← Κύπρος

Αντώνη Ιωάννου ν. Σολωμού Αργυρού Καρασιαλή κ.α., Αρ. Αγωγής: 3046/2013, 7/11/2014

Αντώνη Ιωάννου ν. Σολωμού Αργυρού Καρασιαλή κ.α., Αρ. Αγωγής: 3046/2013, 7/11/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2014:A389 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Τ. Ψαρά-Μιλτιάδου, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 3046/2013 Mεταξύ: Αντώνη Ιωάννου, εκ Λεμεσού Ενάγοντα -και-

  1. Σολωμού Αργυρού Καρασιαλή, εκ Κυπερούντας
  2. Στέλιου Παπαστυλιανού, εκ Λευκωσίας
  3. Χριστάκη Θεοχάρους, εκ Λευκωσίας
  4. Άριστου Αριστείδου, εκ Κυπερούντας
  5. Αντώνη Προκοπίου, εκ Λευκωσίας
  6. Άνθιμου Πολυδώρου, εκ Κυπερούντας
  7. Θεόδουλου Πετούση, εκ Κυπερούντας,
  8. Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Κυπερούντας Λτδ, εκ Κυπερούντας Μετονομασθείσας εις Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Τροόδους Λτδ, εκ Κυπερούντας
  9. Εφόρου Υπηρεσίας Εποπτείας Συνεργατικών Εταιρειών, εκ Λευκωσίας Εναγομένων ---------------------------- Αίτηση ημερομηνίας 14.5.2014 για τροποποίηση της αίτησης παρακοής ημερομηνίας 31.3.2014 εναντίον των Καθ' ων η αίτηση 1 (Ν. Ε. Νεοκλέους Δ.Ε.Π.Ε.) και Καθ' ου η αίτηση 2 (Νεοκλή Ε. Νεοκλέους) 7 Νοεμβρίου, 2014 Για τον Ενάγοντα- Αιτητή: κα Ζιόμεκ για κ. Ε. Πουργουρίδη Για τον Καθ' ου η αίτηση 1: κα Πέτρου για κ. Α. Γλυκή Για Καθ' ου η αίτηση 2: κ. Καρατσής για κ. Τ. Πιριλλίδη ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα ο Ενάγων-Αιτητής επιδιώκει ως το παρακλητικό Α της αίτησης, δηλαδή έκδοση διατάγματος του Δικαστηρίου, διά του οποίου να επιτρέπεται η τροποποίηση της αίτησης παρακοής ημερομηνίας 31.3.2014 διά της απαλείψεως της λέξεως «Νεοκλής» από το όνομα των Καθ΄ων η αίτηση 1 και της αντικαταστάσεως της με το γράμμα «Ν». Η αίτηση στηρίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.25 Θ.1-5, Δ.42Α, Δ.48 θ.1 και 2 και η Δ.64 θ.1 και 2, στα άρθρα 42 και 43 των Περί Δικαστηρίων Νόμου και τις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Η πραγματική βάση της αίτησης συναντάται στην ένορκη δήλωση του ίδιου του Ενάγοντα, ο οποίος αναφέρει ότι στις 31.3.2014 κατεχώρισε εναντίον του δικηγόρου κ. Νεοκλή Ε. Νεοκλέους και της Δ.Ε.Π.Ε. που ο ίδιος διευθύνει, αίτηση παρακοής του δικαστικού διατάγματος, ημερομηνίας 26.9.2013, για τους λόγους που εμφαίνονται στην εν λόγω αίτηση. Επί της ένστασης που καταχωρήθηκε 25.4.2014 στη πρώτη σελίδα αυτής, αναφέρεται ότι πρόκειται για ένσταση του Καθ'ου η αίτηση κ. Νεοκλή Ε. Νεοκλέους, ενώ στη 4η σελίδα του ιδίου εγγράφου αναφέρεται ότι πρόκειται για ένσταση του Καθ' ου η αίτηση 1, η οποία είναι η Δ.Ε.Π.