Γιώργου Φιλιππίδη κ.α. ν. OJSC Bank of Moscow κ.α., Αγωγή Αρ. 3574/12, 18/9/2014

Γιώργου Φιλιππίδη κ.α. ν. OJSC Bank of Moscow κ.α., Αγωγή Αρ. 3574/12, 18/9/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2014:A326 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ENΩΠΙΟΝ: Τ. Ψαρά-Μιλτιάδου, Π.Ε.Δ. Αγωγή Αρ. 3574/12 Μεταξύ:

1. Γιώργου Φιλιππίδη
2. Oneworld Ltd Εναγόντων και
3. OJSC Bank of Moscow
4. Mikhail Kuzovlev Εναγομένων ---------------------------- (γ) Αίτηση υπό Εναγόμενου 2 ημερ. 4.11.2013 για έκδοση Διατάγματος αναστολής της ισχύος και/ή παραμερισμού του διατάγματος για σφράγιση του κλητηρίου εντάλματος στα πλαίσια της Γεν. Αίτησης 634/12 κ.α. 18 Σεπτεμβρίου 2014 Για Εναγόμενο 2-Αιτητή: κ. Λ. Πασχαλίδης Για Ενάγοντες-Καθ' ων η Αίτηση: κ. Χρ. Κληρίδης ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα αίτηση ο Αιτητής-Εναγόμενος 2 επιδιώκει: Α. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να αναστέλλεται η ισχύς και/ή να απορρίπτεται και/ή να ακυρώνεται και/ή να παραμερίζεται, το Διάταγμα ημερομηνίας 31.7.2012 για την σφράγιση του κλητηρίου της πιο πάνω αγωγής το οποίο εκδόθηκε στα πλαίσια της γενικής Αίτησης του Ε.Δ. Λεμεσού υ' αρ. 634/
5. Β. Διάταγμα με το οποίο να αναστέλλεται η ισχύς και/ή να απορρίπτονται και/ή να ακυρώνονται και/ή να παραμερίζονται, στην έκταση και στο πλαίσιο που αφορούν τον αιτητή τα ακόλουθα: (α) Το κλητήριο ένταλμα της αγωγής και/ή (β) Το Διάταγμα για υποκατάστατο επίδοση του κλητήριου εντάλματος της πιο πάνω αγωγής κατά του εναγόμενου 2-αιτητή στον κ. Petr Zaytzev, Αγίου Φανουρίου 7 Αγ. Αθανάσιος 4103, Λεμεσός Κύπρος. Γ. Διάταγμα με το οποίο να παραμερίζεται η επίδοση και/ή η υποκατάστατος επίδοση του Κλητήριου Εντάλματος και των λοιπών επιδοθέντων εγγράφων. Η νομική βάση της Αίτησης είναι η Δ.2 θ.1, 2, 3, Δ.5 θ. 4, 9, 10, Δ.5Α, Δ.6 θ1(στ), θ, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, Δ.9 θ.1, 4, 5, 6, 7, 10, 11, Δ.16 θ. 9, Δ.27 θ. 3, Δ.48 θ. 1-4, 8, 9, 12, 13, Δ.51 θ.1, 2Α και 4 Δ.64 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στον Περί της Σύμβασης περί την εν τη Αλλοδαπή Επιδόσεως Δικαστικών και Ετέρων Εγγράφων σε Αστικές και Εμπορικές Υποθέσεις Νόμο Ν.40/82και ειδικότερα αλλά χωρίς περιορισμό στα αρ. 1-3, 5-10, 12, 15 και 19, στα άρθρα 22 και 22Α του περί Δικαστηρίων Νόμου Ν.14/60και στις εγγενείς εξουσίες και γενική πρακτική του Δικαστηρίου. Την πραγματική βάση της αίτησης αποτελεί η ένορκη δήλωση του Αντρέα Ρήγα, δικηγόρου εκ των δικηγόρων του Εναγομένου
6. Με την Αγωγή Αρ. 3574/2012, οι Ενάγοντες αξιώνουν εναντίον της Εναγομένης 1 (η οποία είναι εμπορική τράπεζα με έδρα την Ρωσία) και του Εναγομένου 2 (ο οποίος είναι ο Διευθύνων Σύμβουλος της Εναγομένης 1 με διαμονή στη Ρωσία), γενικές και ειδικές αποζημιώσεις για κατ' ισχυρισμόν δυσφήμιση ή και κακόβουλη ψευδολογία η οποία, σύμφωνα με την οπισθογράφηση του κλητηρίου εντάλματος, «δημοσιεύτηκε με λόγια και/ή γραπτώς στο πλαίσιο δημόσιας συζήτησης «Forum» για επιχειρήσεις και επενδύσεις Ρωσία- Κύπρος στη Λεμεσό κατά ή περί την 10.2.2012». Oι Αιτητές στην Γενική Αίτηση 634/12 είναι η μεν Ενάγουσα 1 εταιρεία παροχής υπηρεσιών διαχείρισης εταιρειών και διεθνούς εμπιστεύματος, ο δε Ενάγων 2 ιδιοκτήτης και εκτελεστικός διευθυντής αυτής. Η Αγωγή Αρ. 3574/2012 καταχωρήθηκε μετά που οι Ενάγοντες έλαβαν άδεια για σφράγιση του κλητηρίου εντάλματος στην εν λόγω αίτηση. Η σχετική άδεια δόθηκε με Διάταγμα του Δικαστηρίου (κ. Γ. Στυλιανίδης Α.Ε.Δ.) ημερομηνίας 31.07.2012 που εκδόθηκε στα πλαίσια της Γενικής Αίτησης Αρ. 634/2012 στη βάση μονομερούς αίτησης των Εναγόντων ημερομηνίας 31.7.
7. Η εν λόγω αίτηση συνοδευόταν από ένορκο δήλωση του Ενάγοντα 1, Γιώργου Φιλιππίδη ημερομηνίας 31.7.2012 Η επίδοση προς τον Εναγόμενο 2 αρχικά επιτεύχθηκε με διάταγμα το οποίο ακυρώθηκε εκ συμφώνου. Συγκεκριμένα, πριν την καταχώρηση της παρούσας αίτησης, κατόπιν εμφάνισης υπό διαμαρτυρία και εξασφάλιση σχετικής άδειας Δικαστηρίου, ο Εναγόμενος 2 καταχώρησε στις 8.2.2013 , αιτήσεις, για παραμερισμό και/ή ακύρωση του διατάγματος σφράγισης του κλητηρίου εντάλματος της αγωγής, ημερομηνίας 31.7.12 που εκδόθηκε στα πλαίσια της Γενικής Αίτησης του Ε.Δ. Λεμεσού υπ' αρ. 634/12 και του Διατάγματος ημερομηνίας 8.10.2012 με το οποίο δόθηκε άδεια για επίδοση της ειδοποίησης του κλητηρίου της αγωγής εκτός δικαιοδοσίας ως επίσης και της συνακόλουθης ισχυριζόμενης επίδοσης. Τελικά επί των αιτήσεων αυτών, οι Ενάγοντες εμφανίσθηκαν και αποδέχτηκαν τόσο τον παραμερισμό της επίδοσης της επίδοσης της ειδοποίησης του κλητηρίου και των λοιπών επιδοθέντων εγγράφων όσο και του Διατάγματος ημερομηνίας8.10.12 με το οποίο δόθηκε άδεια για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας. Τα επί του προκειμένου είναι καταγραμμένα στο πρακτικό του Δικαστηρίου ημερομηνίας 30.4.2013 και αποτελούν σχετική απόφαση του Δικαστηρίου ημερ. 30.4.2013 με την οποία η αίτηση του Εναγομένου 2, στον βαθμό και στην έκταση που αποσκοπούσε στον παραμερισμό και ακύρωση της επίδοσης και του σχετικού Διατάγματος 8.10.2012, επιτύγχανε. Κατά τα λοιπά ισχύει το ιστορικό της διαδικασίας, όπως παρατέθηκε στις αποφάσεις μου επί των αιτήσεων (α) και (β). Εν όψει των πιο πάνω - σύμφωνα πάντα με τον ενόρκως δηλούντα - «το μόνο που παρέμεινε προς εκδίκαση ήταν η αίτηση παραμερισμού της σφράγισης στα πλαίσια της Γεν. Αίτησης 634/
8. Η εν λόγω αίτηση ορίστηκε εκ νέου στις 20.5.2013 οπόταν και "λόγω της επιτυχίας της αίτησης για παραμερισμό της επίδοσης και του σχετικού διατάγματος", αποσύρθηκε άνευ βλάβης των δικαιωμάτων του εναγόμενου 2 με την επιφύλαξη όπως ο τελευταίος αμφισβητήσει εκ νέου το Διάταγμα σφράγισης ως επίσης και το θέμα δικαιοδοσίας του Δικαστή που προέβη αρχικά στην έκδοση του, σε περίπτωση που οι ενάγοντες θα προέβαιναν σε νέα προσπάθεια επίδοσης της αγωγής.» Ο Εναγόμενος 2 προχωρεί στην παρούσα υπό κρίση αίτηση προβάλλοντας τους ακόλουθους λόγους για ακύρωση του διατάγματος σφράγισης. «Η παρούσα αγωγή φέρεται να εδράζεται επί ισχυριζόμενης δυσφήμισης στην οποία προέβη αλλοδαπός στην Κύπρο. Περαιτέρω η καθ' ισχυρισμό δυσφήμιση φέρεται να έγινε υπό την μορφή συκοφαντίας ως επίσης και λιβέλου. Το κλητήριο ένταλμα της παρούσας αγωγής δεν αναφέρει οποιεσδήποτε λεπτομέρειες έστω τις στοιχειώδεις λεπτομέρειες που απαιτούνται από τον Νόμο, τους Κανονισμούς και την Νομολογία για κλητήρια γενικής οπισθογράφησης στην βάση δυσφήμισης επομένως τα μόνα γεγονότα τα οποία φαίνεται να αποτελούν το ισχυριζόμενο πραγματικό υπόβαθρο επί του οποίου καταχωρήθηκε η παρούσα αγωγή είναι αυτά που αναφέρονται στην αίτηση για σφράγιση του κλητήριου εντάλματος και την ένορκη δήλωση του που την συνοδεύει και την οποία επισυνάπτω στην παρούσα ως Τεκμήριο
9. Η αναφορά μου στην εν λόγω δήλωση και η παράθεση της ως Τεκμήριο στην παρούσα γίνεται χωρίς καμία παραδοχή ως προς την αλήθεια του περιεχομένου της αλλά γίνεται απλά για σκοπούς αναφοράς στα γεγονότα που οι ίδιοι οι ενάγοντες έθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου για να πετύχουν την σφράγιση του κλητήριου ως επίσης και για να πείσουν ότι τα Κυπριακά Δικαστήρια έχουν δικαιοδοσία να δικάσουν την παρούσα υπόθεση. Οι εν λόγω αναφορές μου επομένως γίνονται με πλήρη επιφύλαξη των δικαιωμάτων των εναγομένων να αμφισβητήσουν την εν λόγω μαρτυρία στο μέλλον εάν αυτό καταστεί αναγκαίο. Η παρούσα περίπτωση αφορά δυσφήμιση από αλλοδαπό και ενέχει «αλλοδαπό στοιχείο» (foreign element). Από συμβουλή που λαμβάνω από το Γεώργιο Τριανταφυλλίδη, όταν υπάρχει αυτό το αλλοδαπό στοιχείο θα πρέπει ο ενάγοντας να πείσει το Δικαστήριο ότι τα δικαστήρια της Κύπρου είναι τα πιο κατάλληλα, από πλευράς δικαιοδοσίας, να εκδικάσουν την υπόθεση, δηλαδή ότι τα Κυπριακά Δικαστήρια είναι και το «forum conveniens». Στην παρούσα υπόθεση τα στοιχεία που παράθεσαν οι ενάγοντες για να πείσουν το Κυπριακό Δικαστήριο ότι κέκτηται δικαιοδοσίας και ότι είναι το καταλληλότερο forum για να εκδικαστεί η παρούσα υπόθεση, ουδόλως πληρούν τις σχετικές προϋποθέσεις Συγκεκριμένα, το κλητήριο ένταλμα αναφέρει μόνο ότι αφορά σε προφορική και/ή γραπτή δυσφήμιση των εναγομένων εναντίον των εναγόντων που έγινε στις 10/2/12 στην Λεμεσό και καμία άλλη λεπτομέρεια δεν δίνεται ούτε καν οι λεπτομέρειες που απαιτούνται από τους Κανονισμούς και την Νομολογία που σκοπός τους είναι να αποκαλύπτεται ξεκάθαρα ποια η ακριβής βάση της αγωγής και το περιεχόμενο της δημοσίευσης για την οποία παραπονείται ο ενάγοντας. Η ένορκη δήλωση στην οποία προέβη ο ενάγοντας 1 για να πετύχει την σφράγιση του κλητήριου, ως επίσης και τα επισυναπτόμενα σε αυτή τεκμήρια, αναφέρουν ότι ο εναγόμενος 2 είναι εκτελεστικός διευθύνων σύμβουλος της εναγομένης 1 και πρόεδρος του Ρωσό-κυπριακού Συνδέσμου επενδύσεων και επιχειρήσεων και ως πρόεδρος του Συνδέσμου κλήθηκε να μιλήσει σε συνέδριο στην Λεμεσό αναφορικά με τις επιχειρηματικές και επενδυτικές σχέσεις Κύπρου Ρωσίας. Οι ενάγοντες δεν ήταν παρόντες στο εν λόγω συνέδριο ούτε και ήταν άμεσοι λήπτες των όσων λέχθηκαν προφορικά ή των όσων περιέχονταν στις διαφάνειες. Για τα όσα λέχθηκαν από τον εναγόμενο 2 αυτοί τα πληροφορήθηκαν από τρίτους και από έρευνα στο διαδίκτυο. Σημειώνω ότι δεν δίνεται καμία λεπτομέρεια αναφορικά με τα στοιχεία των εν λόγω τρίτων προσώπων ή οποιοδήποτε άλλο στοιχείο που να αποκαλύπτει την πηγή της εν λόγω γνώσης των εναγόντων πέραν από τα 2 δημοσιεύματα που επισύναψαν ως Τεκμήριο. Όσον αφορά τις διαφάνειες δεν προσφέρεται καμία μαρτυρία ή εξήγηση για το αν όντως είναι αυτές που χρησιμοποιήθηκαν στο συνέδριο ή αν ήταν μόνο αυτές ή για το πώς περιήλθαν στην κατοχή των εναγόντων εφόσον οι ίδιοι δεν ήταν παρόντες. Σύμφωνα πάντα με τους ενάγοντες σε κανένα σημείο του συνεδρίου ή της ομιλίας του εναγομένου 2 και των διαφανειών που κατ' ισχυρισμό συνόδευαν την εν λόγω ομιλία, αυτοί κατονομάζονται ή δακτυλοδείχνονται ή γίνονται αντικείμενο ρητής αναφοράς. Σε κανένα από τα τεκμήρια που επισύναψαν στην ένορκη δήλωση τους οι ενάγοντες, αναφέρεται είτε το όνομα τους είτε οποιοδήποτε άλλο στοιχείο από το οποίο να προκύπτει τουλάχιστον εκ πρώτης όψεως ξεκάθαρη αναγνώριση ή ταυτοποίηση των ιδίων, στοιχείο το οποίο εν πάση περιπτώσει είναι απαραίτητο συστατικό στοιχείο του αστικού αδικήματος της δυσφήμισης με το σχετικό βάρος απόδειξης να πέφτει στους ώμους των εναγόντων. Στα εν λόγω τεκμήρια παρουσιάζονται χειρόγραφες επεμβάσεις η προέλευση των οποίων είναι άγνωστη και ανεξήγητη και οι οποίες έγιναν με σκοπό την παραπλάνηση του Δικαστηρίου. Η βάση της αγωγής των εναγόντων όπως προκύπτει από την ένορκη δήλωση τους στηρίζεται σε κάποιους γενικούς και εντελώς υποθετικούς ισχυρισμούς ότι δήθεν κατά την ακρόαση θα αποδείξουν ότι η ομιλία και οι διαφάνειες του εναγόμενου 2 αφορούσαν το άτομο τους παρά το ότι οι ίδιοι παραδέχονται και ενόρκως και μέσω των τεκμηρίων τους ότι η ομιλία και οι διαφάνειες του εναγομένου 2 αναφέρονταν απλά σε 52 Κυπριακές εταιρείες, δόλιες ενέργειες Ρώσων υπηκόων ήτοι των κυρίων Borodin και Akulinin οι οποίοι και κατονομάζονται ξεκάθαρα, δολοπλοκίες και απάτες που έγιναν στην Ρωσία, ποινικές και αστικές, διαδικασίες και διώξεις που διεξάγονται στην Ρωσία, συνδρομή που παρέχεται από την ΜΟΚΑΣ για σκοπούς διευκόλυνσης των πιο πάνω Ρώσικων διαδικασιών και εσωτερικές έρευνες των διαφόρων Ρωσικών αρχών και τραπεζών για ενδεχόμενες παραβιάσεις στην Ρωσία. Δεν υπάρχει τίποτε δηλαδή στην μαρτυρία των εναγόντων που να δείχνει οποιαδήποτε σχέση των ισχυρισμών τους είτε με τους ιδίους είτε με θέματα που λαμβάνουν χώρα στην Κυπριακή Δημοκρατία. Αντίθετα, από την ίδια την μαρτυρία που προσκόμισαν οι ενάγοντες προκύπτει ότι το όλο πνεύμα της ομιλίας του εναγομένου 2 φαίνεται να σχετιζόταν και να αφορούσε εσωτερικά θέματα της Ρωσικής Ομοσπονδίας και των διεθνών οικονομικών της σχέσεων ως επίσης και εσωτερικά θέματα Ρωσικών Κρατικών Αρχών και Τραπεζών τα οποία βρίσκονται σε εξέλιξη και για τα οποία παρέχεται συνδρομή από την ΜΟΚΑΣ στα πλαίσια της συνεργασίας για παροχή βοήθειας μεταξύ των 2 κρατών. Όλα επομένως τα στοιχεία επί των οποίων οι ενάγοντες ισχυρίζονται ότι βασίστηκε η ομιλία του εναγομένου 2, αφορούν την και ευρίσκονται στην Ρωσία όπου είναι και το καταλληλότερο forum να εκδικαστεί η παρούσα διαφορά. Ενόψει όλων των πιο πάνω θεωρώ ότι τόσο το Διάταγμα σφράγισης όσο και το κλητήριο ένταλμα θα πρέπει να παραμεριστούν και/ή ακυρωθούν εφόσον τα κυπριακά δικαστήρια στερούνται δικαιοδοσίας και/ή δεν είναι το κατάλληλο forum για να δικαστεί η παρούσα υπόθεση όπως αυτή προβάλλεται από τους ίδιους τους ενάγοντες και/ή εν πάση περιπτώσει οι δεσμοί της υπόθεσης ως επίσης και όλοι η σχετική μαρτυρία ευρίσκεται στην Ρωσία η οποία ενδεχομένως να είναι και καταλληλότερο forum.» Περαιτέρω ο Αιτητής προβάλλει και θέμα μη αποκάλυψης για τo παρασκήνιο της υπόθεσης, όπως αναλυτικά εξηγείται στηνπαρ.20 της ίδιας Ένορκης Δήλωσης. Ακόμα τίθεται ως λόγος η έλλειψη δικαιοδοσίας στον Α.Ε.Δ. που εξέδωσε το σχετικό διάταγμα. Kατά την θέση του Αιτητή «Έχοντας υπόψη ότι η αίτηση για σφράγιση κλητηρίου εντάλματος συνιστά αυτοτελή, εναρκτήρια μονομερή Γενική Αίτηση η οποία αποφασίζεται τελεσίδικα με την έκδοση σχετικού διατάγματος και η εξέταση της οποίας άπτεται της ουσίας της αγωγής, θεωρώ ότι οι σχετικοί περιορισμοί που επιβάλλει ο Περί Δικαστηρίων Νόμος, αναφορικά με την κατ' ύλη δικαιοδοσία Επαρχιακών Δικαστών, εφαρμόζονται πλήρως. Αφ' ης στιγμής η προτιθέμενη προς σφράγιση και καταχώρηση αγωγή φερόταν να αφορά απαίτηση για πάνω από €2.000.000, όπως άλλωστε προκύπτει και από την ίδια την κλίμακα στην οποία καταχωρήθηκε η αίτηση, μόνο Δικαστής στην δικαιοδοσία Προέδρου Επαρχιακού Δικαστηρίου μπορούσε να επιληφθεί του θέματος και να εκδώσει σχετικό Διάταγμα. Αυτό φαίνεται και από το γεγονός ότι η εκδίκαση της προηγούμενης αίτησης του εναγόμενου 2 για παραμερισμό και/ή ακύρωση της σφράγισης τέθηκε ενώπιον Προέδρου και όχι του Ανώτερου Δικαστή που εξέδωσε το Διάταγμα. Στη βάση των πιο πάνω, το Διάταγμα σφράγισης ημερομηνίας 31.7.12 είναι άκυρο και θα πρέπει να παραμεριστεί εφόσον εκδόθηκε από Ανώτερο Επαρχιακό Δικαστή, καθ' υπέρβαση της καθ' ύλη δικαιοδοσίας του". Είναι περαιτέρω η θέση του εναγομένου 2 ότι στην παρούσα υπόθεση θα πρέπει να παραμεριστεί και η υποκατάστατη επίδοση ως επίσης και το Διάταγμα ημερομηνίας 14.6.2013 που την επέτρεψε εφόσον τόσο το Διάταγμα όσο και η ίδια επίδοση επιτεύχθηκαν παράτυπα, παράνομα και λανθασμένα. Επιπρόσθετα αναφέρονται και τα εξής: - Στην παρούσα υπόθεση, το Διάταγμα ημερομηνίας 8/10/12 που επέτρεπε την επίδοση εκτός δικαιοδοσίας ακυρώθηκε την 30/4/13, με αποτέλεσμα να μην υφίσταται πλέον οποιαδήποτε τέτοια άδεια. Αυτό σκοπίμως δεν αναφέρθηκε στο Δικαστήριο κατά την υποβολή του αιτήματος των εναγόντων για λήψη άδειας για υποκατάστατη επίδοση ενώ ταυτόχρονα αφήνεται να νοηθεί ότι το μόνο που ακυρώθηκε ήταν η επίδοση και κάποιο διάταγμα για υποκατάστατο επίδοση. Απλή ανάγνωση του σχετικού Διατάγματος που επισύναψε ο ενάγοντας 1 στην αίτηση του φανερώνει ότι επρόκειτο για το Διάταγμα ημερ. 8/10/12 με το οποίο εδίνετο η απαραίτητη άδεια για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας και το οποίο παραμερίσθηκε στις 30/4/
10. - Επομένως, εφόσον τίποτα δεν τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου που να δείχνει ότι οι ενάγοντες είχαν κατ' αρχή εξασφαλίσει άδεια για σφράγιση του κλητηρίου και στη συνέχεια ότι είχαν εξασφαλίσει άδεια για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας εφόσον ο εναγόμενος βρίσκεται εκτός δικαιοδοσίας, δεν μπορούσε να διαταχθεί υποκατάστατη επίδοση και οι ενάγοντες ουδόλως νομιμοποιούνταν και/ή δικαιούνταν στην έκδοση διατάγματος που να επιτρέπει την υποκατάστατη επίδοση. - Ο μόνος και ενδεδειγμένος τρόπος με τον οποίο μπορούσε να επιτευχθεί η επίδοση κλητήριου εντάλματος και/ή ειδοποίησης αυτού σε Ρώσο υπήκοο που βρίσκεται στη Ρωσία είναι σύμφωνα με τις πρόνοιες της Συνθήκης της Χάγης στην οποία τόσο η Κύπρος όσο και η Ρωσία είναι μέλη. Σύμφωνα με την εν λόγω Συνθήκη και τις σχετικές επιφυλάξεις της Ρωσικής Ομοσπονδίας, που δεσμεύουν όλα τα μέλη της Συνθήκης, τέτοια επίδοση μπορεί να γίνει μόνο διαμέσου των Κρατικών αρχών και με κανέναν άλλο τρόπο ενώ η επίδοση μέσω ταχυδρομείου ή αποστολέα δεμάτων αποκλείεται ρητώς. Περαιτέρω η εν λόγω συνθήκη επιβάλει όπως οποιοδήποτε δικαστικό έγγραφο επιχειρείται να επιδοθεί στην Ρωσία θα πρέπει να είναι μεταφρασμένο στην Ρωσική και όχι σε οποιαδήποτε άλλη γλώσσα. Επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 6, η επίσημη ιστοσελίδα του Hague Conference on Private International Law στην οποία αναρτάται η Συνθήκη, ο πίνακας των κρατών μελών ως επίσης και οι σχετικές ρητές επιφυλάξεις της Ρωσικής Ομοσπονδίας που συνοψίζονται στις παραγράφους I-IX. Η αίτηση των εναγόντων για έκδοση του διατάγματος υποκατάστατου επίδοσης εδράζεται μόνο επί των Δ.5 και Δ.5Α των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και καμία αναφορά γίνεται στην Συνθήκη της Χάγης, και εσκεμμένα δεν γίνεται ούτε και αναφορά ή επίκληση στην Δ.6 θ7 που διέπει το θέμα της δικαιοδοσίας. Και για αυτούς τους λόγους επομένως θα πρέπει να παραμεριστεί και/ή ακυρωθεί η υποκατάστατη επίδοση και το σχετικό Διάταγμα ημερ. 14/6/13 - Ούτε και οι προϋποθέσεις που διέπουν τη χορήγηση διατάγματος για υποκατάστατη επίδοση πληρούνταν. Τίποτα στην ένορκο δήλωση του ενάγοντα δεν καταδείκνυε νόμιμο και/ή έγκυρο λόγο γιατί θα έπρεπε να εγκριθεί η αιτούμενη υποκατάστατη επίδοση αντί της κανονικής επίδοσης που προβλέπουν οι Θεσμοί και η Νομοθεσία. Ενώ ο ίδιος ο ενάγοντας στην ένορκο δήλωση του αναγνωρίζει ότι ο ενδεδειγμένος τρόπος επίδοσης στην παρούσα αγωγή είναι η διαδικασία επίδοσης μέσω των αρμοδίων αρχών στην αλλοδαπή, εντούτοις ο μόνος λόγος που πρόβαλε προς αιτιολόγηση της αίτησης του ήταν ότι ο ενδεδειγμένος τρόπος επίδοσης θα ήταν χρονοβόρος. Τέτοια δικαιολογία δεν μπορεί και σε καμία περίπτωση δεν θα έπρεπε να αποτελέσει βάση για έγκριση του αιτήματος του ενάγοντα. Το όλο θέμα λαμβάνει ιδιαίτερη σοβαρότητα ενόψει του γεγονότος ότι η προηγούμενη προσπάθεια του ενάγοντα να επιδόσει την αγωγή, έγινε με αίτηση για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας στην διεύθυνση του εναγόμενου 2, επίδοση και την οποία υπερασπίσθηκε σθεναρά, παρά τον παραμερισμό της, και την ορθότητα της οποίας μάλιστα προέβαλε και στην παρ. 3 της ενόρκου δηλώσεως που υποστήριζε την αίτηση του για υποκατάστατο επίδοση ημερομηνίας 31/5/
11. Περαιτέρω, από το ίδιο το Τεκμήριο 2 που επισυνάπτει ο ενάγοντας 1 στην αίτηση του για υποκατάστατο επίδοση καταδεικνύεται ξεκάθαρα ότι ο ίδιος ο ενάγοντας θεωρεί ότι ο εναγόμενος 2 διαμένει και δύναται να ανευρεθεί εκτός της δικαιοδοσίας ήτοι στην Ρωσία. - Ούτε το γεγονός ότι ο εναγόμενος 2 είναι μέλος του διοικητικού συμβουλίου μιας εταιρείας, άσχετης με την παρούσα αγωγή, στην οποία μέλος τυγχάνει να είναι και κάποιο τρίτο πρόσωπο, επίσης αλλοδαπός υπήκοος και άσχετος με την αγωγή, συνιστά καλό και/ή νόμιμο λόγο στη βάση του οποίου θα μπορούσε να θεωρηθεί ότι με τον τρόπο αυτό ο εναγόμενος 2 θα λάμβανε με βεβαιότητα γνώση του κλητηρίου εντάλματος. Ακόμη στις παρ. 31 και 32 περιγράφονται και άλλα θανάσιμα σφάλματα στη διαδικασία ως εξής: «...Εφόσον ο εναγόμενος 2 είναι αλλοδαπός υπήκοος και διαμένει εκτός της δικαιοδοσίας, δεν μπορούσε να του επιδοθεί κλητήριο ένταλμα αλλά μόνο η ειδοποίηση αυτού και μάλιστα μεταφρασμένη σε γλώσσα κατανοητή σε αυτόν. Στην παρούσα περίπτωση, κατά παράβαση των σχετικών αρχών και Κανονισμών, η αίτηση και το Διάταγμα 14/6/13 για υποκατάστατο επίδοση αφορούσαν την επίδοση του κλητηρίου του ίδιου και όχι της ειδοποίησης του ενώ συνάμα αυτό που «επιδόθηκε» ήταν το κλητήριο το ίδιο και μάλιστα χωρίς να διευκρινίζεται σε ποια γλώσσα θα μεταφραστούν και αν το πρόσωπο στο οποίο θα γίνει η υποκατάστατος επίδοση ή ίδιος ο εναγόμενος αντιλαμβάνονται την εν λόγω γλώσσα. Επομένως και για αυτό το λόγο τόσο η επίδοση όσο και το Διάταγμα ημερ.14/6/13 θα πρέπει να παραμεριστούν και ακυρωθούν. Επιπρόσθετα παρατηρείται ότι ενώ το Διάταγμα του Δικαστηρίου ημερομηνίας 14/6/13 έδινε το δικαίωμα στον εναγόμενο 2 να καταχωρήσει σημείωμα εμφάνισης εντός 45 ημερών από την επίδοση του κλητηρίου, εντούτοις το κλητήριο που παρέδωσαν οι ενάγοντες αναφέρει, κατά παράβαση του σχετικού Διατάγματος, ότι το εν λόγω δικαίωμα του εναγόμενου μπορούσε να εξασκηθεί μόνο εντός 10 ημερών. Επομένως ακόμη και αν ήθελε θεωρηθεί ότι οι ενάγοντες νομιμοποιούνταν σε Διάταγμα υποκατάστατης επίδοσης, κάτι που ο εναγόμενος 2 εν πάση περιπτώσει αρνείται, το Κλητήριο που εν τέλει «επιδόθηκε» δεν ανταποκρίνετο στο Διάταγμα ημερ. 14/6/
12. Επισυνάπτεται σχετικά ως Τεκμήριο 7, το Κλητήριο που δόθηκε στον κο. Petr Zaytzev και το σχετικό Διαταγμα υποκατάστατου επίδοσης.» Οι Ενάγοντες ενίστανται ως πιο κάτω: Η παρούσα αίτηση δεν είναι το ενδεδειγμένο δικονομικό μέτρο. Επιπλέον δεν καταχωρήθηκε αίτημα για παραμερισμό στο φάκελο της υπόθεσης 634/12 και δεν είναι δυνατόν να επιζητείται στην παρούσα παραμερισμός του διατάγματος στην Αίτηση 634/
13. Δεν είναι δυνατή η έκδοση πολλαπλών θεραπειών δυνάμει μιας αίτησης και θα έπρεπε να γίνει ξεχωριστή αίτηση για παραμερισμό και η ακύρωση κάθε διατάγματος ξεχωριστά. Με λίγα λόγια έπρεπε να είχε γίνει ξεχωριστή αίτηση για παραμερισμό και ή ακύρωση κάθε Διατάγματος ξεχωριστά. Η αίτηση είναι αντιφατική καθ' ότι βασίζεται στη θέση ότι δεν έπρεπε να δοθεί άδεια για σφράγιση ενώ το αίτημα για «forum non-conveniens" βασίζεται στη θέση ότι η αγωγή είναι έγκυρη. Επίσης και η θεραπεία για παραμερισμό υποκατάστασης επίδοσης βασίζεται στη βάση της νομότυπης ύπαρξης κλητηρίου εντάλματος. Τα επίδικα Διατάγματα του Δικαστηρίου εκδόθηκαν νόμιμα με βάση τους θεσμούς, νομοθεσία και το Σύνταγμα και πληρούνταν οι προϋποθέσεις των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Στόχος της επίδοσης σύμφωνα με τη νομολογία είναι να περιέλθει εις γνώση των διαδίκων η διαδικασία ενώπιον Δικαστηρίου. Τούτο έγινε στην προκειμένη περίπτωση. Το Δικαστήριο είχε κάθε δικαίωμα να διατάξει την σφράγιση και υποκατάστατη επίδοση ως το σχετικό διάταγμα και ο στόχος επετεύχθη. Η αίτηση συνεπώς είναι καταχρηστική. Η έκδοση και επίδοση είναι καθόλα νομότυπη. Η οποιαδήποτε Διεθνής ή Διμερής Σύμβαση δεν εμποδίζει το Δικαστήριο κατ εφαρμογή των δικονομικών θεσμών οι οποίοι θεσπίστηκαν και ή υιοθετήθηκαν από το Ανώτατο Δικαστήριο δυνάμει προνοιών του Συντάγματος και συγκεκριμένα του άρθρου 163, 188 από του να εκδίδει διάταγμα διά υποκατάστατη επίδοση κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας και από του να επιτρέπει τέτοια επίδοση. Η επίδοση είναι νομότυπη καθόλα. Με την αίτηση για σφράγιση του κλητηρίου εντάλματος καταφαινόταν πλήρως η ύπαρξη καλής υπόθεσης εκ μέρους των Αιτητών στην Γενική Αίτηση 634/12 και γενικά πληρούνταν όλοι οι όροι που θέτουν οι θεσμοί πολιτικής δικονομίας και/ή η νομολογία για παραχώρηση Διατάγματος σφράγισης του κλητηρίου εντάλματος. Η Ένορκη Δήλωση του Γιώργου Φιλιππίδη στην αίτηση ημερ. 14.9.2012 πληρούσε όλα τα κριτήρια βάσει Θεσμών και νομοθεσίας για έκδοση σχετικού Διατάγματος ημερ. 08.10.2012 και πληρούσε τα κριτήρια ικανοποιητικής και ή αποδεκτής μαρτυρίας. Η οποιαδήποτε διεθνής ή διμερής σύμβαση δε μπορεί να καταργεί τους θεσμούς πολιτικής δικονομίας που θεσπίστηκαν δυνάμει των άρθρων 163 και 188 του Συντάγματος Δεν είναι του παρόντος σταδίου να αποφασιστεί το forum non conveniens. Δεν καταδεικνύεται με την Ένορκη Δήλωση επαρκώς και ή ικανοποιητικά γιατί το Κυπριακό Δικαστήριο δεν είναι forum non conveniens αλλά αντίθετα το Κυπριακό Δικαστήριο έχει δικαιοδοσία για να εκδικάσει δυσφήμιση η οποία έγινε στη Κύπρο ενώπιον του Προέδρου της Δημοκρατίας από Εναγόμενο ο οποίος εργάζεται στη Κύπρο, είναι μέλος Διοικητικού Συμβουλίου και διευθύνων στέλεχος τράπεζας με έδρα τη Κύπρο και δραστηριότητες στη Κύπρο, πηγαινοέρχεται στη Κύπρο και ή είναι ακόμα Κύπριος υπήκοος ούτως ή άλως. Τα Ρωσικά Δικαστήρια είναι απαγορευτικά για εκδίκαση της υπόθεσης καθ' ότι δεν φημίζονται για την ακεραιτότητα τους, ο Ενάγοντας τελεί υπό διωγμό, όλη η μαρτυρία ή η συντριπτική πλειοψηφία βρίσκεται στη Κύπρο. Ο δε Εναγόμενος 2 δια της Εναγομένης 1 ήδη προσέφυγαν εναντίον εταιρείας του Ενάγοντα δηλαδή της Oneworld Ltd αλλά και άλλων εταιρειών που σχετίζονται με τον Ενάγοντα στα Κυπριακά Δικαστήρια για παρόμοια θέματα ή σχετιζόμενα. Όλες οι προϋποθέσεις που απαιτούνται δια τη σφράγιση του κλητηρίου εντάλματος σε περιπτώσεις όπως και αυτή όπου η επίδοση σκοπείται να γίνει στο εξωτερικό πληρούνται, η σχετική δε αίτηση και Ένορκη Δήλωση και μαρτυρικό υλικό τέθηκαν ενώπιον καθ' όλα αρμοδίου Δικαστηρίου, εξετάστηκαν και κρίθηκαν κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας και δεν είναι δυνατό να υπάρξει επέμβαση σε αυτή. Η αίτηση είναι καταχρηστική, καταπιεστική, επιπολαία και αποσκοπεί στη ματαίωση άσκησης συνταγματικού δικαιώματος κατοχυρωμένου και από την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Προάσπισης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων όπως διαλαμβάνεται στο άρθρο 30 του Συντάγματος και στο άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης. Η αίτηση έγινε νομότυπα με βάση διατάγματος του Δικαστηρίου για υποκατάστατη επίδοση και πληρούνται όλες οι προϋποθέσεις. Δεν δικαιολογείται ένορκη δήλωση από δικηγόρο ενόψει του ότι τα θέματα δεν είναι μόνο νομικά αλλά έχουν και πραγματική υφή, ο δε Εναγόμενος 2 πηγαινοέρχεται στη Κύπρο όπου και εργάζεται και δεν δικαιολογείται για ποιο λόγο δεν θα μπορούσε από τον Ιούλιο, Αυγουστο2013 που του επιδόθηκε η αγωγή να προβεί στα απαραίτητα διαβήματα και να προβεί στην απαραίτητη Ένορκη Δήλωση η οποία καθίσταται εκ των πραγμάτων καταχρηστική και θα πρέπει να ακυρωθεί. Οι πρόνοιες τυχόν ισχυόντων διμερών ή άλλων διεθνών συμβάσεων για θέματα επίδοσης στην αλλοδαπή δεν έχουν εφαρμογή στη παρούσα υπόθεση καθ' ότι επίδοση έγινε νομότυπα στη Κύπρο και ή εν πάση περιπτώσει δεν αποκλείουν το Δικαστήριο από του να διατάττει οποιαδήποτε άλλου είδους επίδοση καθ' ότι τούτο θα ήταν αντισυνταγματικό και θα επενέβαινε στη διάκριση των εξουσιών και στην αποκλειστικότητα άσκησης δικαιοδοσίας δυνάμει θεσμών πολιτικής δικονομίας από το αρμόδιο Δικαστήριο άρθρα 163, 169, 179, 188 του Συντάγματος. Μονομερείς αιτήσεις για σφράγιση και υποκατάστατη επίδοση δεν επιδίδονται. Τα πιο πάνω αναλύονται και εξηγούνται στην ένορκη δήλωση του Κώστα Χριστοδούλου, Διευθυντή της Ενάγουσας
14. Κυρίαρχο στοιχείο της ένστασης είναι η θέση ότι ο Εναγόμενος 2 είναι τακτικός επισκέπτης της Κύπρου και ότι έχει λάβει Κυπριακή υπηκοότητα, είναι δε διευθυντικό στέλεχος της Russian Commercial Bank με έδρα την Κύπρο. Επίσης είναι η θέση των ενιστάμενων ότι ο κ. Γιώργος Φιλιππίδης-Ενάγων 1 είναι «υπό διωγμό στη Ρωσία» και στην ουσία θα στερηθεί των δικαιωμάτων του αν το Δικαστήριο ήθελε παραπέμψει την υπόθεση στην Ρωσία. Άλλωστε το αστικό αδίκημα της δυσφήμησης ή της ψευδολογίας έχει διαπραχθεί στην Κύπρο και την ζημία οι Ενάγοντες την έχουν υποστεί στην Κύπρο. Όλη η ουσιαστική μαρτυρία είναι στην Κύπρο (βλ. αναλυτικά στις παρ.8 - 25 της ένορκης δήλωσης που στηρίζει την ένσταση). Χρήσιμο είναι να παρατεθούν τα πιο πάνω πρακτικά του Δικαστηρίου. · Το πρακτικό 20.5.2013 και το πρακτικό ημερομηνίας 30.4.
15. Το καταληκτικό του πρακτικού 30.4.2013 - εκ συμφώνου κατάληξη του Δικαστηρίου - έχει ως εξής: «Η επίδοση της ειδοποίησης του κλητηρίου εντάλματος και των άλλων επιδοθέντων εγγράφων στον Εναγόμενο 2, παραμερίζεται. Επίσης το διάταγμα ημερομηνίας 8.10.12 με το οποίο δόθηκε άδεια για επίδοση της ειδοποίησης του κλητηρίου εντάλματος στον Εναγόμενο 2 ακυρώνεται. Τα έξοδα της Αίτησης ημερομηνίας 8.2.2013 και αυτά που προέκυψαν στο μεταξύ, επιδικάζονται προς όφελος του Εναγόμενου 2 και εναντίον των Εναγόντων, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο.» Το δε πρακτικό ημερομηνίας 20.5.2013 έχει ως ακολούθως: «Κος Πασχαλίδης: Ενόψει του εκ συμφώνου παραμερισμού της επίδοσης του κλητηρίου εντάλματος στον πελάτη μου στα πλαίσια της αγωγής αρ. 3574/12, η καταχώριση της οποίας επεσυνέβη μετά την έκδοση διατάγματος στα πλαίσια της παρούσας αίτησης, με πλήρη επιφύλαξη των δικαιωμάτων του πελάτη μου, θα αποσύρω την παρούσα αίτηση εφόσον πλέον η αγωγή δεν θεωρείται ότι του έχει επιδοθεί. Επιφυλάσσω το δικαίωμα μου να επανέλθω αναλόγως των περιστάσεων και επιφυλάσσω επίσης το δικαίωμα μου να αμφισβητήσω τη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου που εξέδωσε το διάταγμα για σφράγιση. Δεν τίθεται θέμα εξόδων. Κος Ξενοφώντος: Συμφωνώ με την απόσυρση, χωρίς έξοδα. Δικαστήριο: Η αίτηση ημερομηνίας 8.2.12 απορρίπτεται άνευ βλάβης των δικαιωμάτων του Εναγομένου 2 όπως αυτά έχουν σήμερα εκτεθεί από τον ευπαίδευτο συνήγορο τον κ. Πασχαλίδη. Καμιά διαταγή έξοδα.» Σαφώς προκύπτει από τα πιο πάνω ότι η πρώτη επίδοση καθώς και το διάταγμα που την επέτρεψε έχουν εκ συμφώνου παραμερισθεί, ενώ η αίτηση που αφορούσε την σφράγιση αποσύρθηκε άνευ βλάβης. Σε σχέση βέβαια πάντα με τον Εναγόμενο
16. Μετά από τα πιο πάνω οι Ενάγοντες επιδίωξαν άλλο τρόπο επίδοσης προς τον Εναγόμενο 2, με την αίτηση τους ημερομηνίας 31.5.
17. Παρά το γεγονός ότι δεν τέθηκε καθαρά στα πιο πάνω πρακτικά, συνάγεται ότι το σημείωμα εμφάνισης υπό όρους ομοίως είχε παραμερισθεί αφού δεν υπήρξε επίδοση. Συνεπώς δεν υπήρχε εν αυστηρή εννοία υποχρέωση για by summons αίτηση. Εξ άλλου κάτι τέτοιο θα ήταν αντινομικό αφού οι Ενάγοντες ξεκινούσαν - και ορθά - από την μηδενική βάση ότι δεν έγινε επίδοση στον Εναγόμενο
18. Η επίδοση πια με την αίτηση ημερομηνίας 31.5.2013 επιχειρείτο να γίνει στην Κύπρο με υποκατάστατο τρόπο που περιγράφεται σ' αυτή, δηλαδή στον κ. Petr Zaytzev. Αυτό συντελέσθηκε στις 26.8.
19. Θα διαφωνήσω ότι στην ένορκη δήλωση επί της σχετικής αίτησης δεν γίνεται συγκεκριμένη αναφορά στα ουσιώδη γεγονότα. Αυτό γίνεται με ικανοποιητικό τρόπο. Περαιτέρω τίθεται κορμός γεγονότων που φαίνεται να συνηγορούν υπέρ των στενών δεσμών του Εναγομένου 2 με την Κύπρο και με καθήκοντα Διοικητικού Συμβούλου στην Russian Commercial Bank (Cyprus) κ.α., θυγατρική ή στενά συνδεδεμένη με τους Εναγόμενους
20. Στη βάση αυτή ζητήθηκε να επιτραπεί επίδοση στο εγγεγραμμένο γραφείο της τράπεζας αυτής και στον γραμματέα αυτής, στη βάση λεπτομερειών που επίσης δίδονται ότι θα γνωστοποιηθεί στον Εναγόμενο 2 η παρούσα όπως ειδικά εξηγείται. Το θέμα είναι απλό. Δεν υπάρχει κανόνας δικαίου που να απαγορεύει έστω και αν ένας διάδικος είναι στο εξωτερικό, όταν βρίσκεται στην Κύπρο ή έχει δεσμούς με την Κύπρο να διαταχθεί η επιτραπεί επίδοση είτε προσωπική είτε υποκατάστατη στην Κύπρο. (Βλ. Φραγκέσκου ν. Γρηγορίου