LOIS BUILDERS LTD & LOIS PARKING LIMITED JOINT VENTURE (ΚΟΙΝΟΠΡΑΞΙΑ LOIS BUILDERS LTD & LOIS PARKING LTD Σ11977) κ.α. ν. ΔΗΜΟΣ ΛΕΜΕΣΟΥ, Αγωγή αρ. 3975/14, 22/12/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ Cy

Law | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2014:A430 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Λ. Καλογήρου, Π.Ε.Δ. Αγωγή αρ. 3975/14 Μεταξύ:

1. LOIS BUILDERS LTD & LOIS PARKING LIMITED JOINT VENTURE (ΚΟΙΝΟΠΡΑΞΙΑ LOIS BUILDERS LTD & LOIS PARKING LTD Σ11977)
2. LOIS BUILDERS LTD
3. LOIS PARKING LTD Ενάγουσες -και- ΔΗΜΟΣ ΛΕΜΕΣΟΥ Εναγόμενος ---------------------- Αίτηση ημερ. 18.9.2014 για προσωρινά διατάγματα. 22.12.2014 Για τις ενάγουσες/αιτήτριες: κ. Α. Δημητρίου Για τον εναγόμενο/καθ' ου: κ. Α. Μαρκίδης με κ. Καμένο ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με το ειδικά οπισθογραφημένο κλητήριο που καταχώρισαν οι ενάγουσες στις 18.9.2014, διεκδικούν από τον εναγόμενο €4.500.000, κατ' ισχυρισμόν οφειλόμενο ποσό για εκτελεσθείσες εργασίες καθώς και αποζημιώσεις για παράβαση σύμβασης, δόλο, απάτη κλπ. Την ίδια ημέρα (18.9.2014) αποτάθηκαν μονομερώς και στις 19.9.2014, εξασφάλισαν προσωρινό διάταγμα με το οποίο εμποδιζόταν ο εναγόμενος δήμος να εισπράξει το ποσό των €304.440 της εγγύησης που δόθηκε από τις ενάγουσες για την πιστή εκτέλεση του συμβολαίου ημερ. 16.11.2011, μέσω εγγυητικής επιστολής της Ελληνικής Τράπεζας. Με την αίτηση εζητείτο, περαιτέρω, όπως κατατεθεί το ποσό της εγγυητικής σε κοινό λογαριασμό, αίτημα που δεν χορηγήθηκε και δόθηκαν οδηγίες για επίδοση της αίτησης σε σχέση με το υπό αναφοράν παρακλητικό (Β). Στις 19.9.2014, ήτοι την ημέρα κατά την οποία εκδόθηκε το προσωρινό διάταγμα, αλλά προτού οι ενάγουσες το επιδώσουν στον εναγόμενο και την τράπεζα, μετά από αίτημα του εναγόμενου, η Ελληνική Τράπεζα κατέβαλε στον εναγόμενο το ποσό της εγγυητικής. Ενόψει αυτής της εξέλιξης το εκδοθέν προσωρινό διάταγμα έχει απωλέσει το αντικείμενο του. Η επιδίωξη, συνεπώς, των αιτητριών επικεντρώθηκε στο Παρακλητικό Β, πιο πάνω. Ο εναγόμενος ενίσταται στο αίτημα, υποστηρίζοντας πως δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για τη χορήγηση οποιασδήποτε από τις δύο αιτούμενες θεραπείες. Σε σχέση με το εκδοθέν διάταγμα, υποστηρίζει πως δεν έπρεπε να είχε χορηγηθεί γιατί, ως εκ της φύσης της απαγόρευσης, απαιτείτο όπως καταδειχθεί δόλος, κάτι που οι αιτήτριες απέτυχαν να πράξουν. Eπίσης παραπλάνησαν το Δικαστήριο, αποσιωπώντας ουσιώδη μαρτυρία η οποία, εάν αποκαλυπτόταν, δυνατό να μην εκδίδετο το διάταγμα. Η εκδοχή των αιτητριών, όπως προβάλλει μέσα από την ένορκη δήλωση του Μιχάλη Λοή, που συνοδεύει την αίτηση, είναι σε συντομία η ακόλουθη: Μετά από διαγωνισμό οι αιτήτριες 2 και 3, ως κοινοπραξία, υπέγραψαν συμβόλαιο με τον καθ' ου η αίτηση Δήμο (Τεκμήριο 1) για την κατασκευή χώρου στάθμευσης στην Οδό Θεμιστοκλέους στη Λεμεσό (στη συνέχεια «το έργο»). Η διεξαγωγή των εργασιών περιλάμβανε διάφορες φάσεις με χρονοδιαγράμματα, που συνίσταντο στην υποβολή της αίτησης για πολεοδομική άδεια (φάση Α), εν συνεχεία την υποβολή της απαραίτητης αίτησης για εξασφάλιση της άδειας οικοδομής (φάση Β) και κατέληγαν στην τελευταία φάση που ήταν η παράδοση του έργου στο Δήμο, μετά από την συμπλήρωση των κατασκευαστικών εργασιών. Όλες οι φάσεις θα συμπληρώνονταν σε χρονικό διάστημα 36 μηνών από την ημερομηνία υπογραφής του συμβολαίου (16.11.2011). Οι αιτήτριες, αναφέρει ο ενόρκως δηλών, υπέβαλαν έγκαιρα όλα τα αναγκαία έγγραφα για την εξασφάλιση της πολεοδομικής άδειας, αναμένοντας ότι ο καθ' ου η αίτηση Δήμος, που ήταν παράλληλα και η αρμόδια αρχή για την έκδοση των αδειών, θα εξέταζε και θα προωθούσε το αίτημα τάχιστα, ώστε να υλοποιείτο το έργο μέσα στα προβλεπόμενα χρονικά πλαίσια. Αντί τούτου, υποστηρίζει, προέβαλε διάφορα προσκόμματα και απαιτήσεις για αλλαγές που δεν περιλαμβάνονταν στο συμβόλαιο, δημιουργώντας την ανάγκη για αλλαγή των αρχιτεκτονικών σχεδίων για την εξασφάλιση της πολεοδομικής άδειας. Συγκεκριμένα αναφέρει πως απαιτήθηκε από το Δήμο μετά από υποδείξεις άλλων υπηρεσιών (ΑΗΚ, Πυροσβεστική, ΚΟΤ, κλπ), η δημιουργία χώρου έκδοσης εισιτηρίων για σταθμό λεωφορείων, ο διαχωρισμός περιπτέρου, η δημιουργία επιπρόσθετων χώρων στάθμευσης αναπήρων, καθώς και αποχωρητηρίων αναπήρων κ.ά., όπως συνάγεται από σχετική αλληλογραφία που επισυνάπτει ως Τεκμήρια 3 και
4. Οι τροποποιήσεις αυτές, αναφέρει, επέφεραν αλυσιδωτές καθυστερήσεις και προκάλεσαν αναστάτωση στην ομαλή διεξαγωγή των εργασιών, με συνέπεια την καθυστέρηση εκτέλεσης και ολοκλήρωσης των εργασιών της δεύτερης φάσης του έργου. Σαν αποτέλεσμα των ανωτέρω τροποποιήσεων η έκδοση της πολεοδομικής άδειας καθυστέρησε για ένα και πλέον χρόνο, ενώ το χρονοδιάγραμμα με βάση το συμβόλαιο προέβλεπε την έκδοση της μέσα σε έξι μήνες από την ημέρα υπογραφής του συμβολαίου, δηλαδή από τις 16.11.
5. Στο μεσοδιάστημα, διευκρινίζει, υποβλήθηκαν τρία αναθεωρημένα αρχιτεκτονικά σχέδια, λόγω των αιτημάτων και των τροποποιήσεων που επέβαλε ο καθ' ου η αίτηση. Οι αιτήτριες ήταν πάντοτε έτοιμες και πρόθυμες, υποστηρίζει, να ολοκληρώσουν το έργο μέσα στα συμφωνηθέντα χρονοδιαγράμματα, γεγονός που επιμαρτυρείται και από σχετικό ηλεκτρονικό μήνυμα το οποίο είχαν αποστείλει στις 26.7.2012 (Τεκμήριο 5), καθώς και από την έκθεση προόδου ημερομηνίας 13.11.2012 (Τεκμήριο 6), στην οποία εφιστούν την προσοχή στον καθ' ου η αίτηση για τον εκτροχιασμό των χρονοδιαγραμμάτων, με την καθυστέρηση που επαρατηρείτο τότε. Επιπλέον ο καθ' ου η αίτηση με την πολεοδομική άδεια που έκδωσε στις 15.4.2013, εξαίρεσε την ανακαίνιση του πυροσβεστικού σταθμού παρόλο που στο συμβόλαιο και στα αρχιτεκτονικά σχέδια συμπεριλαμβανόταν η ανακαίνιση του σταθμού, κατά προτεραιότητα μάλιστα, με βάση τον όρο 4.12.
6. Ενεργώντας, συνεχίζει, αντιφατικά και κατά παράβαση των προνοιών του συμβολαίου, ο καθ' ου η αίτηση, ενώ εξαίρεσε την ανακαίνιση του πυροσβεστικού σταθμού από την πολεοδομική άδεια, επανήλθε ζητώντας από τις αιτήτριες με την επιστολή 4.12.2012 (Τεκμήριο 8) περαιτέρω έγγραφα, ώστε να εξασφαλιζόταν πολεοδομική άδεια για τον πυροσβεστικό σταθμό. Πέραν των πιο πάνω καθυστερήσεων, ο καθ' ου η αίτηση καθυστέρησε ακόμη περισσότερο στην έκδοση της άδειας οικοδομής για τον πυροσβεστικό σταθμό, καθυστέρηση που προκάλεσε το οριστικό ναυάγιο στην εκτέλεση του έργου. Με επιστολή τους ημερομηνίας 15.7.2013 (Τεκμήριο 9) οι αιτήτριες επεσήμαναν τη συνολική καθυστέρηση των 14 μηνών χωρίς τη δική τους υπαιτιότητα και ζήτησαν όπως προστεθεί το χρονικό αυτό διάστημα και παραταθεί ο χρόνος εκτέλεσης του έργου. Με την ίδια επιστολή ζήτησαν διακανονισμό των διαφορών που προέκυψαν, λόγω των καθυστερήσεων, με βάση τους όρους του συμβολαίου και κατέβαλαν κάθε δυνατή προσπάθεια για την εξεύρεση λύσης στο αδιέξοδο που προέκυψε. Ακολούθησαν συναντήσεις μεταξύ των μερών, αλλά ο καθ' ου η αίτηση επεδείκνυε διαχρονικά άκαμπτη στάση, επιρρίπτοντας ευθύνες για τις καθυστερήσεις στις αιτήτριες και εκφράζοντας ετοιμότητα για ανάθεση του έργου σε άλλη εταιρεία. Παρά ταύτα οι αιτήτριες συνέχισαν τις προσπάθειες, κάνοντας εισηγήσεις για πίστωση του χρόνου που απωλέστηκε, ώστε να καθίστατο βιώσιμο το έργο (Τεκμήριο 11), αλλά ο καθ' ου η αίτηση συνέχισε την αδιάλλακτη προσέγγιση του επιρρίπτοντας, αδικαιολόγητα, ευθύνες στις αιτήτριες με τις επιστολές που τους απέστειλε (Τεκμήριο 12). Το ότι την μεγαλύτερη ευθύνη για τις καθυστερήσεις την φέρει ο καθ' ου, επιμαρτυρείται από την έκθεση του Φαίδωνα Νικολάου, εμπειρογνώμονα (Τεκμήριο 10) στον οποίο ανέθεσαν τη μελέτη των δεδομένων της υπόθεσης. Κορύφωση της απαράδεκτης συμπεριφοράς του καθ' ου η αίτηση, υποστηρίζει ο κ. Λοής, αποτελεί η ενέργεια του να αποταθεί στην Ελληνική Τράπεζα στις 17.9.2014, ζητώντας την είσπραξη του ποσού της εγγυητικής που είχαν καταθέσει οι αιτήτριες για την πιστή εκτέλεση του έργου. Είναι γι' αυτό το λόγο, καταλήγει, που οι αιτήτριες κατέφυγαν στο Δικαστήριο, μόλις η τράπεζα τις πληροφόρησε για την πιο πάνω ενέργεια του καθ' ου η αίτηση. Ο καθ' ου η αίτηση απορρίπτει όλους τους ανωτέρω ισχυρισμούς των αιτητριών, με την ένορκη δήλωση του δημοτικού μηχανικού Αντ. Χαραλάμπους, που συνοδεύει την ένσταση. Συγκεκριμένα, υποστηρίζει πως η ευθύνη για τις καθυστερήσεις βαραίνει αποκλειστικά τις αιτήτριες, οι οποίες υπόβαλαν την αίτηση για πολεοδομική άδεια, εμπρόθεσμα μεν, αλλά με ελλείψεις και χωρίς προηγουμένως να διαβουλευθούν, ως όφειλαν, με τις αρμόδιες υπηρεσίες. Η καθυστέρηση, συνεπώς, οφείλεται στις παραλείψεις των αιτητριών και στις ελλιπείς μελέτες τους, γεγονός που επιμαρτυρείται από την αναθεώρηση και τροποποίηση των αρχικών σχεδίων, σε τρεις διαφορετικές περιπτώσεις. Ο καθ' ου η αίτηση, αναφέρει στη συνέχεια, επέδειξε την προθυμία και τη διάθεση του να βοηθήσει τις αιτήτριες, παρά τα προβλήματα που υπήρχαν στην αίτηση τους για έκδοση της πολεοδομικής άδειας. Αντίθετα οι αιτήτριες επεδείκνυαν διαχρονικά κωλυσιεργία και αδιάλλακτη συμπεριφορά, προσπαθώντας να κερδίσουν χρόνο για δικούς τους λόγους. Οι καθυστερήσεις, υποστηρίζει, οφείλονται στις παραλείψεις των αιτητριών, γεγονός που τους είχε επισημάνει ο καθ' ου πολλές φορές με διάφορες επιστολές τις οποίες επισυνάπτει ως Τεκμήρια 6, 7, 9 και
7. Επισημαίνει, επίσης πως εκδόθηκε, εν τέλει, η άδεια οικοδομής στις 23.10.2013 (Τεκμήριο 11) παρά τις σοβαρές ελλείψεις που παρουσίαζαν τα σχέδια που είχαν υποβληθεί από τις αιτήτριες. Όπως αναφέρει, είναι μετά από προσπάθειες και υποδείξεις του καθ' ου που έγινε κατορθωτό να εκδοθεί η άδεια οικοδομής. Όπως διευκρινίζει, στην άδεια οικοδομής που εκδόθηκε στις 23.10.2013, δεν περιλαμβάνει το κτήριο της πυροσβεστικής. Η σχετική αίτηση για το κτήριο αυτό, υποβλήθηκε στις 9.7.2014 και αναμένεται η έκδοση της. Οι αιτήτριες, υποστηρίζει, κατ' επανάληψη δεν τηρούσαν τα χρονοδιαγράμματα και τους όρους του συμβολαίου. Ενώ, υποδεικνύει, όφειλαν να παραδώσουν το έργο το Νοέμβριο του έτους 2014, δεν άρχισαν καν τις κατασκευαστικές εργασίες. Όπως διευκρινίζει, υπόβαλαν την αίτηση για άδεια οικοδομής μόλις στις 24.7.2013, ενώ με βάση το συμβόλαιο, όφειλαν να είχαν συμπληρώσει τις δύο πρώτες φάσεις μέχρι την 1.6.
8. Όσον αφορά τη θέση των αιτητριών για εξαίρεση του πυροσβεστικού σταθμού, υποστηρίζει πως ήταν κοινή απόφαση όπως διαχωριστεί η πολεοδομική άδεια του πυροσβεστικού σταθμού από το υπόλοιπο έργο, όπως επιμαρτυρείται από το Τεκμήριο
9. Η απόφαση του καθ' ου να διαχωρίσει τον πυροσβεστικό σταθμό λήφθηκε κατόπιν διαβουλεύσεων με τις αιτήτριες. Τα όσα, επί του προκειμένου υποστηρίζουν οι αιτήτριες, περί αυθαίρετης απόφασης του καθ' ου δεν ευσταθούν. Υποδεικνύει, μάλιστα, πως στην πρώτη αίτηση για έκδοση πολεοδομικής άδειας, οι αιτήτριες παρέλειψαν να υποβάλουν τα αναγκαία σχέδια για τον πυροσβεστικό σταθμό. Απορρίπτοντας, περαιτέρω, τους ισχυρισμούς των αιτητριών περί καθυστερήσεων εκ μέρους του καθ' ου, υποστηρίζει πως οι αιτήτριες έδωσαν μια παραπλανητική εικόνα στο Δικαστήριο, αποκρύπτοντας εσκεμμένα γεγονότα που έλαβαν χώρα και αλληλογραφία που ανταλλάγηκε μεταξύ των μερών, από την οποία προκύπτει πως η ματαίωση εκτέλεσης του έργου οφείλεται στην αδυναμία των αιτητριών να εξασφαλίσουν χρηματοδότηση. Αυτός, υποστηρίζει, είναι ο πραγματικός λόγος που οδήγησε τις αιτήτριες στις καθυστερήσεις και στις παρατάσεις που επανειλημμένα ζητούσε και οι ισχυρισμοί τους περί καθυστερήσεων εκ μέρους του καθ' ου, αποτελούν προφάσεις για να δικαιολογήσουν αυτή τους την αδυναμία. Απόδειξη του γεγονότος αυτού, αναφέρει, αποτελεί τη πρόταση των αιτητριών που περιέχεται στην επιστολή τους ημερ. 25.9.2013 (Τεκμήριο 13Στ) με την οποία εισηγήθηκαν να πιστωθεί το έργο με 10 μήνες και 24 ημέρες καθυστέρηση και αφού εκδοθεί η άδεια οικοδομής να δοθεί περαιτέρω παράταση 12 μηνών για να εξασφαλιστεί χρηματοδότηση, με τελική εισήγηση πως εάν δεν καταστεί δυνατή η εξασφάλιση χρηματοδότησης να τερματιστεί η σύμβαση και να απαλλαγούν τα μέρη από κάθε υποχρέωση. Η επιστολή αυτή, αναφέρει, όπως και άλλες επιστολές που αντάλλαξαν τα μέρη (Τεκμήρια 2, 3, 4, 6, 9, 10, 13, 14, 15 κ.ά), δεν αποκαλύφθηκαν από τις αιτήτριες, σκοπίμως. Στη συμπληρωματική ένορκη δήλωση που καταχώρισε ο κ. Μ. Λοής για τις αιτήτριες, μετά από άδεια του Δικαστηρίου, επισύναψε πίνακα ταμειακής ρευστότητας των εναγουσών (Τεκμήριο Α) από τον οποίο προκύπτει ότι κατά το μήνα Οκτώβριο το ενεργητικό των αιτητριών είναι αρνητικό κατά €101.
10. Εάν δεν εκδοθεί το διάταγμα ως το αιτητικό Β της αίτησης, αναφέρει, το αρνητικό ενεργητικό θα αυξηθεί κατά €304.440, γεγονός που θα οδηγήσει σε απόρριψη των προτάσεων αναδιάρθρωσης που υπόβαλαν στην Τράπεζα τους, με συνακόλουθη και καταληκτική επίπτωση την πτώχευση των εταιρειών. Στη δική του συμπληρωματική ένορκη δήλωση ο κ. Α. Χαραλάμπους, υποστηρίζει πως ο πίνακας Α, τον οποίο επισυνάπτει στην ένορκη του δήλωση ο κ. Λοής, δεν στηρίζεται σε αντικειμενικά δεδομένα αλλά σε υπολογισμούς των αιτητριών. Σε κάθε περίπτωση, υποδεικνύει, από τον πίνακα δεν παρουσιάζεται η αρνητική εικόνα στο «cash flow» των αιτητριών, που επικαλέστηκε ο κ. Λοής, αλλά παρουσιάζεται ένα θετικό πλεόνασμα κατά τους μήνες Αύγουστο και Ιούλιο του έτους
11. Υποδεικνύει, περαιτέρω, πως με βάση τον πίνακα Α, η Ελληνική Τράπεζα, μετά την πληρωμή της εγγυητικής συνεχίζει να παραχωρεί δανειοδοτικές διευκολύνσεις στις αιτήτριες. Οι ισχυρισμοί του κ. Λοή, περί ορατού κινδύνου να σταματήσει η χρηματοδότηση, είναι υποθετικοί και ατεκμηρίωτοι, καταλήγει. Με τις εμπεριστατωμένες αγορεύσεις τους οι ευπαίδευτοι συνήγοροι υποστήριξαν τις εκατέρωθεν θέσεις των διαδίκων με παραπομπές σε συγγράμματα και στην πλούσια επί των εγειρομένων θεμάτων νομολογία. Ο συνήγορος των αιτητριών εισηγήθηκε πως από τα γεγονότα που παρατέθηκαν με την αίτηση, προκύπτει ότι η ενέργεια του καθ' ου να εισπράξει το ποσό της εγγυητικής ήταν δόλια, δεδομένου ότι γνώριζε πως δεν είχε τέτοιο δικαίωμα με βάση τους όρους του συμβολαίου. Η αυθαίρετη και αδικαιολόγητη εξαργύρωση της εγγύησης, επεσήμανε, έχει πλήξει δραστικά την οικονομική δυνατότητα των αιτητριών, αφού τις έφερε αντιμέτωπες με οξύ πρόβλημα ρευστότητας με αλυσιδωτές επιπτώσεις. Αφ' ενός δεν έχει την οικονομική ευχέρεια να συνεχίσει το έργο, ενώ αφ' ετέρου δεν μπορεί να εξασφαλίσει περαιτέρω τραπεζικές διευκολύνσεις για να λάβει μέρος σε άλλους διαγωνισμούς για ανάληψη οποιουδήποτε άλλου δημόσιου έργου. Με μαθηματική ακρίβεια, επισημαίνει, οι αιτήτριες θα οδηγηθούν σε οικονομική παράλυση και τερματισμό των δραστηριοτήτων τους, εκτός εάν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα του Παρακλητικού Β, που θα καταστήσει εφικτή την αναδιάρθρωση και τη συνέχιση παραχώρησης πιστωτικών διευκολύνσεων από την Τράπεζα. Υπό τις περιστάσεις αυτές, εισηγήθηκε ο συνήγορος, το ισοζύγιο της ευχέρειας, κλίνει σαφώς υπέρ των αιτητριών αφού ο καθ' ου η αίτηση δεν κινδυνεύει να υποστεί οποιαδήποτε ζημιά εάν κατατεθεί το ποσό σε κοινό, τοκοφόρο, λογαριασμό. Στην αντίπερα όχθη, ο συνήγορος του καθ' ου εισηγήθηκε πως δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για έκδοση των αιτούμενων προσωρινών διαταγμάτων. Υποδεικνύοντας, περαιτέρω πως μετά την είσπραξη της εγγυητικής, με το παρακλητικό που παρέμενε επιδιώκεται η έκδοση προστακτικού διατάγματος, που σπάνια εκδίδεται, εισηγήθηκε πως κάθε άλλο παρά τέτοια είναι η παρούσα υπόθεση. Πέρα από το γεγονός ότι δεν διαφαίνεται αιτία αγωγής εναντίον του καθ' ου, αφού οι αιτήτριες παραβίασαν τα χρονοδιαγράμματα του συμβολαίου και δεν μπόρεσαν να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους, απέκρυψαν από το Δικαστήριο σωρεία αλληλογραφίας, λεπτομέρειες της οποίας παραθέτει με τη γραπτή του αγόρευση. Είναι ως εκ τούτου, αδιανόητο, κατά το συνήγορο, να επιδιώκουν την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος, εφόσον ο καθ' ου ενήργησε κατά πάντα χρόνο με βάση τις πρόνοιες της συμφωνίας ενώ, αντίθετα, οι αιτήτριες παραβίασαν τους όρους της συμφωνίας και προκάλεσαν ζημιές στον καθ' ου με τις παραλείψεις τους που οδήγησαν στη ματαίωση εκτέλεσης του έργου. Οι αρχές με βάση τις οποίες ασκείται η ευρεία διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, δυνάμει του άρθρου 32 του Ν. 14/60 για την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων είναι ευρύτατα γνωστές. Καθώς έχει νομολογηθεί, ο αιτητής οφείλει να ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι:
12. Υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση,
13. με ορατή πιθανότητα επιτυχίας και
14. εκτός εάν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα, θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί ορθά η δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Οι πιο πάνω προϋποθέσεις αναλύθηκαν και ερμηνεύθηκαν σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. (βλ. ανάμεσα σε άλλες, Odysseos v. Pieris Estates Ltd and Others