Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Κρασοχωριών ν. Δημόκριτου Αριστείδου υπό την ιδιότητα του ως διαχειριστού της περιουσίας του αποβιώσαντος Ιωάννη Αριστείδου κ.α., Γενική Αίτηση: 52/2013, 3/9/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2014:A316 EΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Δ. Ι. Κίτσιου, Α.Ε.Δ. Γενική Αίτηση: 52/2013 Μεταξύ: Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Κρασοχωριών, από τη Πάχνα Αιτητών -και-
- Ιωάννη Αριστείδου (Α.Δ.Τ. 204404), τέως από την Πάχνα
- Άννινου Σωφρονίου (Α.Δ.Τ. 209394)
- Ι.A. THE ROCK ESTATES LIMITED (HE. 184485) Καθ΄ων η Αίτηση Και ως τροποποιήθηκε δυνάμει διατάγματος Δικαστηρίου ημερ. 11.06.2014 Μεταξύ: Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Κρασοχωριών, από την Πάχνα Αιτητών -και-
- Δημόκριτου Αριστείδου υπό την ιδιότητα του ως διαχειριστού της περιουσίας του αποβιώσαντος Ιωάννη Αριστείδου, τέως από την Πάχνα, στην Αίτηση Διαχείρισης του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού με αριθμό 196/2011
- Άννινου Σωφρονίου (Α.Δ.Τ. 209394)
- Ι.Α. THE ROCK ESTATES LIMITED (H.E. 184485) Καθ΄ων η Αίτηση .......... Αίτηση ημερομηνίας 04.03.2014 Ημερομηνία: 03.09.2014 Εμφανίσεις: Για Αιτητές: κ. Λουκά για κ. Χρ. Λουκά Για Καθ΄ ων η Αίτηση: κα Ν. Δημητρίου με κα Μ. Αριστοτέλους για Δημόκριτος Αριστείδου & Σία ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Στις 13.06.2013 καταχωρήθηκε αίτηση (στο εξής η κύρια αίτηση) με την οποία ζητείται όπως η διαιτητική απόφαση που εκδόθηκε εναντίον των Καθ΄ων η αίτηση 1, 2 και 3 στις 13.03.2013 καταχωρηθεί και εγγραφεί για εκτέλεση στο Πρωτοκολλητείο του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού. Στις 16.01.2014 καταχωρήθηκε εκ μέρους όλων των Καθ΄ων η αίτηση ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης στην προαναφερόμενη κύρια αίτηση. Στις 04.03.2014 οι Αιτητές καταχώρισαν αίτηση (στο εξής η επίδικη αίτηση) με την οποία ζητούν τα πιο κάτω: (α) Διάταγμα και/ή απόφαση του Δικαστηρίου με την οποία να αναπέμπεται στο Διαιτητή, κ. Φωτάκη Αποστολίδη, το μέρος της διαιτητικής απόφασης του, ημερομηνίας 13.03.2013, που αφορά τα έξοδα του Διαιτητή, για επανεξέταση και καθορισμό του διάδικου μέρους που ευθύνεται στην πληρωμή τους. (β) Διάταγμα και/ή απόφαση του Δικαστηρίου που να διατάζει και να καθορίζει το χρόνο εντός του οποίου ο Διαιτητής θα εκδώσει την απόφαση του. (γ) Διάταγμα και/ή απόφαση του Δικαστηρίου με την οποία να αναστέλλεται η εκδίκαση της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αίτησης, ημερομηνίας 13.06.2013, για εγγραφή της διαιτητικής απόφασης ημερομηνίας 13.03.2013, μέχρι την επανεξέταση του θέματος που αναπέμφθηκε στο Διαιτητή και την έκδοση και καταχώριση στο φάκελο του Δικαστηρίου της απόφασης του. Η επίδικη αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της δικηγόρου, εργαζόμενης στο δικηγορικό γραφείο του δικηγόρου των Αιτητών, Μαρίας Μούζουρα, η οποία αναφέρει ότι γνωρίζει τα γεγονότα από έγγραφα που περιήλθαν στην κατοχή και τον έλεγχο της, και από πληροφορίες που έχει λάβει από τους Αιτητές. Είναι δεόντως εξουσιοδοτημένη να προβεί στην ένορκη δήλωση. Ό,τι ουσιαστικό αναφέρει είναι πως κατά την έκδοση της απόφασης του Διαιτητή, ημερομηνίας 13.03.2013, αυτός παρόλο που αναφέρει ότι τα έξοδα για τη διαιτησία ανέρχονται στο ποσό των €1.500,00 πλέον ΦΠΑ, παραλείπει να αναφέρει ποιος διάδικος έχει υποχρέωση να τα καταβάλει. Ως αποτέλεσμα η απόφαση του Διαιτητή, στο αναφερόμενο μέρος της, είναι ημιτελής και αόριστη, ως εκ τούτου χρήζει επανεξέτασης από τον Διαιτητή, προκειμένου αυτός να καθορίσει ποιο διάδικο μέρος υποχρεούται να πληρώσει τα έξοδα του. Στην επίδικη αίτηση οι Καθ΄ων η αίτηση καταχώρισαν ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης, προβάλλοντας τους ακόλουθους λόγους:
- Το αίτημα των Αιτητών είναι καταχρηστικό. Οι Αιτητές καταχρώνται τη διαδικασία εγγραφής και/ή εκτέλεσης της δικαστικής απόφασης με την προώθηση αιτήματος το οποίο έπρεπε να είναι αντικείμενο άλλης νέας πρωτογενούς γενικής αίτησης.
- Το αίτημα των Αιτητών περιστέλλεται αποκλειστικά εντός των ορίων του άρθρου 23 του περί Διαιτησίας Νόμου και η προώθησή του επί τη βάσει του άρθρου 19 υποσκελίζει αδικαιολόγητα και/ή καταχρηστικά το άρθρο
- Οι λόγοι ένστασης υποστηρίζονται από ένορκη δήλωση του δικηγόρου Δημόκριτου Αριστείδου-Καθ' ου η αίτηση αρ. 1 υπό την ιδιότητα του ως Διαχειριστή της περιουσίας του αποβιώσαντα Ιωάννη Αριστείδη. Ως αναφέρει γνωρίζει προσωπικά όλα τα γεγονότα της υπόθεσης. Κατά τη γνώμη του ως νομικός, η εγγραφή της διαιτητικής απόφασης κατά το αιτητικό της κύριας αίτησης, ημερομηνίας 13.06.2013, ως προς τα έξοδα διαιτησίας, εκπίπτει των ορίων της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου. Δεν υπάρχει εξουσία στο Δικαστήριο για να παρέμβει στη διαιτητική απόφαση για σκοπούς τροποποίησης του περιεχομένου ως προς τα έξοδα. Η προώθηση του αιτήματος των Αιτητών με την επίδικη αίτηση ηγέρθηκε λανθασμένα και όχι στη βάση του άρθρου 23 του περί Διαιτησίας Νόμου, το οποίο προνοεί περί των εξόδων διαιτησίας. Το άρθρο 23 δεν προβλέπει για προώθηση αιτήματος με ενδιάμεση αίτηση. Οι Αιτητές οφείλουν να προωθήσουν την αίτηση του με νέα πρωτογενή γενική αίτηση, ανεξάρτητα από την κύρια αίτηση. Η ακροαματική διαδικασία της επίδικης αίτησης διεξάχθηκε στη βάση αγορεύσεων των ευπαίδευτων συνηγόρων των διαδίκων, οι οποίοι ανέπτυξαν με επιχειρήματα, νομολογία και δικανικούς συλλογισμούς τις θέσεις τους, οι οποίες προβάλλουν εκ διαμέτρου αντίθετες. Κυρίαρχο ερώτημα, στο οποίο θα κληθεί το Δικαστήριο να απαντήσει, είναι κατά πόσο η επίδικη αίτηση, και δη το αίτημα που προωθείται με αυτή, ορθά προωθείται με ενδιάμεση αίτηση ως είναι η επίδικη ή θα έπρεπε οι Αιτητές να προωθήσουν το αίτημα τους με πρωτογενή αίτηση. Νομική Πτυχή: Με βάση την επιχειρηματολογία που ανέπτυξαν οι δικηγόροι των δυο πλευρών κρίνεται ορθό να παρατεθούν στη συνέχεια νομικές διατάξεις, σχετικά με την επίδικη αίτηση. Το άρθρο 19 του περί Διαιτησίας Νόμου Κεφ. 4 προβλέπει ότι: 19.-
(1)Σε κάθε περίπτωση παραπoμπής σε διαιτησία τo Δικαστήριo δύvαται από καιρό σε καιρό vα αvαπέμπει τα θέματα πoυ έχoυv παραπεμφθεί, ή oπoιoδήπoτε από αυτά, για επαvεξέταση από τoυς διαιτητές ή τov επιδιαιτητή.
(2)Όταv η διαιτητική απόφαση αvαπέμπεται, oι διαιτητές ή o επιδιαιτητής εκδίδoυv τηv απόφαση τoυς μέσα σε τρεις μήvες από τηv ημερoμηvία τoυ διατάγματoς, εκτός αv τo διάταγμα διατάσσει διαφoρετικά. Το άρθρο 23 του περί Διαιτησίας Νόμου Κεφ. 4 προβλέπει ότι: 23.-
(1)Οπoιαδήπoτε διάταξη σε συvυπoσχετικό η oπoία διαλαμβάvει ότι oι συμβαλλόμεvoι ή oπoιoσδήπoτε από αυτoύς θα καταβάλλoυv σε κάθε περίπτωση τα δικά τoυς έξoδα της παραπoμπής ή της διαιτητικής απόφασης, ή oπoιoδήπoτε μέρoς αυτώv είvαι άκυρη και o Νόμoς αυτός, σε περίπτωση όπoυ τo συvυπoσχετικό διαλαμβάvει τέτoια διάταξη, εφαρμόζεται ωσάv η διάταξη αυτή vα μηv υπήρχε σε αυτό: Νoείται ότι τα πιo πάvω δεv καθιστoύv άκυρη τέτoια διάταξη όταv αυτή απoτελεί μέρoς συμφωvίας για υπoβoλή σε διαιτησία διαφoράς πoυ έχει πρoκύψει πριv από τηv υπoγραφή της συμφωvίας αυτής.
(2)Αv η διαιτητική απόφαση δεv διαλαμβάvει oτιδήπoτε σχετικά με τα έξoδα της παραπoμπής, oπoιoσδήπoτε συμβαλλόμεvoς δύvαται μέσα σε δεκατέσσερις ημέρες από τη δημoσίευση της απόφασης αυτής ή σε τέτoιo περισσότερo χρόvo, ως ήθελε διατάξει τo Δικαστήριo, vα απoταθεί στo διαιτητή για διαταγή αvαφoρικά με τo πoιός θα πληρώσει τα έξoδα αυτά και σε πoιό· μετά τηv αίτηση αυτή o διαιτητής, αφoύ ακoύσει κάθε συμβαλλόμεvo o oπoίoς επιθυμεί vα ακoυστεί, τρoπoπoιεί τηv απόφαση τoυ πρoσθέτovτας σε αυτή τις oδηγίες εκείvες τις oπoίες o ίδιoς θεωρεί κατάλληλες αvαφoρικά με τηv πληρωμή τωv εξόδωv της παραπoμπής. Αξιολόγηση εκατέρωθεν εκδοχών και Συμπέρασμα: Με βάση την πιο πάνω νομική πτυχή στην οποία αναφέρθηκαν οι δύο πλευρές, δε χωρεί αμφιβολία ότι η απόφαση του διαιτητή είναι ελλιπής ως προς το θέμα των εξόδων. Αυτό όμως δεν καθιστά αδύνατη την εγγραφή της, εκτός αν άλλο στοιχείο αποδειχθεί ενώπιον του Δικαστηρίου ικανό προς τούτο. Συνεπώς, το θέμα των εξόδων χρήζει καθορισμού από το διαιτητή. Η νομολογία στην οποία αναφέρθηκαν οι συνήγοροι των διαδίκων παρά τη μεγάλη της χρησιμότητα ως προς την ευρεία διακριτική ευχέρεια που έχει το Δικαστήριο και τον εποπτικό έλεγχο επί των διαιτητικών αποφάσεων, δεν καθορίζει το είδος της αίτησης με την οποία πληρώνεται κενό επί της διαιτητικής απόφασης ως προς τα έξοδα. Η επιχειρηματολογία των συνηγόρων των Καθ΄ ων η αίτηση είναι πως η διάταξη του άρθρου 23 του Κεφ. 4 θα πρέπει να κριθεί ως η κατ΄ εξοχήν ειδική για το επίδικο θέμα και ως εκ τούτου, κατ΄ επέκταση με βάση το περιεχόμενο της, δε δύναται να δοθεί τέτοια θεραπεία ως η επίδικη στη βάση ενδιάμεσης αίτησης. Το Δικαστήριο φρονεί πως οι Καθ΄ ων η αίτηση έχουν δίκαιο. Το περιεχόμενο του άρθρου 23
(2)συνηγορεί πως η απουσία διαταγής για το θέμα των εξόδων ρυθμίζεται εξειδικευμένα. Το ότι έχει παρέλθει η προθεσμία των δεκατεσσάρων ημερών, δεν είναι λόγος που να διαφοροποιεί σ΄ οτιδήποτε την απόφαση του Δικαστηρίου καθότι προβλέπεται παράταση αυτής της προθεσμίας από το Δικαστήριο. Περαιτέρω, η θέση του Δικαστηρίου ότι το ορθό δικονομικό μέτρο δεν είναι η ενδιάμεση αίτηση, όπως υποστηρίζουν οι αιτητές, στηρίζεται στο λόγο ότι μια ενδιάμεση αίτηση λόγω της φύσης της καταχωρείται προς επίλυση ενδιάμεσου θέματος και ως επί το πλείστον αν όχι πάντοτε, για θέματα διαδικαστικά και όχι για θέματα καθορίζοντα την ουσία των δικαιωμάτων των διαδίκων. Το θέμα των εξόδων της διαιτητικής απόφασης δεν είναι ενδιάμεσο στην κύρια αίτηση που έχει καταχωρηθεί για εγγραφή της. Ακόμα, αν υποτεθεί ότι το επίδικο αίτημα θα μπορούσε να επιλυθεί και με ενδιάμεση αίτηση, θα προέκυπτε ασυνέπεια καθότι αν οι αιτητές αποτίνονταν στο Δικαστήριο για αναπομπή του θέματος των εξόδων, πριν την καταχώριση της κύριας αίτησης, τότε εφόσον δεν θα υπήρχε κύρια αίτηση, η αίτηση τους θα έπαιρνε τη μορφή αυτοτελούς αίτησης. Συνεπώς, δε θα ήταν ορθό να ειπωθεί πως ανάλογα με το αν υπάρχει κύρια αίτηση τότε το κενό στον καθορισμό των εξόδων θεραπεύεται με ενδιάμεση αίτηση ενώ όταν δεν υπάρχει κύρια αίτηση είναι με αυτοτελή αίτηση που θεραπεύεται. Ορθότερο είναι πως το θέμα της απουσίας καθορισμού, ποιος διάδικος επιβαρύνεται τα έξοδα μιας διαδικασίας ελλείψει και ειδικής διάταξης η οποία να επιβάλλει την επίλυση του με ενδιάμεση αίτηση, θα πρέπει να επιλύεται με αυτοτελή αίτηση. Επιπρόσθετα των πιο πάνω, ούτως ή άλλως, ήδη σύμφωνα με το άρθρο 23 του Κεφ. 4, οι αιτητές βρίσκονται εκτός προθεσμίας των δεκατεσσάρων ημερών και όφειλαν να ζητήσουν παράταση του χρόνου για να μπορεί να επιτύχει η αίτηση τους. Επιπλέον προβάλλει πως αν εγκριθεί η επίδικη αίτηση, η διαδικασία θα εξελιχθεί ανορθόδοξα και περίπλοκα, καθότι εξελικτικά, αν γίνει δεκτή η επίδικη αίτηση επί της ουσίας και ο διαιτητής αποφανθεί ότι κάποιος από τους διαδίκους θα επιβαρυνθεί με τα έξοδα της διαιτησίας τότε θα πρέπει να ακολουθήσουν τροποποιήσεις της κύριας αίτησης και της διαιτητικής απόφασης. Ως εκ τούτου, είναι ορθότερο να αποφασίσουν οι αιτητές εάν θα προχωρήσουν στην κύρια αίτηση χωρίς αναφορά ως προς τα έξοδα και να αποταθούν με αυτοτελή αίτηση για καθορισμό των εξόδων στη συνέχεια, οπότε να επανέλθουν με εγγραφή ως προς το θέμα των εξόδων. Άλλως, μπορούν να επιλέξουν και την απόσυρση της κύριας αίτησης και να επανέλθουν όταν θα αποφασισθεί και το θέμα των εξόδων, εκτός και αν τίθεται θέμα απώλειας κάποιας προθεσμίας για εγγραφή. Συνακόλουθα, παρά τον εποπτικό ρόλο που έχει το Δικαστήριο, η νομοθεσία, δια του άρθρου 23
(2)του Κεφ. 4, προνοεί ειδικά για το θέμα των εξόδων τη διαδικασία καθορισμού από το διαιτητή αν αυτός δεν καθορίσει ποιος διάδικος θα τα καταβάλει τα έξοδα και σε ποιον. Η πρόνοια αυτή δε μπορεί να παραγνωρισθεί. Ενόψει όλων των προαναφερόμενων, η επίδικη αίτηση δε δύναται να επιτύχει και ως εκ τούτου απορρίπτεται. Τα έξοδα αυτής επιδικάζονται προς όφελος των Καθ΄ ων η αίτηση και εναντίον των αιτητών. Να υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο για να πληρωθούν στο τέλος της κύριας αίτησης. (Υπ.) ............... Δ. Ι. Κίτσιος, Α.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΙΜ-ΜΔ Subject: Civil/General Application/Interim Αναφορά: Αναπομπή στο Διαιτητή για τα έξοδα - Αυτοτελής αίτηση cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο