← Κύπρος

ΕΠΙ ΤΟΙΣ ΑΦΟΡΩΣΙ ΤΗΝ ΑΔΕΛΦΟΙ Χ.Ζ. ΙΟΡΔΑΝΟΥ ΞΥΛΟΥΡΓΙΚΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ ΛΙΜΙΤΕΔ, Αίτ. Εκκαθάρισης Αρ.: 540/11, 9/12/2014

ΕΠΙ ΤΟΙΣ ΑΦΟΡΩΣΙ ΤΗΝ ΑΔΕΛΦΟΙ Χ.Ζ. ΙΟΡΔΑΝΟΥ ΞΥΛΟΥΡΓΙΚΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ ΛΙΜΙΤΕΔ, Αίτ. Εκκαθάρισης Αρ.: 540/11, 9/12/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup

  1. on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2014:A417 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: N. Γεωργιάδη, Ε.Δ. Αίτ. Εκκαθάρισης Αρ.: 540/11 ΕΠΙ ΤΟΙΣ ΑΦΟΡΩΣΙ ΤΗΝ ΑΔΕΛΦΟΙ Χ.Ζ. ΙΟΡΔΑΝΟΥ ΞΥΛΟΥΡΓΙΚΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ ΛΙΜΙΤΕΔ, από τη Λεμεσό ΚΑΙ ΕΠΙ ΤΟΙΣ ΑΦΟΡΩΣΙ ΤΩΝ ΠΕΡΙ ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ ΝΟΜΟ, ΚΕΦ. 113 ------------------------------- Ημερομηνία: 9/12/2014 Για τον Αιτητή: κα Μ. Γιωρκάτζη για Ανδρέας Γιωρκάτζης Δ.Ε.Π.Ε. Για την Καθ' ης η Αίτηση Εταιρεία: κ. Α. Κωνσταντίνου Α Π Ο Φ Α Σ Η Αντικείμενο της Αίτησης Με την αίτηση (petition) της η Αιτήτρια, A. Kokkinos Hardware Ltd, αιτείται όπως η Καθ' ης η Αίτηση εταιρεία τεθεί υπό εκκαθάριση για το λόγο ότι δεν ανταποκρίθηκε σε γραπτή απαίτηση εντός τριών εβδομάδων από της επίδοσης της σύμφωνα με το άρθρο 211(ε) του Περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 113. Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς της Αιτήτριας, όπως αυτοί παρατίθενται στο κείμενο της αίτησης, η Καθ' ης η Αίτηση είναι ιδιωτική εταιρεία περιορισμένης ευθύνης με μετοχές η οποία ενεγράφη στις 20/1/2000 με αρ. εγγραφής ΗΕ108318. Το εγγεγραμμένο γραφείο της Καθ' ης η Αίτηση βρίσκεται στην Γεωργίου Γενναδίου 10, Katholigi, 4ος όροφος, γραφείο 401, Λεμεσός. Το κεφάλαιο της εταιρείας που πληρώθηκε ή που πιστώθηκε ως πληρωμένο κατά την ημερομηνία υποβολής της αίτησης είναι αυτό των €8,550 αποτελούμενο από 5,000 συνήθεις μετοχές προς €1,71 η κάθε μια. Οι σκοποί για τους οποίους ενεγράφη είναι, μεταξύ άλλων, η διεξαγωγή βιομηχανικών, ξυλουργικών εργασιών, επιπλοποιών και εμπόρων ειδών ξυλουργικής. Σύμφωνα με την Αιτήτρια, η Καθ' ης η Αίτηση της οφείλει το ποσό των €12,923.53 δυνάμει τιμολογίων που αντιπροσωπεύουν πωληθέντα και παραδοθέντα εμπορεύματα. Την 1/11/2011 η Αιτήτρια παρέδωσε στην εταιρεία γραπτή απαίτηση με την οποία αξίωσε την καταβολή του οφειλόμενου χρέους. Παρά την παρέλευση τριών εβδομάδων η Καθ' ης η Αίτηση δεν συμμορφώθηκε. Η αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του Ανδρέα Κόκκινου, διευθυντή της Αιτήτριας ο οποίος επιβεβαιώνει τα όσα αναφέρονται στην αίτηση και ο οποίος επισυνάπτει ως Τεκμήριο Α αντίγραφο της ειδοποίησης που είχε αποσταλεί. Η Ένσταση της Καθ' ης η Αίτηση Η Kαθ' ης η Αίτηση καταχώρισε ένσταση. Οι λόγοι της ένστασης είναι οι ακόλουθοι: «1. Η Αίτηση είναι ανυπόστατη και/ή παράτυπη και/ή απαράδεκτη και/ή το Σεβαστό Δικαστήριο στερείται εξουσίας και/ή αρμοδιότητας να την εκδικάσει. 2. Οι Καθ' ων η Αίτηση ουδόλως οφείλουν το εν λόγω ποσό. 3. Οι Καθ' ων η Αίτηση έχουν απαντήσει με επιστολή του δικηγόρου τους ημερομηνίας 3-11-2011 στην επιστολή - ειδοποίηση που τους απέστειλαν οι Αιτητές με την οποία απέρριπταν την απαίτηση των Αιτητών. 4. Η Αίτηση δεν επιδόθηκε νόμιμα στους Καθ' ων η Αίτηση αφού αυτή αφέθηκε στο εγγεγραμμένο γραφείο των Καθ' ων η Αίτηση χωρίς να την παραλάβει και να υπογράψει κάποιος από τους αξιωματούχους των Καθ' ων η Αίτηση. 5. Η απαίτηση των Αιτητών δεν είναι ξεκαθαρισμένη και μόνο με αγωγή μπορούσε και είναι δίκαιο και εύλογο να λυθούν οι μεταξύ τους διαφορές αφού οι Καθ' ων η Αίτηση αρνούνται ότι τους οφείλουν οιονδήποτε ποσό. 6. Η απαίτηση των Αιτητών σύμφωνα με την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση βασίζεται αόριστα σε τιμολόγια χωρίς να αναφέρονται αριθμοί, ημερομηνίες και ποσά και δεν επισυνάπτονται στην Αίτηση. 7. Οι Αιτητές παρέλειψαν να δημοσιεύσουν στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας ή σε μια καθημερινή εφημερίδα την καταχώρηση και ορισμό της παρούσας Αίτησης και αν προέβησαν σε δημοσίευση δεν το αναφέρουν στην Αίτηση τους. 8. Οι Καθ' ων η Αίτηση έχουν κινητή και ακίνητη περιουσία και αρκετό ρευστό και μεγάλο κύκλο εργασιών σε όλη την Κύπρο και κανένας από τους δανειστές τους ή τους πελάτες τους θα ήθελε να διαλυθεί. 9. Η Αίτηση είναι καταχραστική, εκβιαστική και πιεστική προς τους Καθ' ων η Αίτηση και επομένως άκυρη, άδικη και μη φέρουσα έννομα αποτελέσματα». Η Ένορκη Δήλωση που υποστηρίζει την Ένσταση Εκ μέρους της Καθ' ης η Αίτηση ορκίζεται η κα Ζωή Ιορδάνους, διευθύντρια της Καθ' ης η Αίτηση. Σύμφωνα με τα όσα αναφέρει, η αίτηση δεν είναι έγκυρη γιατί δεν τηρεί της προϋποθέσεις του νόμου. Πέραν τούτου έχει γίνει κακή επίδοση της αίτησης αφού αυτή δεν επιδόθηκε σε αξιωματούχο της Καθ' ης η αίτηση αλλά αφέθηκε στο εγγεγραμμένο γραφείο χωρίς οποιοσδήποτε να την παραλάβει. Ισχυρίζεται ότι ο ενόρκως δηλών από πλευράς της Αιτήτριας δεν είχε ούτε έχει καλή γνώση των γεγονότων της αίτησης. Αρνείται ότι η Καθ' ης η Αίτηση είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της. Έχει ακίνητη περιουσία της τάξης του €1,000,000 και κινητή περιουσία επίσης της τάξης €1,000,000. Η Αιτήτρια ενεργεί με στόχο να εκβιάσει και να δημιουργήσει προβλήματα στην Καθ' ης η Αίτηση ώστε να υποχρεωθεί να πληρώσει. Δεν συντρέχουν λόγοι που να δικαιολογούν την έκδοση διατάγματος εκκαθάρισης γιατί τότε θα σταματήσουν όλες οι εργασίες της Καθ' ης η Αίτηση και δεν θα ικανοποιηθεί κανένας πιστωτής. Αντίθετα αν συνεχίσει να δραστηριοποιείται θα ικανοποιηθούν όλοι οι πιστωτές. Η παρούσα διαδικασία έχει σοβαρό αντίκτυπο στο καλό της όνομα και θα τους προκαλέσει ανεπανόρθωτη οικονομική ζημιά. Η Αιτήτρια δεν θα αποκομίσει οποιοδήποτε κέρδος. Με επιστολή ημερομηνίας 3/11/11, Τεκμ. Α, η Καθ' ης η Αίτηση απέρριψε τις απαιτήσεις της Αιτήτριας. Η απαίτηση της Αιτήτριας δεν είναι ξεκαθαρισμένη στηρίζεται αόριστα σε υπόλοιπο λογαριασμού και/ή τιμολογίων χωρίς να αναφέρονται συγκεκριμένα στοιχεία ή να επισυνάπτονται οποιαδήποτε τιμολόγια. Πρέπει να δοθεί το δικαίωμα στην Καθ' ης η Αίτηση να παραθέσει τις δικές της θέσεις αφού απορρίπτει την απαίτηση της Αιτήτριας. Ορθότερο ένδικο μέσο θα ήταν αυτό της αγωγής ούτως ώστε η Καθ' ης η Αίτηση να μπορεί να εκθέσει την υπεράσπιση της. Ως εκ τούτου δεν είναι ορθό ούτε δίκαιο και εύλογο να εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα αφού αυτό θα σήμαινε την ολική καταστροφή της Καθ' ης η Αίτηση. Νομική πτυχή: Κρίνω σκόπιμο στο σημείο αυτό και πριν παραθέσω την προφορική μαρτυρία που δόθηκε να αναφερθώ στο νομικό πλαίσιο και στην νομολογία που αφορούν αιτήσεις εκκαθάρισης. Σύμφωνα με το άρθρο 211(ε): «Εταιρεία δύναται να εκκαθαριστεί από το Δικαστήριο αν: (α) ..................................... (β) ..................................... (γ) ..................................... (δ) ..................................... (ε) η εταιρεία είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της». (στ) ..................................... (ζ) ..................................... Σύμφωνα με το άρθρο 212: «Εταιρεία λογίζεται ότι είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της- (α) αν πιστωτής, με εκχώρηση ή διαφορετικά, που του χρωστεί η εταιρεία ποσό που υπερβαίνει τις πεντακόσιες λίρες, επέδωσε στην εταιρεία παραδίνοντας στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας, απαίτηση υπογραμμένη από αυτόν η οποία απαιτεί από την εταιρεία να καταβάλει το ποσό που οφείλεται με τον τρόπο αυτό, και η εταιρεία για τις επόμενες τρεις εβδομάδες αμέλησε να καταβάλει το ποσό ή να εξασφαλίσει ή να το διευθετήσει προς εύλογη ικανοποίηση του πιστωτή· ή (β) αν εκτέλεση ή άλλη διαδικασία που λήφθηκε με δικαστική απόφαση, εντολή ή διάταγμα οποιουδήποτε Δικαστηρίου προς όφελος πιστωτή της εταιρείας, επιστρέφεται ολικά ή μερικά ανικανοποίητη· ή (γ) αν αποδειχθεί, προς ικανοποίηση του Δικαστηρίου ότι η εταιρεία είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της και, για απόφαση κατά πόσο εταιρεία είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της, το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη τις ενδεχόμενες και μελλοντικές υποχρεώσεις της εταιρείας.» Στην υπόθεση Αναφορικά με την Βesuno Ltd, ECLI:CY:AD:2014:A123, Πολ. Έφεση 269/2009, 20/2/2014 Ο Δ. Λιάτσος συνόψισε την Κυπριακή νομολογία επί του θέματος ως ακολούθως: «Το εύρος εφαρμογής των άρθρων 211 και 212 του Κεφ. 113 αποτέλεσε αντικείμενο σειράς αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Εντοπίζεται ότι τα συγκεκριμένα άρθρα είναι πιστή αντιγραφή του τότε αντίστοιχου αγγλικού Νόμου. Διαπιστώνεται, επίσης, ότι η εξειδίκευση των περιστάσεων στο άρθρο 212 δεν περιορίζει τη γενικότητα του άρθρου 211 αναφορικά με την αδυναμία πληρωμής των χρεών οφειλέτριας εταιρείας. Σημειώνεται, ως εκ τούτου ότι οι εξειδικευμένοι λόγοι του άρθρου 212 συνιστούν ορισμένες περιστάσεις που εγείρουν νομοθετικό τεκμήριο ύπαρξης της αδυναμίας πληρωμής χρεών, αλλά δεν εξαντλούν το πεδίο για προσκόμιση άλλης μαρτυρίας, η οποία θα ήταν δυνατό να οδηγήσει στο ίδιο αποτέλεσμα. Το άρθρο 212(
  2. a)εντάσσεται στα πλαίσια του γενικότερου άρθρου 211(
  3. e)ως προς την ανικανότητα της εταιρείας να πληρώσει τα χρέη της και ορίζει μια συγκεκριμένη περίπτωση, ως εκ του Νόμου τεκμήριο, κατά την οποία η εταιρεία λογίζεται ότι αδυνατεί να πληρώσει τα χρέη της. Το Δικαστήριο, κατ' ακολουθία του άρθρου 211(f), δύναται να εκδώσει διάταγμα εκκαθάρισης μιας εταιρείας, η οποία είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της, υπό την προϋπόθεση, όμως, ότι η εταιρεία αποδεδειγμένα δεν μπορεί να εξασφαλίσει τις οφειλές της. Η οφειλή πρέπει να είναι συγκεκριμένη και αδιαμφισβήτητη. Η δε ευρύτητα του όρου «πιστωτής» είναι τέτοια, που να περιλαμβάνει οποιοδήποτε πρόσωπο έχει να λαμβάνει καθορισμένο ύψος πίστωσης (G.I.P. Constructions Ltd v. Διευθυντή Τμήματος Κοινωνικών Ασφαλίσεων

(1991)1 Α.Α.Δ. 14, in RE LOUKOS MANUFACTURERS LTD
(1998)1 A.A.Δ. 2226, Μ. Moulettaris Machinery Co. Ltd v. Μιχάλης Ζήνωνος
(2001)1 Α.Α.Δ. 1649, PAN-AMAN HOTELS LTD v. ΕΦΟΡΟΥ ΦΟΡΟΥ ΠΡΟΣΤΙΘΕΜΕΝΗΣ ΑΞΙΑΣ
(2002)1 Α.Α.Δ. 1796). Στην απουσία οποιασδήποτε μαρτυρίας εκ μέρους της Εφεσείουσας ως προς την ανικανότητα της Εφεσίβλητης να πληρώσει τα χρέη της, δεν θα ήταν επιτρεπτή η εξέταση της αίτησης από το πρωτόδικο Δικαστήριο στα πλαίσια των άρθρων 211(
  1. e)και 212(c). Ορθά, λοιπόν, υπό τις συνθήκες, η αίτηση εξετάστηκε αποκλειστικά και μόνο με αναφορά στα διαλαμβανόμενα στο άρθρο 212(
  2. a)του Κεφ. 113.» Στην Pan Aman Hotels Ltd v. Εφόρου Προστιθέμενης Αξίας, ανωτέρω, αποφασίστηκε ότι απλή αναφορά στην αίτηση ότι «η εταιρεία αδυνατεί να πληρώσει το χρέος της» δεν ήταν επαρκής, εφόσον θα έπρεπε να προσδιορίζετο για ποια από τις τρεις περιπτώσεις που προνοούνται στο άρθρο 212 επρόκειτο. Η αίτηση δεν μπορούσε να εξετασθεί στα πλαίσια του άρθρου 211(ε) γενικά, ουσιαστικά δηλαδή στη βάση του άρθρου 212(γ), εφόσον ούτε επαρκής αναφορά γινόταν στην αίτηση ούτε σχετική μαρτυρία είχε δοθεί. Η υπόθεση του αιτητή πρέπει να δικογραφείται στην αίτηση. Ο αιτητής δεν δύναται να στοιχειοθετήσει λόγους στην ακρόαση που δεν δικογραφούνται στην αίτηση του (βλ. Blackstone's Civil Practice 2011, παρ. 79.24, σελ. 1254 με αναφορά στις Re Spence's Patent Nonconducting Composition and Cement Co.
(1869)LR 9 Eq 9; Re Fildes Bros Ltd [1970] 1 WLR 592; Re Armvent Ltd [1975] 1 WLR 1679[1]). Οι λόγοι για τους οποίους ζητείται η εκκαθάριση της εταιρείας πρέπει να δικογραφούνται στην ίδια την αίτηση και όχι σε ένορκη δήλωση ή γραπτή δήλωση (βλ. Blackstone's Civil Practice 2011, παρ. 79.24, σελ. 1254[2]). Το βάρος απόδειξης είναι στον αιτητή ο οποίος οφείλει να αποδείξει στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων ότι η εταιρεία είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της, και όχι στην εταιρεία να αποδείξει ότι είναι φερέγγυα (βλ. Applications to Wind up Companies, Derek French, 1993, παρ. 6.3.2 σελ. 164[3] με αναφορά στην Re Wheal Lovell Mining Co.
(1849)1 Mac & G 1, Tecma Pty Ltd v Solah Blue Metal Pty
(1988)14 ACLR 358 και Australian Mid- Eastern Club Ltd v Yassim
(1989)1 ACSR 399). Όταν εταιρεία αμελεί να συμμορφωθεί με ειδοποίηση που επιδόθηκε σύμφωνα με το άρθρο 212 (α) του Νόμου τότε ο αιτητής μπορεί να στηριχθεί στην παράλειψη αυτή για να καταδείξει ότι η εταιρεία αδυνατεί να πληρώσει τα χρέη της (βλ. Applications to Wind up Companies, Derek French, 1993, παρ. 6.4.1 σελ. 173[4]). Εταιρεία στην οποία επιδόθηκε ειδοποίηση τεκμαίρεται ότι είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της αν αμέλησε να πληρώσει το οφειλόμενο ποσό. Εάν παράσχει λογική εξήγηση τότε η μη πληρωμή δεν θεωρείται παράλειψη συμμόρφωσης και δεν θεωρείται ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της (βλ. Applications to Wind up Companies, Derek French, 1993, παρ. 6.4.6 σελ. 180[5] με αναφορά στην Re London and Paris Banking Corporation
(1874)LR 19 Eq 444). Στην Σπανού ν. G.I.P. Constructions Ltd
(1999)1Α ΑΑΔ 315 αναφέρθηκε (με αναφορά στην Mann v. Golstein [1968] 1 W.L.R. 1091, Re Lympne Investments [1972] 1 W.LR. 523, και Palmer' s Company Law, σελ. 1127, παρ. 85-14, Halsbury' s Laws of England, 4th Ed., Vol. 7, para. 1004) ότι ο όρος «πιστωτής», βάσει του ίδιου άρθρου του αγγλικού νόμου, δεν περιλαμβάνει «a person whose debt is substantially disputed even if the company is in fact insolvent» - πρόσωπο του οποίου η οφειλή τελεί υπό ουσιαστική αμφισβήτηση ακόμα και αν η εταιρεία είναι στην πραγματικότητα αφερέγγυα. Δεν περιλαμβάνει, δηλαδή, πρόσωπο του οποίου αμφισβητείται αυτή τούτη η ιδιότητα του πιστωτή. Κρίθηκε επίσης ότι δεν περιλαμβάνει, επίσης, πρόσωπο το οποίο έχει βέβαιη απαίτηση για αποζημιώσεις οι οποίες όμως δεν είναι εκκαθαρισμένες (Με αναφορά στην Re Pen-y-van Colliery Co. [1877] 6 Ch. D. 477). Εάν αμφισβητείται το χρέος για βάσιμο λόγο τότε το Δικαστήριο δεν θα εκδώσει διάταγμα εκκαθάρισης. Στην Χατζηγιάννης ν. C. & J. Kyprianou Promotions Ltd
(2010)1 Β ΑΑΔ 991 λέχθηκαν τα ακόλουθα από τον Δ. Κληρίδη στη σελ. 999: «Όπως είχε λεχθεί και στην Αγγλική απόφαση στην υπόθεση New Travellers' Chambers Ltd v. Cheese and Green [1894] 70 LT 271 επανειλημμένα έχει αποφασισθεί ότι η υποβολή αίτησης για εκκαθάριση εταιρείας δεν είναι πρόσφορη μέθοδος εκδίκασης αμφισβητούμενης οφειλής. Εάν υφίσταται οποιαδήποτε εύλογη βάση αμφισβήτησης της ύπαρξης του χρέους, όχι απλά του ύψους του, δεν πρέπει να υποβάλλεται τέτοια αίτηση. Ούτε και ασφαλώς είναι επιτρεπτό όπως χρησιμοποιείται καταχρηστικά η διαδικασία υποβολής αίτησης για εκκαθάριση ως μέθοδος άσκησης πίεσης σε εταιρεία να καταβάλει χρήματα τα οποία αμφισβητεί ότι οφείλει (Re a company [1992] 2 All E.R. 797) Ο συνήγορος του εφεσείοντα είχε αντιτάξει προς τα ανωτέρω, πως δεν πρέπει να επιτρέπεται στον κάθε οφειλέτη να αποφεύγει τις κυρώσεις του περί Εταιρειών Νόμου, προβάλλοντας απλά ότι αμφισβητεί το χρέος. Αυτό είναι βέβαια ορθό, πλην όμως δεν είναι τούτο που εισηγείται η νομολογία. Η απλή άρνηση πληρωμής ενός αδιαμφισβήτητου χρέους συνιστά πάντα καλή μαρτυρία ότι ο χρεώστης αδυνατεί να πληρώσει. Εάν το Δικαστήριο όμως εξαγάγει το συμπέρασμα ότι μια εταιρεία προβάλλει μια ουσιαστική υπεράσπιση καλόπιστα και δεν επιδιώκει απλά να αποφύγει τις επιπτώσεις της οφειλής της, τότε ασφαλώς δεν θα εγκρίνει την αίτηση εκκαθάρισης.» Ακολούθως ως προς το ζήτημα κατά πόσο η αμφισβήτηση είναι καλόπιστη ή όχι ανέφερε τα ακόλουθα στις σελ. 999 ― 1000: «Σε σχέση με τούτο, χρήσιμη αναφορά μπορεί να γίνει στο ακόλουθο απόσπασμα στο οποίο αναφέρθηκε και το πρωτόδικο Δικαστήριο, από το σύγγραμμα Palmer' s Company Law, 24th Edn. pp. 1364-1367: "Bona fide dispute over debt We have already seen how, where there is a bona fide dispute as to the debt, the company cannot be said to have neglected to pay on a statutory demand. Coupled with this is a related general principle that a petition for winding up with a view to enforcing payment of a disputed debt is an abuse of the process of the court and should be dismissed with costs. Each case ultimately turns on its facts but the following points arise from the cases. Where a debt is not disputed or the claim is substantial a creditor may present a petition with the object of forcing the company to pay. «Substantial» here means having substance. In such a case pursuit of the claim with personal hostility, even venom and an ulterior motive, do not constitute an abuse of the process of the court. Similarly where the company is proved by other means to be insolvent or where the dispute is as to amount only an order will be made. To fall within the general principle the dispute must be bona fide in both a subjective and an objective sense. Thus it must be honestly believed to exist and must be based on substantial or reasonable grounds. "Substantial" means having substance and not frivolous and which the court should therefore ignore. There must be so much doubt and question about the liability to pay the debt that the court sees that there is a question to be decided. The onus is on the company "to bring forward a prima facie case which satisfies the court that there is something which ought to be tried either before the court itself or in an action, or by some other proceeding". In considering the matter the court will take into account the following factors:
(1)the fact that the company has been given leave to defend an action begun by specially indorsed writ;
(2)whether there is a set-off or counter-claim based on a substantial ground;
(3)whether the company has lodged an appeal against the judgment debt on which the petition is based;
(4)an allegation by the company that the judgment was obtained be fraud. However, none of these factors is conclusive." » Το ακόλουθο απόσπασμα από το σύγγραμμα Blackstone's Civil Practice 2011, παρ. 79.30, σελ. 1258 επίσης πιστεύω ότι συνοψίζει πολύ εύστοχα την Αγγλική νομολογία επί του θέματος: ''The court will not prevent a disputed debt petition proceeding unless it is satisfied that 'the debt is disputed on some substantial ground (and not just on some ground which is frivolous or without substance and which the court should, therefore, ignore)' (Mann v Goldstein [1968] 1 WLR 1091 per Ungoed-Thomas J at p. 1096). In Stonegate Securities Ltd v Gregory [1980] Ch 576 Goff LJ, at p. 589, expressed the court's task as distinguishing 'whether there is a bona fide dispute or whether it is insubstantial or trumped up'. A bona fide belief that there is a dispute is not enough in itself because it does not prove that there is substance in the dispute (Re a Company (No. 001946 of 1991) [1991] BCLC 737, in which Harman J said (at p. 740) that: ' "Bona fides", in the sense of good faith, has nothing to do with the matter'). In Re a Company (No. 0012209 of 1991) [1992] 1 WLR 351 Hoffmann J said, at p. 354, that a disputed debt petition would be allowed to proceed if the court concluded that the dispute was either not put forward in good faith or that it had no rational prospect of success. In Re a Company (No. 0013734 of 1991) [1993] BCLC 59 the court expanded on the second of these alternatives, holding that it is not necessary to decide the arguments over a petitioner's debt: the petition will be allowed to continue if the arguments 'afford the company no really rational prospect of success or . . . the argument of the petitioner cannot be seriously questioned'.'' Στην Re Tweeds Garages Ltd [1962] Ch 406 αποφασίστηκε ότι αν μια εταιρεία δεν αμφισβητεί ότι υπάρχει κάποια οφειλή (που στοιχειοθετεί με βάση το νόμο αίτηση εκκαθάρισης) αλλά το ακριβές ποσό που οφείλεται το γεγονός αυτό δεν αποτελεί καλό λόγο ένστασης (βλ. επίσης Blackstone's Civil Practice 2011, παρ. 79.30, σελ. 1256[6]). Μαρτυρία Μαρτυρία για την Αιτήτρια Εκ μέρους της Αιτήτριας κατέθεσε ο διευθυντής πωλήσεων της κ. Μάριος Παρασκευά (ΜΕ1). Όπως ανέφερε έχει προσωπική γνώση των γεγονότων. Η Αιτήτρια είναι εταιρεία που συστάθηκε 20/5/2002 και ασχολείται με την εισαγωγή και εμπορία ξυλουργικών, διακοσμητικών, οικοδομικών και συναφών υλικών. Κατέθεσε ως Τεκμήριο 1 φωτοαντίγραφο του πιστοποιητικού σύστασης της. Η Καθ' ης η Αίτηση εταιρεία είχε από την ημερομηνία εγγραφής της μέχρι την ημερομηνία επίδοσης της απαίτησης το εγγεγραμμένο γραφείο της στην οδό Γεώργιου Γεννάδιου 10, Καθολικής 4ος όροφος, γραφείο 401 στη Λεμεσό. Κατέθεσε ως Τεκμήριο 2 φωτοαντίγραφο ηλεκτρονικής έρευνας που έκανε στο Μητρώο του Εφόρου Εταιρειών στις 14/4/
  1. Οι σκοποί για τους οποίους συστάθηκε είναι μεταξύ άλλων η διεξαγωγή βιομηχανικών, ξυλουργικών εργασιών, εργασιών επιπλοποιών και εμπόρων ειδών ξυλουργικής. Η Αιτήτρια και η Καθ' ης η Αίτηση άρχισαν τη συνεργασία τους από το 2006 οπότε και η Αιτήτρια άρχισε να προμηθεύει την Καθ' ης η Αίτηση με ξυλουργικά και άλλα συναφή προϊόντα και εμπορεύματα. Οι παραγγελίες ήταν πληρωτέες εντός 30 ημερών από την έκδοση των τιμολογίων. Η Αιτήτρια εξέδιδε τιμολόγια τα οποία και παρέδιδε μαζί με τα προϊόντα που αφορούσαν την Καθ' ης η Αίτηση. Κατά την παράδοση εκπρόσωπος της Καθ' ης η Αίτηση έλεγχε τα εμπορεύματα και τα τιμολόγια και αφού ικανοποιείτο για την ορθότητα των τιμολογίων και την ορθότητα των προϊόντων υπέγραφε τα εν λόγω τιμολόγια επιβεβαιώνοντας την παραλαβή. Ως διευθυντής πωλήσεων είχε την ευθύνη να ελέγχει κάθε παραγγελία ξεχωριστά. Καμία παραγγελία δεν «έφυγε» από τα υποστατικά της Αιτήτριας χωρίς τη δική του έγκριση. Κατέθεσε ως Τεκμήριο 3, δέσμη τιμολογίων (διπλότυπα) που εξέδωσε η Αιτήτρια προς την Καθ' ης η Αίτηση κατά τη διάρκεια της μεταξύ τους συνεργασίας. Προφορικά εξήγησε ότι στα τιμολόγια αναγράφεται το όνομα «Andreas Kokkinos Hardware Ltd» αντί «A. Kokkinos Hardware Ltd». Είναι το ίδιο, ισχυρίστηκε, απλά αναγράφεται το πλήρες όνομα «Ανδρέας» γιατί υπάρχουν αρκετές εταιρείες με τη λέξη «Κόκκινος». Επίσης η Καθ' ης η Αίτηση αναφέρεται ως «IORDANOU BROS X.Z. XIL. EP. LTD» αντί «ΑΔΕΛΦΟΙ Χ.Ζ. ΙΟΡΔΑΝΟΥ ΞΥΛΟΥΡΓΙΚΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ ΛΙΜΙΤΕΔ» γιατί δεν χωρούσε το πλήρες όνομα και ο υπολογιστής χρησιμοποιεί αγγλικούς χαρακτήρες. Ανοίχθηκε σχετικός λογαριασμός στον οποίο γίνονταν οι διάφορες χρεώσεις και πιστώσεις. Κατέθεσε ως Τεκμήριο 4 δέσμη φωτοαντιγράφων των αποδείξεων πληρωμής και των πιστωτικών σημειώσεων που εκδόθηκαν προς όφελος της Καθ' ης η Αίτηση. Σύμφωνα με την κατάσταση λογαριασμού (Τεκμήριο 5) που τηρεί η Αιτήτρια και την οποία ήλεγξε προσωπικά, το χρεωστικό υπόλοιπο του λογαριασμού παραμένει από 5/11/2010 μέχρι σήμερα στο ποσό των €12923,
  2. Η Καθ' ης η Αίτηση ουδέποτε αμφισβήτησε τις καταστάσεις λογαριασμών ή τα τιμολόγια που έστελναν κατά καιρούς ούτε παραπονέθηκε για την ποιότητα των προϊόντων. Οι πιστωτικές σημειώσεις που εκδίδονταν κατά καιρούς αφορούσαν επιστροφές για λανθασμένες παραγγελίες της Καθ' ης η Αίτηση είτε επιστροφές που λόγω αλλαγής των αναγκών της καθιστούσαν τα προϊόντα που είχε παραγγείλει και παραλάβει αχρείαστα. Όπως εξήγησε προφορικά, στην κατάσταση λογαριασμού Τεκμ. 5, δεν υπήρχε μεταφερόμενο υπόλοιπο από προηγούμενα του 2006 έτη. Προέβηκε ο ίδιος σε έλεγχο των ποσών. Η μη πληρωμή των οφειλόμενων ποσών τον ανάγκασε να επικοινωνήσει προσωπικά με τους κ.κ. Κυριάκο Ιορδάνους, Χρίστο Ιορδάνους και Ζωή Ιορδάνους. Τον διαβεβαίωσαν ότι είχαν πρόθεση να πληρώσουν. Ζητούσαν παράταση για «να καλυτερέψουν τα πράγματα» γιατί αντιμετώπιζαν οικονομικά προβλήματα και αδυνατούσαν να πληρώσουν. Η παρέλευση τόσου μεγάλου χρονικού διαστήματος από την 4/7/2010 που εξεδόθη το τελευταίο τιμολόγιο ανάγκασε την Αιτήτρια όπως αποστείλει ειδοποίηση Απαίτησης ημερομηνίας 1/11/
  3. Η ειδοποίηση επιδόθηκε 1/11/2011 στο εγγεγραμμένο γραφείο της Καθ' ης η Αίτηση. Κατέθεσε ως Τεκμήριο 6 την ένορκη δήλωση του επιδότη Θεοφάνη Κλείτου με επισυνημμένο αντίγραφο της εν λόγω ειδοποίησης. Όπως σημειώνει ο επιδότης η επίδοση έγινε στον κ. Αυγουστή Κωνσταντίνου, Δικηγόρο, άνευ υπογραφής. Στο επιδοτήριο τον περιγράφει ως «υπεύθυνο παραλαβής εγγράφων στο εγγεγραμμένο γραφείο στην οδό Γεώργιου Γεννάδιου 10 KATHOLIGI 4ος όροφος γραφείο 401 Λ/σός». Ακολούθως η Καθ' ης η Αίτηση μέσω του δικηγόρου της απέστειλε στις 3/11/2011 επιστολή (Τεκμήριο 7) με την οποία αρνήθηκε την εν λόγω οφειλή. ήταν η πρώτη φορά που αρνήθηκε ην οφειλή. Επικοινώνησε προσωπικά με τους κ.κ. Κυριάκο Ιορδάνους, Χρίστο Ιορδάνους και Ζωή Ιορδάνους οι οποίοι του ανέφεραν ότι με τον τρόπο αυτό, όπως τους συμβούλευσε ο δικηγόρος τους, θα καθυστερούσαν την πληρωμή μέχρι να εξεύρουν τα χρήματα. Ουδέν ποσό πληρώθηκε εντός της προθεσμίας των τριών εβδομάδων και παραμένει οφειλόμενο το ποσό των €12923,
  4. Η Καθ' ης η Αίτηση δεν προέβηκε ούτε σε οποιαδήποτε προσφορά για εξασφάλιση ή διευθέτηση της οφειλής της συνεπώς είναι αναξιόχρεη και ανίκανη να πληρώσει τις οφειλές της. Ως εκ τούτου είναι ορό και δίκαιο όπως τεθεί σε εκκαθάριση. Κατέθεσε ως Τεκμήριο 8 φωτοαντίγραφο αποκόμματος της δημοσίευσης της Αίτησης στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας ημερομηνίας 2/3/2012 και ως Τεκμήριο 9 φωτοαντίγραφο αποκόμματος της δημοσίευσης της Αίτησης στην εφημερίδα «Αλήθεια» ημερομηνίας 1/3/
  5. Προφορικά συμπλήρωσε ότι είχε κυρίως επικοινωνία με τον Κυριάκο Ιορδάνους ο οποίος του έλεγε ότι προσπαθούσαν να κερδίσουν κάποιο χρόνο για να βρουν τα χρήματα χωρίς όμως ποτέ να ανταποκριθούν. Κατά την αντεξέταση επέμεινε ότι η συνεργασία των διαδίκων άρχισε το
  6. Επισήμανε ότι η Καθ' ης η Αίτηση ενδεχομένως να έκανε κάποιες αγορές από την Αιτήτρια και πριν δεν υπήρχε όμως επίσημη συνεργασία. Επίσημη συνεργασία αρχίζει όταν ανοίγεται στο όνομα του πελάτη χρεωστική σελίδα. Του παρουσιάστηκε όμως κατάσταση λογαριασμού της Αιτήτριας που άρχιζε από το
  7. Την αποδέχθηκε και κατατέθηκε ως Τεκμήριο
  8. Δέχθηκε ότι εκ μέρους της Καθ' ης η Αίτηση δεν υπογράφτηκε ποτέ κατάσταση λογαριασμού, όμως αν ήταν ανακριβής έπρεπε να υποβάλουν παράπονο. Επιβεβαίωσε ότι μίλησε και με τους τρείς που προανέφερε, δηλαδή τον Κυριάκο Ιορδάνους, Χρίστο Ιορδάνους και Ζωή Ιορδάνου. Τους εξέφρασε το παράπονό τους. Μιλούσε πάντα πρώτα με τον πατέρα. Αναφορικά με τα τιμολόγια, Τεκμήριο 3, του υποβλήθηκε ότι δεν υπάρχει εταιρεία «Andreas Kokkinos Hardware Ltd». Απάντησε ότι το Α. σημαίνει Ανδρέας. Του υποβλήθηκε επίσης ότι δεν υπάρχει εταιρεία «IORDANOU BROS X.Z. XIL. EP. LTD». Απάντησε ότι γράφτηκε έτσι το όνομα λόγω του ηλεκτρονικού υπολογιστή. Διευκρίνισε ότι θεωρούσε την Καθ' ης η Αίτηση αναξιόχρεη γιατί, κατά την άποψή του, όταν ζητάς από κάποιον να πληρώσει και περνά «ένας μήνας, δύο μήνες, τρείς μήνες, ένας χρόνος ... Και σου λένε έλα να πιάσεις επιταγή και όταν πάεις δεν έχεις επιταγή και σε κοροϊδεύουν συνεχώς τότε για μένα είναι αναξιόχρεοι». Τόνισε ότι σταμάτησαν τη συνεργασία 5/11/2010 γιατί δεν πλήρωνε η Καθ' ης η Αίτηση. Δέχθηκε ότι η Καθ' ης η Αίτηση μπορεί να βρήκε άλλο προμηθευτή τόνισε όμως ότι βρήκε κάποιον που να της κάνει πίστωση. Η Αιτήτρια έφτασε στο «αμήν». Δεν γνώριζε αν η Καθ' ης η Αίτηση έχει περιουσιακά στοιχεία. Δέχθηκε ότι λειτουργεί ένα από τα πιο σύγχρονα εργοστάσια επεξεργασίας ξύλου. Του επιδείχθηκε τιμολόγιο ημερομηνίας 19/12/2006 με αρ. 25675 το οποίο αναγνώρισε και κατατέθηκε ως Τεκμήριο
  9. Του ζήτησε να το συγκρίνει με το τιμολόγιο που έφερε τον ίδιο αριθμό της δέσμης τιμολογίων, Τεκμήριο
  10. Εξήγησε ότι εκείνο του Τεκμηρίου 3 είναι αντίγραφο του Τεκμηρίου
  11. Εξήγησε ότι το αντίγραφο εκδόθηκε σε μεταγενέστερη ημερομηνία γι' αυτό και αναγράφηκε στο υπόλοιπο το ποσό των €12923,53 που δεν υπήρχε στο Τεκμήριο
  12. Αρνήθηκε ότι «κατασκευάστηκε». Δεν μπορεί να γίνει κάτι τέτοιο με τον υπολογιστή. Αυτός ήταν και ο λόγος που το αντίγραφο εκδόθηκε σε Ευρώ. Τα αντίγραφα «βγαίνουν ανάλογα με την ισοτιμία των λεφτών». Αρνήθηκε ότι η Καθ' ης η Αίτηση προέβη σε επιστροφή προϊόντος (κυψέλες) που αγόρασε στις 23/9/2009 για το ποσό των €12614,
  13. Εξήγησε ότι η Αιτήτρια έλαβε ως προκαταβολή το ποσό των €3330 στις 13/2/
  14. Το εμπόρευμα εισήχθη από την Αιτήτρια στις 23/3/2009 και εξέδωσε τιμολόγιο. Το παρέλαβε η Καθ' ης η Αίτηση 27/3/2009 και εξέδωσε επιταγή για €9364,
  15. Παρέπεμψε στην απόδειξη πληρωμής με αρ. 9380 (μέρος του Τεκμηρίου 4). Επί της απόδειξης αναγράφονται στοιχεία της μεταχρονολογημένης επιταγής που ήταν πληρωτέα 27/4/
  16. Πως μπορεί κάποιος, όπως είπε, να ισχυρίζεται ότι μετά δεν ήθελε το προϊόν. Επίσης ήταν ειδική παραγγελία. Αν γινόταν επιστροφή θα εκδίδετο πιστωτική σημείωση. Αρνήθηκε ότι η Καθ' ης η Αίτηση είχε πλεόνασμα στον λογαριασμό πλην μιας ή δυο περιπτώσεων που είχαν δοθεί κάποιες προκαταβολές. Αρνήθηκε ότι δεν «ενόχλησαν» την Καθ' ης η Αίτηση από το Νοέμβριο του 2010 μέχρι την αποστολή της ειδοποίησης. Προσωπικά προέβη σε δεκάδες τηλέφωνα. Κατά την επανεξέταση διευκρίνισε επί του Τεκμηρίου 10 ότι μετά την 31/12/2007 έγινε μετατροπή του ποσού των Λ.Κ. σε Ευρώ. Εξήγησε αναφορικά με το Τεκμήριο 11 ότι το αντίγραφο τιμολογίου μπορεί να εκδοθεί με το πάτημα ενός κουμπιού στον υπολογιστή. Μαρτυρία για την Καθ' ης η Αίτηση Εκ μέρους της Αιτήτριας κατέθεσε η κα Ζωή Ιορδάνους (Μ.Υ.1). Όπως ανέφερε είναι διευθύντρια της Καθ' ης η Αίτηση. Το μετοχικό κεφάλαιο ανήκει στην ίδια και τον αδελφό της. Η εταιρεία ιδρύθηκε από τον πατέρα της Κυριάκο Ιορδάνους ο οποίος επιβλέπει όλες τις εργασίες και κάνει όλες τις παραγγελίες. Είχαν συνεργασία με την Αιτήτρια. Κάποτε κάποια προϊόντα επιστρέφονταν γιατί ήταν ελαττωματικά. Υπήρχε πρόβλημα από πλευράς Αιτήτριας η οποία επέμενε ότι δεν ήταν ελαττωματικά και δεν προέβαινε σε αφαιρέσεις. Η αίτηση καταχωρίστηκε εκβιαστικά. Η συνεργασία τους άρχισε το 2003 και τερματίστηκε τέλος του 2010 όταν η Καθ' ης η Αίτηση βρήκε άλλους προμηθευτές με καλύτερες τιμές. Η Καθ' ης η Αίτηση κανένα ποσό δεν όφειλε όταν τερματίστηκε η συνεργασία τους. Συγκεκριμένα το ποσό των €12923,53 που η Αιτήτρια ισχυρίζεται ότι τους χρωστεί η Καθ' ης η Αίτηση αφορά μια αγορά που έγινε στις 23/3/2009 με το τιμολόγιο 40279 για το ποσό των €12694,
  17. Τα υλικά αυτά δεν χρησιμοποιήθηκαν γιατί ακυρώθηκε η «δουλειά» για την οποία είχαν παραγγελθεί. Ο πατέρας της συμφώνησε με την Αιτήτρια και τα υλικά επιστραφούν, δεν έγινε όμως η αφαίρεση του ποσού. Τα υλικά τα επέστρεψε ο πατέρας της με ένα Ρουμάνο υπάλληλο, ο οποίος δύναται να καταθέσει αν κληθεί. Η Καθ' ης η Αίτηση λειτουργεί σύγχρονη βιομηχανία επεξεργασίας ξύλου και εργοδοτεί 19 άτομα. Σε περίπτωση επιτυχίας της αίτησης «θα μείνουν στο δρόμο 19 οικογένειες». Η εταιρεία δεν πρέπει να διαλυθεί απλά και μόνο γιατί υπάρχει ισχυρισμός ότι οφείλει το ποσό των €12923,
  18. Έπρεπε να καταχωριστεί αγωγή ώστε να υπερασπιστούν. Η Καθ' ης η Αίτηση είναι ενοικιαστής δυνάμει ενοικιαστηρίου εγγράφου για 99 έτη ακινήτου της Δημοκρατίας στη Βιομηχανική Περιοχή Ύψωνα αξίας €1,000,
  19. Τα μηχανήματα είναι αξίας πέραν του €1,000,
  20. Κατέθεσε ως Τεκμήριο 12 αντίγραφο του τίτλου ιδιοκτησίας του ακινήτου. Η Καθ' ης η Αίτηση απάντησε στην απαίτηση της Αιτήτριας με επιστολή του δικηγόρου της και αρνήθηκε την οφειλή. Η απαίτηση δεν είναι ξεκαθαρισμένη αλλά αόριστη. Η Καθ' ης η Αίτηση έχει μεγάλο κύκλο εργασιών και τυχόν διάλυσή της θα δημιουργήσει τεράστια προβλήματα με τους προμηθευτές τους που έχουν να λαμβάνουν από αυτή. Η Καθ' ης η Αίτηση έχει να λαμβάνει από πελάτες της το συνολικό ποσό των €228,
  21. Κατέθεσε ως Τεκμήριο 13 κατάσταση των οφειλετών της Καθ' ης η Αίτηση. Κατέθεσε επίσης καταστάσεις λογαριασμού του Συνεργατικού Ταμιευτηρίου Λεμεσού Λτδ ημερομηνίας 1/7/2014 που αφορούσαν την περίοδο 1/5/2014 - 30/5/2014 (Τεκμήριο 14) και για την περίοδο 1/6/2014 - 30/6/2014 (Τεκμήριο 15) Η Καθ' ης η Αίτηση έχει τη δυνατότητα συμμόρφωσης με δικαστικά απόφαση που τυχόν να εκδίδετο στα πλαίσια αγωγής. Οι δημοσιεύσεις της Αίτησης έχουν προκαλέσει ζημιά στην Καθ' ης η Αίτηση. Κατά την αντεξέταση της η Μ.Υ.1 δέχθηκε ότι εργάζεται και στο λογιστήριο. Γνωρίζει για τυχόν επιστροφές αφού όταν παραλάμβαναν τα προϊόντα την ενημέρωναν. Δεν θυμόταν πόσες επιστροφές έγιναν. Όταν γίνονταν επιστροφές εκδίδονταν πιστωτικές σημειώσεις. Δεν εκδίδονταν όμως πάντοτε. Ο λόγος που τερμάτισε τη συνεργασία της η Καθ' ης η Αίτηση με την Αιτήτρια ήταν γιατί βρήκε καλύτερες τιμές. Συγκεκριμένα προμηθεύονται υλικά από τον αδελφό του κ. Ανδρέα Κόκκινου, κ. Παρασκευά. Αρχικά ήταν μαζί και μετά χώρισαν και άνοιξε ο καθένας δικό του κατάστημα. Η παραγγελία που αφορούσε το ποσό των €12694,85 ακυρώθηκε 10 μέρες μετά την παραλαβή. Η διαφορά με τα €12923,53 που απαιτεί η Αιτήτρια είναι €
  22. Δέχεται ότι είναι οφειλόμενο. Δεν το πλήρωσαν γιατί δεν γνώριζε το οφειλόμενο ποσό. Ο λόγος που ισχυρίστηκε ότι η Καθ' ης η Αίτηση δεν οφείλει κανέναν ποσό ίσως να αποτελεί λάθος διατύπωση από πλευράς της. Ισχυρίστηκε ότι η πληρωμή των €9364,85 έναντι της πιο πάνω παραγγελίας έγινε με μεταχρονολογημένες επιταγές. Η καταχώριση του αριθμού στο Τεκμήριο 5 είναι για επιταγές μέχρι το νούμερο
  23. Ο λόγος που δεν την ανακάλεσε μετά την επιστροφή είναι γιατί της είπαν να την κρατήσουν έναντι άλλων εμπορευμάτων. Ο λόγος που έκανε νέες πληρωμές ήταν γιατί της έλεγαν κάθε φορά τι ποσό να πληρώσει. Ο λόγος που πλήρωσε €1000 22/5/2009 ήταν γιατί είχε καλή συνεργασία μαζί τους. Ρωτήθηκε γιατί στην παρ. 10 της γραπτής δήλωσης της ανέφερε ότι η Αιτήτρια δεν απαίτησε την πληρωμή του τιμολογίου με αριθμό 40279 αφού ο ισχυρισμός της είναι ότι η Καθ' ης η Αίτηση δεν οφείλει το ποσό. Απάντησε ότι η πληρωμή δεν αφορούσε συγκεκριμένο τιμολόγιο, ήταν έναντι λογαριασμού. Της τέθηκε ότι η μίσθωση βαρύνεται με τρεις υποθήκες και ότι τις απέκρυψε. Ισχυρίστηκε ότι υπήρχε μία υποθήκη δεν ήταν όμως σίγουρη. Η υποθήκη ή υποθήκες έγιναν για την αγορά μηχανημάτων. Η Καθ' ης η Αίτηση δεν έχει πιστωτικές διευκολύνσεις. Λειτουργεί με δικά της χρήματα. Αρνήθηκε ότι έχουν πιστωτικές διευκολύνσεις για €500,
  24. Αρνήθηκε ότι διόγκωσε τον κατάλογο των οφειλών προς την Καθ' ης η Αίτηση. Για κάποιες υποθέσεις εκκρεμούν αγωγές. Ο λόγος που δεν πληρώθηκαν τα €268 είναι γιατί δεν το θεωρούσε σοβαρό ποσό. Έλαβε κατάσταση λογαριασμού μία φορά την οποία έστειλε πίσω γιατί η Καθ' ης η Αίτηση δεν χρωστούσε το ποσό που ισχυρίζονταν. Αξιολόγηση και Ευρήματα Οι μάρτυρες κρίνονται από τη συμπεριφορά και το λόγο που εκφέρουν στο εδώλιο του μάρτυρα. Το δικαστήριο για την αξιολόγησή τους εφαρμόζει τις καθιερωμένες από τη νομολογία αρχές αξιολόγησης (βλ. Mohamed ν. Δημοκρατία
(2010)2 ΑΑΔ 266, Kades v. Nicolaou and Another
(1986)1 CLR 212, Γεωργιάδης ν. Αστυνομίας
(1985)1 ΑΑΔ 56, Μιχαήλ ν. Αστυνομίας
(1991)2 ΑΑΔ 168, Βαριάνου ν. Βορκά
(2010)1 ΑΑΔ 1541, Φάρμα Ρένου Χ΄Ιωάννου Δημόσιας Εταιρείας Λτδ, ν. Χίννη, Πολ. Έφεση 14/2009, 20/6/2012, Ομήρου ν. Δημοκρατίας
(2001)2 AAΔ 506, Αεροπόρος κ.α. ν. Αστυνομίας
(1993)2 ΑΑΔ 362, Γιουρούκης ν. Δημοκρατίας
(1990)2 Α.Α.Δ. 171, Λιθογραφεία Κυριακίδη κ.α. ν. Tiba Publishing Co. Ltd,
(1998)1 Α.Α.Δ. 1894, Κουδουνάρης ν. Αστυνομίας
(1991)2 AAΔ 320, Mustafa ν. Κακουρή κ.α.
(2002)1 ΑΑΔ 165, Στυλιανίδης ν. Χατζηπιέρα
(1992)1 ΑΑΔ 1056, Γιασεμή ν. Ρούσου
(1996)1Β ΑΑΔ 1098, Σοφοκλέους ν. Τσεσμελόγλου
(2006)1 ΑΑΔ 1153). Ο Λόρδος Bingham σε άρθρο του "The Judge as Juror: The Judicial Determination of Factual Issues" (εκδόθηκε στο "The Business of Judging", Oxford 2000[7]) έθεσε τις εξής κατευθυντήριες γραμμές τις οποίες θεωρώ ιδιαίτερα βοηθητικές: ''The main tests needed to determine whether a witness is lying or not are, I think, the following, although their relative importance will vary widely from case to case:
(1)the consistency of the witness's evidence with what is agreed, or clearly shown by other evidence, to have occurred;
(2)the internal consistency of the witness's evidence;
(3)consistency with what the witness has said or deposed on other occasions;
(4)the credit of the witness in relation to matters not germane to the litigation;
(5)the demeanour of the witness. The first three of these tests may in general be regarded as giving a useful pointer to where the truth lies. If a witness's evidence conflicts with what is clearly shown to have occurred, or is internally self-contradictory, or conflicts with what the witness has previously said, it may usually be regarded as suspect. It may only be unreliable, and not dishonest, but the nature of the case may effectively rule out that possibility. The fourth test is perhaps more arguable. . . ." Όπως διαφαίνεται είναι αποδεκτό και από τις δύο πλευρές ότι είχαν εμπορικές σχέσεις μεταξύ τους. Υπάρχει διάσταση ως προς το πότε αυτές άρχισαν. Συμφωνούν και τα δύο μέρη ότι η συνεργασία τους έληξε, την 5/11/
  1. Διάσταση υπάρχει επίσης ως προς τους λόγους. Παρά την γραμμή που τήρησε ο δικηγόρος της Καθ' ης η Αίτηση κατά την αντεξέταση του Μ.Ε. 1 και στην αγόρευσή του, δεν φαίνεται να υπάρχει αμφισβήτηση ως προς το ποιος εξέδωσε τα τιμολόγια Τεκμήριο 3 ή ως προς το γεγονός (παρά τον τρόπο περιγραφής στα εν λόγω τιμολόγια) ότι πιστωτής σ' αυτά είναι Αιτήτρια και χρεώστιδα η Καθ' ης η Αίτηση. Η θέση του ότι τα τιμολόγια εκδόθηκαν από ανύπαρκτο πρόσωπο δεν ευσταθεί ούτε από τη μαρτυρία που δόθηκε από πλευράς των πελατών του. Η ουσία της διαφοράς όσον αφορά την Καθ' ης η Αίτηση, εν τέλει, διαφαίνεται να είναι το ποσό των €12694,85 που αφορούσε συγκεκριμένη παραγγελία της Καθ' ης η Αίτηση προς την Αιτήτρια. Η Μ.Υ.1 δέχθηκε στην μαρτυρία της την οφειλή του ποσού των €
  2. Σημειώνω ότι η επιστολή απαίτησης, Τεκμήριο 6, αφορά το ποσό των €12923,
  3. Η Μ.Υ. άφησε να νοηθεί ότι το ποσό των €12923.53 είναι περίπου το άθροισμα των δύο αυτών ποσών. Όπως προκύπτει περαιτέρω δεν αμφισβητήθηκε η παραλαβή της ειδοποίησης, Τεκμήριο 6, το Τεκμήριο 1 (πιστοποιητικό σύστασης Αιτήτριας, το Τεκμήριο 2, ηλεκτρονική έρευνα για την Καθ' ης η Αίτηση, το Τεκμήριο 4 (αποδείξεις πληρωμών), η παραλαβή του Τεκμηρίου 7 (επιστολή δικηγόρου της Καθ' ης Αίτηση) και τα Τεκμήρια 8 και 9 (δημοσιεύσεις της αίτησης εκκαθάρισης). Αν και δεν προωθήθηκε ως λόγος ένστασης η κακή επίδοση της ειδοποίησης το Δικαστήριο οφείλει να εξετάσει το θέμα αυτεπάγγελτα (βλ. C. Phasarias (Automotive Centre) Ltd v. Σκυροποιΐα «Λεωνίκ» Λίμιτεδ
(2009)1 ΑΑΔ 1457). Σύμφωνα με το Τεκμήριο 6 η επίδοση έγινε στο εγγεγραμμένο γραφείο της Καθ' ης η Αίτηση. Υπάρχει συνεπώς συμμόρφωση με τις πρόνοιες του άρθρου 212 (α) του Περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ.
  1. Όσον αφορά τα Τεκμήρια 5 και 10, Καταστάσεις λογαριασμών, διαφαίνεται ότι η κύρια διαφορά τους είναι ο χρόνος έναρξης, δηλαδή το Τεκμήριο 10 αρχίζει από το 2003 και το Τεκμήριο 5 από το
  2. Στο τελικό οφειλόμενο ποσό δεν εντοπίζεται διαφορά. Η διαφορά όπως ανέφερα περιορίζεται σε συγκεκριμένη πράξη, και συγκεκριμένα για την παραγγελία των €12694,
  3. Καθίσταται δηλαδή καίριας σημασίας η αποδοχή ή όχι της θέσης της Μ.Υ. 1 ότι η Καθ' ης η Αίτηση αμφισβητεί για βάσιμο λόγο την οφειλή αυτή. Είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω στο εδώλιο του μαρτύρα τον Μ.Ε. 1 και τη Μ.Υ.
  4. Ο Μ.Ε. 1 μου έκανε καλή εντύπωση. Τα όσα ανέφερε υποστηρίζονταν από τα έγγραφα που παρουσίασε. Με προβλημάτισε η επιμονή του στο γεγονός ότι η «επίσημη συνεργασία» τους άρχισε το 2006 ενώ όπως καταδείχθηκε υπήρχε συνεργασία από το
  5. Δεν μου διαφεύγει βέβαια «επίσημη συνεργασία» γι' αυτόν είχε αρχίσει το 2006 και όχι πώληση γενικά προϊόντων. Δεν βρίσκω όμως την αντίφαση ουσιαστική ούτε επηρεάζει την διαφορά των μερών η οποία προέκυψε μετά το 2006 και συγκεκριμένα το
  6. Αντίθετα η εκδοχή της Μ.Υ.1 δε μπορεί να γίνει αποδεκτή. Η ουσία της βασίζετο στην επιστροφή συγκριμένου προϊόντος οπότε και προέκυψε η συγκεκριμένη οφειλή. Θα ανέμενε κανείς όμως ότι κάτι τέτοιο θα τίθετο στην Αιτήτρια αμέσως και τα τρόπο ξεκάθαρο. Αντίθετα ουδεμία αναφορά έγινε στην επιστολή Τεκμήριο 7 ούτε και στην ένορκη δήλωσή της ημερομηνίας 4/1/2012 που συνόδευε την ένσταση. Περιορίστηκε σε απλή άρνηση. Τόσο ουσιαστική και συγκεκριμένη υπεράσπιση έπρεπε να τίθετο κατά τρόπο άμεσο στην ένσταση και όχι να προβληθεί μόνο στη δίκη. Το Τεκμήριο 10 ήταν στην κατοχή της Καθ' ης η Αίτηση και υποβλήθηκε στον Μ.Ε.1 κατά την αντεξέτασή του. Η διαφορά που επικαλείται ήταν πολύ συγκεκριμένη. Δεν συνάδει με την εκδοχή της επίσης το γεγονός ότι, ενώ σύμφωνα με τη Μ.Υ. 1 το ποσό παρέμεινε «μέσα» για νέες αγορές, η Καθ' ης η Αίτηση προέβη και σε πληρωμές μετά έναντι του λογαριασμού της. Δεν με έπεισε επομένως ότι προβάλλεται νομικά και πραγματικά καλόπιστη αμφισβήτηση της απαίτησης. Το επιχείρημα του συνηγόρου της Καθ' ης η Αίτηση ότι έπρεπε να επισυναφθούν τα τιμολόγια στην αίτηση συνεπώς δε με βρίσκει σύμφωνο. Από την προσαχθείσα ενώπιον μου μαρτυρία έχω ικανοποιηθεί ότι: - Η Αιτήτρια είναι πιστωτής της Καθ' ης η Αίτηση - Ότι το εγγεγραμμένο γραφείο της Καθ' ης η Αίτηση βρίσκεται ή βρισκόταν τον περισσότερο καιρό κατά τους τελευταίους 6 μήνες πριν την καταχώριση της αίτησης αυτής εντός της Επαρχίας Λεμεσού (Τεκμήριο 2). - Η Καθ' ης η Αίτηση είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της, καθ' ότι οφείλει στην Αιτήτρια ποσό που υπερβαίνει τα €854 και η Αιτήτρια επέδωσε στην Καθ' ης η Αίτηση, παραδίδοντας στο εγγεγραμμένο της γραφείο, απαίτηση υπογεγραμμένη από την ίδια (Τεκμήριο 6), με την οποία απαίτησε από την Καθ' ης η Αίτηση να της καταβάλει το οφειλόμενο ποσό αλλά αυτή για τρεις εβδομάδες μετά την επίδοση της απαίτησης, παρέλειψε να καταβάλει το ποσό ή να εξασφαλίσει ή να το διευθετήσει προς εύλογη ικανοποίηση της Αιτητριας. Κατάληξη: Εκδίδεται διάταγμα εκκαθάρισης της Καθ' ης η Αίτηση. Αντίγραφο του παρόντος διατάγματος να επιδοθεί από την πλευρά του Αιτητή στον Επίσημο Παραλήπτη, ο οποίος και διορίζεται προσωρινός εκκαθαριστής της περιουσίας της Καθ' ης η Αίτηση. Ο Αιτητής θα καταβάλει ταυτόχρονα στον Επίσημο Παραλήπτη το ποσό των €300 ως έξοδα κάλυψης της υπό του Επίσημου Παραλήπτη αναγκαίας διαδικασίας εκτέλεσης του εν λόγω διατάγματος σύμφωνα με τον κανονισμό 47
(2)του περί Πτωχεύσεως Κανονισμού που ισχύει κατ' αναλογία. Τα έξοδα της αίτησης ως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο επιδικάζονται υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση. (Υπ.) ............... Ν. Γεωργιάδης, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής Subject: Civil/Other actions/Final/ Winding Up Αναφορά: Αίτηση /Εκκαθάριση Εταιρείας [1] In winding-up proceedings the petitioner's case must be stated in the petition: the petitioner cannot leave it to the hearing to establish the ground for the petition. At the hearing the petitioner will be limited to the grounds stated in the petition (Re Spence's Patent Nonconducting Composition and Cement Co.
(1869)LR 9 Eq 9; Re Fildes Bros Ltd [1970] 1 WLR 592; Re Armvent Ltd [1975] 1 WLR 1679 at p. 1683). [2] The grounds on which a winding up is sought must be stated in the petition itself: it is not sufficient to state them in an accompanying affidavit or witness statement. [3] 'On the hearing of a winding-up petition alleging inability to pay debts, the onus is on the petitioner to prove that the company is unable to pay its debts (to he civil standard of proof on balance of probabilities), not on the company to prove its solvency'. [4] 'If a company which has been served a statutory demand neglects to comply with it, then a petitioner for the company's winding up may rely on the neglect to show that the company is unable to pay its debts'. [5] 'A company on which a statutory demand has been served by a creditor is deemed unable to pay its debts if it 'has neglected' to pay the sum due to the creditor. If the company has a reasonable excuse for not paying then it has not 'neglected' to pay and is not deemed unable to pay its debts'. [6] If the fact that a company is indebted to a creditor is not disputed, but the amount to be paid, and/or the time at which it is to be paid, is disputed (in particular, if only part of the petitioner's debt is disputed) then the petitioner's standing is not in question and the petition will not be struck out (Re Claybridge Shipping Co. SA [1997] 1 BCLC 572 per Lord Denning MR at pp. 574-5; Re Pendigo Ltd [1996] 2 BCLC 64; Corbern v Whatmusic Holdings Ltd [2003] EWHC 2134 (Ch), LTL 1/10/2003). [7] Επανέκδοση από το Current Legal Problems, vol 38, 1985 p 1-27. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.