NEFYANA ESTATES LIMITED ν. ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΑΠΟΧΕΤΕΥΣΕΩΝ ΛΕΜΕΣΟΥ-ΑΜΑΘΟΥΝΤΑΣ, Αρ. Αγωγής: 1717/2012, 10/11/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2014:A392 EΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Δ. Ι. Κίτσιου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1717/2012 Μεταξύ: NEFYANA ESTATES LIMITED, εκ Λεμεσού Ενάγοντες -και- ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΑΠΟΧΕΤΕΥΣΕΩΝ ΛΕΜΕΣΟΥ-ΑΜΑΘΟΥΝΤΑΣ, εκ Λεμεσού Εναγομένων Αίτηση ημερομηνίας 21.03.2014 για παρεμπίπτον διάταγμα Ημερομηνία: 10.11.2014 Για τους Ενάγοντες - Αιτητές: κ. B. X"Ευαγγέλου Για τους Εναγόμενους - Καθ΄ων η Αίτηση: κ. Χρ. Περικλέους για CHRYSSES DEMETRIADES & CO LLC ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η απαίτηση στην παρούσα υπόθεση εναντίον των Εναγομένων στηρίζεται σε παράνομη επέμβαση, επί δυο ακινήτων, τεμάχια 383 και 363, ιδιοκτησίας των Εναγόντων, ευρισκόμενα στην κοινότητα Μονής στη Λεμεσό. Ζητούνται με την αγωγή, γενικές, ειδικές και τιμωρητικές αποζημιώσεις. Ζητείται επίσης διάταγμα για άρση της παράνομης επέμβασης και επαναφορά των δυο κτημάτων στην προτέρα τους κατάσταση. Σύμφωνα με την Έκθεση Απαίτησης οι Εναγόμενοι, μετά από διάταγμα απαλλοτρίωσης, εξασφάλισαν δικαίωμα και εγκατέστησαν εντός των πιο πάνω τεμαχίων, ένα αγωγό για τη λειτουργία του αποχετευτικού συστήματος Λεμεσού - Αμαθούντας. Ωστόσο, αργότερα, χωρίς τη συγκατάθεση των Εναγόντων εγκατέστησαν δεύτερο αγωγό για τον ίδιο σκοπό επεμβαίνοντας στα τεμάχια των Εναγόντων. Το εμβαδόν της επέμβασης στο τεμάχιο 383 είναι 682.94 τ.μ και το εμβάδον της επέμβασης στο τεμάχιο 363 είναι 393.70 τ.μ. Στην υπεράσπιση τους οι Εναγόμενοι αρνούνται τους διατυπωμένους στην Έκθεση Απαίτησης ισχυρισμούς των Εναγόντων. Λέγουν δε ότι η απαλλοτρίωση αφορούσε λωρίδα γης πλάτους 6 μέτρων. Περαιτέρω, στην παράγραφο 10 της Υπεράσπισης τους ισχυρίζονται τα ακόλουθα: «Ο Εναγόμενος αρνείται τους ισχυρισμούς της Ενάγουσας όπως αυτοί εκτίθενται στις παραγράφους 16-21 της Έκθεσης Απαίτησης και λέγει τα ακόλουθα: (α) Μετά από απαίτηση αντιπροσώπου της Ενάγουσας πραγματοποιήθηκε στις 2.6.2011 συνάντηση επί τόπου μεταξύ των αναφερομένων προσώπων. (β) Ο νέος αγωγός εντός του τεμαχίου 363 ήταν τοποθετημένος παράλληλα στα 8 μ. (κέντρο με κέντρο) με τον υφιστάμενο αγωγό. (γ) Κατά το στάδιο της κατασκευής το τεμάχιο 363 επηρεάσθηκε από λωρίδα γης πλάτους 0,5 μ. μόνο και ο Εναγόμενος προχωρά με τη διαδικασία ανάκλησης της επί πλέον απαλλοτρίωσης. (δ) Στο τεμάχιο 383 ο αγωγός έχει τοποθετηθεί εντός της υφιστάμενης απαλλοτρίωσης στα 6 μ. (ε) Για τη χρήση λωρίδας γης για τη διέλευση και για τις εργασίες του εργολάβου δημοσιεύθηκε στις 30.9.2011 το διάταγμα επίταξης αρ.817 για πλάτος 14 μ. επί πλέον των 6 μ. του δικαιώματος στο βόρειο μέρος του αγωγού και για 5 μ. πλάτος στη νότια πλευρά του αγωγού το οποίο μετά τη λήξη του παρατάθηκε. Επιπλέον στην παράγραφο 13 της Υπεράσπισης οι Εναγόμενοι ισχυρίζονται τα ακόλουθα: «(α) Ο Εναγόμενος λόγω της φθοράς και διάβρωσης που υπέστη ο πρώτος αγωγός απεφάσισε την τοποθέτηση και λειτουργία νέου αγωγού και γι΄αυτό το λόγο προέβηκε στη δημοσίευση Γνωστοποίησης Απαλλοτρίωσης με ΑΔΠ 814 στις 30.9.2011 και σε δημοσίευση του Διατάγματος επίταξης αρ. ΑΔΠ 817 της ίδιας ημερομηνίας και την ίδια ημέρα απέστειλε σχετική επιστολή στη Ενάγουσα. (β) Η Ενάγουσα υπέβαλε ένσταση στις 21.10.
- (γ) Η διαδικασία της απαλλοτρίωσης ολοκληρώθηκε πριν τη συμπλήρωση των έργων τοποθέτησης του δεύτερου αγωγού. (δ) Η ένσταση της Ενάγουσας απορρίφθηκε με αιτιολογημένη απόφαση. (ε) Η Ενάγουσα με επιστολή της ημερομηνίας 19.3.2012 πρότεινε, μεταξύ άλλων, εξώδικη διευθέτηση και ο Εναγόμενος απάντησε με επιστολή του ημερομηνίας 30.3.2012 ότι θα έπρεπε να προηγηθεί η διαδικασία εκτίμησης του δικαιώματος και μετά να αρχίσουν διαβουλεύσεις.» Μετά την ολοκλήρωση των δικογράφων, καταχωρήθηκαν από τους Ενάγοντες, αίτηση για εκδίκαση νομικού σημείου αλλά και αίτηση για παροχή καλύτερων λεπτομερειών οι οποίες ολοκληρώθηκαν. Επίσης έχει καταχωρηθεί στις 21.03.2014 Αίτηση, διά κλήσεως (στο εξής η επίδικη Αίτηση), με την οποία ζητείται η έκδοση παρεμπιπτόντων διαταγμάτων ως ακολούθως: Α. Διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάσσει τον Καθ΄ ου η Αίτηση/Εναγόμενο να ενημερώσει την Αιτήτρια/Ενάγουσα, γραπτώς, για όλους ή τους κυριότερους πιθανούς κινδύνους που έχουν δημιουργηθεί από την παρουσία των δύο αγωγών εντός των δύο τεμαχίων της Αιτήτριας/Ενάγουσας και να αναφέρει τα ενδεικνυόμενα μέτρα προστασίας για τα άτομα που θα προσεγγίζουν την περιοχή των δύο αγωγών. Β. Διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάσσει τον Καθ΄ ου η Αίτηση/Εναγόμενο να ενημερώσει την Αιτήτρια/Ενάγουσα, γραπτώς, για την ελάχιστη οριζόντια απόσταση ασφαλείας από τον κάθε αγωγό, που κρίνει επαρκή ο Καθ΄ ου η Αίτηση/Εναγόμενος, από οποιαδήποτε μελλοντική κατασκευή που θα ανεγερθεί και/ή μελλοντική χωματουργική ή άλλη εργασία εκτελεστεί εντός των δύο τεμαχίων της Αιτήτριας/Ενάγουσας. Γ. Διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάσσει τον Καθ΄ ου η Αίτηση/Εναγόμενο να ενημερώσει γραπτώς, το Τμήμα Πολεοδομίας και Οικήσεως, με όλες τις λεπτομέρειες που ο ίδιος ο Καθ΄ ου η Αίτηση/Εναγόμενος κατέχει και κρίνει επαρκείς ότι χρειάζονται, και να ζητήσει από το Τμήμα Πολεοδομίας και Οικήσεως να καθορίσει την ελάχιστη οριζόντια απόσταση ασφαλείας από τον κάθε ένα αγωγό σε περίπτωση μελλοντικής ανέγερσης οποιασδήποτε κατασκευής από τους ιδιοκτήτες, και εφόσον πάρει απάντηση, να ενημερώσει σχετικά την Αιτήτρια/Ενάγουσα, γραπτώς. Δ. Διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάσσει τον Καθ΄ ου η Αίτηση/Εναγόμενο να τοποθετήσει εντός των δύο τεμαχίων της Αιτήτριας/Ενάγουσας, ικανοποιητικό, σύμφωνα με τις υποδείξεις της αρμόδιας αρχής ή ειδικού, αριθμό προειδοποιητικών πινακίδων και άλλων σημάτων και/ή άλλων αντικειμένων, αναφορικά με την ύπαρξη κινδύνων και τις πράξεις που πρέπει να αποφεύγονται. Ε. Διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάσσει τον Καθ΄ ου η Αίτηση/Εναγόμενο να προσκομίσει στην Αιτήτρια/Ενάγουσα, με διπλοσυστημένη επιστολή, εντός 30 ημερών από την ολοκλήρωση της τοποθέτησης προειδοποιητικών σημάνσεων εντός των δύο τεμαχίων της Αιτήτριας/Ενάγουσας, γραπτή απόδειξη από την αρμόδια αρχή ή ειδικό, ότι οι προειδοποιητικές σημάνσεις που έχουν τοποθετηθεί εντός των δύο τεμαχίων της Αιτήτριας/Ενάγουσας, είναι σύμφωνα με τις απαιτήσεις της σχετικής νομοθεσίας. Ζ. Διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάσσει τον Καθ΄ ου η Αίτηση/Εναγόμενο όπως τοποθετήσει σήματα και/ή πινακίδες και/ή άλλες σημάνσεις, σε απόσταση περίπου 3 μέτρων μεταξύ διαδοχικών σημάτων / πινακίδων / άλλων σημάνσεων, που να εξυπηρετούν το σκοπό της σήμανσης της πορείας του κάθε αγωγού ξεχωριστά εντός των δύο τεμαχίων της Αιτήτριας/Ενάγουσας, και αφού ο Καθ΄ ου η Αίτηση/Εναγόμενος ολοκληρώσει την τοποθέτησή τους, να καλέσει γραπτώς, εντός 15 ημερών από την ημερομηνία που θα ολοκληρώσει την τοποθέτηση τους, την Αιτήτρια/Ενάγουσα να παραβρεθεί μέσω εκπροσώπου της, σε συγκεκριμένη εργάσιμη ώρα και εργάσιμη μέρα στα συγκεκριμένα τεμάχια, για να υποδείξει επί του εδάφους στον εκπρόσωπο της, τα πιο πάνω σήματα / πινακίδες / άλλες σημάνσεις που έχουν τοποθετηθεί εντός των δύο τεμαχίων της Αιτήτριας/Ενάγουσας. Η επίδικη αίτηση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του Νεόφυτου Χ"Eυαγγέλου, πατέρα των δύο διοικητικών συμβούλων των Εναγόντων (στο εξής Αιτητών) ο οποίος αναφέρει ότι ανέθεσε σε ιδιώτη χωρομέτρη να εντοπίσει και να του υποδείξει τα σύνορα των δύο τεμαχίων των Αιτητών. Πρόσφατα έχει επισκεφθεί τα δύο τεμάχια, εκτός από δύο σημάνσεις με την ένδειξη «κίνδυνος» και «σωληναγωγός υψηλής πιέσεως» δεν εντόπισε άλλες σημάνσεις για την πορεία των δύο αγωγών που περνούν μέσω των δύο τεμαχίων, σύμφωνα και με τα σχέδια του ΣΑΛΑ. Μιλώντας με τους διοικητικούς συμβούλους των Εναγόντων, του ανέφεραν ότι δεν είχαν υπόψη τους για τις δύο σημάνσεις. Ως του εξήγησε κάποιος αρχιτέκτονας/μηχανικός για να μην έχουν εντοπισθεί μέχρι σήμερα, πρέπει να είναι ελλιπείς. Έχει επίσης ενημερωθεί από αρχιτέκτονα/μηχανικό ότι το Τμήμα Πολεοδομίας δεν εγκρίνει σχέδια ανέγερσης κτιρίων ή άλλων κατοικιών, αν δεν αφήνεται η απαιτούμενη απόσταση ασφαλείας από οποιοδήποτε αγωγό. Το δικαίωμα των Εναγομένων αφορά στην τοποθέτηση ενός αγωγού και όχι δύο όπως έπραξαν. Σε περίπτωση που δεν εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα, θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί δικαιοσύνη στο μέλλον, καθότι, με την εγκατάσταση του δεύτερου αγωγού, έχουν δημιουργηθεί επιπρόσθετοι και σοβαροί, διαρκείς κίνδυνοι για απώλεια ανθρώπινων ζωών ή τραυματισμούς ανθρώπων καθώς και για πρόκληση σημαντικών υλικών ζημιών σε κινητή και ακίνητη περιουσία των ιδιοκτητών αλλά και τρίτων προσώπων. Πληροφορήθηκε δε από άτομο, που έχει οικονομικές γνώσεις και γνώσεις λογιστικής, που έχει μελετήσει τις οικονομικές καταστάσεις του ΣΑΛΑ, ότι ο αγωγός έχει κοστίσει «αρκετές, περισσότερες φορές σε σχέση με την αναθεωρημένη κλίμακα της αγωγής» και έχει δημιουργήσει μία κατάσταση στα τεμάχια της Ενάγουσας όπου, κατά τη διενέργεια νόμιμης εργασίας από τους ιδιοκτήτες - Ενάγοντες - Αιτητές, μπορεί να προκληθεί κατά λάθος, μεγάλης αξίας ζημιά στους αγωγούς του ΣΑΛΑ και οι Αιτητές και οι άλλοι συνιδιοκτήτες που επηρεάζονται (σε ολόκληρη της περιοχή) βρίσκονται σε άγνοια για τους κινδύνους που υπάρχουν. Στο παρόν στάδιο, το Δικαστήριο επιθυμεί να αναφέρει πως στην ένορκη δήλωση του Νεόφυτου Χ"Ευαγγέλου γίνονται και άλλες αναφορές, οι οποίες όμως δε σχετίζονται με γεγονότα και μαρτυρία, ως εκ τούτου το Δικαστήριο αποφεύγει να κάνει μνεία σ΄ αυτές. Πρόκειται για νομικά επιχειρήματα και δικανικούς συλλογισμούς οι οποίοι περιλαμβάνονται σε ένορκη δήλωση κατά παράβαση των Διαδικαστικών Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας Δ.39 Κ.1 και
- Παρακαλούνται οι συνήγοροι όπως, κατά την ετοιμασία ενόρκων δηλώσεων, επιβλέπουν το περιεχόμενο τους ώστε να περιορίζονται σε γεγονότα και όχι σε άλλα στοιχεία τα οποία συνιστούν γραπτή αγόρευση. Στην επίδικη αίτηση οι Εναγόμενοι (στο εξής Καθ΄ων η αίτηση) καταχώρησαν ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης, προβάλλοντας τους ακόλουθους λόγους:
- Η Αίτηση είναι κατά Νόμο και/ή ουσία αβάσιμη.
- Η Αίτηση γίνεται κακόπιστα και/ή καταχρηστικά.
- Πλείστα από τα αιτούμενα διατάγματα αφορούν και σχετίζονται με τον αγωγό που ήδη τοποθετήθηκε προ πολλών χρόνων με σχετική απαλλοτρίωση Α/ΔΠ 232 η οποία ολοκληρώθηκε το 1997 και οι δικαιούχοι έχουν αποζημιωθεί πλήρως.
- Τα αιτούμενα διατάγματα είναι άσχετα με τα επίδικα θέματα και τυχόν έκδοση τους ουδόλως θα εξυπηρετήσει την ορθότερη απόδοση της δικαιοσύνης προκαλώντας μόνο αύξηση των εξόδων της διαδικασίας και για τους δύο διαδίκους.
- Δε συντρέχουν οι προϋποθέσεις που σωρευτικά θέτει το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/
- Δεν προβάλλονται ικανοποιητικοί λόγοι που να δικαιολογούν την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων.
- Το Δικαστήριο στερείται εξουσίας να εκδώσει τα αιτούμενα διατάγματα. Οι λόγοι ένστασης υποστηρίζονται από ένορκη δήλωση της Λήδας Κωνσταντίνου, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο των δικηγόρων των Καθ΄ ων η Αίτηση. Δηλώνει εξουσιοδοτημένη από τους Καθ΄ ων η Αίτηση για να προβεί στην ένορκη δήλωση, τα δε γεγονότα τα γνωρίζει από πληροφορίες που έχει πάρει από τους Καθ΄ ων η Αίτηση και το δικηγόρο που χειρίζεται την υπόθεση. Αναφέρει ότι οι Αιτητές αγόρασαν τα δύο τεμάχια στις 05.05.2002 ενώ οι προηγούμενοι ιδιοκτήτες αποζημιώθηκαν πλήρως για την απαλλοτρίωση που έγινε και ολοκληρώθηκε πριν το
- Το δικαίωμα χρήσης της γης για την τοποθέτηση, συντήρηση και λειτουργία του πρώτου αγωγού, είναι γραμμένο στον τίτλο ιδιοκτησίας των δύο τεμαχίων, κάτι που οι Αιτητές γνώριζαν. Η τοποθέτηση δεύτερου σωλήνα εντός υφιστάμενου δικαιώματος χρήσης γης, αποτελεί πάγια πρακτική στον ίδιο χώρο ενός υφιστάμενου δικαιώματος, έγινε δε το ίδιο και στην περίπτωση του νότιου αγωγού από το Τμήμα Αναπτύξεως Υδάτων. Οι εργασίες για την τοποθέτηση των δύο αγωγών εκτελέστηκαν από τους Καθ΄ ων η Αίτηση σύμφωνα με τις πρόνοιες της σχετικής νομοθεσίας. Ουδείς κίνδυνος δημιουργήθηκε από τη συνεχή λειτουργία του αγωγού του αποχετευτικού συστήματος για 20 σχεδόν χρόνια. Οι Καθ΄ ων η Αίτηση ανήρτησαν πινακίδες για την ύπαρξη των αγωγών εκεί όπου οι ίδιοι έκριναν σκόπιμο και αναγκαίο για σκοπούς προειδοποίησης του κοινού και των εργαζομένων, όπως είχαν υποχρέωση από τη νομοθεσία. Η ακροαματική διαδικασία της Αίτησης διεξάχθηκε στη βάση των προαναφερόμενων ενόρκων δηλώσεων και των αγορεύσεων των συνηγόρων των διαδίκων. Με αναφορά σε νομολογία, σχετική με την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων, οι δύο πλευρές υποστήριξαν τις θέσεις τους. Θα τις αξιολογήσει το Δικαστήριο και θα αναφερθεί σε αυτές, σε κατοπινό στάδιο, κατά την έκδοση του τελικού συμπεράσματος στο βαθμό που κριθεί αναγκαίο για την αιτιολόγηση της απόφασής του. Νομική πτυχή:- Η αίτηση στηρίζεται στο άρθρο 32 του Νόμου 14/60 όσο και στα άρθρα 4, 5, 7 και 9 του Κεφ. 6, στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικούς Κανονισμούς Δ.48 Κ1-4, 8 και 9, στα άρθρα 7, 23, 25, 26, 30 και 35 του Συντάγματος, στα άρθρα 1, 2, 6, 13, 14 και 17 του Πρώτου Πρωτοκόλλου της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Προστασίας Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και Ελευθεριών και στις συμφυείς εξουσίες και διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Αναφορικά με τα άρθρα 4 και 5 του Κεφ. 6, το Δικαστήριο θα παραπέμψει στο πιο κάτω απόσπασμα από την υπόθεση ABP Holdings Ltd v. Κιταλίδη,
(1994)1 ΑΑΔ 694 από τη σελίδα 701 όπου αναφέρονται τα εξής: «... Τα άρθρα 4 και 5 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6, κάνουν ειδική ρύθμιση των καταστάσεων στις οποίες αναφέρονται. Δεν αφαιρούν τίποτε από τις πρόνοιες του άρθρου 32 του Ν.14/60, που προσδιορίζει, όπως είπαμε πιο πριν το γενικό πλαίσιο της δικαιοδοσίας των Δικαστηρίων στην έκδοση παρεμπιπτόντων διαταγμάτων.» Το άρθρο 32
(1)έχει ως εξής: «Τηρουμένου οιουδήποτε διαδικαστικού κανονισμού έκαστον δικαστήριον, εν τη ασκήσει της πολιτικής αυτού δικαιοδοσίας, δύναται να εκδίδη απαγορευτικόν διάταγμα (παρεμπίπτον, διηνεκές, ή προστακτικόν), ή να διορίζη παραλήπτην εις πάσας τας περιπτώσεις εις ας το δικαστήριον κρίνει τούτο δίκαιον ή πρόσφορον, καίτοι δεν αξιούνται ή χορηγούνται ομού μετ΄ αυτού αποζημιώσεις ή άλλη θεραπεία: Νοείται ότι παρεμπίπτον απαγορευτικόν διάταγμα δεν θα εκδίδεται εκτός εάν το δικαστήριον ικανοποιηθή ότι υπάρχει σοβαρόν ζήτημα προς εκδίκασιν κατά την επ΄ ακροατηρίου διαδικασίαν, ότι υπάρχει πιθανότης ότι ο αιτών διάδικος δικαιούται εις θεραπείαν, και ότι εκτός εάν εκδοθή παρεμπίπτον απαγορευτικόν διάταγμα, θα είναι δύσκολον ή αδύνατον να απονεμηθή πλήρης δικαιοσύνη εις μεταγενέστερον στάδιον.». Είναι πρόδηλη διαπίστωση ότι το άρθρο 32 του Ν.14/60 αναλύθηκε σε σωρεία αποφάσεις όπου συγκεκριμενοποιήθηκαν οι προϋποθέσεις για έκδοση προσωρινού διατάγματος. Οι υποθέσεις Karydas Taxi Co Ltd v. Andreas Komodikis
(1975)1 C.L.R. 321, Constantinides v. Makriyiorghou and another
(1978)1 C.L.R. 585 και η Odysseos v. Pieris Estates and others
(1982)1 C.L.R. 557, είναι μόνο μερικές που ενδεικτικά αναφέρονται. Στη συνέχεια παρατίθενται οι τρεις βασικές προϋποθέσεις που θα πρέπει να συντρέχουν, πριν το Δικαστήριο αποφασίσει, να ασκήσει τη διακριτική του εξουσία με βάση το ισοζύγιο των επιπτώσεων, υπέρ της έκδοσης ή μη έκδοσης των προσωρινών διαταγμάτων, και κατ΄ επέκταση στη διατήρηση τους σε ισχύ μέχρι την εκδίκαση της αγωγής: (α) Σοβαρό ζήτημα για εκδίκαση. (β) Ορατή προοπτική και/ή πιθανότητα ότι ο αιτητής δικαιούται σε θεραπεία στην αγωγή ή σε ανταπαίτηση. (γ) Να είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο χωρίς την έκδοση του διατάγματος. Αναφορικά με τις δύο πρώτες προϋποθέσεις έχει εξηγηθεί ότι ως προς την ύπαρξη σοβαρού ζητήματος για εκδίκαση, δεν περιλαμβάνεται οτιδήποτε πέραν από του να αποδειχθεί ότι πρόκειται περί συζητήσιμης υπόθεσης με βάση τα δικόγραφα και τη μαρτυρία. Για δε την ύπαρξη πιθανότητας να δικαιούται ο αιτητής σε θεραπεία, επεξηγείται στη νομολογία ότι αφορά την απόδειξη ύπαρξης υπόθεσης πέραν από απλή πιθανότητα αλλά και κάτι λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων που είναι ο βαθμός απόδειξης που απαιτείται στις πολιτικές υποθέσεις. Ειδικότερα σε σχέση με τη δεύτερη προϋπόθεση είναι χρήσιμα τα όσα αναφέρονται στην υπόθεση Α. Κυτάλα ν. Άννα Χρυσάνθου και άλλοι
(1996)1 Α.Α.Δ. 253 και είναι τα εξής: «Η διακρίβωση πιθανότητας επιτυχίας, που αποτελεί προϋπόθεση, γίνεται στη βάση της προσαχθείσας μαρτυρίας: βλ. Odysseos v. Pieris Estated Ltd and Others
(1982)1 CLR 557. Διευκρινίζουμε ότι η μαρτυρία πρέπει να αναφέρεται με ακρίβεια σε γεγονότα από τα οποία να καταδεικνύεται η ύπαρξη πιθανότητας. Το Εφετείο στην υπόθεση Constantinides v. Makriyiorghou
(1978)1 CLR 585, παρέθεσε επιδοκιμαστικά το εξής απόσπασμα από την απόφαση του δικαστή Slade J., στην Re Lord Cable (deceased) Garatt and Others v. Waters and Others
(1976)3 ALL E.R. 417 (σελ. 430) στην οποία εξηγείται ότι, ακόμα και μετά την απόφαση στην American Gyanamid v. Ethicon
(1975)1 All E.R. 504, η προοπτική επιτυχίας δεν μπορεί παρά να εξετάζεται στη βάση μαρτυρίας.» Μετά την εξέταση των πιο πάνω προϋποθέσεων και εφόσον αυτές πληρούνται, το Δικαστήριο θα πρέπει επιπλέον να αποφασίσει κατά πόσο είναι δίκαιο ή πρόσφορο να εκδώσει τα αιτούμενα διατάγματα. Είναι προφανές ότι σκοπός της εξασφάλισης προσωρινού διατάγματος είναι η προστασία του Αιτητή για να αποζημιωθεί ή να προστατευθεί σε περίπτωση επιτυχίας της αγωγής ή της ανταπαίτησης του μετά την ακρόαση. Η ανάγκη προστασίας του Αιτητή δεν μπορεί παρά να σταθμίζεται πάντοτε με την αντίστοιχη ανάγκη να προστατευθεί ο αντίδικος από ζημιά που θα ήταν δυνατό να υποστεί κατά την άσκηση των δικών του δικαιωμάτων. Το Δικαστήριο συνεπώς θα πρέπει πάντοτε να σταθμίζει τα δύο πιο πάνω στοιχεία και να καθορίσει, εάν είναι δυνατό, ποιος από τους δύο διάδικους, θα υποστεί τη μεγαλύτερη ταλαιπωρία από την έκδοση ή όχι του διατάγματος (Βλέπε υπόθεση American Cinamid Co. v. Ethicon Ltd
(1975)1 All E.R. 504, 509-510). Ένα άλλο θέμα το οποίο εξετάζεται, πριν την έκδοση προσωρινού διατάγματος, είναι κατά το πόσο οι αποζημιώσεις στις οποίες δυνατό να δικαιούται ο αιτητής, θα ήταν εύκολο ή δυνατό να υπολογισθούν με αρκετή βεβαιότητα. Η δυσκολία ή αδυναμία υπολογισμού αποτελεί παράγοντα ο οποίος συνηγορεί υπέρ της έκδοσης τέτοιου διατάγματος. (Βλέπε υπόθεση Καρυδάς Ταξί Co Ltd ν. Ανδρέας Κωμοδίκης
(1975)1 Α.Α.Δ 321.) Μια άλλη αρχή, την οποία το Δικαστήριο πρέπει να έχει υπόψη του κατά την άσκηση της διακριτικής του εξουσίας, για έκδοση ή μη προσωρινού διατάγματος, είναι το ανεπιθύμητο να ζητείται με την αίτηση για προσωρινό διάταγμα ουσιαστικά η ίδια θεραπεία με αυτή της αγωγής, ούτως ώστε να μην αναγκάζεται το Δικαστήριο να εκδικάζει το ίδιο θέμα σε δύο περιπτώσεις. (Βλ. γενικά Halsbury´s Laws of England, 3η Έκδοση, Τόμος 21, παράγρ. 763, Michael v. Brenivos Ltd
(1969)1 C.L.R. 578, Bhimjiyani v. Gregoriou
(1980)1 C.L.R. 14 και η υπόθεση Re Χ΄΄ Κωνσταντή, Αίτ. 89/98 της 8.10.98). Περαιτέρω σύμφωνα με την υπόθεση C.T. TOBACCO LIMITED v. Της Εταιρείας Εκδόσεις ΑΡΚΤΙΝΟΣ Λτδ κ.α.
(2003)1(Β) Α.Α.Δ. 853 το Δικαστήριο δεν μπορεί στο στάδιο της έκδοσης ενός παρεμπίπτοντος διατάγματος να προβεί σε αξιολόγηση της μαρτυρίας των προσώπων που τυχόν αντεξετάσθηκαν, για να καταλήξει σε εύρημα κατά πόσο ήταν αξιόπιστοι ή όχι. Αξιολόγηση των εκατέρωθεν εκδοχών και συμπέρασμα:- Λαμβανομένων υπόψη όλων των πιο πάνω νομικών αρχών και κανόνων, τη μαρτυρία που έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου από τις δύο πλευρές, χωρίς να διενεργείται οποιαδήποτε αξιολόγηση ως προς την αξιοπιστία αυτής, αλλά κατά αφηρημένο και αντικειμενικό κριτήριο, εξετάζεται στη συνέχεια κατά πόσο συντρέχουν οι προϋποθέσεις που απαιτούνται για την έκδοση των αιτούμενων προσωρινών διαταγμάτων, εφ΄ όσον αυτές αμφισβητούνται. (α) Σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση:- Αναμφισβήτητα η έγερση της αγωγής με αντικείμενο την εκδίκαση θεμάτων παράνομης επέμβασης, σε ακίνητο και ειδικότερα επί των δύο τεμαχίων των αιτητών, τεμάχιο 363 και τεμάχιο 383, ως περιγράφεται στην έκθεση απαίτησης, αποτελεί στοιχείο το οποίο δικαιολογεί συμπέρασμα για ύπαρξη ενός σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση ενώπιον του Δικαστηρίου. (β) Ορατή προοπτική και/ή πιθανότητα ότι οι Αιτητές δικαιούνται σε θεραπεία στην αγωγή:- Η μαρτυρία η οποία έχει παρουσιαστεί εκ μέρους των Αιτητών κρίνεται ότι δεν είναι τέτοιας δυναμικής που να έχει αντικειμενικά δημιουργήσει την εικόνα, και να δικαιολογεί συμπέρασμα, ότι οι Αιτητές έχουν πιθανότητα και προοπτική επιτυχίας. Αν και το όλο ζήτημα άπτεται της ερμηνείας που το Δικαστήριο θα κληθεί να δώσει επί της ουσίας της υπόθεσης των Αιτητών, το καίριο ερώτημα είναι αν οι Καθ΄ ων η Αίτηση νόμιμα έχουν εγκαταστήσει και δεύτερο αγωγό επί των τεμαχίων των Αιτητών, εντός λωρίδας πλάτους 6 μέτρων. Διαφαίνεται πως η απαλλοτρίωση που έγινε αφορούσε τη χρήση γης πλάτους 6 μέτρων. Δεν έχει τεθεί, ωστόσο, ενώπιον του Δικαστηρίου εκείνη η μαρτυρία που, έστω εκ πρώτης όψεως, συνηγορεί στο ότι η τοποθέτηση δεύτερου αγωγού, είναι εκτός των 6 μέτρων ή αν είναι εντός της απαλλοτριωθείσας γης, ξεφεύγει των δικαιωμάτων των Καθ΄ ων η Αίτηση. Δεν παρουσίασαν οι Αιτητές μαρτυρία ότι η τοποθέτηση δεύτερου αγωγού είναι, εκ πρώτης όψεως, παράνομη, διότι κάτι τέτοιο δεν επιτρέπεται. Αν είναι εντός των 6 μέτρων, όπου υπάρχει το δικαίωμα χρήσης της γης των Αιτητών, τότε γιατί πρέπει να κριθεί παράνομη η τοποθέτηση. Η μαρτυρία - αναφορά του ενόρκως δηλούντα Ν. Χ"Ευαγγέλου (παράγραφος 11 της ένορκης δήλωσης του) ότι, σύμφωνα με το διάταγμα απαλλοτρίωσης και τη γνωστοποίηση απαλλοτρίωσης, το δικαίωμα που δόθηκε στους Καθ΄ ων η Αίτηση είναι για τοποθέτηση ενός αγωγού και όχι για δεύτερο, δεν ικανοποιεί. Θα έπρεπε να τεθούν ενώπιον του Δικαστηρίου αυτά τα στοιχεία (Διάταγμα απαλλοτρίωσης και άλλα σχετικά έγγραφα), ώστε το Δικαστήριο να είναι σε θέση να ελέγξει αν η ερμηνεία που ο Ν. Χ"Ευαγγέλου δίδει, είναι εκ πρώτης όψεως συμβατή με τη θέση των Αιτητών. Τούτο διότι, ως αναφέρθηκε, οι Καθ΄ ων η Αίτηση έθεσαν μαρτυρία ότι η απαλλοτρίωση αφορούσε τις διαστάσεις της γης και όχι τον αριθμό των αγωγών. Κατά τη θέση τους δεν υπάρχει περιορισμός στους αγωγούς αν αυτοί τοποθετούνται εντός της λωρίδας γης που απαλλοτριώθηκε. (γ) Να είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο χωρίς την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων:- Αναφορικά με αυτή την προϋπόθεση θα πρέπει να ειπωθεί ότι, η δυσκολία ή η αδυναμία να απονεμηθεί δικαιοσύνη στο μέλλον, είναι συνιφασμένη μόνο με τα δικαιώματα των Αιτητών και εντός της παρούσας διαδικασίας. Κατ' επέκταση, έστω και αν αποδειχθεί ότι υπάρχει παράνομη επέμβαση, οι Αιτητές θα δικαιούνται αποζημιώσεις στη βάση της ενοικιαστικής αξίας του μέρους της γης το οποίο θα αποδειχθεί ότι οι Καθ΄ ων η Αίτηση επεμβαίνουν παράνομα. Όσον αφορά άλλες ζημιές, τις οποίες διεκδικούν, φαίνεται από την Έκθεση Απαίτησης ότι τις έχουν οι ίδιοι καθορίσει και υπολογίσει, άρα δεν τίθεται θέμα δυσκολίας υπολογισμού τους. Συνακόλουθα, ενώπιον του Δικαστηρίου υπάρχει το στοιχείο ότι η οποιαδήποτε ανάγκη για επιδίκαση αποζημιώσεων, μπορεί εύκολα να υπολογιστεί και να προσδιοριστεί. Ως εκ τούτου κρίνεται ότι η παρούσα προϋπόθεση δεν πληρείται. Επιπρόσθετα, θα πρέπει να επισημανθεί σε αυτό το στάδιο ότι, οι θεραπείες που ζητούνται με την Έκθεση Απαίτησης σχετίζονται με αξιώσεις για αποζημιώσεις και διάταγμα για τερματισμό της παράνομης επέμβασης. Παρατηρείται, ωστόσο, ότι τα όσα υποστηρίζουν την επίδικη Αίτηση, αφορούν αφενός στη θέση για παράνομη επέμβαση, συνδεδεμένα όμως, με θέματα επικινδυνότητας και ασφάλειας, επικαλούμενα για την ικανοποίηση των παρεμπιπτόντων διαταγμάτων. Τέτοια ζητήματα, όμως, δεν εγείρονται μέσα από την Έκθεση Απαίτησης ή το κλητήριο ένταλμα. Επομένως, προβάλλουν ξένα ως προς τα επίδικα θέματα. Αναφορικά δε με το ισοζύγιο της ευχέρειας, κρίνεται ορθό να γίνει παραπομπή στην υπόθεση Bacardi & Co Ltd v. Vinco Ltd,
(1996)1 Α.Α.Δ. 788 στην οποία αναφέρθηκαν τα εξής: «Αναφορικά με το ισοζύγιο της ευχέρειας αυτό υποδηλώνει το ενδιαφέρον του Δικαστηρίου να ισοζυγίζει τον κίνδυνο αδικίας η οποία θα προκύψει αν φανεί ότι η απόφαση του που δόθηκε στο ενδιάμεσο στάδιο ήταν εσφαλμένη. Όπως το έχει θέσει ο δικαστής Hoffman στην Films Rover International Limited v. Cannon Film Sales Limited
(1987)1 W.L.R. 670: Το κύριο δίλημμα σε σχέση με την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων είτε αυτά είναι απαγορευτικά ή επιτακτικά, είναι ότι υπάρχει εξ ορισμού ο κίνδυνος ότι το Δικαστήριο μπορεί να πάρει εσφαλμένη απόφαση με το νόημα ότι έχει χορηγήσει διάταγμα σε διάδικο ο οποίος αποτυγχάνει να αποδείξει τα δικαιώματα του κατά τη δίκη (ή θα αποτύγχανε αν υπήρχε δίκη) ή διαζευκτικά με το να παραλείψει να χορηγήσει διάταγμα σε διάδικο που επιτυγχάνει (ή θα πετύχει) στη δίκη. Αποτελεί επομένως θεμελιωμένη αρχή ότι το Δικαστήριο πρέπει να υιοθετήσει εκείνη την πορεία η οποία φαίνεται ότι ενέχει τους λιγότερους κινδύνους αδικίας εάν ήθελε φανεί ότι η απόφαση του ήταν «εσφαλμένη» με το πιο πάνω νόημα. Οι κατευθυντήριες γραμμές για την χορήγηση και των δύο ειδών προσωρινών διαταγμάτων πηγάζουν από αυτή την αρχή.» Παρατηρείται πως οι Καθ΄ων η Αίτηση δεν προβάλλουν θέση για πρόκληση συγκεκριμένης ζημιάς ή βλάβης σε περίπτωση που εκδοθούν τα αιτούμενα προσωρινά διατάγματα, είναι όμως κατανοητό ότι τυχόν έκδοση τους θα υποχρεώσει τους Καθ΄ ων η Αίτηση να προβούν σε ενέργειες, πράξεις οι οποίες προϋποθέτουν χρόνο, χρήμα, έξοδα γενικότερα, ενώ ταυτόχρονα οι Αιτητές δεν έχουν ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι, τυχόν μη έκδοση τους, θα τους προκαλούσε ανεπανόρθωτη ζημιά. Στην κρίση του Δικαστηρίου λαμβάνονται επιπλέον υπόψη και τα πιο κάτω: (α) Τα αιτούμενα διατάγματα είναι προστακτικά. Πέραν του ότι τα Δικαστήρια είναι ιδιαίτερα προσεκτικά στην έκδοση προστακτικών διαταγμάτων, σε ενδιάμεσες διαδικασίες, θα πρέπει τα Δικαστήρια να αισθάνονται ψηλού βαθμού ασφάλεια ως προς το ότι κατά τη δίκη θα διαφανεί ότι ένα προστακτικό διάταγμα ορθά εκδόθηκε. Στις περιπτώσεις όπου οι αποζημιώσεις αποτελούν επαρκή θεραπεία, ως είναι η παρούσα, δεν εκδίδονται προστακτικά διατάγματα. (β) Ο αιτητής δεν απέδειξε ότι υπάρχει σοβαρή και συγκεκριμένη πιθανότητα να προκληθεί σ΄ αυτόν ανεπανόρθωτη ζημιά εάν δεν επέμβει το Δικαστήριο και πως οι αποζημιώσεις δεν θα αποτελούν επαρκή θεραπεία εάν επισυμβεί τέτοια ζημιά. Οι Αιτητές δεν απέδειξαν ότι άμεσα θα επιχειρήσουν οποιεσδήποτε εργασίες στα δύο ακίνητα τους. Δεν παρουσίασαν στοιχεία για συγκεκριμένες εργασίες που να σχετίζονται με την ανάπτυξη των κτημάτων τους και να εμποδίζονται να το πράξουν εξ αιτίας της ισχυρισθείσας επέμβασης ή ορατών κινδύνων από την ύπαρξη των δύο αγωγών. Ούτε και προσκόμισαν σχέδια ή άδειες από αρμόδια αρχή. Εκείνο που αποκρυσταλλώνεται μέσα από τη μαρτυρίων των Αιτητών είναι οι ανησυχίες τους για την ασφάλεια ή την επικινδυνότητα από την ύπαρξη των δύο αγωγών. Το Δικαστήριο δεν υποτιμά τις ανησυχίες τους. Θα έπρεπε όμως να παρουσιάσουν μαρτυρία προερχόμενη από μελέτη ειδικού που να εξηγείται πού οφείλεται ή εστιάζεται η επικινδυνότητα των δύο αγωγών ώστε να δικαιολογείται η αναγκαιότητα έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων, και τούτο, με επιφύλαξη των όσων έχουν διατυπωθεί προηγουμένως για την απουσία σύνδεσης των επίδικων θεμάτων της αγωγής με τα αιτούμενα στην επίδικη αίτηση διατάγματα. Εν πάση περιπτώσει, οι ανησυχίες των Αιτητών έχουν εγερθεί μετά τον εντοπισμό των πινακίδων - σημάνσεων που οι Καθ΄ ων η Αίτηση έχουν τοποθετήσει και άρα δεν αναμένεται από τους Αιτητές να επιχειρήσουν οποιαδήποτε έργα στο πλάτος της γης που απαλλοτριώθηκε και που βρίσκονται οι αγωγοί. Θα μπορούσαν ενδεχομένως να ζητήσουν εξέταση του θέματος, ενδεχομένως, από το Γραφείο Εργασίας. Διαπιστώθηκε ότι οι προϋποθέσεις έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων δεν αποδείχθηκαν. Για όλους τους λόγους που εξηγήθηκαν, το Δικαστήριο κρίνει ότι δεν θα ήταν δίκαιο να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια προς την κατεύθυνση της έκδοσης τους. Ενόψει όλων των πιο πάνω η επίδικη αίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα, επιδικάζονται προς όφελος των Καθ΄ων η Αίτηση και εναντίον των Αιτητών. Να υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο για να πληρωθούν στο τέλος της δίκης επί της αγωγής. (Υπ.) .............. Δ. Ι. Κίτσιος, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΜΔ Subject: Civil/Other Actions/Interim Αναφορά: Πολιτική Δικονομία - Παρεμπίπτον προστακτικό προσωρινό διάταγμα cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο