← Κύπρος

Αναφορικά με την αίτηση του: Χριστάκη Ιακωβίδη υπό την ιδιότητα του ως Παραλήπτη/Διαχειριστή της εταιρείας NIAGRIUS ENTERPRISES LTD ν. Αναφορικά με τη

Αναφορικά με την αίτηση του: Χριστάκη Ιακωβίδη υπό την ιδιότητα του ως Παραλήπτη/Διαχειριστή της εταιρείας NIAGRIUS ENTERPRISES LTD ν. Αναφορικά με την εταιρεία NIAGRIUS ENTERPRISES LTD, Αρ. Γεν. Αιτ. 169/14, 10/10/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2014:A355 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ν. Γεωργιάδη, Ε.Δ. Αρ. Γεν. Αιτ. 169/14 Αναφορικά με τον περί Εταιρειών Νόμο Κεφ.113 - και - Αναφορικά με την εταιρεία NIAGRIUS ENTERPRISES LTD υπό Διαχείριση και Εκκαθάριση - και - Αναφορικά με την αίτηση του: Χριστάκη Ιακωβίδη υπό την ιδιότητα του ως Παραλήπτη/Διαχειριστή της εταιρείας NIAGRIUS ENTERPRISES LTD (στο εξής «η Εταιρεία») -------------------------------- Ημερομηνία: 10/10/2014 Για Αιτητή - Παραλήπτη/ Διαχειριστή: κα Α. Ιωάννου και κ. Σ. Βασιλείου Για Καθ' ων η Αίτηση 1 (Εκκαθαριστή) και 2 (κ. Παύλο Παναγή Διευθύνοντα Σύμβουλο και Γραμματέα): κ. Ρ. Μαππουρίδης και κα Αχιλλέως Α Π Ο Φ Α Σ Η Εισαγωγή Ο Αιτητής, που είναι ο διορισθείς δυνάμει ομολόγου κυμαινόμενης επιβάρυνσης Παραλήπτης/Διαχειριστής (Receiver) της εταιρείας Niagrius Enterprises Ltd («η Εταιρεία»), αιτείται την έκδοση των ακόλουθων διαταγμάτων: «Α. Διάταγμα και/ή Αναγνωριστική Απόφαση του Δικαστηρίου που να αναγνωρίζει την εγκυρότητα και/ή νομιμότητα του διορισμού του Αιτητή ως Παραλήπτη/Διαχειριστή της Εταιρείας. Β. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσεται ο Εκκαθαριστής της Εταιρείας και/ή ο Διευθυντής και/ή οι αντιπρόσωποι και/ή υπάλληλοι και/ή Γραμματέας της Εταιρείας όπως προβούν στη σύνταξη και αποστολή προς τον Παραλήπτη/Διαχειριστή της Εταιρείας της έκθεσης αναφορικά με την περιουσιακή κατάσταση της Εταιρείας (Statement of affairs of the Company) στην οποία θα πρέπει να περιλαμβάνονται στοιχεία και πληροφορίες που αφορούν στα λογιστικά βιβλία, περιουσιακά στοιχεία, υποχρεώσεις (liabilities) και πιστωτές της εταιρείας, εντός 7 ημερών από την επίδοση του διατάγματος ή όπως ήθελε να διατάξει το Δικαστήριο. Γ. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσεται ο Εκκαθαριστής της Εταιρείας και/ή ο Διευθυντής και/ή οι αντιπρόσωποι και/ή οι υπάλληλοι και/ή Γραμματέας της όπως παραδώσουν στον Παραλήπτη/Διαχειριστή της Εταιρείας όλα τα στοιχεία του ενεργητικού της Εταιρείας και τα υποστατικά της, περιλαμβανομένου του ελέγχου και κατοχής του υποστατικού επί του οποίου δραστηριοποιείται η Εταιρεία. Δ. Διάταγμα που να απαγορεύει στον Εκκαθαριστή της Εταιρείας και/ή στον Διευθυντή της NIAGRIUS ENTERPRISES LTD και/ή τους υπηρέτες και/ή τους αντιπροσώπους και/ή Γραμματέα της από το να ιδιοποιείται και/ή να εμπορεύεται και/ή να αποξενώνει οποιαδήποτε περιουσιακά στοιχεία της Εταιρείας περιλαμβανομένης ολόκληρης της επιχείρησης και περιουσίας της Εταιρείας κάθε μορφής καθώς και οποιασδήποτε εμπορικής εύνοιας, φήμης και πελατείας της Εταιρείας και ειδικότερα τα δικαιώματα χρήσης, κατοχής, νομής και κάρπωσης των ακινήτων της. Ε. Διάταγμα του Δικαστηρίου που να απαγορεύει στον Εκκαθαριστή της Εταιρείας και/ή στον Διευθυντή της NIAGRIUS ENTERPRISES LTD και/ή τους υπηρέτες και/ή τους αντιπροσώπους και/ή Γραμματέα της από το να εμποδίζουν τον Αιτητή να εκτελεί απρόσκοπτα τα καθήκοντα και/ή υποχρεώσεις και/ή εργασίες του ως Παραλήπτης/Διαχειριστής της Εταιρείας που προβλέπονται από τον περί Εταιρειών Νόμο. Στ. Διάταγμα του Δικαστηρίου που να απαγορεύει στον Εκκαθαριστή της Εταιρείας και/ή στον Διευθυντή της NIAGRIUS ENTERPRISES LTD και/ή τους υπηρέτες και/ή τους αντιπροσώπους και/ή Γραμματέα της να χρησιμοποιεί τιμολόγια και/ή εμπορικές επιστολές ή άλλα έγγραφα που εκδίδονται από την Εταιρεία και/ή πάνω στα οποία φαίνεται η επωνυμία της Εταιρείας χωρίς την ένδειξη ότι διορίστηκε Παραλήπτης/Διαχειριστής και χωρίς την άδεια του Παραλήπτη/Διαχειριστή. Ζ. Διάταγμα που να απαγορεύει στον Εκκαθαριστή της Εταιρείας και/ή στον Διευθυντή της NIAGRIUS ENTERPRISES LTD και/ή τους υπηρέτες και/ή τους αντιπροσώπους και/ή Γραμματέα της από το να προβούν και/ή προκαλέσουν και/ή επιτρέψουν την αποξένωση και/ή την επέμβαση με οποιοδήποτε τρόπο επί τον λογιστικών βιβλίων της Εταιρείας εξαιρουμένης της αναγκαίας ενημέρωσης τους για σκοπούς ετοιμασίας της κατάστασης περιουσιακών στοιχείων, με βάση τις πρόνοιες του περί Εταιρειών Νόμου Κεφ.

  1. Η. Οποιαδήποτε άλλη θεραπεία και/ή διάταγμα ήθελε κρίνει ως αναγκαίο το σεβαστό Δικαστήριο υπό τις περιστάσεις. Θ. Δικηγορικά έξοδα πλέον ΦΠΑ (Αρ. Μητρώου Εγγραφής 102736321)». Η Αίτηση βασίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48, Θ.Θ.1-5, Δ.63, Δ.64, στα άρθρα 90, 93, 97, 337, 338, 340-344 του περί Εταιρειών Νόμου Κεφ.113, στου περί Εταιρειών Διαδικαστικούς Κανονισμούς κ.1, 2, 3 και 4, στη σχετική επί του θέματος νομολογία και στη συμφυή εξουσία, τη διακριτική ευχέρεια και την πρακτική του Δικαστηρίου. Η Αίτηση επιδόθηκε στον Εκκαθαριστή της Εταιρείας - Καθ' ου η Αίτηση 1, κ Ανδρέα Κυριάκου (ο Εκκαθαριστής) και στους Διευθυντές της Εταιρείας κ. Παύλο Παναγή και κ. Μιχάλη Σαπαρίλα (Καθ' ων οι Αίτηση 2 και 3). Ο κ. Παύλος Παναγή είναι και ο Γραμματέας της Εταιρείας. Ο Εκκαθαριστής και ο Καθ' ου η Αίτηση 2 εκπροσωπήθηκαν από δικηγόρο και καταχώρισαν ένσταση που υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του Εκκαθαριστή. Ο Καθ' ου η Αίτηση 3 στις 26/6/2014 συμφώνησε και συγκατατέθηκε όπως εκδοθούν διατάγματα εναντίον του ως τα αιτητικά Α-Ζ της Αίτησης. Επίσης στις 26/6/2014 το στάδιο των οδηγιών ζητήθηκε άδεια όπως καταχωριστούν συμπληρωματικές ένορκες δηλώσεις επί συγκεκριμένων θεμάτων. Τελικά μόνο ο Αιτητής καταχώρισε συμπληρωματική ένορκη δήλωση στις 4/7/
  2. Την ημέρα της ακρόασης στις 16/7/2014 οι συνήγοροι των μερών δήλωσαν ότι η ακρόαση της Αίτησης θα περιοριστεί επί των ενόρκων δηλώσεων που καταχωρίστηκαν. Ο συνήγορος του Εκκαθαριστή και του Καθ' ου η Αίτηση 2 δήλωσε ότι δεν επιθυμούσε να αντεξετάσει τον Αιτητή. Η πλευρά του Αιτητή ζήτησε και αντεξέτασε τον Εκκαθαριστή. Η Ένορκη Δήλωση που υποστηρίζει την Αίτηση. Η Αίτηση υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση του Αιτητή. Διορίστηκε Διαχειριστής/Παραλήπτης της Εταιρείας δυνάμει κυμαινόμενου ομολόγου επιβάρυνσης. Στην αρχική δήλωσή του δήλωσε ότι αυτή ήταν για απεριόριστο ποσό με συμπληρωματική ένορκη δήλωση όμως διευκρίνισε ότι αυτή ήταν για το ποσό των Λ.Κ. 50000 πλέον των τόκων. Η Εταιρεία, που ασχολείται με την ανάπτυξη ακινήτων, τέθηκε με διάταγμα Δικαστηρίου υπό εκκαθάριση. Ισχυρίζεται ότι ο Εκκαθαριστής της Εταιρείας παρεμβαίνει στην προσπάθειά του να διαχειριστεί την περιουσία της Εταιρείας. Ειδικότερα ισχυρίζεται ότι ο εκκαθαριστής παρεμβαίνει στις προσπάθειες του να εξεύρει συμβιβαστικές λύσεις, δηλαδή την διεκπεραίωση υπό κατασκευή κατοικιών, με αγοραστές. Περαιτέρω οι Διευθύνοντες Σύμβουλοι παρέλειψαν να ετοιμάσουν την Έκθεση Περιουσιακής Κατάστασης της Εταιρείας εντός της προβλεπόμενης από το νόμο προθεσμίας. Στη συμπληρωματική ένορκή δήλωσή του αναφέρει ότι ο Καθ' ου η Αίτηση 3 είναι πρόθυμος να τον εφοδιάσει με τα αναγκαία έγγραφα και να συνεργαστεί μαζί του για την έκδοση των αναγκαίων αδειών. Αναφέρει επίσης ότι τον Απρίλιο 2014 ο Εκκαθαριστής παρέλαβε τις άδειες και τα σχέδια από τον Καθ' ου η Αίτηση
  3. Οι Εξασφαλισμένοι πιστωτές (ενυπόθηκοι) είναι η Τράπεζα Κύπρου Λτδ για €921,623 και ο Οργανισμός Χρηματοδοτήσεως Στέγης το ποσό των €103,
  4. Η Εταιρεία οφείλει σε προνομιούχους πιστωτές το ποσό των €176,042.
  5. H Ένσταση Οι λόγοι ένστασης του Εκκαθαριστή και του Καθ' ου η Αίτηση 2 είναι εκτενείς (παραθέτω σύνοψη):
  6. Η Αίτηση είναι αντινομική και παράτυπη, γιατί ο Αιτητής επέλεξε το λανθασμένο ένδικο μέσο για να προωθήσει την παρούσα διαδικασία κατά παράβαση των κανονισμών 5 και 6 των Περί Εταιρειών Κανονισμών. Έπρεπε να εγερθεί αγωγή ή πρωτογενής αίτηση με βάση τη Δ.55 (Λόγος Ένστασης 1).
  7. Το αιτητικό υπό στοιχείο Α δεν μπορεί να προχωρήσει, αφού δεν εκτίθεται η νομική βάση επί της οποίας στηρίζεται (Λόγος Ένστασης 2).
  8. Το Αιτητικό Β δεν μπορεί να εκδοθεί, καθ' ότι η προθεσμία των 7 ημερών η οποία ζητείται από τον Αιτητή για την παράδοση των αιτούμενων στοιχείων είναι πολύ βραχεία και επειδή η Αίτηση θα έπρεπε να είχε επιδοθεί στον Καθ' ου η αίτηση 3 ο οποίος κατέχει όλα τα έγγραφα (Λόγος Ένστασης 3).
  9. Το Αιτητικό Γ δεν μπορεί να εκδοθεί καθ' ότι ο Αιτητής αξιώνει την παράδοση σ' αυτόν όλων των στοιχείων του ενεργητικού της Εταιρείας, κάτι το οποίο υπερβαίνει τα καθήκοντα του και εκμηδενίζει τον ρόλο του Εκκαθαριστή. Ο ρόλος του Αιτητή είναι να ενεργεί εκ μέρους των πιστωτών που των διόρισαν στην έκταση του ομολόγου κυμαινόμενης επιβάρυνσης. Το αιτούμενο διάταγμα είναι γενικό και αφορά ολόκληρη την περιουσία της εταιρείας ενώ το ομολόγο κυμαινόμενης επιβάρυνσης αφορά μόνο ποσό ύψους Λ.Κ.50.000 (Λόγοι Ένστασης 4 και 5).
  10. Το Αιτητικό Δ δεν μπορεί να προχωρήσει καθ' ότι ο Αιτητής αξιώνει ουσιαστικά την πλήρη ανάληψη της διοίκησης της Εταιρείας. Ο Εκκαθαριστής αντιμετωπίζει στο εργοτάξιο πρόβλημα ανάληψης από αγοραστές πρωτοβουλίας ολοκλήρωσης κατοικιών με αποτέλεσμα να αλλοιώνουν την περιουσιακή κατάσταση της Εταιρείας με υπερβάσεις πολεοδομικών συντελεστών ή μη συμμόρφωση σχεδίων. Σε περίπτωση που εκδοθούν τίτλοι η απαγόρευση αποξένωσης θα είναι σε βάρος της Εταιρείας αφού δεν θα είναι δυνατή η μεταβίβαση των κατοικιών στους αγοραστές και η καταβολή από αυτούς του τιμήματος προς εξόφληση των υποχρεώσεων της εταιρείας (Λόγοι Ένστασης 6 και 7).
  11. Το Αιτητικό Ε δεν μπορεί να εκδοθεί καθ' ότι είναι γενικό και αόριστο και δεν καθορίζεται με ποιο τρόπο οι Καθ΄ων η Αίτηση εμποδίζουν τον Αιτητή να ασκεί απρόσκοπτα τα καθήκοντα του. Αν εκδοθεί ο Εκκαθαριστής θα είναι υπόλογος για τις ενέργειες του Αιτητή (Λόγος Ένστασης 8).
  12. Ο Αιτητής δε νομιμοποιείται να ζητεί το Αιτητικό ΣΤ καθότι με το συγκεκριμένο διάταγμα επιδιώκεται να απαγορευθεί στον Εκκαθαριστή να χρησιμοποιεί οποιοδήποτε έγγραφο κατά τρόπο ώστε οι εργασίες της Εταιρείας να μην μπορούν να εκτελεστούν. Ο Εκκαθαριστής ενώ εμποδίζεται από το να συνεχίσει τις εργασίες της Εταιρείας στην έκτασης που αυτό είναι αναγκαίο για την επωφελή εκκαθάριση της (Λόγος Ένστασης 9).
  13. Το Αιτητικό Ζ (απαγόρευση αποξένωσης ή επέμβασης με οποιοδήποτε τρόπο επί των λογιστικών βιβλίων της Εταιρείας) μπορεί να εκδοθεί μόνον εφόσον επιδοθεί η Αίτηση και στον Καθ' ου η Αίτηση αρ. 3 (Λόγος Ένστασης 10).
  14. Ο διορισμός του Αιτητή δεν μπορεί να εξουδετερώνει τις εξουσίες του Εκκαθαριστή (Λόγος Ένστασης 11).
  15. Η περιουσία μιας εταιρείας που βρίσκεται ήδη στην κατοχή του εκκαθαριστή, μπορεί να περιέλθει στην κατοχή ενός Παραλήπτη/Διαχειριστή μετά από άδεια του Δικαστηρίου. Δεν καταδεικνύονται λόγοι γιατί το Δικαστήριο θα πρέπει να ασκήσει την εξουσία που του παρέχεται. Το ομόλογο αφορά ποσό ύψους Λ.Κ. 50000 αλλά δεν προσδιορίζεται η αξία της περιουσίας που Αιτητής αξιώνει να του παραδοθεί (Λόγος Ένστασης 12).
  16. Τα αιτούμενα διατάγματα δεν μπορούν να δεσμεύσουν τον Καθ΄ου η Αίτηση αρ. 2 καθ' ότι οι εξουσίες του έχουν παύσει από την ημερομηνία διορισμού του Εκκαθαριστή (Λόγος Ένστασης 13).
  17. Ο Αιτητής δεν προσήλθε στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια καθ' ότι απέκρυψε ότι η τράπεζα η οποία τον διόρισε είναι εξασφαλισμένος πιστωτής ως ενυπόθηκος δανειστής και ότι το ομόλογο κυμαινόμενης επιβάρυνσης είναι αξίας Λ.Κ. 50.000, ενώ η περιουσία της Εταιρείας είναι αξίας περί τα €4.936.
  18. Περαιτέρω απέκρυψε ότι ο Εκκαθαριστής τον ενημέρωσε ότι δεν έχει πρόθεση να επέμβει επί της περιουσίας που καλύπτεται από το επίδικο Ομόλογο. Η ένσταση βασίζεται στον περί Εταιρειών Νόμο, Κεφάλαιο 113, άρθρα 90, 93, 97, 279, 337, 338, 340 και 344, στους περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.48, θ.1 - 4 και Δ.55, στους περί Εταιρειών Κανονισμούς Δ.1 - 6 και στη διακριτική ευχέρεια, τις συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου. Η Ένορκη Δήλωση που υποστηρίζει την Ένσταση. Ο Εκκαθαριστής όπως προκύπτει από την ένορκή δήλωσή του αλλά και τα όσα ανέφερε στην αντεξέταση δέχεται ότι η επιβάρυνση που είναι για το ποσό των Λ.Κ. 50000 καλύπτει μεν όλη την περιουσία της Εταιρείας δεν δίνει όμως το δικαίωμα στον Αιτητή να τη διαχειρίζεται όλη. Η ευθύνη εκκαθάρισης και διαχείρισης της Εταιρείας είναι δική του όχι του Αιτητή. Οι παρεμβάσεις του είχαν ως στόχο την αποτροπή συνεχιζόμενων πολεοδομικών παραβάσεων που θα έχουν ως αποτέλεσμα την μη δυνατότητα έκδοσης ξεχωριστών τίτλων ιδιοκτησίας. Περαιτέρω το θέμα ολοκλήρωσης των ανεγειρόμενων κατοικιών σύμφωνα με τις άδειες είναι δική του αρμοδιότητα. Ο Αιτητής προσπαθεί ουσιαστικά να τον εκτοπίσει. Ο Καθ ου η Αίτηση 3 κατέχει όλες τις σχετικές πληροφορίες αφού ήταν αυτός που προέβαινε στις εισπράξεις και πληρωμές. Ο Καθ' ου η Αίτηση 2 δεν έχει πλέον εξουσίες. Η αντεξέτασή του ήταν εκτενής και προεκτάθηκε σε αχρείαστα θέματα. Θα αναφερθώ πολύ περιληπτικά στα θέματα που ηγέρθηκαν. Αυτό που διαφάνηκε ήταν ότι αμφισβητεί την έκταση των δικαιωμάτων και αρμοδιοτήτων του Αιτητή δυνάμει του ομολόγου. Πρόθεσή του, όπως ανέφερε, είναι να ολοκληρωθούν οι οικίες να πληρωθούν τα υπόλοιπα από τους αγοραστές και να τους μεταβιβαστούν. Η θέση του είναι ότι λίγο πριν τον διορισμό του τον πλησίασαν κάποιοι αγοραστές και όχι αυτός τους αγοραστές. Τον Απρίλιο 2014 παρέλαβε τις άδειες και τα σχέδια από τον Καθ' ου η Αίτηση
  19. Είναι στη διάθεση του Αιτητή αν και εφόσον κριθεί από το Δικαστήριο ότι πρέπει να του παραδώσει τα έγγραφα. Σταμάτησε τις εργασίες της ΑΤΗΚ στο έργο γιατί περνούσαν από ιδιωτική ιδιοκτησία και έπρεπε να λυθεί το ζήτημα. Επέμεινε ότι έμαθε για το διορισμό του Αιτητή ως Παραλήπτη/Διαχειριστή μετά τον διορισμό του ως Εκκαθαριστή. Δέχθηκε ότι δεν παρέδωσε οποιαδήποτε καταστάσεις λογαριασμών στον Αιτητή διότι τα έγγραφα που έχει στην κατοχή του είναι ελλιπή. Επίδικα Θέματα Λόγω της φύσης της επίδικης διαφοράς τα θέματα που καλείται να αποφασίσει το Δικαστήριο είναι κυρίως νομικά. Ο διορισμός του Εκκαθαριστή και του Αιτητή ως Παραλήπτη/ Διαχειριστή δεν αμφισβητούνται. Με δήλωση που έγινε από τους δικηγόρους των διαδίκων στο στάδιο των αγορεύσεων διευκρινίστηκε ότι δεν τίθεται θέμα αμφισβήτησης του διορισμού του Αιτητή ως Παραλήπτη. Συνεπώς το αιτητικό Α της Αίτησης κατέστη άνευ αντικειμένου. Αυτά που χρήζουν διευκρίνισης επί της ουσίας είναι: · Η έκταση των δικαιωμάτων και αρμοδιοτήτων του Εκκαθαριστή και του Αιτητή ως Παραλήπτη/ Διαχειριστή αντίστοιχα. · Κατά πόσο δικαιούται ο Αιτητής τα διατάγματα που αιτείται. · Διαδικαστικά από πλευράς Εκκαθαριστή και Καθ' ου η Αίτηση 2 εγείρεται ένσταση ως προς την ορθότητα εναρκτήριου ένδικου μέσου που επέλεξε ο Αιτητής. Σημειώνω ότι ο συνήγορος του Εκκαθαριστή και του Καθ' η Αίτηση 2 στην αγόρευση του δήλωσε ότι αποδέχεται την έκδοση διαταγμάτων σε σχέση με τα Αιτητικά Β, Δ, ΣΤ και Ζ με κάποιες διαφοροποιήσεις. Όσον αφορά το Αιτητικό Β θεωρεί την αύξηση του χρόνου συμμόρφωσης από 7 μέρες σε 40 ημέρες αναγκαία. Ως προς το Αιτητικό Δ ζητούν να προστεθεί στο τέλος η φράση «χωρίς την προηγούμενη συγκατάθεση του διαχειριστή εκτός εάν καταβληθεί σε αυτόν το ποσό της επιβάρυνσης το οποίο καλύπτεται από το ομόλογο». Από το Αιτητικό (Στ) ζητούν να διαγραφεί η φράση «και χωρίς την άδεια του Παραλήπτη/Διαχειριστή». Αποδέχονται το Αιτητικό Z στην ολότητα του. Παραδεκτά Γεγονότα/ Έγγραφα Τα ακόλουθα γεγονότα και έγγραφα είναι παραδεκτά:
  20. Ο Αιτητής είναι εγκεκριμένος λογιστής με 29 χρόνια εμπειρίας σε θέματα εκκαθαρίσεων και διαχείρισης περιουσίας νομικών και φυσικών προσώπων. Έχει ειδίκευση στην εταιρική αποκατάσταση και ανασυγκρότηση καθώς επίσης και στις διασυνοριακές εκκαθαρίσεις φερέγγυων και αφερέγγυων εταιρειών. Μάλιστα διατηρεί και γραφείο στο Ηνωμένο Βασίλειο για το σκοπό αυτό. Στην Κύπρο ασκεί το επάγγελμα από το 1988 χρόνο κατά τον οποίο ίδρυσε τον πρώτο εκκαθαριστικό οίκο.
  21. Η Εταιρεία συστάθηκε 26/2/2007 με κύριους σκοπούς δραστηριότητες σχετιζόμενες με την ανάπτυξη γης. Το Τεκμήριο 5, που αφορά αντίγραφο ηλεκτρονικής έρευνας ημερ. 8/7/2013 που έγινε στο Τμήμα του Εφόρου Εταιρειών, επίσης δεν αμφισβητείται.
  22. Το ονομαστικό και εκδομένο μετοχικό κεφάλαιο της Εταιρείας είναι €1710 διαιρεμένο σε 1000 συνήθεις μετοχές αξίας €1.71 έκαστης.
  23. Το εγγεγραμμένο γραφείο της βρίσκεται στον Άγιο Δημήτριο Φασούλα, Λεμεσός.
  24. Κατά την καταχώριση της Αίτησης μοναδικοί μέτοχοι ήταν κάποια κα Ελένη Θεοδότου και η εταιρεία Rombenius Trading Ltd. Γραμματέας της εταιρείας είναι κ. Παύλος Παναγή και διευθυντές οι κ. Μιχάλης Σαπαρίλας και κ. Παύλος Παναγή.
  25. Στις 12/11/2012 η Εταιρεία τέθηκε σε εκκαθάριση (Αρ. Αιτ. 519/11). Ο Εκκαθαριστής όπως φαίνεται από το Τεκμ. Α διορίστηκε δυνάμει Δικαστικού Διατάγματος ημερομηνίας 15/1/
  27. Ο Αιτητής στις 17/6/2013 (Τεκμήριο 2 αντίγραφο επιστολής της Τράπεζας Κύπρου προς την Εταιρεία) διορίστηκε Παραλήπτης/Διαχειριστής της Εταιρείας από την Τράπεζα Κύπρου δυνάμει ομολόγου κυμαινόμενης επιβάρυνσης ημερομηνίας 29/5/2007 επί του ενεργητικού της Εταιρείας. Το ποσό της εξασφάλισης, όπως προκύπτει από το Τεκμήριο 1, που αποτελεί αντίγραφο του εν λόγω ομολόγου, «δεν θα υπερβαίνη το συνολικόν ποσόν των Λ.Κ. 50.000,00 .. κεφαλαίου πλέον τόκων προμηθειών, εξόδων και άλλων δαπανών επί τιούτου κεφαλαίου». Και τα δύο μέρη συμφωνούν ότι η εξασφάλιση αφορά το ποσό αυτό[1].
  28. Το Τεκμήριο 3, αντίγραφο του πιστοποιητικού του Εφόρου Εταιρειών για την εγγραφή της πιο πάνω επιβάρυνσης με ημερ. Εγγραφής την 21/6/
  30. Το Τεκμήριο 4, αντίγραφο του Εντύπου ΗΕ35 που είναι η γνωστοποίηση διορισμού του Αιτητή ως Παραλήπτη/ Διαχειριστή, ημερομηνίας 17/6/
  32. Η Εταιρεία είναι ιδιοκτήτρια δύο ακινήτων με αρ. εγγραφής 0/14049 και 0/14822 επί των οποίων η Εταιρεία προέβηκε σε ανέγερση 12 κατοικιών για πώληση. Όλες οι κατοικίες έχουν πωληθεί και τα σχετικά αγοραπωλητήρια κατατέθηκαν από τους αγοραστές για σκοπούς ειδικής εκτέλεσης.
  33. Το πιστοποιητικό έρευνας του Κτηματολογίου που επισυνάπτεται ως Τεκμήριο
  35. Κάποιες εκ των 12 κατοικιών[2] έχουν αποπερατωθεί από τους ίδιους τους αγοραστές. Κάποιες[3] μάλιστα έχουν ήδη κατοικηθεί. Οι υπόλοιπες κατοικίες είναι ημιτελείς αφού η εταιρεία έπαυσε να λειτουργεί. Εκκρεμεί η συμπλήρωση εργασιών υποδομής που βρίσκονται ακόμα υπό εξέλιξη ενώ κάποιες σημαντικές εργασίες από πλευράς παροχής υπηρεσιών (ΑΗΚ, ΑΤΗΚ, Υδατοπρομήθεια) πρέπει να ολοκληρωθούν.
  36. Ο Εκκαθαριστής δέχεται ότι παρενέβη και ζήτησε από αγοραστές να παύσουν την εκτέλεση εργασιών[4].
  37. Οι αξιωματούχοι της Εταιρείας δεν ετοίμασαν έκθεση κατάστασης της περιουσίας της εταιρείας.
  38. Τον Απρίλιο 2014, ο Εκκαθαριστής, όπως ανέφερε κατά την αντεξέτασή του, παρέλαβε τις άδειες και τα σχέδια από τον Καθ' ου η Αίτηση
  39. Κάποιες διαφορές και διαφωνίες που υπάρχουν στα υπόλοιπα γεγονότα δεν κρίνω ότι έχουν σημασία είναι επουσιώδεις και αφορούν κατά κύριο λόγο προσωπικές αντιλήψεις των διαδίκων ως προς τα νομικά δικαιώματα και υποχρεώσεις τους. Θεωρώ ότι τα παραδεκτά γεγονότα που παρέθεσα αποτελούν επαρκές υπόβαθρο για να καταλήξω και στα ανάλογα νομικά συμπεράσματα. Νομική Πτυχή Εναρκτήριο Ένδικο Μέσο Ο συνήγορος του Εκκαθαριστή και του Καθ' ου η Αίτηση 2 εισηγήθηκε ότι το ορθό ένδικο μέσο είναι εναρκτήρια κλήση με βάση τη Δ.55 των θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας. Δεν είναι θέμα όμως απλής συμπερίληψης της εν λόγω διάταξης στη νομική βάση της αίτησης. Επειδή οι περί εταιρειών κανονισμοί δεν προβλέπουν τύπο αίτησης έπρεπε να εγερθεί διαδικασία σύμφωνα με τη Δ.
  40. Επίσης (προφανώς εννοεί διαζευκτικά) επειδή η παρούσα υπόθεση επεκτείνεται πέραν της απλής διάγνωσης των δικαιωμάτων του Αιτητή και υπάρχουν αμφισβητούμενα γεγονότα θα έπρεπε αυτά να καθοριστούν μόνο σε ακροαματική διαδικασία στα πλαίσια αγωγής. Σύμφωνα με το άρθρο 337

(1)του Περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 113: «Παραλήπτης ή διαχειριστής της περιουσίας εταιρείας που διορίζεται με βάση τις εξουσίες που περιέχονται σε οποιοδήποτε έγγραφο δύναται να υποβάλει αίτηση στο Δικαστήριο για οδηγίες σχετικά με οποιοδήποτε θέμα που εγείρεται αναφορικά με την εκτέλεση των καθηκόντων του, και σε οποιαδήποτε τέτοια αίτηση το Δικαστήριο δύναται να δώσει τέτοιες οδηγίες, ή δύναται να εκδώσει τέτοια διαταγή που να δηλώνει τα δικαιώματα προσώπων ενώπιον του Δικαστηρίου ή διαφορετικά, όπως το Δικαστήριο θεωρεί δίκαιο». Το εν λόγω άρθρο είναι πανομοιότυπο με το άρθρο 369
(1)του καταργηθέντος Αγγλικού Companies Act
  1. Η δυνατότητα του Παραλήπτη να αιτηθεί από το Δικαστήριο οδηγίες διατηρήθηκε και στο Insolvency Act 1986 άρθρο 35[5]. Ο κανονισμός 6 των Περί Εταιρειών Κανονισμών (Δ.Ν. Τόμος ΙΙ, σελ. 279) προνοεί τα ακόλουθα: «
  2. The following applications shall be made by summons:- ...... (w) Applications for directions by a receiver or manager under section 336
(1)[6] of the Law.» Σχετικοί επίσης είναι οι κανονισμοί 3 και 7 των Περί Εταιρειών Κανονισμών: «
  1. The Rules of Court for the time being in force relating to civil actions, and the general practice and procedure of the Courts of the Colony (or, in default of local provision, the practice and procedure observed by the Courts in England), shall apply as regards all proceedings in relation to applications to which these rules relate so far as may be practicable, except if and so far as the Law or these rules otherwise provide.
  2. A respondent to an originating summons issued pursuant to rule 6 of these rules shall not be required to enter an appearance except where such summons is issued pursuant to paragraph (n) or paragraph (p) of that Rule». Ο κανονισμός 6 (w) είναι οι ίδιος με το παλαιό Αγγλικό Order 53B, r.8 (q). Στο Annual Practice 1961 σελ. 1362 αναφέρονται τα ακόλουθα σε σχέση με τη διάταξη αυτή: «Para. (q).—Applications for directions by a receiver or manager under s. 369
(1)Generally.—Section 369
(1)enables a receiver or manager appointed out of Court to apply to the Court for directions in relation to any particular matter arising in connection with the performance of his functions, and on any such application the Court may give such directions, or may make such order declaring the rights of persons before the Court or otherwise, as the Court thinks just. Application must be made by the receiver of manager. The summons should seek directions on a particular question, and not merely ask for advice in general terms. Respondents.—The respondents should be such persons having the necessary interests as will enable the Court to determine the question involved. No Appearance is necessary. Evidence.—The affidavit in support should prove the appointment of the receiver or manager and set out the facts relating to the question in, relation to which, the directions of the Court are sought». Στο σύγγραμμα Palmer's Company Law Vol. 3, 1997, παρ. 14.149 αναφέρονται τα ακόλουθα: «A receiver so appointed may apply to the court for directions in respect of any matter arising in connection with the performance of his functions and on any such application the court may give such directions or make any such order declaring the rights of persons before the court or otherwise as the court thinks just. The company or a representative of the debenture holders and the trustees (if any) should be made respondents to such an application. The jurisdiction is a wide one and can be used for the purpose of resolving any difficulties which arise in the course of the receivership, including any disagreement about the performance by the appointing creditor of indemnities given to the receiver prior to his acceptance of appointment (Re Therm-a-Stοr Ltd [1997] B.C.C. 301)». Συνοψίζοντας τις πιο πάνω αναφορές, σε αιτήσεις που καταχωρούνται με βάση το άρθρο 337
(1)του Περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 113 ισχύουν τα ακόλουθα : · Παρέχεται η δυνατότητα σε Παραλήπτη/ Διαχειριστή να απευθυνθεί στο Δικαστήριο και να ζητήσει οδηγίες σε σχέση με οποιοδήποτε θέμα που εγείρεται σε σχέση με την διεκπεραίωση των καθηκόντων του. Το δικαστήριο δύναται να εκδώσει τέτοιες οδηγίες ή να εκδώσει οποιοδήποτε διάταγμα διαγνωστικό των δικαιωμάτων των προσώπων ενώπιον του ως κρίνει επιθυμητό και δίκαιο. · Με την αίτηση του ο Παραλήπτης/ Διαχειριστής πρέπει να ζητεί συγκεκριμένες οδηγίες και όχι να ζητεί συμβουλές γενικά. · Η εξουσία του Δικαστηρίου είναι ευρεία και μπορεί να ασκηθεί σε σχέση με οποιαδήποτε διαφορά προκύψει κατά την διάρκεια της διαχείρισης. · Η αίτηση είναι πρωτογενής και πρέπει να επιδίδεται σε οποιοδήποτε επηρεαζόμενο πρόσωπο ώστε το δικαστήριο να επιλύσει τα ενώπιον του ερωτήματα. · Δεν απαιτείται η καταχώριση σημειώματος εμφάνισης. · Η ένορκη δήλωση πρέπει να αποδεικνύει το διορισμό του Παραλήπτη/Διαχειριστή και να παραθέτει τα γεγονότα που σχετίζονται με το ερώτημα για το οποίο επιζητούνται οδηγίες. Στην εν λόγω Αγγλική Διάταξη, Order 53B, r. 8(q) σε αντίθεση με την Κυπριακή προβλέπεται συγκεκριμένος τύπος εναρκτήριας αίτησης. Σημειώνω ότι η αντίστοιχη αγγλική διάταξη της Δ.55 είναι το Order 54A με άλλο καθορισμένο τύπο. Η εν λόγω διάταξη δεν συσχετίζεται με το Order 53B. Όσον αφορά το σχετικό τύπο αίτησης που προβλέπει το Order 53B, βλ. Annual Practice 1961, Appendix L, Part IV, Form 3, σελ. 2475[7]. Δεν δέχομαι την εισήγηση του συνηγόρου του Εκκαθαριστή και Καθ' ου Αίτηση 2 για την εφαρμογής της Δ.55. Η Δ.55, Θ. 1[8] εφαρμόζεται μόνο στις περιπτώσεις τις οποίες προβλέπει, δηλαδή την έκδοση απόφασης του Δικαστηρίου, δηλωτικής των δικαιωμάτων των ενδιαφερόμενων μερών, για οποιοδήποτε ερώτημα εγείρεται αναφορικά με την ερμηνεία οποιουδήποτε εγγράφου μεταβίβασης, διαθήκης ή άλλης πράξης. Περαιτέρω προβλέπει την καταχώριση σημειώματος εμφάνισης (βλ. τύπους 50 και 51). Αφορά πολύ συγκεκριμένες διαδικασίες. Η απουσία συγκεκριμένου τύπου δεν επηρεάζει τη διαδικασία. Όπως τονίστηκε στην Τράπεζα Κύπρου Λτδ ν. Dynacon Ltd
(1998)1Δ ΑΑΔ 1978, που αφορούσε αίτηση απομάκρυνσης διαιτητή με βάσει τις πρόνοιες του Περί Διαιτησίας Νόμου, Κεφ. 4, αποφασίστηκε ότι παρέχεται η δυνατότητα προσαρμογής των τύπων που προβλέπει η Δ.48 σε εναρκτήρια αίτηση. Σημειώθηκε ότι οι πρόνοιες του Κεφ. 4 προνοούσαν για την καταχώριση «αίτησης» (άρθρο 14
(2)) και εφόσον δεν είχε εκδοθεί Διαδικαστικός Κανονισμός, ρυθμιστικός των διαβημάτων που μπορούσαν να ληφθούν βάσει του Νόμου, το Άρθρο 30 του Νόμου καθιστούσε, τηρουμένων των αναλογιών, τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας εφαρμοστέους για την υποβολή και εκδίκαση αιτημάτων, θεμελιωμένων στις πρόνοιες του. Στην προκειμένη περίπτωση αν και υπάρχει διαδικαστικός κανονισμός δεν προβλέπεται συγκεκριμένος τύπος εναρκτήριας αίτησης. Δεν βλέπω κανένα λόγο όμως, κατ' εφαρμογή του κανονισμού 3, γιατί η καταχώριση αίτησης με προσαρμογή του τύπου που προνοεί η Δ.48, να μην είναι δυνατή ή να καθιστά τη διαδικασία παράτυπη ή άκυρη. Ενόψει των αρχών που προανέφερα κρίνω ότι δεν υφίσταται οποιαδήποτε παρατυπία σε σχέση με τον τύπο της αίτησης που προωθήθηκε. Με προβλημάτισε επίσης η εισήγηση του συνήγορου του Εκκαθαριστή και Καθ' ου η Αίτηση 2 ότι θα έπρεπε να εγερθεί αγωγή ενόψει των αμφισβητούμενων γεγονότων. Όπως επισήμανα πιο πάνω, τα θέματα των οποίων επιζητείται η επίλυση είναι κυρίως νομικά αφού το πραγματικό υπόβαθρο είναι ουσιαστικά παραδεκτό. Κρίνω σκόπιμο όμως να κάνω μια σύντομη αναφορά για σκοπούς πληρότητας στην Αγγλική νομολογία επί του θέματος. Στην Re Therm-a-Stοr Ltd [1996] 1 W.L.R. 1338 η διαφορά αφορούσε αίτηση του Εκκαθαριστή με βάση το άρθρο 35 του Insolvency Act 1986 για αποζημίωση από τους παροχείς κάλυψης (indemnifiers) για τα έξοδα του. Ο πρωτόδικος δικαστής εξέδωσε διάταγμα αποζημίωσης. Η πρωτόδικη απόφαση επικυρώθηκε κατ' έφεση. Ένα από τα θέματα που είχαν εγερθεί πρωτόδικα και κατ' έφεση ήταν αν έπρεπε να είχε καταχωριστεί αγωγή αφού η διαφορά αφορούσε ενδεχόμενη απάτη και αφορούσε διαφορά της εταιρείας με τρίτο πρόσωπο. Το ακόλουθο απόσπασμα στη σελ. 1343 είναι σχετικό (Laddie J): 'Under this section, the receiver, the manager or those who have appointed them can apply for directions "in relation to any particular matter arising in connection with the performance of the functions of the receiver or manager." In my view this is drafted in wide terms and should be given a wide scope. The objective is to allow the receiver, manager or appointer easy access to the court to sort out any difficulty "in connection" with the performance of the receiver's or manager's duties. These words are wide enough to embrace any dispute concerning the receiver's or manager's remuneration. Difficulties in resolving such disputes are likely to have a direct bearing on the manner in which the receiver or manager functions. Furthermore, section 35 should be read as a whole. Subsection
(1)defines in wide terms the types of application which may be made to the court whereas subsection
(2)defines what orders can be made "on such an application." It follows that all those matters which can be the subject of an application under subsection
(1)can be the subject of directions or a declaration under subsection
(2)and vice versa. Since, as Mr. Marshall concedes, subsection
(2)empowers the court to make a declaration in relation to issues of remuneration, subsection
(1)allows an application in relation to that issue to be brought before the court'. Και στη σελ. 1344 - 1345: 'If, as in this case, there exists both a dispute as to the effect of the contract of indemnity and a need for directions under section 35, it frequently will be proper to bring them before the court at the same time rather than have two separate proceedings. In that case, even if the contract dispute would normally be commenced by writ and the section 35 application would normally be brought by originating application, an objection to both being raised on the same application appears to me to be without purpose. I can discern no disadvantage in adopting this course. It would make even less sense to force the receivers, or in a suitable case the indemnifiers, to seek a declaration from the Companies Court under section 35
(2), as Mr. Marshall conceded was permissible, and then to return in effect to the same court under a different form of process to give the declaration teeth. .... It follows that in my view, even if the receivers' application for an order in relation to the contract of indemnity falls outside the scope of section 35, I would hold that there is no defect of substance which should deflect the court from hearing all of the issues at the same time, even if they were all brought before the court in the same originating application'. Στηριζόμενος στις πιο πάνω αναφορές, κρίνω ότι τα θέματα που εγείρονται δεν εκφεύγουν των πλαισίων μια αίτησης. Αντίθετα είναι ορθότερη η επίλυση όλων των ζητημάτων, αμφισβητούμενων και μη, μαζί για να αποφεύγεται πολλαπλότητα στις διαδικασίες. Η ένσταση του συνηγόρου του Εκκαθαριστή και Καθ' ου η Αίτηση 2 επί αυτού του σημείου είναι συνεπώς αβάσιμη. Εξουσίες Εκκαθαριστή - Παραλήπτη/ Διαχειριστή Όπου εταιρεία που βρίσκεται υπό διαχείριση τίθεται υπό εκκαθάριση ισχύουν τα ακόλουθα: 1. Το διάταγμα εκκαθάρισης δεν επηρεάζει τον διορισμό του Παραλήπτη/ Διαχειριστή (βλ. The Law Relating to Receivers, Managers and Administrators, Hubert Picarda QC, 4th ed, 2006, σελ. 265[9] με αναφορά στην Re Henry Pound, Son & Hutchins
(1889)42 Ch D 402). 2. Ο κάτοχος ομολόγου επιβάρυνσης δύναται να προβεί σε διορισμό Παραλήπτη/ Διαχειριστή έστω και αν θα προκληθεί ζημιά στους μη εξασφαλισμένους πιστωτές ή αν θα έχει τα ίδια καθήκοντα με τον εκκαθαριστή (βλ. Re Potter Oils Ltd No. 2 [1986] 1 All ER 890,
(1985)1 B.C.C. 99593).
  1. Το δικαίωμα διορισμού Παραλήπτη/ Διαχειριστή είναι απόλυτο. Οι κάτοχοι του ομολόγου ως εξασφαλισμένοι πιστωτές τίθενται εκτός της εκκαθάρισης. Η ανεξάρτητη ρευστοποίηση της εξασφάλισης εκ των πραγμάτων έχει ως αποτέλεσμα την απομάκρυνση, σε κάποιο βαθμό, της εκκαθάρισης από τον έλεγχο του Δικαστηρίου (βλ. The Law Relating to Receivers, Managers and Administrators, ανωτέρω, σελ. 266[10]).
  2. Όπου το ομόλογο προνοεί ότι ο Παραλήπτης/ Διαχειριστής θα είναι αντιπρόσωπος της εταιρείας η έκδοση διατάγματος υποχρεωτικής εκκαθάρισης ή οικειοθελής εκκαθάριση τερματίζει αυτόματα την αντιπροσωπεία. Κάποιες εξουσίες όμως παραμένουν. Μπορεί να συνεχίσει τις δραστηριότητες της εταιρείας όχι όμως για να δημιουργήσει νέες υποχρεώσεις στην εταιρεία. Διατηρεί το δικαίωμα κατοχής και ελέγχου της περιουσίας που καλύπτεται από το ομόλογο. Δύναται να συλλέξει και να ρευστοποιήσει όλη την περιουσία της εταιρείας (εμπράγματη και κινητή) που καλύπτεται από το ομόλογο (βλ. The Law Relating to Receivers, Managers and Administrators, ανωτέρω, σελ. 283[11] με αναφορά στην Gough's Garages Ltd v. Pugsley [1930] KB 615 και στην Re Henry Pound, Son & Hutchins, ανωτέρω).
  3. Ο Παραλήπτης/ Διαχειριστής διατηρεί την εξουσία συνέχισης δικαστικών διαδικασιών επ' ονόματι της εταιρείας (βλ. Gough's Garages Ltd v. Pugsley (Greer LJ σελ. 621), ανωτέρω).
  4. Ο Παραλήπτης/ Διαχειριστής διατηρεί την εξουσία πώλησης ή μεταβίβασης ακινήτων επ' ονόματι της εταιρείας και της υπογραφής όλων των αναγκαίων εγγράφων για μια τέτοια πράξη (βλ. Sowman v. David Samuel Trust Ltd (in liquidation) [1978] 1 WLR 22 και Barrows v Chief Land Registrar (1977, Times, 20 October).
  5. Ο Παραλήπτης/ Διαχειριστής διατηρεί την εξουσία να κατέχει όλα τα έγγραφα που είναι αποδεικνύουν τον τίτλο των κατόχων των ομολόγων επιβάρυνσης. Αν τα έγγραφα αυτά έχουν περιέλθει στην κατοχή του εκκαθαριστή μπορούν να ανακτηθούν (βλ. The Law Relating to Receivers, Managers and Administrators, ανωτέρω, σελ. 286[12]). Κυμαινόμενη επιβάρυνση Στην προκειμένη περίπτωση είναι αποδεκτό ότι το Τεκμήριο 1 αποτελεί κυμαινόμενη επιβάρυνση (floating charge). Στο σύγγραμμα Halsbury's Laws of England, 5th edition Vol. 15, 2009, σελ. 552 η κυμαινόμενη επιβάρυνση ερμηνεύεται ως ακολούθως: '
  6. Meaning of 'fixed charge' and 'floating charge'. The terms 'floating charge and 'floating security' mean a charge or security which is not to be put into immediate operation, but is to float over a company's assets so that the company is allowed to carry on its business. While a specific (or 'fixed') charge is one which without more fastens on ascertained and definite property or property capable of being ascertained and defined, a floating charge moves with the property which is intended to affect until some event occurs or some act is done which causes it to settle and fasten on the subject of the charge within its reach and grasp. The essence of a floating charge is that it is a charge, not on any particular asset, but on a fluctuating body of assets which remain under the management and control of the charger; and the charger has the ability to dispose of and deal with the charged asset and, if necessary, to remove it from the security without first requiring the permission or consent of the chargee; the essence of a fixed charge is that the charge is on a particular asset or class of assets which the chargor cannot deal with free from the charge without the consent of the chargee'. και στη σελ. 556: '
  7. Effect of floating charge. A floating security being only a charge on the assets for the time being, the company may in the ordinary course of its business, unless otherwise agreed and until the security becomes fixed, sell, mortgage, or otherwise deal with any of its assets, just as if the floating charge had not been created. It follows that, if the company enters into a specifically enforceable agreement to sell land, the subsequent crystallisation of the charge will not afford a defence to a claim by a purchaser for specific performance of that agreement. Όταν αποκρυσταλλωθεί καθίσταται επιβάρυνση επί όλων των περιουσιακών στοιχείων της εταιρείας. Δίδει στον κάτοχο της προτεραιότητα έναντι μη εξασφαλισμένων πιστωτών ή μεταγενέστερων επιβαρύνσεων (βλ. Halsbury's Laws of England, 5th edition Vol. 15, 2009, σελ. 560 [13]). Συμπεράσματα Η έκταση των δικαιωμάτων και αρμοδιοτήτων του Εκκαθαριστή και του Αιτητή (Παραλήπτη) αντίστοιχα Ο συνήγορος του Εκκαθαριστή και Καθ' ου η Αίτηση 2 με αναφορά στην Αγγλική Απόφαση Re Potter Oils Ltd No. 2, ανωτέρω, εισηγήθηκε ότι ο Παραλήπτης/ Διαχειριστής έχει δικαίωμα να διαχειρίζεται την περιουσία στην έκταση που επιτρέπει το ομόλογο. Τόνισε ότι δεν υπέχει υποχρέωση να ενεργήσει με γνώμονα το καλύτερο συμφέρον της εταιρείας και των πιστωτών της αφού το καθήκον επιμέλειάς του είναι προς τους πιστωτές που τον διόρισαν. Η περιουσία υπερβαίνει το ποσό των €4,000,000 ενώ το ομόλογο αφορά οφειλή ύψους Λ.Κ. 50,
  8. Ο Παραλήπτης/ Διαχειριστής επιχειρεί να εκτοπίσει τον Εκκαθαριστή. Δεν συμφωνώ με την προσέγγιση του. Με βάση τις αρχές που παρέθεσα είναι ξεκάθαρο ότι ο Παραλήπτης/ Διαχειριστής δικαιούται την κατοχή ολόκληρης της περιουσίας που δεν υπόκειται σε προγενέστερες επιβαρύνσεις. Αυτό εξυπακούει και την δυνατότητα διαχείρισής της. Αυτό που δεν δικαιούται να κάνει είναι να συνεχίσει να διαχειρίζεται την Εταιρεία και την περιουσία της αφού ικανοποιηθούν οι πιστωτές δυνάμει του ομολόγου, αυτοί που τον διόρισαν δηλαδή. Η ένσταση του επί του αιτητικού Γ είναι ανεδαφική. Το ίδιο ισχύει και για τις διαφοροποιήσεις που επιζητεί επί των Αιτητικών Δ και Στ. Επισημαίνω ότι ο Εκκαθαριστής δύναται να υποχρεώσει τον Παραλήπτη/ Διαχειριστή να εκτελέσει τα απορρέοντα εκ του νόμου καθήκοντα του και να ετοιμάσει ορθό λογαριασμό εισπράξεων και πληρωμών (βλ. The Law Relating to Receivers, Managers and Administrators, ανωτέρω, σελ. 287[14] με αναφορά στο s. 41 του Insolvency Act
  9. Η εν λόγω πρόνοια είναι πανομοιότυπη με το άρθρο 343 του Κεφ. 113[15]). Κατάληξη Εκδίδεται Απόφαση ως τα Αιτητικά Β- Ζ της Αίτησης. Ό χρόνος συμμόρφωσης όσον αφορά τα αιτητικά Β και Γ καθορίζεται σε 40 μέρες από την επίδοση. Τα έξοδα, όπως αυτά θα υπολογιστούν και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο επιδικάζονται υπέρ του Αιτητή και εναντίον του Εκκαθαριστή και Καθ' ου η Αίτηση
  10. (Υπ.) .............. Ν. Γεωργιάδης, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής Subject: Civil/Other actions/Final/Company Law/ Receiver and Liquidator Αναφορά: Αστικά/Τελικές/Εταιρικό Δίκαιο/ Παραλήπτης και Εκκαθαριστής [1] Ο Αιτητής με τη συμπληρωματική ένορκη δήλωσή του ανακάλεσε την αρχική δήλωσή του ότι η εξασφάλιση ήταν για απεριόριστο ποσό. [2] Σύμφωνα με τον Αιτητή 5, ο Εκκαθαριστής δεν προσδιορίζει, είναι όμως άνευ σημασίας. [3] Σύμφωνα με τον Αιτητή 3, ο Εκκαθαριστής δεν προσδιορίζει, είναι όμως άνευ σημασίας. [4] Διίστανται οι λόγοι, όμως διαφαίνεται από τη μαρτυρία του Εκκαθαριστή ότι θεωρεί ότι οι έκδοση τίτλων για τις οικίες είναι αρμοδιότητά του. [5] "Insolvency Act 1986 section 35:
(1)A receiver or manager of the property of a company appointed under powers contained in an instrument, or the persons by whom or on whose behalf a receiver or manager has been so appointed, may apply to the court for directions in relation to any particular matter arising in connection with the performance of the functions of the receiver or manager.
(2)On such an application, the court may give such directions, or may make such order declaring the rights of persons before the court or otherwise, as it thinks just." [6] Ακολούθως με την επανέκδοση του Περί Εταιρειών Νόμου το 1959 το άρθρο αναριθμήθηκε σε Άρθρο 337
(1). [7] No. 3. General Form of Summons under O. 53Β, r. 6 or r. 8, except pars. (
  1. g)and (
  2. h)[Title as in Form No. 1] Let the W. F. Co., Ltd., whose registered office is situate at , in the county of , [or where the summons is not to be served on any person " all parties concerned "] attend at the chambers of the Registrar, Bankruptcy Buildings, Carey Street, London, at the time specified in the margin hereof on the hearing of an application on the part of [Α.Β.] [address and description], a member of the said company [or as may be] pursuant to s. of the said Act that [state relief claimed (a)] or for such other relief as to the Court may seem fit. This application is made under O. 53Β, r. of the Rules of the Supreme Court. Dated the day of ,19 . This summons was taken out by C.D., of etc., agent for E.F., of etc., solicitor for the applicant. Note.—It will not be necessary for you to enter an appearance in the Central Office, but if you do not attend either in person or by your solicitor at the time and place above mentioned, such order will be made and proceedings taken as the Judge may think just and expedient. [8] Δ.55, Θ.1: 'Any person claiming to be interested under a deed, will, or other written instrument, may apply to the Court by originating summons (Forms 50 and 51) for the determination of any question of construction arising under the instrument, and for a declaration of the rights of the persons interested'. [9] 'A supervening liquidation will not affect the right of appointment' [10] 'In other respects the right to appoint a receiver is virtually absolute: the debenture holders as secured creditors stand outside the liquidation. Their independent realisation of their security necessarily results in withdrawing the winding up to some extent from the court's control'. [11] 'While a compulsory winding-up order or the commencement of a voluntary winding up brings about a cesser of the agency of the receiver and manager, some of his powers survive the death of his agency. He may continue to carry on the company's business, though not so as to impose fresh liabilities on the com­pany. He is of course entitled to take possession of the assets comprised in the debenture; and so that power, remains. And he may continue to get in and realise all the company's assets both real and personal comprised in the deben­ture.' [12] 'Another power which remains undisturbed by the event of liquidation is the right of the receiver and manager to retain all documents needed to evidence the title of the debenture holders. If these documents have found their way into the hands of a liquidator they can be recovered. That is clearly established in the case of court appointments and would appear to apply equally to private' appointments'. [13] 'Effect of floating charge becoming fixed. When a floating security upon all the property or assets of the company becomes fixed, it constitutes a charge upon all the property or assets then belonging to the company. It has priority over any subsequent equitable charges and over unsecured creditors'. [14] ' Lastly, in connection with duties of a receiver and manager the liquidator can compel the receiver and manager to perform his statutory duties to render and verify proper accounts of his receipts and payments and to pay over to the liquidator the 'amount properly payable to him''. [15] 343.-
(1)Αν οποιοσδήποτε παραλήπτης ή διαχειριστής περιουσίας εταιρείας- (α) παραλείψει να καταχωρήσει, παραδώσει, ή ετοιμάσει οποιαδήποτε έκθεση, λογαριασμό ή άλλο έγγραφο, ή να δώσει οποιαδήποτε ειδοποίηση που ο παραλήπτης ή ο διαχειριστής υποχρεώνεται από το νόμο να καταχωρήσει, παραδώσει, ετοιμάσει ή επιδώσει, παραλείπει να αποκαταστήσει την παράλειψη μέσα σε δεκατέσσερις ημέρες μετά την επίδοση ειδοποίησης σε αυτόν με την οποία του ζητείται να πράξει με τον τρόπο αυτό· ή (β) διοριστεί με βάση τις εξουσίες που περιέχονται σε οποιοδήποτε έγγραφο, αφού του ζητηθεί σε οποιοδήποτε χρόνο από τον εκκαθαριστή της εταιρείας να πράξει με τον τρόπο αυτό, παραλείπει να υποβάλει κατάλληλους λογαριασμούς των εισπράξεων και πληρωμών του και τους δικαιολογήσει με αποδείξεις και πληρώσει στον εκκαθαριστή το ποσό που είναι πληρωτέο κατάλληλα σε αυτόν, το Δικαστήριο δύναται, μετά από αίτηση που γίνεται για το σκοπό αυτό, να εκδώσει διάταγμα που να διατάσσει τον παραλήπτη ή διαχειριστή, ανάλογα με την περίπτωση, να επανορθώσει την παράλειψη μέσα στο χρόνο που ορίζεται στο διάταγμα.
(2)Στην περίπτωση τέτοιας παράλειψης που αναφέρεται στην παράγραφο (α) του εδαφίου
(1), αίτηση για τους σκοπούς του άρθρου αυτού δύναται να γίνει από οποιοδήποτε μέλος ή πιστωτή της εταιρείας ή από τον έφορο εταιρειών, και στην περίπτωση τέτοιας παράλειψης όπως αναφέρεται στην παράγραφο (β) εκείνου του εδαφίου, η αίτηση πρέπει να γίνει από τον εκκαθαριστή, και σε κάθε περίπτωση το διάταγμα δύναται να διατάσσει ότι όλα τα έξοδα και τα συναφή της αίτησης θα καταβληθούν από τον παραλήπτη ή διαχειριστή, ανάλογα με την περίπτωση.
(3)Καμιά διάταξη στο άρθρο αυτό δεν θεωρείται ότι επηρεάζει την εφαρμογή οποιουδήποτε νόμου που επιβάλλει ποινές στους παραλήπτες σχετικά με οποιαδήποτε παράλειψη όπως αναφέρεται στο εδάφιο
(1). cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.