ΑΝΤΩΝΑΚΗ ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, δια του Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, Αρ. Παραπομπής: 125/09, 8/12/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2014:A414 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Δ. Ι. Κίτσιου, Α.Ε.Δ. Αρ. Παραπομπής: 125/09 Μεταξύ: ΑΝΤΩΝΑΚΗ ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ, εκ Λεμεσού Απαιτητή - και - ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, δια του Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας Αποζημιούσας Αρχής Αίτηση ημερομηνίας 03.11.2014 Ημερομηνία: 08.12.2014 Για τους Αιτητές - Αποζημιούσα Αρχή: κα Δ. Κουρουσίδου Για τον Καθ΄ ου η Αίτηση - Απαιτητή: κ. Γ. Φαίδωνος Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Η παρούσα Ειδοποίηση Παραπομπής αφορά αξίωση του Απαιτητή, ιδιοκτήτη, του ακινήτου με αριθμό εγγραφής 05/37, τεμάχιο 44, στο Ζακάκι, για καθορισμό δίκαιης αποζημίωσης ενόψει απαλλοτρίωσης του ακινήτου του. Η ακροαματική διαδικασία άρχισε στις 02.10.2014 οπότε κατέθεσε, εκ μέρους του Απαιτητή, ο Περικλής Μάρκαρης (στο εξής Μ.Απ.1), εκτιμητής ακινήτων. Ζητήθηκε αναβολή στη συνέχεια, από την πλευρά της Αποζημιούσας Αρχής, στη βάση του ότι επρόκειτο για μεγάλη μαρτυρία και η αντεξέταση δε θα ολοκληρωνόταν την ίδια ημέρα. Η υπόθεση ορίστηκε για συνέχιση στις 07.11.
- Στις 03.11.2014 καταχωρήθηκε, εκ μέρους της Αποζημιούσας Αρχής (στο εξής οι Αιτητές), Αίτηση δια κλήσεως (στο εξής η επίδικη Αίτηση), με την οποία ζητείται διάταγμα του Δικαστηρίου που να επιτρέπει την προσθήκη, στον πίνακα συγκριτικών πωλήσεων της αιτιολογημένης έκθεσης εκτίμησης της Αποζημιούσας Αρχής, των συγκριτικών πωλήσεων που φαίνονται σε επισυνημμένο πίνακα με ένδειξη «Α», καθώς επίσης και των σχετικών χωρομετρικών σχεδίων στα οποία φαίνονται οι εν λόγω συγκριτικές πωλήσεις. Η επίδικη Αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της Λένιας Γεωργίου η οποία εργάζεται στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Λεμεσού. Δηλώνει εξουσιοδοτημένη να προβεί στην ένορκη δήλωση. Ως αναφέρει, της έχει ανατεθεί από την Αποζημιούσα Αρχή η εκτίμηση της αποζημίωσης για την απαλλοτρίωση του επίδικου ακινήτου. Κατά την προετοιμασία για ακρόαση της παρούσας υπόθεσης, διαπιστώθηκε η ανάγκη προσθήκης, στην αιτιολογημένη έκθεση εκτίμησης της, των συγκριτικών πωλήσεων που φαίνονται στον επισυνημμένο Πίνακα «Α» για σκοπούς περαιτέρω ενίσχυσης της θέσης της. Πιστεύει ότι η συμπερίληψη των συγκριτικών αυτών πωλήσεων είναι απαραίτητη ώστε το Δικαστήριο να έχει υπόψη του όλα τα αναγκαία στοιχεία για να καταλήξει στον καθορισμό της δίκαιης και εύλογης αποζημίωσης για την απαλλοτρίωση. Στην επίδικη Αίτηση καταχωρήθηκε από τον Καθ΄ ου η Αίτηση Ειδοποίηση Περί Πρόθεσης Ένστασης. Οι λόγοι ένστασης είναι οι ακόλουθοι:
- Η μη αναγκαιότητα υποβολής της αίτησης καθότι η αιτούμενη προσθήκη εάν ήταν απαραίτητη και/ή αναγκαία, θα είχε διαφανεί κατά το χρόνο ετοιμασίας της Έκθεσης εκτίμησης εφόσον η εκτιμήτρια, ως κτηματολογικός λειτουργός, είχε την πρόσβαση και δυνατότητα να ανακαλύψει και να αναφερθεί στις εν λόγω πωλήσεις και όχι μετά από 12 εμφανίσεις ενώπιον του Δικαστηρίου από 06.02.2012 ως και 02.10.
- Η αιτούμενη προσθήκη των ισχυριζόμενων συγκριτικών πωλήσεων είναι αχρείαστη και άσχετη καθότι οι αναφερόμενες πωλήσεις 9 και 13 αφορούν μερίδια και όχι το όλο των ακινήτων, η 10 αφορά περίκλειστο χωράφι και η 11 είναι σε δύο διαφορετικές Πολεοδομικές Ζώνες που βρίσκονται μακράν και σε άλλη τοποθεσία, ήτοι στα Κάτω Πολεμίδια και όχι στο Ζακάκι που είναι το επίδικο, ως εμφαίνεται από τα δύο επισυναπτόμενα σχέδια που συνοδεύουν την αίτηση, η δε πώληση 12 αφορά οικόπεδο, δηλαδή ανόμοιο νομικά ακίνητο, ώστε όλες οι αναφερόμενες πωλήσεις δεν έχουν ίδια ή όμοια με το επίδικο φυσικά και νομικά χαρακτηριστικά και δεν δύνανται να ληφθούν υπόψη σύμφωνα με την πάγια νομολογία.
- Ο ισχυρισμός της ενόρκως δηλούσας ότι η προσθήκη των συγκριτικών πωλήσεων είναι για σκοπούς περαιτέρω ενίσχυσης της θέσης τους, δηλεί ότι όχι μόνο είναι αχρείαστη και μη αναγκαία η υποβολή των αλλά δείχνει και την κακοπιστία της Αποζημιούσας Αρχής για εκτροχιασμό της πορείας της υπόθεσης, στοχεύοντας στην αντίκρουση της έκθεσης εκτίμησης για τον Απαιτητή, η οποία δόθηκε στην Αποζημιούσα Αρχή ταυτόχρονα με την επίδοση της δικής της Έκθεσης Εκτίμησης προς τον Απαιτητή και της ήδη δοθείσας μαρτυρίας του εκτιμητή του Απαιτητή, τέτοια αντίκρουση, όμως, και/ή διαδικασία δεν επιτρέπεται και/ή είναι αντίθετη και/ή ασυμβίβαστη με τους Θεσμούς περί Καθορισμού Αποζημιώσεων με άμεσο αποτέλεσμα ο Απαιτητής να τίθεται σε δυσμενή θέση και αδικία και να υποστεί ανεπανόρθωτη ζημιά καθότι δεν θα δύναται να αποζημιωθεί με την απλή επιδίκαση εξόδων.
- Περαιτέρω και άνευ βλάβης των πιο πάνω: (α) Η ενόρκως δηλούσα δεν αναφέρει σαφώς και επακριβώς το λόγο, εάν υπήρχε, για τη μη έγκαιρη δυνατότητα ανακάλυψης των συγκριτικών πωλήσεων που αφορά η σκοπούμενη προσθήκη όσον και πως και πότε περιήλθαν στη γνώση της. (β) Η Αίτηση υποβάλλεται σε πολύ καθυστερημένο στάδιο και συγκεκριμένα μετά την κυρίως εξέταση του εκτιμητή του Απαιτητή, παρά το γεγονός ότι επί σειρά ετών είχε ευχέρεια η πλευρά της Αποζημιούσας Αρχής να το πράξει έγκαιρα καθότι οι εν λόγω συγκριτικές πωλήσεις όχι μόνο ήταν γνωστές αλλά θα έπρεπε να ήταν γνωστές στην εκτιμήτρια κα Λένια Γεωργίου, η οποία ως λέγει είναι Βοηθός Κτηματολογικός Λειτουργός στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Λεμεσού.
- Έχει παρέλθει αδικαιολόγητα μεγάλο χρονικό διάστημα για την αιτούμενη προσθήκη από την καταχώρηση της Υπεράσπισης και της Έκθεσης Εκτίμησης της Αποζημιούσας Αρχής, την 01.12.2010 και της παρούσας Αίτησης την 03.11.2014 και είναι εμφανές ότι η αιτούμενη τροποποίηση θα επιφέρει περαιτέρω καθυστέρηση της εκδίκασης της υπόθεσης προκαλώντας σύγχυση και δαπάνη ώστε παραβλάπτονται όχι μόνο τα συμφέροντα και δικαιώματα του Απαιτητή αλλά και η ορθή, ταχεία και εν γένει δίκαια απονομή της δικαιοσύνης, που κατοχυρώνεται από το άρθρο 30.2 του Συντάγματος.
- Η εν λόγω Αίτηση της Αποζημιούσας Αρχής είναι και ουσία αβάσιμος και δεν έχει το αναγκαίο πραγματικό υπόβαθρο επιτυχίας αφού τα ισχυριζόμενα και προς υποστήριξη της Αίτησης γεγονότα, τα οποία ο Αιτητής εν πάση περιπτώσει αρνείται και αμφισβητεί, δεν πληρούν τις προϋποθέσεις που απαιτούνται ή που δικαιολογούν την αιτούμενη προσθήκη.
- Η Αίτηση εν πάση περιπτώσει είναι νόμω και ουσία αβάσιμη, ανυπόστατη και αδικαιολόγητη μη συνάδουσα με τις καθοριζόμενες υπό του Νόμου και Κανονισμών προϋποθέσεις και Νομολογίας και ως τέτοια δέον το Δικαστήριο ασκώντας τη διακριτική του εξουσία δικαστικώς να την απορρίψει με έξοδα υπέρ του Αιτητή-Απαιτητή. Περαιτέρω, στην Ειδοποίηση Περί Πρόθεσης Ένστασης, αναφέρεται ότι, τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η Ένσταση είναι εμφανή από την Αίτηση και την ένορκη δήλωση που την συνοδεύει, από τον Πίνακα Α και τα Σχέδια που επισυνάπτονται στην Αίτηση, ως και από το φάκελο της δικογραφίας, από τους πιο πάνω λόγους, και για έμφαση παρατίθενται τα πιο κάτω: α. Είναι υπόθεση του 2009 και η εκτίμηση της κας Λένιας Γεωργίου καταχωρήθηκε την 01.10.
- β. Η Παραπομπή ήταν ορισμένη 12 φορές ενώπιον του Δικαστηρίου (οι 6 για ακρόαση), μέχρι την υποβολή της επίδικης Αίτησης. γ. Άρχισε η ακρόαση την 02.10.
- δ. Συμπλήρωσε στις 02.10.2014 την κύρια εξέταση του ο Μ.Απ.1 εκτιμητής κ. Μάρκαρης. ε. Ορίστηκε η αντεξέταση του για την 07.11.2014 και λίγο πριν, στις 03.11.2014 καταχωρήθηκε καθυστερημένα η επίδικη Αίτηση. ζ. Δεν θα έχει την ευκαιρία να αξιολογήσει και να μαρτυρήσει επί των νέων πωλήσεων της κας Λένιας Γεωργίου ο κ. Περικλής Μάρκαρης, Μ.Απ.
- η. Τις νέες πωλήσεις που ζητούν να προσθέσουν είχε η κα Λένια Γεωργίου στη διάθεση της λόγω της θέσης της και εν πάση περιπτώσει έπρεπε να τις έχει, αφού όλες προηγήθηκαν της Γνωστοποίησης Απαλλοτρίωσης της 29.02.2008, αλλά και της Έκθεσης Εκτίμησης της ημερομηνίας 01.12.
- θ. Είναι άσχετες και παραπλανητικές οι ζητούμενες να προστεθούν πωλήσεις και αντίθετες προς τη νομολογία αφού οι 9 και 13 αφορούν την πώληση μεριδίων και δεν αποτελούν συγκριτικές πωλήσεις για το επίδικο. ι. Η 10 αφορά περίκλειστο ακίνητο και δεν είναι συγκριτική για το επίδικο ακίνητο που εφάπτετο δρόμου. κ. Η 11 εμπίπτει σε δύο ζώνες. λ. Η 12 αφορά οικόπεδο και δεν είναι συγκριτική για το επίδικο που είναι χωράφι. μ. Οι 9, 10, 11 και 13 δεν αποτελούν συγκριτικές πωλήσεις για το επίδικο, αφού είναι μακράν, στα Κάτω Πολεμίδια ως αναφέρουν τα δύο από τα επισυναπτόμενα σχέδια. ν. Δεν έχουν οποιαδήποτε λογική ή καλόπιστη συνάρτηση ή σχέση αφού κυμαίνονται από €87,24 τ.μ. έως €243 τ.μ. Η ακροαματική διαδικασία της επίδικης Αίτησης διεξάχθηκε στη βάση των αγορεύσεων των ευπαίδευτων συνηγόρων των διαδίκων. Σύμφωνα με τη θέση των Αιτητών, η επιτυχία της επίδικης Αίτησης δικαιολογείται στη βάση του Κανονισμού 19
(5)των Περί Δικαστηρίου Καθορισμού Αποζημιώσεων Κανονισμών του 1956. Σε τέτοια περίπτωση, το Δικαστήριο θα πρέπει να επιτρέψει και στον εμπειρογνώμονα του Καθ΄ ου η Αίτηση να σχολιάσει, με πρόσθετη μαρτυρία του, τα νέα στοιχεία, όχι όμως να επιτραπεί σ΄ αυτόν να μαρτυρήσει από την αρχή για δεύτερη φορά. Τονίστηκε δε πως, με την επίδικη Αίτηση, δε ζητείται η τροποποίηση δικογράφων καθότι οι εκτιμήσεις των διαδίκων δεν θεωρούνται δικόγραφα. Από την πλευρά του Καθ΄ ου η Αίτηση, φαίνεται πως έχει τη θέση ότι οι εκτιμήσεις ενέχουν χαρακτήρα δικογράφου, και ως εκ τούτου θα πρέπει να ισχύσουν ανάλογες αρχές που σχετίζονται με τη Δ.25 των Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας. Κατ΄ επέκταση, η επίδικη Αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί λόγω κακής πίστης εκ μέρους των Αιτητών, αφού είχαν στη διάθεση τους τα στοιχεία που επιθυμούν να προσθέσουν, και όμως δεν το έπραξαν από την αρχή, πέρασαν δε 4 χρόνια από την ημέρα που καταχώρισαν την υπεράσπιση τους και μαζί την έκθεση εκτίμησης τους. Θα προκληθεί επίσης βλάβη στον Καθ΄ ου η Αίτηση και περαιτέρω καθυστέρηση στην εκδίκαση της υπόθεσης, αφού, σε περίπτωση έγκρισης της Αίτησης, είναι αναγκαίο να παρουσιαστεί και τροποποιημένη έκθεση εκτίμησης από πλευράς του Καθ΄ ου η Αίτηση. Νομική πτυχή:- Η επίδικη Αίτηση βασίζεται στον Κανονισμό 19
(5)και 9 των Περί Δικαστηρίου Καθορισμού Αποζημίωσης Κανονισμών του 1956, στη Διαταγή 25 και 48 Θ.1 και Θ.2 των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών, στο άρθρο 20 του περί Αναγκαστικής Απαλλοτρίωσης Νόμου 15/62 όπως τροποποιήθηκε, στο άρθρο 23 του Συντάγματος, στην πρακτική, στη νομολογία και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Στον Κανονισμό 19
(1)και
(5)των Κανονισμών περί Δικαστηρίου Καθορισμού Αποζημίωσης του 1956 προβλέπονται τα ακόλουθα: «
(1)Not more than one expert witness on either side shall be heard unless otherwise ordered. ...................................
(5)If an application for leave to call more than one expert witness is made at the hearing and is granted by the Tribunal, or if at the hearing any party seeks to rely upon any plans, valuations, or particulars which appear to the Tribunal not to have been sent to the registrar in accordance with the foregoing provisions of this Rule, the Tribunal shall, unless it is satisfied that no prejudice to any other party will arise, adjourn the hearing on such terms as to costs or otherwise as it thinks fit.» Αξιολόγηση εκατέρωθεν εκδοχών και συμπέρασμα:- Λαμβάνοντας υπόψη τις θέσεις των δύο πλευρών όπως αυτές προκύπτουν μέσα από την επίδικη Αίτηση και Ένσταση, καθώς και τις αγορεύσεις, κρίνεται ότι είναι σημαντικό να απαντηθεί το ερώτημα, εφόσον και οι δύο πλευρές διαφωνούν κατά πόσο με την παρούσα Αίτηση επιδιώκεται τροποποίηση δικογράφου ή μαρτυρίας ή και κάτι άλλο. Μετά τις διευκρινίσεις που έδωσε η δικηγόρος των Αιτητών δηλώνοντας ότι δεν πρόκειται να αλλάξει η τιμή της κατά τετραγωνικό μέτρο αξίας της γης, άρα δεν θα αλλάξει το συμπέρασμα της εκτίμησης, το Δικαστήριο κρίνει ότι δεν πρόκειται για Αίτηση τροποποίησης δικογράφου. Εκείνο που αναμένεται να αλλάξει είναι η μαρτυρία που αρχικά η Αποζημιούσα Αρχή είχε πρόθεση να παρουσιάσει για να στηρίξει τη γνώμη της για την αξία της απαλλοτριωθείσας γης. Κρίνεται ότι πρόκειται για την περίπτωση όπου ρυθμίζει ο Κ.19
(5)και ως φαίνεται ως όρος για απόρριψη τέτοιου αιτήματος είναι η πρόκληση βλάβης στην άλλη πλευρά. Είναι επίσης σημαντικό να επισημανθεί πως η πλευρά των Αιτητών ξεκαθάρισε πως δεν πρόκειται να αλλάξουν το ποσό της εκτίμησης τους, αλλά η προσθήκη συγκριτικών πωλήσεων αποσκοπεί στην ενίσχυση της ήδη κατατεθειμένης εκτίμησης. Ως θα εξηγηθεί στη συνέχεια δεν προκύπτει δυνατότητα επηρεασμού ή βλάβης στον καθ'ου η αίτηση. Δημιουργείται όμως ανάγκη ρύθμισης της διαδικασίας προς επίτευξη του σκοπού διασφάλισης ίδιων δικονομικών και ουσιαστικών δικαιωμάτων, ήτοι της αρχής της ισότητας των όπλων. Η φύση της υπόθεσης δικαιολογεί όπως ο Μ.Απ.1 παρουσιάσει στοιχεία ενίσχυσης της θέσης του αντιπαραβάλλοντας την πλέον με όλα τα στοιχεία που συμπληρώνουν τη θέση της Αποζημιούσας Αρχής - Αιτητών. Η μαρτυρία θα πρέπει να αντιμετωπίζει όλα τα συγκριτικά στοιχεία της Αποζημιούσας Αρχής γεγονός που ενδέχεται να προϋποθέτει συγκερασμό της ήδη προσαχθείσας μαρτυρίας με περαιτέρω μαρτυρία από το Μ.Απ.1 ώστε αυτός να δώσει συνολικά τη γνώμη του. Διαφορετική αντιμετώπιση θα είχε ως αποτέλεσμα τη δημιουργία δικονομικού πλεονεκτήματος στην πλευρά της Αποζημιούσας Αρχής αφού η πλευρά του Απαιτητή θα στερούνταν να παρουσιάσει στο Δικαστήριο την ολοκληρωμένη της γνώμη - εκτίμηση έναντι της θέσης της Αποζημιούσας Αρχής η οποία ολοκληρώθηκε στο μέσο της ακρόασης και δεν ήταν γνωστή από την αρχή στον Απαιτητή. Περαιτέρω θα πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι η φύση της παρούσας υπόθεσης επιτρέπει στο Δικαστήριο, στο τέλος της δίκης, να μην υιοθετήσει μία εκ των δύο εκτιμήσεων, και να επιλέξει άλλη τιμή για την κατά τετραγωνικό μέτρο αξία της γης, χρησιμοποιώντας όλα τα στοιχεία που θα τεθούν ενώπιον του. Άρα, θα ήταν και για το Δικαστήριο χρήσιμο να έχει όσα περισσότερα στοιχεία ενώπιον του για να βοηθηθεί στην τελική του κρίση, αρκεί βέβαια να τα κρίνει ως σχετικά, κάτι που δεν είναι ορθό να αποφασίσει σ΄ αυτό το στάδιο. Η θέση του Καθ΄ ου η Αίτηση ότι οι νέες συγκριτικές πωλήσεις δεν πρέπει να επιτραπούν επειδή αφορούν σε ακίνητα που βρίσκονται σε διαφορετικές ζώνες με το επίδικο, δε γίνεται αποδεκτή. Αν έτσι έχουν τα πράγματα, από μόνα τους δεν είναι ικανά στοιχεία για να αποκλείσουν τέτοια μαρτυρία, αν αυτή είναι μέρος της αιτιολογίας του εκτιμητή. Θα ακουσθούν και θα αποφασίσει το Δικαστήριο στο τέλος αν θα τα δεχθεί. Κατ΄ επέκταση, τα όσα εγείρονται στο λόγο ένστασης αρ. 2, κρίνεται ότι δεν μπορούν να εξεταστούν στην παρούσα αίτηση καθότι αφορούν την ουσία της παραπομπής, στοιχεία τα οποία θα ληφθούν υπόψη κατά την αξιολόγηση των θέσεων των δύο πλευρών. Όσον αφορά στο λόγο ένστασης αρ. 4(α), κρίνεται ότι αν και δεν έχει δοθεί εξήγηση γιατί δεν παρουσιάστηκαν τα πρόσθετα στοιχεία από την αρχή, το Δικαστήριο αντιλαμβάνεται ότι τα εν λόγω νέα στοιχεία επιστρατεύθηκαν προκειμένου να αντιμετωπιστεί η γνώμη του Μ.Απ.1. Δεν κρίνεται ως μεμπτή η ενέργεια αυτή, λαμβανομένης υπόψη της φύσης της υπόθεσης και του τρόπου που αυτή εκδικάζεται, νοουμένου βέβαια ότι γίνεται κατά τέτοιο τρόπο και σε τέτοιο στάδιο όπου δεν επηρεάζεται η άλλη πλευρά. Σημειώνεται ότι η μαρτυρία της πλευράς του Καθ΄ ου η Αίτηση δεν έχει ολοκληρωθεί (ο Μ.Απ.1 δεν έχει ακόμη αντεξετασθεί) και δεν έκλεισε την υπόθεση του ακόμη. Υπάρχει, ως εκ τούτου, δυνατότητα να μην προκληθεί ζημιά στην πλευρά του Καθ΄ ου η Αίτηση, επιτρέποντας σ΄ αυτόν να προσκομίσει περαιτέρω μαρτυρία, είτε προς απόρριψη ή αντίκρουση των στοιχείων που θα προκύψουν από τις νέες συγκριτικές πωλήσεις, είτε να προσθέσει οτιδήποτε επιθυμεί, στην ήδη προσαχθείσα μαρτυρία του το οποίο να δικαιολογείται μετά τις νέες συγκριτικές πωλήσεις. Κρίνεται δε πως αν δεν επιτραπεί στον Καθ΄ ου η Αίτηση κάτι τέτοιο, θα υπάρχει δικονομικό πλεονέκτημα στην πλευρά των Αιτητών - Αποζημιούσας Αρχής. Όσον αφορά στο λόγο ένστασης αρ. 4(β), είναι γεγονός ότι η καταχώρηση της επίδικης Αίτηση από μόνη της επιφέρει καθυστέρηση στην εκδίκαση της υπόθεσης εφόσον αυτή βρίσκεται σε εξέλιξη. Επίσης καθυστέρηση θα προκληθεί, είναι αυτονόητο, με την έγκριση της επίδικης Αίτησης. Καίριο όμως ερώτημα προβάλλει το κατά πόσο αυτή η καθυστέρηση θα προκαλέσει ανεπανόρθωτη ζημιά στην πλευρά του Καθ΄ ου η Αίτηση - Απαιτητή. Υπό τα περιστάσεις που έχουν προαναφερθεί κρίνεται ότι η όποια καθυστέρηση μπορεί να αποζημιωθεί με έξοδα. Ενόψει όλων των πιο πάνω, κρίνεται δικαιολογημένο να εγκριθεί η επίδικη Αίτηση. Δίδεται άδεια στους Αιτητές να προσθέσουν στον πίνακα των συγκριτικών τους πωλήσεων τις συγκριτικές πωλήσεις ως η Αίτηση. Να καταχωρηθούν εντός 5 ημερών από σήμερα. Σε περίπτωση που η πλευρά του Καθ΄ ου η Αίτηση - Απαιτητή επιθυμεί να προσθέσει και αυτή νέες συγκριτικές πωλήσεις ή άλλα στοιχεία που να ενισχύουν την εκτίμηση της να το πράξει εντός 15 ημερών από τη λήξη της προθεσμίας που δόθηκε στους Αιτητές (5 ημέρες). Όσον αφορά τα έξοδα της επίδικης Αίτησης, κρίνεται δίκαιο να τα επιβαρυνθεί η πλευρά των Αιτητών, καθότι, ενώ είχαν στη διάθεση τους τα αιτούμενα στοιχεία, δεν τα προσκόμισαν στο Δικαστήριο μαζί με την αρχική τους εκτίμηση, λαμβανομένου υπόψη και του χρόνου που έχει παρέλθει αλλά του σταδίου που βρίσκεται η υπόθεση. Ως εκ τούτου τα έξοδα της επίδικης Αίτησης επιδικάζονται προς όφελος του Καθ΄ ου η Αίτηση - Απαιτητή και εναντίον των Αιτητών - Αποζημιούσας Αρχής ως θα ψηφιστούν από τον Πρωτοκολλητή (βλέπε Κ.30
(2)) Η υπόθεση ορίζεται για συνέχιση ακρόασης στις 07.01.215 ώρα 10:30 π.μ. (Υπ.) ............... Δ. Ι. Κίτσιος, Α.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΜΔ Subject: Civil/Parapompes-Apallotriosis/Interim Αναφορά: Προσθήκη στοιχείων, συγκριτικών πωλήσεων. Κ.19
(5)του Περί Δικαστηρίων Καθορισμού Αποζημιώσεων του 1956 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο