτες και Διευθυντές της Εγγυήτριας Εταιρείας. Ο κ. Στέλιος Νικολάου ενημερώνει τον Διαιτητή ότι πήρε τηλεφώνημα από το Δικηγορικό Γραφείο Γιάννη Ιωάννου σήμερα το πρωί γύρω στις 8.45 π.μ. που τον πληροφορούσαν ότι ο δικηγόρος που θα εκπροσωπούσε το γραφείο τους είχε αυτοκινητιστικό δυστύχημα και δεν μπορούσε να παρευρεθεί. Ζητούσαν δε αναβολή. Οι Πρωτοφειλέτες όμως οι οποίοι και παρουσιάστηκαν παραδέχθηκαν το χρέος τους, παρ' ότι εξέφρασαν κάποιες αμφιβολίες για τις χρεώσεις των τόκων. Ο κ. Στέλιος Νικολάου αναφέρει ότι οι τόκοι υπολογίστηκαν με ακρίβεια βάσει της σχετικής σύμβασης. Οι Πρωτοφειλέτες ζητούν παράταση τριών μηνών για να εξετάσουν ξανά το θέμα των τόκων τον τρόπο διευθέτησης των καθυστερημένων δόσεων τους, οπότε και θα τοποθετηθούν ανάλογα. Ο κ. Στέλιος Νικολάου, Τμηματάρχης Β' του Τμήματος Παρακολούθησης και Ανάκτησης Χορηγήσεων της Εταιρείας αναφέρει ότι θα μεταφερθούν τα λεχθέντα στην επιτροπή. Διαιτητής: α) Εκδίδω απόφαση υπέρ των Αιτητών και εναντίον των Καθ' ών η Αίτηση, αλληλεγγύως και/ή κεχωρισμένως για το ποσό των €594.507,89 πλέον τόκοι προς 9% ετησίως από 20/5/2013 μέχρις εξοφλήσεως, πλέον έξοδα Διαιτησίας εκ €120.00". Κατόπιν άδειας του Δικαστηρίου, ο ενόρκως δηλών Στ. Νικολάου, αντεξετάστηκε επί του περιεχομένου της ένορκης του δήλωσης, σε σχέση με τα διαμειφθέντα ενώπιον του διαιτητού κατά την συνεδρία της 20.05.
  9. Του υποβλήθηκε από το συνήγορο των Εφεσειόντων πως οι Εφεσείοντες δεν αποδέχθηκαν το χρέος τους και δεν συγκατατέθηκαν όπως εκδοθεί απόφαση εναντίον τους. Απάντησε πως οι Εφεσείοντες αποδέχθηκαν το χρέος τους και η μόνη τους επιφύλαξη αφορούσε τους τόκους, αναφέροντας πως είναι ψηλό το επιτόκιο. Του υποβλήθηκε, επίσης, ότι ζήτησαν αναβολή και ο διαιτητής τους είπε: "Πρέπει να δείτε τι θα κάμετε γιατί θα πηγαίνετε και θα έρχεστε και θα πληρώνετε έξοδα". Ο κ. Νικολάου, παρόλο που αρνήθηκε την υποβολή, πρόσθεσε πως ο διαιτητής λέει σε πολλούς αυτά τα λόγια για σκοπούς εξοικονόμησης εξόδων. Νομική Πτυχή Με βάση το άρθρο 52

(4)του Περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου (Ν.22/1985 όπως έχει τροποποιηθεί, στη συνέχεια "ο Νόμος") οποιοδήποτε πρόσωπο θεωρεί τον εαυτό του αδικημένο από διαιτητική απόφαση, μπορεί να υποβάλει έφεση εντός 21 ημερών από την ημέρα που του γνωστοποιείται η απόφαση. Παρενθετικά σημειώνεται πως στην εξεταζόμενη περίπτωση δεν τελεί υπό αμφισβήτηση το εμπρόθεσμο καταχώρισης της Έφεσης, εφόσον η απόφαση επιδόθηκε στους Εφεσείοντες στις 02.07.2013 και η έφεση καταχωρήθηκε στις 19.07.2013. Οι λόγοι για τους οποίους μπορεί να ακυρωθεί μια διαιτητική απόφαση, καθορίζονται περιοριστικά στο άρθρο 20
