MENOS ADVERTISING AND DESIGN STUDIOS LTD ν. ΣΥΓΚΡΟΤΗΜΑΤΟΣ ΚΑΝΙΚΑ ΑΛΕΞΑΝΤΕΡ ΜΠΛΟΚ 1 ΚΑΙ 2, Αρ. Αγωγής: 3588/2014, 6/10/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2014:A347 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Κ. Σατολιά, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 3588/2014 Μεταξύ: MENOS ADVERTISING AND DESIGN STUDIOS LTD, εκ Λεμεσού Εναγόντων -και- ΣΥΓΚΡΟΤΗΜΑΤΟΣ ΚΑΝΙΚΑ ΑΛΕΞΑΝΤΕΡ ΜΠΛΟΚ 1 ΚΑΙ 2, εκ Λεμεσού Εναγομένων ................... Αίτηση ημερομηνίας 22.8.2014 06.10.2014 Για Ενάγοντες-Αιτητές: κ. Χάρης Λαφαζάνης Για Εναγόμενους-Καθ΄ων η αίτηση: κ. Αλέξανδρος Σαουρής Ενδιάμεση Απόφαση Με την αγωγή τους, η οποία καταχωρήθηκε στις 22.08.2014 σε γενικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα (O.2 r.1) οι Ενάγοντες αξιώνουν εναντίον των Εναγομένων: «Α. Αποζημιώσεις και/ή συμβολικές αποζημιώσεις για οχληρία και/ή παράνομη επέμβαση και/ή στέρηση της απόλαυσης και/ή χρήσης και/ή εκμετάλλευσης της ιδιοκτησίας των υποστατικών τους υπ. Αρ. 3,6,7 και 8 3, (38Ζ), 6,(38Γ) 7(38Β) και 8(38Α) και νυν 38Α και 38Ζ στο ΣΥΓΚΡΟΤΗΜΑ ΚΑΝΙΚΑ ΑΛΕΞΑΝΤΕΡ στην οδό Καραϊσκάκη 38 στη Λεμεσό από τους Εναγομένους και/ή αντιπροσώπους και/ή υπαλλήλους και/ή υπηρέτες τους και/ή άλλως πως σχετικώς, οι οποίοι άνευ ευλόγου αιτίας έφραξαν και/ή εμπλόκαραν και/ή οξυγονοκόλλησαν την καγκελλόπορτα η οποία αποτελεί την μοναδική πρόσβαση και/ή είσοδο και/ή έξοδο των Εναγόντων προς τους ανωτέρω χώρους εργασίας τους, εμποδίζοντας και/ή παρακωλύοντας αυτούς, στην εργασία και/ή επιτήδευμα τους και προκαλώντας σε αυτούς απώλειες, και/ή βλάβες και/ή δαπάνες και/ή έξοδα και/ή ταλαιπωρία και/ή παρακώλυση στην εργασία τους καθώς και στην άνετη και/ή εύλογη προσωπική και επαγγελματική απόλαυση της ιδιοκτησίας τους. Β. Διάταγμα του Δικαστηρίου, το οποίο να διατάσσει και/ή υποχρεώνει τους Εναγόμενους να άρουν στο παρόν τις εν λόγω παράνομες συμπεριφορές τους και/ή να παρεμποδίζονται από του να τις επαναλάβουν στο μέλλον. Γ. Νόμιμους Τόκους. Δ. Εξοδα, πλέον έξοδα επιδόσεως. Ε. Οιανδήποτε άλλη θεραπεία ήθελε θεωρηθεί πρέπουσα, δικαία και ορθή υπό του εκδικάζοντος δικαστηρίου.». Η αίτηση Με την επίδικη αίτηση, που αρχικά καταχωρήθηκε ως μονομερής, αλλά το Δικαστήριο διέταξε την επίδοσή της, οι Ενάγοντες-Αιτητές (στο εξής θα αποκαλούνται «οι Αιτητές») επιδιώκουν την έκδοση των ακόλουθων παρεμπίπτοντων απαγορευτικών και προστακτικών διαταγμάτων: «A. Διάταγμα το οποίο να διατάσσει τους Εναγόμενους-Καθ΄ων η αίτηση και/η τους υπαλλήλους και/ή υπηρέτες και/ή αντιπροσώπους και/ή οιουσδήποτε άλλους ενεργούντες διά αυτούς, ομού και/ή αλληλέγγυα και/ή κεχωρισμένα, όπως αποσυγκολλήσουν και/ή διανοίξουν την καγκελόπορτα της πολυκατοικίας και/ή του κοινόκτητου ΣΥΓΚΡΟΤΗΜΑΤΟΣ ΚΑΝΙΚΑ ΑΛΕΞΑΝΤΕΡ ΒLOCK 1 ΚΑΙ 2 στην οδό Καραϊσκάκη 38 στη Λεμεσό, την οποία έφραξαν κακόπιστα και ή κακόβουλα και/ή εκδικητικά και η οποία αποτελεί την μόνη διελεύσιμη οδό στα υποστατικά των Αιτητών και επιτρέψουν την ελεύθερη και απρόσκοπτη διακίνηση και/ή διέλευση τόσο των τελευταίων προσωπικά όσο και των οχημάτων με τα οποία εξυπηρετούνται τα επαγγελματικά τους υποστατικά και/ή η εργασία τους στα τρία καταστήματα τους υπ΄αρ. Αρ.3, (38Ζ), 6, (38Γ), 7 (38Β) και 8(38Α) και νυν 38Α και 38Ζ επί του ανωτέρω συγκροτήματος μέχρι τελικής εκδικάσεως της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αγωγής και/ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του σεβαστού Δικαστηρίου. Β. Άνευ βλάβης και/ή σωρευτικά και/ή διαζευκτικά προς τα ανωτέρω υπό Α, Διάταγμα το οποίο να διατάσσει και/ή να υποχρεώνει τους Εναγόμενους-Καθ' ων η Αίτηση όπως άρουν την εν λόγω παράνομη συμπεριφορά τους έναντι των Αιτητών στο παρόν και στο μέλλον και/ή μέχρι τελικής εκδικάσεως της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής και/ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του σεβαστού Δικαστηρίου. Γ. Οποιανδήποτε άλλη θεραπεία και/ή διαταγή το Δικαστήριο ήθελε θεωρήσει ορθή και δίκαιη υπό τις περιστάσεις, μέχρι τελικής εκδικάσεως και αποπερατώσεως της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής και/ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του σεβαστού Δικαστηρίου. Δ. Νόμιμους τόκους». Η αίτηση βασίζεται στα άρθρα 4, 5, 7 και 9 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ.6, τα άρθρα 29, 32, 41 και 42 του Περί Δικαστηρίων Νόμου Ν.14/60, στα Άρθρα 43 και 46 του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου Κεφ,148, επί των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας Δ.39, Δ.48 ΘΘ. 1,2, 3, 7, 8 και 9, επί των Γενικών Αρχών του Νόμου, των Κανόνων της Επιείκειας, της Πρακτικής, της Συμφύτου Εξουσίας των Δικαστηρίων και στο ΚΕΦ.224 Μέρος 11Α άρθρα 38 Β(β), 38Στ. 38Η(i)(α) και 38Θ, 38Θ(δ) και 38 Ι και υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του Ανδρέα Ευαγγέλου, ο οποίος αναφέρει τα ακόλουθα: "
- Είμαι ένας εκ των Διευθυντών των Εναγόντων (Τεκμήριο 1)στην με τον ως άνω αριθμό και τίτλο αίτηση, γνωρίζω προσωπικά τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης εκτός εκεί και όπου ρητά αναφέρω την πληροφοριοδότηση μου από τρίτες πηγές και είμαι δεόντως εξουσιοδοτημένος από τους Ενάγοντες ή και την δεύτερη διευθύντρια Εύη Ευαγγέλου, να προβώ στη παρούσα ένορκη δήλωση.
- Είμαστε ιδιοκτήτες των καταστημάτων υπ. Αρ.3, (38Ζ), 6, (38Γ), 7(38Β) και 8(38Α) και νυν 38Α και 38Ζ τα οποία ευρίσκονται στο κτηριακό ΣΥΓΚΡΟΤΗΜΑ ΚΑΝΙΚΑ ΑΛΕΞΑΝΤΕΡ BLOCK 1 στην οδό Καραϊσκάκη 38 στη Λεμεσό, ως αυτά φαίνονται επί των επισυνημμένων αρχιτεκτονικών σχεδίων (Τεκμήριο 2) και των νέων τίτλων στα οποία ασχολούμαστε με λιθογραφικές και τυπογραφικές εργασίες.
- Το κατάστημα 3(38Ζ επί του σχεδίου) το οποίο βρίσκεται παράλληλο με την οδό Καραϊσκάκη αποτελεί το γραφείο μου ενώ τα καταστήματα 6, (38Γ), 7(38Β) και 8(38Α) ευρίσκονται επί της αριστερής πλευράς και στο βάθος του κοινόχρηστου χώρου, ο οποίος σημειούται με κίτρινο χρώμα στο σχέδιο και με τον οποίο συνορεύουν.
- Τα τρία αυτά καταστήματα αποτελούν τα εργαστήρια μου, στα οποία ευρίσκονται και οι μηχανές εκτύπωσης χαρτιού, καθώς και η αποθήκη των υλικών από την οποία προμηθεύομαι το χαρτί για την εργασία μου, χώροι στους οποίους γίνεται ουσιαστικά η παραγωγή των εργασιών μου, η παρασκευή και συσκευασία των προϊόντων μου, η παράδοση στα αυτοκίνητα της εταιρείας για διάθεση τους σε αγοραστές και ταυτόχρονα το σκαρτάρισμα των υπολειμμάτων χαρτιού το οποίο επίσης φορτώνεται σε αυτοκίνητο και διατίθενται για σκοπούς ανακύκλωσης.
- Επί της οδού Καραϊσκάκη από την οποία περίπου ξεκινά ο κοινόχρηστος χώρος του εν λόγω ΣΥΓΚΡΟΤΗΜΑΤΟΣ και μετά το πεζοδρόμιο της εν λόγω οδού, ευρίσκεται μία καγκελόπορτα η οποία τοποθετήθηκε από τους Εναγόμενους αυθαίρετα, το μήκος της οποίας καλύπτει την είσοδο στον εν λόγω χώρο (Τεκμήριο 4) και η οποία ήτο ανέκαθεν ανοικτή αφού ήταν δεδομένο ότι χωρίς αυτή δεν θα μπορούσαμε ούτε εμείς αλλά ούτε και συναφείς επιχειρήσεις οι οποίες ευρίσκονται απέναντι περίπου από τα καταστήματα μου 6, 7 και 8 και εντός του κοινόχρηστου χώρου, να δουλέψουν.
- Θα πρέπει να τονιστεί ακόμα, ότι η εν λόγω καγκελόπορτα είναι η μοναδική είσοδος προς το ΜΠΛΟΚ 1 αλλά και του ΜΠΛΟΚ 2 το οποίο ευρίσκεται απέναντι, κατά τρόπο ώστε σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης σεισμού, πυρκαγιάς ή ιατρικού περιστατικού και/ή άλλως, να καθίσταται απαραίτητη η άμεση και ανά πάσα στιγμή χρησιμοποίηση της και συνεπώς η ανά πάσα στιγμή διέλευση και/ή προσπέλαση της, από τυχόν πυροσβεστικά οχήματα και/ή οχήματα αστυνομίας και/ή ασθενοφόρων και/ή άλλως.
- Επανειλημμένα οι Εναγόμενοι μου δημιουργούσαν προβλήματα σε ότι αφορά την είσοδο των αυτοκινήτων της εταιρείας στα καταστήματα μου 6, 7 και 8, αναφέροντας μου ότι ο χώρος στον οποίο εισέρχονται και εξέρχονται περιστασιακά τα οχήματα της εταιρείας μου είναι κοινόκτητος και δεν επιτρέπεται να μπαίνουν, παραλείποντας όμως να εννοήσουν ότι είμαι και εγώ ιδιοκτήτης τεσσάρων μάλιστα καταστημάτων και άρα δικαιούχος των κοινόχρηστων χώρων της πολυκατοικίας, ότι γνώριζαν εξ αρχής ότι τα αγόραζα για να κάνω την συγκεκριμένη δραστηριότητα, ότι χωρίς την βοήθεια των οχημάτων της εταιρείας μου δεν μπορώ να δουλέψω και κυρίως ότι τα καταστήματα μου καλύπτουν το μεγαλύτερο μέρος του ισογείου του ΜΠΛΟΚ 1 και την μισή περίπου αριστερή επί των σχεδίων, πλευρά του κοινόκτητου περάσματος (καταστήματα 6, 7 και 8) απ' όπου γίνεται όλη η γραμμή παραγωγής της επιχείρησης μου.
- Ως αποκορύφωμα της απαράδεκτης συμπεριφοράς των Εναγομένων και ενώ ευρισκόμουν σε διακοπές μέχρι προχθές Τετάρτη 20 Αυγούστου 2014, επιστρέφοντας στις εργασίες μας κατά την ως άνω ημερομηνία, οι Εναγόμενοι και/ή οι υπαλλήλοι και/ή υπηρέτες και/ή αντιπροσώποι και/ή οιοιδήποτε άλλοι ενεργούντες διά αυτούς, ομού και/ή αλληλέγγυα και/ή κεχωρισμένα, έφραξαν και/ή μπλόκαραν και/ή ηλεκτροκόλλησαν την καγκελόπορτα η οποία αποτελεί την μοναδική πρόσβαση μας επί των καταστημάτων μας 6, 7 και 8 παραλύοντας ετσιθελικά και/ή ύπουλα τις εμπορικές μου δραστηριότητες, τις διάφορες παραγγελίες οι οποίες πρέπει να ετοιμαστούν και να παραδοθούν στον χρόνο τους και ουσιαστικά την επιβίωση εμού και της οικογένειας μου και επτά υπαλλήλων μου και καταστρέφοντας αυθαίρετα την επαγγελματική μου αξιοπιστία, τη φήμη και τον κύκλο των εργασιών μου και του πελατολογίου μου.
- Η πιο πάνω ενέργεια των Εναγομένων είναι σίγουρο ότι όσο διαρκεί, θα μου κοστίζει αχρησιμοποίητα αλλά ήδη παραγγελμένα υλικά για ολοκλήρωση νέων δουλειών, αδίκως ξοδευμένα χρήματα μου, απώλεια πελατών, απώλεια της επαγγελματικής μου αξιοπιστίας και φήμης και ουσιαστικά οικονομικής και κοινωνικής καταστροφής, τόσο εμού και της οικογένειας μου όσο και των υπαλλήλων και των οικογενειών τους.
- Στη βάση όλων των ανωτέρω αλλά και της κρισιμότητας της ανωτέρω περιγραφόμενης επείγουσας περίπτωση μας, ως μας συμβουλεύει και ο δικηγόρος μας, είναι επάναγκες να αντιμετωπιστεί η ανωτέρω κατάσταση στη βάση των όσων προβλέπει ο οικείος για δραστικά διατάγματος νόμος, στη βάση των προσωρινών διαταγμάτων τα οποία ευσεβάστως αιτούμαστε με τη παρούσα και των οποίων τις προϋποθέσεις, ως περιγράφουμε ανωτέρω, υπερκαλύπτουμε.
- Από τα ως άνω και ως με συμβουλεύει και ο δικηγόρος μας, υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση, υπάρχει ορατή προοπτική και/ή πιθανότητα να δικαιούμαστε σε θεραπεία και σίγουρα όσο περνά ο χρόνος, οι εργασίες της επιχείρησης μου, οι παραγγελίες, τα χρονοδιαγράμματα παράδοσης και/ή αναμενόμενη ανταπόκριση μου προς τις επαγγελματικές μου υποχρεώσεις προς τους πελάτες αλλά και αυτές προς τους υπαλλήλους και τις οικογένειες τους και γενικότερα οι επαγγελματικές μου δραστηριότητες, απαιτούν κατεπείγονται και δικαιολογούν πλήρως την έκδοση των αιτουμένων διαταγμάτων, αφού στη βάση των ανωτέρω και εάν παρ'ελπίδα δεν εκδοθούν αυτά, σίγουρα ο χρόνος ο οποίος θα διαρρεύσει μέχρι την εκδίκαση της υπόθεσης μου, θα είναι απόλυτα καταστροφικός για μένα, αφού θα είναι αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε οιονδήποτε μεταγενέστερο της παρούσας χρονικής στιγμής στάδιο». Η ένσταση Οι Εναγόμενοι-Καθ' ων η αίτηση (στο εξής θα αποκαλούνται «οι Καθ' ων η Αίτηση), με γραπτή ένσταση αντικρούουν την αίτηση για τους ακόλουθους λόγους: «(α)Δεν συντρέχει καμιά από τις προϋποθέσεις που θέτει ο νόμος για την έκδοση συντηρητικού διατάγματος, δεν υπάρχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας, ούτε αποκαλύπτεται αγώγιμο δικαίωμα των Εναγόντων-Αιτητών και οι Ενάγοντες-Αιτητές δεν παρουσιάζουν στοιχεία ανεπανόρθωτης ζημιάς. (β) Δεν νομιμοποιούνται οι Ενάγοντες-Αιτητές να εγείρουν την παρούσα αγωγή και ν΄απαιτούν όσα αναφέρονται στην Έκθεση Απαίτησης. (γ) Δεν τεκμηριώνεται ούτε στοιχειοθετείται το κατεπείγον της υπόθεσης που παρουσιάζουν οι Ενάγοντες-Αιτητές. (δ) Οι Ενάγοντες-Αιτητές έχουν αποκρύψει και/ή δεν έχουν αποκαλύψει ουσιώδη γεγονότα για την παρούσα υπόθεση όπως είχαν υποχρέωση, με αποτέλεσμα να μην έχει το Δικαστήριο ενώπιον του τα πραγματικά γεγονότα της παρούσας υπόθεσης. (ε) Οι Ενάγοντες-Αιτητές καταχρηστικά και/ή αυθαίρετα αιτούνται τη δέσμευση και/ή παγοποίηση περιουσιακών στοιχείων πολλαπλάσιων από την οποιαδήποτε ισχυριζόμενη απαίτηση τους. Οπότε τυχόν έκδοση των αιτουμένων διαταγμάτων θα καθιστά άσκοπη την εξέταση της ουσίας της υπόθεσης, καθ' ότι θα ικανοποιηθεί ουσιαστικά η αιτούμενη θεραπεία προκαταβολικά. (στ)Οι Εναγόμενοι-Καθ' ων η αίτηση είναι εγγεγραμμένοι ιδιοκτήτες μεγάλης ακίνητης ιδιοκτησίας μεγάλης αξίας και είναι αξιόχρεα εταιρεία.». Η ένσταση των Εναγομένων-Καθ' ων η αίτηση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του Γαβριήλ Γρουτίδη, στην οποία αναφέρει τα εξής: «
- Είμαι εκλεγμένος Πρόεδρος των Εναγομένων-Καθ' ων η αίτηση στην υπό τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο αγωγή και δεόντως εξουσιοδοτημένος από αυτούς να προβώ στην παρούσα ένορκη δήλωση. Γνωρίζω προσωπικά τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης και όπου αναφέρομαι σε νομικά θέματα, έχω λάβει νομική συμβουλή από τους δικηγόρους των Εναγομένων.
- Διάβασα την ένορκη δήλωση του κ. Ανδρέα Ευαγγέλου, ημερομηνίας 22.8.2014, η οποία συνοδεύει την αίτηση ημερομηνίας 22.8.2014 για έκδοση προσωρινού διατάγματος εναντίον των Εναγομένων-Καθ' ων η αίτηση και δεν παραδέχομαι και αρνούμαι όλους και καθένα ξεχωριστά τους ισχυρισμούς των Εναγόντων-Αιτητών που περιέχονται στην ένορκη δήλωση, κατά μέρος που είναι αντίθετοι και ασυμβίβαστοι ή δεν συμφωνούν ή δεν συνάδουν με τους πιο κάτω ισχυρισμούς.
- Όπως με ενημερώνουν οι δικηγόροι των Εναγομένων-Καθ' ων η αίτηση δεν συντρέχει καμιά από τις προϋποθέσεις που θέτει ο νόμος για την έκδοση προστακτικού διατάγματος. Συγκεκριμένα δεν αποκαλύπτεται αγώγιμο δικαίωμα των Εναγόντων-Αιτητών και δεν υπάρχει πιθανότητα οι Ενάγοντες-Αιτητές να δικαιούνται τη θεραπεία.
- Οι Ενάγοντες-Αιτητές όπως παραδέχεται στην ένορκη δήλωση του ο κ. Αντρέας Ευαγγέλου, χρησιμοποιούσαν τον κοινόκτητο χώρο πίσω από την καγκελόπορτα που βρίσκεται ανάμεσα στο ΜΠΛΟΚ 1 και 2 του συγκροτήματος KANIKA ALEXANDER. Αλλά με παράνομο και/ή αυθαίρετο τρόπο είχαν μετατρέψει τον εν λόγω χώρο σε χώρο στάθμευσης των οχημάτων της εταιρείας και δεν ξεφόρτωναν μόνο απλά υλικά της εργασίας τους.
- Απαράδεκτη συμπεριφορά επέδειξε προσωπικά ο κ. Αντρέας Ευαγγέλου, τόσο προς εμένα τον ίδιο ή άλλους περίοικους όταν επιχειρούσαμε να διαμαρτυρηθούμε για το απαράδεκτο και παράνομο της κατάστασης ένας χώρος προέκταση του πεζοδρομίου να έχει μετατραπεί σε ένα χώρο στάθμευσης των οχημάτων της εταιρείας του. Με απειλές, φωνές και ύβρεις μας τρομοκρατούσε με απώτερο σκοπό να συνεχιστεί ανεμπόδιστα η παράνομη δραστηριότητα. Αποκορύφωμα της προκλητικής του συμπεριφοράς είναι η εγκατάσταση στο χώρο ενός κοντέϊνερ μήκους 3 μέτρων, το οποίο βρίσκεται έξω από την είσοδο των καταστημάτων 6, 7 και 8, γεγονός που παρέλειψε να αποκαλύψει στην ένορκη του δήλωση.
- Όπως με ενημερώνουν οι δικηγόροι των Εναγομένων-Καθ' ων η αίτηση, η συμπεριφορά των Εναγόντων-Αιτητών και/ή του διευθυντή τους κ. Ανδρέα Ευαγγέλου και/ή αντιπρόσωπων και/ή υπαλλήλων της, όπως περιγράφεται στην ένορκη δήλωση του ομνύοντα για αυτούς, αποτελεί κατάφωρη παραβίαση του Περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμου, Κεφ.224, Παραρτήματα-Πίνακας, Μέρος ΙV και συγκεκριμένα των άρθρων 7, 8 και
- Οι Εναγόμενοι-Καθ' ων η αίτηση έχουν υποχρέωση βάση των άρθρων 38 ΚΣΤ και 38 ΚΖ του ίδιου νόμου να προβούν σε ενέργειες για διασφάλιση της τήρησης και εφαρμογής του σχετικού Νόμου και Κανονισμών, αναφορικά με την κοινόκτητη ιδιοκτησία, όπως είναι ο χώρος ανάμεσα στα ΜΠΛΟΚ 1 και 2 του ΚΑΝΙΚΑ ALEXANDER.
- Με το φράξιμο του κάγκελου εμποδίζεται η παράνομη δραστηριότητα των Εναγόντων-Αιτητών, όπως την περιέγραψα πιο πάνω, ενώ ταυτόχρονα δεν εμποδίζεται η διέλευση των ιδιοκτητών ή ενοίκων των ΜΠΛΟΚ 1 και 2, εφόσον υπάρχει χώρος δεξιά και αριστερά της καγκελόπορτας.
- Οι Ενάγοντες-Αιτητές απέκρυψαν από το Δικαστήριο και το γεγονός ότι τα καταστήματα υπ΄αρ. 8 (38Α) και 7 (38Β) και 6 (38Γ) δεν έχουν δικαίωμα για στάθμευση στον κοινόχρηστο χώρο, παρά μόνο σε καλυμμένους χώρους στάθμευσης. Επισυνάπτω σχετικά Τεκμήριο Α.
- Σε καμία περίπτωση δε διαφαίνεται να αποδεικνύεται πρόκληση ανεπανόρθωτης ζημιάς στους Ενάγοντες-Αιτητές, την οποία σε καμία περίπτωση δε συγκεκριμενοποιούν ούτε στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση τους, ούτε στο γενικώς οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα.
- Τέλος, σε καμιά περίπτωση δεν αποδεικνύεται το επείγον και το επάναγκες της έκδοσης προσωρινού διατάγματος που επικαλείται ο ενόρκως δηλών των Εναγόντων-Αιτητών και δεν είναι δίκαιο και εύλογο να εκδοθεί τέτοιο διάταγμα.
- Ως εκ τούτου, ζητούμε την απόρριψη της αίτησης με έξοδα εναντίον των Εναγόντων-Αιτητών.». Νομική πτυχή Το άρθρο 32
(1)του Περί Δικαστηρίων Νόμου (Ν.14/60), στο οποίο στηρίζεται δικονομικά η παρούσα αίτηση, έχει ως ακολούθως: «32.-
(1)Τηρουμένου οιουδήποτε διαδικαστικού κανονισμού έκαστον δικαστήριον, εν τη ασκήσει της πολτικής αυτού δικαιοδοσίας, δύναται να εκδίδη απαγορευτικόν διάταγμα (παρεμπίπτον, διηνεκές, ή προστακτικόν) ή να διορίζη παραλήπτην εις πάσας τας περιπτώσεις εις ας το δικαστήριον κρίνει τούτο δίκαιον ή πρόσφορον, καίτοι δεν αξιούνται ομού μετ' αυτού αποζημιώσεις ή άλλη θεραπεία: Νοείται ότι παρεμπίπτον απαγορευτικόν διάταγμα δεν θα εκδίδηται εκτός εάν το δικαστήριον ικανοποιηθεί ότι υπάρχει σοβαρόν ζήτημα προς εκδίκασιν κατά την επ' ακροατηρίου διαδικασίαν, ότι υπάρχει πιθανότης ότι ο αιτών διάδικος δικαιούται εις θεραπείαν, και ότι, εκτός εάν εκδοθή παρεμπίπτον απαγορευτικόν διάταγμα, θα είναι δύσκολον ή αδύνατον να απονεμηθή πλήρης δικαιοσύνη εις μεταγενέστερον στάδιον ........................................................................................................................................................... » Σύμφωνα, τόσο με τη λεκτική, όσο και με τη νομολογιακή ερμηνεία (βλ. Οδυσσέως V Pieris Estates Ltd
(1982)1 AAΔ 557 και Κυρίλλου V Λάμπρου
(2004)1(Γ) ΑΑΔ 1528) της συγκεκριμένης νομοθετικής πρόνοιας, το Δικαστήριο έχει πλατιά διακριτική ευχέρεια να εκδίδει παρεμπίπτοντα απαγορευτικά διατάγματα, τα οποία θεωρεί ότι είναι δίκαιο και πρόσφορο να εκδοθούν, εφόσον διαπιστώνει ότι πληρούνται σωρευτικά οι ακόλουθες προϋποθέσεις:
- Ο αιτητής αποδεικνύει ότι έχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση
- Οτι έχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας κατά την ακροαματική διαδικασία της αγωγής και
- Οτι υπάρχει πιθανότητα να υποστεί ο αιτητής ανεπανόρθωτη ζημιά, με την έννοια ότι αν δεν εκδοθεί το ζητούμενο διάταγμα θα είναι δύσκολο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Στην περίπτωση που ο αιτητής ικανοποιήσει το Δικαστήριο πως πληρούνται όλες οι πιο πάνω προϋποθέσεις, το Δικαστήριο εξετάζει όλους τους παράγοντες που θα πρέπει να ληφθούν υπόψη για την ορθή ενάσκηση της διακριτικής του ευχέρειας και σταθμίζει στα πλαίσια αυτά το κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα ( Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου v. Πασχάλης Χατζηβασίλης
(1989)1(Ε) Α.Α.Δ. 152). Στην προσπάθειά του να απονέμει δικαιοσύνη στο προκαταρκτικό αυτό στάδιο της υπόθεσης, το Δικαστήριο δεν αποφασίζει επί της απαίτησης του ενάγοντα και επιμελώς θα πρέπει να αποφεύγει την κρίση της ουσίας της αγωγής. Περιορίζεται και προσεγγίζει το μαρτυρικό υλικό με μόνο σκοπό τη διακρίβωση της ύπαρξης ή όχι των πιο πάνω προϋποθέσεων και κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα. ( Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 C.L.R. 263 και Επίσημος Παραλήπτης κ.α. ν. Nicontory Tr. Co Ltd
(1998)1(Γ) A.A.Δ. 1653, 1659). Οποιεσδήποτε διαπιστώσεις γίνονται για σκοπούς της εξέτασης της έκδοσης ή μη του προσωρινού διατάγματος και όλα τα ζητήματα που εγείρονται στην αγωγή παραμένουν ζωντανά για να αποφασιστούν όταν θα εκδικαστεί η ουσία της (Δημοκρατία της Σλοβενίας ν. Beogradska Banka D.D.
(1999)1(A) A.A.Δ. 225, 236). Αυτό συνεπώς δεν είναι το κατάλληλο στάδιο για να αποφασισθεί ποια εκδοχή των Αιτητών ή των Καθ' ων η Αίτηση ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Αυτό θα γίνει κατά το στάδιο εκδίκασης της αγωγής όταν το Δικαστήριο θα ακούσει προφορική μαρτυρία και θα την αξιολογήσει. Υπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση και ορατή πιθανότητα επιτυχίας κατά την ακροαματική διαδικασία της αγωγής Η πρώτη προϋπόθεση του άρθρου 32 για την ύπαρξη σοβαρού ζητήματος για εκδίκαση κατά τη δίκη επεξηγήθηκε, σε αρκετές αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου, ότι δεν πρέπει να ερμηνεύεται ότι εξυπακούει οτιδήποτε περισσότερο από την αποκάλυψη συζητήσιμης υπόθεσης με βάση τη δύναμη των δικογράφων. Από τη νομολογία μας προκύπτει ότι σε ενδιάμεση διαδικασία για προσωρινό διάταγμα εκείνο που χρειάζεται δεν είναι η απόδειξη του ουσιαστικού δικαιώματος, αλλά σοβαρές ενδείξεις περί της πιθανότητας ύπαρξής του. (βλ. Οδυσσέως (ανωτέρω), Demstar Limited V Zim Israel Navigation Ltd
(1996)1 ΑΑΔ 597 σελ. 601 και T.A. Micrologic Consultants Ltd V Microsoft Corporation
(2002)1(B) ΑΑΔ 1802). Η δεύτερη προϋπόθεση για ύπαρξη πιθανότητας ο ενάγοντας να δικαιούται σε θεραπεία, επιβάλλει στον ενάγοντα υποχρέωση να δείξει ότι έχει πιθανότητα επιτυχίας. Εχει κατά κόρον λεχθεί ότι η έννοια της πιθανότητας περικλείει κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα και κάτι πολύ λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων που είναι το μέτρο απόδειξης στις αστικές υποθέσεις. Σύμφωνα με την Οδυσσέως (ανωτέρω) η πιθανότητα στα πλαίσια της επιφύλαξης του άρθρου 32
(1)απαιτεί από τον ενάγοντα να δείξει ορατό ενδεχόμενο επιτυχίας. Το Δικαστήριο διερευνώντας αυτή την προϋπόθεση έχει υποχρέωση να εξετάσει, χωρίς βεβαίως να αποφασίσει οτιδήποτε σε αυτό το στάδιο, την ποιότητα ή αποδεικτική αξία της μαρτυρίας της υπόθεσης του ενάγοντα. Το επίπεδο με το οποίο θα κριθεί η μαρτυρία σε αυτό το στάδιο δεν είναι πολύ ψηλό. Βεβαίως το Δικαστήριο σε αυτό το στάδιο δεν είναι ορθό να αξιολογήσει την ορθότητα των εκατέρωθεν θέσεων και ούτε θα πράξει κάτι τέτοιο. Περιορίζεται απλά να διαπιστώσει αν υπάρχει πιθανότητα, με βάση την ποιότητα του μαρτυρικού υλικού, οι Αιτητές να έχουν πιθανότητα επιτυχίας, κατά το στάδιο της ακροαματικής διαδικασίας της αγωγής. Στην προκείμενη περίπτωση το Δικαστήριο εξετάζοντας κατά πόσο οι Αιτητές έχουν καταδείξει την ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση και της πιθανότητας επιτυχίας της αγωγής, θα βασισθεί στη δύναμη του δικογράφου τους και στα άλλα στοιχεία που έθεσαν ενώπιόν του, με την ένορκη δήλωση και τα επισυνημμένα σε αυτή έγγραφα, για να διαπιστώσει κατά πόσο έχουν καταφέρει να αποσείσουν την ύπαρξη των δυο πρώτων προϋποθέσεων του άρθρου 32. Σύμφωνα με τα γεγονότα της υπόθεσης, όπως τα επικαλούνται οι Αιτητές, αυτοί χρησιμοποιούσαν τον κοινόχρηστο χώρο που βρίσκεται μεταξύ των Block 1 και 2 του συγκροτήματος KANIKA ALEXANDER (που φαίνεται με κίτρινο χρώμα στα εγκεκριμένα σχέδια της άδειας οικοδομής (Τεκ. 2), αλλά και στις φωτογραφίες (Τεκ. 4), που στο εξής θα καλείται «κοινόχρηστος χώρος») για την είσοδο και έξοδο των οχημάτων της εταιρείας, προφανώς για τη φόρτωση και εκφόρτωσή τους. Τα ανωτέρω γεγονότα επιβεβαιώνονται και από τους ισχυρισμούς των Καθ' ων η αίτηση, οι οποίοι επιπρόσθετα κάνουν λόγο όμως και για στάθμευση των οχημάτων των Αιτητών και όχι μόνο για είσοδο και έξοδό τους, με αποτέλεσμα τη μετατροπή του κοινόχρηστου χώρου σε χώρο στάθμευσης των οχημάτων των Αιτητών. Στην αντίληψη του δικαστηρίου είναι προφανές ότι εφόσον τα οχήματα των Αιτητών εισέρχονταν στον κοινόχρηστο χώρο για τη φόρτωση και την εκφόρτωσή τους, αυτά θα πρέπει να θεωρηθεί δεδομένο ότι παρέμεναν σε αυτόν για λογικό χρονικό διάστημα για να φορτώσουν ή εκφορτώσουν. Το ερώτημα που τίθεται είναι εάν οι Αιτητές είχαν δικαίωμα να χρησιμοποιούν τον κοινόχρηστο χώρο κατά τον πιο πάνω περιγραφόμενο τρόπο. Από τα εγκεκριμένα σχέδια της άδειας οικοδομής (Τεκ. 2) καθίσταται προφανές ότι η απάντηση στο πιο πάνω ερώτημα είναι σαφέστατα αρνητική. Επιπρόσθετα από τα Πιστοποιητικά Εγγραφής Ακίνητης Ιδιοκτησίας των Καταστημάτων με αρ. 38Α και 38Ζ των Αιτητών (Τεκ. 3), αφενός μεν προκύπτει ότι οι χώροι στάθμευσης βρίσκονται στο υπόγειο του Block 1, αφετέρου δε δεν προκύπτει ότι οι Αιτητές έχουν οποιοδήποτε δικαίωμα στάθμευσης ή στάσης οχημάτων στον κοινόχρηστο χώρο. Για να έχει επιτυχή κατάληξη η αγωγή των Αιτητών και να λάβουν τις θεραπείες που ζητούν απαραίτητη προϋπόθεση είναι η ύπαρξη νόμιμου δικαιώματος χρήσης του κοινόχρηστου χώρου, κατά τον τρόπο που χρησιμοποιείτο από τους Αιτητές. Αυτή η προϋπόθεση δεν φαίνεται στο παρόν στάδιο και με βάση την υπάρχουσα μαρτυρία να πληρείται. Ως εκ τούτου το δικαστήριο κρίνει ότι δεν έχει αποκαλυφθεί καλή βάση αγωγής και συναφώς ότι η αγωγή δεν έχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας. Τα ανωτέρω δεν προκαταβάλλουν την έκβαση της αγωγής εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση. Η διάγνωση γίνεται στη βάση των όσων μέχρι τώρα τέθηκαν υπόψη του Δικαστηρίου. Για σκοπούς άρσης, εν τη γενέσει της, οποιασδήποτε παρερμηνείας της πιο πάνω κρίσης του Δικαστηρίου, οφείλω να τονίσω ότι αυτή διατυπώνεται και περιορίζεται στα πλαίσια εξέτασης της βασιμότητας της παρούσας αίτησης (βλ. Jonitexo V Adidas
(1983)1 C.L.R. 263). Η πιθανότητα να υποστεί ο αιτητής ανεπανόρθωτη ζημιά, με την έννοια ότι αν δεν εκδοθεί το ζητούμενο διάταγμα θα είναι δύσκολο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο Η τρίτη προϋπόθεση, σύμφωνα με την οποία πρέπει να καταδειχθεί ότι, αν δεν εκδοθεί ή οριστικοποιηθεί το αιτούμενο διάταγμα, θα είναι δύσκολη ή αδύνατη η απονομή δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο, συνήθως σχετίζεται με την επάρκεια της θεραπείας των αποζημιώσεων, κάτω βεβαίως από το φως των γεγονότων της υπόθεσης. Κατά βάση εάν η επιδίκαση αποζημιώσεων στον ενάγοντα στο τελικό στάδιο είναι αρκετή για την κατοχύρωση των δικαιωμάτων του, τότε η έκδοση ή συνέχιση του προσωρινού διατάγματος δεν είναι απαραίτητη (βλ. Κυπριακός Οργανισμός Τουρισμού V Αλκιβιάδη Θεωρή
(1989)1 ΑΑΔ 255 στη σελ. 258). Ο πιο πάνω κανόνας όμως δεν είναι απόλυτος, αφού το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη και οποιοδήποτε άλλο μεταβλητό παράγοντα, ο οποίος ενδεχομένως να καταστήσει την επιτυχία του ενάγοντα άνευ σημασίας (βλ. Papastratis V Petrides
(1979)1 CLR 231 και Κυρισάββα κ.α. V Κύζη
(2001)1 ΑΑΔ 1245 στη σελ. 1253). Οπως υποδείχθηκε δε στην αγγλική υπόθεση Evans Marshall & Co V Bertola S.A.
(1973)1 All E.R. 992, το θέμα της επάρκειας των αποζημιώσεων έχει και μια άλλη πτυχή, η οποία σχετίζεται με το κατά πόσον η Καθ' ης η Αίτηση θα είναι σε θέση να καταβάλει το ποσό των αποζημιώσεων. Στην προκείμενη περίπτωση η μόνη αναφορά που γίνεται προς ικανοποίηση αυτής της προϋπόθεσης είναι στην ακροτελεύτια πρόταση της παρ. 10 της ένορκης δήλωσης των Αιτητών, όπου αναφέρεται ότι «θα είναι αδύνατον να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο» Με την αγωγή τους οι Αιτητές, εκτός από τη θεραπεία με την έκδοση διατάγματος του δικαστηρίου «το οποίο να διατάσσει και/ή υποχρεώνει τους Εναγόμενους να άρουν στο παρόν τις εν λόγω παράνομες συμπεριφορές τους και/ή να παρεμποδίζονται από του να τις επαναλάβουν στο μέλλον», που για τους λόγους που έχουν εξηγηθεί δεν φαίνεται ότι θα έχει επιτυχή κατάληξη, ζητούν και την επιδίκαση αποζημιώσεων. Όταν η μόνη θεραπεία, που μπορεί να αξιωθεί με την αγωγή και να αποδοθεί είναι η χρηματική αποζημίωση, κάτι που ειρρήσθω εν παρόδω δεν φαίνεται να μπορεί να συμβεί στην παρούσα περίπτωση, η τρίτη προϋπόθεση συνήθως περιορίζεται στη διαπίστωση του κατά πόσο οι Εναγόμενοι θα αδυνατούν να ικανοποιήσουν το ποσό της ενδεχόμενης απόφασης. Οι Αιτητές δεν παρουσίασαν μαρτυρία αναφορικά με τη μη φερεγγυότητα των Καθ' ων η Αίτηση. (Ιπποδρομιακή Αρχή V Χ"Βασίλη
(1989)Α.Α.Δ. 1 Α.Α.Δ. 152, 155). Ως εκ τούτου δεν έχει καταδειχθεί πως δεν είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο χωρίς την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. Η διατήρηση του status quo ante Είναι νομολογημένο ότι η έννοια του ενδιάμεσου διατάγματος είναι, υπό συνήθεις συνθήκες, η διατήρηση του status quo ante μέχρι την εκδίκαση της υπόθεσης και όχι η προκατάληψη της έκβασης της υπόθεσης επί της ουσίας (βλ. Odysseos (ανωτέρω) και Κοσμά V Xατζηκυπρή και άλλων
(2000)1(Α) ΑΑΔ 169). Στην προκείμενη περίπτωση, ζήτημα διατήρησης του status quo της υπόθεσης δεν τίθεται λαμβανομένης υπόψη της κατάληξης του δικαστηρίου ότι οι Αιτητές δεν έχουν δικαιολογήσει τη νομιμότητα της χρήσης του κοινόχρηστου χώρου, καθ' όλο το χρονικό διάστημα πριν από την καταχώρηση της παρούσας αίτησης. Κατάληξη Εχοντας κατά νου όλα τα πιο πάνω κρίνω ότι η Αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί. Συναφώς η αίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα της αίτησης, όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ των Καθ' ων η Αίτηση και σε βάρος των Αιτητών και θα πληρωθούν στο τέλος της διαδικασίας της αγωγής. (Υπ.) ...................................... Κ. Σατολιάς, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Civil/Other Actions/Interim (Αναφορά: Αίτηση για έκδοση παρεμπιπτόντων απαγορευτικών και προστακτικών διαταγμάτων - άρθρο 32
(1)του Περί Δικαστηρίου Νόμου) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο