← Κύπρος

Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ ν. Μ.Μ.Α. Αντωνίου Εργοληπτική Εταιρεία Λτδ κ.α., Αρ. Αγωγής 5429/12, 14/10/2014

Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ ν. Μ.Μ.Α. Αντωνίου Εργοληπτική Εταιρεία Λτδ κ.α., Αρ. Αγωγής 5429/12, 14/10/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2014:A358 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: M. Μαυρονικόλα, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής 5429/12 Μεταξύ: Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ Εναγόντων και

  1. Μ.Μ.Α. Αντωνίου Εργοληπτική Εταιρεία Λτδ (Α.Ε.102646)
  2. Μαρία Θεοδωρή Αντωνίου σύζυγος Μιχάλη Στέλιου Αντωνίου
  3. Μιχάλης Στέλιου Αντωνίου Εναγομένων ----------------------------- Αίτηση ημερ. 18.10.2013 14.10.2014 Για Αιτήτρια/Εναγομένη 2: κ. Π. Λεωνίδου Για Καθ' ων η αίτηση/Ενάγοντες: κα Χ"Παπα Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Η Εναγομένη 2/Αιτήτρια, όπως έχει περιορίσει το αίτημα της, αιτείται από το δικαστήριο την έκδοση διατάγματος με το οποίο να ακυρώνεται και/ή να παραμερίζεται η απόφαση ημερ. 18.1.2013 την οποία εξέδωσε το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού στην αγωγή με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο προς όφελος των Καθ' ών η Αίτηση και εναντίον της και στην απουσία της λόγω μη καταχώρισης εμφάνισης και να επιτρέπεται στην Εναγομένη 2/Αιτήτρια να εμφανιστεί και υπερασπιστεί στην πιο πάνω αγωγή. Βασίζει το αίτημα της μεταξύ άλλων στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.17 Θ.10 και σε γεγονότα που εκτίθενται στην επισυνημμένη ένορκη δήλωση της και στην ένορκη δήλωση του συζύγου της Μιχάλη Αντωνίου. Σύμφωνα με την ένορκη δήλωση της Αιτήτριας, στις 7.10.2013 επισκέφθηκε υποκατάστημα των Εναγόντων στην Λεμεσό για να προβεί σε αναδιαρίθμηση των δανείων της και συγκεκριμένα του δανείου που αφορούσε τη συγκεκριμένη αγωγή επειδή επιθυμούσε να διευθετήσει τις δόσεις που είχε καθυστερήσει. Τότε ενημερώθηκε για πρώτη φορά από τον τραπεζικό υπάλληλο ότι οι Ενάγοντες είχαν τερματίσει τη συμφωνία δανείου μεταξύ της και των Εναγόντων και ότι είχαν αναθέσει την υπόθεση σε δικηγόρο για να προβεί στη λήψη δικαστικών μέτρων για είσπραξη των καθυστερημένων δόσεων που αφορούσε το ως άνω δάνειο και ότι στις 18.1.2013 οι δικηγόροι των Εναγόντων είχαν εξασφαλίσει δικαστική απόφαση εναντίον της. Πληροφορήθηκε επίσης για το εκδοθέν διάταγμα το οποίο διατάσσει την εκποίηση και πώληση της οικίας στην οποία διαμένει η ίδια και τα ανήλικα παιδιά της. Όταν πληροφορήθηκε για το γεγονός αμέσως επικοινώνησε με τους δικηγόρους της οι οποίοι την πληροφόρησαν ότι εναντίον της και του συζύγου της εξεδόθη απόφαση στις 18.1.
  4. Περαιτέρω όπως διαπίστωσαν οι δικηγόροι της, η αγωγή επιδόθηκε στον εν διαστάσει σύζυγο της, εναγόμενο 3 και όχι στην ίδια. Επικαλείται δε την ένορκη δήλωση του Εναγομένου 3 (Τεκμήριο 1). Υποστηρίζει ότι η ίδια δεν παρέλαβε οποιαδήποτε αγωγή ή άλλο έγγραφο από επιδότη και ότι η πιο πάνω αγωγή επιδόθηκε στον εν διαστάσει σύζυγο της ο οποίος παρέλειψε ή αμέλησε να την ενημερώσει αφού ήταν και είναι σε διάσταση και δεν είχαν καμία επικοινωνία. Η δε επίδοση έγινε στο χώρο εργασίας του Εναγομένου 3 όπου η ίδια δεν πήγαινε. Θεωρεί τη διαδικασία για επίδοση της αγωγής λανθασμένη και αντίθετη με την ισχύουσα νομοθεσία αφού η ίδια δεν έλαβε γνώση της δικαστικής διαδικασίας εναντίον της. Συνεπεία δε της μη ενημέρωσης της από τον Εναγόμενο 3 σήμερα κινδυνεύει να χάσει το σπίτι που διαμένει η ίδια και τα ανήλικα παιδιά της. Αναφέρει ότι ο λόγος της καθυστέρησης στην καταχώριση της παρούσας αίτησης οφείλεται στο γεγονός ότι δεν πληροφορήθηκε για την παρούσα αγωγή και την έκδοση απόφασης εναντίον της αφού δεν έχει σχεδόν καμία επικοινωνία με τον Εναγόμενο 3 σύζυγο της αλλά και για το λόγο ότι οι Ενάγοντες δεν προέβησαν σε κανένα μέτρο εκτέλεσης της απόφασης για να λάβει γνώση. Υποστηρίζει ότι οι δικηγόροι της την συμβουλεύουν και η ίδια πιστεύει πως έχει καλή υπεράσπιση αρνούμενη ότι υπογράφτηκε μεταξύ των Εναγόντων και της Εναγόμενης 1 εταιρείας οποιαδήποτε συμφωνία για τραπεζικές διευκολύνσεις για τον επίδικο λογαριασμό. Περαιτέρω υποστηρίζει ότι η ίδια ουδέποτε εγγυήθηκε με οποιοδήποτε τρόπο τις υποχρεώσεις της Εναγομένης 1 εταιρείας προς τους Ενάγοντες και σε περίπτωση που υπέγραψε οποιοδήποτε έγγραφο αυτό δεν ήταν έγγραφο εγγύησης. Περαιτέρω οι δικηγόροι της την πληροφόρησαν ότι οι Ενάγοντες απαιτούν τόκους για την περίοδο μετά τον τερματισμό της συμφωνίας δανείου πράγμα που δεν δικαιούνται. Επίσης οι δικηγόροι της την πληροφόρησαν ότι οι Ενάγοντες απαιτούν κεφαλαιοποίηση των τόκων δύο φορές κάθε έτος πράγμα το οποίο επίσης δεν έχουν δικαίωμα να πράξουν. Θεωρεί πως η απαίτηση των Εναγόντων δεν ανταποκρίνεται στα πραγματικά ποσά τα οποία προκύπτουν κατόπιν παράνομης υπερχρέωσης και ανατοκισμού επειδή οι Ενάγοντες μετέβαλαν σε διάφορες ημερομηνίες μονομερώς το χρεωστικό επιτόκιο του δανείου και του τρεχούμενου λογαριασμού. Αναφέρει επίσης ότι δεν έγινε νόμιμος τερματισμός της συμφωνίας δανείου και ουδέποτε έλαβε γνώση του τερματισμού. Στην ένορκη δήλωση του ο σύζυγος της Εναγομένης 2/Αιτήτριας αναφέρει ότι στις 29.11.2012 έλαβε κάποια δικαστικά έγγραφα από κάποιο επιδότη. Δεν γνώριζε ότι τα παρέλαβε εκ μέρους της συζύγου του αφού κανένας δεν τον ενημέρωσε. Θεώρησε ότι τα έγγραφα αφορούσαν τον ίδιο αφού όλα ανέγραφαν το όνομα του γι' αυτό ποτέ δεν της ανέφερε κάτι γι' αυτά τα έγγραφα και δεν της τα παρέδωσε ποτέ. Οι Ενάγοντες/Καθ' ών η Αίτηση καταχώρισαν ειδοποίηση ότι προτίθενται να καταχωρίσουν ένσταση στην πιο πάνω αίτηση προβάλλοντας σαν λόγους τους ακόλουθους: «
  5. Η Αίτηση είναι κατά νόμο και ουσία αβάσιμη.
  6. Η επίδοση της αγωγής ήταν ορθή και/ή κανονική.
  7. Η Αίτηση είναι παράτυπη και/ή αντικανονική και/ή καταχρηστική και/ή αντίθετη με την Νομολογία.
  8. Οι λόγοι στην Ένορκη Δήλωση της Αιτήτριας που συνοδεύει την Αίτηση δεν δικαιολογούν την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων.
  9. Η Ένορκη Δήλωση της Αιτήτριας, η οποία συνοδεύει την αίτηση στερείται πειστικότητας και/ή εμπεριέχει δηλώσεις που δεν ευσταθούν και/ή αποτελούν εκ των υστέρων σκέψεις της Αιτήτριας.
  10. Η Αιτήτρια δεν αποκαλύπτει στην Ένορκη Δήλωση της εκ πρώτης όψεως Υπεράσπιση.
  11. Το Δικαστήριο στερείται εξουσίας να εκδώσει τα αιτούμενα Διατάγματα.
  12. Η Αίτηση καταχωρήθηκε με μεγάλη και/ή αδικαιολόγητη καθυστέρηση.» Τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η ένσταση εκτίθενται στις επισυνημμένες ένορκες δηλώσεις της Δήμητρας Χριστοφή, υπαλλήλου των Εναγόντων/Καθ' ών η Αίτηση και του Παναγιώτη Κανάρη ιδιώτη επιδότη. Η Δήμητρα Χριστοφή στην ένορκη δήλωση της αναφέρει ότι γνωρίζει καλά τα γεγονότα της υπόθεσης και είναι δεόντως εξουσιοδοτημένη από τους Ενάγοντες να προβεί στην παρούσα. Αρνείται όλους τους ισχυρισμούς της Εναγομένης 2/Αιτήτριας και υποστηρίζει πως οι Ενάγοντες πριν την καταχώρηση της παρούσας αγωγής απέστειλαν στην Αιτήτρια επιστολή ημερ. 7.12.2011 με την οποία καλούσαν την ίδια όπως και τους υπόλοιπους Εναγομένους να εξοφλήσουν μέσα σε 21 ημέρες τα οφειλόμενα ποσά που παρουσίαζε ο λογαριασμός δανείου των Εναγομένων
  13. Επίσης τους απέστειλαν επιστολές ημερ. 23.3.2012 με τις οποίες έγινε απαιτητό ολόκληρο το χρεωστικό υπόλοιπο που παρουσίαζε ο λογαριασμός δανείου των Εναγομένων 1 προειδοποιώντας τους ότι εάν δε ανταποκριθούν θετικά θα λάμβαναν εναντίον τους δικαστικά μέτρα. Και οι δύο επιστολές αποστάληκαν ταχυδρομικώς στη διεύθυνση που η ίδια δήλωσε στη συμφωνία εγγύησης. Ως τεκμήρια Α, Β και Γ επισύναψε τα αντίγραφα των πιο πάνω επιστολών και τη συμφωνία δανείου με ενσωματωμένη τη συμφωνία εγγύησης. Συνεπεία της μη συμμόρφωσης της Αιτήτριας και των υπολοίπων Εναγομένων, οι Ενάγοντες/Καθ' ών η Αίτηση καταχώρισαν την παρούσα αγωγή στις 27.11.
  14. Στις 29.11.2012 η αγωγή επιδόθηκε στην Αιτήτρια μέσω του συζύγου της, Εναγομένου 3, ο οποίος στη συμφωνία εγγύησης που υπέγραψε δήλωσε την ίδια διεύθυνση με αυτή της Αιτήτριας. Κατά την ίδια ημερομηνία η αγωγή επιδόθηκε και στους Εναγομένους 1 και
  15. Στις 7.1.2013 καταχωρίστηκε αίτηση για έκδοση απόφασης εναντίον των Εναγομένων 1, 2 και 3 και στις 18.1.2013 εκδόθηκε απόφαση εναντίον τους. Αναφέρει ότι η Αιτήτρια και ο σύζυγος της, Εναγόμενος 3, μετά από αίτημα τους επισκέφθηκαν τα γραφεία των Εναγόντων στις 30.9.2013 και είχαν συνάντηση με την ίδια και τους Μάριο Χριστοφόρου και Μαρία Παύλου. Στη συνάντηση που είχαν στις 30.9.2013 οι Εναγόμενοι δήλωσαν την πρόθεση τους να ξεκινήσουν την καταβολή μηνιαίων δόσεων για την αποπληρωμή των οφειλών τους γιατί τους ανησυχούσε ιδιαίτερα το γεγονός ότι εκδόθηκε τόσο στην παρούσα όσο και σε άλλες αγωγές που καταχωρίστηκαν εναντίον τους διάταγμα για την εκποίηση της υποθήκης η οποία αφορούσε την οικία τους. Ανέφεραν επίσης ότι θα κατέβαλαν προσπάθεια για πώληση ακίνητης περιουσίας για εξόφληση ή μείωση των οφειλών τους. Στη συνάντηση που είχαν ούτε η Αιτήτρια ούτε και ο Εναγόμενος 3 ανέφεραν ότι βρίσκονταν σε διάσταση ή ότι η Αιτήτρια δεν είχε επικοινωνία με τον Εναγόμενο 3, όπως η Αιτήτρια ισχυρίζεται. Αναφέρει πως το Κτηματολόγιο Λεμεσού με επιστολή του ημερ. 17.6.2013 προς την Αιτήτρια και τον Εναγόμενο 3 τους γνωστοποιούσε ότι κατατέθηκε διάταγμα για την πώληση του ακινήτου τους το οποίο υποθήκευσαν προς όφελος των Εναγόντων (Τεκμήριο Δ). Επίσης η ίδια ετοίμασε, υπόγραψε και απέστειλε στην Αιτήτρια επιστολές με ημερομηνία 9.7.2013 και της γνωστοποιούσε ότι προχώρησαν στην εγγραφή ΜΕΜΟ επί της ακίνητης περιουσίας της προς εξασφάλιση του εξ αποφάσεως χρέους της στην παρούσα αγωγή (Τεκμήριο Δ.1). Υποστηρίζει ότι η επίδοση της αγωγής στον Εναγόμενο 3 ο οποίος κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν σύζυγος και συγκάτοικος της Αιτήτριας έγινε νομότυπα. Στην οδό Γκόκεν 1 βρίσκεται το εγγεγραμμένο γραφείο της Εναγομένης 1 και η διεύθυνση της Αιτήτριας και του Εναγομένου 3, διευθυντών της. Έρευνα της στον έφορο εταιρειών ημερομηνίας 2.11.2010 και 9.1.2014 επισύναψε ως Τεκμήρια Ε1 και Ε.
  16. Θεωρεί τον ισχυρισμό της Αιτήτριας ότι δεν έλαβε γνώση οποιασδήποτε δικαστικής διαδικασίας εναντίον της παντελώς αβάσιμο επειδή το Επαρχιακό Κτηματολόγιο Λεμεσού ειδοποίησε τόσο την Αιτήτρια όσο και τον Εναγόμενο 3 ότι θα προχωρήσει στην εκποίηση της υποθήκης (Τεκμήριο Δ). Αναφέρει ότι η Εναγομένη 2/Αιτήτρια ως μία εκ των διευθυντών της Εναγομένης 1, γραμματέας και μέτοχος της κατά 50%, γνώριζε για την υπογραφή της επίδικης συμφωνίας δανείου επειδή η ίδια υπό την ιδιότητα της ως γραμματέας και διευθύντρια της Εναγομένης 1 υπέγραψε τα πρακτικά του διοικητικού συμβουλίου της Εναγομένης 1 στα οποία αναφερόταν η απόφαση της Εναγομένης 1 να υποβάλει αίτημα για τη χορήγηση σ' αυτήν της διευκόλυνσης του επίδικου δανείου και ότι σε αντάλλαγμα της διευκόλυνσης αυτής θα παραχωρούντο προς όφελος των Καθ' ων η Αίτηση, μεταξύ άλλων, η προσωπική της εγγύηση, η υποθήκη Υ.2258/02 και εκχώρηση των δικαιωμάτων της επί του ασφαλιστηρίου συμβολαίου που είχε με την Eurolife Limited (Τεκμήρια Στ και Ζ). Υποδεικνύει πως η παρούσα αγωγή αφορά την χορήγηση δανείου στην Εναγομένη 1 και όχι και τον τρεχούμενο λογαριασμό, ως ισχυρίζεται η Αιτήτρια. Επίσης υποδεικνύει ποιο ήταν το χρεωστικό υπόλοιπο και επισυνάπτει κατάσταση λογαριασμού (Τεκμήριο Η), ανακοίνωση στον τύπο για αύξηση του επιτοκίου (Τεκμήριο Θ) και τις επιστολές (Τεκμήρια Α και Β) που γνωστοποιούσαν στους Εναγομένους ότι το οφειλόμενο ποσό θα έφερε από τις 7.12.2011 τόκο υπερημερίας. Ο ιδιώτης επιδότης Παναγιώτης Κανάρης στην ένορκη δήλωση του αναφέρει ότι στις 28.11.2013 του παραδόθηκαν από το γραφείο των δικηγόρων των Εναγόντων πιστά αντίγραφα του κλητηρίου εντάλματος για επίδοση στους Εναγομένους και του αναφέρθηκε από την υπάλληλο των δικηγόρων Ελένη Θεοδοσίου ότι οι διευθυντές της Εναγομένης 1 είναι οι Εναγόμενοι 2 και 3 και ότι το εγγεγραμμένο γραφείο της Εναγομένης 1 είναι στη διεύθυνση Γκόκεν 1 στη Λεμεσό. Στις 29.11.2013 επισκέφθηκε την οικία που βρίσκεται στην οδό Γκόκεν 1 στη Λεμεσό με σκοπό να επιδώσει στους Εναγομένους τα κλητήρια εντάλματα. Εκεί συνάντησε ένα πρόσωπο το οποίο του ανέφερε ότι είναι ο Μιχάλης Αντωνίου, Εναγόμενος 3 και όταν τον ρώτησε ποια είναι η σχέση του με την Μαρία Αντωνίου του είπε ότι είναι η σύζυγος του. Αφού του ανέφερε ότι η επίδοση των κλητηρίων ενταλμάτων θα γινόταν και για τους Εναγομένους 1 και 2, το αποδέχθηκε και υπέγραψε επί των κλητηρίων ενταλμάτων ότι τα παρέλαβε. Καθιερωμένες μπορεί να θεωρηθούν οι αρχές που διέπουν και προσμετρούν στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου σ' αυτό το πεδίο. Απαραίτητη είναι η επεξήγηση των λόγων για τη μη εμφάνιση του εναγομένου και η αποκάλυψη συζητήσιμης ή εκ πρώτης όψεως βάσιμης υπεράσπισης (βλ. Πατούρης ν. Hellenic Bank Ltd

(2001)1 A.A.Δ.2118). Στην πρόσφατη απόφαση Κόκκινος ν. WYN DEVELOPMENTS LTD, Πολ. Έφεση 32/2010 ημερ. 20.1.2014 οι πιο πάνω αρχές διατυπώθηκαν ως εξής: «...κατά πάγια νομολογία, για ακύρωση απόφασης που εκδόθηκε λόγω παράλειψης εμφάνισης, απαιτείται όπως ο αιτητής δικαιολογήσει αφενός την παράλειψη του να εμφανισθεί και αφετέρου να πείσει ότι διαθέτει και εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση είναι δεδομένο. Όπως είναι δεδομένο και το ότι το Δικαστήριο, για κατάληξη σε συμπέρασμα ότι προκύπτει τέτοια υπεράσπιση, δεν πρέπει να προχωρεί σε αξιολόγηση οποιασδήποτε μαρτυρίας που προσάγεται για σκοπούς κατάρριψης του ισχυρισμού αυτού (βλ. Φραντζής ν. Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ
(1996)1 Α.Α.Δ.1994 η οποία παραπέμπει στις Land Securities P.L.C. v. Receiver for the Metropolitan Police District [1983]1 W.L.R.439 και Wilson [1966]2 Q.B.67), αλλά περιορίζεται σε εξέταση κατά πόσο η προβαλλόμενη υπεράσπιση είναι λογικοφανής ως βασισμένη σε γεγονότα που την καθιστούν συζητήσιμη (Πατούρης ν. Ηellenic Bank Ltd
(2001)1 A.A.Δ.2118).» Η αντιπαραβολή των δύο εκδοχών σε αιτήσεις για παραμερισμό απόφασης, είναι ορισμένες φορές αναπόφευκτη, αλλά αυτή θα πρέπει να περιορίζεται στα απολύτως αναγκαία, για τη διακρίβωση της καλοπιστίας των ισχυρισμών και κατά πόσο υπάρχει ή όχι εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση (βλ. MORRIS v. SARATOGA SWIMMING POOLS LTD, Πολ. Έφεση 145/2000 ημερ. 11.4.2012). Στην υπόθεση Καλλής ν. Alpha Bank Ltd
(2002)1 A.A.Δ.793, 798 αποφασίστηκε ότι ο διάδικος ο οποίος επιδιώκει τον παραμερισμό πρέπει να προσκομίσει στοιχεία που να αποκαλύπτουν κατ' αρχήν έστω ότι έχει γνήσια υπεράσπιση στην αξίωση (βλ. K.C.P. Commission Agents & Importers Ltd v. Ανδρέα Μιχαήλ
(1993)1 Α.Α.Δ.415). Υιοθετήθηκε δε από την πρωτόδικη απόφαση ότι: «Αποδοχή ισχυρισμών χωρίς ίχνος υποστηρικτικού υλικού που να προσδίδει σ' αυτούς κάποια βαρύτητα, θα ισοδυναμούσε με κλονισμό της βεβαιότητας που πρέπει να υπάρχει, τόσο για την τελεσιδικία των δικαστικών αποφάσεων, όσο και για τα δικαιώματα των πολιτών. Θα ήταν εύκολο κάθε φορά να προβάλλεται ένας αστήρικτος ισχυρισμός και να παραμερίζονται νομότυπα ληφθείσες αποφάσεις.» Στην προκείμενη υπόθεση η υπεράσπιση της Αιτήτριας στηρίζεται σε προβολή διαζευκτικών ισχυρισμών και πιθανολογούμενων εκδοχών, αφενός υποστηρίζει ότι δεν υπογράφτηκε μεταξύ των Εναγόντων/Καθ' ων η αίτηση και της Εναγομένης 1 εταιρείας οποιαδήποτε συμφωνία για τραπεζικές διευκολύνσεις για τον επίδικο λογαριασμό και ότι η ίδια ουδέποτε εγγυήθηκε τις υποχρεώσεις της Εναγομένης 1 και σε περίπτωση που υπέγραψε αυτό δεν ήταν έγγραφο εγγύησης, αφετέρου δε υποστηρίζει πως η απαίτηση των Εναγόντων προκύπτει κατόπιν παράνομης υπερχρέωσης και ανατοκισμού. Η θέση ότι η ίδια ουδέποτε εγγυήθηκε τις υποχρεώσεις της Εναγομένης 1, σε περίπτωση δε που υπέγραψε αυτό δεν ήταν έγγραφο εγγύησης, είναι διφορούμενη θέση της Αιτήτριας και αφήνει ερωτηματικά ως προς την υπεράσπιση που προτείνει. Περαιτέρω, εφ΄ όσον αρνείται τη σύναψη οποιασδήποτε συμφωνίας για τραπεζικές διευκολύνσεις μεταξύ των Εναγόντων/Καθ' ων η αίτηση και της Εναγομένης 1 εταιρείας δεν νοείται η θέση της ότι στην απαίτηση των Εναγόντων υπάρχουν παράνομες υπερχρεώσεις και ανατοκισμοί και πως οι Ενάγοντες σε διάφορες ημερομηνίες μετέβαλαν μονομερώς το χρεωστικό επιτόκιο. Όπως επίσης δεν νοείται η θέση της ότι δεν έγινε νόμιμος τερματισμός της συμφωνίας ή ότι δεν έλαβε γνώση του τερματισμού. Ενόψει των πιο πάνω, πιστεύω, οι χωρίς στοιχεία ισχυρισμοί της Εναγομένης 2/Αιτήτριας προς υποστήριξη της προβληθείσας υπεράσπισης, δεν θεμελιώνουν συζητήσιμη ή εκ πρώτης όψεως βάσιμη υπεράσπιση. Ανεξάρτητα της πιο πάνω κατάληξης μου θα προχωρήσω να εξετάσω κατά πόσο ήταν δικαιολογημένη η παράλειψη της Εναγομένης 2/Αιτήτριας να εμφανιστεί και να πάρει έγκαιρα μέτρα για την ακύρωση της απόφασης. Στην υπόθεση Siberia Air. v. Βρασίδα Πουλλίκα
(2005)1 ΑΑΔ 893, 897 ο Κραμβής, Δ. αναφέρει: «Ωστόσο, η απόδειξη εκ πρώτης όψεως καλής υπεράσπισης δεν είναι στοιχείο απόλυτα καθοριστικό για την επιτυχία της αίτησης και τον παραμερισμό της ερήμην εκδοθείσας απόφασης. Το δικαστήριο, διατηρεί την ευχέρεια να αρνηθεί το επανάνοιγμα της υπόθεσης όταν διαπιστώσει ότι η διαγωγή του διάδικου που εξαιτείται τον παραμερισμό της ερήμην εκδοθείσας απόφασης είναι τέτοια που πλήττει το συμφέρον της απονομής της δικαιοσύνης. Αν διαπιστωθεί ότι η συμπεριφορά του αιτητή είναι ασυγχώρητα περιφρονητική μέχρι βαθμού καταφρόνησης της δικαστικής διαδικασίας ή των δικαιωμάτων του αντιδίκου του ή αδικαιολόγητα καθυστερεί ή ανεξήγητα παραλείπει να κινηθεί με την πρώτη δυνατή ευκαιρία στην προώθηση αίτησης για παραμερισμό της απόφασης, αυτή η συμπεριφορά, που με άλλα λόγια συνιστά αδιαφορία, μπορεί να αποβεί παράγων αποτυχίας της αίτησης για παραμερισμό. Βλ. Milouca Motor Trading Ltd v. Χρύσανθου Κούρτη
(1997)1 Α.Α.Δ. 941, Γερολέμου ν. ΣΠΕ Κοντέας
(2002)1 Α.Α.Δ. 818 και Alpha Bank Ltd v. Στεφάνου
(2003)1 (Β) Α.Α.Δ. 1101». Στην υπόθεση Mine & Quarry Services Ltd v. Ανδρέα Γεωργίου (Μαύρου)
(1993)1 A.A.Δ.26 υπεδείχθη ότι: «Το γεγονός όμως πως ένας αιτητής δίνει απλώς κάποια εξήγηση δεν συνιστά δικαιολόγηση. ......................................................................... Από τη σχετική νομολογία προκύπτει ότι η δυνατότητα ακύρωσης σχετίζεται άμεσα με την ανάγκη τελεσιδικίας των δικαστικών αποφάσεων χάρη του δημοσίου συμφέροντος: Phylactou v. Michael
(1982)1 C.L.R.
  1. Η ανεξήγητη αργοπορία είναι παράγων που ασκεί έντονα αρνητική επίδραση κατά του διαδίκου που παρέλειψε να κινηθεί με την πρώτη δυνατή ευκαιρία για να διεκδικήσει το δικαίωμα να ξανανοίξει την υπόθεση του. Στο προκείμενο η υπόθεση Phylactou παρατηρεί: '...where the conduct of the party applying to set aside judgment is inexcusable, contumelious to the extent of gross disregard for the judicial process or the rights of his adversary, the Court may, in its discretion, refuse to set aside judgment.'» Από το φάκελο της υπόθεσης φαίνεται η αγωγή επιδόθηκε στην Εναγομένη 2/Αιτήτρια, νομότυπα στις 29.11.
  2. Τα κλητήρια εντάλματα επιδόθηκαν στο σύζυγο της Εναγομένης 2 νομότυπα σύμφωνα με τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.5, θ.2
(1). Εναντίον της Εναγομένης 2/Αιτήτριας εκδόθηκε απόφαση στις 18.3.
  1. Υποστηρίζει η Αιτήτρια ότι για πρώτη φορά πληροφορήθηκε στις 7.10.2013 ότι εναντίον της εκδόθηκε η επίδικη απόφαση όταν επισκέφθηκε το υποκατάστημα των Εναγόντων στη Λεμεσό στις 7.10.2013 και τότε έδωσε οδηγίες για καταχώριση της αίτησης για παραμερισμό της επίδικης απόφασης. Σε σχέση με την επίδοση σύμφωνα με την ένορκη δήλωση του ιδιώτη επιδότη Παναγιώτη Κανάρη, η αγωγή επιδόθηκε στο σύζυγο και συγκάτοικο της Αιτήτριας στις 29.11.
  2. Η Εναγομένη 2/Αιτήτρια υποστηρίζει ότι κατά το χρόνο επίδοσης βρισκόταν σε διάσταση με το σύζυγο της και δεν έλαβε την αγωγή. Ο επιδότης στην ένορκη δήλωση του που υποστηρίζει την ένσταση ημερ. 14.1.2014 στις παραγράφους 4 και 5 αυτής αναφέρει: «
  3. Στην οικία που βρίσκεται στην πιο πάνω διεύθυνση συνάντησα ένα πρόσωπο ο οποίος μου ανέφερε ότι είναι ο Μιχάλης Αντωνίου, Εναγόμενος 3, και όταν τον ρώτησα ποια η σχέση του με την Μαρία Αντωνίου μου είπε ότι είναι η σύζυγος του.
  4. Αφού του ανέφερε ότι η επίδοση των Κλητηρίων Ενταλμάτων θα γινόταν και για τους Εναγόμενους 1 και για την σύζυγο του, Εναγόμενη 2, το αποδέχθηκε και υπέγραψε επί των Κλητηρίων Ενταλμάτων ότι τα παρέλαβε.» Η ακρόαση διεξήχθη στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στις ένορκες δηλώσεις. Η Αιτήτρια ενώ είχε το βάρος απόδειξης των ισχυρισμών της δεν ζήτησε να αντεξετάσει τους ενόρκως δηλούντες στην ένσταση όπως προνοεί η Δ.48 θ.2
(2). Επίσης ο ισχυρισμός της Αιτήτριας ότι βρισκόταν σε διάσταση με τον Εναγόμενο 3, δεν υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση ημερ. 18.10.2013 του συζύγου της. Ενόψει των ανωτέρω, ο ισχυρισμός της Εναγομένης 2/Αιτήτριας ότι δεν έλαβε γνώση της αγωγής καταρρίπτεται. Η Δήμητρα Χριστοφή στην ένορκη δήλωση της που υποστηρίζει την ένσταση, η οποία επίσης δεν ζητήθηκε να αντεξετασθεί, αναφέρει ότι το Κτηματολόγιο Λεμεσού με επιστολή του ημερ. 17.6.2013 προς την Αιτήτρια και τον Εναγόμενο 3 τους γνωστοποίησε ότι κατατέθηκε διάταγμα για την πώληση του ακινήτου τους το οποίο υποθήκευσαν προς όφελος των Εναγόντων (Τεκμήριο Δ). Επίσης ότι η ίδια ετοίμασε, υπέγραψε και απέστειλε στην Αιτήτρια επιστολές με ημερ. 9.7.2013 με τις οποίες της γνωστοποιούσε ότι οι Ενάγοντες προχώρησαν στην εγγραφή ΜΕΜΟ επί της ακίνητης περιουσίας της προς εξασφάλιση του εξ αποφάσεως χρέους της στην παρούσα αγωγή. Τα πιο πάνω καταρρίπτουν και τον ισχυρισμό της Εναγομένης 2/Αιτήτριας ότι για πρώτη φορά ενημερώθηκε για την έκδοση της επίδικης δικαστικής απόφασης στις 7.10.2013. Οι εξηγήσεις που η Εναγομένη 2/Αιτήτρια έδωσε για να δικαιολογήσει τη μη καταχώριση εμφάνισης στο Δικαστήριο και την υποβολή της παρούσας αίτησης, δεν έχουν τεκμηριωθεί ενώπιον του Δικαστηρίου. Από τα πιο πάνω προκύπτει ότι η Εναγομένη 2/Αιτήτρια είχε την ευκαιρία να καταχωρίσει εμφάνιση στην αγωγή ή να προχωρήσει έγκαιρα το αίτημα της για παραμερισμό της επίδικης απόφασης πλην όμως αδιαφόρησε και ουσιαστικά περιφρόνησε τη δικαστική διαδικασία. Για τους προαναφερόμενους λόγους κρίνω την αίτηση για παραμερισμό της απόφασης του Δικαστηρίου ημερ. 18.1.2013 που εκδόθηκε εναντίον της Εναγομένης 2/Αιτήτριας ως αβάσιμη και την απορρίπτω με έξοδα εις βάρος της και υπέρ των Εναγόντων/Καθ' ων η αίτηση όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή. (Υπ.) ...................................................... Μ. Μαυρονικόλας, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΜΚ Subject: Civil/Other Action/Interim Αναφορά: Αίτηση για παραμερισμό δικαστικής απόφασης cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.