(2)του Περί Διαιτησίας Νόμου Κεφ. 4, το οποίο προβλέπει τα ακόλουθα: "όταν ο διαιτητής ή ο επιδιαιτητής επέδειξε κακή συμπεριφορά ή χειρίστηκε κακώς την υπόθεση ή όταν η διαιτησία διεξάχθηκε παράτυπα ή η διαιτητική απόφαση εκδόθηκε παράτυπα, το Δικαστήριο δύναται να ακυρώσει τη διαιτητική απόφαση". Τέσσερις, συνεπώς, είναι οι περιπτώσεις στις οποίες το Δικαστήριο δύναται να ακυρώσει τη διαιτητική απόφαση: α) όταν ο διαιτητής επιδεικνύει κακή συμπεριφορά, β) όταν χειρίζεται κακώς την υπόθεση, γ) όταν διεξάγεται παράτυπα η διαδικασία και δ) όταν η διαιτητική απόφαση εκδίδεται παράτυπα. Έχει νομολογηθεί πως το έργο των διαιτητών είναι οιονεί δικαστικό και η αποστολή τους είναι δικαστική. Οι διαιτητές, κατά την εκδίκαση της υπόθεσης, οφείλουν να ακολουθούν και να συμμορφώνονται με τις βασικές αρχές δικαίου και τους κανόνες της φυσικής δικαιοσύνης (βλ. Τράπεζα Κύπρου V. Dynacon Ltd κ.α.
(1999)1 Α.Α.Δ. 717, Σολωμού V. Laiki Cyprialife Ltd
(2010)1 Α.Α.Δ.687, Α. Ν. Stasis Estates Co Ltd V. G.M.P. Katsambas Ltd
(2001), Α.Α.Δ.2006). Όπως υποδεικνύεται στην απόφαση Σολωμού V. Laiki Cyprialife (πιο πάνω), με αναφορά και στο σύγγραμμα Russell on Arbitration, 23η έκδοση σελ. 375 παρ. 7-056, τα Δικαστήρια ήταν πάντοτε απρόθυμα να επεμβαίνουν στις διαιτητικές διαδικασίες, εκτός όπου η νομοθεσία παρέχει ρητά τέτοια δυνατότητα, οι δε αποφάσεις των διαιτητών γενικώς δεν ήταν δεκτικές αναθεώρησης από το Δικαστήριο, εκτός στο βαθμό που ο διαιτητής υπερέβη τη δικαιοδοσία του ή ενήργησε κατά τρόπο πασιφανή εναντίον των αρχών της φυσικής δικαιοσύνης. Όπως επεξηγήθηκε και στην αναφερθείσα πιο πάνω υπόθεση Τράπεζα Κύπρου V. Dynacon Ltd ο όρος "ανάρμοστη συμπεριφορά" ("misconduct") περιλαμβάνει κάθε μορφή συμπεριφοράς η οποία τείνει να διασαλεύσει και να καταστρέψει την εμπιστοσύνη την οποία οι διάδικοι ή εκάτερος από αυτούς πρέπει να έχει στους διαιτητές ότι θα καταλήξουν σε δίκαιη απόφαση. Επίσης, στην υπόθεση Σολωμού V. Laiki Cyprialife (πιο πάνω), λέχθηκε ότι η έννοια του 'misconduct' επεκτείνεται και στις περιπτώσεις λανθασμένης λήψης ή αποκλεισμού μαρτυρίας (βλ. επίσης Panicos Harakis Ltd V. The Official Receiver
(1978)1 C.L.R. 15). Οι Εφεσείοντες παραπονούνται πως ο διαιτητής, παραβιάζοντας τους κανόνες της φυσικής δικαιοσύνης, αρνήθηκε το αίτημα αναβολής, λόγω της δικαιολογημένης απουσίας του δικηγόρου τους και εξέδωσε απόφαση χωρίς να τους δώσει το δικαίωμα να ακουστούν. O ευπαίδευτος συνήγορος τους, επισημαίνοντας τις ιδιαιτερότητες της υπόθεσης, λόγω του δυστυχήματος που είχε ο δικηγόρος καθώς και το αίτημα που είχε υποβληθεί, έστω και τηλεφωνικώς, όπως παραδέχονται οι Εφεσίβλητοι, εισηγήθηκε πως υπήρξε "κακοδιαχείριση" εκ μέρους του διαιτητή, όπως έχει ερμηνευθεί ο όρος από το νομολογία. Ακόμη και εάν γίνει αποδεκτό ότι τα γεγονότα διαδραματίστηκαν, όπως καταγράφονται στο πρακτικό Τεκμήριο 2, και πάλι η απόφαση του διαιτητή θα πρέπει να ακυρωθεί, κατέληξε ο συνήγορος, καθόσον προκύπτει σαφώς ότι οι Εφεσείοντες εξέφρασαν αμφιβολίες για τις χρεώσεις των τόκων. Η Εφεσίβλητη, υποστηρίζει πως οι Εφεσείοντες ανεγνώρισαν και αποδέχθηκαν το χρέος τους. Ότι λέχθηκε κατά τη διάρκεια της διαιτησίας, επεσήμανε ο ευπαίδευτος συνήγορος τους, είναι καταγραμμένο στο πρακτικό Τεκμήριο
  1. Όσα υποστηρίζουν στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση παρέμειναν μετέωρα εφόσον έχουν αντικρουσθεί τόσο από τη μαρτυρία του κ. Στ. Νικολάου όσο και από το πρακτικό που τηρήθηκε από τον διαιτητή. Έχω εξετάσει τις εκατέρωθεν θέσεις των διαδίκων καθώς και τις εισηγήσεις των ευπαίδευτων συνηγόρων τους, σε σχέση με τα αμφισβητούμενα γεγονότα. Όπως διαφάνηκε, δεν υπάρχει ουσιαστική διάσταση ως προς τα λεχθέντα από τον διαιτητή και τους Εφεσείοντες 1 και
  2. Είναι παραδεκτό πως είχε ενημερωθεί ο διαιτητής για την αδυναμία του δικηγόρου των Εφεσειόντων να εμφανιστεί, λόγω του τροχαίου ατυχήματος στο οποίο είχε εμπλακεί. Τέθηκε, περαιτέρω υπόψιν του το αίτημα του δικηγόρου για αναβολή, όπως είχε διαβιβαστεί στον εκπρόσωπο της Εφεσίβλητης κ. Στ. Νικολάου. Υπό αυτές τις περιστάσεις, ήταν ανεπίτρεπτη η όποια συνομιλία ακολούθησε μεταξύ του διαιτητή και των Εφεσειόντων 1 και
  3. Ο διαιτητής όφειλε να αποφασίσει το αίτημα που είχε υποβληθεί για αναβολή της συζήτησης της διαιτησίας την ορισθείσα εκείνη ημέρα. Αντ' αυτού, ρώτησε τους Εφεσείοντες εάν αποδέχονται το χρέος τους, προκειμένου να μην ταλαιπωρούνται και να αποφευχθούν περιττά έξοδα, όπως συνάγεται από τη μαρτυρία του κ. Στ. Νικολάου. Ο διαιτητής, γνωρίζοντας ότι οι Εφεσείοντες είχαν διορίσει δικηγόρο να τους εκπροσωπήσει στη διαιτητική διαδικασία, ο οποίος την ορισθείσα εκείνη δικάσιμο δεν παρουσιάσθηκε για το λόγο που έχει αναφερθεί, προσπάθησε να ανιχνεύσει, στην απουσία του δικηγόρου των εφεσειόντων, κατά πόσο είναι αποδεκτό το χρέος από τους Εφεσείοντες. Η ενέργεια του αυτή κρίνεται αντικανονική και συνιστά λόγο ακύρωσης της απόφασης για κακό χειρισμό, όπως ο όρος έχει ερμηνευθεί από την νομολογία. Στο σύγγραμμα Russell on the Law of Arbitration (18η έκδοση) στη σελίδα 217, αναφέρεται πως ο διαιτητής έχει υποχρέωση να δίδει και στα δύο μέρη τη δυνατότητα να ακουστούν (". the arbitrator has a general obligation to give both sides a fair chance of being heard..". Στην προκείμενη υπόθεση, ο διαιτητής, ενεργώντας με τον πιο πάνω τρόπο και διεξάγοντας ουσιαστικά τη διαδικασία, στην απουσία του δικηγόρου των Εφεσειόντων, αποστέρησε από αυτούς το δικαίωμα τους να ακουστούν. Πουθενά στο πρακτικό αναφέρεται ότι οι Εφεσείοντες έπαυσαν το δικηγόρο τους, ή ότι επιθυμούσαν να ακουστεί η υπόθεση στην απουσία του. Είναι, βέβαια, η θέση της Εφεσίβλητης ότι οι Εφεσείοντες αναγνώρισαν και αποδέχθηκαν το χρέος τους. Η εισήγηση δεν ευσταθεί. Από το ίδιο το πρακτικό ημερ. 20.05.2013 (τεκμήριο 2 στην ένσταση) προκύπτει πως οι Εφεσείοντες είχαν εκφράσει κάποιες επιφυλάξεις για το χρέος τους. Συνεχίζει δε με τα ακόλουθα: ".. Οι πρωτοφειλέτες ζητούν παράταση τριών μηνών για να εξετάσουν ξανά το θέμα των τόκων, τον τρόπο διευθέτησης των καθυστερημένων δόσεων τους, οπότε και θα τοποθετηθούν ανάλογα". Ακολουθεί δήλωση του κ. Στ. Νικολάου, ότι θα διαβίβαζε τα λεχθέντα στην Επιτροπή και στη συνέχεια η απόφαση του διαιτητή, χωρίς να δώσει οποιαδήποτε εξήγηση για την ζητηθείσα από τους Εφεσείοντες παράταση 3 μηνών για να εξετάσουν ξανά το θέμα των τόκων κ.λ.π. καθώς και για τις αμφιβολίες που είχαν εκφράσει επί των χρεώσεων των τόκων. Είναι, συνεπώς, βάσιμη η εισήγηση των Εφεσειόντων πως δεν αποδέχθηκαν το χρέος τους και δεν συγκατατέθηκαν όπως εκδοθεί απόφαση εναντίον τους, γεγονός που επιβεβαιώνεται από το ίδιο το πρακτικό του διαιτητή. Εφόσον οι Εφεσείοντες είχαν εκφράσει επιφυλάξεις για τις χρεώσεις των τόκων, ο διαιτητής όφειλε να εξετάσει και αποφασίσει αυτό το ζήτημα. Αντ΄αυτού, εξέδωσε απόφαση ως η αξίωση της Εφεσίβλητης, χωρίς να αιτιολογήσει την κατάληξη του. Αυτό συνιστά πρόσθετο λόγο για την ακύρωση της απόφασης, ανεξάρτητα από την αναφερθείσα ανωτέρω κακοδιαχείριση, με την εκδίκαση της υπόθεσης στην απουσία του δικηγόρου των Εφεσειόντων. Για τους πιο πάνω λόγους, η αίτηση επιτυγχάνει και η διαιτητική απόφαση παραμερίζεται. Τα έξοδα της αίτησης επιδικάζονται υπέρ των Εφεσειόντων και εναντίον της Εφεσίβλητης, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.)...................................... Λ. Καλογήρου, Π.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής ../ε.χ. Subject: Civil/Geniki Aitisi/Interim Αναφορά: Ακύρωση απόφασης Διαιτητή cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.