← Κύπρος

ANYPLANT LIMITED ν. F & T INVESTMENTS LIMITED, Αρ. Αγωγής 445/13, 28/11/2014

ANYPLANT LIMITED ν. F & T INVESTMENTS LIMITED, Αρ. Αγωγής 445/13, 28/11/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2014:A408 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Μαυρονικόλα, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής 445/13 Μεταξύ: ANYPLANT LIMITED, από τη Λεμεσό Ενάγουσας - και - F & T INVESTMENTS LIMITED, από τη Λεμεσό Εναγόμενης -------------------------------- Αίτηση ημερομηνίας 14.6.2013 Ημερομηνία: 28.11.2014 Για Εναγόμενη/Αιτήτρια: κ. Χριστοφή για Χρίστος Σ. Χριστοφόρου ΔΕΠΕ Για Ενάγουσα/Καθ' ης η Αίτηση: κα Β. Γιατρού για Κώστας Μελάς & Συνεργάτες ΔΕΠΕ Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Η αγωγή της Ενάγουσας εταιρείας εναντίον της Εναγόμενης εταιρείας αφορά απαίτηση για €100.000 πλέον τόκους προς 5.5% ετησίως επί του εν λόγω ποσού από 17.12.2012 μέχρι εξοφλήσεως ή νόμιμους τόκους, έξοδα και Φ.Π.Α.. Η απαίτηση προέρχεται από δύο τραπεζικές επιταγές τις οποίες η Εναγόμενη εταιρεία έναντι καλού και νομίμου ανταλλάγματος εξέδωσε στη Λεμεσό και παρέδωσε στην Ενάγουσα εταιρεία οι οποίες δεν πληρώθηκαν για λόγους αναφερομένους στην εκδότρια εταιρεία. Με την παρούσα αίτηση της Εναγόμενης εταιρείας επιζητείται η έκδοση διαταγής για την παροχή εκ μέρους της Ενάγουσας εταιρείας ασφάλειας εξόδων ύψους €7.647,58 καθώς επίσης και την αναστολή της διαδικασίας μέχρις ότου δοθεί. Η αίτηση βασίζεται στους Θεσμούς της Πολιτικής Δικονομίας Δ.60 θ.(1-5) και

(6), Δ.48 θ.
(2)και
(9)(t) των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και στο άρθρο 382 του περί Εταιρειών Νόμου Κεφ.113, και στις συμφυείς εξουσίες και διακριτική ευχέρεια και πρακτική του Δικαστηρίου. Υποστηρίζεται δε από την ένορκη δήλωση του Αλέξανδρου Τζιωρτζή ο οποίος αναφέρει ότι είναι διευθυντής και/ή στην υπηρεσία της Εναγόμενης εταιρείας. Υποστηρίζει ότι η Ενάγουσα εταιρεία είναι ανίκανη να πληρώσει τα έξοδα της Εναγόμενης εταιρείας αν αυτή επιτύχει στην Υπεράσπιση της καθότι η Ενάγουσα εταιρεία δεν έχει κύκλο εργασιών σήμερα και κατά συνέπεια καμία εισοδηματική ικανότητα. Στην ουσία η Ενάγουσα εταιρεία έχει καταστεί ανενεργή. Περαιτέρω υποστηρίζει ότι ο διευθυντής της Ενάγουσας εταιρείας κ. Γεώργιος Επαινετός του ανέφερε ότι η Ενάγουσα εταιρεία στερείται κινητής και ακίνητης περιουσίας. Σχετικά με το ύψος της αιτούμενης εξασφάλισης επισύναψε κατάλογο εξόδων της Εναγόμενης εταιρείας (Τεκμήριο Β). Είναι η θέση του ότι η Ενάγουσα εταιρεία καμιά νόμιμη απαίτηση και/ή κανένα αγώγιμο δικαίωμα έχει εναντίον της Εναγόμενης εταιρείας. Περαιτέρω: (α) Διευθυντής και μοναδικός μέτοχος της Ενάγουσας εταιρείας ήταν κάποιος Γεώργιος Επαινετός ο οποίος ήταν διευθυντής και γραμματέας της εταιρείας Praktor Investments Limited. Η Ενάγουσα εταιρεία ήταν η μοναδική μέτοχος της εν λόγω εταιρείας. (β) Η Ενάγουσα εταιρεία και η εταιρεία Praktor Investments Limited έκδιδαν επιταγές χωρίς την αναγραφή του δικαιούχου και τις παρέδιδαν στην Εναγόμενη η οποία τις κατέθετε σε τρεχούμενο λογαριασμό της ή τις εξαργύρωνε. (γ) Η Εναγόμενη εταιρεία πριν την παραλαβή των εν λόγω επιταγών έκδιδε μεταχρονολογημένες επιταγές χωρίς όνομα δικαιούχου τις οποίες παρέδιδε τον Επαινετό ο οποίος τις εξαργύρωνε ή τις κατέθετε σε λογαριασμό των ως άνω εταιρειών του. (δ) Η Εναγόμενη εταιρεία για τις επιταγές που τιμούσε κατέβαλλε τοις μετρητοίς χρήματα στον Επαινετό. (ε) Η Εναγόμενη εταιρεία έχει στην κατοχή της επιταγές της Ενάγουσας εταιρείας και της Praktor Investments Limited τις οποίες ο Επαινετός ζήτησε να μην κατατεθούν ή τιμηθούν με την υπόσχεση ή διαβεβαίωση ότι ο ίδιος δεν θα κατέθετε τις δύο επιταγές που η Ενάγουσα επικαλείται στην Έκθεση Απαίτησης της. (στ) Είναι ο ισχυρισμός της Εναγόμενης εταιρείας ότι για τις επίδικες επιταγές κανένα αντάλλαγμα ή νόμιμο αντάλλαγμα ή αντιπαροχή ή άλλως πως υπήρξε. (ζ) Η Ενάγουσα εταιρεία δεν υπήρξε κάτοχος περιουσίας ή είχε στη διάθεση της το ποσό των €100.000 και γίνεται προσπάθεια ή απόπειρα από τον Επαινετό ή την Ενάγουσα για απόσπαση χρημάτων άνευ οποιασδήποτε νόμιμης αιτίας από την Εναγόμενη. Περαιτέρω ισχυρίζεται ότι οι συναλλαγές μεταξύ της Ενάγουσας εταιρείας, της Εναγόμενης και της εταιρείας Praktor Investments Limited εγίνοντο χωρίς η Ενάγουσα ή η εταιρεία Praktor Investments Limited να καταβάλλουν οποιοδήποτε αντάλλαγμα στην Εναγόμενη ή οι εν λόγω εταιρείες δεν διέθεταν τα αναγκαία κεφάλαια κατά την έκδοση των επιταγών που παρέδιδαν στην Εναγόμενη τις οποίες η Εναγόμενη τιμούσε με σχετικές οδηγίες της προς την τράπεζα κατά την ημερομηνία πληρωμής των επιταγών που η ίδια έκδιδε και παρέδιδε στον Επαινετό. Ενδεικτικά, όπως αναφέρει, επεσύναψε αριθμό επιταγών ως Τεκμήρια Γ1 - Γ4, Δ.1 - Δ.4 και Ε1 - Ε
  1. Τέλος υποστηρίζει ότι ο Επαινετός διαβεβαίωνε την Εναγόμενη εταιρεία ότι δεν θα παρουσίαζε τις επίδικες επιταγές προς τίμηση ή εξαργύρωση στην τράπεζα και θα τις επέστρεφε στην Εναγόμενη και θα παραλάμβανε τις επιταγές της Ενάγουσας και της Praktor Investments Limited οι οποίες δεν χρησιμοποιήθηκαν από την Εναγόμενη με τον τρόπο που περιγράφεται. Η Ενάγουσα/Καθ' ης η αίτηση καταχώρισε ειδοποίηση προθέσεως ενστάσεως στην αίτηση της Εναγόμενης/Αιτήτριας επικαλούμενη τους εξής λόγους: Α. Δεν πληρούνται οι νομικές προϋποθέσεις και/ή οι όροι που προβλέπουν οι σχετικοί Νόμοι και/ή θεσμοί ώστε να εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα. Β. Τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η αίτηση είναι ανεπαρκή και/ή γενικά και/ή αόριστα δεν δικαιολογούν ή στηρίζουν την αιτούμενη θεραπεία. Γ. Η Ενάγουσα είναι αξιόχρεη εταιρεία. Εργάζεται, έχει εισοδήματα και είναι σε θέση να πληρώσει οιονδήποτε ποσό δικηγορικών εξόδων, τυχόν, επιδικασθεί εναντίον της. Δ. Η Ενάγουσα έχει περιουσιακά στοιχεία και/ή χρήματα που βρίσκονται στην κατοχή των Αιτητών-Εναγομένων, από τους οποίους μπορούν να πληρωθούν τα δικηγορικά έξοδα των Εναγομένων, αν αυτοί πετύχουν στην υπεράσπιση τους. Ε. Η Ενάγουσα-Καθ' ης η αίτηση έχει καλή υπόθεση εναντίον της Εναγόμενης με μεγάλη πιθανότητα επιτυχίας, γιατί έχει στην κατοχή της δύο επιταγές της Εναγόμενης εταιρείας, η οποία της παρέδωσε τις επιταγές, έναντι καλής και νόμιμης αντιπαροχής. ΣΤ. Για όλους τους λόγους που συνάγονται και/ή εξυπακούονται στην επισυνημμένη ένορκο δήλωση. Τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται εμφαίνονται στην επισυνημμένη ένορκη δήλωση του Γιώργου Επαινετού, διευθυντή της Ενάγουσας/Καθ' ης η αίτηση εταιρείας ο οποίος αρνείται όλους τους ισχυρισμούς, γεγονότα, θέσεις, επιχειρήματα και γενικά ότι περιέχεται στην ένορκη δήλωση που στηρίζει την αίτηση, επίσης αρνείται ότι ο ενόρκως δηλών στην εν λόγω ένορκη δήλωση είναι δεόντως εξουσιοδοτημένος για να προβεί στην ένορκη δήλωση. Υποστηρίζει ότι η εταιρεία Praktor Investments Limited είναι ανύπαρκτο νομικό πρόσωπο. Ο ίδιος και η Ενάγουσα εταιρεία είναι μέτοχοι με ποσοστό 50% έκαστος στην εταιρεία Praktor Εnterprises Limited. Η εταιρεία αυτή ιδρύθηκε κατόπιν συμφωνίας μεταξύ του ιδίου και του Χρυσόστομου Τζιωρτζή παιδικού του φίλου και πατέρα των μετόχων της Εναγόμενης εταιρείας. Η συμφωνία ήταν ότι το 50% του μετοχικού κεφαλαίου της εταιρείας αυτής θα μεταβιβάζετο στην Εναγόμενη εταιρεία. Η εταιρεία Praktor Enterprises Limited θα ασχολείτο με έργα προς εξυπηρέτηση πλοίων που θα προσέγγιζαν την Κύπρο για επιδιορθώσεις στο ναυπηγείο της Εναγόμενης εταιρείας. Τα ενοίκια των γραφείων καθώς και τα έξοδα ίδρυσης και συντήρησης της πιο πάνω εταιρείας μαζί με εργασία που προσφέρθηκε προς αυτή ανήλθαν στο ποσό των €51.139 εκ των οποίων η Ενάγουσα πλήρωσε το ποσό των €45.273 ενώ η Εναγόμενη πλήρωσε μόνο €6.
  2. Η πιο πάνω εταιρεία δεν ξεκίνησε εργασίες έτσι συμφωνήθηκε μεταξύ των διαδίκων όπως η Εναγόμενη εταιρεία καταβάλει στην Ενάγουσα το ποσό των €19.553 που αντιπροσωπεύει το ½ των πιο πάνω εξόδων που δαπανήθηκαν για τις ανάγκες της πιο πάνω εταιρείας. Εκτός από το εν λόγω ποσό που χρωστά η Εναγόμενη εταιρεία χρωστά και το ποσό των €14.200 που αφορά υπόλοιπο για παροχή υπηρεσιών διεύθυνσης έργου που πρόσφερε η Ενάγουσα εταιρεία προς την Εναγόμενη κατά την περίοδο Μαρτίου 2012 - Οκτωβρίου
  3. Για τα πιο πάνω ποσά η Ενάγουσα έχει νόμιμη απαίτηση εναντίον της Εναγόμενης για διεκδίκηση των πιο πάνω ποσών. Εκτός των πιο πάνω ποσών υποστηρίζει ότι η Εναγόμενη ότι αυτή έχει στην κατοχή της χρήματα που την δάνεισε η Ενάγουσα τα οποία ακόμα να επιστρέψει. Η Ενάγουσα δάνεισε προς την Εναγόμενη το ποσό των €46.000 και συγκεκριμένα της παρέδωσε τρεις επιταγές οι οποίες εξαργυρώθηκαν κατά την παρουσίαση τους προς πληρωμή στην τράπεζα. Η Ενάγουσα δάνεισε επίσης στην Εναγόμενη σε μετρητά το ποσό των €10.000 αρχές του
  4. Δάνεισε επίσης στην Εναγόμενη το ποσό των €8.200, σύνολο €64.
  5. Έγγραφα στα οποία φαίνεται ότι οι πιο πάνω επιταγές της Ενάγουσας εξαργυρώθηκαν δεόντως από την Εναγόμενη επισυνάπτει ως Τεκμήρια 1(α), (β) και (γ). Αρνείται ότι οι επίδικες επιταγές δεν είχαν νόμιμο αντάλλαγμα και δηλώνει ότι κατέβαλε στην Εναγόμενη εταιρεία το συνολικό ποσό των €64.200 και εις αντάλλαγμα πήρε επιταγές της Εναγόμενης/Αιτήτριας εταιρείας. Υποστηρίζει ότι τέσσερεις από τις επιταγές που επικαλείται στην ένορκη δήλωση του ο Τζιωρτζής επιστράφηκαν ανεξαργύρωτες από την τράπεζα. Επισυνάπτει αντίγραφα των δύο επιταγών ως Τεκμήρια 2(α) και (β). Οι διευθυντές της Εναγόμενης εταιρείας του ζήτησαν να μην καταθέσει στην τράπεζα τις επιταγές της Εναγόμενης γιατί ισχυρίζοντο πως είχαν προβλήματα ρευστότητα και κινδύνευαν να αναφερθούν στο ΚΑΠ αν κατέθετε τις επιταγές τη συγκεκριμένη περίοδο. Όταν η Εναγόμενη εταιρεία πέτυχε να πάρει μια δουλειά από μεγάλο επενδυτή η συμφωνία συνεργασίας της Ενάγουσας με την Εναγόμενη διακόπηκε και οι διευθυντές της Εναγόμενης δήλωσαν ότι δεν ήθελαν να αποκτήσουν το 50% του μετοχικού κεφαλαίου της Praktor Enterprises Limited έτσι αποφάσισαν να έλθουν σε συνολική διευθέτηση όλων των απαιτήσεων τους από την Εναγόμενη εταιρεία. Η απαίτηση της Ενάγουσας προς την Εναγόμενη ανέρχοντο στο συνολικό ποσό των €97.953 αφού δε η Εναγόμενη έλαβε υπόψη και τους τόκους που επιβαρύνθηκαν εξέδωσε τις επίδικες επιταγές για το ποσό των €100.
  6. Περαιτέρω αρνείται ότι η Εναγόμενη έχει στην κατοχή της επιταγές της Ενάγουσας ή της εταιρείας Praktor Enterprises Limited και υποστηρίζει ότι οι επιταγές που αναφέρει ο Τζιωρτζής ότι βρίσκονται στην κατοχή του στην πραγματικότητα τις κατέχει ο ίδιος τις οποίες επισυνάπτει ως Τεκμήρια 3(α), (β), (γ) και (δ) και 4(α), (β), (γ) και (δ). Αρνείται ότι υποσχέθηκε πως δεν θα παρουσίαζε τις επίδικες επιταγές στην τράπεζα για εξαργύρωση επειδή οι εν λόγω επιταγές εκδόθηκαν όταν αποφάσισαν με την Εναγόμενη εταιρεία ότι θα σταματούσαν τη συνεργασία τους και επειδή δεν υπήρχαν στα χέρια της Εναγόμενης επιταγές της Ενάγουσας ή της εταιρείας Praktor Enterprises Limited για να τις ανταλλάξει με τις επίδικες. Επαναλαμβάνει ότι το ποσό των επίδικων επιταγών είναι το ποσό που πραγματικά χρωστά στην Ενάγουσα η Εναγόμενη. Τέλος επαναλαμβάνει πως η Ενάγουσα εταιρεία είναι αξιόχρεη. Έδωσε χρήματα και πρόσφερε υπηρεσίες στην Εναγόμενη, εργάζεται, έχει εισοδήματα και είναι σε θέση να πληρώσει οποιοδήποτε ποσό δικηγορικών εξόδων τυχόν επιδικασθεί εναντίον της. Με βάση τιμολόγια που εξέδωσε η Ενάγουσα και έχει στην κατοχή του υποστηρίζει ότι η Ενάγουσα διεκπεραίωσε εργασίες για λογαριασμό τρίτων κατά την περίοδο Ιουλίου - Σεπτεμβρίου 2013 (Τεκμήρια 5(α), (β) και (γ)). Είναι η θέση ότι έδιδε επιταγές της Ενάγουσας εταιρείας για να καλύπτει τις άμεσες ανάγκες της η Εναγόμενη εταιρεία και περίμενε να εισπράξει τα λεφτά του από την εξαργύρωση των δικών τους επιταγών. Επαναλαμβάνει πως η Ενάγουσα εταιρεία έχει τη δυνατότητα να καταβάλει τα δικηγορικά έξοδα της άλλης πλευράς, σε περίπτωση που απορριφθεί η αγωγή, γιατί η Ενάγουσα εργάζεται και έχει εισοδήματα, επίσης έχει περιουσιακά στοιχεία ή χρήματα που βρίσκονται στην κατοχή της Εναγόμενης/Αιτήτριας από την οποία μπορούν να πληρωθούν τα δικηγορικά έξοδα αν η Εναγόμενη πετύχει στην Υπεράσπιση της. Η εξουσία παροχής ασφάλειας εξόδων είναι δυνατή, με κριτήρια που έχουν νομολογιακά καθιερωθεί κατά την ενάσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου κάτω από τη Δ.
  7. Περαιτέρω, το άρθρο 382 του Κεφ.113, δίνει την ευχέρεια στο Δικαστήριο εκεί όπου φαίνεται με αξιόπιστη μαρτυρία ότι υπάρχει εύλογη υπόνοια ότι η εταιρεία δεν θα μπορεί να καταβάλει τα έξοδα, να εκδώσει εναντίον της διάταγμα για την ασφάλεια εξόδων, αναστέλλοντας στο μεταξύ όλες τις διαδικασίες (βλ. Genemp Trading Ltd ν. Λαϊκή Κυπρ. Τρ. Δημόσ. Εταιρ. Λτδ
(2011)1 Α.Α.Δ.1314). Το άρθρο 382 του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ.113 επίσης δηλώνει τη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου όταν ζητείται διάταγμα για την ασφάλεια εξόδων. Το άρθρο 382 του Κεφ.113 προνοεί τα εξής: «382. Όταν εταιρεία είναι ενάγουσα σε οποιαδήποτε αγωγή ή άλλη νομική διαδικασία, κάθε δικαστής που έχει δικαιοδοσία στο θέμα δύναται, αν φαίνεται με αξιόπιστη μαρτυρία ότι υπάρχει λόγος να πιστεύει ότι η εταιρεία είναι ανίκανη να πληρώσει τα έξοδα του εναγομένου αν αυτός επιτύχει στην υπεράσπιση του, να ζητήσει να δοθεί ικανοποιητική εγγύηση για τα έξοδα εκείνα, και δύναται να αναστείλει όλες τις διαδικασίες μέχρι να δοθεί η εγγύηση.» Από το συνδυασμό των πιο πάνω άρθρων αλλά και της νομολογίας καθίσταται σαφές ότι η τυχόν οικονομική αδυναμία μιας εταιρείας δεν δημιουργεί αυτόματα δικαίωμα για ασφάλεια εξόδων. Οι παράγοντες που λαμβάνονται υπόψη στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου είναι η δύναμη της υπόθεσης του ενάγοντα διότι αν έχει καλή υπόθεση, η δε υπεράσπιση φαίνεται να μην ευσταθεί, τότε θα ήταν αντίθετο με το πνεύμα της δικαιοσύνης να διαταχθεί η καταβολή ασφάλειας εξόδων επιβραβεύοντας έτσι ουσιαστικά τον εναγόμενο και καθυστερώντας την όλη διαδικασία. Ο χρόνος υποβολής της αίτησης είναι ένα πρόσθετο στοιχείο που λαμβάνεται υπόψη και δεν αποκλείεται η περίπτωση η καθυστέρηση του διαδίκου να αποταθεί εγκαίρως για ασφάλεια εξόδων, σε συσχετισμό με άλλους ενισχυτικούς παράγοντες, να οδηγήσει το Δικαστήριο στην απόρριψη του αιτήματος (δέστε Union Des Cooperatives Agricoles De Cereales De Semences v. Apak Agro Industries Ltd & Άλλοι (Αρ.2)
(1992)1 Α.Α.Δ.1170). Το ζητούμενο είναι σε κάθε περίσταση κατά πόσο η παροχή ασφάλειας εξόδων είναι αντικειμενικά δικαιολογημένη έχοντας υπόψη τις όλες συνθήκες, καθώς και το πιθανό βάρος επί των ώμων του διαδίκου που θα διαταχθεί να καταβάλει αυτή την ασφάλεια (βλ. Genemp Trading Ltd ν. Λαϊκή Κυπρ. Τρ. Δημόσ. Εταιρ. Λτδ (ανωτέρω)). Όπως υποδεικνύεται στην Iacovou Brothers (Constructions) Ltd v. Fashionwise Ltd «η αφερεγγυότητα πρέπει να καταφαίνεται ως θετικό γεγονός». Κατά την ακροαματική διαδικασία οι δύο πλευρές περιορίστηκαν σε αγορεύσεις τις οποίες υπέβαλαν γραπτώς. Η πλευρά της Αιτήτριας εταιρείας δεν έκανε χρήση της δυνατότητας που παρέχει η Δ.48, θ.4
(2)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας για αντεξέταση του ομνύοντος την ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την ένσταση όπως προνοείται από τη Δ.39. Συναφώς θεωρώ ότι το περιεχόμενο της εν λόγω ενόρκου δηλώσεως παρέμεινε αδιαμφισβήτητο. Στην παρούσα περίπτωση το αγώγιμο δικαίωμα της Ενάγουσας εταιρείας αφορά σε επιταγές που δεν τιμήθηκαν. Όπως έχει νομολογηθεί πληρωμές που γίνονται με επιταγή, στην ουσία εξισώνονται με πληρωμές τοις μετρητοίς με αποτέλεσμα οι υπερασπίσεις να περιορίζονται σε εκείνες που επιτρέπονται από το νόμο και στηρίζονται σε δόλο, στη μη εγκυρότητα της επιταγής και σε αποτυχία αντιπαροχής. Ο κάτοχος επιταγής θεωρείται εκ πρώτης όψεως ως κάτοχος για αξία και δεν είναι υποχρεωμένος να αποδείξει την ύπαρξη αντιπαροχής, το βάρος απόδειξης για την έλλειψη αντιπαροχής μετατίθεται στο πρόσωπο που επικαλείται την έλλειψη αντιπαροχής (βλ. Ρωμανού ν. Χρυσάνθου
(1991)1 Α.Α.Δ.991). Με την υπεράσπιση της η Αιτήτρια ισχυρίζεται έλλειψη ανταλλάγματος ή αντιπαροχής. Ενώ στην παράγραφο 6
(2)της ένορκης δήλωσης του Αλέξανδρου Τζιωρτζή δέχεται ότι η Αιτήτρια εξαργύρωσε τις επιταγές, δεν ισχυρίζεται ρητά σε τί συνίσταται η έλλειψη αντιπαροχής. Παρατηρώ δε πως δεν έχουν αμφισβητηθεί οι ισχυρισμοί της Ενάγουσας/ Καθ' ης η αίτηση ότι οι επίδικες επιταγές εκδόθησαν για διευθέτηση απαίτησης της Ενάγουσας/ Καθ' ης η αίτηση εναντίον της Εναγόμενης/Αιτήτριας. Όσον αφορά τους ισχυρισμούς περί ανικανότητας της Ενάγουσας εταιρείας να πληρώσει τα έξοδα της Εναγόμενης εταιρείας αν αυτή επιτύχει στην υπεράσπιση της επειδή δεν έχει κύκλο εργασιών σήμερα και πως είναι ανενεργή, έχουν αμφισβητηθεί από την Ενάγουσα/Καθ' ης η αίτηση. Ο Γ. Επαινετός, διευθυντής της Ενάγουσας/Καθ' ης η αίτηση στην ένορκη δήλωση του που υποστηρίζει την ένσταση, αρνείται ότι υποσχέθηκε πως δεν θα παρουσίαζε τις επίδικες επιταγές για εξαργύρωση και υποστηρίζει ότι η Ενάγουσα/Καθ' ης η αίτηση είναι αξιόχρεη, εργάζεται, έχει εισοδήματα και μπορεί να πληρώσει οποιοδήποτε ποσό δικηγορικών εξόδων τυχόν επιδικασθεί εναντίον της. Με βάση τα πιο πάνω, πιστεύω, η Εναγόμενη/Αιτήτρια δεν έχει αποσείσει το σχετικό βάρος της απόδειξης των ισχυρισμών της ως θετικό γεγονός και με δεδομένη την καλή υπόθεση της Ενάγουσας/Καθ' ης η αίτηση το Δικαστήριο ασκώντας τη διακριτική εξουσία η οποία του παρέχεται κρίνει ότι δεν δικαιολογείται το αίτημα. Η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ της Ενάγουσας/Καθ' ης η αίτηση και σε βάρος της Εναγόμενης/Αιτήτριας όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ........................................... Μ. Μαυρονικόλας, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΜΚ Subject: Civil/Other Action/Interim Αναφορά: Aσφάλεια εξόδων cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.