Αναφορικά με τον Χαράλαμπο Θεοκλήτου και την ανήλικη Δέσποινα Θεοκλήτου, Αρ. Αίτησης: 6/14, 21/10/2014

(1)/2000 και 212

(1)/2004) και Αναφορικά με την απομάκρυνση ανήλικου θύματος και Αναφορικά με τον Χαράλαμπο Θεοκλήτου και την ανήλικη Δέσποινα Θεοκλήτου Ημερομηνία: 21.10.14 Εμφανίσεις: Για αιτητές: κ. Γ. Αργυρού για κα Δανιηλίδου Για τον Καθ' ου η Αίτηση 2: κα Π. Κυριακίδου Καθ' ου η Αίτηση 2 παρών. [Στενοτυπημένα πρακτικά λαμβάνονται από κα Θ. Αντωνίου] Α Π Ο Φ Α Σ Η Με αίτηση τους ημερομηνίας 8.8.14 οι αιτητές ζήτησαν και πέτυχαν την έκδοση μονομερούς διατάγματος σύμφωνα με το οποίο απομακρύνεται η ανήλικη Δέσποινα Θεοκλήτου και Χαράλαμπος Θεοκλήτου από την οικογενειακή κατοικία που αναφέρεται στην αίτηση και η ανάθεση της φροντίδας προσωρινώς στη διευθύντρια των Υπηρεσιών Κοινωνικής Ευημερίας και η τοποθέτηση σε ασφαλές μέρος μέχρις ότου καταχωρηθεί και εκδικαστεί η ποινική υπόθεση εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση

1. Νομοθετικά η αίτηση βασίστηκε στα άρθρα 2, 3, 4, 13, 15, 20 έως 23 του περί Βίας στην Οικογένεια Ν.119/2000και του τροποποιητικού Ν.212/04στα άρθρα 2, 3, 5 έως 7 του περί Βίας στην Οικογένεια Διαδικαστικού Κανονισμού του 2003 στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου ως επίσης και στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο Κεφ. 6, άρθρα 7 και 9 και στον περί Πολιτικής Δικονομίας Κανονισμό, Δ.48, Δ.42 και Δ.
2. Η αίτηση βασίστηκε στην ένορκη δήλωση της Άντρης Μιχαήλ που συνοπτικά ανέφερε ότι τον ουσιώδη χρόνο, δηλαδή στις 7.8.14 στα γραφεία των Υπηρεσιών Κοινωνικής Ευημερίας Λεμεσού, όταν προσήλθε ο Καθ' ου η Αίτηση 2 με τη σύζυγο του και με την ανήλικη θυγατέρα του Δέσποινα στα πλαίσια εξέτασης της αίτησης για το ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα. Εκεί έχουν γίνει όλα τα διαδραματισθέντα, δηλαδή υποβλήθηκε παράπονο από την ανήλικη θυγατέρα του Καθ' ου η Αίτηση 2 ότι έχει ουσιαστικά πέσει θύμα βίας εντός της οικογένειας από τον Καθ' ου η Αίτηση 2 και έλαβαν χώρα μετά όλα τα περιστατικά που ανέφερε, δηλαδή σχετική καταγγελία στην Αστυνομία και ουσιαστικά η παραλαβή της ανήλικης θυγατέρας του Καθ' ου η Αίτηση 2 από λειτουργό του Γραφείου Ευημερίας. Το διάταγμα ορίστηκε ως επιστρεπτέο την 1.9.2014 όπου εμφανίστηκαν τόσο ο Καθ' ου η Αίτηση 2 και η Καθ' ου η Αίτηση 1 και δήλωσαν όπως φέρουν ένσταση στη συνέχιση του διατάγματος. Πράγματι έχει καταχωρηθεί σχετική ένσταση εκ μέρους του Καθ' ου η Αίτηση 2 στις 4.9.
3. Εδώ θα πρέπει να σημειωθεί ότι το προσωρινό διάταγμα ημερομηνίας 8.8.14 έχει τροποποιηθεί με τη σύμφωνη γνώμη και των δύο μερών και έτσι το προσωρινό διάταγμα έπαψε να ισχύει για την Καθ' ης η Αίτηση 1, δηλαδή τη μητέρα των ανηλίκων τέκνων. Στην ένσταση του ο Καθ' ου η Αίτηση 2 αρνείται τα περιστατικά που έχουν λάβει χώρα όπως αυτά εξιστορούνται στην ένορκη δήλωση της Άντρης Μιχαήλ και έχει δώσει ο Καθ' ου η Αίτηση 2 τη δική του εκδοχή, απορρίπτοντας στο σύνολο τους ισχυρισμούς της ενόρκως δηλούσας. Επίσης στην ένσταση του ο Καθ' ου η Αίτηση 2 προβάλλει σειρά λόγων ενστάσεως που αφορούν τη νομιμότητα της ισχύος του διατάγματος, αλλά και το νομότυπο της αίτησης που έχει καταχωρηθεί. Νομοθετικά η ένσταση βασίστηκε στους περί Βίας στην Οικογένεια (Πρόληψη και Προστασία Θυμάτων) Νόμου 119