Ε. Εν πάση περιπτώσει, η ένσταση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του Καθ΄ου η αίτηση 2, στην οποία, μεταξύ άλλων, αναφέρεται η ύπαρξη της Ν. Ε. Νεοκλέους Δ.Ε.Π.Ε. και ότι είναι η εν λόγω εταιρεία η οποία έχει στη κατοχή της τους σχετικούς φακέλους, αντικείμενο της αίτησης παρακοής. Παρά το ότι ζητήθηκε μέσω του δικηγόρου του Ενάγοντα να διασαφηνιστεί το σωστό όνομα της Δ.Ε.Π.Ε. χωρίς σχετική απάντηση, ωστόσο ενόψει της ένστασης διαφαίνεται ότι το σωστό όνομα του Καθ' ου η αίτηση 1 είναι Ν.Ε. Νεοκλέους Δ.Ε.Π.Ε. και όχι Νεοκλής Ε. Νεοκλέους Δ.Ε.Π.Ε. Πρόκειται για απλή λανθασμένη περιγραφή του σωστού διαδίκου (misnomer) αφού προκύπτει και από τον κατάλογο των εγγεγραμμένων Δ.Ε.Π.Ε. του Παγκύπριου Δικηγορικού Συλλόγου το σωστό όνομα της συγκεκριμένης Δ.Ε.Π.Ε. ούτως ώστε να μην δημιουργείται οποιαδήποτε αμφιβολία ως προς την ταυτότητα του Καθ'ου η αίτηση. Το ίδιο προκύπτει και από το γεγονός ότι η διεύθυνση των Καθ'ων η αίτηση 1, η οποία είναι κοινή. Εξάλλου, δεν υπήρχε δικονομικό μέτρο παραμερισμού της επίδοσης που έγινε στη Δ.Ε.Π.Ε. στις 31.3.
  10. Με δεδομένο το γεγονός ότι η ακρόαση της υπόθεσης δεν έχει αρχίσει, ζητείται το σχετικό διάταγμα. Η ειδοποίηση ένστασης που έχει καταχωρηθεί είναι εκ μέρους των Καθ' ων η αίτηση 1, με την οποία αναφέρεται συγκεκριμένα ότι η Ν.Ε. Νεοκλέους Δ.Ε.Π.Ε. προτίθενται να φέρουν ένσταση στη πιο πάνω αίτηση. Η ένσταση αυτή έχει ημερομηνία 19.5.2014 και υπογράφεται από τους δικηγόρους Α. Νεοκλέους & Σία (κ. Αντώνη Γλυκή). Επίσης στην αίτηση καταχώρισε ένσταση και ο Καθ'ου η αίτηση 2, με άλλο δικηγόρο, τον κ. Πιριλλίδη και η ένσταση του είναι ημερομηνίας 22.5.
  11. Οι λόγοι των ενστάσεων είναι σχεδόν ταυτόσημοι και έχουν ως εξής: ● Δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Ιδιαίτερα ελλείπει το απαραίτητο νομικό υπόβαθρο, δηλαδή η Δ.9 Θ.10 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. ● Ο αιτητής δεν προσέρχεται στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια, αλλά ενεργεί κακόπιστα, αφού όφειλε να γνωρίζει ή γνώριζε την νομική οντότητα των νομικών συμβούλων της Εναγομένης 8, εταιρείας. ● Με την αιτούμενη τροποποίηση παραβλάπτονται τα δικαιώματα και των δυο Καθ' ων η αίτηση, αφού δημιουργείται καθυστέρηση ως προς την εκδίκαση της αίτησης παρακοής και δημιουργούνται περαιτέρω έξοδα. ● Οι ισχυρισμοί που προβάλλονται είναι γενικοί, αόριστοι και αδικαιολόγητοι, ως προς το αίτημα. ● Η αίτηση τροποποίηση καταχωρήθηκε σε καθυστερημένο στάδιο και προωθείται κακόπιστα και καταχρηστικά. Οι πιο πάνω λόγοι, αναπτύσσονται στις αντίστοιχες ένορκες δηλώσεις του κ. Νεοκλή Νεοκλέους, δικηγόρου και στις δυο ενστάσεις. Προκύπτει ακόμη από τις δηλώσεις αυτές, ότι η θέση των ενισταμένων ότι η αίτηση παρακοή στρέφεται εναντίον της Νεοκλής Ε. Νεοκλέους, Δ.Ε.Π.Ε. ανύπαρκτου νομικού προσώπου ενώ η δικηγορική εταιρεία ονομάζεται Ν. Ε. Νεοκλέους Δ.Ε.Π.Ε. Ακόμη προβάλλονται τα ακόλουθα: Η δικηγορική εταιρεία Ν.Ε. Νεοκλέους Δ.Ε.Π.Ε. είναι οι νομικοί σύμβουλοι της Εναγομένης 8 από το τέλος Ιουλίου 2012 και ο Ενάγων-Αιτητής το γνωρίζει εφόσον ήταν γραμματέας της Εναγόμενης
  12. Το ίδιο προκύπτει και από τη σχετική δικογραφία. Η κυρίως αίτηση, δηλαδή η αίτηση παρακοής, είναι διαδικασία οιονεί ποινικής φύσεως με σοβαρές συνέπειες για τους Καθ' ων η αίτηση, αν καταδικασθούν. Γι' αυτό και το Δικαστήριο θα πρέπει να αντικρίζει «με φειδώ» τέτοιες αιτήσεις, όσον αφορά ειδικά «αντικατάσταση» Καθ' ου η αίτηση. Παραδέχεται ο ενόρκως δηλών ότι στις 31.3.2014 του επιδόθηκε η αίτηση παρακοής, χωρίς να προσέξει ότι η αίτηση παρακοής απευθυνόταν σε τρίτο πρόσωπο και ο ίδιος την παρέλαβε καλή τη πίστη θεωρώντας ότι η αίτηση εκτός από τον ίδιο απευθυνόταν στη πιο πάνω εταιρεία του. Είναι η θέση των ενισταμένων ότι, το γεγονός ότι «το τρίτο πρόσωπο προς το οποίο επιδόθηκε η αίτηση παρακοής δεν έλαβε οποιοδήποτε δικονομικό μέτρο, δεν μπορεί να επενεργήσει προς όφελος του Αιτητή». Εκ των πιο πάνω, δημιουργείται αναπόφευκτα σύγχυση ως προς την ιδιότητα κάτω από την οποία του επιδόθηκε τόσο το διάταγμα όσο και η αίτηση παρακοής, αλλά και ως προς τον τρόπο προσωπικής συμμόρφωσης του με το διάταγμα. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι ετοίμασαν και καταχώρισαν γραπτές αγορεύσεις προωθώντας τις αντίστοιχες ως πιο πάνω θέσεις τους. Ο μεν κ. Πουργουρίδης εστίασε τη προσοχή του Δικαστηρίου στο ότι δεν πρόκειται για αίτηση προσθήκης ή αλλαγής διαδίκου αλλά για αίτηση διόρθωσης ονόματος (misnomer). Πρόκειται για μία κλασσική περίπτωση misnomer και δεν υπάρχει καμία σύγχυση ως προς το ποια Δ.Ε.Π.Ε. εννοείτο, αφού δεν υπάρχει άλλο πρόσωπο με την ίδια ή παρεμφερή ονομασία. Δεν υπάρχει καμία καθυστέρηση επί της καταχώρησης της αίτησης αφού η υπό κρίση αίτηση υποβλήθηκε πριν καν την ημερομηνία της πρώτης εμφάνισης της αίτησης παρακοής. Είναι η άρνηση των Καθ' ων η αίτηση να δεχθούν το διάταγμα παράλογη και γι' αυτό έπρεπε να στερηθούν των εξόδων. Στην αντίπερα πλευρά οι δυο ξεχωριστές αγορεύσεις τόσο του κ. Πιριλλίδη για τον Καθ' ου η αίτηση 2 όσο και του κ. Γλυκή για τον Καθ' ου η αίτηση 1, επαναλαμβάνουν και αναλύουν τους λόγους ένστασης με κατάληξη την εισήγηση ότι τυχόν έγκριση της αίτησης θα προκαλούσε βλάβη στη δίκαιη διεξαγωγή της δίκης και θα έπληττε τα συμφέροντα των Καθ' ων η αίτηση ανεπανόρθωτα. Η νομική βάση της αίτησης κρίνεται ότι είναι ορθή. Είναι βάση της Δ.25 (και δη της Δ.25 Θ.5 αφού αφορά τροποποίηση αίτησης) και της Δ.64 που θα πρέπει κυρίως να αντικριστεί το θέμα, εφόσον ενόψει των δεδομένων που προκύπτουν και από τις δυο αντίστοιχες θέσεις, εκείνο που το Δικαστήριο έχει να αντιμετωπίσει είναι λανθασμένο όνομα διαδίκου, δηλαδή λανθασμένη περιγραφή διαδίκου και δη νομικής οντότητας, η οποία δεν αφορά την ίδια την υπόσταση του προσώπου του διαδίκου αλλά την περιγραφή του. Οποιαδήποτε άλλη ερμηνεία των δεδομένων της υπόθεσης, δεν θα συνήδε με την κοινή λογική και την ανάγκη διόρθωσης ενός λάθους, στη περιγραφή του διαδίκου. Δεν αμφισβητείται η ύπαρξη της Ν.Ε. Νεοκλέους Δ.Ε.Π.Ε. αλλά ούτε προβάλλεται η θέση ότι υπάρχει κάποιο άλλο νομικό πρόσωπο με την ονομασία Νεοκλής Ε. Νεοκλέους Δ.Ε.Π.Ε. όπως έχει περιγραφεί ο Καθ' ου η αίτηση 1 στην αίτηση παρακοής. Άλλωστε, αυτό προκύπτει και από την ίδια τη δικογραφία της υπόθεσης. Δεν μπορώ να αντιληφθώ ότι ένα τέτοιο λάθος που έγινε από τη πλευρά του Αιτητή μπορεί να θεωρηθεί καταχρηστικό ή ότι έγινε για αλλότριους σκοπούς ή για σκοπούς καθυστέρησης της υπόθεσης. Όπως προκύπτει, η αίτηση παρακοής έχει καταχωρηθεί στις 31.3.2014 με πρώτη ημερομηνία εμφάνισης την 15.5.2014 και απευθυνόταν στους δυο διαδίκους με σωστή αναφορά στη διεύθυνση τους. Ακολούθησε δε επίδοση της αίτησης παρακοής και η παρούσα αίτηση καταχωρήθηκε μόλις 1 ½ μήνα μετά την καταχώρηση της αίτησης παρακοής, δηλαδή στις 14.5.2014 και μια ημέρα πριν την πρώτη εμφάνιση της κυρίως αίτησης παρακοής. Θα ήταν εντελώς παράλογο να θεωρηθεί ότι υπήρξε καθυστέρηση στην αίτηση αυτή. Η περαιτέρω δε πορεία της αίτησης τροποποίησης αφορούσε την ίδια την επιθυμία των Καθ' ων η αίτηση να ενστούν σ' αυτή. Το ότι πρόκειται για λάθος στη περιγραφή του διαδίκου, προκύπτει, θα έλεγα, και από την ίδια τη συμπεριφορά του Καθ' ου η αίτηση 1, ο οποίος επίσης ομιλεί για «το λάθος του» ή την εκ παραδρομής αποδοχή της επίδοσης στη Δ.Ε.Π.Ε. Η αντίληψη ότι πρόκειται για λανθασμένη περιγραφή διαδίκου (misnomer) οδηγεί στην αποτυχία των προβαλλόμενων λόγων ενστάσεως, εφόσον σίγουρα δεν τίθεται σε ενέργεια η Δ.9 για υποκατάσταση διαδίκου, αν και θα πρέπει να αναφέρω ότι ακόμη και εάν ετίθετο τέτοιο θέμα, ήμουν πρόθυμη, στα πλαίσια της φιλελεύθερης αντίκρισης της Δ.64 να δεχθώ ότι επρόκειτο για παρατυπία θεραπεύσιμη άνευ ετέρου. (Βλ. Εταιρεία Dasaki Entertainment Co Ltd v. Ιερού Ναού Παναγίας Χρυσελεούσης Στροβόλου,

(2009)1 ΑΑΔ 356). Στην υπόθεση Williams and Glyn's Bank Ltd v. The Ship Maria
(1983)1 CLR σελ. 105
(2)τίθεται η ορθή προσέγγιση σε σχέση με τέτοιες αιτήσεις. Ειδικά αναφέρομαι στη σελίδα 120 όπου αναφέρονται τα εξής, έχοντας υπόψη ότι όπου γίνεται αναφορά στο Ο.28 είναι το αντίστοιχο των παλιών Αγγλικών Θεσμών με τη Δ.25 των δικών μας Θεσμών: "Further, in the notes at page 623, under the heading "Parties" a clear distinction is drawn between the scope of Order 28 and Order 16, to the effect that in the case of a mere misnomer Order 28, rules 1 and 12 come into operation, whereas in the case of addition of new parties either as plaintiff or defendants, then Order 16 is the one to apply. The notes read as follows: "The statement of claim and the writ should correspond in the names of the parties, in the number of the parties, and in the character in which they sue and are sued"; a mere misnomer may be corrected in the statement of claim, but the writ should be amended before judgment. The plaintiff can always discontinue the action against any of the defendants by notice in writing under O.26, r.1 (q.v.). But if either party desires to add a new plaintiff or a new defendant, he must apply ).16, rr.11 and 12 (Kendall v. Hamilton, 4 App. Cas. 504)". Η ίδια αντίκριση προκύπτει και από τις υποθέσεις Whittam v. W. J. Daniel & Co., Ltd
(1961)3 All E.R. σελ. 796 και Davies v. Elsby Brothers Ltd
(1960)3 All E.R. σελ. 672. Η υπόθεση E.G. Falekkos Ltd v. Reana Manufacturers Ltd
(1999)1 AAΔ σελ. 943 ξεκαθάρισε πλήρως το θέμα. Στην εν λόγω υπόθεση η Ενάγουσα καταχώρισε αίτηση για τροποποίηση του ονόματος της Εναγόμενης με βάση τη Δ.25 Θ.
  1. Το πρωτόδικο Δικαστήριο απέρριψε την αίτηση επειδή θεώρησε ότι η τροποποίηση αφορούσε τροποποίηση του τίτλου της αγωγής, κάτι που δεν μπορούσε, κατά την κρίση του Δικαστηρίου, να εξετασθεί με βάση τις πρόνοιες της Δ.
  2. Θ.
  3. Το Ανώτατο Δικαστήριο θεώρησε ότι, ορθά κατ' αρχήν, υπήρξε η προσέγγιση της πρωτόδικου Δικαστού ότι η προτεινόμενη διόρθωση δεν μπορούσε να γίνει, κατ' επίκληση της εξουσίας της Δ.25 Θ.6, όμως εκρίθη ότι το εγειρόμενο ερώτημα είναι ευρύτερο και αφορά το αν η προτεινόμενη διόρθωση, που αφορούσε επίσης misnomer, μπορεί να γίνει δυνάμει της γενικότερης εξουσίας του Δικαστηρίου βάση της Δ.25 Θ.5 ή και της συμφυούς εξουσίας του. Αφού έγινε επισήμανση ότι το θέμα αυτό δεν εξετάστηκε πρωτόδικα αλλά υπήρξε επίκληση της Αγγλικής νομολογίας και δη της υπόθεσης Pearlamn (Veneers) S.A. (Pty), Ltd v. Bartels
(1954)All E.R. 659, το Court of Appeal βασιζόμενο ευρύτερα στην αγγλική Διαταγή 28 Rule 12, μία τέτοια διόρθωση που αφορά λανθασμένη περιγραφή διαδίκου, έκρινε ότι μπορεί να γίνει στα πλαίσια της διαταγής αυτής. Η προσέγγιση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στη συνέχεια διατυπώθηκε ως εξής: «Η O.28 r.12 είναι βέβαια καθ΄όλα πανομοιότυπη με τη δική μας Δ.25 θ.5. Θεωρούμε ότι η απόφαση στην υπόθεση Bartels τυγχάνει εφαρμογής και στην Κύπρο. Όπως παρατήρησε δε ο Hodson, L.J., η δικαιοδοσία του δικαστηρίου δυνάμει της εν λόγω διαταγής δεν περιορίζεται σε τροποποιήσεις πριν από την απόφαση. Η ίδια η διαταγή, εξ άλλου, προνοεί "at any time" και καλύπτει "any proceedings". Συναφώς, σημειώνουμε και την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Επί της αφορώσι την Αίτηση της Cyprus Transport (Taxi) Co Ltd
(1992)1 Α.Α.Δ. 294, η οποία αφορούσε αίτημα για έκδοση προνομιακού διατάγματος prohibition απαγορεύοντας στο πρωτόδικο δικαστήριο να επιληφθεί αίτησης για τροποποίηση του τίτλου της αγωγής μετά από την έκδοση της απόφασης για το λόγο ότι το δικαστήριο εστερείτο σχετικής δικαιοδοσίας. Η αίτηση για τροποποίηση αφορούσε ακριβώς το όνομα της εναγομένης η οποία στην αγωγή και στην απόφαση αναφέρετο ως "KEM TAXI" ώστε αυτό να διορθώνετο στο πραγματικό της όνομα που ήταν "CYPRUS TRANSPORT (TAXI) CO LTD". Απορρίπτοντας το αίτημα, ο Δικαστής Παπαδόπουλος είπε στις σελ. 296-297: «Διαφωνώ με την εισήγηση των δικηγόρων των αιτητών πως υπάρχει κατάδηλη έλλειψη αρμοδιότητας του Δικαστηρίου Λευκωσίας και ότι η δικαιοδοσία του εξαντλείται μέχρι της έκδοσης αποφάσεως.» Μετά από αυτό μάλιστα, αξίζει να σημειωθεί, η αίτηση για διόρθωση του ονόματος της εναγομένης ακούσθηκε από το Επαρχιακό Δικαστήριο το οποίο και, ακολουθώντας την υπόθεση Pearlman και παρά την ένσταση των εναγομένων, επέτρεψε την αιτούμενη διόρθωση, παρατηρώντας ότι δεν υπήρχε αμφιβολία ότι επρόκειτο για το ίδιο νομικό πρόσωπο. Είναι η θεωρημένη μας άποψη, υπό το φως των πιο πάνω, ότι η απόφαση στην υπόθεση Pearlman ορθώς εκφράζει τη νομική θέση και στην Κύπρο όπου αφορά την άσκηση της σχετικής εξουσίας του δικαστηρίου δυνάμει της Δ.25 θ.5 καθώς και της συμφυούς εξουσίας του να προβεί σε διόρθωση λανθασμένου ονόματος διαδίκου στην αγωγή (misnomer) και μετά την έκδοση της απόφασης. Δεν διαπιστώνουμε οτιδήποτε στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου (ως πενταμελούς Εφετείου) στην υπόθεση Orphanides v. Michaelides
(1968)1 C.L.R. 295, η οποία υπήρξε η αφετηρία του πρωτόδικου δικαστηρίου, το οποίο να αντιστρατεύεται την άποψη [*452]αυτή. Η υπόθεση εκείνη αφορούσε το εντελώς διαφορετικό θέμα που εγείρετο από αίτημα επανακροάσεως της εφέσεως μετά την έκδοση απόφασης επ' αυτής ως κατ' ισχυρισμό λανθασμένης. Η παρατήρηση του δικαστηρίου στη σελ. 303, ότι μετά την έκδοση απόφασης δεν είναι δυνατή η αλλαγή της εκτός δυνάμει της Δ.25 θ.6, εσκοπείτο να τονίσει το ότι, όπως εξ άλλου παρατήρησε το Δικαστήριο, στην ενώπιον του υπόθεση δεν ετίθετο θέμα εφαρμογής της Δ.25 θ.6 αλλά ουσιαστικό θέμα αλλαγής της όλης απόφασης. Το Δικαστήριο σίγουρα δεν ασχολήθηκε με το θέμα που προκύπτει στην περίπτωση misnomer. Στην προκειμένη περίπτωση δεν υπάρχει η παραμικρή αμφιβολία ότι το προκύψαν θέμα είναι εντελώς τεχνικό και δεν συντρέχει λόγος ουσίας ο οποίος να καθιστά άλλως παρά αναγκαία την άσκηση της εξουσίας του δικαστηρίου προς όφελος της διόρθωσης που επιδιώχθηκε». (Η έμφαση είναι του παρόντος Δικαστηρίου). Με τα δεδομένα αυτά, το Ανώτατο Δικαστήριο θεώρησε ότι η Δ.25 Θ.5 τυγχάνει εφαρμογής ώστε να δικαιολογείται η διόρθωση του ονόματος της Εναγόμενης και το Δικαστήριο να προβεί σε όλες τις τροποποιήσεις που είναι αναγκαίες αναφορικά με την ορθή περιγραφή του ονόματος της Εναγόμενης, με αποτέλεσμα να αποφασίζονται τα πραγματικά επίδικα θέματα. Θεωρώ ότι τα πιο πάνω λεχθέντα, δεδομένης της ομοιότητας των κρινομένων θεμάτων τυγχάνουν πλήρους εφαρμογής και εν προκειμένω. Αφού έλαβα υπόψη λοιπόν τις πιο πάνω αρχές σε συνάρτηση με τα δεδομένα που προκύπτουν από τη δικογραφία της αίτησης, θεωρώ ότι πρόκειται περί λάθους περιγραφής διαδίκου (misnomer) και το οποίο δύναται και πρέπει να διορθωθεί. Δεν βρίσκω ότι στοιχειοθετούνται, κατ' ελάχιστον, οι θέσεις των ενισταμένων για κατάχρηση ή για βλάβη της πλευράς τους ή για καθυστέρηση στην αίτηση ή άλλως πως. Η αίτηση είναι δικαιολογημένη και εγκρίνεται ως Α. Η τροποποιημένη αίτηση παρακοής να καταχωρηθεί εντός 15 ημερών από σήμερα και να επιδοθεί εκ νέου στους Καθ' ων η αίτηση. Η ένσταση επί της αίτησης παρακοής να καταχωρηθεί 15 μέρες μετά την επίδοση της αίτησης παρακοής. Κατά τα λοιπά οι Θεσμοί να ακολουθηθούν. Όσον αφορά το θέμα των εξόδων, είναι γνωστό ότι σε αιτήσεις τροποποίησης, ο Αιτητής, ακόμη και αν πετύχει, δύναται να καταδικασθεί στα έξοδα, ενόψει του ότι το σφάλμα προέκυψε από την πλευρά του. (Βλ. Χ'Ιωάννου ν. Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας
(2001)1 ΑΑΔ 1457). Έχοντας προβληματιστεί για το θέμα των εξόδων στη παρούσα και έχοντας υπόψη ότι η ένσταση κρίθηκε αδικαιολόγητη σε όλες της τις παραμέτρους, θεωρώ ότι οι Καθ' ων η αίτηση δικαιούνται μόνο τα αρχικά έξοδα της αίτησης, δηλαδή της ημερομηνίας της πρώτης εμφάνισης της αίτησης, τα οποία έξοδα καθορίζονται στο κατ' αποκοπή ποσό των €180,00 (βλ. Κατάλογο Δικηγορικών Δικαιωμάτων για Αγωγές Παράρτημα Β, μέρος Ι) για ένα έκαστο των ενισταμένων, πληρωτέα στο τέλος της αγωγής. (Υπ.) Τ. Ψαρά-Μιλτιάδου, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής ./ΙΜ Subject: Civil/Other Actions/Interim Αναφορά: Αίτηση για τροποποίηση/misnomer cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.