Prime International Alliance Inc. κ.α. ν. Erin Resources S.A. κ.α., Αρ. Αγωγής 4311/09, 12/9/2014

(10)σε θυγατρική της εταιρεία, κάτι που απαγορευόταν ρητά από τη συμφωνία τους, ήτοι τη συμφωνία μετόχων ημερ. 28.4.2005, Τεκμήριο

1. Προ του κινδύνου αυτού, οι ενάγουσες καταχώρισαν την ανωτέρω αγωγή, στα πλαίσια της οποίας εξασφάλισαν παρεμπίπτον διάταγμα το οποίο απαγορεύει στην εναγόμενη 1 να μεταβιβάσει οποιοδήποτε μέρος από τις μετοχές που κατέχει στην εναγόμενη
2. Το ίδιο διάταγμα απαγορεύει επίσης στην εναγόμενη 2 να επιτρέψει ή εγγράψει τέτοια μεταβίβαση. Το διάταγμα εξακολουθεί μέχρι σήμερα να βρίσκεται σε ισχύ. Στην πορεία, η εναγόμενη 1 απέστειλε νέα επιστολή τερματισμού στην ενάγουσα 1, ημερομηνίας 17.8.2012 (Τεκμήριο 10) προσφεύγοντας, παράλληλα, στο Διεθνές Δικαστήριο Διαιτησίας στο Λονδίνο από το οποίο ζητά όπως κριθεί νόμιμος ο τερματισμός. Η εξέλιξη αυτή δεν είναι χωρίς σημασία για την πορεία εκδίκασης της υπόθεσης. Αφ' ενός, γιατί με βάση τα παραδεκτά γεγονότα, η εναγόμενη 1 εγκατέλειψε την πρώτη ειδοποίηση τερματισμού και κατά συνέπεια οι ενάγουσες απέσυραν τη σχετική με τη νομιμότητα του τερματισμού αξίωση τους, ενώ αφ' ετέρου η εναγόμενη 1 απέσυρε την ανταπαίτηση της. Με κοινή, μάλιστα, δήλωση τους (Έγγραφο Γ) οι διάδικοι περιόρισαν τα επίδικα θέματα στην ερμηνεία του όρου 4.1 της Συμφωνίας Μετόχων ημερ. 28.4.2005 (Τεκμήριο 1) και ειδικότερα σε σχέση με την έκταση του χρονικού περιορισμού για τη μεταβίβαση των μετοχών. Δεν απαιτήθηκε, έτσι, η προσκόμιση προφορικής μαρτυρίας και οι διάδικοι περιορίστηκαν στην κατάθεση παραδεκτών γεγονότων και εγγράφων, ως τα έγγραφα Α, Β και Γ. Με βάση τα παραδεκτά γεγονότα, έγγραφο «Α»:
3. Η Ενάγουσα 1 είναι εταιρεία η οποία συστάθηκε δεόντως, σύμφωνα με τη νομοθεσία των Βρετανικών Παρθένων Νήσων (British Virgin Islands), στις 12/07/2004, όπου βρίσκεται και το εγγεγραμμένο της γραφείο. O ιδιοκτήτης (UBO) της Ενάγουσας 1 είναι ο Anatoly Ternavskiy.
4. Η Ενάγουσα 2 κατά τους ουσιώδεις για την παρούσα αγωγή χρόνους ήταν ίδρυμα (Foundation) και έδρευε στο Λίχτενσταϊν όπου και εγγράφηκε δεόντως στις 07/06/
5. O ιδιοκτήτης (UBO) της Ενάγουσας 2 είναι ο Νikolay Bukhantsov.
6. Η Εναγόμενη 1 είναι εταιρεία η οποία συστάθηκε δεόντως σύμφωνα με τους νόμους του Παναμά και το εγγεγραμμένο γραφείο της είναι στον Παναμά. O ιδιοκτήτης της Εναγόμενης 1 είναι ο Αnatoly Loktionov.
7. Η Εναγόμενη 2, είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης και συστάθηκε δεόντως σύμφωνα με την Κυπριακή νομοθεσία, στις 24/09/2004 και το εγγεγραμμένο γραφείο της βρίσκεται στη Λεμεσό. 5.1 Η Ενάγουσα 1 και η Εναγόμενη 1 είναι οι μόνοι μέτοχοι της Εναγόμενης
8. Η Ενάγουσα 1 είναι κάτοχος 400 μετοχών (40%) στο μετοχικό κεφάλαιο της Εναγόμενης 2 και η Εναγόμενη 1 είναι κάτοχος 600 μετοχών (60%) στο μετοχικό κεφάλαιο της Εναγόμενης
9. 5.2 Με γραπτή Συμφωνία Μετόχων (Shareholders Agreement) ημ. 28/04/2005 (στο εξής «η Συμφωνία ημ. 28/04/2005»), μεταξύ της Ενάγουσας 1 και της Εναγόμενης 1, ρυθμίστηκαν οι μεταξύ τους σχέσεις ως μετόχων της Εναγομένης
10. 6.1 Κατά τον ουσιώδη για την παρούσα αγωγή χρόνο η Εναγόμενη 2 και η Ενάγουσα 2 είναι οι μόνοι μέτοχοι της Glidefern Ltd κατά 50% έκαστη. H Glidefern Ltd είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης, συσταθείσα σύμφωνα με την Κυπριακή νομοθεσία στις 12/03/2004 και το εγγεγραμμένο της γραφείο βρίσκεται στη Λεμεσό. Κατά τον ουσιώδη για την παρούσα αγωγή χρόνο η Glidefern Ltd είναι κάτοχος του 100% του μετοχικού κεφαλαίου της εταιρείας CJSC Naftatrans η οποία είνaι ιδιοκτήτρια και λειτουργεί τον τερματικό σταθμό αργού πετρελαίου (οil terminal) Kaykazskaya. Η Ενάγουσα 2 και η Εναγόμενη 2 ελέγχουν μέσω της Glidefern Ltd, την CJSC Naftatrans. 6.2 Με γραπτή Συμφωνία Μετόχων (Shareholders Agreement) ημ. 27/04/2005 (στο εξής «η Συμφωνία ημ. 27/04/2005»), μεταξύ της Ενάγουσας 2 και της Εναγόμενης 2, ρυθμίστηκαν οι μεταξύ τους σχέσεις ως μετόχων της Glidefern Ltd.
11. Η Ενάγουσα 2 κατά/ή περί την 29/8/2011 μεταβίβασε όλο το μετοχικό κεφάλαιο που κατείχε στην Glidefern Ltd στην εταιρεία Pencilia Holdings Ltd
12. Η ειδοποίηση τερματισμού ημερομηνίας 20/08/2009 εγκαταλείφθηκε από την Εναγόμενη 1 και ακολούθησε νέα ειδοποίηση τερματισμού ημερομηνίας 17/8/2012 (αντικείμενο της Διαιτησίας αρ. 122188 ενώπιον του LCIA).
13. Η Ανταπαίτηση αποσύρεται μόνον όσον αφορά το αιτητικό της μέρος, όχι όμως όσων αφορά τους ισχυρισμούς των παρα. 18-28 και διατηρούνται αντίστοιχα σχετικοί ισχυρισμοί της Υπεράσπισης στην Ανταπαίτηση.
14. Tα αιτητικά Γ και Στ της απαίτησης αποσύρονται. (Διατηρήθηκε η ορθογραφία και η αρίθμηση του κειμένου (Έγγραφο Α) στο οποίο δεν περιλαμβάνεται παράγραφος με τον αριθμό 9). Από κοινού κατατέθηκαν ως παραδεκτά τα ακόλουθα Τεκμήρια (Έγγραφο «Β»):
15. Συμφωνία Μετόχων Rayhill ημερομηνίας 28/04/
17. Ιδρυτικό έγγραφο και Καταστατικό Εναγόμενης
19. Επιστολή Εναγομένων 1 ημερομηνίας 20/08/
21. Επιστολές Ενάγουσας 1 ημερομηνίας 18/09/2009 και 25/09/
23. Επιστολή δικηγόρου Εναγόμενης 1 ημερομηνίας 21/09/
25. Eπιστολή Ενάγουσας 1 προς Ενάγουσα 2 ημερ. 24/9/
27. Συμφωνία Μετόχων Glidefern ημερομηνίας 27/04/
29. Ιδρυτικό έγγραφο και Καταστατικό Glidefern Ltd.
30. Σχεδιάγραμμα (structure) των διαδίκων το οποίο καταλήγει στην CJSC Νaftatrans.
31. Eιδοποίηση τερματισμού ημερ. 17/8/2012 της Συμφωνίας Μετόχων Rayhill.
32. Ηλεκτρονική έρευνα αναφορικά με την Glidefern Ltd ημερ. 23/8/
34. ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΕ) αριθ. 588/2011 ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ της 20ής Ιουνίου 2011 για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 765/2006 σχετικά με περιοριστικά μέτρα εις βάρος του Προέδρου Λουκασένκο και ορισμένων αξιωματούχων της Λευκορωσίας.
35. Aίτηση Διάλυσης της Rayhill Ltd υπ' αρ. 626/09 Ε.Δ. Λεμεσού, όπως τροποποιήθηκε δυνάμει Διατάγματος του Δικαστηρίου ημερ. 30/12/
37. Επιστολή Ενάγουσας 1 ημερ. 8/7/
39. Επιστολή Εναγόμενης 1 προς Ενάγουσα 1 ημερ. 12/8/
41. Επιστολή Ενάγουσας 1 προς Εναγόμενη 1ημερ. 13/8/
43. Ειδοποίηση ημερ. 14/8/2009 αναφορικά με την Εναγόμενη
45. Επιστολή Εναγόμενης 1 προς Ενάγουσα 1 ημερ. 20/7/
46. Η κοινή, τέλος, γραπτή δήλωση που κατέθεσαν οι συνήγοροι των διαδίκων, έχει ως ακολούθως (έγγραφο «Γ»): Το ζήτημα κατά πόσον η Συμφωνία Μετόχων ημερ. 28/04/2005 ευρίσκεται σε ισχύ ή έχει νομίμως τερματιστεί αφήνεται να αποφασιστεί από το LCIA στα πλαίσια της εκεί διαδικασίας υπ'αριθμό 122188 μεταξύ της Εναγόμενης 1 και της Ενάγουσας
47. Τα διάδικα μέρη, άνευ βλάβης των εκατέρωθεν ισχυρισμών και θέσεων τους όπως προκύπτουν από τη δικογραφία και αναπτύχθηκαν μέσα από γραπτές αγορεύσεις εκατέρωθεν, δηλώνουν ότι δεν θα προσκομίσουν προφορική μαρτυρία αλλά θα περιοριστούν στη μαρτυρία που προκύπτει από τα Παραδεκτά Έγγραφα και Γεγονότα και περιορίζουν τα επίδικα γεγονότα στην ερμηνεία της παρα. 4.1 της Συμφωνίας Μετόχων ημερ. 28/04/2005 και ειδικότερα σε σχέση με την έκταση του χρονικού περιορισμού που περιέχει αναφορικά με τη μεταβίβαση μετοχών σε συνάρτηση με άλλες πρόνοιες της Συμφωνίας. Επίσης τα διάδικα μέρη θα μπορούν να αναφέρονται σε τυχόν παραδοχές που έγιναν σε ένορκες δηλώσεις και αγορεύσεις της αντίδικης πλευράς και οι οποίες βρίσκονται στο φάκελο της υπόθεσης. Μετά από την απόσυρση των αξιώσεων Γ και Στ από τις ενάγουσες, ό,τι απέμεινε είναι οι αξιώσεις Α, Β, Δ, Ε και Ζ, ως ακολούθως: «(Α) Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να εμποδίζεται η Εναγόμενη 1 από του να διαθέσει και/ή μεταβιβάσει και/ή με οποιοδήποτε τρόπο αποξενώσει και/ή επιβαρύνει το μετοχικό της κεφάλαιο και/ή οποιοδήποτε μέρος των 600 μετοχών που κατέχει στην Εναγόμενη
48. (Β) Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να εμποδίζεται η Εναγόμενη 2 και/ή οι Διευθυντές της και/ή ο Γραμματέας της από του να αποδεκτούν και/ή επιτρέψουν και/ή εγγράψουν τη μεταβίβαση και/ή επιβάρυνση οποιωνδήποτε μετοχών της Εναγόμενης 1 στο μετοχικό κεφάλαιο της Εναγόμενης
49. (Δ) Δήλωση του Δικαστηρίου ότι η Εναγόμενη 1, δεν δικαιούται και/ή εμποδίζεται από του να μεταβιβάσει και/ή διαθέσει και/ή αποξενώσει οποιεσδήποτε από τις 600 μετοχές της στην Εναγόμενη 2 κατά τρόπο που να παραβιάζει τη Συμφωνία Μετόχων ημερομηνίας 28.4.2005 και/ή να επιτρέπει τη λήψη αποφάσεων χωρίς ομοφωνία των μετόχων. (Ε) Δήλωση του Δικαστηρίου ότι η Εναγόμενη 1 δεν δικαιούται και/ή εμποδίζεται από του να επιτρέψει τη μεταβίβαση οποιωνδήποτε από τις 600 μετοχές που η Εναγόμενη 1 κατέχει στην Εναγόμενη 2 κατά τρόπο που να παραβιάζει τη Συμφωνία Μετόχων ημερομηνίας 28.4.2005 και/ή να επιτρέπει τη λήψη αποφάσεων χωρίς ομοφωνία των μετόχων. (Ζ) Έξοδα και Φ.Π.Α." Το Δικαστήριο επικροτεί την εποικοδομητική στάση των διαδίκων και ιδιαιτέρως των συνηγόρων τους οι οποίοι περιόρισαν τα επίδικα θέματα, εξοικονομώντας πολύτιμο δικαστικό χρόνο. Με βάση την ανωτέρω κοινή δήλωση (Έγγραφο Γ) το μόνο επίδικο θέμα είναι η ερμηνεία του όρου 4.1 της Συμφωνίας Μετόχων ημερ. 28.4.2005, Τεκμήριο 1, που έχει ως ακολούθως: «
50. SHARE TRANSFER RESTRICTIONS 4.1 The shareholders agree that the individual reputation and capabilities of each Shareholder, and of each party controlling the same, are essential for a successful operation of Rayhill, Glidefern and Naftatrans. Accordingly, the Shareholders undertake that they will not, for a period of five

(5)years from the date hereof, (

1. a)sell and/or otherwise dispose of their shares in Rayhill, and (
2. b)sell and/or otherwise dispose of any shares in Erin or Prime or cede the capability to manage such shares.» Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι με τις εμπεριστατωμένες αγορεύσεις τους, υποστήριξαν τις εκατέρωθεν θέσεις των διαδίκων με παραπομπές σε νομολογία. Οι συνήγοροι των εναγουσών, παραθέτοντας το ιστορικό υπόβαθρο, όπως έχει δικογραφηθεί και επιβεβαιωθεί από τα παραδεκτά γεγονότα και έγγραφα, επεσήμαναν τα ακόλουθα: (α) Η εναγόμενη 1, επιχείρησε να τερματίσει τη συμφωνία μετόχων με το Τεκμήριο 3 και στη συνέχεια προσπάθησε να μεταβιβάσει μέρος των μετοχών της σε θυγατρική της εταιρεία. (β) Οι πιο πάνω ενέργειες αποσκοπούσαν στην παράκαμψη των ρητών προνοιών της συμφωνίας τους Τεκμήριο 1 και του καταστατικού της εναγόμενης 2 με βάση τα οποία: i. Οποιαδήποτε και όλα τα θέματα σχετιζόμενα με τις δραστηριότητες της Rayhill θα αποφασίζονται από κοινού από τους μετόχους. Όλα τα ψηφίσματα θα υιοθετούνται από τους μετόχους ομόφωνα. (Όρος 2.1 Τεκμηρίου 1). ii. Με βάση το άρθρο 59 και 68 του καταστατικού (Τεκμήριο 2) απαιτείται η παρουσία δύο μελών για απαρτία σε οποιαδήποτε γενική συνέλευση. Η φανερή, συνεπώς, πρόθεση της εναγόμενης 1, εισηγήθηκαν οι συνήγοροι των εναγουσών, ήταν να εξασφαλίσει απαρτία, μαζί με τον μέτοχο στον οποίο θα μεταβίβαζε τις μετοχές, η οποία θα της επέτρεπε να λαμβάνει πλειοψηφικές αποφάσεις, κατά παράβαση των συμβατικών υποχρεώσεων της έναντι της ενάγουσας 1. Συνεχίζοντας οι συνήγοροι, εισηγήθηκαν πως με βάση την αυτονόητη ερμηνεία της Συμφωνίας, ενόσω αυτή βρίσκεται σε ισχύ, η ενάγουσα και η εναγόμενη 1 δεν δικαιούνται να την παραβιάζουν και/ή να προκαλέσουν την παραβίαση της. Για να επιτευχθεί αυτό θα πρέπει το Δικαστήριο να εκδώσει τις δηλωτικές αποφάσεις που ζητούν οι ενάγουσες καθώς και δήλωση ότι η συμφωνία μετόχων Rayhill, περιέχει εξυπακουόμενο όρο ότι οποιοσδήποτε από τους μετόχους δεν μπορεί να μεταβιβάσει τις μετοχές του εκτός εάν προκαλέσει υπόσχεση από τον προς ον η μεταβίβαση ότι θα δεσμεύεται με τους όρους της συμφωνίας μετόχων Rayhill. Παραπέμποντας σε νομολογία (βλ. μεταξύ άλλων, Τσιαλής ν. Χατζηανδρέου (Τσιαλή)

(2000)1 Α.Α.Δ. 1250) εισηγήθηκε πως το Δικαστήριο μπορεί να αναζητήσει την ύπαρξη εξυπακουόμενου όρου της συμφωνίας, έστω και εάν δεν έχει δικογραφηθεί. Εφόσον, υπέδειξαν, με βάση τις πρόνοιες των όρων 2.3 και 2.4 του Τεκμηρίου 1, οι μέτοχοι συμφώνησαν να ενσωματώσουν τις βασικές πρόνοιες της συμφωνίας τους στο καταστατικό της Rayhill, συνάγεται αβίαστα πως πρόθεση τους ήταν να δεσμεύονται τόσο οι ίδιοι όσο και τυχόν μελλοντικά μέλη από τους όρους της συμφωνίας τους. Δεδομένου, καταλήγουν επί του προκειμένου, ότι οι όροι της συμφωνίας μετόχων Rayhill δεν ενσωματώθηκαν στο καταστατικό της Rayhill, το Δικαστήριο οφείλει, ερμηνεύοντας τη συμφωνία, να εφαρμόσει τον εξυπακουόμενο όρο, ενσωματώνοντας τον στις δηλωτικές αποφάσεις που θα εκδοθούν. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των εναγομένων αποδίδουν κακοπιστία στις ενάγουσες. Αναφερόμενοι σε μεταγενέστερα γεγονότα που δεν αποτέλεσαν μέρος των παραδεκτών γεγονότων και εγγράφων τα οποία κατατέθηκαν στην παρούσα διαδικασία, εισηγούνται πως οι δύο τελικοί δικαιούχοι των εναγουσών (UBO) σε συνεννόηση μεταξύ τους, ασκούσαν τον έλεγχο της Naftatrans, μέσω της Glidefern, χωρίς να ενημερώνουν την εναγόμενη

1. Αποκορύφωμα του δόλιου, όπως υποστηρίζουν, σχεδιασμού τους, ήταν οι ενέργειες τους τον Δεκέμβριο του έτους 2012 που αποσκοπούσαν στην πώληση των μετοχών της Naftatrans στην εξευτελιστική τιμή των 2 εκ. δολαρίων Αμερικής ενώ η πραγματική τους αξία υπερβαίνει τα 300 εκ. δολάρια. Το γεγονός αυτό, εισηγούνται, είναι σε γνώση του Δικαστηρίου αφού εξέδωσε σχετικό διάταγμα μετά από ακροαματική διαδικασία στα πλαίσια αγωγής που καταχώρισε η Rayhill εναντίον των δύο πιο πάνω UBO και άλλων προσώπων που συμμετείχαν στην απάτη. Σχετική ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου ημερ. 15.4.2014 στην αγωγή 60/13, επισυνάφθηκε με τη γραπτή αγόρευση των συνηγόρων. Με κάθε σεβασμό, το Δικαστήριο δεν θα μπορούσε να στηριχθεί επί των πιο πάνω γεγονότων, τα οποία έχουν τεθεί με ένα εντελώς ανορθόδοξο τρόπο κατά το στάδιο των τελικών αγορεύσεων. Επί της ουσίας, οι ευπαίδευτοι συνήγοροι παρατηρούν πως το μόνο ζήτημα που καλείται το Δικαστήριο να αποφασίσει είναι η ερμηνεία του όρου 4.1 του Τεκμηρίου 1, το λεκτικό του οποίου είναι σαφέστατο και δεν αφήνει περιθώριο διαφορετικής ερμηνείας από αυτή που συνάγεται από τις λέξεις που χρησιμοποιήθηκαν. Ότι, δηλαδή, με τη λήξη των 5 ετών, η σχετική υποχρέωση για να μην πωλήσουν ή διαθέσουν μετοχές έπαυσε να υφίσταται. Αυτή, υπέδειξαν, ήταν και η αρχική προσέγγιση των εναγουσών αφού με την αγωγή τους ζητούσαν δηλωτικές αποφάσεις που να εμποδίζουν την μεταβίβαση μέχρι τις 27.4.2010, την ημερομηνία δηλαδή που έληγε το χρονικό διάστημα των 5 ετών που αναφέρεται στον όρο 4.
2. Αργότερα, εισηγούνται, διαφοροποιήθηκε η στάση τους, καταχωρώντας αίτηση τροποποίησης, 4 χρόνια μετά την καταχώριση της αγωγής και αφού στο μεταξύ είχε λήξει η πενταετία και διατηρούσαν καταχρηστικά, όπως εισηγούνται, το προσωρινό διάταγμα που είχε εκδοθεί τον Οκτώβριο του έτους
3. Οι συνήγοροι των εναγομένων έθεσαν και ζήτημα νομιμοποίησης, των εναγουσών να προωθήσουν την παρούσα αγωγή ενόψει των απαγορευτικών προνοιών του Ευρωπαϊκου Κανονισμού (ΕΕ) 765/2006, όπως τροποποιήθηκε (Κανονισμός Λευκορωσίας). Με τον αναφερόμενο κανονισμό υιοθετήθηκαν περιοριστικά μέτρα εναντίον του προέδρου της Λευκορωσίας Λουκασένκο και ορισμένων άλλων αξιωματούχων. Ανάμεσα σε άλλους, συμπεριλήφθη και το όνομα του Anatoly Ternavskiy, που είναι, όπως αναφέρθηκε, ο τελικός δικαιούχος της ενάγουσας
4. Οι συνήγοροι παρέπεμψαν στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην πολιτική αίτηση αρ. 198/2012, Αναφορικά με την Αίτηση της ERIN Resourses S.A. κ.ά. ημερ. 22.3.2013, στην οποία ο Δ. Παρπαρίνος έκρινε πως υπήρξε παραβίαση του Κανονισμού. Οι συνήγοροι των εναγουσών υποστήριξαν πως πουθενά στον κανονισμό δεν υπάρχει απαγόρευση ή επιβολή περιορισμού στο δικαίωμα πρόσβασης στη δικαιοσύνη. Σε κάθε, όμως περίπτωση, εισηγήθηκαν πως τα επίδικα θέματα, όπως έχουν περιοριστεί με τα παραδεκτά γεγονότα και τις δηλώσεις των συνηγόρων, δεν επιτρέπουν στους εναγόμενους να εγείρουν αυτό το ζήτημα. Το Δικαστήριο συμφωνεί με την πιο πάνω θέση της συνηγόρου των εναγουσών. Αντίθετη προσέγγιση θα έθετε την πλευρά των εναγουσών σε δυσμενή θέση, αφού δεν της δόθηκε η δυνατότητα να προσκομίσει μαρτυρία για το ζήτημα αυτό. Σε τελευταία ανάλυση, δεν υπάρχει ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία για το εάν ζητήθηκε ή και εάν εξασφαλίστηκε σχετική άδεια από την αρμόδια αρχή για έγερση της αγωγής. Αλλά και εάν απαιτείτο να αποφασίσει το Δικαστήριο το εγειρόμενο θέμα, αδυνατώ να αντιληφθώ γιατί παραβιάστηκε ο κανονισμός με την έγερση της αγωγής. Όπως εύστοχα επισημαίνουν οι συνήγοροι των εναγουσών στη συμπληρωματική τους αγόρευση, οι θεραπείες που ζητούνται με την αγωγή δεν ισοδυναμούν με άμεση ή έμμεση διάθεση οικονομικών πόρων προς όφελος του An. Teznavskiy και δεν εγείρεται, συνεπώς, ζήτημα καταστρατήγησης του κανονισμού με την έκδοση απόφασης υπέρ των εναγουσών. Οι συνήγοροι των διαδίκων, για να υποστηρίξουν τις εκατέρωθεν θέσεις τους επικαλέστηκαν μεταγενέστερα γεγονότα που έλαβαν χώρα για να δικαιολογήσουν, αφενός τις ενέργειες των πελατών τους και για να καταδείξουν, αφ' ετέρου, την κακή πίστη των αντιδίκων τους. Όπως, όμως, υποδεικνύεται στην υπόθεση Αmethyst Distributors Ltd v. Ιεράς Μονής Κύκκου

(2011)1 A.A.Δ. 199, όταν το κείμενο μιας συμφωνίας είναι σαφές δεν είναι επιτρεπτό να χρησιμοποιούνται μεταγενέστερες αόριστες δηλώσεις ή ενέργειες των συμβαλλομένων μερών ως ερμηνευτικό βοήθημα. Επί της ουσίας, τα μόνα ζητήματα που καλείται το Δικαστήριο να αποφασίσει είναι: (α) Ο χρονικός περιορισμός σε σχέση με τη μεταβίβαση των μετοχών, με βάση τον όρο 4.1 του Τεκμηρίου 1, και (β) τυχόν ύπαρξη του εξυπακουόμενου όρου που εισηγούνται οι εναγόμενοι για υποχρέωση των συμβαλλομένων να εξασφαλίσουν υπόσχεση από το προς ον η μεταβίβαση πρόσωπο ότι θα δεσμεύεται από τους όρους της Συμφωνίας Μετόχων Rayhill. Είναι πολύ καλά γνωστές οι αρχές που διέπουν την ερμηνεία μιας σύμβασης. Σκοπός, όπως πλειστάκις υποδείχθηκε, είναι η εξεύρεση της πραγματικής πρόθεσης των συμβαλλομένων. Κριτήριο δε αποτελεί η έννοια την οποία μεταδίδει το κείμενο στο μέσο λογικό άνθρωπο. Οδηγός για την ερμηνεία των προνοιών της συμφωνίας είναι η γραμματική έννοια των λέξεων ή φράσεων που χρησιμοποιούνται. Για να εξευρεθεί το νόημα των επί μέρους όρων θα πρέπει να εξετάζεται το έγγραφο συνολικά ώστε να διαπιστωθεί η πρόθεση των συμβαλλομένων (βλ. S.A.A.B. v. Holy Monastery of Ayios Neophytos

(1982)1 C.L.R. 499, Θεολόγου κ.ά. ν. Κτηματικής Εταιρείας Νέμεσις Λτδ

(1998)1 Α.Α.Δ. 407, Amethyst Distributors Ltd ν. Ιεράς Μονής Κύκκου (πιο πάνω), Χαραλάμπους κ.ά. ν. Liberty Life Ins. Public Co Ltd

(2011)1 A.A.Δ. 1739 κ.ά.). Έχω εξετάσει τον σχετικό όρο (4.1 του Τεκμηρίου 1 βλ. πιο πάνω) και δεν διακρίνω οποιαδήποτε ασάφεια ή αοριστία όσον αφορά την χρονική έκταση του περιορισμού. Τα συμβαλλόμενα μέρη δήλωσαν με σαφήνεια την πρόθεση τους ως προς τον χρονικό περιορισμό της δυνατότητας διάθεσης των μετοχών τους. Τον καθόρισαν σε χρονικό διάστημα 5 ετών από την ημέρα υπογραφής της συμφωνίας. Το λεκτικό είναι σαφέστατο και δεν επιδέχεται άλλης ερμηνείας. Ότι δηλαδή τα συμβαλλόμενα μέρη ανέλαβαν υποχρέωση να μην μεταβιβάσουν ή καθ' οιονδήποτε άλλον τρόπο διαθέσουν τις μετοχές που κατείχαν στην Rayhill για χρονική περίοδο πέντε ετών από την ημερομηνία υπογραφής της συμφωνίας, ήτοι μέχρι τις 27.4.2010. Με την τροποποιημένη έκθεση απαίτησης, οι ενάγουσες ζητούν δηλωτικές αποφάσεις ότι η εναγόμενη 1 δεν δικαιούται. να μεταβιβάσει ή να επιτρέψει τη μεταβίβαση των 600 μετοχών της στην εναγόμενη 2, κατά τρόπο που να παραβιάζει τη Συμφωνία Μετόχων ημερ. 28.4.2005 και/ή να επιτρέπει τη λήψη αποφάσεων χωρίς ομοφωνία των μετόχων. Η ορθή ερμηνεία της Συμφωνίας Μετόχων Rayhill, κατά την εισήγηση των συνηγόρων των εναγουσών, οδηγεί αβίαστα σ' αυτή την κατάληξη. Πυρήνα της συμφωνίας των μερών, επεσήμαναν οι συνήγοροι, αποτελεί η πρόνοια για λήψη ομόφωνων αποφάσεων. Εάν αφεθεί η Erin να μεταβιβάσει χωρίς όρους, τότε ο νέος μέτοχος δεν θα δεσμεύεται από τη Συμφωνία Μετόχων Rayhill και κατ' αυτό τον τρόπο θα επιτευχθεί η παραβίαση της συμφωνίας. Βρίσκω ορθές και δικαιολογημένες τις εισηγήσεις των συνηγόρων των εναγουσών. Εξετάζοντας συνολικά τη συμφωνία Τεκμήριο 1, συνάγεται αβίαστα πως πρόθεση των συμβαλλομένων μερών ήταν όπως ενσωματώσουν τους όρους της συμφωνίας τους στο ιδρυτικό έγγραφο και καταστατικό της εταιρείας (βλ. όρους 2.3 και 2.4 του Τεκμηρίου 1) . Είναι, περαιτέρω ορθή η θέση των εναγουσών πως η ομόφωνη λήψη αποφάσεων από τους μετόχους, αποτελούσε τον πυρήνα της συμφωνίας τους (όρος 2.1). Με βάση δε τον όρο 4.1 (που ακολουθεί) συμφωνήθηκε όπως τα συμβαλλόμενα μέρη, για περίοδο 5 ετών, μη μεταβιβάσουν ή άλλως πως διαθέσουν τις μετοχές τους στη Rayhill. Η δέσμευση αυτή συναρτήθηκε με την προσωπική φήμη και τις ικανότητες του καθενός για την επιτυχή διεξαγωγή των δραστηριοτήτων, τόσο της Rayhill όσο και των Glidefern και Naftatrans. (Όρος 4.1). Είναι φανερό, τόσο από τα παραδεκτά γεγονότα και έγγραφα αλλά και από τις δύο Συμφωνίες Μετόχων Rayhill και Glidefern (Τεκμήρια 1 και 7, αντίστοιχα) ότι απώτερος στόχος των συμβαλλομένων μερών στις δύο συμφωνίες ήταν η επιτυχής και κερδοφόρα διαχείριση του τερματικού, στον οποίο είχαν κοινά συμφέροντα. Ο σαφής, κατά τα άλλα, όρος ως προς τον χρονικό περιορισμό μεταβίβασης των μετοχών από τα συμβαλλόμενα μέρη, δεν είναι δυνατό να διαβάζεται μεμονωμένα και ασύνδετα με τους υπόλοιπους όρους της συμφωνίας. Δεδομένης της συμφωνίας των μετόχων για ενσωμάτωση των όρων στο καταστατικό, πυρήνας των οποίων ήταν η πρόνοια για ομόφωνη λήψη αποφάσεων, το δικαίωμα για μεταβίβαση, μετά την πάροδο της πενταετίας, τελούσε υπό την προϋπόθεση πως δεν θα παραβιάζονταν οι υπόλοιποι όροι της συμφωνίας τους. Το γεγονός ότι το δικαίωμα πώλησης των μετοχών, μετά την πάροδο πέντε ετών, συναρτήθηκε με τη φήμη και τις ικανότητες των συμβαλλομένων, συνηγορεί με την πιο πάνω ερμηνεία. Συνάγεται σαφώς ότι συμφώνησαν να έχουν οι ίδιοι τον έλεγχο τα πρώτα πέντε έτη, λόγω των προσόντων και ικανοτήτων τους. Η πάροδος των πέντε ετών, θα επέτρεπε στους συμβαλλόμενους να πωλήσουν τις μετοχές τους, χωρίς ωστόσο να επιτρέπεται και η παραβίαση της συμφωνίας. Βρίσκω, κατά συνέπεια, ορθή και δικαιολογημένη την εισήγηση των συνηγόρων της ενάγουσας πως ο επίδικος όρος της συμφωνίας (4.1) τελούσε υπό τον όρο της εξασφάλισης διαβεβαίωσης από τον αγοραστή των μετοχών ότι θα δεσμευόταν με τους όρους της συμφωνίας. Πρόκειται, όπως εύστοχα υποδείχθηκε από τους συνηγόρους των εναγουσών, για εξυπακουόμενο όρο της συμφωνίας ο οποίος δεν ήταν απαραίτητο να δικογραφηθεί. (Τσιαλής ν. Χατζηανδρέου (Τσιαλή)

(2000)1 Β Α.Α.Δ.1250 και Χριστοφόρου ν. Ρούμπα

(2010)1Β Α.Α.Δ.754). Ενόψει των ανωτέρω, καταλήγω ότι ναι μεν ο όρος 4.1 είναι σαφής ως προς τον χρονικό περιορισμό της δυνατότητας μεταβίβασης των μετοχών αλλά ταυτόχρονα τελεί υπό τον όρο (εξυπακουόμενο) ότι το συμβαλλόμενο μέρος που θα αποφασίσει να μεταβιβάσει/πωλήσει/αποξενώσει τις μετοχές ή οποιοδήποτε μέρος αυτών, οφείλει να εξασφαλίσει προηγουμένως διαβεβαίωση από τον προτιθέμενο αγοραστή, ότι θα δεσμεύεται από τους όρους της Συμφωνίας Μετόχων Rayhill. Παρότι δεν δικογραφήθηκε ο πιο πάνω εξυπακουόμενος όρος, γίνεται λεπτομερής αναφορά στην Έκθεση Απαίτησης στους όρους της συμφωνίας από τις ενάγουσες. Παρέχεται, συνεπώς, στο Δικαστήριο η ευχέρεια να χορηγήσει τις κατάλληλες θεραπείες αφού από την ορθή ερμηνεία της συμφωνίας, το δικαίωμα μεταβίβασης, μετά την πάροδο πέντε ετών, τελούσε υπό τον αναφερθέντα εξυπακουόμενο όρο (βλ. Kennedy Hotels Ltd v. Indjirdjian

(1992)1 A.A.Δ.400). Εκδίδονται, κατά συνέπεια, διατάγματα ως οι παράγραφοι Α και Β της Έκθεσης Απαίτησης με την προσθήκη του πιο πάνω εξυπακουόμενου όρου, ώστε τα Διατάγματα να διαβάζονται ως ακολούθως: (Α) Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να εμποδίζεται η Εναγόμενη 1 από του να διαθέσει και/ή μεταβιβάσει και/ή με οποιοδήποτε τρόπο αποξενώσει και/ή επιβαρύνει το μετοχικό της κεφάλαιο και/ή οποιοδήποτε μέρος των 600 μετοχών που κατέχει στην Εναγόμενη 2, εκτός εάν εξασφαλίσει ρητή διαβεβαίωση από το πρόσωπο στο οποίο θα μεταβιβάσει τις μετοχές, ότι θα δεσμεύεται από τους όρους της Συμφωνίας Μετόχων Rayhill, ημερομηνίας 28.4.2005. (Β) Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να εμποδίζεται η Εναγόμενη 2 και/ή οι Διευθυντές της και/ή ο Γραμματέας της από του να αποδεκτούν και/ή επιτρέψουν και/ή εγγράψουν τη μεταβίβαση και/ή επιβάρυνση οποιωνδήποτε μετοχών της Εναγόμενης 1 στο μετοχικό κεφάλαιο της Εναγόμενης 2, εκτός εάν εξασφαλιστεί από την εναγόμενη 1, η αναφερόμενη στην παράγραφο Α (ανωτέρω) διαβεβαίωση του προσώπου προς το οποίο θα εγγραφούν οι μετοχές ή, αναλόγως, η επιβάρυνση. Εκδίδονται, περαιτέρω, δηλωτικές αποφάσεις ως τα παρακλητικά Δ και Ε της Τροποποιημένης Έκθεσης Απαίτησης, με έξοδα υπέρ των εναγουσών και εναντίον των εναγομένων, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Οι θεραπείες Γ και Στ απορρίπτονται, ως αποσυρθείσες. Η ανταπαίτηση απορρίπτεται ως αποσυρθείσα, χωρίς έξοδα. (Υπ.) ........... Λ. Καλογήρου, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΑΛ Subject: Civil / Other Actions / Interim Αναφορά: Παράβαση Συμφωνίας - Τελική Απόφαση cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο