ΓΙΑΝΝΗ ΧΡΙΣΤΟΦΙΝΗ ν. ΣΟΦΙΑΣ ΚΑΚΟΥ, Αρ. Αγωγής: 1627/08, 25/9/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2014:A336 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Δ. Ι. Κίτσιου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1627/08 Μεταξύ: ΓΙΑΝΝΗ ΧΡΙΣΤΟΦΙΝΗ, από τη Λεμεσό Ενάγοντα -και- ΣΟΦΙΑΣ ΚΑΚΟΥ, από Φλογητά Χαλκιδικής Ελλάδος Εναγόμενης Αίτηση ημερομηνίας 12.08.2014 για παράταση προθεσμίας έφεσης Ημερομηνία: 25.09.2014 Για Αιτήτρια-Εναγόμενη: κα Κατωδρύτου για κ. Ν. Καλλή Για Καθ΄ου η Αίτηση-Ενάγοντα: κ. Φ. Αποστολίδης (καμία εμφάνιση κατά την απόφαση) Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Στις 10.06.2014, κατόπιν ακροαματικής διαδικασίας, εκδόθηκε απόφαση στην αγωγή, εναντίον της Εναγόμενης. Στις 12.08.2014 η Εναγόμενη (στο εξής Αιτήτρια) καταχώρησε Αίτηση (στο εξής η επίδικη Αίτηση) με την οποία ζητά διάταγμα το οποίο να παρατείνει κατά 20 μέρες το χρόνο καταχώρισης έφεσης στην πιο πάνω απόφαση. Η Αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της Πωλίνας Κατωδρύτου, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο του δικηγόρου της Αιτήτριας. Ως αναφέρει, είναι εξουσιοδοτημένη δεόντως για να προβεί στην ένορκη δήλωση. Κατά την άποψη της Αιτήτριας η απόφαση 10.06.2014 λανθασμένα είχε αρνητικό αποτέλεσμα γι΄ αυτήν. Επειδή η Αιτήτρια έχει την κύρια διαμονή της στην Ελλάδα, ήταν αρκετά δύσκολο γι΄ αυτήν να ταξιδέψει στην Κύπρο προς υπεράσπιση των ισχυρισμών της, κάτι που επιθυμεί να πράξει και να προωθήσει με την έφεση της, με την παρουσία της στην Κύπρο. Η επικοινωνία με την Αιτήτρια ήταν εξαιρετικά δύσκολη, υπήρξε καθυστέρηση στον εντοπισμό της προκειμένου να ενημερωθεί για το αποτέλεσμα της απόφασης ημερομηνίας 10.06.
- Ως εκ τούτου, όταν δόθηκαν οδηγίες για καταχώριση έφεσης, η προβλεπόμενη προθεσμία είχε εκπνεύσει. Είναι προς το συμφέρον της ορθής απονομής της δικαιοσύνης να επιτύχει η Αίτηση της, προκειμένου η Αιτήτρια να διεκδικήσει μέσω της έφεσης τα δικαιώματα της. Εκ μέρους του Ενάγοντα (στο εξής Καθ΄ ου η Αίτηση) καταχωρήθηκε Ειδοποίηση Περί Πρόθεσης Ένστασης στην έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Οι λόγοι ένστασης είναι οι ακόλουθοι:
- Η Αίτηση είναι κακόπιστη.
- Είναι προς το συμφέρον της απονομής της δικαιοσύνης να μην εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα.
- Η επίδοση της Αίτησης έγινε λανθασμένα στο δικηγορικό γραφείο του δικηγόρου του Ενάγοντα και όχι προσωπικά στον Ενάγοντα.
- Η περίπτωση της Αιτήτριας δεν εντάσσεται στις κατάλληλες περιπτώσεις.
- Το συμφέρον της δικαιοσύνης δεν επιβάλλει την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος.
- Η Αιτήτρια δε δικαιολογεί την καθυστέρηση που υπήρξε.
- Πιθανή έγκριση της Αίτησης θα παραβιάσει παράφορα τα συμφέροντα του επιτυχόντα διάδικου.
- Επειδή εξέπνευσε η προβλεπόμενη προθεσμία για άσκηση έφεσης, τυχόν παράταση της προθεσμίας θα παραβιάσει τα δικαιώματα του Ενάγοντα.
- Δεν υπάρχει αντικείμενο προς εκδίκαση της επιδιωκόμενης έφεσης, αφού το πωλητήριο έγγραφο που ήταν κατατεθειμένο στο Κτηματολόγιο, για σκοπούς ειδικής εκτέλεσης, έχει διαγραφεί από το μητρώο του Κτηματολογίου. Οι λόγοι ένστασης υποστηρίζονται από ένορκη δήλωση της κας Φίφης Ιωάννου, δικηγορικής υπάλληλου στο γραφείο του δικηγόρου του Καθ΄ ου η Αίτηση. Ως αναφέρει, έχει υπό τη φύλαξη της τους φακέλους των υποθέσεων του γραφείου, γνωρίζει το περιεχόμενο τους και την πορεία των υποθέσεων. Κάνει αναφορά στο ιστορικό της αγωγής αλλά και της έκδοσης απόφασης στις 10.06.
- Απορρίπτει το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης της κας Πωλίνας Κατωδρύτου που υποστηρίζει την επίδικη Αίτηση. Περαιτέρω, αναφέρει πως ο Καθ΄ ου η Αίτηση την έχει εξουσιοδοτήσει να αναφέρει πως αμφισβητεί ότι η Σοφία Κάκου - Αιτήτρια, έχει εξουσιοδοτήσει το δικηγορικό γραφείο του κ. Νίκου Καλλή ή οποιοδήποτε άλλο δικηγόρο του γραφείου του για να υποβάλει την επίδικη Αίτηση. Εκφράζει την πεποίθηση και ισχυρίζεται ότι, την εντολή για την καταχώριση της επίδικης Αίτησης προς τον κ. Καλλή την έδωσε η πελάτιδα του Τατιάνα Καλλή η οποία υπήρξε αντιπρόσωπός της Αιτήτριας και όχι η ίδια η Αιτήτρια. Η δε Τατιάνα Καλλή έχει οικονομικά οφέλη στη συγκεκριμένη υπόθεση, γεγονός που διαφάνηκε και από την ακρόαση της αγωγής. Οφείλει το Δικαστήριο σε αυτό το στάδιο να τονίσει για πολλοστή φορά πως οι ένορκες δηλώσεις θα πρέπει να περιορίζονται σε γεγονότα - μαρτυρία, και ότι είναι ανεπίτρεπτο, στις ένορκες δηλώσεις να διατυπώνονται δικανικοί συλλογισμοί, επιχειρήματα επί νομικών θεμάτων, όπως συμβαίνει στο υπόλοιπο μέρος της ένορκης δήλωσης της Φίφης Ιωάννου. Ως εκ τούτου το Δικαστήριο δε θα αναφερθεί περαιτέρω για τα όσα αναφέρονται στην εν λόγω ένορκη δήλωση και τα οποία δεν αφορούν γεγονότα. Η ακροαματική διαδικασία της επίδικης Αίτησης διεξάχθηκε στη βάση των προαναφερόμενων ενόρκων δηλώσεων και των αγορεύσεων των ευπαίδευτων συνηγόρων των διαδίκων. Οι θέσεις τους παραμένουν εκ διαμέτρου αντίθετες. Το Δικαστήριο τις διατηρεί κατά νου και θα δώσει τις απαντήσεις του επί αυτών στο κατάλληλο μέρος της απόφασης. Νομική πτυχή:- Σύμφωνα με τη Δ.35 Κ.2 των Διαδικαστικών Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας, η οποία περιλαμβάνεται στη νομική βάση της επίδικης Αίτησης, δίδεται διακριτική ευχέρεια στα Δικαστήρια να παρατείνουν την προθεσμία (42 ημέρες) καταχώρισης έφεσης, προσβάλλοντας το περιεχόμενο πρωτόδικης απόφασης. Επίσης η Δ.57 Κ.2 των ίδιων πιο πάνω Κανονισμών προνοεί για παράταση προβλεπόμενων από αυτούς προθεσμιών, ανεξάρτητα από την εκπνοή τους. Η νομολογία, αντιμετωπίζοντας παρόμοια αιτήματα, έχει καθορίσει τα πλαίσια της διακριτικής ευχέρειας των Δικαστηρίων. Στην υπόθεση Θεόδωρου Χόππη ν. Ιάκωβου Παναγή
(1993)1 Α.Α.Δ. 140, έχουν αναφερθεί, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα: «Η διακριτική ευχέρεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου σε αίτημα αυτής της φύσης (παράταση χρόνου) είναι πρωτογενής· επομένως συναρτάται αποκλειστικά με την κρίση για το βάσιμο του αιτήματος. Σύμφωνα με τη νομολογία στην οποία έγινε εκτενής αναφορά η [*143] άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Ανωτάτου Δικαστηρίου σ' αυτό τον τομέα δεν υπόκειται σε οποιουσδήποτε όρους, δηλαδή δεν αποκλείεται εκ προοιμίου ο συνυπολογισμός οποιουδήποτε γεγονότος στην κρίση του αιτήματος. Η νομολογία αποκαλύπτει ότι και σφάλμα του δικηγόρου, ακόμα και όταν αυτό οφείλεται σε αμέλεια, μπορεί να θεμελιώσει λόγο για την παράταση του χρόνου νοουμένου ότι το επιβάλλουν τα συμφέροντα της δικαιοσύνης. [Βλ. The Turkish Co Operative Carob Marketing Society Ltd v. Lutfi Kiamil & Another,
(1973)1 C.L.R. 1, Erini Costa HadjiMichael v. Maria Karamichael and two Others
(1967)1 C.L.R. 61, Αδελφοί Ιακώβου (Κατασκευαί) Λτδ. ν. Χ"Νικόλα
(1990)1 Α.Α.Δ. 470, Σο-λιάτης & Συνεργάται ν. Α. Χριστοδουλίδη
(1990)1 Α.Α.Δ. 1162 και Πεύκιος Γεωργιάδης ν. Δημοκρατίας, (Προσφ. Αρ. 547/90, ημερ. 30/4/92]. Αποκλειστικός οδηγός για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου για την παράταση του χρόνου άσκησης έφεσης είναι τα συμφέροντα της δικαιοσύνης. Οι προθεσμίες που τίθενται από τους Θεσμούς για τη λήψη δικονομικών μέτρων οριοθετούν το πλαίσιο για την καλή απονομή της δικαιοσύνης. Η τήρηση τους εξυπηρετεί τα συμφέροντα της δικαιοσύνης. Για να γίνει δεκτό αίτημα για την παράταση του χρόνου άσκησης έφεσης οι λόγοι της καθυστέρησης πρέπει να εξηγούνται και να αντισταθμίζουν ουσιαστικά τις δυσμενείς επιπτώσεις στα συμφέροντα του αντιδίκου και στο θεσμικό πλαίσιο απονομής της δικαιοσύνης. Η προθεσμία που τίθεται από τη Δ.35 Θ.2 για την άσκηση έφεσης είναι συνυφασμένη με την τελεσιδικία και τις αρχές της δικαιοσύνης που ταυτίζονται με αυτή. Μετά την εκπνοή της προθεσμίας για την άσκηση έφεσης ο επιτυχών διάδικος μπορεί με βεβαιότητα να προσβλέπει στην άσκηση των δικαιωμάτων που του αναγνωρίζονται με τη δικαστική απόφαση και το δημόσιο στην τελεσφόρηση των μηχανισμών της δικαιοσύνης. Το συμφέρον της δικαιοσύνης είναι έννοια σύνθετη και πολυδιάστατη, συνυφασμένη με το σύνολο των αρχών του δικαίου και τα ιδιαίτερα γεγονότα της κάθε υπόθεσης. Όσο μικρότερο είναι το χρονικό διάστημα που διαρρέει μεταξύ της εκπνοής της προθεσμίας και της κίνησης του μηχανισμού για παράταση ανάλογα μεγαλύτερη είναι και η πιθανότητα αποδοχής του αιτήματος.» Αξιολόγηση εκδοχών και συμπέρασμα Δικαστηρίου:- Λαμβάνοντας υπόψη το περιεχόμενο των δύο ενόρκων δηλώσεων, το Δικαστήριο έχει ικανοποιηθεί ότι η Εναγόμενη - Αιτήτρια βρίσκεται στο εξωτερικό. Αυτό δεν αμφισβητείται από την πλευρά του Καθ΄ ου η Αίτηση με τρόπο που να δημιουργούσε αμφιβολίες. Το γεγονός αυτό από μόνο του ενδέχεται να δημιουργεί δυσκολία στον εντοπισμό της Αιτήτριας από το δικηγόρο της. Είναι δεδομένο ότι κατά την ακροαματική διαδικασία της αγωγής η Αιτήτρια δεν παρευρέθηκε στο Δικαστήριο, είτε για να καταθέσει είτε άλλως πως, προς υποστήριξη των ισχυρισμών της. Είναι επίσης γεγονός, ότι κάποιο άλλο πρόσωπο, η Τατιάνα Καλλή, κατέθεσε εκ μέρους της ως πληρεξούσια αντιπρόσωπος της, λέγοντας ότι η Αιτήτρια βρισκόταν στο εξωτερικό. Ενόψει αυτών, το Δικαστήριο αποδέχεται τη θέση ότι δεν ήταν εφικτός και εύκολος ο εντοπισμός της Αιτήτριας από το δικηγόρο της, αμέσως μετά τις 10.06.2014 που εκδόθηκε η απόφαση του Δικαστηρίου. Η απλή άρνηση εκ μέρους του Καθ΄ ου η Αίτηση δεν κρίνεται ισχυρότερης βαρύτητας από τα λεγόμενα της ενόρκως δηλούσας (Κατωδρύτου) η οποία δεν έχει υποβληθεί σε αντεξέταση προκειμένου να κλονιστεί η θέση της. Δεν παραγνωρίζεται η θέση του Καθ΄ου η Αίτηση πως η Αιτήτρια δεν έδωσε εξουσιοδότηση για την καταχώριση της επίδικης Αίτησης, αλλά άλλο πρόσωπο το οποίο έχει συμφέρον στην υπόθεση. Ωστόσο, η θέση αυτή δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή χωρίς περαιτέρω στοιχεία τα οποία να την αποδεικνύουν επαρκώς. Σημειώνεται πως δεν προβλέπεται από οποιοδήποτε κανονισμό Αιτήσεις, όπως η επίδικη, να συνοδεύονται από γραπτή εξουσιοδότηση του προσώπου που επιθυμεί να καταχωρήσει έφεση. Ο κ. Καλλής ήταν ο δικηγόρος της Αιτήτριας στην αγωγή, κατόπιν γραπτής εντολής (retainer) και κατ΄ επέκταση με βάση το Τεκμήριο της κανονικότητας δε δύναται το Δικαστήριο να αμφισβητήσει δηλωμένη ενόρκως θέση ότι υπάρχει εξουσιοδότηση για καταχώριση έφεσης εκτός και αν άλλα γεγονότα ή στοιχεία ανέτρεπαν τη θέση, που δεν είναι η περίπτωση. Περαιτέρω, λαμβάνοντας υπόψη τις προαναφερόμενες αρχές της νομολογίας, κρίνεται ότι, αν και η επίδικη Αίτηση καταχωρήθηκε μετά την εκπνοή της προβλεπόμενης προθεσμίας για καταχώρηση έφεσης, το Δικαστήριο νομιμοποιείται να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια προς όφελος της Αιτήτριας για τους ακόλουθους λόγους: 1. Ο χρόνος που παρήλθε μετά την εκπνοή της προβλεπόμενης προθεσμίας μέχρι την καταχώριση της επίδικης Αίτησης, δεν είναι ιδιαίτερα μεγάλος (20 μέρες). Ως εκ τούτου η παραχώρηση παράτασης στην προθεσμία έφεσης κρίνεται πως δεν αντιστρατεύεται τη διασφάλιση δίκαιης δίκης που περιλαμβάνει και το δικαίωμα έφεσης. 2. Πέραν της αυτονόητης και δεδομένης θέσης ότι ο Καθ΄ου η Αίτηση είναι ο επιτυχών διάδικος στην αγωγή, και ως εκ τούτου δικαιολογημένα προσδοκεί στο όφελος της επιτυχίας του, δε διαπιστώνεται και ούτε αποδείχθηκε εκ μέρους του ότι η επιτυχία της επίδικης Αίτησης θα του προκαλούσε οποιαδήποτε ανεπανόρθωτη ζημιά. Συνακόλουθα, με την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος, το συμφέρον της απονομής της δικαιοσύνης δεν επηρεάζεται αρνητικά με οποιοδήποτε τρόπο, αντίθετα θα διασφαλιστεί το δικαίωμα έφεσης της Αιτήτριας. Ως εκ τούτου, εκδίδεται διάταγμα με το οποίο η προθεσμία καταχώρισης έφεσης, εκ μέρους της Αιτήτριας, παρατείνεται για περίοδο 20 ημερών από σήμερα. Αναφορικά με τα έξοδα της επίδικης Αίτησης κρίνεται ότι, εφόσον ο Καθ΄ ου η Αίτηση δεν ευθύνεται σε οτιδήποτε για την απώλεια της προθεσμίας καταχώρισης έφεσης, είναι δίκαιο όπως αυτά να βαρύνουν την Αιτήτρια (βλ. υπόθεση Χόππης (ανωτέρω)). Τα έξοδα της επίδικης Αίτησης επιδικάζονται προς όφελος του Καθ΄ ου η Αίτηση και εναντίον της Αιτήτριας, να υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............. Δ. Ι. Κίτσιος, Α.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΜΔ Subject: Civil/Other Actions/Interim Αναφορά: Πολιτική Δικονομία - Αίτηση για παράταση προθεσμίας για έφεση cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο