Νίκου Βίκη ν. Έλενας Χαμπουλά κ.α., Αρ. Αίτησης: 25/14, 11/11/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:ODLEM:2014:25 ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΚΩΝ ΔΙΑΦΟΡΩΝ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Τσαγγαρίδη, Δ.Οικ.Δ. Αρ. Αίτησης: 25/14 Μεταξύ: Νίκου Βίκη Αιτητή -και-
- Έλενας Χαμπουλά
- Αθηνούλας Χαμπουλά Καθ΄ ων η αίτηση ----- Μονομερής Αίτηση ημερ. 4.7.14 Ημερομηνία: 11 Νοεμβρίου, 2014 Εμφανίσεις: Για τον Αιτητή: κ. Μ. Ι. Κυριακίδης Για τις Καθ΄ ων η Αίτηση: κα Μαρία-Άννα Στυλιανού για Φοίβος, Χρίστος Κληρίδη & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Ο Αιτητής, μέσα στα πλαίσια καταχώρισης εναρκτήριας αίτησης ρύθμισης περιουσιακών σχέσεων συζύγων, καταχώρισε την παρούσα μονομερή αίτηση με την οποία αιτείται από το Δικαστήριο την έκδοση των πιο κάτω προσωρινών διαταγμάτων: «Α) Προσωρινό διάταγμα με το οποίο να απαγορεύεται στην καθ΄ης 1 να πωλήσει, μεταβιβάσει, διαθέσει, επιβαρύνει ή καθ΄ οιονδήποτε τρόπο αποξενώσει, αποποιηθεί ή εκχωρήσει το δικαίωμα που κατέχει στην πιο κάτω περιουσία μέχρι της πλήρους εκδίκασης της υπό τον ως άνω αριθμόν και τίτλο Αίτησης ή νεώτερης διαταγής του Δικαστηρίου. (α) Το ½ μερίδιο επί του ακινήτου στο Σούνι Ζανατζιά, στην τοποθεσία Κάμπος στη Λεμεσό, υπ΄ αρ. εγγραφής Ο/5327, τεμ. 352, Φ/Σχ. 53/27 εκτάσεως 8 δεκάρια και 634 τ.μ. επί του οποίου έχει κτιστεί κατοικία. (β) Το ¼ μερίδιο επί του ακινήτου στο Σούνι Ζανατζιά στην τοποθεσία Βουππιά, υπ΄ αρ. εγγραφής 3687, τεμ. 260, Φ/Σχ. Liii/28, εκτάσεως 17 δεκάρια και 57 τ.μ.. Β) Προσωρινό διάταγμα με το οποίο να απαγορεύεται στην Καθ΄ ης η Αίτηση 2, να πωλήσει, υποθηκεύσει, μεταβιβάσει, διαθέσει, επιβαρύνει ή καθ΄ οιονδήποτε τρόπο αποξενώσει, αποποιηθεί ή εκχωρήσει το δικαίωμα που κατέχει στο ακίνητο - χωράφι στον Άγιο Τύχωνα Λεμεσού, τοποθεσία Μάντρες υπ΄ αρ. τεμ. 6/125 (πρώην τεμ. 693) Φ/Σχ. 2-213-343, εκτάσεως 4.914 τ.μ., μέχρι πλήρους εκδίκασης της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτησης, ή νεώτερης διαταγής του Δικαστηρίου». Το Δικαστήριο, επιλαμβανόμενο της μονομερούς αιτήσεως, διέταξε την επίδοση της στους Καθ΄ ων η αίτηση, έτσι ώστε να τους παρασχεθεί η δυνατότητα να ακουσθούν. Οι Καθ΄ ων η αίτηση στις 2/9/14 κατεχώρησαν ένσταση. Οι συγκεκριμένοι λόγοι της ένστασης είναι οι ακόλουθοι: «
- Η αίτηση είναι καταχρηστική και πρόωρη. Κατά ή περί την 18/03/2014 εκδόθηκε απόφαση από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού όπου παρέπεμψε τις περιουσιακές αξιώσεις μεταξύ του Αιτητή και της Καθ΄ ης η Αίτηση 1 για εκδίκαση στο Οικογενειακό Δικαστήριο. Ενώ το γνώριζε αυτό ο Αιτητής και ενώ αναμενόταν να ειδοποιηθούν τα μέρη για να παραστούν στο Οικογενειακό Δικαστήριο όπου θα μπορούσε να θέσει τις περιουσιακές αξιώσεις του σε εκείνη τη διαδικασία έσπευσε και καταχώρησε την αίτηση αρ. 25/14 και μαζί καταχώρησε και την υπό εξέταση αίτηση. Η παράλληλη προώθηση δύο όμοιων διαδικασιών που θα αποσκοπούν στο ίδιο αποτέλεσμα συνιστά κατάχρηση διαδικασίας.
- Δεν καταδεικνύεται αγώγιμο δικαίωμα ή ορατή πιθανότητα επιτυχίας.
- Δεν καταδεικνύεται ότι ο Αιτητής θα υποστεί ανεπανόρθωτη ζημία εάν δεν εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα.
- Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 4, 5 και 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ.
- Δεν απεδείχθη ότι θα είναι αδύνατο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο εφόσον μάλιστα οι Καθ΄ ων η Αίτηση είναι ιδιοκτήτριες ακίνητης αλλά και κινητής περιουσίας μεγάλης αξίας.
- Ο Αιτητής δεν ενεργεί με καλή πίστη αλλά κακόπιστα. Δεν αποκάλυψε στο Δικαστήριο όλα τα πραγματικά γεγονότα, ήτοι α) δεν ανέφερε στο δικαστήριο ότι δολίως χρησιμοποίησε στεγαστικό δάνειο υποθηκεύοντας την οικογενειακή στέγη για την χρηματοδότηση αγοράς σκάφους και παραμένει δεσμευμένη η Καθ΄ ης η Αίτηση 1 διά μεγάλο ποσό ως και η κατοικία και οικογενειακή στέγη υποθηκευμένη. β) ότι η ανέγερση της κατοικίας δεν έγινε με τα δάνεια που συνάφθηκαν αλλά αποκλειστικά με χρήματα των γονέων της Καθ΄ ης η Αίτηση
- γ) ότι τα δάνεια που συνάφθηκαν δήθεν για κάλυψη εξόδων ανέγερσης συζυγικής κατοικίας χρησιμοποιήθηκαν για προσωπικά χρέη του Αιτητή. δ) ότι η συνεισφορά της Καθ΄ ης η Αίτηση 1 ήταν καθοριστική για την αύξηση της περιουσίας του Αιτητή και/ή απέκρυψε το γεγονός ότι σε κοινό τραπεζικό λογαριασμό που είχε η Καθ΄ ης η Αίτηση 1 στην Αθήνα με τον Αιτητή κατατέθηκαν από την Καθ΄ ης η Αίτηση 2 και τον σύζυγο της ποσά συμποσούμενα σε Ευρώ 219,715 τα οποία χρησιμοποιήθηκαν ως μέρος της συνεισφοράς της Καθ΄ ης η Αίτηση 1 για την ανέγερση και εξοπλισμό της συζυγικής κατοικίας και ότι επιπλέον κατέβαλαν οι γονείς της Καθ΄ ης η Αίτηση 1 το ποσό των Λ.Κ.83,398,63σ για την ανέγερση της κατοικίας τους.
- Περαιτέρω δεν απεκάλυψε την όλη συμπεριφορά του έναντι της Καθ΄ ης η Αίτηση 1 συζύγου του.
- Δεν έχει αποδειχθεί ο κίνδυνος αποξένωσης περιουσίας, ούτε ο κίνδυνος μη ικανοποίησης του Αιτητή. Γενικά και αόριστα αναφέρεται ότι οι Καθ΄ ων η Αίτηση δεν έχουν κινητή ή ακίνητη περιουσία στο όνομα τους και ότι υπάρχει πιθανότητα να εκποιηθούν τα ακίνητα χωρίς όμως να παρέχει στέρεη μαρτυρία προς τούτο.
- Τα ακίνητα τα οποία επιθυμεί ο Αιτητής με το αιτητικό Α της αίτησης του να δεσμεύσει με την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων έχουν ήδη υποθηκευθεί για την παραχώρηση δανείων στον Αιτητή.
- Οι Καθ΄ ων η Αίτηση 1 και 2 είναι αξιόχρεοι και έτοιμοι να ανταποκριθούν σε κάθε οικονομική απαίτηση προκύψει εναντίον τους». Η μονομερής αίτηση συνοδεύεται με ένορκη δήλωση του Αιτητή ημερ. 4.7.14 και με συμπληρωματική ένορκη δήλωση του ημερ. 9.7.
- Η ένσταση, συνοδεύεται με ένορκες δηλώσεις των Καθ΄ ων η αίτηση ημερ. 2.9.14, αμφότερες. O Αιτητής, στην αρχική ένορκη δήλωσή του ημερομηνίας 4.7.14, όπως επίσης και στην συμπληρωματική ένορκη δήλωση του ημερ. 9.7.14, ισχυρίζεται τα πιο κάτω: H Καθ΄ ης η αίτηση 1, είναι η εν διαστάσει σύζυγος του και η Καθ΄ ης η αίτηση 2 η μητέρα της. Ο γάμος του με την Καθ΄ ης η αίτηση αρ. 1 έγινε στις 12.7.03 και από τον γάμο τους απέκτησαν δύο παιδιά, τον Γιώργο που γεννήθηκε στις 16.12.03 και την Κρίστη που γεννήθηκε στις 8.3.
- Βρίσκονται σε διάσταση με την Καθ΄ ης η αίτηση από τις 15.9.12, αποδίδοντας τη διάσταση σε λόγους που αφορούν την Καθ΄ ης η αίτηση 1, τους οποίους και λεπτομερώς αναφέρει στην ένορκη του δήλωση. Η Καθ΄ ης η αίτηση 1, τόσο πριν από το γάμο τους όσο και κατά τον γάμο, δεν διέθετε καμία κινητή ή ακίνητη περιουσία και πριν από τον γάμο συντηρείτο από τον πατέρα της. Η Καθ΄ ης η αίτηση αρ. 1, ουδέποτε εργάστηκε από την γνωριμία τους, κατά τη διάρκεια του γάμου και μέχρι τη διάσταση. Κατά το πιο πάνω χρονικό διάστημα, η Καθ΄ ης η αίτηση αρ. 1 δεν είχε καμία συνεισφορά στα έξοδα των παιδιών και του σπιτιού. Όλα τα έξοδα, τα είχε επωμιστεί ο ίδιος, ενώ τις οικιακές εργασίες τις διεκπεραίωνε αλλοδαπή οικιακή βοηθός την οποία πλήρωνε ο ίδιος. Στις 15.3.02, με προοπτική τον γάμο, αγόρασαν ένα χωράφι στον Άγιο Τύχωνα υπ΄ αριθμό τεμαχίου 6/125, τοποθεσία Μάντρες, αντί του ποσού των Λ.Κ.57.000 το οποίο ενεγράφη στο όνομα της Καθ΄ ης η αίτηση
- Για την αγορά του εν λόγω ακινήτου, ο ίδιος πλήρωσε Λ.Κ.30.000 και η Καθ΄ ης η αίτηση 1 με χρήματα του πατέρα της Λ.Κ.27.
- Στις 12.5.09, κατά τη διάρκεια του γάμου τους, η Καθ΄ ης η αίτηση 1 μεταβίβασε δωρεά στη μητέρα της, Καθ΄ ης η αίτηση 2, το εν λόγω χωράφι. Η μεταβίβαση αυτή έγινε από την Καθ΄ ης η αίτηση 1, διότι από τότε προγραμμάτιζε να τον διαζευχτεί, προγραμματίζοντας να αποσπάσει πρώτα από τον ίδιο όσα περιουσιακά στοιχεία μπορούσε. Έτσι, η Καθ΄ ης η αίτηση 2 κατέχει το εν λόγω ακίνητο ως καταπιστευματοδόχος του και ως καταπιστευματοδόχος της Καθ΄ ης η αίτηση αρ. 1 κατά την αναλογία της συνεισφοράς τους. Περαιτέρω, κατά τον Φλεβάρη του 2003, με προοπτική τον γάμο, αγόρασαν το ½ μερίδιο ενός χωραφιού στο Σούνι Ζανατζιά, τοποθεσία Βουππιά, τεμάχιο 260, το οποίο ενεγράφη επ΄ ονόματι τους κατά ¼ μερίδιο, (Τεκμήριο Α). Το εν λόγω ακίνητο αγοράστηκε για το ποσό των Λ.Κ.30.
- Για την αγορά του, ο ίδιος και η Καθ΄ ης η αίτηση 1, εξασφάλισαν κοινό δάνειο από την Σ.Π.Ε. Κουρίου για το ποσό των Λ.Κ.30.
- Ακολούθως, ο Αιτητής έκανε δάνειο Λ.Κ.45.000 από τη Λαϊκή Τράπεζα, με το οποίο εξόφλησε το δάνειο των Λ.Κ.30.000 από την Σ.Π.Ε. Κουρίου. Το υπόλοιπο των Λ.Κ.15.000 της Λαϊκής Τράπεζας και οι τόκοι του, εξοφλήθηκαν από τον ίδιο. Έτσι, η επαύξηση της περιουσίας της Καθ΄ ης η αίτηση κατά ¼ μερίδιο στο πιο πάνω ακίνητο, οφείλεται αποκλειστικά από πληρωμές που έκανε ο ίδιος με δικά του χρήματα. Διαρκούντος του γάμου, ο Αιτητής ανήγειρε πάνω σε γη που απόκτησε από τη μητέρα του, την οικογενειακή τους κατοικία για την οποία δαπάνησε πέραν των €250.000, η οποία κατοικία μαζί με τη γη πρέπει να έχει σήμερα αξία €380.
- Η γη αυτή είναι το τεμάχιο 352 στην περιοχή Σούνι-Ζανατζιά, (Τεκμήριο Β). Για την ανέγερση της κατοικίας ο πατέρας της Καθ΄ ης η αίτηση πλήρωσε κάποια μικροέξοδα τα οποία δεν υπερβαίνουν το ποσό των €2.
- Ο πατέρας της Καθ΄ ης η αίτηση αρ. 1, αμέσως μετά τη διάσταση, πήρε από το σπίτι του όλα τα φάιλς με τα αποδεικτικά για τα έξοδα ανέγερσης της κατοικίας και αρνείται να του τα παραδώσει. Αρνείται επίσης, να του δώσει φωτοτυπίες των αποδείξεων και των τιμολογίων, παρόλο ότι του τα ζήτησε και ότι κατήγγειλε το γεγονός στην αστυνομία. Ως αναλυτικά αναφέρει ο Αιτητής στη συμπληρωματική ένορκη δήλωση του, η ανέγερση της κατοικίας έγινε με διαδοχικά δάνεια τα οποία έκαναν από κοινού με την Καθ΄ ης η αίτηση 1 και τα οποία και εξόφλησε μόνος του, χωρίς οποιαδήποτε συνεισφορά από την Καθ΄ ης η αίτηση
- Τα εν λόγω δάνεια έχουν ως ακολούθως:
- Από τη Σ.Π.Ε. Κουρίου σύναψε από κοινού με την Καθ΄ ης η αίτηση 1 το υπ΄ αρ. 7213441 στεγαστικό δάνειο στις 03.08.2005 για C£60.
- Την ίδια μέρα 03.08.2005 το ποσό του δανείου αναλήφθηκε σε μετρητά εκ των οποίων C£59.281,50 κατατέθηκε σε τρεχούμενο λογαριασμό στο όνομα και των δύο.
- Από τον τρεχούμενο λογαριασμό με αρ. 4001168 απόσυραν στις 07.12.2005, C£59.000 σε μετρητά, που κατατέθηκαν και πάλι επ΄ ονόματι μας σε γραμμάτιο προθεσμίας με αρ. 3202556 στις 07.12.
- Στις 16.03.2006 εισπράχθηκε το γραμμάτιο με τους τόκους, που ήταν συνολικά C£59.572,
- Τα χρήματα αυτά διατέθηκαν αποκλειστικά για την ανέγερση της οικογενειακής κατοικίας.
- Το δάνειο με αρ. 7213441, εξοφλήθηκε στις 21.06.2006 με κατάθεση C£58.453,
- H κατάθεση εξασφαλίστηκε με νέο δάνειο από τη Σ.Π.Ε. Κουρίου με αρ. 7213832 συνολικού ποσού C£66.928,
- Το δάνειο με αρ. 7213832 εξοφλήθηκε στις 20.07.2011 όταν το υπόλοιπο ήταν €104.583,
- Η εξόφληση έγινε με νέο οικιστικό δάνειο €168.000 που συνήψαν από τη Σ.Π.Ε. Κουρίου ημερ. 20.07.2011 με αρ. 7217710-
- Το νέο δάνειο των €168.000 με αρ. 7217710-1 πληρώνεται αποκλειστικά από τον Αιτητή μέχρι σήμερα. Ο Αιτητής, ισχυρίζεται επίσης ότι έχει καταχωρήσει στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού την υπ΄ αριθμό 1171/13 Αγωγή εναντίον της
- The Old Salt Yachting Co Ltd και
- Έλενας Χαμπουλά, (Τεκμήριο Γ). Μαζί με την εν λόγω αγωγή καταχωρήθηκε και αίτηση διά κλήσεως ημερ. 12.3.13 για έκδοση ενδιάμεσου διατάγματος, (Τεκμήριο Δ). Παρά την ύπαρξη εμπιστεύματος προς όφελος των μετοχών στην εναγόμενη εταιρεία αρ. 1, η Καθ΄ ης η αίτηση δημιούργησε χρέος €2.700 έναντι της εταιρείας προς όφελος του πατέρα της, ο οποίος, σε συμπαιγνία με την Καθ΄ ης η αίτηση αρ. 1, πέτυχαν ερήμην απόφαση εναντίον της εταιρείας, το ποσό της οποίας απόφασης αναγκάστηκε να εξοφλήσει ο Αιτητής, (Τεκμήριο Ε). Επίσης, εκκρεμούσης της πιο πάνω αγωγής και της αίτησης για ενδιάμεσο απαγορευτικό διάταγμα, η Καθ΄ ης η αίτηση 1, σε συμπαιγνία και πάλι με τον πατέρα της, δόλια επιβάρυνε με υποθήκη το σκάφος της εταιρείας για €50.000, (Τεκμήρια Στ και Ζ). Όπως ο ίδιος αναφέρει, στην πιο πάνω αγωγή και αίτηση για ενδιάμεσο διάταγμα, οι μετοχές της εταιρείας είναι εγγεγραμμένες στο όνομα της Καθ΄ ης η αίτηση αρ. 1 αλλά έχει συσταθεί εμπίστευμα προς όφελος του. Έχει επίσης ο ίδιος δανείσει την εταιρεία για το ποσό των €204.576,65 ατόκως, προς αγορά του σκάφους της εταιρείας, με εγγυήσεις της Καθ΄ ης η αίτηση αρ. 1, ποσά τα οποία διεκδικεί με την εν λόγω αγωγή. Στην εν λόγω εταιρεία ούτε η Καθ΄ ης η αίτηση 1 αλλά ούτε και ο πατέρας της έχουν οποιαδήποτε συμφέροντα, αλλά για λόγους εκδικητικούς και συμφεροντολογικούς επιβαρύνουν την εταιρεία και το σκάφος έτσι ώστε να καταστρατηγήσουν και να εκμηδενίσουν τα δικά του συμφέροντα. Η εν λόγω Αγωγή, με ενδιάμεση απόφαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού, ημερ. 18.3.14, παραπέμφθη λόγω έλλειψης δικαιοδοσίας στο Οικογενειακό Δικαστήριο, ως το καθ΄ ύλη αρμόδιο Δικαστήριο. Επειδή τα πιο πάνω ακίνητα είναι η μοναδική περιουσία της Καθ΄ ης η αίτηση 1 και επειδή ούτε και η Καθ΄ ης η αίτηση 2 έχει άλλη περιουσία στο όνομα της, αν τα αποξενώσουν ή τα επιβαρύνουν, δεν υπάρχει καμία πιθανότητα, ως ισχυρίζεται ο Αιτητής, να μεταβιβαστούν επ΄ ονόματι του τα όποια ιδιοκτησιακά δικαιώματα τα οποία είναι δυνατό να του αναγνωρίσει το Δικαστήριο, ούτε βέβαια θα είναι δυνατό να εξευρεθούν τα χρήματα τα οποία δυνατό να εισπράξουν. Επίσης η Καθ΄ ης η αίτηση 1 διαρκούντος του γάμου και πριν τη διάσταση, του ανέφερε ότι ούτε η ίδια ούτε η μητέρα της διαθέτουν μετρητά. Ενόψει όλων των πιο πάνω, ο Αιτητής αιτείται την έκδοση των εν λόγω ενδιάμεσων απαγορευτικών διαταγμάτων. Η Καθ΄ ης η αίτηση 1, στην ένορκη δήλωση της, αφού παραδέχεται τα της τέλεσης γάμου με τον Αιτητή, απόκτησης τέκνων καθώς και την ημερομηνία διάστασης τους, αποδίδει τη διάσταση των, όπως αναλυτικά αναφέρει, σε λόγους που αφορούν τον Αιτητή, (Τεκμήριο 1). Γνώρισε τον Αιτητή σε ηλικία 24 χρόνων και είχε περατώσει τις ξενοδοχειακές της σπουδές μόλις 2 χρόνια νωρίτερα. Χαρακτηρίζει δε, σαν ψέμα τον ισχυρισμό ότι πριν από τον γάμο της την συντηρούσε ο πατέρας της. Οι γονείς της, της παραχώρησαν για να διαμένει ένα διαμέρισμα και σε αυτό το διαμέρισμα εγκαταστάθηκε μαζί της ο Αιτητής το 2001 μέχρι τον Δεκέμβρη του 2003 που γεννήθηκε ο γιος τους, οπότε και μετακόμισαν σε διαμέρισμα γειτονικό προς το διαμέρισμα που διέμεναν οι γονείς της και του οποίου το ενοίκιο πλήρωναν οι γονείς της. Όταν γνώρισε τον Αιτητή, η οικονομική του κατάσταση δεν ήταν καλή. Ο ίδιος ασχολείτο με τη λιανική πώληση ανδρικών ενδυμάτων και η επιχείρηση του ήταν χρεωμένη. Αργότερα δε, την εξανάγκασε να υπογράψει τραπεζικές εγγυήσεις ύψους Λ.Κ.190.000 για τα χρέη της επιχείρησης του. Επίσης, ο Αιτητής είχε οικονομικές υποχρεώσεις που αφορούσαν τα δύο παιδιά του από τον πρώτο του γάμο. Στην ουσία ο ίδιος δεν συνεισέφερε στα οικονομικά βάρη της οικογένειας και η ίδια αναλάμβανε με τα χρήματα που τις έδιναν οι γονείς της, την στέγαση, διατροφή και υπόδηση της οικογένειας. Αυτό συνέβαινε από την αρχή της σχέσης τους και μετά το γάμο τους μέχρι και τη διακοπή της συμβίωσης τους. Όπως της είχε πει ο Αιτητής, ο μισθός του από την επιχείρηση ήταν περίπου £500 μηνιαίως και δεν είχε φάκελο φόρου εισοδήματος, διότι όπως έλεγε τα εισοδήματα του ήταν χαμηλότερα του ορίου για την υποβολή δηλώσεων. Οι γονείς της, εκτός από την δωρεάν παροχή στέγης, πλήρωσαν και όλα τα έξοδα του γάμου τα οποία ήταν περίπου £6.000, τις γέννες με καισαρική τομή περίπου £2.500, τα βαφτίσια των παιδιών τους περίπου £3.000 και τούτο ενόψει της οικονομικής δυσπραγίας του Αιτητή. Περαιτέρω, η Καθ΄ ης η αίτηση αρ. 1 ισχυρίζεται ότι πριν γνωρίσει τον Αιτητή, εργάστηκε σε κρουαζιερόπλοια στην Μεσόγειο και στην Καραϊβική, σε ταξιδιωτικά πρακτορεία στην Μαγιόρκα της Ισπανίας και σε εστιατόρια στο Σίδνευ της Αυστραλίας. Όταν γνώρισε τον Αιτητή εργαζόταν σε μεγάλη ταξιδιωτική εταιρεία στη Λεμεσό, (Τεκμήριο 2). Σταμάτησε να εργάζεται μόνο όταν γεννήθηκαν τα παιδιά τους, αφού ο Αιτητής δεν την άφηνε να εργάζεται διότι ζήλευε και της έλεγε στην ανάγκη θα τους βοηθούσαν οι δικοί του. Επίσης, από τη σύναψη του δεσμού με τον Αιτητή μέχρι και τη διάσταση τους, εργαζόταν αμισθί part time, για την προώθηση της οικογενειακής επιχείρησης κότερου αναψυχής και έτσι συνεισέφερε στην αύξηση του συνόλου της κοινής περιουσίας, με το να παρέχει τις εν λόγω υπηρεσίες της. Επίσης, όταν ο Αιτητής με κάποιο συνέταιρο ίδρυσαν την εταιρεία Galaway Trading και αγόρασαν δικαιώματα franchise και άνοιξαν επιχείρηση με είδη εξοπλισμού σκαφών, ο ίδιος της ζήτησε και εργάστηκε ως υπάλληλος της εταιρείας, αρχικά με πλήρες ωράριο και αργότερα με μερική απασχόληση. Η εν λόγω εταιρεία λόγω των κακών διευθυντικών αποφάσεων δεν ευδοκίμησε. Την οικιακή βοηθό, την προσέλαβαν μετά που η ίδια άρχισε να εργάζεται με πλήρες ωράριο στην επιχείρηση και η εν λόγω βοηθός δεν είχε καθόλου ανάμειξη στην φροντίδα των παιδιών. Περαιτέρω, η Καθ΄ ης η αίτηση αρ. 1 ισχυρίζεται ότι η συμβολή της στην αύξηση της περιουσίας του Αιτητή και συγκεκριμένα στην επιχείρηση λιανικής πώληση ανδρικών ρούχων της εταιρείας Kouros Fashion Ltd ήταν σημαντική αφού, εκτός από την συνεισφορά της στα έξοδα, μέσω χρημάτων που της έδιναν οι γονείς της για τη στέγαση, διατροφή και φροντίδα της οικογένειας, υπέγραψε και εγγυήσεις για δάνεια που έλαβε ο Αιτητής για την εν λόγω εταιρεία και συγκεκριμένα υπέγραψε εγγύηση για το ποσό των €217.000 με εγγυητήριο έγγραφο ημερ. 13.10.09 για την παροχή πιστωτικών διευκολύνσεων στον Αιτητή, (Τεκμήριο 3). Επίσης, είναι εγγυήτρια του Αιτητή σε προσωπικά του δάνεια, τα οποία ο ίδιος συνήψε για να επενδύσει και ή για να εξοφλήσει άλλα δάνεια του, επισυνάπτει δε ως Τεκμήριο 4, εγγύηση της που δόθηκε για δάνεια του Αιτητή στη Λαϊκή Τράπεζα μαζί και αντίγραφο του δανείου που δόθηκε στον Αιτητή και επιστολή της εν λόγω τράπεζας από την οποία προκύπτει ότι ακόμα είναι δεσμευμένη για το ποσό των €40.292,
- Επίσης, η περιουσία του Αιτητή αυξήθηκε αφού με δική της συμβολή ο Αιτητής αγόρασε αυτοκίνητο Range Rover αξίας €30.
- Η Καθ΄ ης η αίτηση 1, σε σχέση με το χωράφι στον Άγιο Τύχωνα, τεμάχιο με αριθμό 6/125, τοποθεσία Μάντρες, ισχυρίζεται ότι το εν λόγω ακίνητο αγοράστηκε από τους γονείς της και ενεγράφη στο όνομα της ως δωρεά. Η εν λόγω πράξη έγινε 15 μήνες πριν την σύναψη του γάμου τους. Οι γονείς της, αγόρασαν το εν λόγω χωράφι ως επένδυση, αφού εφάπτετο με άλλο παρομοίου μεγέθους χωράφι ιδιοκτησία τους. Τα χρήματα για την αγορά του εν λόγω χωραφιού τα κατέβαλαν αποκλειστικά οι γονείς της, η δε συμφωνία αγοραπωλησίας έγινε μεταξύ του πωλητή και της ίδιας και της μητέρας της, ως αγοραστές. Η μητέρα της μαζί με τον πατέρα της προέβηκαν σε λήψη δανείου από την Τράπεζα Κύπρου, αγόρασαν δε το ακίνητο αυτό καταβάλλοντας το ποσό με τραπεζικές επιταγές και ακολούθως σύναψαν άλλο δάνειο με την Alpha Bank προς εξόφληση του δανείου της Τράπεζας Κύπρου. Ο Αιτητής, δεν κατέβαλε ούτε σεντ για την αγορά του εν λόγω ακινήτου. Ο λόγος, για τον οποίο μεταβίβασε ως δωρεά στη μητέρα της το εν λόγω ακίνητο στις 12.5.09, ήταν η δολιότητα και κακοπιστία του Αιτητή, ο οποίος την εκβίαζε αναφορικά με την μεταβίβαση του μεριδίου της στη συζυγική κατοικία έτσι ώστε να την εξαναγκάσει να εγγυηθεί τα δάνεια της επιχείρησης. Το εν λόγω ακίνητο, ουδέποτε υπήρξε περιουσιακό στοιχείο του Αιτητή, ούτε και αποκτήθηκε με την προοπτική του γάμου. Σε σχέση με το χωράφι που βρίσκεται στο Σούνι Ζανατζιά, το αγόρασαν τον Φλεβάρη του 2003, η δε αγορά κατέστη δυνατή, επειδή οι γονείς της κατέβαλαν το ποσό της αγοράς Λ.Κ.38.
- Το Τεκμήριο 5, το οποίο είναι το αγοραπωλητήριο έγγραφο, σαφώς αναφέρει ότι αυτό αγοράστηκε στην τιμή των Λ.Κ.38.000 και όχι Λ.Κ.30.000 ως ισχυρίζεται ο Αιτητής. Στη συνέχεια, από κοινού με τον Αιτητή συνήψαν δάνειο στη Σ.Π.Ε. Κουρίου ύψους Λ.Κ.32.000 και εξόφλησαν μέρος της οφειλής τους προς τους γονείς της. Το εν λόγω δάνειο πληρώνετο μεν από τον Αιτητή, αλλά συνεισέφερε και η ίδια στην απόκτηση της εν λόγω περιουσίας με την παροχή στέγασης για την οικογένεια. Μηνιαίως καταβαλλόταν το ποσό των Λ.Κ.300,00 ως ενοίκιο, με τα χρήματα του πατέρα της, επιπρόσθετα δε είχε τη φροντίδα του σπιτιού και εργαζόταν στην επιχείρηση με τα είδη σκαφών και τη διαχείριση του κότερου. Ως προς το δάνειο των Λ.Κ.45.000, το οποίο αναφέρει ο Αιτητής στην παράγραφο 16 της ένορκης του δήλωσης, μέρος του δανείου αυτού, χρησιμοποίησε ο Αιτητής για την εξόφληση του αρχικού δανείου των Λ.Κ.32.000 στην Σ.Π.Ε. Κουρίου για την αγορά του τεμαχίου στο Σούνι Ζανατζιά, η δε κοινή τους περιουσία παραμένει υποθηκευμένη για το ποσό των €76.787,66, η ίδια δε παραμένει εγγυήτρια του δανείου για το ποσό των €40.292,33, (βλ. Τεκμήριο 4). Το ¼ μερίδιό της, το οποίο διεκδικεί σήμερα ο Αιτητής, παραμένει υποθηκευμένο για το ποσό των €76.787,66, σύμφωνα με έρευνα του Κτηματολογίου ημερομηνίας 29.7.14, (Τεκμήριο 6). Εκτός του ότι η περιουσία της είναι υποθηκευμένη, παραμένει και εγγυήτρια έναντι της Λαϊκής Τράπεζας για το ποσό των €40.292,33, (Τεκμήριο 4). Επίσης, τόσο το τεμάχιο αυτό που αγόρασαν μαζί με τον Αιτητή όσο και η συζυγική κατοικία, είναι υποθηκευμένη για δάνεια που έγιναν από τον Αιτητή. Επίσης, ο Αιτητής παρέλειψε να αναφέρει στην ένορκη δήλωση του ότι το ποσό της αγοράς του ακινήτου κατέβαλλαν αρχικά οι γονείς του στους οποίους μεταγενέστερα εξόφλησαν μέρος του ποσού και όχι όλο το ποσό. Το επιπλέον ποσό των Λ.Κ.13.000 προέκυψε από το δάνειο των Λ.Κ.45.000 της Λαϊκής Τράπεζας με το οποίο εξοφλήθηκε το ποσό των Λ.Κ.32.000 στη Σ.Π.Ε. Κουρίου. Ενώ ο Αιτητής της υποσχέθηκε πως το ποσό αυτό θα χρησιμοποιείτο για την ανέγερση και εξοπλισμό του σπιτιού τους, εν αγνοία της το χρησιμοποίησε για την αγορά κότερου τον Μάρτη του
- Ούτως εχόντων των πραγμάτων, στην ουσία, το σκάφος Gipsy Queen αγοράστηκε με χρήματα των δανείων που υπέγραψε η ίδια ως εγγυήτρια και με υποθήκευση της περιουσίας της, αλλά και με μέρος του στεγαστικού δανείου που έλαβαν. Σε σχέση με τον συζυγικό οίκο στο Σούνι Ζανατζιά, ο οποίος συνιστά τη συζυγική τους κατοικία, η Καθ΄ ης η Αίτηση 1 ισχυρίζεται ότι είχε συμφωνήσει με τον Αιτητή ότι θα εξασφάλιζαν από τους γονείς τους και συγκεκριμένα από τη μητέρα του Αιτητή την γη, η εκτιμημένη αξία της οποίας ήταν περίπου €35.000 και από τους γονείς της θα έπαιρναν το ποσό των Λ.Κ.40.
- Επιπλέον, ο Αιτητής την διαβεβαίωσε ότι η μητέρα του θα του δώριζε μισό οικόπεδο στην Ερήμη αξίας €10.000 το οποίο και θα πωλούσε και τα χρήματα θα τα χρησιμοποιούσαν για την ανέγερση της κατοικίας τους. Σημειώνεται ότι η αξία της γης είχε εκτιμηθεί για λογαριασμό της Σ.Π.Ε. Κουρίου τον Ιούλιο του 2011 στο ποσό των €215.850, ενώ η αξία της γης μαζί με την κατοικία στο ποσό των €733.000, (Τεκμήριο 7). Οι δαπάνες κατασκευής και εξοπλισμού της συζυγικής τους κατοικίας, υπερέβησαν το ποσό των €350.000 και σχεδόν το σύνολο του ποσού αυτού καταβλήθηκε με τη δική της συνεισφορά από χρήματα των γονέων της. Οι γονείς της, μέχρι τον Μάρτη του 2006 κατέβαλαν το ποσό των Λ.Κ.83.398,63, στη συνέχεια δε οι γονείς της άνοιξαν λογαριασμό στο όνομα της και στο όνομα του Αιτητή στην Αθήνα, όπου ενέμβασαν χρήματα για τις δαπάνες του σπιτιού. Από τον εν λόγω λογαριασμό, χρησιμοποιήθηκε το σύνολο τον εμβασμάτων, ήτοι ποσό €219.715 για την ανέγερση και εξοπλισμό του σπιτιού. Τα όσα ο Αιτητής αναφέρει στην συμπληρωματική του ένορκη δήλωση, ότι δηλαδή η ανέγερση της κατοικίας έγινε με διαδοχικά δάνεια που έκανε από κοινού μαζί με την Καθ΄ ης η αίτηση 1, δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Το καθαρό ποσό του δανείου ήταν €168.000 διότι το δεύτερο δάνειο αριθμός 7213441 χρησιμοποιήθηκε για την εξόφληση του πρώτου δανείου αριθμός 7213441 ενώ το τρίτο δάνειο αριθμός 7217710-1 χρησιμοποιήθηκε για την εξόφληση του πρώτου δανείου αριθμός
- Συγκεκριμένα, το στεγαστικό δάνειο αριθμός 7213441 ήταν για το ποσό των Λ.Κ.60.000 και συνάφθηκε στις 8.3.05, αλλά το εν λόγω ποσό παρέμεινε σε γραμμάτιο μέχρι που εισπράχθηκε στις 13.6.
- Είναι όμως αναμφισβήτητο το γεγονός ότι οι εργασίες για την οικοδόμηση της κατοικίας άρχισαν τον Μάρτη του 2005 και μέχρι τις 16.3.06 είχαν δαπανηθεί πέραν των Λ.Κ.83.398,63 από τους γονείς της. Από το δάνειο των Λ.Κ.60.000 δεν χρησιμοποιήθηκε κανένα ποσό για την ανέγερση της κατοικίας. Το ποσό των Λ.Κ.59.772,82 το οποίο εισπράχθηκε από τον Αιτητή με τραπεζική επιταγή της Σ.Π.Ε. Κουρίου 16.3.06, το χρησιμοποίησε ο Αιτητής για την αγορά κότερου, εξαπατώντας έτσι τόσο την ίδια όσο και την Σ.Π.Ε. Κουρίου. Σχετικά είναι τα Τεκμήρια 8, 9 και
- Σε σχέση με το δεύτερο δάνειο αριθμό 7218132 για το ποσό των Λ.Κ.66.928,50, το υπόλοιπο που παρέμεινε, μετά την εξόφληση του πρώτου δανείου, ήταν περίπου Λ.Κ.8.475,08, το οποίο ποσό κατατέθηκε σε κοινό τρεχούμενο λογαριασμό τους. Από δε το τρίτο δάνειο με αριθμό 7217710-1 ποσού €168.000 απέμειναν €55.416,35 μετά την εξόφληση του προηγούμενου δανείου που ήταν για το ποσό των €104.583,
- Είναι όμως γεγονός ότι η οικία είχε περατωθεί και κατοικηθεί χρόνια πριν και συγκεκριμένα από τον Μάρτη του 2009 και επομένως τα χρήματα αυτά, δηλαδή το ποσό των €55.416,35 δεν χρησιμοποιήθηκαν για την ανέγερση και εξοπλισμό της κατοικίας, αλλά ο Αιτητής τα χρησιμοποίησε για την κάλυψη άλλων προσωπικών και επαγγελματικών του χρεών. Ούτως εχόντων των πραγμάτων, οι γονείς της πλήρωσαν σχεδόν το σύνολο των εξόδων για την ανέγερση της κατοικίας. Τα μόνα έξοδα τα οποία πλήρωσε ο Αιτητής μετά που κατοίκησαν στο σπίτι, ήταν για το επίχρισμα ορισμένων από τους εξωτερικούς τοίχους και όλα τα τιμολόγια και αποδείξεις τα φύλαγε ο πατέρας της στο σπίτι του στη Λεμεσό και θα προσκομιστούν στο Δικαστήριο. Ο Αιτητής, έκανε ψευδή καταγγελία στην αστυνομία για το θέμα αυτό, ο δε πατέρας της παρέδωσε τους φακέλους στην αστυνομία, η οποία, μετά από διερεύνηση της καταγγελίας και οδηγιών της νομικής υπηρεσίας, επέστρεψε τους φακέλους στον πατέρα της. Η Καθ΄ ης η αίτηση αρ. 1 περαιτέρω στην ένορκη δήλωση της, σε σχέση με την αγωγή υπ΄ αριθμό 1171/13, ισχυρίζεται ότι η εν λόγω αγωγή αποσκοπεί στην καταδολίευση της εταιρείας και της ίδιας και τούτο διότι ουδέποτε συνάφθηκε έγκυρη συμφωνία δανείου και ότι δεν έχει δώσει χρήματα ο Αιτητής στην εταιρεία ως ισχυρίζεται στην ένορκη δήλωση. Η συμφωνία δανείου ήταν εικονική και έγινε κυρίως για επαγγελματικούς σκοπούς. Η υπεράσπιση και ανταπαίτηση που καταχώρησε στα πλαίσια της εν λόγω αγωγής (Τεκμήριο 11), περιέχει με σαφήνεια τους ισχυρισμούς της περί εικονικότητας του δανείου. Η δε ενδιάμεση αίτηση για προσωρινό διάταγμα είναι άνευ αντικειμένου. Η ίδια έχει καταχωρήσει νομότυπα ένσταση, (Τεκμήριο 12) και ισχυρίζεται ως ψευδή τα όσα ο Αιτητής ανέφερε στην ένορκη δήλωση του, περί δήθεν προσπάθειας εκ μέρους της και του πατέρα της για αποξένωση του σκάφους, τα οποία εν πάση περιπτώσει δεν έχουν σχέση με τα επίδικα θέματα της παρούσας υπόθεσης. Η Καθ΄ ης η αίτηση αρ. 1 απορρίπτει τους ισχυρισμούς του Αιτητή περί ύπαρξης εμπιστεύματος των μετοχών του σκάφους στο όνομα του, η δε επιστολή 16.10.12 προς την St. Raphael Marina, την οποία επικαλείται ο Αιτητής, γράφτηκε βάσει ψευδών παραστάσεων εκ μέρους του Αιτητή προς την ίδια και προτού η ίδια να λάβει γνώση του γεγονότος ότι ο Αιτητής δολίως διοχέτευσε τα λεφτά του κοινού τους στεγαστικού δανείου για την αγορά του σκάφους. Ως Τεκμήριο 13, επισυνάπτει αντίγραφο επιστολής ημερ. 22.5.13 προς την St. Raphael Marina. Η Καθ΄ ης η αίτηση αρ. 1 απορρίπτει τους ισχυρισμούς του Αιτητή ότι κατόπιν συμπαιγνίας της με τον πατέρα της δημιούργησαν χρέη της εταιρείας και ότι προέβηκαν σε υποθήκευση και κατάσχεση του σκάφους. Ο Αιτητής, κατά τους ισχυρισμούς της, με δόλιο τρόπο προσπαθεί να παραπλανήσει το Δικαστήριο και να δείξει ότι η ίδια στα πλαίσια της αγωγής 1171/13 προσπάθησε να αποξενώσει το σκάφος από την εταιρεία, κάτι το οποίο δεν ευσταθεί. Ουδέποτε προέβη σε πράξη αποξένωσης ούτε και ενήργησε σε συμπαιγνία με τον πατέρα της. Ο πατέρας της, καλόπιστα, δάνεισε την Εναγόμενη εταιρεία χρήματα προκειμένου η ίδια να πληρώσει τους δικηγόρους της στην Αγωγή 1171/
- Το δάνειο αυτό συνάφθηκε τον Μάρτη του 2013, αμέσως μόλις καταχωρήθηκε η Αγωγή εναντίον της και εναντίον της εταιρείας και υπήρξε ανάγκη πληρωμής των δικηγορικών εξόδων, (Τεκμήριο 14). Όπως φαίνεται από το Τεκμήριο 14, το δάνειο αυτό ήταν άτοκο, ο δε πατέρας της ακολούθως διεκδίκησε την πληρωμή των εν λόγω ποσών και καταχώρησε ως εκ τούτου την Αγωγή 1964/13 και πέτυχε την έκδοση δικαστικής απόφασης, (Τεκμήριο 15). Τα ποσά τα οποία δάνεισε ο πατέρας της στην εταιρεία ήταν πραγματικά, προέκυπταν από τιμολόγια που εξέδωσαν οι δικηγόροι της εν λόγω εταιρείας. Η Καθ΄ ης η αίτηση αρ. 1, στη συνέχεια της ένορκης της δήλωσης, ισχυρίζεται ότι ο Αιτητής γενικά και αόριστα ισχυρίζεται ότι η ίδια δεν έχει κινητή ή ακίνητη περιουσία και ζητά τη δέσμευση της περιουσίας ενώ γνωρίζει ότι είναι αξιόχρεη και μπορεί να ανταπεξέλθει σε οποιαδήποτε οικονομική υποχρέωση προκύψει εναντίον της. Επεσήμανε δε το γεγονός ότι ο ίδιος αποδέχθηκε τις προσωπικές της εγγυήσεις για τη σύναψη των δανείων. Για την αγορά του σκάφους σημειώνει ότι τα πραγματικά λεφτά που χρησιμοποίησε ο Αιτητής για την αγορά του σκάφους ήταν Λ.Κ.30.000 που προέρχονταν από την πώληση την παλαιού του σκάφους, τα δε υπόλοιπα λεφτά προήλθαν από κοινά τους δάνεια. Περαιτέρω, έχει συνεισφορά στο εν λόγω ιδιοκτησιακό καθεστώς του σκάφους με την παροχή στέγασης και φροντίδας της οικογένειας αλλά και την αμισθί εργασία της στην οικογενειακή επιχείρηση. Ο Αιτητής δεν προσήψε στέρεη μαρτυρία ότι η απόφαση δεν θα ικανοποιηθεί, είναι δε χρήσιμο να αναφερθεί ότι η ακίνητη περιουσία τους στο Σούνι Ζανατζιά, τοποθεσία Κάμπος, όπου έχει αναγερθεί ο συζυγικός οίκος βαρύνεται με υποθήκη, όπως επίσης με υποθήκη βαρύνεται το ¼ μερίδιο της επί του ακινήτου στο Σούνι Ζανατζιά, τοποθεσία Βουππιά, τεμάχιο αρ. 260 και ως εκ τούτου δεν υπάρχει καμία περίπτωση αυτά να αποξενωθούν. Η ίδια έχει υπολογίσιμη περιουσία και πέραν της ακίνητης περιουσίας που έχει στο όνομα της έχει και τις μετοχές στην εταιρεία The Old Salt Yachting Co Ltd καθώς και το συμφέρον της στο κότερο. Επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 16, το πιστοποιητικό μετοχών της εταιρείας. Η μητέρα της, όπως καλά γνωρίζει ο Αιτητής, έχει στην Κύπρο αρκετή περιουσία, η οποία περιουσία με βάση την ειδοποίηση επιβολής φορολογίας ακίνητης ιδιοκτησίας του έτους 2013, και σε πραγματικές αξίες υπερβαίνει τα €1.700.
- Επίσης, ουδέποτε ανέφερε στον Αιτητή ότι η μητέρα της δεν διαθέτει μετρητά. Τέλος, η Αιτήτρια ισχυρίζεται ότι η παρούσα αίτηση είναι καταχρηστική και πρόωρη και πρέπει να απορριφθεί, τούτο διότι στις 18.3.14 εκδόθηκε απόφαση από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού το οποίο παρέπεμψε τις περιουσιακές αξιώσεις μεταξύ του Αιτητή και της Καθ΄ ης η αίτηση 1 για εκδίκαση στο Οικογενειακό Δικαστήριο. Ενώ γνώριζε ο Αιτητής το γεγονός αυτό και ενώ τα μέρη ανεμενόταν να ειδοποιηθούν για να παραστούν στο Οικογενειακό Δικαστήριο όπου θα μπορούσε να θέσει τις περιουσιακές του αξιώσεις σε εκείνη τη διαδικασία, έσπευσε και καταχώρησε την παρούσα αίτηση αρ. 25/14 και μαζί καταχώρησε και την υπό εξέταση ενδιάμεση αίτηση. Έτσι, η παράλληλη προώθηση δύο όμοιων διαδικασιών που θα αποσκοπούν στο ίδιο αποτέλεσμα, δηλαδή την επίλυση των περιουσιακών διαφορών, συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας, επισυνάπτεται δε ως Τεκμήριο 17 η εν λόγω απόφαση. Η Καθ΄ ης η αίτηση αρ. 2, αναφέρει ότι ο ισχυρισμός του Αιτητή ότι πλήρωσε Λ.Κ.30.000 για την αγορά στον Άγιο Τύχωνα του τεμαχίου 6/125 είναι ψευδής. Το εν λόγω ακίνητο αγοράστηκε με δάνειο που συνήψε η ίδια με τον σύζυγο της και πληρώθηκαν από τους ίδιους τα μεταβιβαστικά δικαιώματα του Κτηματολογίου, τα τέλη υποθήκης, ο τόκος του δανείου και οτιδήποτε άλλο τέλος αφορούσε το εν λόγω ακίνητο. Συγκεκριμένα στις 11.9.1990, η ίδια με το σύζυγο της αγόρασαν δύο εφαπτόμενα τεμάχια γης στον Άγιο Τύχωνα, (Τεκμήριο 1), για το ποσό των Λ.Κ.24.
- Τον Φλεβάρη του 2002, διατίθετο προς πώληση το διπλανό χωράφι το οποίο θεώρησαν ως καλή επένδυση αφού είχε τη δυνατότητα ενοποίησης με τα άλλα δύο τεμάχια και διαχωρισμό τους σε οικόπεδα. Πρόκειται για το χωράφι, τεμ. 693, για το οποίο Αιτητής ψευδώς και δολίως ισχυρίζεται ότι για την αγορά του κατέβαλε Λ.Κ.30.
- Τούτο αγοράστηκε από την ίδια και τον σύζυγο της στις 27.2.02 προς Λ.Κ.57.
- Στο εν λόγω αγοραπωλητήριο εμφανίζεται η ίδια και η κόρη της Καθ΄ ης η αίτηση 1 ως οι αγοραστές, (Τεκμήριο 2). Κατά τη μεταβίβαση, ο τίτλος ιδιοκτησίας ενεγράφη στο όνομα της κόρης της Καθ΄ ης η αίτηση
- Βασικά αυτό το τεμάχιο της γης το αγόρασε η ίδια με τον σύζυγο της ως δώρο για την κόρη τους Καθ΄ ης η αίτηση
- Για την αγορά του εν λόγω ακινήτου ο σύζυγος της και η ίδια πήραν δάνειο από την Τράπεζα Κύπρου στην Λεμεσό, ύψους €114.000 ή Λ.Κ.65.
- Για την χορήγηση του δανείου η τράπεζα πήρε διπλή εξασφάλιση, ήτοι πρώτα υποθήκη στο εν λόγω ακίνητο για το ποσό των €73.000 και επίσης τη δέσμευση ποσού €147.623,46, το οποίο η ίδια με τον σύζυγο της κατέθεσε στην Τράπεζα Κύπρου στην Αθήνα στο όνομα του συζύγου της και του δικού της και στο όνομα της κόρης τους Καθ΄ ης η αίτηση
- Με τον σύζυγο της είχε ζήσει πολλά χρόνια στο εξωτερικό και είχαν αποκτήσει αρκετή περιουσία στο εξωτερικό. Όλες οι πληρωμές έναντι του δανείου στην Τράπεζα Κύπρου έγιναν από τον σύζυγο της και την ίδια, αντίγραφα δε των σχετικών συμβάσεων δανειοδότησης, υποθηκεύσεις και δεσμεύσεις καταθέσεων ως και καταστάσεις λογαριασμών, επισυνάπτονται ως Τεκμήριο
- Από την εν λόγω κατάσταση λογαριασμού φαίνεται ότι εκδόθηκαν τραπεζικές επιταγές για την πληρωμή του συνολικού ποσού των Λ.Κ.55.000 τα οποία αντιστοιχούν στο ποσό της αγοράς δηλαδή Λ.Κ.57.500, αφαιρουμένου του ποσού των Λ.Κ. 2.500 το οποίο είχε καταβληθεί νωρίτερα ως προκαταβολή. Επιπλέον, καταβλήθηκαν Λ.Κ.1.875 και Λ.Κ.421,80 τέλη Κτηματολογίου για μεταβίβαση και υποθήκευση, από δε τις αποδείξεις του Κτηματολογίου φαίνεται καθαρά ότι πλήρωσαν Λ.Κ.525,25 σε μετρητά, συμπληρώνοντας την τραπεζική επιταγή των Λ.Κ.1.
- Ως Τεκμήριο 3 Α, η Καθ΄ ης η αίτηση 2 επισυνάπτει αντίγραφα των τραπεζικών επιταγών που εκδόθηκαν και δόθηκαν στους πωλητές για την αγορά του εν λόγω ακινήτου. Το δάνειο στην Τράπεζα Κύπρου εξοφλήθηκε όταν ο σύζυγος της και η ίδια συνήψαν δάνειο ύψους Λ.Κ.110.000 με την Άλφα Τράπεζα στη Λεμεσό, στις 16.2.
- Για την εξασφάλιση η Άλφα Τράπεζα πήρε υποθήκη Λ.Κ.60.000 στο τεμάχιο 351 και Λ.Κ.61.000 στο τεμάχιο 693, τα δε Τεκμήρια 4 και 5 είναι σχετικά. Όλες οι πληρωμές έναντι του δανείου έγιναν από την ίδια και τον σύζυγο της μέχρι την τελική εξόφληση του στις 17.2.
- Το Τεκμήριο 6 που αποτελεί αντίγραφο του τρεχούμενου λογαριασμού επιβεβαιώνει την εν λόγω εξόφληση. Η αγορά του εν λόγω τεμαχίου σημειωτέο ότι έγινε στις 27.2.02 και δεν είχε καμία σχέση με τον γάμο ο οποίος έγινε τον Ιούλιο του
- Το αγόρασαν διότι το θεώρησαν καλή επένδυση για τους ίδιους και την κόρη τους. Ο λόγος που η κόρη τους Καθ΄ ης η αίτηση 1 μεταβίβασε πίσω στην ίδια το εν λόγω ακίνητο είναι επειδή κατάλαβαν και πείστηκαν για την αναξιοπιστία του Αιτητή, μεταξύ άλλων συμβάντων και σχετικά με τις προσωπικές εγγυήσεις της κόρης τους Καθ΄ ης η αίτηση 1, για τα τραπεζικά δάνεια της επιχείρησης του, εγγυήσεις τις οποίες εκβιαστικά απέσπασε. Είναι γι΄ αυτό το λόγο που η κόρη της Καθ΄ ης η αίτηση 1 αποφάσισε να τους επιστρέψει την δωρεά, μεταβιβάζοντας το εν λόγω ακίνητο στο όνομα τους στις 13.5.
- Περαιτέρω, η Καθ΄ ης η αίτηση 2 αναφέρει ότι ο ισχυρισμός του Αιτητή ότι δήθεν του είπε η κόρη τους ότι δεν είχε (Καθ΄ ης η αίτηση 2) μετρητά, πριν και κατά την διάρκεια του γάμου τους, είναι ψευδής και εκ του πονηρού. Ενδεικτικά δε η Καθ΄ ης η αίτηση 2 με το Τεκμήριο 7, επισυνάπτει βραχυπρόθεσμη κατάσταση για ένα μήνα, 17.1.02 μέχρι 18.2.02 στο εξωτερικό, ύψους €1.164.305,01, το οποίο Τεκμήριο 7 αναφέρεται χρονικά στο χρόνο αγοράς του εν λόγω τεμαχίου. Η Καθ΄ ης η αίτηση 2, εν συνεχεία, περαιτέρω στην ένορκη της δήλωση ισχυρίζεται ότι είναι αξιόχρεο άτομο και ότι έχει κινητή περιουσία επαρκή για να καλύψει οποιαδήποτε απαίτηση τυχόν προκύψει εναντίον της, έχει δε στο όνομα της αρκετή ακίνητη περιουσία μεγάλης αξίας ως φαίνεται από το Τεκμήριο 8, στο οποίο καταγράφονται τα εγγεγραμμένα στο όνομα της ακίνητα για σκοπούς επιβολής φορολογίας ακίνητου περιουσίας για το έτος
- Από δε το Τεκμήριο 9 το οποίο επισυνάπτει στην ένορκη της δήλωση, διαφαίνεται ότι το σύνολο της αξία της ακίνητης περιουσίας της ανέρχεται σε €1.764.571,27 και με το Τεκμήριο 10 επισυνάπτει ενδεικτικά κάποιους τίτλους ακίνητης περιουσίας που έχει στο όνομα της. Αρκετή δε ακίνητη περιουσία που έχει στο όνομα της, όπως φαίνεται από τα ανωτέρω, είναι ελεύθερη από κάθε βάρος. Σε σχέση με την ανέγερση της συζυγικής οικίας στο Σούνι Ζανατζιά, ισχυρίζεται ότι είχαν υποσχεθεί στην κόρη τους να της δώσουν ως προίκα κατά τρόπο τινά, το διαμέρισμα το οποίο της παραχώρησαν και στο οποίο ζούσε με τον Αιτητή πριν να μετακομίσουν σε άλλο διαμέρισμα του οποίου το ενοίκιο πλήρωναν η ίδια και ο σύζυγος της. Εν τέλει, η κόρη τους συμφώνησε με τον Αιτητή ότι ήθελαν να κτίσουν το σπίτι στο Σούνι Ζανατζιά σε γη που ανήκε στη μητέρα του Αιτητή και η αξία της ήταν πέριξ το Λ.Κ.20.
- Αντί του διαμερίσματος συμφώνησαν να πληρώσουν η ίδια και ο σύζυγος της έναντι των δαπανών για την ανέγερση της κατοικίας ποσό Λ.Κ.40.000, το οποίο αντιπροσώπευε την αξία του διαμερίσματος. Ο Αιτητής είχε αναλάβει δέσμευση να πουλήσει ½ οικόπεδο το οποίο θα του μεταβίβαζε η μητέρα του στην Ερήμη και το δε ποσό της πώλησης θα χρησιμοποιείτο για την ανέγερση της κατοικίας, δέσμευση την οποία ουδέποτε εκπλήρωσε ο Αιτητής. Τελικά, η ίδια και ο σύζυγος της πλήρωσαν σχεδόν το 100% του κόστους ανέγερσης και εξοπλισμού της κατοικίας ως δώρο για την κόρη τους, ποσό δηλαδή πέραν των €350.
- Ο ισχυρισμός του Αιτητή ότι κατέβαλε το σύνολο δαπανών ανέγερσης της κατοικίας, δηλαδή πέραν των €250.000 και το οποίο ποσό χρηματοδοτήθηκε από τρία διαδοχικά στεγαστικά δάνεια είναι δόλιος και ψευδής. Επίσης, ψευδής είναι ο ισχυρισμός του Αιτητή ότι ο σύζυγος της κατέβαλε πέριξ των €2.
- Η ίδια και ο σύζυγος της με χρήματα τους που είχαν στην Κύπρο αλλά και χρήματα που έφεραν από το εξωτερικό πλήρωσαν για την ανέγερση της κατοικίας. Συγκεκριμένα, σε λογαριασμό που άνοιξαν ο Αιτητής και η κόρη τους στην Αθήνα, η ίδια και ο σύζυγος της έμβασαν από την Ελβετία μεταξύ 3.2.06 και 21.11.08 ποσά συμποσούμενα σε €219.
- Αντίγραφο των τραπεζικών καταστάσεων της Marfin Egnatia Bank επισυνάπτεται ως Τεκμήριο
- Επίσης, από το Τεκμήριο 12 που ενδεικτικά επισυνάπτεται ως κατάσταση λογαριασμού της ίδιας και του συζύγου της από την Berenbery Bank, φαίνεται ότι στις 2.2.06 η ίδια και ο σύζυγος της έδωσαν εντολή και εμβάστηκε στο λογαριασμό που άνοιξαν για την κόρη τους και τον Αιτητή το εν λόγω ποσό. Κάθε φορά οι ίδιοι έμβαζαν ποσά με τα οποία πληρώνονταν τα κόστα ανέγερσης της κατοικίας. Επίσης, μέχρι τον Μάρτη του 2006 είχαν καταβληθεί, πάλι από χρήματα της ίδιας και του συζύγου της, το ποσό των Λ.Κ.83.398,63 για την ανέγερση της κατοικίας. Το Τεκμήριο 13, συνιστά αναλυτική κατάσταση την οποία ετοίμασε η ίδια για τα ποσά τα οποία καταβλήθηκαν μέχρι την πιο πάνω ημερομηνία. Από τον Μάρτη δε του 2006 και έπειτα μέχρι να ολοκληρωθεί η κατοικία, οι δαπάνες για την ανέγερση γίνονταν κατά κύριο λόγο μέσω του λογαριασμού στην Αθήνα. Η κατοικία ξεκίνησε το 2005 και ολοκληρώθηκε και κατοικήθηκε το
- Ο Αιτητής κανένα ποσό από τα δάνεια που πήρε δεν έδωσε για την κατοικία. Τα ποσά αυτά των δανείων δολίως τα χρησιμοποίησε για δικούς του σκοπούς. Σε σχέση με τα οικονομικά δεδομένα του Αιτητή, η Καθ΄ ης η αίτηση 2 ισχυρίζεται ότι από τότε που η κόρη τους σύναψε δεσμό με τον Αιτητή, τον στήριζε οικονομικά καθότι συνεχώς έλεγε ότι δεν τα έβγαζε πέρα, ότι η επιχείρηση του ήταν χρεωμένη και ότι ο μισθός του ήταν πέριξ των Λ.Κ.500 μόνο και ότι πλήρωνε διατροφή για τα δύο του παιδιά από τον πρώτο του γάμο. Η ίδια μαζί με τον σύζυγο της πλήρωναν το ενοίκιο των Λ.Κ.300 μηνιαίως για το διαμέρισμα που διέμενε η κόρη τους και ο Αιτητής και επίσης η ίδια πλήρωσε για τα έξοδα του γάμου πέριξ τις Λ.Κ.6.000, για τις γέννες των παιδιών πέριξ των Λ.Κ.2.500 και για τα βαφτίσια των παιδιών. Μέσω τους η κόρης τους Καθ΄ ης η αίτηση 1, συνεισέφερε για την στέγαση και φροντίδα των παιδιών. Περαιτέρω, η Καθ΄ ης η αίτηση 2 ισχυρίζεται ότι η κόρη της παρείχε υπηρεσίες αμισθί στην οικογενειακή επιχείρηση κότερου. Ο Αιτητής ουδέποτε συνεισέφερε στα οικογενειακά βάρη αλλά αντίθετα χρησιμοποιούσε την Καθ΄ ης η αίτηση 1 ως εγγυήτρια στα προσωπικά του δάνεια και επιπρόσθετα χρησιμοποίησε δολίως κοινά τους δάνεια για αγορά κότερου και για άλλα προσωπικά του οφέλη. Η Καθ΄ ης η αίτηση 2 ισχυρίζεται ότι είναι αξιόχρεη και είναι ικανή να πληρώσει οποιοδήποτε ποσό δυνατό να προκύψει εναντίον της καθότι όπως διαφάνηκε από την ένορκη της δήλωση, είναι επίσης ιδιοκτήτρια μεγάλης αξίας ακίνητης περιουσίας. Τέλος, η Καθ΄ ης η αίτηση αρ. 2, ισχυρίζεται ότι ο Αιτητής δεν έχει προσάψει στέρεη μαρτυρία, ούτε έχει καταδείξει με οποιοδήποτε τρόπο ότι θα υποστεί ανεπανόρθωτη βλάβη σε περίπτωση που δεν θα εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα και ότι γενικά και αόριστα ισχυρίζεται ότι δήθεν η ίδια δεν έχει μετρητά ούτε αρκετή περιουσία και ότι αν η ίδια αποξενώσει το ακίνητο δεν θα ικανοποιηθεί ο Αιτητής, κάτι το οποίο δεν ισχύει. Η ακρόαση της ενδιάμεσης αίτησης, διεξήχθηκε με τις γραπτές αγορεύσεις των δικηγόρων των διαδίκων, χωρίς να υπάρξει αντεξέταση των ενόρκως δηλούντων. Το Δικαστήριο, κατωτέρω, θα εξετάσει τις θέσεις των δικηγόρων των διαδίκων, όπως προβλήθηκαν ενώπιον του. Για να δικαιολογείται η έκδοση διατάγματος με βάση το άρθρο 32 του Ν.14/60 πρέπει να συντρέχουν οι πιο κάτω προϋποθέσεις: α) Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση. β) Η ύπαρξη ορατής πιθανότητας να δικαιούται ο ενάγων σε θεραπεία στην αγωγή, και γ) Ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρως δικαιοσύνη, σε μεταγενέστερο στάδιο, χωρίς την έκδοση του διατάγματος (βλ. μεταξύ άλλων Odysseos v. Pieris Estates and others
(1982)1 ΑΑΔ 557, Κυτάλα κ.ά. ν. Χρυσάνθου κ.ά.
(1996)1 (Α) ΑΑΔ 253). Το Δικαστήριο πρέπει επίσης στο τελικό στάδιο να σταθμίσει το κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο το αιτούμενο διάταγμα (Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου ν. Χατζηβασίλη
(1989)1 ΑΑΔ 152). Πρόσθετα, στο στάδιο αυτό, το Δικαστήριο εξετάζει την ενώπιον του μαρτυρία, με μόνο σκοπό να αποφασίσει κατά πόσο είναι δίκαιο ή όχι να εκδοθεί το διάταγμα και δεν αποφασίζει πάνω στα διαφιλονικούμενα θέματα επί των οποίων θα κριθεί η κυρίως αίτηση (Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 AAΔ 263). Επιπλέον, υπάρχει η υποχρέωση του αιτητή όταν αιτείται την έκδοση προσωρινού διατάγματος μονομερώς, να αποκαλύπτει όλα τα ουσιώδη γεγονότα (βλ. Στυλιανού ν. Στυλιανού
(1992)1 (Α) ΑΑΔ 583, Σάββα ν. Τηλεμάχου
(2001)1 (Γ) ΑΑΔ 2081). Στο σημείο αυτό, θα ήθελα να ανοίξω μία παρένθεση για να αναφέρω τα εξής. Το Δικαστήριο, όπως ήδη έχει αναφερθεί, επιλαμβανόμενο της μονομερούς αιτήσεως, δεν εξέδωσε προσωρινό διάταγμα. Αντίθετα, διέταξε την επίδοση της στους Καθ΄ ων η αίτηση. Το γεγονός αυτό σύμφωνα με την νομολογία μετατρέπει την μονομερή αίτηση σε αίτηση διά κλήσεως (βλ. Κώστας Σμυρνιός 6/2000,
(2000)1 ΑΑΔ 43, Μαρκιτανή ν. Μουτζούρη
(2000)1 ΑΑΔ 923). Περαιτέρω, με την μετατροπή της μονομερούς αιτήσεως σε αίτηση διά κλήσεως, δεν τυγχάνει εφαρμογής ο κανόνας που επιβάλλει υποχρέωση στον Αιτητή για αποκάλυψη όλων των ουσιωδών γεγονότων (βλ. The Royal Bank of Scotland v. Πλοίου «Kalia», Αγ. Ναυτοδικείου 14/11, 12.1.2002). Πέραν των πιο πάνω, εγείρεται από τις Καθ΄ ων η αίτηση η θέση ότι ο Αιτητής δεν ενεργεί με καλή πίστη, αλλά κακόπιστα. Ισχυρίζονται συγκεκριμένα ότι ο Αιτητής δεν ανέφερε ότι δολίως χρησιμοποίησε στεγαστικό δάνειο για αγορά σκάφους με παράλληλη υποθήκη της οικογενειακής στέγης, ότι η ανέγερση δεν έγινε με δάνειο αλλά αποκλειστικά με χρήματα των γονέων της Καθ΄ ης η αίτηση αρ. 1, ότι η συνεισφορά της Καθ΄ ης η αίτηση ήταν καθοριστική στην αύξηση της περιουσίας του αιτητή, ότι δεν αποκάλυψε την συμπεριφορά του έναντι της Καθ΄ ης η αίτηση αρ. 1, και άλλους ισχυρισμούς οι οποίοι δεν έχουν σχέση με τα επίδικα θέματα. Για τους λόγους που θα εξηγήσω κατωτέρω, δεν μπορώ να συμφωνήσω με την πιο πάνω θέση των Αιτητών. Η παρούσα υπόθεση, ως περιουσιακή διαφορά μεταξύ συζύγων, οριοθετείται μέσα στους άξονες που καθορίζει το άρθρο 14 του Ν.232/91 και η σχετική νομολογία, δηλαδή περιουσία που αποκτήθηκε κατά τον γάμο ή με την προοπτική του γάμου, αύξηση της περιουσίας του ενός των συζύγων, συνεισφορά εκατέρου των συζύγων στην δημιουργία - αύξηση - της περιουσίας, και τέλος διαμοιρασμός αυτής, μεταξύ των συζύγων, στη βάση της συνεισφοράς κάθε συζύγου. Τα όσα ισχυρίζεται η Καθ΄ ης η αίτηση, ως κακοπιστία του Αιτητή, αφορούν ουσιαστικά επίδικα θέματα, για τα οποία υπάρχουν άκρως αντίθετοι ισχυρισμοί των διαδίκων. Αποδοχή των ισχυρισμών της Καθ΄ ης η αίτηση αρ. 1 στο ενδιάμεσο αυτό στάδιο, προϋποθέτει την εκ μέρους του Δικαστηρίου κατάληξη σε τελικά ευρήματα του Δικαστηρίου ότι οι ισχυρισμοί της Καθ΄ ης η αίτηση αρ. 1 είναι αληθείς και ότι οι ισχυρισμοί του Αιτητή είναι αντίθετα αναληθείς. Τούτο όμως, είναι ανεπίτρεπτο στο ενδιάμεσο αυτό στάδιο, καθότι κάτι τέτοιο αποτελεί αντικείμενο της ουσίας της δίκης. Προβάλλεται από τους Καθ΄ ων η αίτηση, ο ισχυρισμός ότι η παρούσα αίτηση είναι καταχρηστική και πρόωρη. Συγκεκριμένα ο εν λόγω ισχυρισμός έχει ως ακολούθως: «Η αίτηση είναι καταχρηστική και πρόωρη. Κατά ή περί την 18/03/2014 εκδόθηκε απόφαση από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού όπου παρέπεμψε τις περιουσιακές αξιώσεις μεταξύ του Αιτητή και της Καθ΄ ης η Αίτηση 1 για εκδίκαση στο Οικογενειακό Δικαστήριο. (βλ. Τεκμήριο 17 της ένορκης δήλωσης της κας Έλενας Χαμπουλάς). Ενώ το γνώριζε αυτό ο Αιτητής και ενώ αναμενόταν να ειδοποιηθούν τα μέρη για να παρουσιαστούν στο Οικογενειακό Δικαστήριο όπου θα μπορούσε να θέσει τις περιουσιακές αξιώσεις του σε εκείνη τη διαδικασία έσπευσε και καταχώρησε την αίτηση αρ. 25/14 και μαζί καταχώρησε και την υπό εξέταση αίτηση. Η παράλληλη προώθηση δύο όμοιων διαδικασιών που θα αποσκοπούν στο ίδιο αποτέλεσμα συνιστά κατάχρηση διαδικασίας.» Ο Αιτητής, ως ενάγων, κατεχώρησε στις 12.3.13, αγωγή διά κλητηρίου ειδικώς οπισθογραφημένου (Ο.2 r.6) εναντίον των 1. The Old Salt Yachting Co Ltd, και 2. Έλενας Χαμπουλάς. Ο Αιτητής - Ενάγων - αξίωνε εναντίον των πιο πάνω εναγομένων: «Α. Από τους Εναγόμενους 1 και 2 αλληλεγγύως και εις ολόκληρο €204.576,60 (Λ.Κ. 119.733,40). Β. Από τον Εναγόμενο 1 €15.000 ποσό οφειλόμενο από αυτόν το οποίο κατέβαλε ο ενάγων για λογαριασμό του και όχι χαριστικά. Γ. Δήλωση του Δικαστηρίου ότι οι 1.000 μετοχές της εταιρείας The Old Salt Yachting Co Ltd εγγεγραμμένης στο όνομα της Εναγόμενης 2 κατέχονται από αυτήν ως εμπιστευματοδόχος για τον Ενάγοντα. Δ. Διάταγμα του Δικαστηρίου διατάττον την Εναγομένη 2 όπως μεταβιβάσει στον Ενάγοντα και καταχωρήσει στον Έφορο Εταιρειών όλα τα αναγκαία έγγραφα της μεταβίβασης των ως άνω μετοχών». Παράλληλα, την ίδια μέρα, καταχώρησε αίτηση διά κλήσεως με την οποία αξίωνε την έκδοση σχετικών προσωρινών διαταγμάτων (βλ. Τεκμήριο Γ ένορκης δήλωσης Αιτητή). Το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού, με ενδιάμεση απόφαση του ημερ. 18.3.14, Τεκμ. Η στην ένορκη δήλωση του Αιτητή, απεφάνθη μεταξύ άλλων τα πιο κάτω: «Ενόψει όλων των ανωτέρω, σύμφωνα με το άρθρο 64 Α
(1)του περί Δικαστηρίων Νόμου (Ν.14/60)όπως έχει τροποποιηθεί, θεωρώ ότι το Επαρχιακό Δικαστήριο στερείται καθ΄ ύλην δικαιοδοσίας να εκδικάσει την αγωγή μεταξύ του Ενάγοντος και της Εναγομένης 2, συμπεριλαμβανομένων και των αιτήσεων στα πλαίσια αυτής, επομένως η αγωγή, συμπεριλαμβανομένης της Ανταπαίτησης στο βαθμό που αφορά την Εναγομένη 2, διακόπτονται και παραπέμπονται στο καθ΄ ύλην αρμόδιο Δικαστήριο ειδικής δικαιοδοσίας, ήτοι στο Οικογενειακό Δικαστήριο Λεμεσού προς εκδίκαση». Έχω ήδη παραθέσει τις αξιώσεις που αφορούν την αγωγή που καταχωρήθηκε στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού. Παραθέτω κατωτέρω τις αξιώσεις που αφορούν την παρούσα εναρκτήρια αίτηση αρ. 25/
- «Α. Απόδοση στον αιτητή του μέρους εκείνου της αύξησης της περιουσίας της καθ΄ ης η αίτηση 1, η οποία αποκτήθηκε με προοπτική το γάμο και μετά το γάμο τους και η οποία προέρχεται από τη συμβολή του αιτητή. Β. Διάταγμα με το οποίο να διατάσσεται η μεταβίβαση στο όνομα του αιτητή τόσου μέρους της περιουσίας που απέκτησε η καθ΄ ης η αίτηση 1 με προοπτική το γάμο και κατά τη διάρκεια της συμβίωσης και του γάμου τους, όσο αντιστοιχεί στην άμεση ή έμμεση συνεισφορά του αιτητή στην απόκτηση της. Γ. Περαιτέρω ή διαζευκτικά, απόφαση για το ποσό το οποίο αντιστοιχεί στην αξία της συνεισφοράς του αιτητή στην αύξηση της περιουσίας της καθ΄ ης η αίτηση
- Δ. Περαιτέρω ή διαζευκτικά, απόφαση ότι η καθ΄ ης η αίτηση 2, κατέχει περιουσιακά στοιχεία δηλαδή το ακίνητο - χωράφι τεμ. 6/125 (πρώην 639) στην τοποθεσία Μάντρες Φ/Σ 2-213-343 στον Άγιο Τύχωνα Λεμεσού ως καταπιστευματοδόχος του αιτητή και της καθ΄ ης η αίτηση 1, σε τέτοια μερίδια, ως η άμεση ή έμμεση συνεισφορά ενός εκάστου στην απόκτηση τους. Ε. Διάταγμα με το οποίο να διατάσσεται η μεταβίβαση στο όνομα του αιτητή, τόσου μέρους της περιουσίας που απέχτησε η καθ΄ ης αίτηση 2, όσο αντιστοιχεί στην άμεση ή έμμεση συνεισφορά του αιτητή στην απόκτηση της. Στ. Περαιτέρω ή διαζευκτικά, απόφαση εναντίον της καθ΄ ης η αίτηση 2 για το ποσό το οποίο αντιστοιχεί στην αξία της άμεσης ή έμμεσης συνεισφοράς του αιτητή στην απόκτηση των περιουσιακών στοιχείων της καθ΄ ης η αίτηση 2 ή/και ανάλογου ποσού επί της σημερινής αξίας του. Ζ. Περαιτέρω ή άλλη θεραπεία. Η. Νόμιμο τόκο και έξοδα». Είναι νομολογημένο, ότι η επιδίωξη ομοίων σκοπών με την υιοθέτηση παράλληλων ένδικων μέσων, ελέγχεται από το Δικαστήριο, όπως και γενικότερα η πολλαπλότητα των διαδικασιών για επίτευξη του ίδιου στόχου. (βλ. Α. Μ. Αρχιεπισκοπής Κύπρου ν. Χριστάκης Σταύρου Χριστοφόρου,
(1993)
(1)Α.Α.Δ. 248, Διευθυντής των Φυλακών ν. Τζενάρο Περέλλα
(1995)1 Α.Α.Δ. 217). Με βάση τις ήδη παρατεθείσες θεραπείες των δύο διαδικασιών παρατηρούμεν ότι (α) δεν υπάρχει ταύτιση θεραπειών, και (β) ότι δεν υπάρχει ταύτιση διαδίκων, δηλαδή εναγομένων. Στην πρώτη διαδικασία, δηλαδή την αγωγή που καταχωρήθηκε στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού και παραπέμφθηκε στο Οικογενειακό Δικαστήριο, εναγόμενη τελικά παρέμεινε ενώπιον του Οικογενειακού Δικαστηρίου η σύζυγος του, Καθ΄ ης η αίτηση αρ. 1, ενώ στην παρούσα αίτηση αρ. 25/14, εναγόμενη είναι η Καθ΄ ης η αίτηση αρ. 1 (η σύζυγος) και η Καθ΄ ης η αίτηση αρ. 2 (μητέρα της) εναντίον της οποίας μάλιστα ο Αιτητής αξιώνει συγκεκριμένη θεραπεία, ήτοι, την ήδη παρατεθείσα θεραπεία (Στ) της εναρκτήριας αίτησης αρ.
- Σχετική παραπομπή γίνεται στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην Σάββας Χαραλάμπους Σαββίδης και Ελένης Χαραλάμπους Σαββίδη, Πολιτική Έφεση αρ. 390/08, 13.6.12, όπου αναφέρθηκαν τα πιο κάτω: « Η προαναφερθείσα αγωγή 9990/2005 καταχωρήθηκε από τον Χαράλαμπο Κώστα Σαββίδη (πατέρα του εφεσείοντα) εναντίον του εφεσείοντα και ζητούσε πράγματι τις ίδιες ουσιαστικά θεραπείες που αξίωσε η εφεσίβλητη με την αγωγή που αφορά η παρούσα έφεση. Αξίωνε δηλαδή, δήλωση ότι ο ενάγων έχει δικαίωμα επικαρπίας και διάταγμα που να απαγορεύει στον εφεσείοντα να εισέρχεται στο κτήμα και το φυτώριο καθώς επίσης και αποζημιώσεις. Το πρωτόδικο δικαστήριο απέρριψε τον εν λόγω ισχυρισμό βασικά για το λόγο ότι αυτός δεν καλυπτόταν καθόλου από τα δικόγραφα. Εξετάσαμε τα δικόγραφα και βασικά την υπεράσπιση και πράγματι τέτοιος ισχυρισμός πουθενά δεν είχε εγερθεί. Επομένως ο δεύτερος λόγος έφεσης απορρίπτεται. Προχωρούμε όμως να πούμε ότι και η άποψη του πρωτόδικου δικαστηρίου, την οποία εξέφρασε παρενθετικά, ότι δηλαδή και αν ακόμη μπορούσε να εξεταστεί ο πιο πάνω ισχυρισμός, αυτός δεν μπορούσε να ευσταθήσει για το λόγο ότι δεν υπήρξε ταυτότητα διαδίκων αφού στην προαναφερθείσα αγωγή άλλος ήταν ο ενάγων, είναι επίσης ορθή». Ενόψει όλων των πιο πάνω πραγματικών γεγονότων, όπως αυτά τέθηκαν ενώπιον μου, δεν θεωρώ ότι στο ενδιάμεσο αυτό στάδιο το Δικαστήριο κωλύεται να προχωρήσει στην ουσιαστική εξέταση του αιτήματος για έκδοση των αιτούμενων προσωρινών διαταγμάτων. Οι προϋποθέσεις που απαιτεί το άρθρο 32 του Ν. 14/60 και οι οποίες αναφέρθηκαν ανωτέρω, κρίνονται με βάση τα γεγονότα που τίθενται ενώπιον του Δικαστηρίου, αλλά και με βάση τις διατάξεις του Νόμου που διέπει το υπό κρίση θέμα, οι οποίες στην εξεταζόμενη περίπτωση, είναι τα άρθρα 2 και 14 του νόμου που ρυθμίζει τις Περιουσιακές Σχέσεις των Συζύγων, Ν. 232/
- Συγκεκριμένα, το άρθρο 2 ορίζει ότι: «περιουσία» σημαίνει την κινητή και ακίνητη ιδιοκτησία η οποία αποκτήθηκε πριν από το γάμο με την προοπτική του γάμου ή οποτεδήποτε μετά τη σύναψη του γάμου από οποιοδήποτε από τους συζύγους. «συνεισφορά» σημαίνει την οποιασδήποτε μορφής συνεισφοράς των συζύγων στην απόκτηση ή τη δημιουργία περιουσίας και περιλαμβάνει τη φροντίδα της οικογενειακής εστίας και των μελών της οικογένειας.» Το άρθρο 14 ορίζει ότι: «14.
(1). Σε περίπτωση που ο γάμος λυθεί ή ακυρωθεί ή σε περίπτωση διάστασης των συζύγων και η περιουσία του ενός συζύγου έχει αυξηθεί, ο άλλος σύζυγος, εφόσον συνέβαλε με οποιοδήποτε τρόπο στην αύξηση αυτή, δικαιούται να εγείρει αγωγή στο Δικαστήριο και να απαιτήσει την απόδοση του μέρους της αύξησης το οποίο προέρχεται από τη δική του συμβολή.
(2). Η συνεισφορά του ενός συζύγου στην αύξηση της περιουσίας του άλλου τεκμαίρεται ότι ανέρχεται στο ένα τρίτο της αύξησης, εκτός αν αποδειχθεί μεγαλύτερη ή μικρότερη συνεισφορά.
(3). Στην αύξηση της περιουσίας των συζύγων δεν υπολογίζεται ό,τι αυτοί απέκτησαν: α) από δωρεά, κληρονομία, κληροδοσία ή άλλη χαριστική αιτία. β) με διάθεση περιουσίας που αποκτήθηκε με τις αναφερόμενες στην παράγραφο (α) αιτίες». Η αξίωση του Αιτητή εδράζεται επί των άρθρων 2 και 14 του Νόμου που ρυθμίζει τις περιουσιακές σχέσεις των συζύγων. Ότι επιζητεί ο Αιτητής είναι η απόδοση σ΄ αυτόν του μέρους εκείνου της αύξησης της περιουσίας της Καθ΄ ης η αίτηση αρ. 1, και συγκεκριμένα επί τριών ακινήτων, τα οποία έχουν ήδη αναφερθεί, και τα οποία, κατά τους ισχυρισμούς του Αιτητή, ακίνητα, συνιστούν (α) περιουσία κατά την έννοια του άρθρου 2 του Ν.232/91, και (β) περιουσία η οποία σύμφωνα με το άρθρο 14, αποτελεί αντικείμενο διαμοιρασμού μεταξύ των συζύγων στην έκταση της συνεισφοράς του καθενός απ΄ αυτούς. Έχω ήδη παραθέσει κατά τρόπο αναλυτικό και περιεκτικό τους ισχυρισμούς των διαδίκων, όπως αυτοί αποκαλύπτοναι στην μαρτυρία τους η οποία περιέχεται στις αντίστοιχες ένορκες δηλώσεις των. Μια απλή ανάγνωση της, αποκαλύπτει το μέγεθος και την έκταση των εκατέρωθεν αμφισβητήσεων. Δεν είναι υπερβολή να λεχθεί ότι εκτός από την ημερομηνία τέλεσης του γάμου τους, απόκτησης παιδιών και διάστασης τους, σε τίποτε άλλο ουσιαστικό θέμα δεν συμφωνούν. Τεράστιο χάσμα υπάρχει μεταξύ των συζύγων, ως προς την συνεισφορά του καθενός απ΄ αυτούς, στην απόκτηση των υπό κρίση περιουσιακών στοιχείων. Το θέμα της ύπαρξης και της έκτασης της συνεισφοράς του καθενός από τους διαδίκους στην απόκτηση των επίδικων περιουσιακών στοιχείων, δεν είναι θέμα που θα κριθεί στο ενδιάμεσο αυτό στάδιο, αλλά στο στάδιο της ακρόασης της εναρκτήριας αίτησης, όπου και το Δικαστήριο θα δικάσει την ουσία της διαφοράς και θα εξάξει τα τελικά του συμπεράσματα. Στο ενδιάμεσο αυτό στάδιο, όπου και οι δύο σύζυγοι έχουν χάσμα θέσεων ως προς την αντίστοιχη συνεισφορά του άλλου συζύγου δεν μπορεί το Δικαστήριο, εξ΄ αρχής να απορρίψει εν όλω ή εν μέρει τις αντίστοιχες εκδοχές. Ενόψει της πιο πάνω κατάληξης μου κρίνω ότι οι δύο πρώτες προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν.14/60 ικανοποιούνται. Ως προς την τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32 του Ν.14/60, ότι είναι δύσκολο ή αδύναμο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, η κρίση του Δικαστηρίου είναι η εξής. Σε προσωρινά διατάγματα, απαγορευτικά της αποξένωσης ή επιβάρυνσης ακινήτου, δεν είναι αναγκαία η προσαγωγή μαρτυρίας για πρόθεση των εναγομένων για αποξένωση, αλλά εκείνο που μετρά είναι η πιθανή επίδραση που θα έχει η αποξένωση στην ικανοποίηση της δικαστικής απόφασης που ενδεχομένως θα εκδοθεί υπέρ του ενάγοντος. Σχετική παραπομπή γίνεται στην απόφαση Α. Κιτρομηλίδου ν. Ελληνικής Τράπεζας Λτδ
(2005)1 (Β) Α.Α.Δ. 1165, σελίδες 1175, 1176 όπου λέχθηκαν τα εξής: «Στην υπόθεση C. Phasarias (Auto Centre) Ltd v. Σκυρ. «Λεωνίκ» Λτδ
(2001)1 (Β) ΑΑΔ 785 αναφέρονται τα εξής επί του θέματος: «Ακούσαμε τις δύο πλευρές και καταλήγουμε πως επιβάλλεται να παρέμβουμε. Δεν μπορούμε να συμφωνήσουμε πως αναδύεται ως ανάγκη η προσαγωγή μαρτυρίας για πράγματι πρόθεση του εναγομένου για αποξένωση ή επιβάρυνση. Εκείνο που μετρά είναι η πιθανή επίδραση που θα έχει η αποξένωση ή η επιβάρυνση, εφόσον γίνουν, στην ικανοποίηση της δικαστικής απόφασης που ενδεχομένως θα εκδοθεί. Ο κίνδυνος, δηλαδή, να μην ικανοποιηθεί η δικαστική απόφαση αν μεταβιβαστεί ή επιβαρυνθεί η περιουσία (βλ. Lakatamitis (ανωτέρω) στη σελ. 525). Έχουμε υπόψη την Κυριάκος Παναγιώτου ν. Σταυρινής Κολλάτου
(1999)1 ΑΑΔ
- Εκεί έγινε αναφορά σε πρόθεση αποξένωσης αλλά αυτή ήταν η μαρτυρία που υπήρχε και δεν απασχόλησε τέτοιο θέμα. Όπως δε εξηγήθηκε στην απόφαση του Λοϊζου, Π. στην Ζεμενίδης (ανωτέρω) εκδίδεται το διάταγμα «ώστε να αποφευχθεί τέτοια αποξένωση ως αποτέλεσμα της οποίας να μη μπορεί να ικανοποιηθεί ο ενάγων». Τα ίδια και στην Τσιολάκκη και Άλλη (ανωτέρω). Όπως αναφέρεται στην απόφαση του Πική, Δ., όπως ήταν τότε, στη σελίδα 785, εκείνο που απαιτείται είναι η πιθανότητα παρεμβολής εμποδίου (hindered) στην ικανοποίηση απόφασης η οποία ήθελε εκδοθεί υπέρ του ενάγοντος.» Θα πρέπει στο σημείο αυτό να λεχθεί ότι όπως προκύπτει κατά τρόπο αναμφισβήτητο, έχει ήδη γίνει, πριν την καταχώρηση της εναρκτήριας αίτησης, αποξένωση περιουσίας από την Καθ΄ ης η αίτηση αρ. 1, σύζυγο του Αιτητή. Αναφέρομαι συγκεκριμένα, στην ακίνητη περιουσία στον Άγιο Τύχωνα, την οποία η Καθ΄ ης η αίτηση αρ. 1 μεταβίβασε στην Καθ΄ ης η αίτηση αρ. 2, μητέρα της, διά δωρεάς την 12.5.09 ενώ η διάσταση επήλθε τον Σεπτέμβριο του
- Τονίζεται ιδιαίτερα από τις Καθ΄ ων η αίτηση ότι οι Καθ΄ ων η αίτηση είναι αξιόχρεοι και έτοιμοι να ανταποκριθούν σε κάθε οικονομική απαίτηση ήθελε προκύψει εναντίον τους, η δε Καθ΄ ης η αίτηση αρ. 2 είναι κάτοχος ακίνητης περιουσίας μεγάλης αξίας η οποία είναι ελεύθερη από εμπράγματα βάρη. Επί του πιο πάνω θέματος χαρακτηριστική απάντηση δίνει το πιο κάτω απόσπασμα από την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Μυριάνθη Κ. Νικόλα και Μιχάλη Κεφάλα κ.α.
(1998)1 Α.Α.Δ. 1400: «Δεν πρέπει όμως, να θεωρείται ότι προσωπογράφουμε τη λογική πως η ύπαρξη περιουσίας ή καταθέσεων που θα είναι αδέσμευτα και θα υπόκεινται σε κάθε είδους διάθεση ή χειρισμό ανάλογα με τη βούληση των εναγομένων, παρέχει αφ΄ εαυτής τα εχέγγυα ικανοποίησης πιθανής απόφασης εναντίον τους, που ήταν ο λόγος για τον οποίο το πρωτόδικο Δικαστήριο τερμάτισε την ισχύ του διατάγματος ως προς το ποσό». Περαιτέρω, θα πρέπει να τονισθεί ότι σύμφωνα με τη νομολογία (βλ. Χρ. Παπαϊωάννου ν. Παπαϊωάννου
(2000)1 ΑΑΔ 656), η ύπαρξη συνεισφοράς δημιουργεί ενοχική αξίωση. Υπάρχει όμως και η πρόσθετη δυνατότητα στο Δικαστήριο, σύμφωνα με το άρθρο 14 Ε του Ν.232/91, να εκδίδει διατάγματα μεταβίβασης στον αιτούντα σύζυγο, περιουσίας του Καθ΄ ου η αίτηση, η οποία περιουσία συνιστά το αντικείμενο αίτησης για απόδοση συνεισφοράς που καταχωρείται δυνάμει του άρθρου 14 του Ν. 232/91. Η άσκηση από το Δικαστήριο της πιο πάνω εξουσίας του άρθρου 14 Ε, σαφώς προϋποθέτει την μη εν τω μεταξύ αποξένωση της περιουσίας που συνιστά το αντικείμενο της διαδικασίας. Η πιο πάνω δυνατότητα αναγνωρίζεται και από την απόφαση του Δευτεροβάθμιου Οικογενειακού Δικαστηρίου στην υπόθεση Περικλέους και Εγγλέζου κ.α.
(2011)1 (Β) ΑΑΔ, 1015, 1029: «Η έννοια της συνεισφοράς επομένως στην απόκτηση περιουσιακού στοιχείου αποτελεί καταλύτη στην ένταξη και επίλυση της διαφοράς αυτής στο Οικογενειακό Δικαστήριο. Το γεγονός ότι το αιτούμενο περιουσιακό στοιχείο τυγχάνει να βρίσκεται εγγεγραμμένο σε τρίτο άτομο ή επ΄ αυτού να έχει αξίωση τρίτο πρόσωπο, δεν διαφοροποιεί την ταξινόμηση του θέματος ως ζήτημα δικαίου. Όχι μόνο η αξίωση επί του περιουσιακού στοιχείου διέρχεται μέσα από την τεκμηρίωση της συνεισφοράς του αιτητή στην αύξηση της περιουσίας, αλλά και ευχερώς συνενώνεται το πρόσωπο το οποίο έχει το περιουσιακό στοιχείο στην κατοχή του, είτε νόμιμα είτε όχι, ώστε να αποδοθεί ολοκληρωμένα μέσα στην ίδια την αίτηση περιουσιακής διαφοράς, η πρέπουσα συνεισφορά και η απόδοση, διά της έκδοσης του αναγκαίου διατάγματος ή διαταγμάτων, πίσω στον συνεισφέροντα, του περιουσιακού στοιχείου ή της αξίας του». Όπως έχει νομολογηθεί, σκοπός ενός συντηρητικού διατάγματος που εκδίδεται δυνάμει των προνοιών του άρθρου 32 του Νόμου 14/60, είναι η διατήρηση της κατάστασης πραγμάτων (status quo ante), όπως αυτή είχε κατά το χρόνο που η υπό εκδίκαση διαφορά προέκυψε και παράλληλα η διατήρηση της επίδικης περιουσίας, για όλο το χρονικό διάστημα που εκκρεμεί η εκδίκαση της αγωγής (Michael v. Brevinos Limited
(1969)1 C.L.R. 578 και Κούνουνα ν. C. & A. Simonos Ltd
(2002)1 Α.Α.Δ. 1361). Για όλους τους πιο πάνω λόγους, κρίνω ότι πληρούται και η τρίτη προϋπόθεση που απαιτεί το άρθρο 32 του Ν.14/60. Συνακόλουθα, η μονομερής αίτηση ημερ. 4.7.14 γίνεται δεκτή και εκδίδονται προσωρινά διατάγματα ως οι παράγραφοι Α(α), Α(β), και (Β) της ως άνω αιτήσεως. Τα προσωρινά διατάγματα ισχύουν μέχρι περάτωσης της κυρίως αιτήσεως ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. Τα έξοδα της παρούσας διαδικασίας όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ του Αιτητή και εναντίον των Καθ΄ ων η Αίτηση, καταβλητέα όμως μετά το πέρας της εναρκτήριας αίτησης. (Υπ.) ................ Μ. Τσαγγαρίδης, Δ.Οικ.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής. /ΟΟ Subject: Family/Interim (Αναφορά: Περιουσιακές Διαφορές - Προσωρινά διατάγματα) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο