← Κύπρος

Γιώργου Φιλιππίδη κ.α. ν. OJSC Bank of Moscow κ.α., Γενική Αίτηση Αρ. 634/2012, 18/9/2014

Γιώργου Φιλιππίδη κ.α. ν. OJSC Bank of Moscow κ.α., Γενική Αίτηση Αρ. 634/2012, 18/9/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup

  1. on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2014:A328 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Τ. Ψαρά-Μιλτιάδου, Π.Ε.Δ. Γενική Αίτηση Αρ. 634/2012 Μεταξύ: 1. Γιώργου Φιλιππίδη 2. Oneworld Ltd Αιτητών και 1. OJSC Bank of Moscow 2. Mikhail Kuzovlev Καθ' ων η Αίτηση ----------------------------------------- (α) Αίτηση υπό της OJSC Bank of Moscow από τη Μόσχα ημερ. 29.11.2013 για παραμερισμό του διατάγματος ημερ. 31.7.2012 18 Σεπτεμβρίου 2014 Για Αιτήτρια-Καθ' ης η Αίτηση 1 στην Γενική Αίτηση: κ. Α. Γαβριηλίδης για Σκορδής & Παπαπέτρου Για Καθ' ων η Αίτηση(Αιτητές στην Γενική Αίτηση): κ. Χρ. Κληρίδης ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η Αίτηση αυτή έχει καταχωρηθεί από την Καθ' ης η Αίτηση 1 στην Γενική Αίτηση, (την Εναγομένη 1) OJSC Bank of Moscow στα πλαίσια της Γενικής Αίτησης 634/12 και μ' αυτή επιδιώκεται η ακύρωση και/ή παραμερισμός του διατάγματος του Δικαστηρίου 31.7.2012 που εκδόθηκε στα πλαίσια της εν λόγω Γενικής Αίτησης και με το οποίο δόθηκε στους Ενάγοντες άδεια για σφράγιση του κλητηρίου εντάλματος στην αγωγή 3574/12. Στο ίδιο ή παρόμοιο πλαίσιο γεγονότων έχουν καταχωρηθεί ακόμη δυο αιτήσεις, η (β) αίτηση υπό της Εναγομένης 1 ομοίως για ακύρωση του κλητηρίου εντάλματος και της επίδοσης του καθώς και η (γ) αίτηση, υπό του Εναγομένου 2 για ακύρωση της πιο πάνω άδειας στην ίδια Γενική Αίτηση κ.α. Είναι χρήσιμο να δούμε την δικονομική πορεία της Γενικής Αίτησης και της αγωγής. Με την Αγωγή Αρ. 3574/2012, οι Ενάγοντες αξιώνουν εναντίον της Εναγομένης 1 (η οποία είναι εμπορική τράπεζα με έδρα την Ρωσία) και του Εναγομένου 2 (ο οποίος είναι ο Διευθύνων Σύμβουλος της Εναγομένης 1 με διαμονή στη Ρωσία), γενικές και ειδικές αποζημιώσεις για κατ' ισχυρισμόν δυσφήμιση ή και κακόβουλη ψευδολογία η οποία, σύμφωνα με την οπισθογράφηση του κλητηρίου εντάλματος, «δημοσιεύτηκε με λόγια και/ή γραπτώς στο πλαίσιο δημόσιας συζήτησης «Forum» για επιχειρήσεις και επενδύσεις Ρωσία- Κύπρος στη Λεμεσό κατά ή περί την 10.2.2012». Oι Ενάγοντες-Αιτητές στην Γενική Αίτηση 634/12 είναι η μεν Ενάγουσα 1 εταιρεία παροχής υπηρεσιών διαχέιρισης εταιρειών και διεθνούς εμπιστεύματος, ο δε Ενάγων 2 ιδιοκτήτης και εκτελεστικός διευθυντής αυτής. Η Αγωγή Αρ. 3574/2012 καταχωρήθηκε μετά που οι Ενάγοντες έλαβαν άδεια για σφράγιση του κλητηρίου εντάλματος στην εν λόγω αίτηση. Η σχετική άδεια δόθηκε με Διάταγμα του Δικαστηρίου (κ. Γ. Στυλιανίδης Α.Ε.Δ.) ημερομηνίας 31.07.2012 που εκδόθηκε στα πλαίσια της Γενικής Αίτησης Αρ. 634/2012 στη βάση μονομερούς αίτησης των Εναγόντων ημερομηνίας 31.7.2012. Η εν λόγω αίτηση συνοδευόταν από ένορκο δήλωση του Ενάγοντα 1, Γιώργου Φιλιππίδη ημερομηνίας 31.7.2012 Μετά την σφράγιση και καταχώρηση στις 3.8.2012 του κλητηρίου εντάλματος της Αγωγής Αρ. 3574/2012, οι Ενάγοντες καταχώρησαν, στα πλαίσια της μονομερή αίτηση ημερομηνίας 14.9.2012 με την οποία ζήτησαν: (α) Διάταγμα του Δικαστηρίου που να επιτρέπει την επίδοση ειδοποίησης του κλητηρίου εντάλματος εκτός δικαιοδοσίας και (β) Διάταγμα που να επιτρέπει την υποκατάστατη επίδοση ειδοποίησης του κλητηρίου εντάλματος «ως και πιστής μετάφρασης στην αγγλική αυτού ομού μετά του διατάγματος διά υποκατάστατη επίδοση δεόντως μεταφρασμένου επίσης στην αγγλική» στους Εναγομένους 1 και 2 σε συγκεκριμένη διεύθυνση στη Μόσχα «διά υπηρεσίας αγγελιαφόρου/courier». Η Αίτηση για Παροχή Άδειας για επίδοση συνοδευόταν επίσης από ένορκο δήλωση του Ενάγοντα 1 ημερομηνίας 14.9.2012 στο περιεχόμενο της οποίας θα γίνει εκτενής αναφορά στη συνέχεια. Η Αίτηση για Παροχή Άδειας για Επίδοση εξετάστηκε από το Δικαστήριο στις 8.10.2012 και το Δικαστήριο προχώρησε στην έκδοση διατάγματος με το εξής περιεχόμενο: «Το Δικαστήριο αυτό δια του παρόντος ΔΙΑΤΑΤΤΕΙ όπως: 1. Εκδοθεί και δια του παρόντος εκδίδεται διάταγμα του Δικαστηρίου το οποίο επιτρέπει την επίδοση της Ειδοποίησης του Κλητηρίου Εντάλματος εκτός δικαιοδοσίας, ως και πιστής μετάφρασης στην αγγλική αυτού ομού μετά του διατάγματος για υποκατάστατη επίδοση δεόντως μεταφρασμένου επίσης στην αγγλική στους: (
  2. a)OJSC BANK OF MOSCOW, 15 Kuznetsky Most str., Moscow, 107996 Russia. (
  3. b)MIKHAIL KUZOVLEV, 15 Kuznetsky Most str., Moscow, 107996 Russia. στις προαναφερθείσες διευθύνσης διά υπηρεσίας αγγελιαφόρου/courier. (.....)» Όπως αναφέρεται από την Αιτήτρια-Εναγομένη 1 κατά η περί την 19.11.2012 η εταιρεία/υπηρεσία αγγελιαφόρων FedEx παρέδωσε στα γραφεία της Εναγόμενης 1 στη Μόσχα ένα σφραγισμένο φάκελο ο οποίος απευθυνόταν στην Εναγόμενη 1 και στον οποίο περιέχονταν τα ακόλουθα έγγραφα: (
  4. i)καλυπτική επιστολή των δικηγόρων των Εναγόντων ημερομηνίας 14.11.2012 συνταγμένη στα Αγγλικά, (
  5. ii)ειδοποίηση του κλητηρίου εντάλματος της παρούσας Αγωγής συνταγμένη στα Ελληνικά, (iii) πιστό αντίγραφο του Διατάγματος ημερομηνίας 8.10.2012 (συνταγμένο στα Ελληνικά), (
  6. iv)μεταφράσεις της ειδοποίησης του κλητηρίου εντάλματος και του Διατάγματος ημερομηνίας 18.10.2012 στα Αγγλικά. (Αντίγραφα των εν λόγω εγγράφων που παραδόθηκαν στην Εναγόμενη 1 ως προαναφέρεται επισυνάπτονται στην Δεύτερη Ε/Δ Κολατσή ως Τεκμήριο 5, που συνοδεύει την Αίτηση). Αρχικά στις 8.2.2013 (κατόπιν εμφάνισης υπό διαμαρτυρία και εξασφάλισης σχετικής άδειας του Δικαστηρίου), ο Εναγόμενος 2 καταχώρησε αιτήσεις με τις οποίες ζήτησε τον παραμερισμό ή και την ακύρωση τόσο του Διατάγματος ημερομηνίας 8.10.2012 (παροχή άδειας για επίδοση) που εκδόθηκε στα πλαίσια της Αγωγής Αρ. 3574/2012 όσο και του Διατάγματος ημερομηνίας 31.7.2012 (παροχή άδειας για σφράγιση) που εκδόθηκε στα πλαίσια της Γενικής Αίτησης Αρ. 634/2012. Όπως προκύπτει από το φάκελο της υπόθεσης παρόλο που αρχικά οι Ενάγοντες ζήτησαν χρόνο για να καταχωρήσουν ενστάσεις στις ως άνω αιτήσεις του Εναγομένου 2, τελικά στις 30.4.2013 οι Ενάγοντες εμφανίστηκαν και αποδέχθηκαν τόσο τον παραμερισμό της επίδοσης ειδοποίησης του κλητηρίου εντάλματος στον Εναγόμενο2 όσο και τον παραμερισμό του Διατάγματος ημερομηνίας 8.10.2012 με το οποίο δόθηκε στους Ενάγοντες άδεια για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας σε σχέση με τον Εναγόμενο 2. Το σχετικό πρακτικό ημερομηνίας 30.4.2013 βρίσκεται στο φάκελο του Δικαστηρίου. Όμως με κανένα τρόπο δεν μπορεί να εκληφθεί ότι το διάταγμα αυτό ακυρώθηκε και για τους Εναγομένους 1. Εν πάση περιπτώσει εν όψει της πιο πάνω εξέλιξης, η καταχωρηθείσα στα πλαίσια της Γενικής Αίτησης Αρ. 634/2012 αίτηση του Εναγομένου 2 για παραμερισμό του Διατάγματος ημερομηνίας 31.7.2012 (παροχή άδειας για σφράγιση) αποσύρθηκε άνευ βλάβης και με επιφύλαξη του δικαιώματος του Εναγομένου 2 να αμφισβητήσει την εγκυρότητα του εν λόγω Διατάγματος σε περίπτωση που οι Ενάγοντες θα προέβαιναν σε νέα προσπάθεια επίδοσης της αγωγής. Στις 14.6.2013, κατόπιν μονομερούς αίτησης των Εναγόντων, το Δικαστήριο εξέδωσε Διάταγμα με το οποίο επέτρεψε την υποκατάστατη επίδοση του κλητηρίου εντάλματος της Αγωγή Αρ. 3574/2012 στον Εναγόμενο 2 δια της επίδοσης του στον κ. Petr Zaytzev, Διοικητικό Σύμβουλο της Russian Commercial Bank (Cyprus) Ltd στη Λεμεσό. Επιτεύχθηκε δε επίδοση μ' αυτό τον τρόπο στις 26.8.2013. Στις 4.11.2013, ο Εναγόμενος 2 καταχώρησε επίσης την υπό εκδίκαση αίτηση του (η (γ) αίτηση) με την οποία επιζητείται, αφ' ενός, η ακύρωση ή και ο παραμερισμός του Διατάγματος ημερομηνίας 31.7.2012 που εκδόθηκε στα πλαίσια της Γενικής Αίτησης Αρ. 634/2012 (παροχή άδειας για σφράγιση κλητηρίου εντάλματος) και, αφ ετέρου, η ακύρωση ή και ο παραμερισμός του Διατάγματος ημερομηνίας 14.6.2013 (για υποκατάστατη επίδοση αναφορικά με τον Εναγόμενο 2). Στις 29.11.2013 η Εναγόμενη 1 καταχώρησε εμφάνιση υπό διαμαρτυρία και ταυτόχρονα τις υπό κρίση αιτήσεις της ημερομηνίας 29.11.2013 με τις οποίες ζητά τον παραμερισμό των Διαταγμάτων ημερομηνίας 31.7.2012 (παροχή άδειας για σφράγιση) και 8.10.2012 (παροχή άδειας για επίδοση). Οι Ενάγοντες έχουν καταχωρήσει ενστάσεις και στις υπό κρίση αιτήσεις της Εναγόμενης 1 αλλά και του Εναγομένου 2. Η ένσταση των Εναγόντων στην αίτηση για παραμερισμό του Διατάγματος ημερομηνίας 8.10.2012 (παροχή άδειας για επίδοση) που καταχωρήθηκε στα πλαίσια της Αγωγής Αρ. 3574/2012 καταχωρήθηκε στις 22.1.2014 . Η ένσταση των Εναγόντων στην αίτηση για παραμερισμό του Διατάγματος ημερομηνίας 31.7.2012 (παροχή άδειας για σφράγιση) που καταχωρήθηκε στα πλαίσια της Γενικής Αίτησης Αρ. 634/2012 καταχωρήθηκε στις 31.1.2014. Η ένσταση των Εναγόντων εναντίον της Αίτησης του Εναγομένου 2 καταχωρήθηκε στις 22.1.2014. Τα Αιτήματα Συγκεκριμένα με την παρούσα Αίτηση επιδιώκεται: Α. Διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάσσει την ακύρωση ή και τον παραμερισμό του Διατάγματος του Δικαστηρίου ημερομηνίας 31.7.2012 για παροχή άδειας για σφράγιση κλητηρίου εντάλματος που εκδόθηκε στα πλαίσια της Γενικής Αίτησης με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό («το επίδικο Διάταγμα»). Οι δε λόγοι που προβάλλονται είναι οι ακόλουθοι: (
  7. i)Ο Ανώτερος Επαρχιακός Δικαστής που εξέδωσε το επίδικο Διάταγμα δεν είχε καθ' ύλην δικαιοδοσία να εκδώσει αυτό καθ'ότι η Γενική Αίτηση με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό ήταν πρωτογενής/εναρκτήρια αίτηση και η κλίμακα της ήταν άνω των Ευρώ 2.000.000. (
  8. ii)Δεν πληρούντο οι προϋποθέσεις για παροχή της σχετικής άδειας για σφράγιση. (iii) Οι Αιτητές στην Γενική Αίτηση με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό απέτυχαν να δείξουν εκ πρώτης όψεως (prima facie) καλή αιτία αγωγής εναντίον της Καθ'ης η Αίτηση 1 (Αιτήτριας στην παρούσα αίτηση). (
  9. iv)Η ένορκη δήλωση του κ. Γιώργου Φιλιππίδη ημερομηνίας 31.7.2012 που συνόδευε την Γενική Αίτηση με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό και στη βάση της οποίας εκδόθηκε το επίδικο Διάταγμα ήταν αντικανονική ή και δεν συνιστούσε αποδεκτή μαρτυρία ή και περιείχε μη αποδεκτή (inadmissible) μαρτυρία. (
  10. v)Η νομική βάση της Γενικής Αίτησης με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό στη βάση της οποίας εκδόθηκε το επίδικο Διάταγμα ήταν εσφαλμένη. (
  11. vi)Όταν οι Αιτητές αποτάθηκαν στο Δικαστήριο μονομερώς προκειμένου να εξασφαλίσουν το επίδικο Διάταγμα οι Αιτητές στην Γενική Αίτηση με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό παρέλειψαν να προβούν σε πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη όλων των ουσιωδών γεγονότων ή και απέκρυψαν από το Δικαστήριο ουσιώδη γεγονότα ή και έγγραφα ή και παραπλάνησαν το Δικαστήριο. Νομική Βάση Η παρούσα αίτηση βασίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.2, θθ.1-2, Δ.5, θθ.9, Δ.5Α, Δ.6, θθ. 1 έως 9 , Δ.16, θ. 9, Δ.27, θ.3, Δ.39, θ.2, Δ.48, θθ.1- 4, 7,8

(1)-
(4)και 13 και Δ.64, θθ. 1, και 2, στον περί της Συμβάσεως περί της εν τη Αλλοδαπή Επιδόσεως Δικαστικών και Ετέρων Εγγράφων εις Αστικάς και Εμπορικάς Υποθέσεις (Κυρωτικό) Νόμο, Ν.40/1982και στον Πίνακα αυτού, άρθρα 1-31, στον Κυρωτικό της Συνθήκης μεταξύ της Κυπριακής Δημοκρατίας και της Ένωσης Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών για Παροχή Νομικής Συνδρομής σε Θέματα Αστικού και Ποινικού Δικαίου Νόμο του 1986, Ν. 172/1986και στον Πίνακα αυτού, άρθρα 1 έως 58, στον Κυρωτικό του Πρωτοκόλλου μεταξύ της Κυβέρνησης της Κυπριακής Δημοκρατίας και της Κυβέρνησης της Ρωσικής Ομοσπονδίας για το Ευρετήριο των Διμερών Συμφωνιών Νόμο του 2001, Ν. 34(III)/2001, στην πρακτική και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Πραγματική Βάση Την αίτηση στηρίζει η Ένορκη Δήλωση της κας Π. Κολατσή, Δικηγόρου στο Δικηγορικό Γραφείο των δικηγόρων της Εναγομένης 1. Για την καθυστέρηση επί του αιτήματος αναφέρονται τα εξής: Mέχρι πολύ πρόσφατα, οι εσωτερικοί νομικοί σύμβουλοι της Τράπεζας ήταν με την εντύπωση ότι, αφ' ης στιγμής η σχετική επίδοση στην Τράπεζα ήταν έκδηλα αντικανονική σύμφωνα με τις εφαρμοστέες διεθνείς συμβάσεις και αφ' ης στιγμής η Αγωγή Αρ. 3574/2012 ουσιαστικά στρέφεται εναντίον του Εναγομένου 2 ο οποίος εκπροσωπείτο στη διαδικασία μέσω δικηγόρων που ο ίδιος διόρισε, δεν υπήρχε κίνδυνος έκδοσης ξεχωριστής απόφασης εναντίον της Τράπεζας λόγω μη καταχώρησης εμφάνισης. Όταν οι εσωτερικοί νομικοί σύμβουλοι της Εναγόμενης 1 πληροφορήθηκαν, κατά ή περί τις 18.11.2013, ότι η Αγωγή Αρ. 3574/2012 ήταν ορισμένη ενώπιον του Δικαστηρίου στις 19.11.2013 για απόδειξη, αυτοί αποτάθηκαν στους Κύπριους δικηγόρους της Τράπεζας οι οποίοι τους συμβούλευσαν ότι η Τράπεζα θα ήταν ορθό να καταχωρήσει, το συντομότερο δυνατόν, εμφάνιση υπό διαμαρτυρία στην Αγωγή Αρ. 3574/2012 καθώς και αίτηση ή αιτήσεις για ακύρωση των διαταγμάτων με τα οποία δόθηκε στους Ενάγοντες άδεια για σφράγιση του κλητηρίου εντάλματος και άδεια για επίδοση ειδοποίησης αυτού στην Εναγόμενη 1 εκτός δικαιοδοσίας. Ως αποτέλεσμα δόθηκαν στους Κύπριους δικηγόρους της Εναγομένης 1 οδηγίες να εμφανιστούν ενώπιον του Δικαστηρίου κατά την ημερομηνία που η Αγωγή Αρ. 3574/2012 ήταν ορισμένη για απόδειξη ώστε να ενημερώσουν το Δικαστήριο περί της πρόθεσης της Τράπεζας να προχωρήσει με αυτό τον τρόπο και να ζητήσουν από σεβαστό Δικαστήριο χρόνο για καταχώρηση σημειώματος εμφάνισης υπό διαμαρτυρία και των σχετικών αιτήσεων. Για τους λόγους που επιδιώκουν ακύρωση τους άδειας και/διατάγματος σφράγισης αναφέρονται τα εξής: (
  1. i)Ο Ανώτερος Επαρχιακός Δικαστής που εξέδωσε το επίδικο Διάταγμα δεν είχε καθ' ύλην δικαιοδοσία να εκδώσει αυτό καθ' ότι η Γενική Αίτηση με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό ήταν πρωτογενής/εναρκτήρια αίτηση και η κλίμακα της ήταν άνω των Ευρώ 2.000.000 (σημείωση: αυτός ο λόγος φαίνεται στην συνέχεια να εγκαταλείφθηκε) (
  2. ii)Δεν πληρούντο οι προϋποθέσεις για παροχή της σχετικής άδειας για σφράγιση. (iii) Οι Αιτητές στην Γενική Αίτηση με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό απέτυχαν να δείξουν ή να τεκμηριώσουν εκ πρώτης όψεως καλή αιτία αγωγής εναντίον της Τράπεζας. Οι ισχυρισμοί που προβάλλονται στην Ε/Δ Φιλιππίδη ημερομηνίας 31.7.2012 περί δήθεν δυσφήμισης των Aιτητών στα πλαίσια συνεδρίου του «Ρωσσοκυπριακού Συμβουλίου» που έλαβε χώρα κατά ή περί την 10.2.2012 είναι γενικοί, αόριστοι και εντελώς ατεκμηρίωτοι και βασίζονται αποκλειστικά σε ανεπίτρεπτη (inadmissible) εξ ακοής μαρτυρία η οποία παρατίθεται είτε χωρίς να αποκαλύπτονται καθόλου οι πηγές πληροφόρησης του κ. Φιλιππίδη είτε με αναφορά σε «πηγές» (π.χ. ανώνυμα δημοσιεύματα στον τύπο ή στο διαδίκτυο) που σύμφωνα με τη νομολογία δεν αποτελούν επιτρεπτή ή αποδεκτή πηγή πληροφόρησης. Εν πάση περιπτώσει η σχετική (ανεπίτρεπτη) «μαρτυρία» ουδόλως απεκάλυπτε ή αποκαλύπτει εκ πρώτης όψεως καλή αιτία αγωγής εναντίον της Εναγομένης 1 είτε για δυσφήμιση είτε για επιζήμια ψευδολογία είτε για ο,τιδήποτε άλλο. (
  3. iv)Η ένορκη δήλωση του κ. Γιώργου Φιλιππίδη ημερομηνίας 31.7.2012 που συνόδευε την Γενική Αίτηση με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό και στη βάση της οποίας εκδόθηκε το επίδικο Διάταγμα ήταν αντικανονική ή και δεν συνιστούσε αποδεκτή μαρτυρία ή και περιείχε μη αποδεκτή (inadmissible) μαρτυρία. (
  4. v)Η νομική βάση της Γενικής Αίτησης με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό στη βάση της οποίας εκδόθηκε το επίδικο Διάταγμα ήταν εσφαλμένη. (
  5. vi)Όταν αποτάθηκαν στο Δικαστήριο μονομερώς προκειμένου να εξασφαλίσουν το επίδικο Διάταγμα οι Αιτητές στην Γενική Αίτηση με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό παρέλειψαν να προβούν σε πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη όλων των ουσιωδών γεγονότων ή και απέκρυψαν από το Δικαστήριο ουσιώδη γεγονότα ή και έγγραφα ή και παραπλάνησαν το Δικαστήριο. (vii) Απλή αντιπαραβολή των ισχυρισμών που προβάλλονται στις παραγράφους 12,13 και 14 της Ε/Δ Φιλιππίδη ημερομηνίας 31.7.2012 με τα όσα αναφέρονται στα έγγραφα που επισυνάπτονται στην εν λόγω ένορκη δήλωση ως Τεκμήρια Α, Β και Γ καταδεικνύει ότι οι Αιτητές παραπλάνησαν το Δικαστήριο ως προς το περιεχόμενο των εν λόγω εγγράφων (τα οποία εν πάση περιπτώσει δεν αποτελούν αποδεκτή μαρτυρία) και παρέλειψαν να επισύρουν την προσοχή του Δικαστηρίου στο γεγονός ότι στα εν λόγω έγγραφα υπήρχαν αναφορές οι οποίες συγκρούονταν με τους ισχυρισμούς που προβάλλονταν στις παραγράφους 12 και 13 της Ε/Δ Φιλιππίδη ημερομηνίας 31.7.2012. Η ένσταση Προβάλλονται οι εξής λόγοι ένστασης από τους Ενάγοντες: (α) Η αίτηση δεν βασίζεται επί των συγκεκριμένων προνοιών του περί Δικαστηρίων Νόμου ως όφειλε και συνεπώς στερείται αρμοδιότητας το Επαρχιακό Δικαστήριο από του να εξετάσει θέματα που άπτονται της δικαιοδοσίας καθ' ύλην που η αίτηση εγείρει. (β) Άνευ βλάβης και χωρίς επηρεασμό στο βαθμό που η αίτηση είναι πρωτογενής ως ισχυρίζεται η αίτηση δεν κέκτηται δικαιοδοσίας το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού να εξετάζει θέμα ακύρωσης για λόγους δικαιοδοσίας πρωτογενούς αίτησης καθότι μονομερή διατάγματα υπάρχει δυνατότητα παραμερισμού αυτών με αίτηση διά κλήσεως από επηρεαζόμενα πρόσωπα μόνο στο βαθμό που το εκδοθέν μονομερές διάταγμα είναι ενδιάμεσης φύσεως και ενδιάμεσου χαρακτήρα. Το Επαρχιακό Δικαστήριο δεν κέκτηται δικαιοδοσίας να επιληφθεί θεμάτων δικαιοδοσίας του ιδίου σε αίτηση διά κλήσεως καθότι το θέμα θα μπορούσε να εξεταστεί μόνο μέσα στο πλαίσιο Έφεσης η οποία θα έπρεπε να είχε ασκηθεί μέσα στα χρονικά πλαίσια της Διαταγής 35 αφότου έλαβαν γνώση οι Αιτητές του μονομερούς Διατάγματος. (γ) Ανεξάρτητα και χωρίς επηρεασμό ο Ανώτερος Επαρχιακός Δικαστής ο οποίος έδωσε την άδεια για σφράγιση του κλητηρίου εντάλματος είχε δικαίωμα και ήταν καθ' ύλην αρμόδιος να πράξει τούτο δυνάμει μεταξύ άλλων του άρθρου 22
(4)(β) του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60 εφόσον το διάταγμα που εκδόθηκε δεν διαγιγνώσκει την ουσία της αγωγής η οποία υπό τας περιστάσεις πρόνοια δεν μπορεί να ερμηνευθεί με τρόπο που να σημαίνει ότι η ουσία της αγωγής ήταν η έκδοση της άδειας και σχετικού διατάγματος. (δ) Υπάρχει κατάχρηση της διαδικασίας του Δικαστηρίου καθότι η αιτήτρια έλαβε γνώση της άδειας από κατά ή περί τον Σεπτέμβριο του 2012 και επέδειξε πλήρη περιφρόνηση των δικαστικών διαδικασιών στην Κύπρο. (ε) Επληρούντο όλες οι προϋποθέσεις για παροχή της σχετικής άδειας για σφράγιση. (στ) Καταδείχθη εκ πρώτης όψεως καλή αιτία αγωγής εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση 1/Αιτήτριας. (ζ) Η Ένορκη Δήλωση του Γιώργου Φιλιππίδη ημερ. 31.7.12 ήταν καθόλα κανονική, συνιστούσε αποδεκτή μαρτυρία και περιείχε αποδεκτή μαρτυρία. (η) Η νομική βάση της αίτησης δεν ήταν εσφαλμένη αλλά ήταν απόλυτα ορθή και ή εν πάση περιπτώσει προέκυπτε από το ίδιο το περιεχόμενο της αίτησης σε συνδυσαμό με την ένορκη δήλωση. Η παραπομπή στην Δ.2 θ.2 ήταν αρκετή η δε παραπομπή στη Διαταγή 6 θ.1(f)(
  1. g)στην πραγματικότητα αφορούσε την Δ.6 θ.1, ε(α),(β) αλλά λόγω τυπογραφικού λάθους ανεγράφη 6.Θ1,(f)(
  2. g)που είναι ανύπαρκτη προέκυπτε ότι η μόνη σχετική ήταν έκδηλα η Δ.6 Θ1 και Θεσμός (
  3. e)(α) (β) και όχι (
  4. f)(g). Εν πάση περιπτώσει η αρίθμηση του ίδιου Κανονισμού είναι λανθασμένη και η ορθή θα έπρεπε να ήταν (
  5. f)(
  6. g)εφόσον ακολουθεί ο Θεσμός (
  7. h)άρα είναι ορθή. (θ) Εν πάση περιπτώσει και ή διαζευκτικά το Δικαστήριο έχει δικαίωμα να παρακάμψει οποιαδήποτε διαδικαστικά λάθη και ή παρατυπίες δυνάμει της Διαταγής 64 Θεσμός 1 και 2. (ι) Υπήρξε πλήρης αποκάλυψη και ειλικρινής όλων των ουσιωδών γεγονότων και εγγράφων και καμία παραπλάνηση δεν υφίσταται. Τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η Ένσταση προκύπτουν από το φάκελο του Δικαστηρίου αναφέρονται στην Ένορκη δήλωση του κ. Κωνσταντίνου Χριστόφορου εκ Λεμεσού Διευθυντικού στελέχους της Ενάγουσας 2 από την οποία προκύπτουν κυρίως τα εξής: Όλες οι προϋποθέσεις που απαιτούνται για τη σφράγιση του κλητηρίου εντάλματος σε περιπτώσεις όπως και αυτή όπου η επίδοση σκοπείται να γίνει στο εξωτερικό πληρούνται, η σχετική δε αίτηση και Ένορκη Δήλωση και μαρτυρικό υλικό τέθηκαν ενώπιον καθ' όλα αρμοδίου Δικαστηρίου, εξετάστηκαν και κρίθηκαν κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας και δεν είναι δυνατό να υπάρξει επέμβαση σε αυτή. Η αίτηση αυτή είναι καταχρηστική, καταπιεστική, επιπόλαια και αποσκοπεί στη ματαίωση άσκησης συνταγματικού δικαιώματος κατοχυρωμένου και από την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Προάσπισης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων όπως διαλαμβάνεται στο άρθρο 30 του Συντάγματος και στο άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης. Η δικαιολογία που δίδει η Αιτήτρια για την μη προώθηση οποιασδήποτε αίτησης νωρίτερα δεν ικανοποιεί τη νομολογία σε σχέση με το τι συνιστά περιφρονητική συμπεριφορά του διαδίκου έναντι του Δικαστηρίου. Όλοι οι πιο πάνω λόγοι αναπτύχθηκαν επιμελώς από τους ευπαίδευτους συνηγόρους προωθώντας ο καθένας την πλευρά και την επιχειρηματολογία του. Συμπεράσματα Οι Ενάγοντες καθαρά έθεσαν θέμα κατάχρησης των θεσμών και νομικού εμποδίου για τους Αιτητές να προωθούν τώρα - μετά παρέλευση τόσου χρόνου από την επίδοση - την παρούσα διαδικασία. Εισηγήθηκαν ότι η όλη συμπεριφορά των Αιτητών είναι περιφρονητική για τα Δικαστήρια. Στην βάση δε της συμφυούς Αρχής των Δικαστηρίων να απορρίπτουν τέτοιες αιτήσεις εισηγήθηκαν την απόρριψη της αίτησης άνευ ετέρου. Είναι γεγονός ότι οι Αιτητές από τον Νιόβρη του 2012 γνώριζαν (αφού τους επιδόθηκε) την παρούσα διαδικασία. Ως αντικειμενικό δε γεγονός έχουμε το ότι «δρουν» εναντίον της διαδικασίας μόνο στις 29.11.2013, δηλαδή περίπου 12 μήνες μετά. Όπως ορθά τίθεται το θέμα, η συμφυής αυτή εξουσία του Δικαστηρίου δεν είναι ανελαστική σε a priori προϋποθέσεις και πάντα είναι σχετικές οι περιστάσεις της κάθε υπόθεσης. Στο σύγγραμμα Zuckerman On Civil Procedure - Principles and Practice, Sweet & Maxwell, σελ. 618 κ.επ., αναφέρονται τα εξής: «In addition to the case management powers under the CPR, the court has a wide discretionary power at common law to prevent its process from being abused. The power is said to arise from the court's inherent jurisdiction to safeguard its authority and processes from being undermined by disruptive, oppressive or otherwise inappropriate use of court procedures.» Kαι πάρα κάτω: «Τhe jurisdiction is very wide and it is therefore neither possible nor desirable to force it into categories or to reduce it to hard and fast rules. While the case law provides no ready-made solutions to every problem, it offers helpful illustrations of how the jurisdiction may be usefully employed. The court may therefore draw assistance from past decisions, but it is incumbent on it to consider all the circumstances of the case in the light of current judicial policies regarding the conduct of litigation. Whether particular conduct amounts to abuse of process must now be considered by reference to the overriding objective. Delay that may have been tolerated in the past could now amount to abuse of process where the party has improper motives or, indeed, no intention to proceed.» (Βλ. Arbuthnot Latham Bank Ltd n. Trafalgar Holdings Ltd
(1998)2 All E.R. 181) H ειδική αναφορά της καθυστέρησης ως πιθανή έκφανση κατάχρησης δεν είναι βέβαια τυχαία. Πηγάζει ευρύτερα και βαθύτερα από την ανάγκη να περατώνονται οι διαδικασίες όσο το δυνατό ενωρίτερον και να μην αφήνονται οι διάδικοι να χρησιμοποιούν τις διαδικασίες σε μήκος χρόνου. Στην Loukos Trading Co Ltd v. Ρεινμπ. Πλ. Και Ντάιγκ. Κο. Λτδ
(2000)1(Β) 1014, στην οποία αίτηση για αναστολή εκτέλεσης δικαστικής απόφασης απορρίφθηκε κατ' επίκληση της συμφυούς εξουσίας του δικαστηρίου για αποτροπή της υπονόμευσης της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου, τονίσθηκε ότι πρέπει να λαμβάνεται υπόψη και ο παράγοντας προστασίας της άλλης πλευράς από ταλαιπωρία που προκύπτει από συμπεριφορά αντιδίκου η οποία συνιστά κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας. Σημασία για την καθυστέρηση έχει πάντα η βασιμότητα της προβαλλόμενης δικαιολογίας. Στην κρινόμενη περίπτωση, παρά την προσπάθεια να προβληθεί τύποις τουλάχιστον μια δικαιολογία για την καθυστέρηση, τούτο δεν επιτυγχάνεται. Η Αιτήτρια, όχι οποιοσδήποτε διάδικος αλλά ένας τραπεζικός οργανισμός με κατ' αρχήν γνώση διαδικασιών και των συνεπειών αυτών «επαναπαύεται» σε μια μη αποδεικνυόμενη, ούτε κατ' ελάχιστον, πεποίθηση, ότι παρά την επίδοση σ' αυτήν εγγράφων, της μη αναγκαιότητας να καταχωρήσει Σημείωμα Εμφάνισης ή μ' οποιονδήποτε τρόπο να αμφισβητήσει την διαδικασία. Εν αντιθέσει, αφήνει τα πράγματα ως έχουν, τους αντιδίκους να προσπαθούν να προχωρήσουν την διαδικασία και όταν πια τα πράγματα γίνονται «επικίνδυνα» γι' αυτήν επιλέγει να «ανατρέψει» την διαδικασία - ένα χρόνο μετά, με την καταχώρηση δυο αιτήσεων. Η προσέγγιση του Δικαστηρίου - έχω την εντύπωση - πρέπει να είναι αυστηρή. Διαφορετικά δεν θα δίδεται το μήνυμα ότι ένας διάδικος πρέπει να σπεύδει γρήγορα και έγκαιρα για να διασφαλίζει τα δικαιώματα του και όχι να αφήνει το χρόνο να περνά - αδιαφορώντας για τις διαδικασίες και να ενεργεί μόνο στο τελικό στάδιο (Εν προκειμένω κατά την προσπάθεια των Εναγόντων να λάβουν απόφαση) και τότε μόνο να επιδιώκει ανατροπή της όλης διαδικασίας - χωρίς, επαναλαμβάνω, λογική αιτιολόγηση της καθυστέρησης. Αυτή η συμπεριφορά είναι κρίνω καταχρηστική και ως εκ τούτου η αίτηση πρέπει να απορριφθεί. Γνωρίζω ότι ως μέρος παλαιότερης πρακτικής θα ήταν αναμενόμενο να ασχοληθώ και με τα λοιπά προκύπτοντα θέματα. Θεωρώ ότι το εγχείρημα έχει μια μορφή αντινομίας και δεν θα το έπραττα. Όμως επειδή τα θέματα αυτά προκύπτουν εν όλω ή εν μέρει από την αίτηση του 2ου Εναγόμενου θα το πράξω επί της δικής του αίτησης και θα αναφέρω ότι δεσμεύουν και την παρούσα διαδικασία αφού αποτελούν μέρος του αιτιολογικού και της παρούσης. (Ειδικά ισχύουν αυτά που αναφέρονται στις σελ.15 μέχρι τέλους στην απόφαση μου επί της αίτησης του Εναγόμενου 2). Απλώς και εδώ να σημειώσω ότι το αυτονόητο, δεν είναι το κατάλληλο στάδιο, το Δικαστήριο να ασχοληθεί με την λεπτομέρεια που ζητείται για το αγώγιμο δικαίωμα και σίγουρα δεν είναι του παρόντος να κριθεί «αποδεκτή ή μη μαρτυρία» για την κατ' ισχυρισμό απαίτηση. Για τους λόγους που έχω εξηγήσει η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των Καθ' ων η Αίτηση και εναντίον των Αιτητών υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο κατά το 1/3 του υπολογισμού αυτού λόγω της ιδιότυπης «συνεκδίκασης» των αιτήσεων, όπως δηλώθηκε από κοινού από τους δικηγόρους. (Υπ.) ................ Τ. Ψαρά-Μιλτιάδου, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής Τ H H /ΞΠ Subject: Civil / General Applications / Interim Αναφορά: Αίτηση για παραμερισμό του διατάγματος cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.