ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΤΑΙΡΕΙΑ FIRST UKRAINIAN DEVELOPMENT LTD, Αρ. Αίτησης: 6/08, 10/10/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2014:A354 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: N. Γεωργιάδη, Ε.Δ. Αρ. Αίτησης: 6/08 ΜΕΤΑΞΥ: ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟΝ ΠΕΡΙ ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ ΝΟΜΟ ΚΕΦ. 113, ΑΡΘΡΑ 209, 210, 211(ε), 212, 213 ΚΑΙ 214 ΚΑΙ ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΤΑΙΡΕΙΑ FIRST UKRAINIAN DEVELOPMENT LTD (ΣΕ ΕΚΚΑΘΑΡΙΣΗ) Αίτηση της Delyncip Company Ltd ημερομηνίας 28/4/14 για αναστολή εκτέλεσης της απόφασης ημερ. 14/4/14 Ημερομηνία: 10/10/2014 Εμφανίσεις: Για την Αιτήτρια: κ. Λ. Λουκαΐδης και κα. Θ. Λέχνου Για τους Καθ' ων η Αίτηση: κ. Α. Δημητρίου Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Εισαγωγή Με αίτηση ημερομηνίας 28/4/14 η Αιτήτρια Εταιρεία Delyncip Company Ltd («Delyncip») αιτείται: «(Α) Αναστολή εκτέλεσης της εφεσιβληθείσης απόφασης ημερομηνίας 14/4/2014 του Πρωτόδικου Δικαστηρίου μέχρις εκδικάσεως της εφέσεως στην πιο πάνω αίτηση. (Β) Τα έξοδα της αίτησης.» Η αίτηση βασίζεται στους Θεσμούς της Πολιτικής Δικονομίας Δ.48, Θ.7(β) και Δ.48, Θ.Θ.1 έως
- H αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της Φρειδερίκης Κουδουνάρη, διευθύντριας της εταιρείας Avery Nominees Ltd η οποία είναι μια εκ των διευθυντών της Delyncip. Όπως αναφέρει, το Δικαστήριο εξέδωσε στις 14/4/14, απόφαση στα πλαίσια της αίτησης με την οποία διατάχθηκε η διαγραφή της επαλήθευσης χρέους της Καθ' ης η Αίτηση First Ukrainian Development Ltd ( «FUD») προς την Delyncip ημερομηνίας 7/7/
- Η εν λόγω επαλήθευση που υποβλήθηκε 7/7/10 είχε γίνει αποδεκτή από την εκκαθαριστή στις 27/7/12 για το ποσό Δολαρίων Αμερικής 4.950.
- Στις 28/4/14 καταχωρίστηκε έφεση από την Delyncip αντίγραφο της οποίας επισυνάπτεται ως Τεκμήριο
- Παραθέτει μάλιστα στην ένορκη της δήλωση ειδικότερα τον τρίτο λόγο έφεσης: «Το πρωτόδικο Δικαστήριο εσφαλμένα αντιμετώπισε το επιχείρημα της εφεσείουσας ότι εν πάση περιπτώσει η επαλήθευση δεν μπορούσε να ακυρωθεί γιατί εκτός του ότι είναι βάσιμη τέτοια ακύρωση θα ήταν υπό τις περιστάσεις άδικη». Παραθέτει εκτενώς και την αιτιολογία του λόγου έφεσης τον οποίο δεν κρίνω σκόπιμο να παραθέσω αυτούσιο. Είναι η θέση της ότι ως αποτέλεσμα της διαγραφής της εν λόγω επαλήθευσης θα προκληθεί σοβαρή αδικία και «μη ανατρέψιμες δυσχέρειες» σε βάρος της Delyncip διότι η επαλήθευση αποτελεί μέρος της δικογραφίας της ίδιας σε διάφορες διαδικασίες που εκκρεμούν εναντίον της FUD. Η Delyncip βασίζεται στην επαλήθευση για τις αξιώσεις της. Συγκεκριμένα το ποσό των Δολαρίων Αμερικής 4.950.542 που αξιώνει αποτελεί μέρος της αγωγής της Delyncip στην αγωγή 5994/10 εναντίον της FUD και δέκα άλλων εναγομένων, στην οποία η Delyncip ισχυρίζεται ότι οι εναγόμενοι απατηλά, δόλια και παράνομα συνωμότησαν για να την εξαπατήσουν προβαίνοντας μεταξύ άλλων σε αποξένωση περιουσιακών στοιχείων των εναγομένων. Η αγωγή αυτή εκκρεμεί. Περαιτέρω στις 9/11/11 η Delyncip καταχώρησε δυο αιτήσεις ζητώντας την έκδοση διαταγμάτων για να σταματήσει η διαδικασία διαιτησίας στην Ελβετία η οποία ηγέρθη από την FUD εναντίον της Delyncip. Ακολούθησε η έκδοση διαταγμάτων τα οποία εφεσιβλήθηκαν με έφεση της Delyncip με αριθμό 264/
- Η έφεση αυτή εκκρεμεί. Στις 9/8/12, η Delyncip με αίτηση της εξασφάλισε ανάκληση της διαδικασίας διαιτησίας στην Ελβετία. Το σχετικό διάταγμα στη συνέχεια ακυρώθηκε και καταχωρήθηκε η έφεση 146/13 η οποία εκκρεμεί. Σε όλες τις εκκρεμείς διαδικασίες η επαλήθευση διαδραματίζει ουσιαστικό ρόλο όπως διατυπώνεται στα σχετικά δικόγραφα. Αν υλοποιηθεί το διάταγμα του Δικαστηρίου ημερομηνίας 14/4/14 αυτό θα συνεπάγεται αιτήσεις για τροποποίηση όλων των δικογράφων και επηρεασμό των σχετικών διαδικασιών. Εάν επιτύχει η έφεση τότε θα πρέπει να γίνουν εκ νέου τροποποιήσεις. Η εν λόγω διαδικασία είναι απίθανο να γίνει αποδεκτή από τα αρμόδια Δικαστήρια. Οι διαδικασίες για τις τροποποιήσεις θα συνεπάγονται τεράστια έξοδα και καθυστερήσεις σε βλάβη των συνταγματικών δικαιωμάτων της Delyncip. Συγκεκριμένα, αναφέρεται στο δικαίωμα της πρόσβασης στο Δικαστήριο, σύντομης εκδίκασης των υποθέσεων και ζημιάς στο δικαίωμα ιδιοκτησίας. Οι εν λόγω δικογραφήσεις του ποσού της επαλήθευσης έγιναν αμέσως μετά την επαλήθευση και καθ' όλη τη διάρκεια της ανυπαρξίας έγκυρης ανάκλησης της. Όταν έγινε η αίτηση είχαν περάσει 13 μήνες και πάλι δεν ήταν βέβαιο ότι το Δικαστήριο θα την ενέκρινε ενόψει και της ένστασης της Delyncip. Ο δικηγόρος τους, τους συμβουλεύει ότι η έφεση έχει καλές πιθανότητες επιτυχίας. Παραθέτει τον πρώτο λόγο έφεσης για να τονίσει τη θέση της: «Το πρωτόδικο Δικαστήριο εσφαλμένα διέγραψε την επαλήθευση του εκκαθαριστή (Κ. Ιακωβίδη), για το ποσό των $4.950.542 παραγνωρίζοντας τη διαπίστωση του δικαστή κ. Κίτσιου ημερομηνίας 27.11.09 στην αίτηση 6/08 για διάλυση της εταιρείας First Ukrainian Development Ltd (FUD), ότι το ποσό αυτό παρέμενε ανεξόφλητο από την FUD προς τους εφεσείοντες οι οποίοι το απαιτούσαν με βάση σχετικό τιμολόγιο και ενώ η διαπίστωση αυτή ήταν εν γνώσει του εκκαθαριστή την οποία και έλαβε υπόψη για την επαλήθευση του.» Για όλους τους πιο πάνω λόγους αιτείται όπως το εν λόγω διάταγμα ανασταλεί. Η Ένσταση Η FUD φέρει ένσταση στην αίτηση για τους ακόλουθους λόγους: «1) H εφεσιβληθείσα απόφαση ημερ. 14.04.2014 του Πρωτόδικου Δικαστηρίου δεν μπορεί να ανασταλεί και/ή δεν δύναται να ανασταλεί καθ' ότι δεν ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις αναστολής της ανωτέρω αναφερόμενης απόφασης, ως εκτίθενται από την νομολογία και τη νομοθεσία. 2) Η αίτηση δεν αποκαλύπτει δίκαιη και/ή εύλογη και/ή νόμιμη αιτία αναστολής της εκτέλεσης της πρωτόδικης απόφασης. 3) Δεν συντρέχουν οι εξαιρετικά ιδιαίτερες περιπτώσεις που καθορίζει η νομολογία, οι Θεσμοί και η νομοθεσία για την έκδοση Διαταγμάτων αναστολής. 4) Η αίτηση είναι εκδικητική, εκβιαστική, καταπιεστική και συνιστά κατάχρηση διαδικασίας. 5) Η αιτήτρια δεν αποκάλυψε στο Δικαστήριο όλα τα πραγματικά γεγονότα. 6) Η αιτήτρια με την εν λόγω αίτηση της επιδιώκει αλλότριους σκοπούς, και ιδιαίτερα προσπαθεί να καταστρέψει οικονομικά την Καθ' ης η Αίτηση.» Η ένσταση βασίζεται στους Θεσμούς της Πολιτικής Δικονομίας Δ.48, Θ.Θ.1-4, 7, 8, 9, Δ.35, Θ.18 και 19, στον περί Δικαστηρίων Νόμο Ν.14/1960άρθρο 47 και στις γενικές και συμφυείς εξουσίες και γενική πρακτική του Δικαστηρίου. Η Ένορκη Δήλωση που υποστηρίζει την Ένσταση Η ένσταση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της κας Αλεξίας Μιραχή δικηγόρου στο Δικηγορικό Γραφείο Δημητρίου & Μαυρονικόλα Δ.Ε.Π.Ε. Tα γεγονότα τα γνωρίζει προσωπικά και από έγγραφα που έχει στην κατοχή της και από μελέτη του σχετικού φακέλου. Αρνείται τους ισχυρισμούς στην αίτηση και την ένορκη δήλωση που τη συνοδεύει. Σύμφωνα με την ίδια η αίτηση της Delyncip πρέπει να απορριφθεί για τους πιο κάτω λόγους. (α) Η εφεσιβληθείσα απόφαση ημερομηνίας 14/4/14 δεν μπορεί να ανασταλεί και δεν δύναται να ανασταλεί για μόνο λόγο ότι έχει εφεσιβληθεί. (β) Δεν ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις αναστολής της πρωτόδικης απόφασης. Το γεγονός ότι εκκρεμούν άλλες διαδικασίες με τους ίδιους διάδικους, ως ο ισχυρισμός της Delyncip δεν μπορεί να θεωρηθεί ως να έχουν άμεση σχέση με την εκτέλεση της απόφασης. Στην ουσία η Delyncip επιδιώκει την αναστολή της απόφασης μέχρι την εκδίκαση όχι μόνο της έφεσης αλλά και άλλων διαδικασιών που εκκρεμούν. (γ) Ο λόγος για τον οποίο επιζητείται η αναστολή εκτέλεσης της απόφασης δεν αποκαλύπτει δίκαιη, εύλογη και νόμιμη αιτία. Οι κατ' ισχυρισμόν τροποποιήσεις που θα πρέπει να γίνουν σε άλλες διαδικασίες και η καθυστέρηση που θα αποφέρουν δεν μπορούν να αποτελέσουν βάσιμη αιτία για έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. (δ) Διατάγματα αναστολή εκτέλεσης εκκρεμούσης έφεσης εκδίδονται σε εξαιρετικές περιπτώσεις και η παρούσα περίπτωση δεν είναι τέτοια. (ε) Η αίτηση είναι εκδικητική, εκβιαστική, καταπιεστική και συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας. (στ) Η Delyncip δεν αποκάλυψε στο Δικαστήριο όλα τα πραγματικά γεγονότα, επιδιώκει αλλότριους σκοπούς και προσπαθεί να καταστρέψει οικονομικά την FUD. Οι Εισηγήσεις των Δικηγόρων Στην αγόρευση του ο κ. Λουκαΐδης τόνισε τα όσα αναφέρονται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση. Ανέφερε ότι η Delincyp θα επηρεαστεί ανεπανόρθωτα αφού θα πρέπει να τροποποιηθούν δικόγραφα σε διαδικασίες με τεράστια έξοδα. Η διαιτητική διαδικασία στην Ελβετία στηρίζεται στην ένορκη δήλωση επαλήθευσης χρέους. Εξαφανίζεται «ως αποδεικτικό μέσο» στις εν λόγω διαδικασίες. Επεσήμανε στο Δικαστήριο (και οφείλω να πω ότι προσέδωσε ιδιαίτερη βαρύτητα) στο εσφαλμένο της εφεσιβληθείσας απόφασης. Από την άλλη πλευρά ο κ. Δημητρίου επισήμανε ότι δεν ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις τις νομολογίας για αναστολή. Όπως ανέφερε, στην ουσία αυτό που επιδιώκει η Delincyp είναι η αναστολή της εν λόγω απόφασης μέχρι την εκδίκαση όχι μόνο της έφεσης αλλά και όλων των εκκρεμούσων διαδικασιών. Αρχές Έκδοσης Διατάγματος Αναστολής Το θέμα διέπεται από την Δ.35, Θ.Θ. 18 και 19 των Θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας οι οποίοι προνοούν τα ακόλουθα: «Δ.35, Θ.18.―An appeal shall not operate as a stay of execution or of proceedings under the decision appealed from except so far as the Court appealed from or the Court of Appeal, or a Judge of either Court, may order; and no intermediate act or proceeding shall be invalidated, except so far as the Court appealed from may direct. Before any order staying execution is entered, the person obtaining the order shall furnish such security (if any) as may have been directed. If the security is to be given by means of a bond, the bond shall be made to the party in whose favour the decision under appeal was given. Δ.35, Θ.19.―Wherever under these Rules an application may be made either to the Court below or to the Court of Appeal, or to a Judge of either Court, it shall be made in the first instance to the Court or Judge below». Η Delyncip στηρίζει την αίτησή της στη Δ.40, Θ. 7 (β)[1]. Καμία αναφορά δεν γίνεται στις Δ.35, Θ.Θ. 18 και
- Η Δ.40, Θ.7 (β) δεν εφαρμόζεται στην παρούσα περίπτωση, συνεπώς η αίτηση στηρίζεται επί εσφαλμένου δικονομικού υποβάθρου. Είναι συνεπώς απορριπτέα γι' αυτό το λόγο και μόνο. Για σκοπούς πληρότητας της απόφασης όμως αποφάσισα να εξετάσω και την ουσία της αίτησης αφού όπως διαφάνηκε και από τις αγορεύσεις οι διάδικοι είχαν κατά νου τη Δ, 35, Θ. Θ. 18 και
- Σημειώνω ότι δεν ηγέρθηκε θέμα εσφαλμένου νομικής βάσης από πλευράς της FUD. Σύμφωνα με τη Δ.35, Θ.Θ. 18, 19 το Δικαστήριο έχει δικαιοδοσία να διατάξει αναστολή εφέσιμης ενδιάμεσης ή τελικής Απόφασης (βλ. Μιχάλης Δημητρούδης ν. Ανδρέα Νίκου Λουγκρίδη, Πολιτική Έφεση Αρ. 294/2010, 31 Μαρτίου 2011 και Aftomata Eleourgia Lythrodonta Limited v. Holy Monastery of Mahera
(1986)1 σελ. 532. Οι αρχές οι οποίες διέπουν το θέμα συνοψίζονται ως ακολούθως: (α) Η απόφαση για αναστολή ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου η άσκηση της οποίας γίνεται στο πλαίσιο της Δ.35, Θ. 18 και σε συνάρτηση προς τα γεγονότα και περιστατικά της υπόθεσης (βλ. Χαραλάμπους ν. A. Panayides Contr. Ltd
(2001)1 ΑΑΔ 1978). (β) Η έφεση δεν αναστέλλει το δικαίωμα εκτέλεσης ούτε μειώνει το κύρος της πρωτόδικης απόφασης η οποία, παραμένει ισχυρή και διατηρεί την τελεσιδικία της μέχρι την τροποποίηση ή την ανατροπή της από το Εφετείο. Έπεται ότι ο επιτυχών διάδικος δεν πρέπει να αποστερείται τους καρπούς της επιτυχίας του εκ μόνου του γεγονότος ότι εκκρεμεί η εκδίκαση της έφεσης του αντιδίκου του. Από την άλλη όμως αποτελεί βασική προϋπόθεση για την απονομή της δικαιοσύνης, η διασφάλιση της αποτελεσματικότητας του δικαιώματος για άσκηση έφεσης. Η άρνηση έκδοσης διαταγής για αναστολή εκτέλεσης της απόφασης δυνητικά συνεπάγεται κίνδυνο εξανέμισης της αξίας της έφεσης. (βλ. Χαραλάμπους ν. A. Panayides Contr. Ltd ανωτέρω). (γ) Το δικαστήριο, κατά την εξέταση αίτησης για αναστολή εκτέλεσης απόφασης, έχει καθήκον να εξισορροπήσει δύο σημαντικούς παράγοντες ήτοι, τη διασφάλιση της αποτελεσματικότητας του δικαιώματος για άσκηση έφεσης από τη μια και τη διασφάλιση της αξίας και του αποτελέσματος της έφεσης από την άλλη (βλ. Χαραλάμπους ν. A. Panayides Contr. Ltd ανωτέρω και The Governor and the Company of the Bank of Scotland v. S.S. Supphire Seas,
(2001)1 ΑΑΔ 955). (δ) Οι προοπτικές επιτυχίας της έφεσης είναι μεν παράγοντας σχετικός, αλλά οριακής σημασίας στις πλείστες περιπτώσεις. Το πλαίσιο για τη διάγνωση των δικαιωμάτων του εφεσείοντα σε συνάρτηση με την αποτίμηση των λόγων της έφεσης είναι η ακρόαση της έφεσης. Μόνο όπου μπορεί να γίνει πρόγνωση με βεβαιότητα ως προς την επιτυχία ή αποτυχία της έφεσης, χωρίς περαιτέρω συζήτηση του θέματος, ο παράγοντας αυτός αποκτά σπουδαιότητα στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου (βλ. Ναυτικός Όμιλος Πάφου ν. Αρχής Λιμένων Κύπρου
(1991)1 ΑΑΔ 1147). (ε) Το αντικείμενο της δικαιοδοσίας βάσει της Δ.35, Θ.18 είναι η αναστολή θετικής υποχρέωσης ή καθήκοντος το οποίο επιβάλλεται από την απόφαση η οποία εφεσιβάλλεται. Το αντικείμενο της αναστολής είναι η υποχρέωση ή καθήκον που επιβάλλεται από την απόφαση, και όχι η παγοποίηση ή ο προσωρινός παραμερισμός της απόφασης η οποία εφεσιβάλλεται (βλ. Μιχάλης Δημητρούδης ν. Ανδρέα Νίκου Λουγκρίδη ανωτέρω, Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ ν. Ντίνου Μ. Λύρα (αρ. 1)
(1997)1 ΑΑΔ 1384, Fotiou and Another v. Petrolina Ltd
(1984)1 CLR 708, In re E.S. (an Infant)
(1986)1 CLR 119, Aftomata Eleourgia v. Monastery of Mahera ανωτέρω). Η πρόσφατη Αγγλική Νομολογία κινείται σε ανάλογα πλαίσια (βλ. Blackstone's Civil Practice 2011, σελ 1122 παρ. 71.46). Στην Hammond Suddard Solicitors v Agrichem International Holdings Ltd [2001] EWCA Civ 1915, LTL 18/12/2001 (Απόφαση του Court of Appeal - Clarke LJ) αποφασίστηκε ότι τα ερωτήματα που καλείται να θέσει το Δικαστήριο είναι τα ακόλουθα (παρ. 22 της Απόφασης): (α) Εάν το αίτημα αναστολής δεν γίνει αποδεκτό ποιες οι πιθανότητες η έφεση να εξουδετερωθεί; (β) Εάν το αίτημα αναστολής γίνει αποδεκτό και η έφεση αποτύχει ποιες οι πιθανότητες ο εφεσίβλητος να μην μπορεί να εκτελέσει την Απόφαση; (γ) Εάν το αίτημα αναστολής δεν γίνει αποδεκτό και η έφεση επιτύχει και η Απόφαση έχει εκτελεστεί εν τω μεταξύ ποιες οι πιθανότητες ο εφεσείων να μην μπορεί να ανακτήσει αυτά που πλήρωσε στον εφεσίβλητο[2]; Στην ίδια απόφαση τέθηκε επίσης η αρχή ότι η μαρτυρία για υποστήριξη του αιτήματος για αναστολή πρέπει να είναι πλήρης, ειλικρινής και ξεκάθαρη[3] (παρ. 13 της Απόφασης). Θεωρώ επομένως ότι στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει αίτημα για αναστολή πρέπει να εξειδικεύονται οι λόγοι για τους οποίους το Δικαστήριο θα πρέπει να ασκήσει την διακριτική του ευχέρεια προς όφελος του αιτητή σε συνάρτηση πάντοτε, με τους λόγους έφεσης και με το αντικείμενο της απαίτησης, υπεράσπισης ή αιτήματος και ενστάσεως σε Γενική Αίτηση αναλόγως. Αξιολόγηση Με την απόφαση του το Δικαστήριο ακύρωσε την ένορκη δήλωση επαλήθευσης χρέους της. Με την παρούσα αίτηση δεν επιδιώκεται αναστολή θετικής υποχρέωσης ή καθήκοντος. Θεωρώ σχετική την απόφαση Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ ν. Ντίνου Μ. Λύρα (αρ. 1) ανωτέρω, όπου το πρωτόδικο Δικαστήριο με απόφαση του ακύρωσε ειδοποίηση τριτοδιαδίκου. Ακολούθησε έφεση και αίτηση για αναστολή της εκτέλεσης της απόφασης. Ο Δ. Πικής ανέφερε τα ακόλουθα στις σελ. 1386 -1387: «Πρώτα, πρέπει να διευκρινιστεί το αντικείμενο της αναστολής. Αυτό είναι, η απόφαση με την οποία ακυρώθηκε η ειδοποίηση τριτοδιάδικου. Η αίτηση ουσιαστικά αποβλέπει στον παραμερισμό του διατάγματος, μέχρι την ακρόαση της έφεσης, ώστε να παρεμποδιστεί στο ενδιάμεσο, αν προκύψει τέτοια εξέλιξη, η ακρόαση της υπόθεσης στην απουσία των τριτοδιαδίκων. Το αντικείμενο της δικαιοδοσίας του Ανωτάτου Δικαστηρίου βάσει της Δ.35, θ. 18 είναι η αναστολή θετικής υποχρέωσης ή καθήκοντος το οποίο επιβάλλεται από την απόφαση η οποία εφεσιβάλλεται. Το αντικείμενο της αναστολής είναι η υποχρέωση ή καθήκον που επιβάλλεται από την απόφαση, και όχι η παγοποίηση ή ο προσωρινός παραμερισμός της απόφασης η οποία εφεσιβάλλεται. Η θέση αυτή προκύπτει ευθέως από τις αποφάσεις. (Fotiou and Another ν. Petrolina Ltd.
(1984)1 C.L.R. 708 In re E.S. (an Infant)
(1986)1 C.L.R. 119· (βλ. επίσης Aftomata Eleourgia v. Monastery of Mahera
(1986)1 C.L.R. 524.) Η Δ.35, θ. 18, δεν αποτελεί μέσο για την αναστολή της διαδικασίας ενώπιον του πρωτοδίκου Δικαστηρίου ή την παρεμπόδιση της συνέχισης της μέχρι την ακρόαση της έφεσης. Η απαγόρευση (prohibition), της συνέχισης της διαδικασίας μπορεί να διαταχθεί μόνο με ένταλμα (prohibition), βάσει του Άρθρου 155.4 του Συντάγματος. Στην προκείμενη περίπτωση η ενδιάμεση απόφαση, της οποίας επιδιώκεται η αναστολή δεν θέτει οποιαδήποτε υποχρέωση ούτε επιβάλλει οποιοδήποτε καθήκον το οποίο θα μπορούσε να αποτελέσει το αντικείμενο διαταγής βάσει της Δ.35, θ.
- Στην ουσία, επιδιώκεται ο παραμερισμός αυτής τούτης της ακυρωτικής απόφασης μέχρι την εκδίκαση της έφεσης. Αυτό, δεν είναι παραδεχτό, ευρίσκεται έξω από τα πλαίσια της Δ.35, θ. 18.» (υπογράμμιση δική μου). Αυτό που διαφαίνεται είναι ότι η Delincyp ουσιαστικά επιδιώκει αναστολή της απόφασης κατά τρόπο ώστε να μπορεί να προωθεί άλλες διαδικασίες οι οποίες σχετίζονται με την εν λόγω ένορκη δήλωση επαλήθευσης χρέους. Πέραν τούτου ακόμη και αν θεωρήσω ότι η απόφαση είναι τέτοιας φύσεως που μπορεί να ανασταλεί δεν έχει καταδειχθεί πως η έφεση της Delincyp θα καταστεί άνευ αντικειμένου. Ο δυσμενής επηρεασμός άλλων διαδικασιών δεν είναι σχετικός ούτε μπορεί να τύχει εξέτασης. Κατάληξη Για όλους τους λόγους που προανέφερα η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα προς όφελος της Καθ' ης η Αίτηση (FUD) και σε βάρος της Αιτήτριας (Delincyp) όπως θα αυτά υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............... Ν. Γεωργιάδης, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής Subject: Civil/Other actions/Interim/ Stay of Execution Αναφορά: Αναστολή Εκτέλεσης Απόφασης [1] '
- Every person to whom any sum or money or any costs shall be payable under a judgment or order shall, so soon as the money or costs shall be payable, be entitled to apply for the issue of writs to enforce payment thereof, subject nevertheless as follows:- (a) If the judgment or order is for payment within a period therein mentioned, no writ shall be issued until after the expiration of such period; (b) The Court or Judge may, at or after the time of giving judgment or making an order, stay execution until such time as they or he shall think fit.' [2] '(a) If a stay is refused, what are the risks of the appeal being stifled? (b) If a stay is granted and the appeal fails, what are the risks that the respondent will be unable to enforce the judgment? (c) If a stay is refused and the appeal succeeds, and the judgment is enforced in the meantime, what are the risks of the appellant being able to recover what has been paid to the respondent?' [3] 'Evidence in support of an application for a stay must be full, frank and clear'. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο