← Κύπρος

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΧΑΜΠΟΥΛΙΔΗΣ ν. ΑΙΜΙΛΙΟΣ ΤΣΙΚΚΟΣ, Αρ. Αγωγής: 1885/07, 22/9/2014

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΧΑΜΠΟΥΛΙΔΗΣ ν. ΑΙΜΙΛΙΟΣ ΤΣΙΚΚΟΣ, Αρ. Αγωγής: 1885/07, 22/9/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2014:A331 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Π. Μιχαηλίδη, Ε. Δ. Αρ. Αγωγής: 1885/07 Μεταξύ: ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΧΑΜΠΟΥΛΙΔΗΣ, από την Λεμεσό Ενάγων και ΑΙΜΙΛΙΟΣ ΤΣΙΚΚΟΣ, από την Λεμεσό Εναγόμενος Ημερομηνία: 22.9.14 Εμφανίσεις: Για τον Ενάγοντα: κα Π. Καλυβίτου για κ. Λ. Λυσάνδρου Για τον Εναγόμενο: κα Μ. Ιακώβου για κ. Γ. Τσίκκο .............. Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την παρούσα αγωγή ο Ενάγων αξιώνει ειδικές αποζημιώσεις ύψους Ευρώ 25.760,75 σεντ για ζημίες οι οποίες προκλήθηκαν στο τεμάχιό του με αριθμό 268, αριθμός εγγραφής 19387, Φ/Σχ XLII/63, το οποίο βρίσκεται στην τοποθεσία Καρνακούδες στο χωριό Λιμνάτης της επαρχίας Λεμεσού, από τώρα και στο εξής «το τεμάχιο», ως εκ της αμέλειας και/ή παράβασης των καθηκόντων του Εναγόμενου. Συγκεκριμένα ισχυρίζεται ότι σε τρεις διαφορετικές ημερομηνίες, ήτοι στις 24.5.06, 26.7.06 και 2.4.07, οι κατσίκες του Εναγόμενου, οι οποίες βρίσκονται σε μάντρα που διατηρεί ο Εναγόμενος και η οποία συνορεύει με το τεμάχιο, εισήλθαν σε αυτό και προκάλεσαν καταστροφές σε δέντρα και φυτεία του Ενάγοντα. Συγκεκριμένα στις 24.5.06, 26.7.06 οι κατσίκες του Εναγόμενου εισέβαλαν στο τεμάχιο και κατέστρεψαν ολοσχερώς φυτεία κολοκυθιών, 30 δέντρα χρυσομηλιάς (αμματερές), και δέντρα εσπεριδοειδών και μισοκατέστρεψαν 40 δέντρα χρυσομηλιάς τα οποία ο Ενάγων αναγκάσθηκε να εκριζώσει. Στις 2.4.07 οι κατσίκες του Ενάγοντα εισέβαλαν εκ νέου στο τεμάχιο με αποτέλεσμα να καταστρέψουν ακόμα 30 δέντρα χρυσομηλιάς ηλικίας 4 ετών. Συνεπεία της πιο πάνω συμπεριφοράς του Εναγόμενου ο Ενάγων υπέστη καταστροφή 96 δέντρων χρυσομηλιών, 9 εσπεριδοειδών και 4000 φυτών. Η απώλεια εισοδημάτων του Ενάγοντα από την πιο πάνω ζημιά ανέρχεται σε Ευρώ 25.760,75 σεντ την οποία και αξιώνει. Ο Ενάγων αξιώνει, επίσης, Ευρώ 300,00 σεντ ως έξοδα για την ετοιμασία έκθεσης εκτίμησης της ζημιάς από τον γεωπόνο Παναγιώτη Λανίτη - ΜΕ 2 - καθώς επίσης νόμιμο τόκο και δικηγορικά έξοδα. Με την Υπεράσπιση του ο Εναγόμενος δέχεται μόνο ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο διατηρούσε μάντρα με κατσίκες σε τεμάχιο, από τώρα και στο εξής «το τεμάχιο του Εναγόμενου», το οποίο συνορεύει με το τεμάχιο. Αρνείται όλους τους υπόλοιπους ισχυρισμούς του Ενάγοντα οι οποίοι εκτίθενται στην Έκθεση Απαίτησής του και, ειδικότερα, ισχυρίζεται τα ακόλουθα: εντός του τεμαχίου υπήρχαν μόνο δέντρα ξηρά και λίγες χρυσομηλιές οι οποίες ήταν παραμελημένες και δεν έδιναν καρπό καμία ζημιά δεν υπέστη ο Ενάγων από τις κατσίκες του Εναγόμενου τα δέντρα του Ενάγοντα καταστράφηκαν από ασθένειες και την έλλειψη νερού τα δέντρα του Ενάγοντα δεν έφεραν καρπό και έτσι ο Ενάγων δεν πουλούσε καρπούς η μάντρα του Εναγόμενου είναι κλειστή και περιφραγμένη και, έτσι, κανένα ζώο δεν μπορεί να ξεφύγει από αυτήν ο Εναγόμενος ουδέποτε άφησε τα ζώα του ελεύθερα να βόσκουν ελεύθερα το τεμάχιο είναι μικρό σε έκταση και δεν μπορεί να χωρέσει τα δέντρα και την φυτεία που ισχυρίζεται ο Ενάγων η αγωγή είναι εκδικητική λόγω του ότι μεταξύ των διαδίκων οι σχέσεις δεν είναι καλές ο Ενάγων δεν έχει εισοδήματα από τα δέντρα του και δεν δηλώνει τα εισοδήματά του στις αρμόδιες αρχές και οργανισμούς. Ο Εναγόμενος ζητά απόρριψη της αγωγής με έξοδα υπέρ του και εναντίον του Ενάγοντα. Για την πλευρά του Ενάγοντα κατέθεσαν ο ίδιος ο Ενάγων και ο Παναγιώτης Λανίτης (ΜΕ 2). Για την πλευρά του Εναγόμενου κατέθεσε ο Εναγόμενος. Παρακολούθησα με μεγάλη προσοχή και τους τρεις μάρτυρες ενόσω έδιναν μαρτυρία ενώπιόν μου και είχα την ευκαιρία να παρατηρήσω τόσο τον τρόπο με τον οποίο αυτοί απάντησαν στις διάφορες ερωτήσεις που τους τέθηκαν όσο και την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Κατ' αρχή, θα πρέπει να λεχθεί ότι η παρούσα υπόθεση ως πολιτική τοιαύτη κρίνεται επί του ισοζυγίου των πιθανοτήτων και ένας μάρτυρας μπορεί να γίνει πιστευτός είτε εξ' ολοκλήρου είτε μερικώς (Βλ. Αγαπίου ν. Παναγιώτου

(1988)1 ΑΑΔ 263 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Μανώλη
(1995)2 ΑΑΔ 207). Λέχθηκε, επίσης, ότι η επιλεκτική αποδοχή μέρους της μαρτυρίας ενός μάρτυρα δεν είναι επιλήψιμη (Βλ. Χάρης Χρίστου ν. Ευγενία Khoreva
(2002)1 ΑΑΔ 454). Ο Ενάγων στα πλαίσια της κυρίως εξέτασής του κατέθεσε αφού προηγουμένως υιοθέτησε το περιεχόμενό της γραπτή του δήλωση - Τεκμήριο 1 - ως μέρος της κυρίως εξέτασής του σύμφωνα με την δυνατότητα που παρέχεται προς αυτή την κατεύθυνση από το άρθρο 25 του Περί Αποδείξεως Νόμου, Κεφ. 9, όπως τροποποιήθηκε. Στα πλαίσια της κυρίως εξέτασής του κατέθεσε τέσσερα έγγραφα τα οποία σημειώθηκαν από το Δικαστήριο ως τεκμήρια. Ακολούθως, αντεξετάσθηκε από την ευπαίδευτη συνήγορο του Εναγόμενου. Τα υπό του Ενάγοντα κατατεθέντα έγγραφα είναι τα ακόλουθα: πιστοποιητικό εγγραφής ακίνητης ιδιοκτησίας που αφορά στο τεμάχιο - Τεκμήριο 2 επιστολή από την Επαρχιακή Διοίκηση Λεμεσού ημερομηνίας 29.8.06 - Τεκμήριο 3 επιστολή του Ενάγοντα προς την Έπαρχο Λεμεσού ημερομηνίας 14.9.06 - Τεκμήριο 4 έκθεση εκτίμησης του Δημήτρη Ερμογένους ημερομηνίας 2.4.07 - Τεκμήριο 5 και, τέλος, έκθεση εκτίμησης του Παναγιώτη Λανίτη ημερομηνίας 19.1.11 - Τεκμήριο
  1. Αναφορικά με το Τεκμήριο 5 θα πρέπει να σημειωθεί ότι κατά την κατάθεση του ο ευπαίδευτος συνήγορος του Ενάγοντα δήλωσε ότι περιοριζόταν μόνο σε μέρος αυτού και συγκεκριμένα στην πρώτη παράγραφο καθώς και στις δύο πρώτες γραμμές από την δεύτερη παράγραφο μέχρι και την λέξη «χρυσομηλιάς» που απαντάται στην τρίτη γραμμή της δεύτερης παραγράφου. Όσον δε αφορά το υπόλοιπο δήλωσε ότι αυτό αναφέρεται στην οικονομική απώλεια του Ενάγοντα, θέμα για το οποίο θα προσφέρει μαρτυρία ο γεωπόνος Παναγιώτης Λανίτης - ΜΕ 2 - από τώρα και στο εξής «ο ΜΕ 2». Κατ' επέκταση, και η αποδεικτική αξία του εγγράφου περιορίσθηκε στο μέρος του εγγράφου που υποδείχθηκε από τον ευπαίδευτο συνήγορο του Ενάγοντα και που πιο πάνω αναφέρεται. Στις πιο πάνω γραμμές αναφέρεται ότι ο Δημήτρης Ερμογένους, από τώρα και στο εξής «ο Ερμογένους», κατόπιν οδηγιών του Ενάγοντα επισκέφθηκε το περιβόλι του Ενάγοντα στο χωριό Λιμνάτης, περιοχή Καρνακούδες, για να προβεί σε εκτίμηση της ζημιάς που προκλήθηκε από κατσίκες στις χρυσομηλιές και στα φυτά κολοκυθιάς. Κατά την εκεί επίσκεψή του βρήκε 30 δέντρα χρυσομηλιάς ηλικίας 4 ετών φαγωμένα και καταστραμμένα και 66 κενές θέσεις δέντρων χρυσομηλιάς. Αναφορικά με τα Τεκμήρια 5 και 6 σημειώνονται, επίσης, τα ακόλουθα. Με την αρχική Έκθεση Απαίτησής του ο Ενάγων αξίωνε ως ζημία το ποσό των Λ.Κ.3.674,00 σεντ στηριζόμενος, προδήλως, στην έκθεση εκτίμησης του Ερμογένους - Τεκμήριο
  2. Στο πιο πάνω ποσό συμπεριλαμβάνετο και η απώλεια του εισοδήματος του Ενάγοντα από την καταστροφή 96 δεντρών χρυσομηλιάς για 3 έτη συνολικού ύψους Λ.Κ.1.440,00 σεντ. Όπως ευκρινώς προκύπτει από το εν λόγω τεκμήριο το πιο πάνω ποσό είναι το γινόμενο των ακόλουθων αριθμών: του αριθμού 96 που είναι τα δέντρα χρυσομηλιάς που σύμφωνα με το Τεκμήριο 5 καταστράφηκαν, του αριθμού 10, που είναι η παραγωγή χρυσόμηλων ανά δέντρο σε κιλά, του αριθμού Λ.Κ.0,50 σεντ, που είναι η τιμή πώλησης των χρυσόμηλων, και του αριθμού 3 ο οποίος αντιπροσωπεύει τρία έτη, προδήλως, τα έτη 2007, 2008 και
  3. Από τα πιο πάνω προκύπτει ότι ο Ερμογένους θεώρησε ότι η τιμή πώλησης των χρυσόμηλων και η ποσότητα παραγωγής τους από τις καταστραφείσες χρυσομηλιές θα παρέμενε αμετάβλητη τα πιο πάνω έτη. Με αίτηση τροποποίησης ημερομηνίας 9.3.11 η οποία εγκρίθηκε από το Δικαστήριο με την συναίνεση και της Υπεράσπισης η απαίτηση του Ενάγοντα αυξήθηκε σε Ευρώ 26.060,75 σεντ. Όπως από την έκθεση εκτίμησης του ΜΕ 2 - Τεκμήριο 6 - προκύτπει ο Ενάγων υπέστη τις ακόλουθες ζημίες: (α) Ευρώ 21.936,00 σεντ για απώλεια εισοδήματος για τα έτη 2007 - 2009, η οποία προέκυψε από την καταστροφή των 96 χρυσομηλιών, (β) Ευρώ 100,00 σεντ για την αγορά 10 δενδρυλίων εσπεριδοειδών και (γ) Ευρώ 300,00 σεντ για την αμοιβή του ΜΕ 2, ο οποίος σύμφωνα με την μαρτυρία του κατά τον Ιανουάριο του 2011 προέβη σε νέα εκτίμηση της ζημιάς του Ενάγοντα. Τα τρία πιο πάνω ποσά συμποσούνται στο ποσό των Ευρώ 22.336,00 σεντ. Από την Έκθεση Απαίτησης και συγκεκριμένα τον συνδυασμό των παραγράφων 3 και 8 προκύπτει ότι, επίσης, αξιώνεται ζημία σε 4.000 φυτά κολοκυθιών χωρίς, όμως, στην Έκθεση Απαίτησης να διασαφηνίζεται πόση είναι η ζημιά αυτή. Επίσης, το ποσό που προκύπτει από την αφαίρεση του ποσού των Ευρώ 22.336,00 σεντ από το συνολικό αξιώμενο ύψους Ευρώ 26.060.75 σεντ δεν διασαφηνίζεται για ποια ζημία αυτό αφορά. Στο ζήτημα, όμως, τούτο θα επανέλθω αργότερα. Με την νέα εκτίμηση που ετοιμάσθηκε από τον ΜΕ 2 - Τεκμήριο 6 - διαφοροποιούνται σε σχέση με την εκτίμηση του Ερμογένους κάποιες παράμετροι που αφορούν στα δέντρα χρυσομηλιάς που κατ' ισχυρισμό του Ενάγοντα καταστράφηκαν, όπως η ποσότητα παραγωγής ανά δέντρο ανά έτος καθώς και η τιμή πώλησης των χρυσόμηλων ανά κιλό ανά έτος με τις πιο πάνω τιμές να καταδεικνύεται στην εν λόγω εκτίμηση ότι αυξάνονται ανά έτος. Στην νέα εκτίμηση γίνεται, επίσης, αναφορά σε καταστροφή 10 εσπεριδοειδών, αλλά, σημειωτέον, καμία αναφορά σε καταστροφή φυτείας κολοκυθιών. Κρίνω σκόπιμο ευθύς εξ' αρχής να σχολιάσω το εξής. Κατά την κυρίως εξέτασή του ο Ενάγων υποστήριξε ότι το τεμάχιο στην πραγματικότητα δεν συνορεύει με το τεμάχιο του Εναγόμενου ως στην παράγραφο 2 της Έκθεσης Απαίτησης αναφέρεται. Μεταξύ των δύο τεμαχίων υπάρχει, σύμφωνα με τον Ενάγοντα, άλλο τεμάχιο που ανήκει στον Εναγόμενο και το οποίο είναι φυτεμένο με ελαιόδενδρα, ισχυρισμός ο οποίος δεν αμφισβητήθηκε από την Υπεράσπιση. Το τεμάχιο αυτό συνορεύει με το τεμάχιο και με το τεμάχιο του Εναγόμενου και από το οποίο έφευγαν οι κατσίκες του Εναγόμενου σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του Ενάγοντα και προκάλεσαν την ζημιές που ο τελευταίος ισχυρίζεται στην Έκθεση Απαίτησής του. Με την Υπεράσπισή του, όμως, ο Εναγόμενος δεν αρνείται την παράγραφο 2 της Έκθεσης Απαίτησης. Αναφορικά με το γεγονός αυτό ο Εναγόμενος τηρεί σιωπή η οποία σύμφωνα με την Νομολογία και τους κανονισμούς που διέπουν την σύνταξη δικογράφων ισοδυναμεί με παραδοχή. Είναι, επομένως, παραδεκτό γεγονός ότι το τεμάχιο συνορεύει με το τεμάχιο του Εναγόμενου. Συνακόλουθα και στην βάση του κανόνα της απόδειξης σύμφωνα με την οποία δεν επιτρέπεται η προσαγωγή μαρτυρίας η οποία τείνει να αντικρούσει ή αναιρέσει παραδεκτό γεγονός ο πιο πάνω ισχυρισμός του Ενάγοντα δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη. Συνεπώς και η μαρτυρία που δόθηκε ότι ανάμεσα στο τεμάχιο και το τεμάχιο του Εναγόμενου μεσολαβούσε απόσταση δεν είναι αποδεκτή. Είναι, όμως, αποδεκτή η μαρτυρία και των δύο διαδίκων ότι το τεμάχιο είχε υψομετρική διαφορά από το τεμάχιο του Εναγόμενου. Στην υπόθεση Homeros Courtis and Others v. Panos Iasonides
(1970)1 CLR 180 λέχθηκε ότι τα δικόγραφα είναι το θεμέλιο της δίκης. Αποτελούν την σιδηροδρομική τροχιά πάνω στην οποία η υπόθεση θα κυλήσει. Στην υπόθεση Σοφοκλής Σοφοκλέους v. Κυριακής Τσεσμελόγλου
(2006)1 ΑΑΔ 1153 έγινε αποδεκτό ότι η αντίφαση μεταξύ της μαρτυρίας ενός διαδίκου και του δικογράφου του αποτελεί λόγο που στην κατάλληλη περίπτωση δικαιολογεί συμπέρασμα από μέρους του Δικαστηρίου περί αναξιοπιστίας του διαδίκου και, κατά συνέπεια, απόρριψη της μαρτυρίας του (Βλ., επίσης, Κ.Α. v. Δ.Κ.
(2005)1 ΑΑΔ 527). Από την μαρτυρία του Ενάγοντα προκύπτουν κάποιες αντιφάσεις μεταξύ αυτής και των έγγραφων του προτάσεων. Συγκεκριμένα, ενώ από τον συνδυασμό των παραγράφων 3 και 6 της Έκθεσης Απαίτησης προκύπτει ευκρινώς ότι τα καταστραφέντα δέντρα χρυσομηλιάς ανέρχονται σε 100 στον αριθμό και από την παράγραφο 8 της Έκθεσης Απαίτησης τα καταστραφέντα εσπεριδοειδή σε 9, με την διά ζώσης μαρτυρία του ο Ενάγων πρόβαλε διαφορετικούς ισχυρισμούς. Συγκεκριμένα, ενώ και με την γραπτή του δήλωση - Τεκμήριο 1 - υποστήριξε ότι καταστράφηκαν 100 χρυσομηλιές με την διά ζώσης μαρτυρία του υποστήριξε ότι οι καταστραφείσες χρυσομηλιές ήταν 96 και τα καταστραφέντα δέντρα εσπεριδοειδών
  1. Η πιο πάνω διάσταση, όμως, που παρατηρείται, αφενός, μεταξύ της διά ζώσης μαρτυρίας του Ενάγοντα και των δικογραφημένων του ισχυρισμών, αφετέρου, μεταξύ της γραπτής του δήλωσης και της διά ζώσης μαρτυρίας του αναφορικά με τον αριθμό των καταστραφέντων χρυσομηλιών, δεν είναι μεγάλη. Για τον λόγο αυτό κρίνω πως οι πιο πάνω αντιφάσεις δεν είναι ουσιώδεις ώστε να δίδουν λαβή για εξαγωγή συμπεράσματος περί αναξιοπιστίας του Ενάγοντα. Σημειώνεται, επίσης, ότι σε άλλη παράγραφο της Έκθεσης Απαίτησης και συγκεκριμένα στην παράγραφο 8 δικογραφείται ότι οι καταστραφείσες χρυσομηλιές ήταν 96 σε αριθμό. Θα πρέπει, όμως, ευθύς εξ' αρχής να λεχθεί ότι από την στιγμή που ο Ενάγων στην Έκθεση Απαίτησής του ισχυρίζεται καταστροφή 9 εσπεριδοειδών ο διά ζώσης ισχυρισμός του περί 10 καταστραφέντων εσπεριδοειδών, ήτοι μεγαλύτερου αριθμού από του δικογραφημένου τοιούτου, δεν μπορεί εκ προοιμίου να γίνει αποδεκτός. Ο Ενάγων μέσα από την συμπεριφορά του στο εδώλιο του μάρτυρα, τον τρόπο και το ύφος με το οποίο απαντούσε στις διάφορες ερωτήσεις που του υποβλήθηκαν τόσο στην κυρίως εξέταση όσο και την αντεξέταση μου ενέπνευσε την πεποίθηση ότι στα σημεία που από την μαρτυρία του αποδέχομαι και που πιο κάτω αναφέρονται ήταν ειλικρινής και κατέθεσε την αλήθεια στο Δικαστήριο. Ήταν σαφής και θετικός, απαντούσε με αυθορμητισμό και χωρίς να υπολογίζει τις απαντήσεις του από πριν. Η εισήγηση της Υπεράσπισης ότι η αγωγή είναι εκδικητική κρίνω πως δεν ευσταθεί, ο λόγος δε στον οποίο η εν λόγω εισήγηση βασίζεται κρίνω πως δεν πείθει. Ήταν η εισήγηση της Υπεράσπισης ότι η αγωγή είναι εκδικητική και ότι ο Ενάγων ψεύδεται στην μαρτυρία του καθότι ο τελευταίος καρπώθηκε κομμάτι από το τεμάχιο του Εναγόμενου με αριθμό τεμαχίου 172 και το χρησιμοποιεί ως μέρος του τεμαχίου. Προς απόδειξη τούτου κατατέθηκε υπό της Υπεράσπισης απόφαση του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας ημερομηνίας 11.11.
  2. Το εν λόγω έγγραφο κατατέθηκε ως τεκμήριο για αναγνώριση χωρίς να κληθεί μάρτυρας από την Υπεράσπιση προς αναγνώρισή του. Προκύπτει, όμως, ευκρινώς από την μαρτυρία του Ενάγοντα ότι και η συνοριακή διαφορά αλλά και η έκδοση της υπό της Υπεράσπισης επικαλούμενης απόφασης του Διευθυντή του Κτηματολογίου είναι παραδεκτά από τον Ενάγοντα, άσχετα αν ο Ενάγων αρχικά αρνήθηκε και τα δύο. Αν και σύμφωνα με τον Ενάγοντα η πιο πάνω απόφαση εκδόθηκε κατόπιν παραπλανητικών υποδείξεων από τον Εναγόμενο προς τους υπαλλήλους του Κτηματολογίου που διενήργησαν την χωρομετρική εργασία. Τα πιο πάνω δεν θεωρώ, όμως, ότι είναι ικανά να προωθήσουν την εισήγηση της Υπεράσπισης εν' όψει και της εντύπωσης που μου έκανε ο Ενάγων υπό την έννοια ότι θα μπορούσαν εύλογα να αποτελέσουν κίνητρο για τον Ενάγοντα να καταχωρήσει την παρούσα αγωγή από εκδίκηση προς τον Εναγόμενο. Τουναντίον, θα μπορούσαν εύλογα να αποτελέσουν κίνητρο για τον Εναγόμενο να συμπεριφερθεί με τον τρόπο που του αποδίδει ο Ενάγων, αφού συν τοις άλλοις αποτελεί θέση της Υπεράσπισης ότι ο Ενάγων δεν συμμορφώθηκε με την προαναφερόμενη απόφαση ημερομηνίας 11.11.09 και διαπράττει παράνομη επέμβαση στο τεμάχιο με αριθμό
  3. Η λογική λέει ότι δεν έχει ανάγκη να κινηθεί εκδικητικά εκείνος που έχει ήδη διαπράξει την αδικία στον άλλο, αλλά εκείνος ο οποίος δέχεται την αδικία. Σύμφωνα με την Υπεράσπιση ο αδικημένος στην προκείμενη περίπτωση είναι ο Εναγόμενος και όχι ο Ενάγων. Αναφορικά με τον αριθμό των καταστραφέντων χρυσομηλιών ο Ενάγων υποστήριξε ότι ο ίδιος προέβη σε μέτρησή τους και επ' αυτού ήταν θετικός και σταθερός. Δέχομαι, λοιπόν, από την μαρτυρία του Ενάγοντα ότι καταστράφηκαν από το τεμάχιο συνολικά 96 δέντρα χρυσομηλιάς, τα οποία ο Ενάγων και αναγκάσθηκε να εκριζώσει. Δέχομαι, επίσης, ότι οι 96 πιο πάνω αναφερόμενες χρυσομηλιές καταστράφηκαν από τις κατσίκες του Εναγόμενου. Και αυτό παρά το ότι σε καμία από τις επίδικες ημερομηνίες ο Ενάγων δεν είχε δει, όπως κατά την αντεξέταση υποστήριξε, τις κατσίκες του Εναγόμενου να εισέρχονται εντός του τεμαχίου, παρά μόνο σε μεταγενέστερο χρόνο είχε διαπιστώσει τις ζημιές. Η προσπάθεια της Υπεράσπισης να κλονίσει την μαρτυρία του Ενάγοντα ως προς το σημείο τούτο υποβάλλοντάς του θέσεις προς την κατεύθυνση ότι δεν θα ήταν δυνατό ή εφικτό για τις κατσίκες του Εναγόμενου να προξενήσουν τις υπό του Ενάγοντα ισχυριζόμενες στα δέντρα του προκληθείσες ζημίες ένεκα παραγόντων που έχουν να κάνουν με το ύψος των κατσίκων καθώς και το ύψος και την διάμετρο των δέντρων δεν με έπεισε. Ο Ενάγων ισχυρίσθηκε και γίνεται πιστευτός ότι σε μια περίπτωση, άλλη από τις επίδικες ημερομηνίες, είδε τις κατσίκες του Εναγόμενου να βρίσκονται εντός του τεμαχίου και να τρώνε από τα δέντρα και τις φυτείες του. Αυτό διαψεύδει, επίσης, δίχως άλλο την θέση που προβλήθηκε από την πλευρά του Εναγόμενου ότι οι κατσίκες του δεν μπορούσαν να εισέλθουν εντός του τεμαχίου ένεκα της υψομετρικής διαφοράς που υπήρχε μεταξύ του τεμαχίου και του τεμαχίου του Εναγόμενου - το τεμάχιο βρίσκεται σε ψηλότερο υψόμετρο από το τεμάχιο του Εναγόμενου. Επί του σημείου τούτου ο Ενάγων ισχυρίσθηκε και δέχομαι την μαρτυρία του ότι η υψομετρική διαφορά δεν ήταν σε όλα τα σημεία η ίδια. Σε κάποια σημεία ήταν 10 μέτρα, αλλά σε κάποια άλλα ήταν αρκετά μικρότερη, όπως 5, 4 και 3 μέτρα. Υποστήριξε, επίσης, ότι επειδή δεν ήταν μόνο κατά τις επίδικες ημερομηνίες που το κοπάδι του Εναγόμενου είχε εισέλθει εντός του τεμαχίου, οι κατσίκες του είχαν καταστήσει ορατό το διάβα τους προς το τεμάχιο διαγράφοντας μονοπάτι. Στο παρελθόν είχαν, επίσης, επιχειρήσει να εισέλθουν εντός του τεμαχίου ουκ ολίγες φορές και ο Ενάγων κάθε φορά τις προλάβαινε από του να φάνε από τα δέντρα και τις φυτείες του φθάνοντας στο μέρος και αφού προηγουμένως εγκατέλειπε την εργασία του. Παρέμενε δε εκεί μέχρι ο Εναγόμενος να έρθει στο τεμάχιο και να μαζέψει τις κατσίκες του και να τις βάλει εντός της μάντρας του κατόπιν προτροπής της Αστυνομίας στην οποία προηγουμένως αποτείνονταν ο Ενάγων. Επίσης, κανένα άλλο κοπάδι δεν υπήρχε στην περιοχή εκτός από αυτό του Εναγόμενου για να μπορεί να αποδοθεί η επίδικη καταστροφή σε ζώα άλλα από αυτά του Εναγόμενου. Συναφώς δεν υποβλήθηκε στον Ενάγοντα το αντίθετο από την Υπεράσπιση, αλλά ούτε και ο ίδιος ο Εναγόμενος με την μαρτυρία του υποστήριξε κάτι διαφορετικό. Στα πιο πάνω προστίθεται και ο ισχυρισμός του Ενάγοντα ότι μετά από καταγγελία που έκανε ο Ενάγων στην Αστυνομία για το ότι σε μια περίπτωση κατσίκες του Εναγόμενου είχαν εισβάλει στο τεμάχιο ο Ενάγων ενώ βρισκόταν εντός του τεμαχίου άκουσε τον Εναγόμενο να παραδέχεται εντός του δικού του τεμαχίου τηλεφωνικώς στην Αστυνομία ότι είχαν εισβάλει στο τεμάχιο δύο με τρία μικρά κατσίκια και να διαβεβαιώνει την Αστυνομία ότι θα φρόντιζε να τα βάλει εντός της μάντρας. Αν και σύμφωνα με τον Ενάγοντα οι κατσίκες αυτές στην περίπτωση εκείνη δεν ήταν δυο με τρεις, ως ο Εναγόμενος είχε αναφέρει στην Αστυνομία, αλλά 30 και άλλα 20 μικρά κατσίκια, σύνολο 50 περίπου ζώα. Καθώς και ο ισχυρισμός του Ενάγοντα ότι η μάντρα του Εναγόμενου ήταν σε κάποια σημεία περιφραγμένη με πρόχειρα υλικά, όπως τιλάρα, που δεν ήταν ικανά να εμποδίσουν τις κατσίκες του από του να εξέρχονται της μάντρας του, πράγμα που συνηγορεί με την θέση του Ενάγοντα ότι οι κατσίκες του Ενάγοντα μπορούσαν να εξέρχονται της μάντρας. Σημειώνεται το εξής. Προς απόδειξη του ισχυρισμού του ότι οι κατσίκες του Εναγόμενου εισέρχονταν εντός του τεμαχίου ο Ενάγων περιέγραψε ένα περιστατικό κατά το οποίο μια κατσίκα του Εναγόμενου ψόφησε τρώγοντας από φρούτα που ο Ενάγων είχε ψεκάσει και από τα φύλλα των φρούτων εκείνων τα οποία ήταν φυτεμένα σε τεμάχιο άλλο από το τεμάχιο και το οποίο γειτνίαζε με το τελευταίο και ανήκε στον Ενάγοντα. Την νεκρή κατσίκα ο Ενάγων την αντιλήφθηκε 2 με 3 ημέρες μετά το περιστατικό που έλαβε χώρα κατά την 2.4.07 καθώς περπατούσε ανάμεσα στα χωράφια του από την κακή οσμή που αναδυόταν. Το ότι η νεκρή κατσίκα ανήκε στον Εναγόμενο διαπιστώθηκε από τον αριθμό που αυτή έφερε στο αυτί της, τον οποίο και ο Ενάγων υπέδειξε κατά την μαρτυρία του, ισχυρισμός ο οποίος δεν αμφισβητήθηκε από την Υπεράσπιση. Η μαρτυρία του Ενάγοντα, αν και αποδεκτή κατά το μέρος της που αφορά στον θάνατο της εν λόγω κατσίκας, στο ότι αυτή ανήκε στον Εναγόμενο και στο ότι αυτή βρέθηκε νεκρή εντός του πιο πάνω τεμαχίου, δεν είναι, ωστόσο, αποδεκτή για να αποδείξει την αιτία του θανάτου, όπως την αποδίδει ο Ενάγων με την μαρτυρία του. Ο μάρτυρας δεν είναι ειδικός επί του προκειμένου ζητήματος. Το εν λόγω ζήτημα χρήζει εμπειρογνωμοσύνης και η μαρτυρία του μάρτυρα αποκλείεται ως μαρτυρία γνώμης. Περαιτέρω, ουδεμία μαρτυρία προσκομίσθηκε από την πλευρά του Ενάγοντα προς την κατεύθυνση ότι για το πιο πάνω γεγονός έλαβε χώρα επιστημονική εξέταση προς διαπίστωση της αιτίας του θανάτου το αποτέλεσμα της οποίας να είναι επιβεβαιωτικό του ισχυρισμού του. Τέλος, ο ισχυρισμός του Ενάγοντα ότι η κατσίκα ψόφησε, ουσιαστικά, από δηλητηρίαση δεν ήταν θετικός, παρά μόνο, στην ουσία, εικασία του Ενάγοντα αφού ό,τι στην πραγματικότητα ο Ενάγων ισχυρίσθηκε ήταν ότι η κατσίκα μπορεί να έφαγε από ψεκασμένα φρούτα και φύλλα. Η μη αποδοχή του πιο πάνω σημείου από την μαρτυρία του Ενάγοντα δεν αφαιρεί, όμως, από τα σημεία που πιο πάνω αναφέρθηκαν ως επιβεβαιωτικά του συμπεράσματός μου ότι η επίδικη καταστροφή προκλήθηκε από τις κατσίκες του Εναγόμενου. Τουναντίον, ενισχύει την πάγια θέση του Ενάγοντα ότι οι κατσίκες του Εναγόμενου μπορούσαν να εξέλθουν και εξέρχονταν της μάντρας του. Δεν μου διαφεύγει μέρος από την μαρτυρία του Ενάγοντα που άπτεται του χρόνου κατά τον οποίο έλαβε χώρα η ισχυριζόμενη καταστροφή και το οποίο παρατίθεται αυτούσιο πιο κάτω. Υπενθυμίζεται ότι στην Έκθεση Απαίτησης δικογραφείται ότι αυτή πραγματοποιήθηκε σε τρεις διαφορετικές ημερομηνίες, ήτοι στις 24.5.06, 26.7.06 και 2.4.
  4. Παραθέτω αυτούσια την μαρτυρία που δόθηκε επί του σημείου τούτου: «Ε: Κύριε μάρτυρα, τι κατσίκες είναι αυτές που είχαν την ιδιότητα να φάνε 2.000 ... Α: Κολοκυθιές. Ε: 2.000 φυτά και 96 δέντρα. Α: Εν τζιαι εφάαν τα μια μέρα. Ε: Πότε τα εφάσιν; Α: Εν τρία χρόνια που με πελεκούσιν οι τσούρες του κυρίου, που με εμπόδιζαν, που με ενοχλούσαν, δεν είναι μόνο μια επίσκεψη ή μια χρονιά. Είχα τζιαι δεύτερη χρονιά τζια τρίτη χρονιά». Ο Ενάγων δεν αντεξετάσθηκε περαιτέρω από την πλευρά του Εναγόμενου επί του προκειμένου θέματος. Ούτε και το ζήτημα τούτο αποτέλεσε αντικείμενο επιχειρηματολογίας στην αγόρευση της ευπαίδευτης συνηγόρου του Εναγόμενου. Από το πιο πάνω απόσπασμα και δη την διατύπωση που χρησιμοποίησε ο Ενάγων δεν θεωρώ ότι αναιρούνται οι επί του προκειμένου ζητήματος με την γραπτή του δήλωση - Τεκμήριο 1 - προβληθέντες ισχυρισμοί, ότι, δηλαδή, η καταστροφή των 96 δέντρων χρυσομηλιάς έλαβε χώρα κατά τις επίδικες ημερομηνίες ή ότι μπορεί να λεχθεί με ασφάλεια ότι ό,τι ο Ενάγων εννοούσε κάνοντας αναφορά σε τρία χρόνια είναι ότι η υπό συζήτηση καταστροφή έλαβε χώρα σε χρόνο ή χρόνους που βρίσκονται εκτός των έγγραφων προτάσεών του. Τουναντίον, η αναφορά σε «δεύτερη χρονιά» και «τρίτη χρονιά» θεωρώ ότι στην απουσία άλλης μαρτυρίας που να παραπέμπει σε κάτι άλλο αντανακλά την πάγιά του θέση ότι η επίδικη καταστροφή έλαβε χώρα σε δύο συνεχόμενες χρονιές, πράγμα που συνηγορεί με τους δικογραφημένους του ισχυρισμούς, και ότι η εξυπακουόμενη εν' όψει των πιο πάνω αναφορά σε καταστροφή σε έτος προγενέστερο των ετών 2006 και 2007 αφορά σε καταστροφή που δεν δικογραφείται και για την οποία δεν αξιώνεται οποιαδήποτε αποζημίωση. Προδήλως, η ζημιά αυτή είναι αυτή που αναφέρεται στην επιστολή του Ενάγοντα ημερομηνίας 14.9.06 - Τεκμήριο 4 - και αφορά σε καταστροφή 12 εσπεριδοειδών και εποχιακών φυτών η οποία έλαβε χώρα «την περσινή περίοδο». Ό,τι, επομένως, ο Ενάγων, εύλογα εννοούσε με τους πιο πάνω ισχυρισμούς του είναι ότι το πρόβλημα με τις κατσίκες του Εναγόμενου είχε αρχίσει πριν το έτος 2006 και τις επίδικες εντός αυτού ημερομηνίες, ότι οι κατσίκες του Εναγόμενου κατέστρεψαν 96 χρυσομηλιές και 2.000 φυτά κολοκυθιάς κατά τις επίδικες ημερομηνίες τα έτη 2006 και 2007 και ότι πριν τις ημερομηνίες αυτές και κατά το έτος 2005 είχαν επιφέρει και άλλες καταστροφές. Δέχομαι, επομένως, ότι τα 96 δέντρα χρυσομηλιών καταστράφηκαν από τις κατσίκες του Εναγομενου κατά τις τρεις ημερομηνίες που αναφέρονται στην Έκθεση Απαίτησης. Δέχομαι, επίσης, ότι οι κατσίκες του Εναγόμενου κατέστρεψαν φυτεία κολοκυθιών η οποία υπήρχε εντός του τεμαχίου κατά τις επίδικες ημερομηνίες. Αναφορικά, όμως, με την ποσότητα των κολοκυθιών που καταστράφηκαν θα πρέπει να σημειωθούν τα ακόλουθα. Κατ' αρχή, σημειώνεται η διάσταση ανάμεσα στην διά ζώσης μαρτυρία του Ενάγοντα και τους δικογραφημένους ισχυρισμούς του. Στην Έκθεση Απαίτησης δικογραφείται ότι καταστράφηκαν 4.000 φυτά κολοκυθιάς, ενώ στην διά ζώσης μαρτυρία του ο Ενάγων υποστήριξε άλλο αριθμό, πολύ μικρότερο του πιο πάνω. Προς δικαιολόγηση του αριθμού που αναγράφεται στην Έκθεση Απαίτησης ο Ενάγων υποστήριξε ότι φυτεύει κολοκύθια και διάφορα άλλα λαχανικά και σε άλλα τεμάχια δικά του εκτός από το τεμάχιο. Προδήλως, ο αριθμός που αναγράφεται στην Έκθεση Απαίτησης αντανακλά τον πιο πάνω ισχυρισμό του Ενάγοντα. Υπό το φως των πιο πάνω και της εντύπωσης που μου έκανε ο Ενάγων κρίνω πως η πιο πάνω αντίφαση δεν είναι ικανή να διασαλεύσει τον εν γένει ισχυρισμό του Ενάγοντα ότι εντός του έτους 2006 οι κατσίκες του Εναγόμενου προκάλεσαν ζημιά και σε φυτεία κολοκυθιών. Αναφορικά, όμως, με το μέγεθος της ζημιάς και δη τον αριθμό των φυτών κολοκυθιάς που καταστράφηκαν ο Ενάγων δεν ήταν θετικός στην διά ζώσης μαρτυρία του. Δεν μου διαφεύγει η δήλωσή του ότι δεν μπορεί να είχαν καταστραφεί λιγότερα από 2.000 κολοκύθια και ότι αυτά που υπέστηκαν την ζημιά και καταστράφηκαν μπορεί να ήταν και περισσότερα, οπότε η ζημιά δεν θα μπορούσε να είναι μικρότερη από 2.000 φυτά. Αυτό, όμως, δεν σώζει την κατάσταση αφ' ης στιγμής, επίσης, δήλωσε ότι δεν είχε προβεί σε μέτρηση των καταστραφέντων κολοκυθιών. Σε άλλο σημείο της αντεξέτασης δήλωσε, επίσης, ότι δεν μπορούσε να τα «μετρήσει ακριβώς». Κατά την αντεξέταση ανέφερε, επίσης, ότι δεν θυμόταν πόσα ακριβώς φυτά κολοκυθιάς είχαν καταστραφεί, διότι εκτός από κολοκύθια φύτευε και άλλα λαχανικά, όπως κραμβί, κουνουπίδι, μπρόκολο και διάφορα άλλα λαχανικά, και ότι αυτά που καταστράφηκαν ήταν ένα περίπου 2.000 σε αριθμό. Επίσης, για να δικαιολογήσει την θέση του ότι δεν μπορούσε να πει με βεβαιότητα πόσα φυτά κολοκυθιάς είχαν υποστεί ζημιά ανέφερε ότι τα φυτά που κάθε φορά φύτευε δεν τα φύτευε με τις δεκάδες, αλλά με τις χιλιάδες. Υπό το φως όλων των πιο πάνω δεν έχω πεισθεί και, επομένως, δεν μπορώ να δεχθώ ότι τα φυτά κολοκυθιάς που κατέστρεψαν οι κατσίκες του Εναγόμενου ήταν 2.000 σε αριθμό. Αξίζει να σημειωθεί ότι και λάθος να κάνω στην πιο πάνω κρίση μου, αυτό, ουδόλως επηρεάζει την δικογραφημένη απαίτηση του Ενάγοντα για την ζημιά αυτή, αφού, όπως και πιο πάνω αναφέρθηκε, με την εκτίμηση του ο ΜΕ 2 δεν εκτίμησε την ζημιά που προέκυψε στον Ενάγοντα ως εκ της πιο πάνω απώλειας, η αποδεικτική δε αξία της εκτίμησης του Ερμογένους περιορίσθηκε, όπως και πιο πάνω αναφέρθηκε, στο μέρος εκείνο που υποδείχθηκε και το οποίο δεν περιλαμβάνει τα όσα σε αυτήν αναφέρονται ως ζημία που προέκυψε από την ζημιά στα κολοκύθια. Σημαντικό είναι, επίσης, να αναφερθεί ότι ο Ενάγων στην γραπτή του δήλωση - Τεκμήριο 1 - δήλωσε ότι περιορίζει την απαίτησή του στο ποσό των Ευρώ 22.036,00 σεντ, ποσό το οποίο ως ευκρινώς προκύπτει από την εκτίμηση του ΜΕ 2 αφορά μόνο στην ζημιά που προκλήθηκε στις χρυσομηλιές και τα εσπεριδοειδή. Δεν ζητά επιδίκαση του ποσού των Ευρώ 25.760,75 σεντ που αξιώνεται στην Έκθεση Απαίτησης και, επομένως, κανένα ποσό για την ζημία στην φυτεία κολοκυθιών. Θα πρέπει, επίσης, να σημειωθεί ότι με την Έκθεση Απαίτησης δεν διασαφηνίζεται πόση είναι η ζημιά στην φυτεία κολοκυθιών. Ό,τι αναφέρεται είναι ότι από την αμέλεια του Εναγόμενου καταστράφηκαν 96 χρυσομηλιές, 9 εσπεριδοειδή και 4.000 φυτά και ότι ως εκ της πιο πάνω ζημίας ο Ενάγων υπέστη απώλεια εισοδημάτων συνολικού ύψους Ευρώ 25.760,75 σεντ. Η ζημιά στα φυτά κολοκυθιάς δεν εξειδικεύεται στην Έκθεση Απαίτησης παρά την επιταγή της Νομολογίας σύμφωνα με την οποία οι ειδικές ζημιές πρέπει να εξειδικεύονται με λεπτομέρεια στις έγγραφες προτάσεις του ενάγοντα. Συνεπώς, και αν ακόμα ο Ενάγων (α) επέμενε στην επιδίκαση αποζημιώσεων από την υπό συζήτηση ζημιά και (β) παρουσίαζε μαρτυρία αναφορικά με το ύψος της, αυτή δεν θα μπορούσε εκ προοιμίου να γίνει αποδεκτή για τον λόγο που μόλις πιο πάνω αναφέρθηκε, ήτοι ότι το ύψος της ζημιάς αυτής δεν δικογραφείται και κατά παράβαση της Νομολογίας δεν εξειδικεύεται στην Έκθεση Απαίτησης. Σε κάποιο στάδιο της αντεξέτασης ο Ενάγων υποστήριξε ότι αξιώνει αποζημιώσεις και για ζημιά που προκλήθηκε και σε άλλα φυτά που φύτευε εκτός από κολοκύθια, όπως κραμβί και διάφορα άλλα λαχανικά. Καμία, όμως, απαίτηση δεν δικογραφείται στην Έκθεση Απαίτησης για ζημιά σε φυτά εκτός από κολοκύθια. Ο πιο πάνω ισχυρισμός του Ενάγοντα βρίσκεται εκτός των δικογραφημένων θέσεών του και, επομένως, δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη. Σημειώνεται, επίσης, ότι καμία μαρτυρία δεν παρουσιάσθηκε που να αποδεικνύει το ύψος μιας τέτοιας ζημιάς. Από την μαρτυρία του Ενάγοντα δεν δέχομαι, επίσης, τα ακόλουθα. Δεν δέχομαι ότι οι εκριζωθείσες χρυσομηλιές μετρήθηκαν και από τον ΜΕ 2 και, μάλιστα, στην παρουσία του Ενάγοντα, παρά μόνο ότι τα δέντρα αυτά μετρήθηκαν μόνο από τον Ενάγοντα. Και αυτό γιατί, μεταξύ άλλων, οι δύο μάρτυρες επικαλέσθηκαν, ο καθένας με την μαρτυρία του, διαφορετικό τρόπο μέτρησης τους. Ο ΜΕ 2 μέτρησε, όπως ισχυρίσθηκε, τα κοιλώματα, τους λούκκους, όπως τους χαρακτήρισε στην μαρτυρία του, τα οποία άφησαν οι χρυσομηλιές που εκριζώθηκαν. Ο Ενάγων για να υποστηρίξει τον ισχυρισμό του ότι ο ΜΕ 2 μέτρησε τις εκριζωθείσες χρυσομηλιές, αλλά και τα εκριζωθέντα δέντρα εσπεριδοειδών επικαλέσθηκε το σύστημα ποτίσματος. Η διάσταση αυτή στην μαρτυρία των δύο μαρτύρων κρίνω πως δημιουργεί εύλογη υποψία ότι οι δύο μάρτυρες δεν είπαν την αλήθεια ως προς το υπό συζήτηση ζήτημα. Αν ο ισχυρισμός ότι οι εκριζωθείσες χρυσομηλιές είχαν μετρηθεί και από τον ΜΕ 2 ήταν αληθινός φρονώ πως δεν θα υπήρχε η πιο πάνω διάσταση στην μαρτυρία των δύο μαρτύρων, με τον Ενάγοντα να υποστηρίζει ότι ο ΜΕ 2 προέβη σε μέτρηση στην βάση του συστήματος ποτίσματος και τον ΜΕ 2 να υποστηρίζει ότι προέβη σε μέτρηση στην βάση των κοιλωμάτων. Χώρια που ο ισχυρισμός του ΜΕ 2 απορρίπτεται και για άλλο λόγο ο οποίος εξηγείται στα πλαίσια της αξιολόγησής του. Μη αποδεκτός είναι και ο ισχυρισμός του Ενάγοντα ότι ο ΜΕ 2 επισκέφθηκε το τεμάχιο για σκοπούς εκτίμησης. Ο Ενάγων δεν με έπεισε ότι είπε την αλήθεια ούτε αναφορικά με το ζήτημα τούτο. Κρίνω δε ότι η αναλήθεια του εν λόγω ισχυρισμού αντανακλάται στην διάσταση που πιο πάνω αναφέρεται. Αλλά και η μαρτυρία του ίδιου του ΜΕ 2 στο ίδιο συμπέρασμα κρίνω ότι παραπέμπει. Είναι ισχυρισμός του ΜΕ 2 ότι οι καταστραφείσες χρυσομηλιές ήταν ηλικίας 8 ετών, γιατί και άλλες χρυσομηλιές οι οποίες δεν είχαν καταστραφεί και υφίσταντο κατά τον χρόνο της ισχυριζόμενης επίσκεψης του στο τεμάχιο είχαν την ηλικία αυτή, αλλά και γιατί αυτό του είχε πει ο Ενάγων. Ο Ενάγων, όμως, με την μαρτυρία του υποστήριξε κάτι διαφορετικό. Ότι οι καταστραφείσες χρυσομηλιές ήταν ηλικίας 4 ετών. Όλα τα πιο πάνω κρίνω πως δεν αφήνουν περιθώριο για να δεχθώ ότι ο ΜΕ 2 επισκέφθηκε το τεμάχιο για σκοπούς εκτίμησης. Δεν δέχομαι, επίσης, ότι κατά τις επίδικες ημερομηνίες εντός του έτους 2006 καταστράφηκαν και δέντρα εσπεριδοειδών. Καθοριστικής σημασίας για το ζήτημα τούτο κρίνω πως είναι το περιεχόμενο του Τεκμηρίου
  5. Το εν λόγω τεκμήριο είναι επιστολή του Ενάγοντα ημερομηνίας 14.9.06 η οποία απευθύνεται στην τότε Έπαρχο Λεμεσού. Με αυτήν υποβάλεται παράπονο στην Έπαρχο, μεταξύ άλλων, για τα περιστατικά που έλαβαν χώρα στις 24.5.06 και 26.7.
  6. Σε αυτό αναφέρεται, μεταξύ άλλων, ότι κατά τις 24.5.06 μεγάλος αριθμός κατσίκων του Εναγόμενου εισέβαλε στο τεμάχιο και άρχισε να καταστρέφει φυτεία 2.000 κολοκυθιών και 15 χρυσομηλιές (αμματερές). Και ότι στις 26.7.06 ο Ενάγων αντίκρισε τρομερές καταστροφές από το κοπάδι του Εναγόμενου. Συγκεκριμένα 15 αμματερές χρυσομηλιές καταστράφηκαν ολοσχερώς και άλλες χρυσομηλιές μισοκαταστράφηκαν. Η πιο πάνω επιστολή συντάχθηκε τρεις και πλέον μήνες μετά από το πρώτο επίδικο συμβάν και δύο και πλέον μήνες μετά το δεύτερο. Σε χρόνο, δηλαδή, που δεν θα ήταν υπερβολή να λεχθεί ότι τα γεγονότα ήταν ακόμα φρέσκα στο μυαλό του Ενάγοντα. Επίσης, η αναφορά σε κλήση του Κοινοτάρχη, βοηθού Κοινοτάρχη και Αστυνομίας μετά από τις αναφερόμενες στην εν λόγω επιστολή καταστροφές κρίνω πως προσδίδει πειστικότητα στους αναφερόμενους σε αυτήν ισχυρισμούς του Ενάγοντα αφού με αυτήν ο Ενάγων θα μπορούσε να διαψευσθεί αν τα πιο πάνω πρόσωπα καλούνταν να δώσουν την δική τους εκδοχή και δεν υποστήριζαν τα όσα στην εν λόγω επιστολή αναγράφονται. Τα πιο πάνω κρίνω πως προσδίδουν βαρύτητα και πειστικότητα στο πιο πάνω τεκμήριο, το περιεχόμενο του οποίου και αποδέχομαι με δύο επιφυλάξεις που κατωτέρω αναφέρονται. Στο εν λόγω τεκμήριο δεν γίνεται, όμως, καμία αναφορά σε καταστροφή εσπεριδοειδών, παρά μόνο αναφορικά με καταστροφή εσπεριδοειδών αναφέρεται ότι αυτή έλαβε χώρα τον προηγούμενο χρόνο, προδήλως, εννοείται το έτος 2005, όχι, δηλαδή, κατά τις επίδικες ημερομηνίες. Κρίνω ότι αν τα εσπεριδοειδή είχαν υποστεί ζημιά από τις κατσίκες του Εναγόμενου είτε κατά τις 24.5.06 είτε κατά τις 26.7.06 ο Ενάγων θα έκανε αναφορά γι' αυτό στο Τεκμήριο 4 όπως έκανε αναφορά για τα δέντρα χρυσομηλιάς. Το ότι στο πιο πάνω τεκμήριο δεν γίνεται οποιαδήποτε αναφορά για ζημιά σε δέντρα εσπεριδοειδών κατά την 24.5.06 ή κατά την 26.7.06, τουναντίον, η αναφορά στην ζημία αυτή ανάγεται στον προηγούμενο χρόνο, που είναι ό,τι εύλογα προκύπτει από την αναφορά σε περσινή περίοδο», κρίνω πως είναι ικανό να κλονίσει τον ισχυρισμό του Ενάγοντα ότι κατά τις επίδικες και εντός του έτους 2006 ημερομηνίες οι κατσίκες του Εναγόμενου προκάλεσαν ζημιά και σε δέντρα εσπεριδοειδών εντός του τεμαχίου. Συνεπώς, δεν μπορώ να δεχθώ τον πιο πάνω ισχυρισμό του μάρτυρα. Από το Τεκμήριο 4 δεν δέχομαι τα ακόλουθα: (α) τον αριθμό των κολοκυθιών που καταστράφηκαν σύμφωνα και με τα όσα επί του προκειμένου ανωτέρω αναφέρθηκαν με προεξάρχοντα τον ισχυρισμό του Ενάγοντα ότι δεν μέτρησε τα καταστραφέντα κολοκύθια καθώς και (β) το ότι η κτηνοτροφική μονάδα του Εναγόμενου δεν έχει άδεια και είναι παράνομη. Αναφορικά με το τελευταίο αρκεί να σημειωθεί ότι η μαρτυρία του Ενάγοντα δεν αποτελεί επαρκή μαρτυρία προς απόδειξη του πιο πάνω ισχυρισμού. Συναφώς καμία μαρτυρία δεν παρουσιάσθηκε από την αρμόδια αρχή που να τον επιβεβαιώνει. Ο Ενάγων ισχυρίσθηκε, επίσης, διά ζώσης ότι όλες οι καταστραφείσες χρυσομηλιές ήταν ηλικίας 4 ετών. Στην Έκθεση Απαίτησης δικογραφείται ρητά ότι την πιο πάνω ηλικία είχαν οι 30 χρυσομηλιές που καταστράφηκαν στις 2.4.
  7. Δικογραφείται, επίσης, στην παράγραφο 3 της Έκθεσης Απαίτησης ότι από την είσοδο των κατσίκων του Εναγόμενου στο τεμάχιο στις 24.5.06 και 26.7.06 καταστράφηκαν, μεταξύ άλλων, 30 δέντρα χρυσομηλιάς (αμματερές) και 40 άλλα δέντρα χρυσομηλιάς. Για τα τελευταία 40 δέντρα δεν καθορίζεται η ηλικία στην Έκθεση Απαίτησης. Επίσης, όπως ο Ενάγων εξήγησε κατά την αντεξέτασή του αμματερές ονομάζονται τα νεοφυτεμένα δέντρα, πράγμα που εύλογα και λογικά αποκλείει τα δέντρα ηλικίας 4 ετών. Ο διά ζώσης ισχυρισμός του Ενάγοντα ότι όλες οι χρυσομηλιές που καταστράφηκαν ήταν ηλικίας 4 ετών δεν μπορεί να γίνει αποδεκτός αφ' ης στιγμής αυτός δεν συνάδει με την Έκθεση Απαίτησης και βρίσκεται εκτός των δικογραφημένων θέσεων του Ενάγοντα σύμφωνα με τις οποίες οι 30 από αυτές ήταν αμματερές (παράγραφος 3 της Έκθεσης Απαίτησης). Επίσης, σύμφωνα με το Τεκμήριο 4 στις 24.5.06 καταστράφηκαν 15 χρυσομηλιές αμματερές και στις 26.7.06 άλλες 15 χρυσομηλιές αμματερές, σύνολο 30 χρυσομηλιές αμματερές, ισχυρισμός ο οποίος συνάδει με την πιο πάνω παράγραφο. Έτσι, παρά την διά ζώσης μαρτυρία του Ενάγοντα δέχομαι στην βάση του περιεχομένου του Τεκμηρίου 4 που έκανα αποδεκτό ότι στις 24.5.06 καταστράφηκαν 15 χρυσομηλιές αμματερές και στις 26.7.06 άλλες 15 χρυσομηλιές αμματερές, σύνολο 30 χρυσομηλιές αμματερές. Επίσης, στην βάση της υπό του Ενάγοντα δοθείσας μαρτυρίας κρίνω πως δύναμαι να προβώ και προβαίνω σε εύρημα ότι οι 30 χρυσομηλιές που καταστράφηκαν στις 2.4.07 ήταν ηλικίας 4 ετών. Για τις υπόλοιπες 36 δεν μπορώ να προβώ σε εύρημα αναφορικά με την ηλικία, αφού συν τοις άλλοις κανένας ισχυρισμός δεν δικογραφείται επί του προκειμένου στην Έκθεση Απαίτησης. Στην βάση δε του Τεκμηρίου 4 γίνονται αποδεκτοί και οι ισχυρισμοί που αναφέρονται στην εκτίμηση του αποβιώσαντα Ερμογένους - Τεκμήριο 5 - ότι, δηλαδή, στις 2.4.07, που είναι η ημερομηνία σύνταξης του εν λόγω τεκμηρίου και η ημερομηνία κατά την οποία σύμφωνα με τον Ενάγοντα ο Ερμογένους επισκέφθηκε το τεμάχιο για σκοπούς εκτίμησης, είχαν καταστραφεί από φάγωμα 30 δέντρα χρυσομηλιάς ηλικίας 4 ετών και υπήρχαν 66 κενές θέσεις δέντρων χρυσομηλιάς. Υπό το φως όλων όσων αναφέρθηκαν κρίνω πως δύναμαι με ασφάλεια να αποδεχτώ τους πιο πάνω ισχυρισμούς και, μάλιστα, χωρίς να δημιουργείται οποιαδήποτε αδικία στην πλευρά του Εναγόμενου από το γεγονός ότι αυτή δεν είχε την δυνατότητα να αντεξετάσει τον Ερμογένους επί του μέρους εκείνου του Τεκμηρίου 4 που κατατέθηκε προς απόδειξη για τον λόγο ότι αυτός έχει αποβιώσει. Σημειώνεται ότι από την μαρτυρία του Ενάγοντα έχω δεχθεί (α) ότι στις 2.4.07 οι κατσίκες του Εναγόμενου κατέστρεψαν 30 χρυσομηλιές ηλικίας 4 ετών, (β) ότι στις 24.5.06, 26.7.06 και 2.4.07 οι κατσίκες του Εναγόμενου κατέστρεψαν συνολικά 96 χρυσομηλιές και (γ) ότι τις χρυσομηλιές που καταστράφηκαν ο Ενάγων τις εκρίζωσε. Και ένα τελευταίο σημείο από την μαρτυρία του Ενάγοντα. Κατά την δικάσιμο της 2.10.13 και αντεξετασθείς ο Ενάγων ανέφερε ότι είναι εγγεγραμμένος στον Κυπριακό Οργανισμό Αγροτικών Πληρωμών (ΚΟΑΠ), διότι το τεμάχιο είναι εγγεγραμμένο επ' ονόματί του. Σημειώνεται ότι προς απόδειξη του τελευταίου ισχυρισμού ο Ενάγων παρουσίασε και κατέθεσε πιστοποιητικό εγγραφής ακίνητης ιδιοκτησίας που αφορά στο τεμάχιο - Τεκμήριο 2 - το οποίο δεν αμφισβητήθηκε από την Υπεράσπιση. Υπό το φως των πιο πάνω κρίνω ότι ο ισχυρισμός του Ενάγοντα περί κυριότητας και εγγραφής του τεμαχίου επ' ονόματί του απεδείχθη και προβαίνω σε ανάλογο εύρημα. Κάθε χρόνο συμπληρώνει σχετικά έγγραφα τα οποία και υποβάλει στον ΚΟΑΠ και στα οποία δηλώνει τα δέντρα και τις φυτείες που υπάρχουν στο τεμάχιο. Τα εισοδήματα, όμως, που προκύπτουν από την παραγωγή και πώληση των καρπών που αποδίδουν τα δέντρα του τεμαχίου δεν δηλώνονται επ' ονόματί του στον Φόρο Προστιθέμενης Αξίας, αλλά επ' ονόματι της συζύγου του. Ο ίδιος δεν δηλώνει στο ΦΠΑ για τον εαυτό του ότι έχει εισοδήματα από το τεμάχιο. Δέχθηκε, επίσης, ότι ένεκα του ότι τα εισοδήματα από το τεμάχιο δηλώνονται στο όνομα της συζύγου του, τυχόν απώλεια εισοδημάτων δεν είναι ο ίδιος που την υπόκειται, αλλά η σύζυγός του. Ερωτηθείς δε γιατί εν' όψει των όσων πιο πάνω ανέφερε καταχώρησε την παρούσα αγωγή απάντησε ότι «είμαστε μαζί με την σύζυγό μου». Σε μεταγενέστερη ερώτηση κατά την αντεξέταση δεν δέχθηκε ότι ό,τι εισοδήματα απωλεσθούν είναι η σύζυγός του που τα απολλύει και υποστήριξε ότι αυτός που τα απολλύει είναι ο ίδιος αφού αυτός είναι ο σύζυγος. Ακολούθως, του υποβλήθηκε η ερώτηση πόσο ήταν το εισόδημα που εισέπραξε η σύζυγός του από το τεμάχιο τα έτη 2004 και
  8. Η απάντησή του ήταν ότι δεν μπορούσε να γνωρίζει ακριβώς. Σε μεταγενέστερο στάδιο κατά την αντεξέταση υποστήριξε ότι δεν μπορούσε να θυμηθεί πότε ενεγγράφη η σύζυγός του στο ΦΠΑ και ότι πριν γίνει τούτο τα φρούτα πωλούνταν επ' ονόματί του, αφού δεν υπήρχε σχέδιο για να δηλώνονται τα εισοδήματα από το τεμάχιο επ' ονόματι της συζύγου του. Είπε, επίσης, ότι τα τελευταία χρόνια δεν γέμιζε την φόρμα του ΦΠΑ. Κατά τα δικάσιμο της 8.11.13 υποστήριξε ότι είναι ο ίδιος που υπέστη την απώλεια εισοδήματος αφού αυτός, η σύζυγός του και τα τέσσερα του παιδιά είναι ένα όπως ένα είναι και το ταμείο της οικογένειας. Αυτός δε είναι που συντηρεί την οικογένεια και, μεταξύ άλλων, τα δυο του μεγάλα παιδιά που είναι άνεργοι. Ερωτηθείς αν στις φορολογικές δηλώσεις που υποβάλει για τον εαυτό του δηλώνει και τα εισοδήματα από το τεμάχιο απάντησε αρνητικά αφού όπως υποστήριξε τα εισοδήματα αυτά δεν είναι δικά του εισοδήματα αλλά «εν πας στη γαινέκα μου». Το ζήτημα που από τα πιο πάνω αναδύεται είναι σοβαρό. Καθότι αν τα εισοδήματα από το τεμάχιο δεν δηλώνονταν στο ΦΠΑ κατά τους ουσιώδεις για την αγωγή χρόνους ή δηλώνονταν επ' ονόματι της συζύγου του Ενάγοντα ο Ενάγων δεν δικαιούται να αξιώνει αποζημιώσεις για απώλεια εισοδημάτων. Από τους πιο πάνω ισχυρισμούς του Ενάγοντα δέχομαι ότι αυτός είναι εγγεγραμμένος στον Κυπριακό Οργανισμό Αγροτικών Πληρωμών (ΚΟΑΠ) και ότι το εισόδημα από το τεμάχιο από κάποιο χρονικό σημείο και έπειτα δηλώνεται στο ΦΠΑ επ' ονόματι της συζύγου του. Οι πιο πάνω ισχυρισμοί του Ενάγοντα δεν αμφισβητήθηκαν από την Υπεράσπιση. Επίσης, αν ο τελευταίος ισχυρισμός δεν ήταν αληθινός φρονώ πως ο Ενάγων δεν θα τον πρόβαλε αφ' ης στιγμής αυτός θα επενεργούσε εναντίον του. Όμως, από την πιο πάνω παρατεθείσα μαρτυρία δεν μπορώ να προβώ με ασφάλεια σε εύρημα ότι και για τους ουσιώδεις για την αγωγή χρόνους το εισόδημα από το τεμάχιο δηλωνόταν επ' ονόματι της συζύγου του στο ΦΠΑ. Δεν θεωρώ ότι από τον ισχυρισμό του Ενάγοντα και μόνο ότι τα εισοδήματα που προκύπτουν από την παραγωγή και πώληση των καρπών που αποδίδουν τα δέντρα του τεμαχίου δηλώνονται επ' ονόματι της συζύγου του προκύπτει απαραίτητα και δίχως άλλο ότι και για τα έτη που αξιώνεται αποζημίωση εγγεγραμμένη στο ΦΠΑ για τον πιο πάνω σκοπό ήταν η σύζυγός του. Κάτι τέτοιο δεν θεωρώ ότι δύναται να εξαχθεί με ασφάλεια από την μαρτυρία του εν' όψει και του άλλου του ισχυρισμού ότι η σύζυγός του ενεγγράφη στο ΦΠΑ και δήλωνε τα εισοδήματά της από το τεμάχιο, από ένα χρονικό σημείο και έπειτα πλην όμως δεν μπορούσε να θημηθεί από πότε. Ο Ενάγων πρόβαλε, επίσης, τον ισχυρισμό ότι πριν εγγραφεί η σύζυγός του στο ΦΠΑ τα φρούτα πωλούνταν επ' ονόματί του. Αναμφίβολα, η πιο πάνω δήλωση δεν είναι ξεκάθαρη. Μπορεί και να σημαίνει ότι πριν η σύζυγός του εγγραφεί στο ΦΠΑ εγγεγραμμένος στο ΦΠΑ ήταν ο ίδιος και ότι ήταν αυτός που δήλωνε τα εισοδήματα από το τεμάχιο ως δικά του εισοδήματα. Και πάλι, όμως, στην βάση της πιο πάνω ασαφούς δήλωσης δεν μπορώ να προβώ σε ένα τέτοιο εύρημα. Αλλά και αν ακόμα μπορούσα να προβώ στο πιο πάνω εύρημα αυτό δεν θα βοηθούσε καθότι θα ήταν αόριστο από χρονικής άποψης. Η Υπεράσπιση προσπάθησε ανεπιτυχώς μέσω της αντεξέτασης του Ενάγοντα να αποδείξει τον δικογραφημένο της ισχυρισμό, για τον οποίο και φέρει το βάρος απόδειξης, ότι ο Ενάγων δεν δήλωνε κατά τους ουσιώδεις χρόνους τα εισοδήματά του στις αρμόδιες αρχές και οργανισμούς και, κατ' επέκταση ότι αυτός που δήλωνε τα εισοδήματα από το τεμάχιο ως δικά του εισοδήματα κατά τους πιο πάνω χρόνους ήταν η σύζυγός του. Θεωρώ ότι στην βάση της πιο πάνω μαρτυρίας του Ενάγοντα ο ισχυρισμός αυτός δεν απεδείχθη. Πέραν τούτου καμία μαρτυρία δεν παρουσιάσθηκε από την Υπεράσπιση που να αποδεικνύει και, μάλιστα, θετικά ότι για τους ουσιώδεις για την αγωγή χρόνους το πρόσωπο που δήλωνε τα εισοδήματα από το τεμάχιο στο ΦΠΑ ήταν η σύζυγος του Ενάγοντα και όχι ο Ενάγων. Ή ότι αυτά δεν δηλώνονταν καν. Έτσι, η προσπάθεια της Υπεράσπισης να πετύχει απόρριψη της αγωγής στην βάση των όσων πιο πάνω αναφέρθηκαν κρίνω πως απέτυχε. Εκτός από τα σημεία από την μαρτυρία του Ενάγοντα που δεν αποδέχθηκα όλη η υπόλοιπη μαρτυρία του είναι αποδεκτή. Δεύτερος μάρτυρας για τον Ενάγοντα κατέθεσε ο Παναγιώτης Λανίτης. Ο εν λόγω μάρτυρας είναι γεωπόνος - εκτιμητής. Σπούδασε στην Ανώτατη Γεωπονική Σχολή Αθηνών, που σήμερα ονομάζεται Γεωπονικό Πανεπιστήμιο, από την οποία και απεφοίτησε το έτος
  9. Αναγνώρισε την έκθεση εκτίμησης που ετοίμασε στις 19.1.11 - Τεκμήριο 6 - και υποστήριξε ότι η εκτίμησή του έγινε στην βάση του ότι οι καταστραφείσες χρυσομηλιές στις 15.1.11, ημέρα κατά την οποία σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του επισκέφθηκε το τεμάχιο, ήταν ηλικίας 8 ετών. Σύμφωνα με τον μάρτυρα η ηλικία των 8 ετών ήταν κρίσιμη για σκοπούς εκτίμησης για τον λόγο ότι στην ηλικία αυτή οι χρυσομηλιές είναι στην πλήρη παραγωγή τους και δίνουν την καλύτερη καρποφορία. Επισκέφθηκε το τεμάχιο μαζί με τον Ενάγοντα και μαζί με τον τελευταίο μέτρησαν τις χρυσομηλιές οι οποίες είχαν καταστραφεί και ξεριζωθεί. Ακολούθως, προέβη σε εκτίμηση αφού υπολόγισε την παραγωγή που ο Ενάγων απώλεσε για τα έτη 2007, 2008 και
  10. Οι εν λόγω χρυσομηλιές ήταν 96 στον αριθμό και ήταν ποικιλίας κούρο πρώιμα. Σύμφωνα με την εκτίμησή του το έτος 2007 οι χρυσομηλιές αναμένονταν να παράξουν 10 κιλά η καθεμιά, το έτος 2008 30 κιλά η καθεμιά και το έτος 2009 40 κιλά η καθεμιά. Διασαφήνισε ότι ο αριθμός 4 που φαίνεται στο Τεκμήριο 6 ως ο αριθμός της παραγωγής σε κιλά ανά δέντρο για το έτος 2009 αναγράφηκε λανθασμένα και ότι ο ορθός αριθμός είναι το 40 όπως και διά ζώσης υποστήριξε ως ανωτέρω αναφέρθηκε. Το έτος 2007 τα χρυσόμηλα πωλούνταν Ευρώ 0,85 σεντ το κιλό, το έτος 2008 Ευρώ 2,00 σεντ το κιλό και το έτος 2009 Ευρώ 4,00 σεντ το κιλό. Με βάση τα πιο πάνω υπολόγισε ότι η απώλεια της παραγωγής και, κατ' επέκταση, η ζημιά του Ενάγοντα ήταν Ευρώ 816,00 σεντ για το έτος 2007, Ευρώ 5.760,00 σεντ για το έτος 2008 και Ευρώ 15.360,00 σεντ για το έτος 2009, ήτοι σύνολο Ευρώ 21.936,00 σεντ. Θα σχολιάσω πρώτα ένα θέμα που τέθηκε κατά το τέλος της αντεξέτασης και αφορά στα προσόντα του μάρτυρα και, κατ' επέκταση, αν ο μάρτυρας μπορεί να θεωρείται εμπειρογνώμονας για τους σκοπούς της παρούσης υπόθεσης. Ο μάρτυρας υποστήριξε ότι είναι γεωπόνος και απόφοιτος της τότε Ανωτάτης Γεωπονικής Σχολής Αθηνών. Ό,τι η πλευρά του Εναγόμενου έθεσε στον μάρτυρα είναι ότι ο μάρτυρας δεν μπορεί να θεωρηθεί γεωπόνος - εκτιμητής καθότι δεν έχει τα κατάλληλα προσόντα. Τι προσόντα, όμως, όφειλε να έχει ο μάρτυρας για να μπορεί να θεωρείται γεωπόνος - εκτιμητής και εμπειρογνώμονας για τους σκοπούς της παρούσης υπόθεσης η πλευρά του Εναγόμενου δεν προσδιόρισε. Αρκέσθηκε στην πιο πάνω γενικόλογη υποβολή χωρίς να τεκμηριώσει την θέση της. Η πιο πάνω υποδειχθείσα αμφισβήτηση από πλευράς του Εναγόμενου δεν ισοδυναμεί κατά την κρίση μου με αμφισβήτηση του ότι ο μάρτυρας είναι απόφοιτος της γεωπονίας από ανώτατη σχολή. Αν αυτή ήταν η θέση της Υπεράσπισης όφειλε να τεθεί ευθέως και ευκρινώς στον μάρτυρα. Αν δε η θέση της Υπεράσπισης ήταν ότι τα ακαδημαϊκά προσόντα του μάρτυρα και δη το πτυχίο γεωπονίας δεν αποτελεί κατάλληλο προσόν για να μπορεί ο μάρτυρας να θεωρείται εμπειρογνώμονας θεωρώ ότι το ότι ο μάρτυρας είναι απόφοιτος της πιο πάνω σχολής και πτυχιούχος γεωπονίας είναι αρκετό για να μπορεί να θεωρείται εμπειρογνώμονας για τους σκοπούς της παρούσης υπόθεσης. Ευθύς εξ' αρχής κρίνω σκόπιμο να σχολιάσω το εξής σημείο που κατά την κρίση μου εκθεμελιώνει το βάσιμο της εκτίμησης του μάρτυρα. Όπως και πιο πάνω αναφέρθηκε κατά την εκτίμηση της ποσότητας παραγωγής για κάθε δέντρο χρυσομηλιάς ο μάρτυρας έλαβε υπόψη και στηρίχθηκε στο ότι οι χρυσομηλιές που υπέστησαν ζημία ήταν ηλικίας 8 ετών και σε πλήρη καρποφορία σύμφωνα με όσα ανωτέρω αναφέρθηκαν. Αναφορικά με το θέμα της ηλικίας στηρίχθηκε, όπως υποστήριξε, στις δηλώσεις του Ενάγοντα την αλήθεια των οποίων επιβεβαίωσε και ο ίδιος από το κλάδεμα άλλων χρυσομηλιών που υπήρχαν εντός του τεμαχίου. Από το κλάδεμα των άλλων χρυσομηλιών συμπέρανε ότι εκείνες ήταν ηλικίας 8 ετών και από αυτό συμπέρανε ότι και οι χρυσομηλιές που είχαν καταστραφεί ήταν της ίδιας ηλικίας. Οι χρυσομηλιές που καταστράφηκαν είχαν εκριζωθεί και έτσι δεν είχε την δυνατότητα να τις δει. Στις θέσεις τους υπήρχαν μόνο τα κοιλώματα, οι «λούκκοι», όπως τους ονόμασε. Από τα πιο πάνω προκύπτει ότι η δήλωση του μάρτυρα ως προς την ηλικία των χρυσομηλιών δεν ανάγετο στο έτος 2006 ή το έτος 2007 αλλά στο έτος
  11. Κάτι το οποίο ο μάρτυρας δήλωσε και ρητά κατά την αντεξέταση. Ερωτηθείς πότε ήταν 8 ετών οι χρυσομηλιές που είχαν καταστραφεί απάντησε ότι υπολόγισε ότι οι καταστραφείσες χρυσομηλιές θα ήταν 8 ετών κατά τον χρόνο της επίσκεψής του στο τεμάχιο. Με άλλα λόγια, αυτή ήταν η ηλικία που σύμφωνα με τον μάρτυρα θα είχαν οι καταστρεμμένες χρυσομηλιές κατά τον Ιανουάριο του 2011, αν αυτές δεν είχαν καταστραφεί και εκριζωθεί, και όχι η ηλικία που αυτές είχαν κατά το έτος 2006 ή το έτος 2007 που σύμφωνα με την Έκθεση Απαίτησης οι χρυσομηλιές είχαν καταστραφεί και ο Ενάγων υποστεί την ζημία. Αυτό, όμως, καθίσταται μοιραίο για την εκτίμηση του. Καθότι τα έτη 2007, 2008 και 2009 οι χρυσομηλιές ούσες νεαρότερες από 8 ετών σύμφωνα με ό,τι ευκρινώς προκύπτει από την μαρτυρία του δεν θα μπορούσαν σύμφωνα και πάλι με την μαρτυρία του να αποδώσουν πλήρως και ως εκ τούτου δεν θα μπορούσαν κατά τα πιο πάνω έτη να αποδώσουν την παραγωγή εκείνη που ο μάρτυρας αναφέρει στην έκθεση εκτίμησής του και στην οποία βάσισε την εκτίμησή του ή που ανέφερε στην διά ζώσης μαρτυρία του αφού η εκτίμηση του μάρτυρα για την αναμενόμενη ποσότητα παραγωγής για τα έτη 2007, 2008 και 2009 δεν βασίσθηκε στο ότι οι χρυσομηλιές ήταν 8 ετών κατά τα πιο πάνω έτη, αλλά 8 ετών σε πολύ μεταγενέστερο χρόνο και, συγκεκριμένα, τον Ιανουάριο του
  12. Στην βάση δε των ευρημάτων μου ότι κατά τα έτη 2007, 2008 και 2009 οι 30 από τις 96 καταστραμμένες χρυσομηλιές ήταν αμματερές και άλλες 30 ηλικίας 4 ετών η εκτίμηση του για την απόδοση καρπού κατά τα πιο πάνω έτη και, κατά συνέπεια, το ποσό που με την έκθεση εκτίμησής του υπολόγισε ως η απώλεια εισοδήματος του Ενάγοντα από τις καταστραφείσες χρυσομηλιές κρίνεται ανακριβής στην βάση και των λεχθέντων του. Αλλά ούτε και τον ισχυρισμό του ότι οι καταστραφείσες χρυσομηλιές ήταν της ηλικίας που υπέδειξε δέχομαι. Όπως και στα πλαίσια αξιολόγησης του Ενάγοντα αναφέρεται δεν δέχθηκα ότι ο μάρτυρας επισκέφθηκε το τεμάχιο, οπότε και δεν θα μπορούσε να έχει την παραμικρή γνώση για το υπό συζήτηση ζήτημα. Δεύτερο, και αν ακόμα αποδεχόμουν ότι ο μάρτυρας επσικέφθηκε το τεμάχιο το έρεισμα για την θέση του δεν ικανοποιεί. Το ότι οι άλλες χρυσομηλιές που υπήρχαν στο τεμάχιο ήταν ηλικίας 8 ετών δεν σημαίνει ότι και οι καταστραφείσες ήταν της ίδιας ηλικίας. Η διαπίστωση του μάρτυρα είναι ακροσφαλής καθότι το έρεισμα της δεν είναι στέρεο. Υποστήριξε, επίσης, ότι για την ηλικία των καταστραμμένων χρυσομηλιών τον πληροφόρησε και ο Ενάγων. Ούτε αυτός του ο ισχυρισμός πείθει αφ' ης στιγμής ο Ενάγων στην μαρτυρία του υπέδειξε άλλη ηλικία για την ηλικία των πιο πάνω δέντρων και συγκεκριμένα την ηλικία των 4 ετών. Συνεπώς, και η θέση που ο μάρτυρας εξεδήλωσε κατά την αντεξέτασή του ότι δεν γνώριζε αλλά και δεν ήταν δουλειά του να γνωρίζει πότε είχαν εκριζωθεί οι χρυσομηλιές ή πότε είχαν υποστεί την ζημιά δεν είναι ορθή, ούτε και αναδεικνύει επαγγελματισμό. Αναμφίβολα ο μάρτυρας όφειλε να γνωρίζει πότε είχαν υποστεί την ζημιά οι χρυσομηλιές ώστε να είναι σε θέση να καθορίσει με υπευθυνότητα την αναμενόμενη ποσότητα παραγωγής στην βάση της ηλικίας των δέντρων. Δεν έχω, όμως, πεισθεί ότι δεν ήταν ενήμερος για την πιο πάνω παράμετρο, αφού ένδειξη για το πότε έγινε η ζημιά αναφέρεται ρητά στην εκτίμηση του Ερμογένους - Τεκμήριο 5 - το περιεχόμενο της οποίας ως εκ της μαρτυρίας του μάρτυρα ευκρινώς προκύπτει ο μάρτυρας γνώριζε και είχε υπόψη. Σε αυτήν αναφέρεται ότι το έτος 2007 ο Ερμογένους είχε βρει 30 χρυσομηλιές ηλικίας 4 ετών φαγωμένες και καταστραμμένες και άλλες 66 κενές θέσεις δέντρων χρυσομηλιάς, τα οποία είχαν φάει και καταστρέψει τον περασμένο χρόνο τα ίδια ζώα. Ήταν, δηλαδή, ενήμερος ο μάρτυρας για το ότι σύμφωνα με την έκθεση εκτίμησης του Ερμογένους ένα μέρος της ζημιάς είχε λάβει χώρα το έτος 2007 και ένα άλλο μέρος το έτος
  13. Τέλος, είναι παράδοξο και συνάμα αφελές να εκτιμείται από τον μάρτυρα η αναμενόμενη ποσότητα παραγωγής για τα έτη 2007-2009 στην βάση της πλήρους καρποφορίας την στιγμή που πλήρη καρποφορία τα εν λόγω δέντρα δεν μπορούσαν να έχουν κατά τον χρόνο της ζημιάς αλλά 5 και 4 αργότερα. Από τα πιο πάνω δημιουργείται εύλογα η υποψία ότι με την εκτίμησή του ο μάρτυρας προσπάθησε αναληθώς να μεγιστοποιήσει το μέγεθος της ζημίας του Ενάγοντα. Πέραν των πιο πάνω ο μάρτυρας δεν μου έκανε καθόλου καλή εντύπωση ως μάρτυρας της αλήθειας. Δεν ήταν καθόλου θετικός ή συνεπής στην μαρτυρία του και, επίσης, περιέπεσε σε αντιφάσεις. Ακόμα, αρκετά σημεία της μαρτυρίας του δεν διέπονται από σοβαρότητα αλλά, μάλλον, από επιπολαιότητα. Τα πιο πάνω δεν μου ενέπνευσαν την πεποίθηση ότι ο μάρτυρας ήταν ειλικρινής ή ότι κατέθεσε την αλήθεια στο Δικαστήριο. Έτσι, και αν ακόμα λανθάνομαι στην πιο πάνω κρίση μου σύμφωνα με την οποία η εκτίμηση ερείδεται επί λανθασμένης βάσεως κρίνω ότι συντρέχουν και άλλοι λόγοι για να την απορρίψω. Πιο κάτω παραθέτω σημεία ενδεικτικά της εν γένει κατά την κρίση μου αναξιοπιστίας του. Ο μάρτυρας ισχυρίσθηκε ότι τον Ιανουάριο του 2011 που επισκέφθηκε το τεμάχιο ό,τι είδε ήταν τα κοιλώματα από τις εκριζωθείσες χρυσομηλιές τα οποία και μέτρησε. Σύμφωνα με την μαρτυρία του τα κοιλώματα αυτά δεν είχαν πολύ βάθος. Με την αντεξέτασή της η ευπαίδευτη συνήγορος του Εναγόμενου προσπάθησε να κλονίσει την πιο πάνω θέση του μάρτυρα και, κατ' επέκταση, τον ισχυρισμό του ότι αυτός επισκέφθηκε το τεμάχιο για σκοπούς εκτίμησης της ζημιάς. Συγκεκριμένα και στην βάση του ότι η ισχυριζόμενη ζημία έγινε τα έτη 2006 και 2007 και ο ίδιος σύμφωνα με την μαρτυρία του επισκέφθηκε το τεμάχιο τον Ιανουάριο του 2011 ο μάρτυρας ρωτήθηκε αν μετά από 5 χρόνια υφίσταντο ακόμα κοιλώματα από τις εκριζώσεις. Στην πιο πάνω ερώτηση ο μάρτυρας απάντησε καταφατικά. Σε άλλη ερώτηση της ευπαίδευτης συνηγόρου του Εναγόμενου ο μάρτυρας αρνήθηκε ότι τα κοιλώματα μέσα στα πέντε αυτά χρόνια θα είχαν κλείσει με τα νερά της βροχής. Θέση του μάρτυρα ήταν ότι τα κοιλώματα κλείνουν στα 5 χρόνια και άνω. Οι πιο πάνω ισχυρισμοί του μάρτυρα μόνο ως φαιδροί μπορούν να χαρακτηρισθούν. Δεν μπορεί σοβαρά να ισχυρίζεται ο μάρτυρας ότι το κοίλωμα που αφήνει ένα δέντρο που εκριζώνεται παραμένει και δεν ενσωματώνεται με το υπόλοιπο έδαφος εντός ενός χρονικού διαστήματος της τάξης των 5 ετών με τα νερά της βροχής και με δεδομένο τον ισχυρισμό του μάρτυρα ότι τα υπό αναφορά κοιλώματα δεν είχαν μεγάλο βάθος. Ο ατεκμηρίωτος δε ισχυρισμός του μάρτυρα ότι ένα κοίλωμα κλείνει σε περίοδο πέραν των 5 ετών είναι έτι φαιδρότερος και προβλήθηκε δίχως άλλο για να καλύψει το παράδοξο των προηγούμενων ισχυρισμών του μάρτυρα. Είναι, έπειτα, και το άλλο για το οποίο αναφορά έγινε στα πλαίσια της αξιολόγησης του Ενάγοντα. Ερωτηθείς κατά την κυρίως εξέτασή του ο Ενάγων πώς ο μάρτυρας μέτρησε τις εκριζωθείσες χρυσομηλιές δεν έκανε την παραμικρή αναφορά σε κοιλώματα. Ό,τι επικαλέσθηκε για να στηρίξει τον ισχυρισμό του ήταν σύμφωνα με τον ίδιο το σύστημα ποτίσματος και, ειδικότερα, η ύπαρξη κάποιων εξαρτημάτων που έχουν σχέση με το πότισμα και από τα οποία σύμφωνα με την μαρτυρία του καταμαρτυρούσαν τον αριθμό των δέντρων χρυσομηλιάς που έλειπαν. Στα πλαίσια της αξιολόγησης του Ενάγοντα επισημάνθηκε ότι η διάσταση αυτή στην μαρτυρία των δύο μαρτύρων ήταν καθοριστική για να μην αποδεχθώ ότι ο μάρτυρας προέβη μαζί με τον Ενάγοντα σε μέτρηση των καταστραφέντων χρυσομηλιών. Η διαπίστωση στην οποία προέβηκα στα πλαίσια της αξιολόγησης του Ενάγοντα ενισχύεται από όσα ο μάρτυρας υποστήριξε και που πιο πάνω αξιολογήθηκαν. Υπό το φως όλων των πιο πάνω δεν μπορώ να δεχθώ ότι κατά τον Ιανουάριο του 2011 υπήρχαν κοιλώματα, τα οποία ο μάρτυρας είδε και μέτρησε. Κατ' επέκταση, δεν μπορώ να δεχθώ ότι ο μάρτυρας μέτρησε και επιβεβαίωσε και από μόνος του ότι εντός του τεμαχίου υπήρχαν καταστραμμένες 96 χρυσομηλιές. Επίσης, ενώ στην έκθεση εκτίμησής του ο μάρτυρας αναφέρει ότι οι χρυσομηλιές θα απέδιδαν παραγωγή το έτος 2007 10 κιλά ανά δέντρο στην αντεξέταση υποστήριξε ότι η παραγωγή το έτος 2007 θα ήταν 20 κιλά ανά δέντρο. Σε άλλη ερώτηση κατά την αντεξέταση υποστήριξε ότι μια χρυσομηλιά ηλικίας 8 ετών δεν αναμένεται να παράξει 10 κιλά χρυσόμηλα, αλλά πολύ περισσότερα, ήτοι μέχρι και 40, 50, 80, ακόμα και 120 κιλά. Ισχυρίσθηκε δε ότι ο αριθμός 10 που αναγράφεται στην έκθεση εκτίμησής του ως παραγωγή σε κιλά ανά δέντρο για το έτος 2007 είναι τυπογραφικό λάθος και εισηγήθηκε ότι θα έπρεπε να διορθωθεί ώστε στην θέση του να φαίνεται ο αριθμός
  14. Σε άλλο στάδιο της αντεξέτασης εισηγήθηκε ότι ο αριθμός 10 θα πρέπει να αλλάξει στην έκθεση εκτίμησής του σε 20 ή
  15. Η αναντιστοιχία μεταξύ των δηλώσεων που παρατηρείται στην έκθεση εκτίμησης του μάρτυρα, από την μια, και των αντίστοιχων ισχυρισμών του στην διά ζώσης μαρτυρία του, από την άλλη, αναδεικνύουν δίχως άλλο την φτωχή ποιότητα της μαρτυρίας του και κλονίζουν ουσιωδώς την εν γένει αναξιοπιστία του. Ο δε διά ζώσης ισχυρισμός του μάρτυρα ότι μια χρυσομηλιά μπορεί να παράξει μέχρι και 40, 50, 80, ακόμα και 120 κιλά δεν μπορεί να ληφθεί σοβαρά υπόψη. Κρίνω πως είναι πολύ μεγάλη η διαφορά ανάμεσα στο 40 και το 120 για να μπορεί να προσδωθεί βαρύτητα σε αυτόν. Φρονώ, επίσης, πως ούτε και ο ίδιος ο μάρτυρας πίστευε στον πιο πάνω ισχυρισμό. Τούτο καταδεικνύεται από τον ισχυρισμό του ότι στην έκθεση εκτίμησής του ο αριθμός 10 θα πρέπει να διορθωθεί και αντικατασταθεί με τον αριθμό 20 ή τον αριθμό
  16. Δεν ανέφερε κανένα από τους αριθμούς 40, 50, 80 και
  17. Ούτε καν τον μέσο όρο των πιο πάνω αριθμών δεν εισηγήθηκε ως τον ορθό. Συναφώς οι αριθμοί 20 και 30 δεν είναι ο μέσος όρος των πιο πάνω τεσσάρων αριθμών. Σημειώνεται, επίσης, και το εξής. Πριν προβάλει τους ισχυρισμούς του περί ποσότητας παραγωγής ανά δέντρο χρυσομηλιάς για το έτος 2007 και πριν με την μαρτυρία του παραθέσει τα ποσά που πιο πάνω αναφέρθηκαν ο μάρτυρας υποστήριξε ότι η καταχώρηση του αριθμού 10 στην έκθεση εκτίμησής του από τον ίδιο έγινε γιατί αυτό είχε γράψει και ο Ερμογένους στην δική του έκθεση εκτίμησης. Τον πιο πάνω αριθμό, όμως, τον είχε εγκρίνει και ο ίδιος πριν τον τοποθετήσει στην έκθεση εκτίμησής του σύμφωνα με την μαρτυρία του. Αναδύεται εύλογα το ερώτημα πώς είναι δυνατόν ο μάρτυρας να είχε εγκρίνει τον αριθμό 10, ως αρχικά κατά την αντεξέταση του ισχυρίσθηκε, και, από την άλλη, σε μεταγενέστερο στάδιο της αντεξέτασης του να διατείνεται, όπως ανωτέρω αναφέρθηκε, ότι ο αριθμός αυτός ήταν λανθασμένος και, μάλιστα, να επικαλείται ως πηγή του λάθους την έκθεση εκτίμησης του Ερμογένους. Τα πράγματα ήταν έτι χειρότερα όταν κατέθεσε για τις τιμές στις οποίες πωλούνταν τα χρυσόμηλα τα έτη 2007, 2008 και
  18. Ερωτηθείς πώς το 2011 βρήκε τις τιμές στις οποίες πωλούνταν τα χρυσόμηλα τα πιο πάνω έτη υποστήριξε ότι ρώτησε στις υπεραγορές και στην αγορά της Λινόπετρας. Υποστήριξε, επίσης, ότι τις τιμές τις πληροφορείται καθημερινά. Ο μάρτυρας δεν ήταν θετικός με την πιο πάνω απάντησή του καθότι αυτή μπορούσε να σημαίνει ένα από δύο πράγματα. Είτε ότι το 2011 ρώτησε και πληροφορήθηκε για τις τιμές για τα έτη 2007, 2008 και 2009, είτε ότι γνώριζε τις τιμές για τα πιο πάνω έτη, αφού, όπως ισχυρίσθηκε, πληροφορείτο γι' αυτές καθημερινά, και τις θυμόταν. Ερωτηθείς, όμως, αν το 2011 ρώτησε για τις τιμές των πιο πάνω χρόνων απάντησε αρνητικά υποστηρίζοντας ότι τις τιμές τις γνωρίζει κάθε μέρα από έρευνα που κάνει στην αγορά για να γνωρίζει να τις μεταφέρει στους παραγωγούς. Με την πιο πάνω απάντησή του απέκλεισε το πρώτο ενδεχόμενο και εξυπακουόμενα υποστήριξε το δεύτερο. Σε ερώτηση, όμως, που αφορούσε ειδικά στην τιμή για το έτος 2007 υποστήριξε ότι εκτός του ότι την εν λόγω τιμή την γνώριζε του την είχε πει και ο μακαρίτης συνάδελφός του Ερμογένους. Ακολούθως, διαφοροποίησε την εκδοχή του για να υποστηρίξει ότι την τιμή για το έτος 2007 την είχε πληροφορηθεί από τον Ερμογένους. Σημειώνεται ότι κανένας ισχυρισμός δεν προβλήθηκε από τον μάρτυρα προς την κατεύθυνση ότι πριν αποβιώσει ο Ερμογένους είχε συνομιλήσει με τον μάρτυρα αναφορικά με την εκτίμηση που ο εκλιπών είχε ετοιμάσει - Τεκμήριο 5 - αλλά και ειδικά για το επίμαχο αυτό θέμα. Ερωτηθείς πώς είναι δυνατόν να πληροφορήθηκε την τιμή για το έτος 2007 από ένα νεκρό διαφοροποίησε την εκδοχή του υποστηρίζοντας ότι τις τιμές τις «έβγαλε» από μόνος του αφού τις γνώριζε από την αγορά. Επίσης, ενώ σε προηγούμενο στάδιο της αντεξέτασής του αρνήθηκε ότι το 2011 ρώτησε για τις τιμές για τα έτη 2007, 2008 και 2009 για τις τιμές του 2008 και 2009 υποστήριξε ότι το 2011 ρώτησε και πληροφορήθηκε. Και όχι μόνο. Πρόβαλε το εξής παράδοξο. Το 2011 ρώτησε για τις τιμές του έτους 2008 για να γνωρίζει να τις μεταφέρει στους παραγωγούς. Οι παραγωγοί, όμως, για ποιο λόγο χρειάζονταν τις τιμές του έτους 2008 το έτος 2011; Επίσης, ερωτηθείς αν το 2007 τα χρυσόμηλα μπορεί να πωλούνταν και Ευρώ 1,00 σεντ εξανέστη λέγοντας και «σφραγίζοντάς το», όπως χαρακτηριστικά είπε, ότι τα χρυσόμηλα ποτέ δεν πωλούνται στην τιμή του Ευρώ 1,00 σεντ ανά κιλό, αλλά πάντα σε ψηλότερες τιμές. Σε αντίθεση, όμως, με ό,τι στην έκθεση εκτίμησής του επί του προκειμένου αναφέρεται. Δήλωσε δε ρητά ότι η τιμή των χρυσόμηλων για το έτος 2007 ήταν Ευρώ 3,00 σεντ το κιλό. Απέδωσε δε το ότι στην έκθεση εκτίμησής του αναφέρεται ότι η τιμή των χρυσόμηλων το έτος 2007 ήταν Ευρώ 0,85 σεντ, που ισοδυναμεί με Λ.Κ.0,50 σεντ, όπως, δηλαδή, αναφέρεται στο Τεκμήριο 5, σε λάθος του Ερμογένους. Η προσπάθεια του μάρτυρα να εμπλέξει τον Ερμογένους ως ευθύνοντα για την διάσταση μεταξύ της έκθεσης εκτίμησής του και της διά ζώσης μαρτυρίας του πέφτει στο κενό. Καθότι και αν ακόμα έτσι έχουν τα πράγματα δεν έπρεπε ως εμπειρογνώμονας και ειδικός, ως για τον εαυτό του διατείνεται, να υιοθετήσει στην έκθεση εκτίμησής του τις τιμές που είχε πληροφορηθεί από τον Ερμογένους αφού δεν συμφωνούσε με αυτές. Η όλη στάση και συμπεριφορά του καταδεικνύει δίχως άλλο μια επιπολαιότητα από μέρους του καθώς και έλλειψη επαγγελματικότητας που κλονίζει ουσιωδώς την αξιοπιστία του και δικαιολογεί εύρημα αναξιοπιστίας. Επίσης, ενώ στην έκθεση εκτίμησής του αναφέρεται ότι η τιμή των χρυσόμηλων το έτος 2008 ήταν Ευρώ 2,00 σεντ το κιλό στην διά ζώσης μαρτυρία του ο μάρτυρας υποστήριξε ότι το 2008 τα χρυσόμηλα πωλούνταν Ευρώ 3,00 σεντ το κιλό. Οι αποκλίσεις μεταξύ της έκθεσης εκτίμησης του μάρτυρα και της διά ζώσης μαρτυρίας του είναι τόσο σοβαρές και ουσιώδεις που δεν αφήνουν οποιοδήποτε περιθώριο για αποδοχή της μαρτυρίας του. Υπό το φως όλων των πιο πάνω ο μάρτυρας δεν με έπεισε για την αλήθεια των ισχυρισμών του αναφορικά με το υπό συζήτηση θέμα. Συνακόλουθα η μαρτυρία του συμπεριλαμβανομένων των δηλώσεών του επί του υπό συζήτηση θέματος στην έκθεση εκτίμησής του - Τεκμήριο 6 - μοιραία δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή. Επίσης, ενώ στην έκθεση εκτίμησης του - Τεκμήριο 6 - αναφέρεται ότι εκτός από τις χρυσομηλιές καταστράφηκαν και 10 εσπεριδοειδή, ήτοι 3 λεμονιές, 2 πορτοκαλιές μέρλιν, 2 πορτοκαλιές γιαφίτικες και 3 μανταρινιές, στην διά ζώσης μαρτυρία του ο μάρτυρας υποστήριξε κάτι εντελώς διαφορετικό. Υποστήριξε ότι τα πιο πάνω δέντρα ήταν απλά αδύνατα και καχεκτικά και δεν μεγάλωναν. Δεν συνάρτησε την μη προώθηση της ανάπτυξής τους με οποιοδήποτε εξωγενή παράγοντα, όπως ο Ενάγων, σύμφωνα με τον οποίο τα πιο πάνω δέντρα είχαν υποστεί ζημιά από τις κατσίκες του Εναγόμενου, παρά μόνο απέδωσε το πιο πάνω γεγονός στο ότι τα δέντρα αυτά ήταν φυτεμένα στην άκρια του τεμαχίου και για τον λόγο αυτό δεν αναπτύσσονταν κανονικά. Με την έκθεση εκτίμησής του, όμως, αφήνει ευκρινώς να νοηθεί ότι τα πιο πάνω εσπεριδοειδή καταστράφηκαν από την ίδια αιτία που καταστράφηκαν και οι χρυσομηλιές, πράγμα αναληθές σύμφωνα με την διά ζώσης μαρτυρία του. Ερωτηθείς κατά την αντεξέταση γιατί τότε συμπεριέλαβε και τα εσπεριδοειδή στην έκθεση εκτίμησής του έδωσε μια απάντηση που ποσώς δικαιολογεί το πιο πάνω γεγονός. Ό,τι υποστήριξε ήταν ότι τα δέντρα αυτά βρίσκονταν στην άκρια του εν λόγω τεμαχίου και για τον λόγο αυτό είχαν μείνει καχεκτικά και αδύνατα και ότι εξ' όσων πίστευε αυτά εξακολουθούν να βρίσκονται στο τεμάχιο. Είναι αποκαρδιωτικό ένας επαγγελματίας, ως ο μάρτυρας διατείνονταν για τον εαυτό του, να υποστηρίζει ένα αναληθές για τον ίδιο γεγονός στην έκθεση εκτίμησής του, να το επιβεβαιώνει κατά την κυρίως εξέτασή του και να το διαψεύδει μόνο όταν επ' αυτού αντεξετάζεται. Επίσης επί του υπό συζήτηση ζητήματος έγινε αποδεκτή η μαρτυρία του Ενάγοντα. Έγινε αποδεκτό, δηλαδή, ότι σε χρόνο προγενέστερο των επίδικων ημερομηνιών οι κατσίκες του Εναγόμενου είχαν καταστρέψει δέντρα εσπεριδοειδών. Επίσης, από την μαρτυρία του Ενάγοντα έγινε, επίσης, αποδεκτό ότι τα δέντρα αυτά μετά την ισχυριζόμενη ζημιά είχαν όπως και οι χρυσομηλιές εκριζωθεί. Πώς τότε υπήρχαν εντός του τεμαχίου κατά τον Ιανουάριο του 2011 και ο μάρτυρας τα είδε; Συναφώς ο μάρτυρας με την μαρτυρία του υποστήριξε ότι δέντρα εσπεριδοειδών άλλα από αυτά που αναφέρονται στην έκθεση εκτίμησής του και την διά ζώσης μαρτυρία του δεν υπήρχαν εντός του τεμαχίου κατά τον χρόνο της ισχυριζόμενης επίσκεψής του. Υπό το φως των πιο πάνω ο υπό συζήτηση ισχυρισμός του μάρτυρα ότι είδε εντός του τεμαχίου 10 δέντρα εσπεριδοειδών κρίνεται αναληθής και δίδει λαβή για εύλογη υποψία ότι και ο εν γένει ισχυρισμός του ότι επισκέφθηκε το τεμάχιο είναι, επίσης, αναληθής. Τόσο αυτός από μόνος του όσο και σε συνδυασμό με όσα άλλα επί του προκειμένου ενωρίτερα αναφέρθηκαν. Και που συνηγορούν με το ότι το μόνο λογικό συμπέρασμα που μπορεί να εξαχθεί από το Δικαστήριο είναι ότι ο μάρτυρας ουδέποτε επισκέφθηκε το τεμάχιο. Και ως εκ τούτου δεν είχε γνώση για το τι περιείχετο σε αυτό, για την ζημιά που υπέστησαν τα δέντρα, για την ηλικία τους και την ποσότητα παραγωγής τους. Υπό το φως όλων των πιο πάνω και αν ακόμα δεν έκρινα ότι οι ισχυρισμοί του μάρτυρα για την ποσότητα παραγωγής των χρυσομηλιών για τα έτη 2007, 2008 και 2009 είναι αβάσιμοι, όλα τα πιο πάνω, ήτοι οι αντιφάσεις ανάμεσα στην έκθεση εκτίμησής του και την διά ζώσης μαρτυρία του, οι ουκ ολίγες παλινδρομήσεις και οι αντιφάσεις στην διά ζώσης μαρτυρία του κρίνονται ικανοποιητικά για να απορρίψω την μαρτυρία του μάρτυρα ως αναξιόπιστη. Για τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω η μαρτυρία του μάρτυρα απορρίπτεται. Ο Εναγόμενος στα πλαίσια της κυρίως εξέτασής του κατέθεσε αφού προηγουμένως υιοθέτησε το περιεχόμενό της γραπτή του δήλωση - Τεκμήριο 7 - ως την κυρίως εξέτασή του σύμφωνα με την δυνατότητα που παρέχεται προς αυτή την κατεύθυνση από το άρθρο 25 του Περί Αποδείξεως Νόμου, Κεφ. 9, όπως τροποποιήθηκε. Ακολούθως, αντεξετάσθηκε από την ευπαίδευτη συνήγορο του Ενάγοντα. Στην γραπτή του δήλωση - Τεκμήριο 7 - ο Εναγόμενος ανέφερε, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα: ο Ενάγων δεν καλλιεργούσε στο τεμάχιο χρυσομηλιές, εσπεριδοειδή και κολοκύθια ό,τι υπήρχε στο τεμάχιο ήταν λίγα δέντρα ξηρά και λίγες χρυσομηλιές παραμελημένες χωρίς να δίδουν καρπό λόγω έλλειψης νερού - αφού το τεμάχιο δεν είχε νερό - και εγκατάλειψής τους από τον Ενάγοντα, αφού ο τελευταίος δεν ασχολείται με την γεωργία και εργάζεται στο λιμάνι. Επίσης, τα λιγοστά αυτά δέντρα δεν έδιδαν καρπό με αποτέλεσμα ο Ενάγων να μην είχε εισόδημα από το τεμάχιο. Επίσης, ουδέποτε ο Ενάγων καλλιεργούσε φυτείες κολοκυθιών εντός του τεμαχίου οι κατσίκες του ουδέποτε εισέβαλαν στο τεμάχιο και, κατ' επέκταση, καμία ζημιά δεν προκάλεσαν σε δέντρο ή φυτό του Ενάγοντα. Η μάντρα του ήταν κλειστή και καλά περιφραγμένη και, έτσι, ήταν αδύνατο κάποιο ζώο να εξέλθει της μάντρας. Την μάντρα του την επισκεπτόταν 2 με 3 φορές ημερησίως για να ταϊζει τα ζώα του και ουδέποτε διαπίστωσε οποιοδήποτε ζώο του να εξέλθει αυτής. Κατά την αντεξέταση ανέφερε ότι στην μάντρα είχε και άλλες εργασίες να επιτελέσει τόσο αυτός όσο και η σύζυγός του. Αυτός να αρμέγει τις κατσίκες και η σύζυγός του να κάνει χαλούμια. Ο Εναγόμενος δεν μου έκανε καθόλου καλή εντύπωση ως μάρτυρας της αλήθειας. Μέσα από την συμπεριφορά του στο εδώλιο του μάρτυρα, τον τρόπο και το ύφος με το οποίο κατέθεσε και απαντούσε στις διάφορες ερωτήσεις που του υποβλήθηκαν αλλά και το περιεχόμενο της μαρτυρίας του δεν με έπεισε για την ειλικρίνειά του και δεν μου ενέπνευσε την πεποίθηση ότι κατέθεσε την αλήθεια. Με τους πιο πάνω ισχυρισμούς του ο Εναγόμενος προσπάθησε αναληθώς να μεταβάλει την εικόνα που μετέδωσε στο Δικαστήριο ο Ενάγων και με μια αφαιρετική λογική του τύπου «τα αρνούμαι όλα», «τίποτα δεν ευσταθεί», «όλα είναι ψέματα» να αναιρέσει την εκδοχή του Ενάγοντα. Κρίνω, όμως, ότι δεν είπε την αλήθεια στο Δικαστήριο. Περαιτέρω, οι ισχυρισμοί του αυτοί διαψεύδονται από την μαρτυρία του Ενάγοντα που έκανα αποδεκτή. Σύμφωνα με αυτή ο Ενάγων και παρά το ότι εργάζεται ως ηλεκτρολόγος μηχανημάτων στο λιμάνι και δεν είναι γεωργός καλλιεργούσε εντός του τεμαχίου χρυσομηλιές, εσπεριδοειδή και κολοκύθια και αυτά απέδιδαν καρπό. Το τεμάχιο διέθετε νερό και με αυτό πότιζε τα δέντρα που βρίσκονταν εντός αυτού. Ο περί του αντιθέτου ισχυρισμός του Εναγόμενου ουδόλως πείθει. Αν το τεμάχιο δεν είχε νερό γιατί ο Ενάγων να φυτέψει δέντρα, έστω και λίγα σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του; Για να ξηρανθούν από έλλειψη νερού; Επίσης, τον καρπό που παρήγαγαν τα δέντρα ο Ενάγων τον πωλούσε και από τις πωλήσεις είχε εισόδημα. Οι κατσίκες του Εναγόμενου εισέβαλαν εντός του τεμαχίου σε διάφορες περιπτώσεις πριν τις επίδικες ημερομηνίες, κατά τις επίδικες δε ημερομηνίες εισέβαλαν εκ νέου και προκάλεσαν ζημιές σε φυτεία κολοκυθιών και 96 χρυσομηλιές. Αναφορικά με την είσοδο των ζώων του Εναγόμενου εντός του τεμαχίου η ευπαίδευτη συνήγορος του Ενάγοντα την απέδωσε στο ότι η μάντρα του δεν ήταν καλά περιφραγμένη. Σύμφωνα με την πλευρά του Ενάγοντα αυτή ήταν μια πρόχειρη και ακατάλληλη κατασκευή, με αποτέλεσμα να ήταν εφικτό και μπορετό για τα ζώα του Εναγόμενου να εξέρχονται αυτής και να εισβάλουν στο τεμάχιο. Ο Εναγόμενος αρνήθηκε την πιο πάνω θέση υποστηρίζοντας ότι η μάντρα του ήταν καλά και με ασφάλεια περιφραγμένη ώστε να μην επέτρεπε στα ζώα του να εξέρχονται αυτής. Σύμφωνα με την μαρτυρία του η μάντρα του ήταν ένα υποστατικό το οποίο συνδεόταν μέσω μιας πόρτας με αυλή όπου τα ζώα περπατούσαν για να μην μεγαλώνουν τα νύχια τους και αυτό να δυσχεραίνει την βάδισή τους. Η αυλή αυτή ήταν περιφραγμένη στις τρεις της πλευρές με περίφραξη ύψους 5 ποδών. Αν η μάντρα του ήταν ακατάλληλη δεν θα είχε άδεια από την αρμόδια αρχή. Υποστήριξε, επίσης, όπως και πιο πάνω αναφέρθηκε, ότι περνούσε πολλές ώρες της ημέρας στην μάντρα του και ουδέποτε είχε διαπιστώσει τα ζώα του να εξέρχονται της μάντρας. Σημειώνεται ότι και ο τελευταίος αυτός ισχυρισμός τέθηκε υπό αμφισβήτηση από την πλευρά του Ενάγοντα. Σύμφωνα με την ευπαίδευτη συνήγορο του Ενάγοντα ο Εναγόμενος δεν βρισκόταν συνεχώς στην μάντρα του και, κατ' επέκταση, δεν είχε πάντα τον έλεγχο των ζώων του. Μέσα από την όλη εντύπωση που σχημάτισα για τον Εναγόμενο ούτε αυτοί του οι ισχυρισμοί με έπεισαν. Κατ' αρχή, ενώ διατείνονταν ότι είχε άδεια από την αρμόδια αρχή για την μάντρα του, καμία άδεια δεν παρουσίασε ο Εναγόμενος, πράγμα που αποδυναμώνει τον πιο πάνω ισχυρισμό του. Επίσης, ο Ενάγων ισχυρίσθηκε και έγινε πιστευτός με την μαρτυρία του ότι η περίφραξη της μάντρας του Εναγόμενου σε κάποια σημεία ήταν από ευτελή υλικά που επέτρεπαν την έξοδο των ζώων του Εναγόμενου από αυτήν. Γι' αυτό και ουκ ολίγες ήταν οι φορές που ο Ενάγων είδε τις κατσίκες του Εναγόμενου να εισβάλουν εντός του τεμαχίου. Αν η μάντρα του Εναγόμενου ήταν καλά και με ασφάλεια περιφραγμένη πώς τότε οι κατσίκες του Εναγόμενου έβγαιναν έξω από αυτήν και εισέρχονταν εντός του τεμαχίου; Υπενθυμίζεται, επίσης, ο ισχυρισμός του Ενάγοντα ότι άκουσε τον Εναγόμενο να παραδέχεται τηλεφωνικώς στην Αστυνομία ότι σε μια περίπτωση ζώα του είχαν εισέλθει εντός του τεμαχίου και να υπόσχεται στην Αστυνομία ότι θα φρόντιζε να τα βάλει εντός της μάντρας. Είναι, επίσης, το περιστατικό με την κατσίκα του Εναγόμενου που βρέθηκε νεκρή εντός τεμαχίου του Ενάγοντα και την οποία ο Εναγόμενος μετακίνησε. Τα πιο πάνω δίχως άλλο διαψεύδουν κατηγορηματικά τον ισχυρισμό του Εναγόμενου ότι ουδέποτε διαπίστωσε ότι τα ζώα του είχαν εξέλθει της μάντρας του και είχαν εισέλθει εντός του τεμαχίου. Όπως και τον ισχυρισμό του ότι είχε έλεγχο των ζώων του ανά πάσα στιγμή. Για όλους τους πιο πάνω λόγους δεν μπορώ να αποδεχθώ την μαρτυρία του Εναγόμενου. Το μόνο που δέχομαι από την μαρτυρία του είναι ότι κατά τους ουσιώδεις για την αγωγή χρόνους είχε μάντρα από κατσίκες εντός τεμαχίου που συνόρευε με το τεμάχιο. Από την πιο πάνω αξιολόγηση καταλήγω στο ότι ο Εναγόμενος παρέλειψε να λάβει τέτοια μέτρα ως είχε υποχρέωση και καθήκον να λάβει ώστε οι κατσίκες του να μην εισέρχονται εντός του τεμαχίου και να προξενούν καταστροφές στις φυτείες και τα δέντρα του Ενάγοντα. Η παράλειψή του αυτή είχε ως συνέπεια την καταστροφή 96 δέντρων χρυσομηλιάς και φυτών κολοκυθιάς τα οποία ανήκαν στον Ενάγοντα, ήτοι την πρόκληση ζημίας στον Ενάγοντα. Η πιο πάνω παράλειψη του Εναγόμενου και η πρόκληση ζημίας στον Ενάγοντα σύμφωνα με το άρθρο 51 του Περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεφ. 148, όπως τροποποιήθηκε, συνιστά αμέλεια. Υπό το φως των πιο πάνω ο Εναγόμενος κρίνεται υπόλογος για την εις τον Ενάγοντα προκληθείσα ζημιά. Η απαίτηση, όμως, του Ενάγοντα είναι έκθετη σε απόρριψη. Από την μαρτυρία του Ενάγοντα δέχθηκα μόνο ότι οι κατσίκες του Εναγόμενου κατά τις επίδικες ημερομηνίες κατέστρεψαν 96 χρυσομηλιές. Δέχθηκα, επίσης, ότι κατέστρεψαν και φυτεία κολοκυθιών πλην όμως για τους λόγους που επεξηγούνται στα πλαίσια της αξιολόγησης του Ενάγοντα δεν δέχθηκα τον αριθμό των κολοκυθιών που σύμφωνα με την μαρτυρία του τελευταίου καταστράφηκαν. Βεβαίως, όπως και ενωρίτερα αναφέρθηκε, αυτό δεν επηρεάζει το ποσό που ο Ενάγων με την γραπτή του δήλωση απαιτεί αφού σε αυτό δεν περιλαμβάνεται ποσό για την πιο πάνω απώλεια. Όπως και πιο πάνω αναφέρθηκε, με την γραπτή του δήλωση - Τεκμήριο 1 - ο Ενάγων απαιτεί την επιδίκαση του ποσού των Ευρώ 22.036,00 σεντ στην βάση της εκτίμησης του ΜΕ 2 - Τεκμήριο
  19. Από το Τεκμήριο 6 προκύπτει ότι το πιο πάνω ποσό περιλαμβάνει (α) την απώλεια παραγωγής από την καταστροφή των 96 χρυσομηλιών ύψους Ευρώ 21.936,00 σεντ και (β) την αγορά 10 δενρυλίων εσπεριδοειδών συνολικού ύψους Ευρώ 100,00 σεντ. Μόνο που η μαρτυρία του ΜΕ 2 δεν έγινε αποδεκτή. Για τον λόγο αυτό το ποσό των Ευρώ 21.936,00 σεντ δεν απεδείχθη και, μοιραία, δεν μπορεί να επιδικασθεί. Επίσης, αφ' ης στιγμής δεν δέχθηκα ότι κατά τις επίδικες ημερομηνίες οι κατσίκες του Εναγόμενου κατέστρεψαν και εσπεριδοειδή, ούτε το ποσό των Ευρώ 100,00 σεντ μπορεί να επιδικασθεί. Αναφορικά με το ποσό των Ευρώ 100,00 σεντ αναφέρονται, ακόμα, τα ακόλουθα. Στην παράγραφο 9 της Έκθεσης Απαίτησης αξιώνεται το συνολικό ποσό των Ευρώ 25.760,75 σεντ «ως αποτέλεσμα της ζημίας και καταστροφής που υπέστη από τη συμπεριφορά του Εναγόμενου» ο Ενάγων. Στην παράγραφο 8 της Έκθεσης Απαίτησης διασαφηνίζεται ότι το πιο πάνω ποσό αξιώνεται ως απώλεια εισοδημάτων προκληθείσα ως απόρροια της πιο πάνω ζημιάς. Στην έκθεση, όμως, του ΜΕ 2 - Τεκμήριο 6 - το ποσό των Ευρώ 100,00 σεντ δεν αξιώνεται ως απώλεια εισοδήματος αλλά ως το ποσό για την αγορά 10 δενδρυλίων, προδήλως, προς αντικατάσταση των 10 σύμφωνα με το Τεκμήριο 6 καταστραφέντων δέντρων εσπεριδοειδών. Με άλλα λόγια, το ποσό των Ευρώ 100,00 σεντ ζητείται για άλλη μορφή ζημιάς και όχι για την μορφή της ζημιάς που δικογραφείται με την Έκθεση Απαίτησης, ήτοι την απώλεια εισοδήματος. Πουθενά στην Έκθεση Απαίτησης δεν αναφέρεται ότι αξιώνεται το ποσό των Ευρώ 100,00 για την αγορά 10 δενρυλίων. Ακολουθεί ότι ο υπό συζήτηση ισχυρισμός του ΜΕ 2 και το εν λόγω ποσό βρίσκονται εκτός των δικογραφημένων θέσεων του Ενάγοντα. Μοιραία, για τον πιο πάνω λόγο η δήλωση του ΜΕ 2 στο Τεκμήριο 6 περί αγοράς δενδρυλίων συνολικού ύψους Ευρώ 100,00 σεντ δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη και θα πρέπει να αγνοηθεί. Έτσι, και αν ακόμα δεχόμουν ότι κατά τις επίδικες ημερομηνίες οι κατσίκες του Εναγόμενου είχαν καταστρέψει και εσπεριδοειδή και πάλι δεν θα επιδίκαζα το ποσό των Ευρώ 100,00 σεντ για τον λόγο που πιο πάνω αναφέρεται. Επιπρόσθετο λόγο για να μην επιδικασθεί το ποσό των Ευρώ 100,00 σεντ προς όφελος του Ενάγοντα αποτελεί και το εξής. Είναι σαφώς νομολογημένο ότι η απόδειξη ειδικών ζημιών κινείται μέσα σε αυστηρά πλαίσια. Είναι καθιερωμένη αρχή ότι οι ειδικές αποζημιώσεις πρέπει να καταγράφονται στις έγγραφες προτάσεις με λεπτομέρεια και να αποδεικνύονται με αυστηρότητα. Επίσης, η Νομολογία επιβάλλει σε διάδικο την υποχρέωση να αποδεικνύει την ζημία του με θετική μαρτυρία (Βλ. Ελισάβετ Ηρακλέους ν. Ρένου Πίτρου
(1994)1 ΑΑΔ 239, Ανδρέας Σπύρου ν. Άριστου Χ΄΄ Χαραλάμπους
(1989)1Ε ΑΑΔ 298, Λαζούρας ν. Σκυλλουριώτου
(1992)1 ΑΑΔ 168, Θεμιστοκλέους ν. Παρασκευά
(1992)1 ΑΑΔ 498, Aloupou and Another v. Hadjigeorghiou and Another
(1984)1 CLR 475 και Mc Gregor on Damages, 15η έκδοση, παράγραφος 23, σελ. 15). Υπό το φως των πιο πάνω ο Ενάγων όφειλε να δικογραφήσει και να εξειδικεύσει την πιο πάνω ζημιά στην Έκθεση Απαίτησής του. Όφειλε, δηλαδή, να αναφέρει ρητά στην Έκθεση Απαίτησής του ότι αξιώνει ως ζημιά το ποσό των Ευρώ 90,00 σεντ - αφού σύμφωνα με τους δικογραφημένους ισχυρισμούς του 9 ήταν τα εσπεριδοειδή που καταστράφηκαν και όχι 10 ως στο Τεκμήριο 6 αναφέρεται - καθώς και να αναφέρει πώς το πιο πάνω ποσό προκύπτει. Ότι, δηλαδή, αυτό προκύπτει από την αγορά 9 δενρυλίων και ότι κάθε δενδρύλιο στοιχίζει Ευρώ 10,00 σεντ. Τίποτα, όμως, από τα πιο πάνω δεν έπραξε ο Ενάγων και τίποτα από τα πιο πάνω δεν αναφέρεται στην Έκθεση Απαίτησής του, πράγμα που εκ προοιμίου καθιστά μη αποδεκτή την επί του προκειμένου δήλωση του ΜΕ 2 στο Τεκμήριο 6, ότι, δηλαδή, θα πρέπει να αγορασθούν 10 δενδρύλια και ότι το κόστος αγοράς κάθε δενδρυλίου ανέρχεται στο ποσό των Ευρώ 10,00 σεντ, και, κατά συνέπεια, έκθετη σε απόρριψη την απαίτηση για επιδίκαση του ποσού των Ευρώ 100,00 σεντ. Ο λόγος που μόλις πιο πάνω αναλύθηκε αποτελεί επιπρόσθετο λόγο για την απόρριψη της απαίτησης του Ενάγοντα και αναφορικά με την καταστροφή 96 δέντρων χρυσομηλιάς. Ο Ενάγων όφειλε και πάλι να αναφέρει ρητά στην Έκθεση Απαίτησής του ότι αξιώνει το ποσό των Ευρώ 21.936,00 σεντ ως απώλεια παραγωγής από την καταστροφή 96 δέντρων χρυσομηλιάς, κάτι το οποίο δεν έπραξε στην Έκθεση Απαίτησής του. Έτσι, και αν ακόμα δεν απέρριπτα την μαρτυρία του ΜΕ 2 ως αναξιόπιστη τα πιο πάνω θα αποτελούσαν ανεξάρτητο λόγο για να μην μπορεί να ληφθεί υπόψη η μαρτυρία του ΜΕ 2 αναφορικά με την απώλεια εισοδήματος από την καταστροφή των καταστραφέντων χρυσομηλιών σύμφωνα με τα πιο πάνω νομολογηθέντα. Η απόρριψη της μαρτυρίας του ΜΕ 2 καθιστά έκθετη σε απόρριψη και την απαίτηση για το ποσό των Ευρώ 300,00 σεντ ως έξοδα για την αμοιβή του. Σημειώνεται ότι το πιο πάνω ποσό δεν αμφισβητήθηκε από την Υπεράσπιση. Αποτελεί, έτσι, εύρημά μου ότι η αμοιβή ενός γεωπόνου που θα διενεργούσε ό,τι ο ΜΕ 2 ανέφερε ότι διενήργησε, ήτοι επίσκεψη στο τεμάχιο, εκτίμηση των ζημιών και ετοιμασία έκθεσης ανέρχεται στο πιο πάνω ποσό. Αφ' ης στιγμής, όμως, η μαρτυρία του ΜΕ 2 απερρίφθη ως αναξιόπιστη και μεταξύ άλλων ο ισχυρισμός του ότι επισκέφθηκε το τεμάχιο για σκοπούς εκτίμησης δεν θα ήταν λογικό να επιδικασθεί οποιοδήποτε ποσό ως αμοιβή του ΜΕ 2. Συνακόλουθα η αγωγή απορρίπτεται με έξοδα υπέρ του Εναγόμενου και εναντίον του Ενάγοντα όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή στην κλίμακα της αγωγής και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) .............. Π. Μιχαηλίδης, Ε. Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Αναφορά: Αμέλεια Subject: Civil / Other Actions / Final cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.