(1)/2000 ως αυτός έχει τροποποιηθεί άρθρα 3, 6, 9, 15, 21, 22, 31, το άρθρο 8 της Ευρωπαϊκής Συνθήκης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (Ε.Σ.Δ.Α.), στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση για την Άσκηση των Δικαιωμάτων του Παιδιού, Σύμβαση για τα Δικαιώματα του παιδιού, στον περί Παίδων Νόμο Κεφ. 352, στο Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας ως αυτό έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα, στον περί Δικαστηρίων Νόμο 14/60, άρθρο 32, στο περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, άρθρο 5 και 9, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48, στους Κανόνες Επιείκειας και στη συμφυή εξουσία και διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Κατά την ακροαματική διαδικασία κατέθεσαν προφορικά τόσο η ενόρκως δηλούσα Άντρη Μιχαήλ και η κα Άρτεμης Αϊπαυλίτη και από πλευράς Καθ' ου η Αίτηση 2 κατέθεσε προφορικά ο Καθ' ου η Αίτηση 2. Στο παρών στάδιο θα πρέπει να αναφερθεί ότι η παρούσα αίτηση έχει ιδιόμορφο και εξειδικευμένο χαρακτήρα, διότι με βάση τις νομοθετικές πρόνοιες του πιο πάνω Νόμου, σκοπός του νομοθέτη ήταν η προστασία των θυμάτων βίας εντός της οικογένειας. Θα πρέπει στο παρόν στάδιο να εξεταστεί η βασιμότητα των ενστάσεων που προβλήθηκαν από πλευράς Καθ' ου η Αίτηση 2 όπως έχουν αναπτυχθεί στην ένσταση που έχει καταχωρηθεί και προφορικά. Αναφορικά με τον τύπο και τον τίτλο της αίτησης, το Δικαστήριο κρίνει ότι αυτοί οι λόγοι ένστασης είναι αβάσιμοι καθότι με βάση τον περί Βίας στην Οικογένεια Διαδικαστικό Κανονισμό του 2003, έχει καταχωρηθεί ο ορθός τύπος, δηλαδή ο τύπος 1 που επισυνάπτεται στον εν λόγω κανονισμό. Προνοείται και δεύτερος τύπος πλην όμως ο εν λόγω τύπος θα πρέπει να καταχωρηθεί εάν υπάρχουν π.χ αιτήματα για αναθεώρηση ή ακύρωση διατάγματος αποκλεισμού δυνάμει του άρθρου 23

(4)του πιο πάνω Νόμου ή αίτηση για αλλαγή διεύθυνσης οικογενειακής κατοικίας δυνάμει του άρθρου 23

(2)του πιο πάνω Νόμου, πράμα που δεν συμβαίνει στην παρούσα διαδικασία. Συνακόλουθα το Δικαστήριο κρίνει ότι ο τύπος 1 και ο τίτλος που έχει καταχωρηθεί στα πλαίσια της παρούσας είναι ορθός. Η μη συμπερίληψη του άρθρου 32 του Ν.14/60, υπό τις περιστάσεις το Δικαστήριο κρίνει ότι είναι απλή παρατυπία, αφού η νομοθετική βάση της παρούσας αίτησης στηρίζεται σε μεταγενέστερο και ειδικότερο Νόμο δηλαδή το άρθρο 22 του Ν.119/

1. Η παρούσα αίτηση είναι πρωτογενής, διότι αυτή αρχίζει με σχετικό διαδικαστικό κανονισμό, αλλά και επειδή στην παρούσα αίτηση όταν καταχωρήθηκε η αίτηση, δεν υπήρχε κυρίως υπόθεση ώστε να καταχωρηθεί ενδιάμεση σχετική αίτηση και να εξεταστούν τα αιτήματα που έχουν τεθεί. Ασφαλώς όμως δεν μπορεί να αποκλειστεί το δικαίωμα της κάθε πλευράς από το να ακουστεί, πράμα που έγινε στην παρούσα υπόθεση και δόθηκε και το σχετικό δικαίωμα στον Καθ' ου η Αίτηση 2 να ακουστεί προφορικά. Τηρουμένων των αναλογιών το Δικαστήριο για να εξετάσει τη νομιμότητα της συνέχισης του διατάγματος που έχει εκδοθεί αντλεί καθοδήγηση τηρουμένων των αναλογιών (mutatis mutandis). Από τη σχετική νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου αναφορικά με την οριστικοποίηση προσωρινών διαταγμάτων χωρίς βεβαίως να παραγνωρίζεται το ιδιόμορφο του χαρακτήρος, διότι δεν αποκλείεται το γεγονός σε παρόμοιας φύσεως αιτήσεις τελικά να μην υπάρξει καν καταχώρηση κυρίως υπόθεσης, ως επίσης δεν πρέπει να αγνοείται και ο σκοπός του νομοθέτη που ήταν η προστασία των θυμάτων. Καταρχήν θα πρέπει βεβαίως το Δικαστήριο να ικανοποιηθεί για τη συνέχιση πλέον του διατάγματος, ότι με βάση το ισοζύγιο της ευχέρειας, η συνέχιση ή όχι του διατάγματος θα πρέπει να θεωρείται αναγκαία και αναπόφευκτη, έχοντας υπόψη του μαχητού τεκμηρίου της αθωότητας και της φύσεως της παρούσας αίτησης αλλά και γενικά τον σκοπό του νομοθέτη. Στο παρόν στάδιο το Δικαστήριο κρίνει ότι ασκώντας την εξουσία του, πληροφορήθηκε μέσω του Πρωτοκολλητείου ότι καταχωρήθηκε στις 10.10.2014 η ποινική υπόθεση με αριθμό 25514/14 που είναι ορισμένη 20.11.
2. Το Δικαστήριο προχωρώντας στην ουσία της αίτησης έχει να αναφέρει τα ακόλουθα: Το Δικαστήριο σε αυτό το στάδιο δεν πρέπει να προβαίνει σε αξιολόγηση της μαρτυρίας σε αυτό το στάδιο και σε τέτοιο βαθμό, διότι ελλοχεύει ο κίνδυνος όπως το Δικαστήριο προβεί σε προκαταρκτικά ευρήματα που ισοδυναμούν σε ευρήματα ενοχής ή αθωότητας του Καθ' ου η Αίτηση 2, καθότι αυτό αποτελεί έργο του οποιουδήποτε εκδικάζοντος Δικαστηρίου ενόψει της καταχώρησης της πιο πάνω υπόθεσης. Για σκοπούς εξέτασης της παρούσας αίτησης και μόνο, το Δικαστήριο κρίνει υπό τις περιστάσεις το ασφαλές μαρτυρικό υπόβαθρο για να εξάξει οποιαδήποτε ασφαλή ευρήματα και συμπεράσματα αναφορικά με τη συνέχιση ή όχι του εκδοθέντος διατάγματος, είναι αυτό των μαρτυριών των Μ. 1 και 2 εκ μέρους Αιτητών, διότι από τη μια η Μ.2 Άρτεμης Αϊπαυλίτη δεν έχει αντεξεταστεί και παρέπεμψε στη Μ.1 Άντρη Μιχαήλ και το Δικαστήριο δεν μπορεί να δώσει οποιαδήποτε βαρύτητα υπό τις περιστάσεις στη μαρτυρία του Καθ' ου η Αίτηση 2, διότι έφτασε σε τέτοιο σημείο να αμφισβητείται η υποβληθείσα θέση εκ μέρους του συνηγόρου του ότι έχει δει έστω και μια φορά τα παιδιά του κατόπιν σχετικής συνεννόησης. Παρόλα αυτά το Δικαστήριο κρίνει ότι θα πρέπει η ισχύς του διατάγματος να πάψει με βάση το ισοζύγιο ευχέρειας, διότι από τη μια το Δικαστήριο έχει ενώπιον του μια αίτηση, δηλαδή την παρούσα αίτηση, με την οποία ζητήθηκε και λήφθηκε προσωρινό διάταγμα και από την άλλη στα πλαίσια αυτής της αίτησης ζητείται διατήρηση διατάγματος μέχρι να διορθωθούν "τα κακώς έχοντα" και όχι μέχρι την εκδίκαση της υπόθεσης και μέχρις ότου ο Καθ' ου η αίτηση 2 να δείξει σημεία συνεργασίας και περαιτέρω και επιπλέον και από την άλλη να καταχωρείται η αίτηση στο Οικογενειακό Δικαστήριο όπως έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου η σχετική αίτηση για άρση της γονικής μέριμνας και περαιτέρω από την άλλη η Μ.2 να αναφέρει ότι επιβάλλεται η επαναπροσέγγιση της οικογένειας, ότι υπάρχουν καλές προοπτικές, ότι υπάρχει θετική προοπτική για τα παιδιά και δείχνοντας ως ορόσημο τα Χριστούγεννα του 2014 για να γίνουν διευθετήσεις με την υπηρεσία μέριμνας να παραχωρηθεί οικία στην οικογένεια του Καθ' ου Αίτηση 2 κ.λ.π. και από την άλλη να αναφέρεται ότι ναι μεν είναι σοβαρό το επίδικο επεισόδιο, αλλά αντιμετωπίσιμο και συνεκτιμώντας όλα αυτά και με βάση το ισοζύγιο της ευχέρειας και έχοντας υπόψη το δραστικό του διατάγματος, αλλά και του μαχητού τεκμηρίου της αθωότητας και από την άλλη το Δικαστήριο έχοντας κατά νου τον σκοπό του νομοθέτη που θα πρέπει να είναι η προστασία των θυμάτων υπό τις περιστάσεις θα πρέπει να ακυρωθεί, διότι το Δικαστήριο κρίνει ότι οι Αιτητές με βάση τα αιτήματα και απόψεις τους δεν έχουν μια σταθερή γραμμή πλεύσης. Τα όσα επικαλέστηκαν οι Μ.1 και 2 για την ανάγκη της εξέτασης ή συνεργασίας του Καθ' ου η Αίτηση 2 από ειδικό επιστήμονα και ψυχολόγο, αυτά το Δικαστήριο κρίνει ότι είναι θέματα που πρέπει να απασχολήσουν το Οικογενειακό Δικαστήριο αλλά επιπλέον αυτά τα θέματα είναι εξουσίες που ενδεχομένως το οποιοδήποτε Δικαστήριο θα κληθεί να εξετάσει στα πλαίσια του άρθρου 23 του Ν.119/2002 και θα πρέπει να γίνει αίτηση στο Δικαστήριο στο οποίο έχει καταχωρηθεί η υπόθεση 25514/14 με βάση το άρθρο 23

(2)(γ) του πιο πάνω νόμου. Τέλος αναφορικά με τη διάρκεια των 24 ημερών που θέτει ως όριο το άρθρο 22

(3)(γ) το Δικαστήριο κρίνει ότι δεν αποκλείεται η παράταση οποιουδήποτε διατάγματος αν και εφόσον καταχωρηθεί η υπόθεση με βάση το άρθρο 22

(3)(δ) του πιο πάνω Νόμου λαμβάνοντας υπόψη και το γεγονός ότι αρχικά και όχι σε μεταγενέστερο στάδιο η ευπαίδευτη συνάδελφος δεν έφερε ένσταση σε σχετικά αιτήματα αναβολών. Περαιτέρω το Δικαστήριο θα ήταν παράλειψη να μην σχολιάσει το γεγονός ότι ενώπιον του δικαστηρίου δεν έχει τεθεί η έκθεση του ιατροδικαστή κ. Χαραλάμπους στην οποία καταγράφονται οι ισχυριζόμενες σωματικές βλάβες της ανήλικης θυγατέρας του Καθ' ου η Αίτηση 2 Δέσποινας Θεοκλήτου. Αυτό θα ήταν διαφωτιστικό για το Δικαστήριο και υπήρχε και ευκαιρία από πλευράς Αιτητών να το προσκομίσουν στα πλαίσια της ακροαματικής διαδικασίας. Για τους λόγους που το Δικαστήριο προσπάθησε να εξηγήσει και ασκώντας τη διακριτική του ευχέρεια και με βάση το ισοζύγιο της ευχέρειας, η συνέχιση του διατάγματος δεν μπορεί να συνεχιστεί μέχρι την εκδίκαση της υπόθεσης 25514/14 και η ισχύς του παύει από σήμερα. Καμιά οδηγία ως προς τα έξοδα. Διευκρινιστικά σημεία: ‑‑ Ο ομιλητής διακόπτεται από κάποιο άλλο άτομο. . Ο ομιλητής διακόπτει τη σκέψη του (.) Δεν κατέστη δυνατή η καταγραφή του προφορικού λόγου. (Υπ.) ............... Αλέξανδρος Φυλακτού, Ε.Δ. ΒΕΒΑΙΩΣΗ Εγώ, η Θεοδώρα Αντωνίου, στενοτυπίστρια, πιστοποιώ ότι το παρόν κείμενο είναι η πλήρης και ακριβής μεταγραφή των στενοτυπημένων πρακτικών που πήρα, όσο καλύτερα μπορούσα, στην παρούσα υπόθεση. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο