ALPHA BANK CYPRUS LTD ν. ΤΑΤΙΑΝΑ ΚΑΛΛΗ κ.α., Αρ. Αγωγής: 495/13, 21/11/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2014:A404 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Δ.Ι. Κίτσιου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 495/13 Μεταξύ: ALPHA BANK CYPRUS LTD, από τη Λεμεσό Εναγόντων - και -
- ΤΑΤΙΑΝΑ ΚΑΛΛΗ, από τη Λεμεσό
- ΑΝΔΡΕΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ, από τη Λεμεσό
- VIKTAR HOLEU, από τη Λεμεσό Εναγομένων Αίτηση ημερομηνίας 09.09.2014 για τροποποίηση Έκθεσης Απαίτησης Ημερομηνία: 21.11.2014 Για τους Ενάγοντες - Αιτητές: κ. Γρηγορίου για PHC TSANGARIDES LLC (κατά την απόφαση κα Κουζαρή) Για τον Εναγόμενο 2 - Καθ΄ ου η Αίτηση: κ. Χρ. Παναγή για Ε. Χειμώνα Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Η παρούσα αγωγή καταχωρήθηκε στις 05.02.2013 με Ειδικά Οπισθογραφημένο Κλητήριο Ένταλμα. Αφορά ισχυρισθείσα παραχώρηση τραπεζικών διευκολύνσεων, και ειδικότερα δάνειο, προς την Εναγόμενη 1 με την εξασφάλιση προσωπικών εγγυήσεων από τους Εναγόμενους 2 και 3, καθώς επίσης και παραχώρηση υποθηκών από αυτούς. Αξιώνεται ως εκ τούτου, σύμφωνα με την Έκθεση Απαίτησης, απόφαση για ποσό €110.179,74 πλέον τόκοι και έξοδα, καθώς επίσης, σχετικά διατάγματα για εκποίηση των υποθηκευμένων ακινήτων αλλά και για δικαίωμα χρήσης των ενυπόθηκων ακινήτων από τους Ενάγοντες για ενοικίαση και είσπραξη ποσών προς όφελος του χρέους αλλά και διατάγματα για πώληση των ενυπόθηκων ακινήτων με δημόσιο πλειστηριασμό ή με ιδιωτική πώληση. Όπως είναι παραδεκτό και από τις δύο πλευρές, επειδή οι Εναγόμενοι 1 και 3 δεν καταχώρησαν σημείωμα εμφάνισης, στις 20.06.2013 εκδόθηκε απόφαση εναντίον τους. Ο Εναγόμενος 2 καταχώρησε σημείωμα εμφάνισης και στις 30.10.2013 Έκθεση Υπεράσπισης. Με την Υπεράσπιση του ο Εναγόμενος 2 αρνείται όλες τις αξιώσεις και τους δικογραφημένους ισχυρισμούς επί της Έκθεσης Απαίτησης. Περαιτέρω ισχυρίζεται ότι σε περίπτωση που ήθελε αποδειχθεί ότι υπέγραψε την ισχυρισθείσα από τους Ενάγοντες συμφωνία εγγύησης, αυτή είναι άκυρη και/ή ακυρώσιμη λόγω παράνομων ρήτρων οι οποίες αντιστρατεύονται την ελεύθερη του βούληση. Επιπλέον ισχυρίζεται ότι η υπογραφή του επί της συμφωνίας εγγύησης αποσπάστηκε με δόλο και/ή ψευδείς παραστάσεις και παραθέτει προς τούτο σχετικές λεπτομέρειες. Προβάλλονται και πρόσθετοι ισχυρισμοί προς υπεράσπιση οι οποίοι είναι αχρείαστο να μνημονευθούν στο παρόν στάδιο για τους σκοπούς της παρούσας απόφασης. Επειδή στην Υπεράσπιση του Εναγόμενου 2 καταχωρήθηκε Απάντηση, και ως εκ τούτου τα δικόγραφα έχουν συμπληρωθεί, η υπόθεση βρίσκεται στο στάδιο των οδηγιών. Στις 09.09.2014 οι Ενάγοντες (στο εξής οι Αιτητές) καταχώρισαν Αίτηση, διά κλήσεως (στο εξής η επίδικη Αίτηση), την οποία επέδωσαν στο δικηγόρο του Εναγόμενου
- Ζητούν την τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης ούτως ώστε να αντικαθίσταται η παράγραφος 16 (γ), (δ), (ε), (ζ), (η), (θ), (ι), (κ), (λ), (ν), (ξ), (ο), (σ), (τ), (χ) και (ψ) αυτής, κατά τρόπο ώστε το λεκτικό της Έκθεσης Απαίτησης που αφορά στο παρακλητικό αυτής να συνάδει με τα στοιχεία των ακινήτων που υποθηκεύθηκαν από τον Εναγόμενο 2 προς όφελος των Αιτητών, όπως εκτίθενται στο σώμα της Έκθεσης Απαίτησης, στις παραγράφους 7 και
- Η επίδικη Αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της Άντρης Αντωνίου, υπάλληλου στο δικηγορικό γραφείο των δικηγόρων των Αιτητών. Δηλώνει εξουσιοδοτημένη από τους Αιτητές να προβεί στην ένορκη δήλωση. Αναφέρεται στο ιστορικό της υπόθεσης, δηλαδή στην καταχώριση της Αγωγής, στην έκδοση απόφασης εναντίον των Εναγομένων 1 και 3 λόγω μη εμφάνισης, στις 20.06.2013, και στην καταχώριση Έκθεσης Υπεράσπισης στις 30.10.2013 από τον Εναγόμενο
- Ως περαιτέρω αναφέρει, κατά τη μελέτη των δικογράφων από τους δικηγόρους που χειρίζονται την υπόθεση, διαπιστώθηκε ότι εκ παραδρομής και/ή λόγω τυπογραφικού λάθους στις παραγράφους του παρακλητικού της Έκθεσης Απαίτησης στις οποίες γίνεται αναφορά στα ενυπόθηκα ακίνητα, υπάρχει λάθος στους αριθμούς εγγραφής και τα υπόλοιπα στοιχεία των ενυπόθηκων ακινήτων. Ενώ στις παραγράφους 7 και 9 της Έκθεσης Απαίτησης τα στοιχεία των ακινήτων αναγράφονται ορθά, οι αριθμοί εγγραφής των ακινήτων με τον αριθμό εγγραφής της υποθήκης γράφτηκαν αντίστροφα όσον αφορά τους Εναγόμενους 2 και
- Εξ αιτίας του λάθους, υπάρχει ανάγκη για διόρθωση της Έκθεσης Απαίτησης με την επίδικη Αίτηση η οποία γίνεται καλόπιστα και δε θα επηρεάσει τα δικαιώματα του Εναγόμενου 2, οποιαδήποτε ζημιά σε αυτόν μπορεί να αποκατασταθεί με την καταβολή εξόδων. Στην επίδικη Αίτηση ο Εναγόμενος 2 (στο εξής Καθ΄ ου η Αίτηση) καταχώρησε Ειδοποίηση Περί Πρόθεσης Ένστασης προβάλλοντας τους ακόλουθους λόγους:
- Οι Ενάγοντες δε νομιμοποιούνται να ζητούν διόρθωση της ήδη εκδοθείσας απόφασης εναντίον άλλου διάδικου, ήτοι της απόφασης που εκδόθηκε εναντίον των Εναγομένων 1 και
- Οι Ενάγοντες δε νομιμοποιούνται να ζητούν διόρθωση της ήδη εκδοθείσας απόφασης εναντίον άλλου διάδικου ο οποίος να είναι και διάδικος στην παρούσα διαδικασία, ήτοι την υπό κρίση Αίτηση.
- Η Αίτηση είναι καταχρηστική και οι Ενάγοντες όφειλαν να μην την καταχωρίσουν.
- Με την Αίτηση τους οι Ενάγοντες δεν επιδιώκουν τη διόρθωση των δικογράφων αλλά τη διόρθωση απόφασης που ήδη έχει εκδοθεί εναντίον των Εναγομένων 1 και
- Η ήδη εκδοθείσα απόφαση εναντίον των Εναγομένων 1 και 3 στηρίζεται επί πραγματικών γεγονότων τα οποία οι Αιτητές θεώρησαν ορθά και προχώρησαν στην έκδοση απόφασης εναντίον των Εναγομένων 1 και
- Εναντίον των Εναγομένων 1 και 3 εκδόθηκε απόφαση στη βάση επιβεβαίωσης με ένορκη μαρτυρία που δόθηκε από πλευράς των Εναγόντων Αιτητών πως τα γεγονότα είναι ορθά και αληθή και ως αυτά περιγράφονται στην Έκθεση Απαίτησης.
- Οι Ενάγοντες ενεργούν καταχρηστικά ζητώντας την έκδοση διατάγματος εναντίον του Εναγόμενου 2 για διόρθωση απόφασης που εκδόθηκε ήδη εναντίον άλλου διάδικου που δεν είναι διάδικος στην παρούσα Αίτησης.
- Η Αίτηση είναι αντικανονική και παράτυπη.
- Το περιεχόμενο της αγωγής αμφισβητείται από τον Καθ΄ ου η Αίτηση.
- Οι Ενάγοντες δεν αποκαλύπτουν όλα τα γεγονότα που αφορούν την παρούσα Αίτηση και δεν αποκαλύπτουν τις πραγματικές τους προθέσεις που είναι η διόρθωση της ήδη εκδοθείσας απόφασης εναντίον των Εναγομένων 1 και
- Δεν συνυπάρχουν οι προϋποθέσεις για την έκδοση διατάγματος ως η Αίτηση των Αιτητών.
- Δεν είναι επιτρεπτό όπως τροποποιηθεί η Έκθεση Απαίτησης μετά την έκδοση απόφασης.
- Η Αίτηση είναι βασισμένη επί λανθασμένης και/ή ανεπαρκούς βάσης και/ή είναι παράτυπη.
- Οι Αιτητές δεν έχουν αποκαλύψει όλα τα γεγονότα στην Αίτηση τους και/ή απέκρυψαν ουσιώδη τέτοια γεγονότα.
- Οι Αιτητές δεν έχουν καλή βάση και/ή λόγους για τροποποίηση της ήδη εκδοθείσας απόφασης.
- Οι Αιτητές δεν προσέρχονται με καθαρά χέρια στο Δικαστήριο και καλή πίστη.
- Οι Αιτητές υποβάλλουν την παρούσα Αίτηση με μεγάλη αργοπορία και αδικαιολόγητα.
- Με την έκδοση του διατάγματος παρεμποδίζεται η τελεσιδικία των αποφάσεων.
- Όλα τα γεγονότα ήταν γνωστά στον Εναγόμενο από το αρχικό στάδιο και δεν περιήλθε εις γνώση οποιονδήποτε γεγονός σε καθυστερημένο στάδιο. Οι λόγοι ένστασης υποστηρίζονται από ένορκη δήλωση του Καθ΄ ου η Αίτηση ο οποίος δηλώνει ότι αρνείται και αγνοεί τα όσα οι Αιτητές προβάλλουν για ικανοποίηση του αιτήματος τους. Επιδιώκεται με την Αίτηση, ως αναφέρεται, η τροποποίηση της απόφασης εναντίον των Εναγομένων 1 και 3, κάτι που είναι ανεπίτρεπτο. Σημειώνεται ότι η εν λόγω ένορκη δήλωση περιλαμβάνει, πέραν από γεγονότα και μαρτυρία, επιχειρήματα, θέσεις και δικανικούς συλλογισμούς, κατά παράβαση των Διαδικαστικών Κανονισμών Περί Πολιτικής Δικονομίας Δ.39 Κ.1 και
- Η ένορκη δήλωση αντί να περιοριστεί σε γεγονότα που αφορούν την επίδικη Αίτηση, έχει προσλάβει χαρακτήρα γραπτής αγόρευσης. Θα ήταν προς το συμφέρον της δικαιοσύνης, ιδιαίτερα ως προς την εξοικονόμηση χρόνου και εξόδων, εάν οι συνήγοροι επέβλεπαν τη σύνταξη των ενόρκων δηλώσεων ώστε αυτές να περιορίζονται στα γεγονότα και στη μαρτυρία που θα απασχολήσουν το Δικαστήριο κατά την εκδίκαση αιτήσεων. Η ακροαματική διαδικασία της επίδικης Αίτησης διεξάχθηκε στη βάση αγορεύσεων χωρίς αντεξέταση των ενόρκως δηλούντων. Οι θέσεις των διαδίκων παραμένουν εκ διαμέτρου αντίθετες παρότι γίνεται και από τις δύο πλευρές αναφορά και επίκληση των ίδιων νομολογιακών αρχών. Το Δικαστήριο δεν προτίθεται να επαναλάβει τις θέσεις των διαδίκων σε αυτό το στάδιο. Θα τις αξιολογήσει κατά την εξαγωγή των συμπερασμάτων του και θα κάνει αναφορά σε αυτές στο βαθμό που κρίνει απαραίτητο. Νομική πτυχή: Η διαδικαστική διάταξη που προβλέπει για την τροποποίηση των δικογράφων είναι η Δ.25 των Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας, έχει δε τύχει ερμηνείας από σωρεία αποφάσεων των Κυπριακών Δικαστηρίων. Θα μπορούσε κανείς να αναφέρει ότι υπάρχει εξαντλητική νομολογία για κάθε περίπτωση τροποποίησης δικογράφου. Οι βασικές νομολογιακές αρχές αναφέρονται πιο κάτω προς κατατόπιση. Στην υπόθεση Δόμνα Ν. Χριστοδούλου ν. Αθηναίδος Ι. Χριστοδούλου
(1991)1 Α.Α.Δ. 934 αναφέρθηκαν τα εξής: «Αναμφίβολα η σύγχρονη τάση, όπως βγαίνει από την σχετική νομολογία, είναι τα Δικαστήρια να επιτρέπουν τροποποιήσεις στις κατάλληλες υποθέσεις ακόμα και όταν μια τέτοια τροποποίηση είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης νοουμένου βέβαια ότι δεν θα προκληθεί αδικία στην άλλη πλευρά που δεν θα μπορούσε να αποζημιωθεί με χρήμα». Στην υπόθεση Ταξί Κυριάκος Λτδ ν. Ανδρέα Παύλου
(1995)1 Α.Α.Δ. 560, το Εφετείο ανέφερε ότι όσο φιλελεύθερη και αν δικαιολογείται να είναι η προσέγγιση, το ζήτημα εξακολουθεί να υπόκειται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου. Η διακριτική αυτή εξουσία δεν ασκείται μόνο με αναφορά στο επανορθώσιμο των συνεπειών της τροποποίησης ανεξάρτητα από οτιδήποτε άλλο, αλλά με γνώμονα το σύνολο των περιστατικών της υπόθεσης. Η θεμελιακή αρχή που το Δικαστήριο θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη του, στην άσκηση της διακριτικής του εξουσίας, σε αυτού του είδους τις αιτήσεις, τέθηκε με σαφήνεια επίσης στην απόφαση Περικτιόνη Χρίστου ν. Ανδρέα Στυλιανού Αζά
(1992)1 Α.Α.Δ. 704. Η υπόθεση αφορούσε αίτηση τροποποίησης της έκθεσης απαίτησης μετά την έναρξη της δίκης, για να συνάδει με τη μαρτυρία. Το πρωτόδικο Δικαστήριο απέρριψε την αίτηση. Το Ανώτατο Δικαστήριο ανέτρεψε την πρωτόδικη απόφαση τονίζοντας ότι εν πρώτοις, δεν είναι νομικά επιλήψιμη η επιδίωξη τροποποίησης για να συνάδει η προσαχθείσα μαρτυρία με το δικόγραφο του διαδίκου. Αναφέρει χαρακτηριστικά στη σελίδα 707 το εξής: «Η θεμελιακή αρχή που ξεπροβάλλει από τις αποφάσεις, είναι πως η τροποποίηση δικογράφου είναι εφικτή σε κάθε περίπτωση που κρίνεται αναγκαίο για τον προσδιορισμό της ουσίας της διαφοράς και για αποτροπή της πολλαπλότητας των νομικών διαδικασιών. Εξαίρεση αποτελούν οι περιπτώσεις που η τροποποίηση δυνατόν να επιφέρει βλάβη στον αντίδικο ή ακόμη εκεί που η κακή πίστη του Αιτητή είναι εμφανής. Στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου συνεκτιμάται και ο παράγων της καθυστέρησης στην υποβολή αίτησης σαν λογικής απόρροιας των διατάξεων του άρθρου 30.2 του συντάγματος που διατάσσει την διεξαγωγή και περάτωση της δίκης σε εύλογα χρονικά όρια .» Περαιτέρω στην υπόθεση Astor Manufacturing & Exporting Ltd κ.α. ν. Α. & G. Leventis κ.α.
(1993)1 Α.Α.Δ. 726, επιβεβαιώθηκε η πιο πάνω αρχή. Λέχθηκε ακόμη ότι ο παράγοντας χρόνος είναι σχετικός και το Δικαστήριο στην άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας συνυπολογίζει όλους τους παράγοντες που η νομολογία καθιέρωσε ως διαδραματίζοντες ρόλο. Αναφορικά με τη φύση των νέων γεγονότων που μπορούν να εισαχθούν με το τροποποιημένο δικόγραφο, σχετική είναι η υπόθεση Alexandra Rent a Car v. Δήμητρας Α. Νεάρχου
(1992)1 Α.Α.Δ., σελ. 11. Στην υπόθεση αυτή με την προτεινόμενη τροποποίηση δεν επιχειρούνταν εισαγωγή μαρτυρίας στο δικόγραφο, αλλά ουσιαστικά δίνονταν περισσότερες και καλύτερες λεπτομέρειες των ισχυρισμών που προβάλλονταν με την έκθεση απαιτήσεως. Αν και το Εφετείο ανέφερε ότι δεν ενθαρρύνει τις συνεχείς τροποποιήσεις των δικογράφων, δέχθηκε ότι στην προκειμένη περίπτωση η τροποποίηση θα έπρεπε να γίνει αποδεκτή. Στην υπόθεση Saba & Co (T.M.P) v. T.M.P Agents, Πολ. Έφεση 8826, ημερ. 31.5.1994, λέχθηκε ότι η διαπίστωση πως επιδιώκεται νέα βάση αγωγής δεν οδηγεί χωρίς άλλο σε απόρριψη αίτησης για τροποποίηση. Το δικαστήριο όμως θα απορρίψει την αίτηση αν με την προτεινόμενη τροποποίηση επιφέρεται ριζική μετατροπή της φύσης της αξίωσης. Αναφορικά με το τι αποτελεί νέα βάση αγωγής γίνεται παραπομπή στο πιο κάτω απόσπασμα του Annual Practice
(1959)σελ 627 το οποίο παρατέθηκε στην υπόθεση Περικτιόνη Χρίστου (ανωτέρω): "The court will not refuse to allow an amendment simply because it introduces a new case (Budding v. Murdoch, 1 Ch. D. 42, Hubbuck v. Helms, 56 L.J. Ch. p. 539). But it will do so where the amendment would change the action into one of a substantially different character which would more conveniently be the subject of a fresh action (Raleigh n. Goshen
(1988)1 Ch. p. 81)". Έχει νομολογηθεί επίσης ότι δεν παρέχεται ευχέρεια για τροποποίηση κλητηρίου, με την οποία εισάγεται νέα βάση αγωγής, η οποία δεν υπήρχε κατά το χρόνο έκδοσης του αρχικού κλητηρίου. Αυτό γιατί με την τροποποίηση δεν εισάγεται νέο κλητήριο ένταλμα αλλά η αγωγή συνεχίζεται ως εάν η τροποποίηση να περιλαμβανόταν από την αρχή. (Βλ. υπόθεση Ναυτοδικείου Gaber Alian Ali Al Somrani v. The Cyprus Ship "Poseidonia"
(1990)1 A.A.Δ. σελ. 990). Συνοψίζοντας τις πιο πάνω αρχές που η νομολογία καθιέρωσε προκύπτουν τα ακόλουθα καθοδηγητικά στοιχεία:
- Η τροποποίηση δικογράφου εμπίπτει στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Προκύπτει ως θεμελιακή αρχή ο προσδιορισμός της ουσίας της διαφοράς και η αποτροπή της πολλαπλότητας των διαδικασιών.
- Το Δικαστήριο στην άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας λαμβάνει υπόψη και τον παράγοντα καθυστέρηση. Ο παράγοντας όμως αυτός δεν είναι καθοριστικός, αλλά συνυπολογίζεται με όλους τους άλλους παράγοντες που η νομολογία καθιέρωσε.
- Το Δικαστήριο δεν θα δώσει την άδεια για τροποποίηση μόνο με τη διαπίστωση για το επανορθώσιμο της ζημιάς που επιφέρει στον αντίδικο, αλλά θα πρέπει να συνεκτιμήσει όλους τους παράγοντες της υπόθεσης όπως καθιερώθηκαν από τη νομολογία.
- Δε δίδεται άδεια για τροποποίηση στις περιπτώσεις που αυτή επιφέρει βλάβη στον αντίδικο, η οποία δεν μπορεί να αποζημιωθεί με χρήμα, και όπου η κακή πίστη του αιτητή είναι εμφανής. Αξιολόγηση των εκατέρωθεν εκδοχών και συμπέρασμα: Προκύπτει από τα νομολογηθέντα πως δύο καίρια ερωτήματα που θα απασχολήσουν το Δικαστήριο για την ουσία της αίτησης είναι (α) κατά πόσο υπάρχει υπέρμετρη καθυστέρηση στην καταχώριση της αίτησης και (β) αν η αίτηση των Αιτητών διαπνέεται από κακή πίστη. Στην υπόθεση Σταύρος Χριστοφόρου ν. Οικοδομικές Επιχειρήσεις Λοϊζος Ιορδάνους Λίμιτεδ
(2001)1 Α.Α.Δ. 743, το Ανώτατο Δικαστήριο απέρριψε αίτηση τροποποίησης λόγων έφεσης λόγω αδικαιολόγητης καθυστέρησης, συσχετίστηκε όμως και με το γεγονός πως ο εφεσείοντας θα μπορούσε να προβεί στην αιτούμενη τροποποίηση κατά το στάδιο προγενέστερης αίτησης του για τροποποίηση των λόγων έφεσης η οποία είχε εγκριθεί. Επίσης δεν ήταν άσχετο με το στάδιο όπου βρισκόταν η υπόθεση, σε έφεση εναντίον πρωτόδικης απόφασης. Υπενθυμίζεται ότι στην παρούσα υπόθεση δεν προηγήθηκε αίτηση τροποποίησης του δικογράφου των Αιτητών, η δε αγωγή δεν ορίστηκε καν για ακρόαση. Αξιολογώντας όλα τα στοιχεία που βρίσκονται ενώπιον του Δικαστηρίου, λαμβάνονται υπόψη ως προς την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας τα πιο κάτω:
- Η ακρόαση της αγωγής όχι μόνο δεν άρχισε αλλά ούτε και έχει ακόμα προγραμματιστεί.
- Ήταν ενδεχόμενο να διαπιστωθεί και προγενέστερα η ανάγκη τροποποίησης, προέκυψε ωστόσο κατά τη μελέτη της υπόθεσης στο στάδιο των οδηγιών. Ο χρόνος υποβολής της Αίτησης δεν πρέπει να λειτουργήσει με τρόπο ώστε να στερήσει στους Αιτητές την επιτυχία ή έγκριση των αιτημάτων τους. Ιδιαίτερα κρίνεται ότι δεν είναι ικανή η όποια καθυστέρηση, αν μπορεί να θεωρηθεί ως καθυστέρηση, να δημιουργήσει ανεπανόρθωτη βλάβη ή ζημιά στον Καθ' ου η Αίτηση και μάλιστα τέτοια, η οποία δεν μπορεί να αποζημιωθεί με χρήμα. Το γεγονός ότι θα υπάρξει κάποια καθυστέρηση λόγω της ανάγκης καταχώρησης τροποποιημένων δικογράφων είναι θέμα που μπορεί να αντιμετωπιστεί με ανάλογη διαταγή για τα έξοδα. Σημειώνεται πως δεν προσδιορίστηκε ή συγκεκριμενοποιήθηκε από τον Καθ' ου η Αίτηση πρόκληση ζημιάς ή βλάβης σε περίπτωση που επιτύχει η αίτηση.
- Απουσία λόγου ένστασης περί ύπαρξης κακής πίστης εκ μέρους των Αιτητών. Τα πιο πάνω στοιχεία κρίνονται ικανοποιητικά για το Δικαστήριο να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια υπέρ της παραχώρησης άδειας για τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης στο βαθμό που αφορά τον Καθ΄ ου η Αίτηση, αφού είναι οφθαλμοφανές πως πρόκειται για λάθος και/ή παραδρομή στη διατύπωση του παρακλητικού της Έκθεσης Απαίτησης, ώστε αυτό να συνάδει με το σώμα της (παράγραφοι 7 και 9). Προς ενίσχυση των αμέσως προαναφερόμενων και προς την κατεύθυνση της έγκρισης της αίτησης, λειτουργούν και τα όσα έχουν αναφερθεί στην υπόθεση Ιωάννης Νικολάου ν.
- Ζωή Μιλτιάδους κ.α.
(2007)1(Β) Α.Α.Δ. 1005, στην οποία το εφετείο, ανατρέποντας πρωτόδικη απόφαση με την οποία απορρίφθηκε αίτημα τροποποίησης, μεταξύ άλλων, ανέφερε τα ακόλουθα: «Εν όψει της νομολογίας, κρίνουμε πως όπου δεν προκαλείται ζημιά ακόμη και η μη πλήρως αιτιολογηθείσα καθυστέρηση δεν μπορεί να στερεί το διάδικο του δικαιώματος να αποφασίζονται όλα τα επίδικα θέματα που εγείρει. Το ουσιωδέστερο είναι, όπως τονίσαμε και πιο πάνω, να δοθεί η ευκαιρία στους διαδίκους να κριθούν όλες οι πραγματικές διαφορές μεταξύ τους. Επίσης, το θέμα που εγειρόταν εδώ, παρατηρούμε πως ήταν καθαρά νομικό και η περί γεγονότων μαρτυρία που παρεχόταν στις ενόρκους δηλώσεις μικρή επίδραση θα έπρεπε μόνο να είχε στην κρίση του Δικαστηρίου. Το γεγονός επίσης πως το αίτημα υποβλήθηκε σε στάδιο πριν την έναρξη της ακρόασης της υπόθεσης και το ότι δεν θα προκαλείτο μεγάλη καθυστέρηση στην εκδίκαση της αγωγής, καθώς επίσης και η δυνατότητα αποζημίωσης των αντιδίκων του εφεσείοντα με σχετική διαταγή για έξοδα, θα έπρεπε να είχαν επιμετρήσει υπέρ της παροχής άδειας για τροποποίηση.» Όπως έχει προαναφερθεί, η έγκριση της τροποποίησης αφορά μόνο σ΄ ότι αφορά τον Καθ΄ ου η Αίτηση, ως εκ τούτου τα αιτήματα που αφορούν στους Εναγόμενους 1 και 3 δεν εγκρίνονται καθότι δε δικαιολογείται η τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης στο βαθμό που τους αφορά, αφού έχει ήδη εκδοθεί απόφαση εναντίον τους, η δε επίδικη Αίτηση δεν τους έχει επιδοθεί ώστε να ακουστούν πριν το Δικαστήριο αποφασίσει γι΄ αυτούς. Εάν ο σκοπός είναι να τροποποιηθεί σε μεταγενέστερο στάδιο η απόφαση εναντίον των Εναγομένων 1 και 3, θα πρέπει να καταχωρηθεί τέτοια, ξεχωριστή, Αίτηση η οποία να εξετασθεί αφού επιδοθεί πρώτα σ΄ αυτούς. Τα προαναφερόμενα κρίνεται ότι απαντούν και καλύπτουν τους λόγους ένστασης που προβλήθηκαν από τον Καθ΄ ου η Αίτηση, και οι οποίοι αφορούν την επίδικη αίτηση και θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη από το Δικαστήριο. Διαφαίνεται πως ουδείς λόγος ένστασης δύναται να επιτύχει. Επισημαίνεται δε ότι οι λόγοι ένστασης με αριθμό 1, 2, 4, 7, 12, 15 και 18 είναι εντελώς άσχετοι, αφού δε ζητείται η διόρθωση απόφασης αλλά της Έκθεση Απαίτησης. Ουδείς εκ των υπόλοιπων λόγω ένστασης στοιχειοθετείται για να εμποδίσει την παραχώρηση τροποποίησης της Έκθεσης Απαίτησης στο βαθμό που αφορά τον Καθ΄ ου η Αίτηση. Συνακόλουθα των πιο πάνω, εκδίδονται διατάγματα ως οι παράγραφοι 1 (α), (γ), (δ), (η), (ι), (κ), (ν) και (ξ) της Αίτησης. Τα υπόλοιπα αιτήματα απορρίπτονται. Τροποποιημένη Έκθεση Απαίτησης να καταχωρηθεί εντός 30 ημερών από σήμερα. Υπεράσπιση από τον καθ'ου η αίτηση εντός 20 ημερών από τη λήξη της προθεσμίας καταχώρησης τροποποιημένης Έκθεσης Απαίτησης. Τυχόν Απάντηση εντός 15 ημερών από τη λήξη της προθεσμίας καταχώρησης Υπεράσπισης. Όλα τα έξοδα που έχουν απωλεσθεί, εξαιτίας της τροποποίησης που θα ακολουθήσει, είναι δίκαιο να επιβαρύνουν τους Αιτητές. Όσον αφορά στα έξοδα της Αίτησης, λαμβάνοντας υπόψη αφενός τα όσα έχουν νομολογηθεί στην υπόθεση Χ. Χατζηγέρου ν. Αρχής Ηλεκτρισμού
(2003)3 Α.Α.Δ. 31, αφετέρου ότι οι περισσότεροι λόγοι ένστασης ήταν άσχετοι και το ότι δεν υπήρξε λόγος ένστασης περί ύπαρξης κακής πίστης ως ένας από τους κύριους λόγους που θα ήταν ικανοί να εμποδίσουν την τροποποίηση, επιδικάζεται προς όφελος του Καθ΄ ου η Αίτηση το ½ των εξόδων της Αίτησης. Και στις δύο περιπτώσεις, τα έξοδα να υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Να πληρωθούν στο τέλος της αγωγής. (Υπ.) ............... Δ. Ι. Κίτσιος, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΜΔ Subject: Civil/Other Actions/Interim Αναφορά: Πολιτική Δικονομία - Τροποποίηση Ε/Α - ½ έξοδα στην Αίτηση cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο