← Κύπρος

Αναφορικά με τον αιτητή Πολυχρόνη Κλείτου Πολυχρονίου, Αρ. Αίτησης: 311/2014, 21/10/2014

Αναφορικά με τον αιτητή Πολυχρόνη Κλείτου Πολυχρονίου, Αρ. Αίτησης: 311/2014, 21/10/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2014:A366 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ρ. Λιμνατίτου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αίτησης: 311/2014 Αναφορικά με την απόφαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού ημερομηνίας 05/09/2014 που εκδόθηκε στα πλαίσια της μονομερούς αίτησης υπ' αριθμό 311/2014 που καταχωρήθηκε από τον Αστυνομικό Διευθυντή Λεμεσού την ίδια ημερομηνία με βάση την οποία εκδόθηκε διάταγμα κατακράτησης των τεκμηρίων που αναφέρονται στην επισυνημμένη ένορκη δήλωση της Γ/Αστ. 3712 Μ. Καδή μέχρι την εκδίκαση της υπόθεσης και Αναφορικά με τα άρθρα 2, 25, 26, 27, 32, 32Α και 170 του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155 και Αναφορικά με τα άρθρα 23, 30, 33, 34 και 35 του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας και Αναφορικά με την αίτηση των Πολυχρόνη Κλείτου Πολυχρονίου, από τη Λεμεσό για την ακύρωση της απόφασης του Ε.Δ. Λεμεσού, ημερομηνίας 5.9.2014 και Αναφορικά με τον αιτητή Πολυχρόνη Κλείτου Πολυχρονίου ------------------- ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 21.10.2014 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τον Αιτητή: κ. Α. Χαραλάμπους (κανένας για ν' ακούσει απόφαση) Για τους Καθ'ων η αίτηση: κα Ναπολέοντος Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την παρούσα αίτηση ο αιτητής ζητά: Α) Διάταγμα του Δικαστηρίου με βάση το οποίο να ακυρώνεται το διάταγμα του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού το οποίο εκδόθηκε μονομερώς στις 05.09.2014 στα πλαίσια της αίτησης με αριθμό 311/2014 και/ή Β) Οιαδήποτε άλλη θεραπεία το Δικαστήριο ήθελε κρίνει ορθή. Γ) Τα έξοδα της παρούσας αίτησης. Η αίτηση στηρίζεται στα άρθρα 2, 25, 26, 27, 32, 32Α και 170 του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 155, στο άρθρο 2, 29, 30 του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, στα άρθρα 23, 30, 33, 34 και 35 του Συντάγματος, στις Δ.1, 9, 48, 63 και 64 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στα Άρθρα 4 έως 9 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, στις αρχές φυσικής δικαιοσύνης και επιείκειας καθώς και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου, την διακριτική ευχέρεια, την νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου και την πρακτική του Δικαστηρίου. Η αίτηση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του Θωμά Χριστοδούλου, δικηγόρου στην δικηγορική εταιρεία Chrysses Demetriades & Co LLC, δικηγόρων του αιτητή, στο περιεχόμενο της οποίας θα αναφερθώ στη συνέχεια. Στην αίτηση η Αστυνομία καταχώρησε ένσταση στην οποία αναφέρονται πέντε λόγοι ένστασης αλλά δεν στηρίζεται σε οποιαδήποτε νομική βάση. Ως εκ τούτου θα συμφωνήσω με τη θέση του κ. Χαραλάμπους ότι η ένσταση δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη. Ο κ. Χαραλάμπους για υποστήριξη της αίτησης καταχώρησε γραπτή αγόρευση στην οποία γίνεται αναφορά στο θεμελιώδες δικαίωμα κατοχής και απόλαυσης περιουσίας το οποίο προστατεύεται από τα άρθρα 23, 33, 34 και 35 του Συντάγματος, όπως και από το άρθρο 1 της Σύμβασης για την Προάσπιση των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Όπως αναφέρει περαιτέρω ο κ. Χαραλάμπους κάθε κατάσχεση περιουσίας από τις αρχές του Κράτους συνιστά επέμβαση στο Συνταγματικό δικαίωμα του πολίτη και ως τούτου για να είναι νόμιμη και επιτρεπτή πρέπει να γίνεται σύμφωνα με το Νόμο και υπό τις συγκεκριμένες προϋποθέσεις που ο Νόμος ορίζει. Είναι η κατάληξη του κ. Χαραλάμπους στην αγόρευση του ότι η Αστυνομία είχε υποχρέωση να βοηθήσει το έργο του Δικαστηρίου παραθέτωντας τα αναγκαία στοιχεία έτσι ώστε να είναι σε θέση το Δικαστήριο να ασκήσει την διακριτική του ευχέρεια στην έκδοση ή απόρριψη του διατάγματος στις 5.9.

  1. Αντί αυτού η Αστυνομία απέκρυψε την πρόθεση του αιτητή να αμφισβητήσει τη διαδικασία με καταχώρηση ένστασης. Η Αστυνομία αποτάθηκε στο Δικαστήριο μονομερώς και πολύ καθυστερημένα ζητώντας διάταγμα στην απουσία του αιτητή για τεκμήρια που κατέσχε χωρίς ένταλμα. Μέχρι σήμερα, σύμφωνα με τον κ. Χαραλάμπους, δεν καταχωρήθηκε καμία υπόθεση εναντίον του αιτητή παρά την πάροδο μεγάλου χρονικού διαστήματος από την κατάσχεση των τεκμηρίων. Ζητά επίσης ο κ. Χαραλάμπους με την αγόρευση του όπως τα υπόλοιπα τεκμήρια, εκτός από τα ναρκωτικά, που δεν είναι παράνομα εκ της φύσεως τους στην περίπτωση επιτυχίας της αίτησης να επιστραφούν, αίτημα που δεν υπάρχει στην αίτηση. Όπως ανέφερα η αίτηση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση του δικηγόρου Θωμά Χριστοδούλου, ο οποίος αναφέρει ότι γνωρίζει τα γεγονότα της υπόθεσης, πήρε πληροφορίες από τον κ. Χαραλάμπους ο οποίος χειρίζεται την ποινική υπόθεση 20055/14 και έχει μελετήσει τα έγγραφα που αφορούν την υπόθεση. Είναι ο ισχυρισμός του κ. Χριστοδούλου ότι ο αιτητής νομιμοποιείται να προβεί στη καταχώριση της παρούσας αίτησης με σκοπό την ακύρωση του διατάγματος ημερομηνίας 5.9.
  2. Στην ένορκη δήλωση γίνεται αναφορά στα γεγονότα που οδήγησαν στη σύλληψη του αιτητή, στην καταχώρηση της ποινικής υπόθεσης 20055/14 όπως επίσης και στη μονομερή αίτηση 244/14 με την οποία η αστυνομία ζήτησε διάταγμα κατακράτησης των τεκμηρίων που αναφέρονται στην αίτηση εκείνη και είναι τεκμήριο 3 στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την παρούσα αίτηση. Όπως αναφέρεται επίσης στην ένορκη δήλωση το Δικαστήριο αρνήθηκε να εκδόσει μονομερώς το αιτούμενο διάταγμα στην αίτηση 244/14 και όρισε την αίτηση για επίδοση στις 30.7.
  3. Ακολουθεί αναφορά σε σχέση με τη διαδικασία της αίτησης 244/14, τα διαβήματα του κ. Χαραλάμπους και την απόσυρση στις 5.9.2014 της αίτησης από την Αστυνομία χωρίς επηρεασμό των δικαιωμάτων των αιτητών και με έξοδα υπέρ των Καθών η αίτηση. Είναι ισχυρισμός του κ. Χριστοδούλου ότι στις 8.9.2014 ο κ. Χαραλάμπους ενημερώθηκε από τον Αιτητή ότι παρέλαβε δύο αιτήσεις και μετά από επικοινωνία του κ. Χαραλάμπους με αστυνομικό της ΥΚΑΝ πληροφορήθηκε ότι στον αιτητή επεδόθηκε η αίτηση 311/14 όπως και το διάταγμα ημερομηνίας 5.9.2014 που εκδόθηκε στην αίτηση 311/14 του οποίου ο αιτητής ζητά με την παρούσα αίτηση ακύρωση. Με μεγάλη έκπληξη του ο κ. Χαραλάμπους αντελήφθηκε ότι εκδόθηκε το διάταγμα μονομερώς και μάλιστα το διάταγμα αυτό δεν ορίστηκε επιστρεπτέο σε οποιαδήποτε ημερομηνία και ούτε καλούσε τους αιτητές να εμφανιστούν αν επιθυμούσαν. Είναι ισχυρισμός του κ. Χριστοδούλου ότι στην ένορκη δήλωση της η Αστυφ. 3712 Μ. Καδή, η οποία υποστήριζε το αίτημα της Αστυνομίας στην αίτηση 311/14 παρέλειψε να αναφέρει ότι στην αίτηση 244/14 το Δικαστήριο δεν αποδέχθηκε την έκδοση του διατάγματος μονομερώς, ότι η αίτηση ορίστηκε για Ακρόαση και ότι οι Καθ'ων η αίτηση καταχώρισαν ένσταση. Παρέλειψε επίσης να αναφέρει ότι οι αιτητές με βεβαιότητα θα είχαν ένσταση στην αίτηση 311/14 αλλά ούτε και ζήτησε όπως αυτή επιδοθεί πριν την έκδοση του διατάγματος. Αγνοήθηκε πλήρως η επιστολή του κ. Χαραλάμπους, τεκμήριο 8, όπως ενημερωθεί εκ των προτέρων για οποιαδήποτε αίτηση καταχωρίσει η Αστυνομία σε σχέση με την κατακράτηση τεκμηρίων. Κακώς και σκόπιμα, λέει ο κ. Χριστοδούλου, καταχωρήθηκε η αίτηση μονομερώς ενώ η Αστυνομία είχε την υποχρέωση να την καταχωρίσει δια κλήσεως επιδίδοντας την στους αιτητές πριν την έκδοση διατάγματος. Όπως περαιτέρω ισχυρίζεται ο κ. Χριστοδούλου η Αστυφ. Καδή όφειλε να ενημερώσει το Δικαστήριο καθώς και τον κ. Χαραλάμπους, ο οποίος βρισκόταν στην αίθουσα λόγω της απόσυρσης της αίτησης 244/14 για την καταχώριση της αίτησης 311/14 όμως η Αστυνομία ανέμενε την αναχώριση του κ. Χαραλάμπους από το Δικαστήριο για να εμφανιστεί ανενόχλητη ενώπιον της Α.Ε.Δ. Ρ. Λιμνατίτου ζητώντας μονομερώς την έκδοση των αιτουμένων διαταγμάτων παρακάμπτωντας ύπουλα τον κ. Χαραλάμπους και αποκρύβοντας από το Δικαστήριο τα πιο πάνω γεγονότα. Αν το Δικαστήριο γνώριζε τα πιο πάνω δεν υπήρχε πιθανότητα να εκδώσει, σύμφωνα με τον κ. Χριστοδούλου, το διάταγμα μονομερώς χωρίς να ακούσει την πλευρά του αιτητή στην παρούσα αίτηση. Είναι επίσης ισχυρισμός του κ. Χριστοδούλου ότι κανένα ένταλμα έρευνας εκδόθηκε πριν την κατάσχεση των τεκμηρίων που να δίδει την εξουσία στην Αστυνομία να προβεί στην συγκεκριμένη έρευνα στο συγκεκριμένο εμπορευματοκιβώτιο στο χώρο του λιμανιού Λεμεσού. Ως αποτέλεσμα τα τεκμήρια 1-40 που φαίνονται στην ένορκη δήλωση της Μ. Καδή, που να σημειωθεί ότι 36 από αυτά είναι νάϋλον συσκευασίες με ποσότητα πράσινης ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης, δεν κατασχέθηκαν δυνάμει εντάλματος έρευνας κάτι που αποτελεί ρητεί προϋπόθεση για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος κατακράτησης. Η επίκληση των εξουσιών του Τελωνείου δεν μπορεί να θεραπεύσει, σύμφωνα με τον κ. Χριστοδούλου, αυτή την παράληψη αφού, όπως αναφέρεται στην ένορκη δήλωση η αίτηση στηρίζεται μόνο στον Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμο και σε κανένα άλλο Νόμο ή πρόνοια. Ούτε όμως τα τεκμήρια 41-54 και 57-60 που παραλήφθηκαν από τον Ναυτιλιακό πράκτορα Πάρη Ονησιφόρου, παραλήφθηκαν κατόπιν εκτέλεσης εντάλματος έρευνας. Το ίδιο ισχύει και για τα τεκμήρια 55 και 56 τα οποία παραλήφθηκαν από τον Ανδρέα Δημητριάδη. Κατά συνέπεια ούτε αυτά μπορούσαν να κατακρατηθούν από το Δικαστήριο και η μη έκδοση δικαστικού εντάλματος έρευνας και κατ' επέκταση η κατάσχεση των τεκμηρίων χωρίς ένταλμα αποτελεί από μόνη της λόγο για ακύρωση του επίδικου διατάγματος κατακράτησης. Αναφέρει περαιτέρω στην ένορκη του δήλωση ο κ. Χριστοδούλου ότι η συμπεριφορά της Αστυνομίας αποτελεί κατάχρηση των διαδικασιών του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου σε σχέση με την κατάσχεση και κατακράτηση αντικειμένων και επομένως το Δικαστήριο δεν έχει την εξουσία να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα σε αυτή τη βάση. Αναφέρεται επίσης ότι η Αστυνομία δεν δικαιολόγησε καθόλου την καθυστέρηση που προέκυψε στην καταχώρηση της αίτησης ενώ τα τεκμήρια κατασχέθηκαν στις 11.7.2014 και δεν έχει εξηγηθεί με επάρκεια για ποιους λόγους η Αστυνομία δεν καταχώρησε καμία υπόθεση μέχρι σήμερα εναντίον του αιτητή εφόσον η υπόθεση αυτή είναι της ίδιας φύσης με την υπόθεση 20055/14 που καταχωρήθηκε στις 20.7.
  4. Με την ένορκη δήλωση του ο κ. Χριστοδούλου εγείρει διάφορα θέματα και θα ξεκινήσω από το πρώτο θέμα ότι δηλαδή η Αστυνομία απέκρυψε από το Δικαστήριο γεγονότα τα οποία εάν ήταν σε γνώση του Δικαστηρίου δυνατό το Δικαστήριο να μην ενέκρινε την αίτηση μονομερώς και κατά συνέπεια το Δικαστήριο έχει την εξουσία να ακυρώσει το διάταγμα. Η παρούσα διαδικασία όπως έχει αναφερθεί σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου αφορά πολιτική διαδικασία. Η διαδικασία ρυθμίζεται από το άρθρο 32

(1)του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου το οποιο δεν περιέχει πρόνοια ότι τέτοια αίτηση θα πρέπει να επιδίδεται πριν από την εξέταση της από το Δικαστήριο. Σαν γενική αρχή όμως οι αιτητές στις περιπτώσεις που απευθύνονται μονομερώς στο Δικαστήριο για την εξασφάλιση ενός διατάγματος πρέπει να προσέρχονται με καθαρά χέρια. Η μη αποκάλυψη ή απόκρυψη από το Δικαστήριο ουσιωδών γεγονότων αν διαφανεί ότι έχει γίνει και έχει επηρεάσει το Δικαστήριο το οποίο διαφορετικά θα μπορούσε να μην εκδώσει το διάταγμα το Δικαστήριο μπορεί να ακυρώσει το διάταγμα χωρίς να εξετάσει την ουσία του. (Βλ. Πολιτική αίτηση 90/09
(2010)1 Α.Α.Δ. 181 στην οποία παρέπεμψε ο κ. Χαραλάμπους). Όπως φαίνεται από το Τεκμήριο 3 που επισυνάπτεται στην ένορκη δήλωση και την ένορκη δήλωση της Ν. Καδή η αίτηση 244/14 ήταν η αρχική αίτηση με την οποία η Αστυνομία αποτάθηκε στο Δικαστήριο ζητώντας την κατακράτηση 74 τεκμηρίων. Στη συνέχεια, όπως φαίνεται από την ένορκη δήλωση η αίτηση 244/14 αποσύρθηκε χωρίς επηρεασμό των δικαιωμάτων των αιτητών και καταχωρήθηκε η αίτηση 311/14 με την οποία η Αστυνομία ζητά την κράτηση 64 τεκμηρίων. Είναι σαφές ότι με την νέα αίτηση η Αστυνομία περιόρισε τα τεκμήρια των οποίων ζητά την κράτηση στα τεκμήρια 3-38 που αφορούν ναϋλον συσκευασίες με ποσότητα πράσινης ξηρής φυτικής ύλης, στο τεκμήριο 39 που είναι νάϋλον συσκευασία με ποσότητα κρυσταλικής ουσίας και στα τεκμήρια 41, 42, 43, 45, 46, 47, 48, 49, 50, 51, 52, 53, 54, 57 και 58 που αφορούν φωτοτυπίες εγγράφων. Το τεκμήριο 1 είναι σφραγίδα του επίδικου εμπορευματοκιβωτίου και το τεκμήριο 2 είναι ένας διθέσεος καναπές εντός του οποίου όπως αναφέρει στην ένορκη της δήλωση η Μ. Καδή βρέθηκαν οι νάϋλον συσκευασίες. Η Μ. Καδή στην ένορκη της δήλωση που φαίνεται τόσο στο φάκελο της υπόθεσης όσο και στο τεκμήριο 11, αναφέρει την ύπαρξη της αίτησης 244/14 και αναφέρει επίσης ότι στη διαδικασία εκείνη εμφανίστηκε δικηγόρος για τους Καθ'ων η αίτηση, χωρίς να κατονομάζει τον κ. Χαραλάμπους. Αναφέρει τους λόγους για τους οποίους αποσύρθηκε η αίτηση 244/14 και όπως επίσης αναφέρει κάποια από τα τεκμήρια της αίτησης 244/14 αφαιρέθηκαν αφού δεν ήταν αναγκαίο να κρατηθούν και δεν περιλαμβάνονται στην αίτηση 311/14 και στο νέο διάταγμα. Το παράπονο του αιτητή είναι ότι η Μ. Καδή παρέλειψε να αναφέρει στην ένορκη της δήλωση ότι ο κ. Χαραλάμπους ενημέρωσε την Αστυνομία για την πρόθεση του να παρουσιαστεί σε όποια αίτηση καταχωρηθεί και «παρέκαμψε ύπουλα» τον κ. Χαραλάμπους για να μην είναι παρών. Δεν θεωρώ ότι η μη αναφορά των πιο πάνω στην ένορκη δήλωση της Μ. Καδή επηρεάζει με οποιοδήποτε τρόπο την αίτηση και ότι η μη αναφορά παραπλάνησε το Δικαστήριο. Όπως πολύ σωστά αναφέρει στην ένορκη του δήλωση ο κ. Χριστοδούλου τόσο η απόσυρση της προηγούμενης αίτηση όσο και η καταχώριση της νέας αίτησης έγιναν ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου την ίδια ημέρα. Το Δικαστήριο είχε δικαστική γνώση της εμφάνισης του κ. Χαραλάμπους στην προηγούμενη αίτηση. Το αίτημα στην αίτηση 311/14 για κράτηση 38 συσκευασιών που περιείχαν πράσινη φυτική ύλη κάνναβη και κρυσταλλική ουσία αλλά και κράτηση φωτοτυπιών εγγράφων τα οποία παραλήφθηκαν από τον ναυτιλιακό πράκτορα Πάρη Ονησιφόρου και τον Ανδρέα Δημητριάδη και όχι τον αιτητή στην παρούσα αίτηση, ήταν στοιχεία που κατά την κρίση του Δικαστηρίου στο χρόνο εξέτασης της αίτησης χωρίς ειδοποίηση δεν δικαιολογούσαν την ειδοποίηση προς τον αιτητή και καμία παραπλάνηση του Δικαστηρίου υπήρξε . Ισχυρίζεται περαιτέρω ο κ. Χριστοδούλου ότι το διάταγμα θα πρέπει να ακυρωθεί για το λόγο ότι τα τεκμήρια 1-40 δεν κατασχέθηκαν δυνάμει εντάλματος έρευνας κάτι που αποτελεί ρητή προϋπόθεση για την έκδοση διατάγματος κατακράτησης. Διέφυγε, φαίνεται, της προσοχής του κ. Χριστοδούλου η αναφορά της Μ. Καδή στην ένορκη της δήλωση ότι: «Σε συνεργασία με την Αρχή Λιμένων και το Τελωνείο Λεμεσού το εν λόγω εμπορευματοκιβώτιο αφού εντοπίσθηκε στο πιο πάνω πλοίο εκφορτώθηκε και μεταφέρθηκε σε αποθήκη του νέου λιμανιού Λεμεσού για έρευνα με βάση της εξουσίες του Τελωνείου». Η αναφορά αυτή καταδεικνύει ότι ο έλεγχος στο εμπορευματοκιβώτιο έγινε μέσα στα πλαίσια των αρμοδιοτήτων του τμήματος Τελωνείων να ελέγχει πρόσωπα αποστολές, εμπορεύματα και μεταφορικά μέσα για τον εντοπισμό παράνομης διακίνησης ναρκωτικών, ψυχοτρόπων τοξικών ουσιών κλπ. (Άρθρο 4
(2)του Περί Τελωνειακού Κώδικα Νόμος 94 (Ι)
(2004)όμως το Δικαστήριο δεν μπορεί να εξετάσει την διαδικασία της έρευνας εκείνης. Ο Περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμος 29/77 (Άρθρο 4) απαγορεύει την εισαγωγή ή εξαγωγή ελεγχόμενου Φαρμάκου και η κάνναβη είναι ένα από τα απαγορευμένα φάρμακα σύμφωνα με τον πίνακα Β του Νόμου και κατά συνέπεια εμπίπτει στο άρθρο 4
(2)του Ν. 94(Ι)
  1. Κατά συνέπεια δεν ήταν αναγκαία, κατά την κρίση μου, η έκδοση οποιουδήποτε εντάλματος έρευνας σε σχέση με τα τεκμήρια αυτά, αφού αυτά ανευρέθηκαν μέσα στα πλαίσια των ερευνών και των αρμοδιοτήτων του Τμήματος Τελωνείου στην παρουσία μελών της ΥΚΑΝ και «τα ανευρεθέντα παραδόθηκαν από το Τελωνείο στην Αστυνομία για περαιτέρω διερεύνηση» όπως αναφέρει η Μ. Καδή και επειδή οι εξετάσεις της Αστυνομίας δεν έχουν συμπληρωθεί η Αστυνομία ζητά την κράτηση των τεκμηρίων με την αίτηση 311/
  2. Όσον αφορά τα υπόλοιπα τεκμήρια όπως και ο ίδιος ο κ. Χριστοδούλου αναφέρει στην ένορκη του δήλωση παραδόθηκαν από τρίτα πρόσωπα και δεν υπάρχει ισχυρισμός ότι αυτά τα πρόσωπα αρνήθηκαν να δώσουν τα τεκμήρια στην Αστυνομία και δεν υπήρχε συγκατάθεση τους. Όσον αφορά τα τεκμήρια 1 και 2 αυτά είναι απόλυτα συνδεδεμένα με το εμπορευματοκιβώτιο το οποίο ερεύνησε το Τμήμα Τελωνείου και ισχύουν τα όσα αναφέρω πιο πάνω. Αναφέρει ακόμη ο κ. Χριστοδούλου ότι η προσεπίκληση των εξουσιών του Τελωνείου δεν μπορεί να θεραπεύσει την παράλειψη έκδοσης εντάλματος έρευνας από την Αστυνομία και η αίτηση της Αστυνομίας στηρίζεται μόνο στο Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμο και σε κανένα άλλο νόμο ή πρόνοια. Σε σχέση με τις εξουσίες του Τελωνείου έχω ήδη αναφερθεί πιο πάνω. Το ότι στην αίτηση 311/14 δεν γίνεται αναφορά στον περί Τελωνειακού Κώδικα Νόμο με κάθε εκτίμηση στους ισχυρισμούς του κ. Χριστοδούλου δικαιοδοτική βάση της αίτηση είναι το άρθρο 32 του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155 και όχι ο Περί Τελωνειακού Κώδικα Νόμος. Δεν θα συμφωνήσω με τη θέση του κ. Χριστοδούλου ότι υπήρξε οποιαδήποτε κατάχρηση εκ μέρους της Αστυνομίας σε σχέση με την κατακράτηση τεκμηρίων. Όπως φαίνεται μέσα από τις ένορκες δηλώσεις που βρίσκονται τόσο στο φάκελο όσο και στα τεκμήρια μόλις αυτά περιήλθαν στην κατοχή της Αστυνομίας, η οποία ήταν παρούσα κατά την έρευνα από το Τμήμα Τελωνείου στις 11.7.2014 η Αστυνομία αποτάθηκε στο Δικαστήριο για κατακράτηση τους μέσα στα πλαίσια της αίτησης 244/
  3. Η αίτηση καταχωρήθηκε στις 23.7.2014 (Τεκμήριο 3). Οι λόγοι για τους οποίους η αίτηση αποσύρθηκε τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου, η απόσυρση της αίτησης έγινε χωρίς επηρεασμό των δικαιωμάτων της Αστυνομίας και καμία ένσταση υπήρξε εκ μέρους του κ. Xαραλάμπους. Την ίδια ημέρα καταχωρήθηκε η αίτηση 311/14 και κατά συνέπεια δεν θεωρώ ότι η Αστυνομία αποτάθηκε καθυστερημένα στο Δικαστήριο. Για το γεγονός ότι δεν καταχωρήθηκε ακόμη ποινική υπόθεση εναντίον του καθ'ου η αίτηση η Μ. Καδή δίδει εξήγηση. Για τον καθ'ου η αίτηση καταχωρήθηκε ενώπιον του Κακουργιοδικείου η υπόθεση 20055/14 αλλά η παρούσα καθυστερεί γιατί δεν έχουν ληφθεί ακόμη απαντήσεις σε ερωτήματα που έγιναν σε ξένες χώρες μέσω της Interpol. Η καθυστέρηση των τριών μηνών για μια τόσο σοβαρή υπόθεση και ενώ ήδη έχει καταχωρηθεί η υπόθεση 20055/14 δεν μπορεί να θεωρηθεί μεγάλη σε βαθμό που να καταδεικνύει κωλυσιεργία της Αστυνομίας και λόγο για ακύρωση του διατάγματος. Το βασικό ερώτημα βεβαίως το οποίο προκύπτει μέσα από την αγόρευση του κ. Χαραλάμπους και την θέση ότι κάθε κατάσχεση περιουσίας από τις αρχές του κράτους συνιστά επέμβαση στο συνταγματικό δικαίωμα ενός πολίτη είναι ποια είναι τα περιουσιακά στοιχεία του καθ'ου η αίτηση που επηρεάζονται από το διάταγμα κατακράτησης. Τα τεκμήρια 1-39 που είναι νάϋλον συσκευασίες με ποσότητες πράσινης ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης, τα φωτοαντίγραφα εγγράφων που παραδόθηκαν στην Αστυνομία από τον Πάρη Ονησιφόρου ή τα 12 δείγματα αποτυπώματος σφραγίδας που δόθηκαν από τον Ανδρέα Δημητριάδη; Το μόνο περιουσιακό στοιχείο του οποίου θα μπορούσε να διεκδικήσει ο αιτητής την επιστροφή εάν βεβαίως αποτελεί περιουσία του είναι ο διθέσιος καναπές. Μέσα σ' αυτόν όμως σύμφωνα με τους ισχυρισμούς της Αστυνομίας ανευρέθηκαν οι νάϋλον συσκευασίες με την ποσότητα πράσινης ξηρής φυτικής ύλης και κατά συνέπεια αποτελεί ένα σημαντικό τεκμήριο της όλης υπόθεσης που εξετάζει η Αστυνομία και η κράτηση του είναι αναγκαία για τους σκοπούς των ανακρίσεων και της μελλοντική ποινικής διαδικασίας. Ενδεικτικά για το θέμα αυτό αναφέρω ότι στην υπόθεση Air Canada v. The United Kingdom (Series A, N. 316-A) του EΔΑΔ στην οποία οι αρχές του Ηνωμένου Βασιλείου στη βάση του Περί Customs and Excise Act προχώρησαν στη κατάσχεση ενός αεροσκάφους των αιτητών γιατί βρέθηκαν μέσα σ' αυτό μεγάλες ποσότητες ναρκωτικών οι αιτητές πλήρωσαν πρόστιμο την ίδια ημέρα για την επιστροφή του αεροσκάφους και στη συνέχεια καταχώρησαν αγωγή με τον ισχυρισμό ότι δεν μπορούσε να αποτελέσει αντικείμενο κατάσχεσης. Το ΕΔΑΔ απέρριψε την προσφυγή με την θέση ότι η κατάσχεση αεροπλάνου ήταν ένας προσωρινός περιορισμός στη χρήση που δεν οδηγούσε σε οριστική απώλεια και κατά συνέπεια δεν παραβίαζε το άρθρο 1 του Πρωτοκόλλου 1 της ΕΣΔΑΔ που προστατεύει το δικαίωμα ιδιοκτησίας. Ως εκ τούτου και για όλους τους λόγους που αναφέρω πιο πάνω η αίτηση απορρίπτεται χωρίς διαταγή για έξοδα. (Υπ.) ............ Ρ. Λιμνατίτου, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΚΠ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.