← Κύπρος

Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος (Κύπρου) Λτδ ν. C.D Stepol Betting Ltd κ.α., Αρ. Αγωγής: 1638/12, 16/12/2014

Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος (Κύπρου) Λτδ ν. C.D Stepol Betting Ltd κ.α., Αρ. Αγωγής: 1638/12, 16/12/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2014:A425 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Δ. Ι. Κίτσιου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1638/12 Μεταξύ: Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος (Κύπρου) Λτδ, από τη Λευκωσία Εναγόντων - και -

  1. C.D Stepol Betting Ltd, από τη Λεμεσό
  2. Αβραάμ Αβραάμ, από τη Λεμεσό
  3. Χριστάκης (Χρίστος) Στέλιου Δημητρίου, από τη Λεμεσό Εναγομένων Αίτηση ημερομηνίας 08.08.2014 για προσωρινό διάταγμα Ημερομηνία: 16.12.2014 Για τους Ενάγοντες - Αιτητές: κα Κ. Κακουλλή για Chrysses Demetriades & Co LLC (κα Χριστοφόρου κατά την απόφαση) Για τον Εναγόμενο 3 - Καθ΄ ου η Αίτηση: κ. Αυγ. Κωνσταντίνου Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Οι Ενάγοντες στην παρούσα αγωγή διεκδικούν από όλους τους Εναγόμενους απόφαση για το ποσό των €154.868,16, το οποίο, ως οι Ενάγοντες ισχυρίζονται, οι Εναγόμενοι ιδιοποιήθηκαν και/ή πλούτισαν αδικαιολόγητα σε βάρος τους και/ή αποτελούν χρήματα εισπραχθέντα και αναληφθέντα και/ή χρήματα εξασφαλισθέντα με δόλο και/ή απάτη και/ή συνωμοσία για πρόκληση ζημιάς με παράνομα μέσα. Η απαίτηση στηρίζεται στο ότι ο Εναγόμενος 2 ήταν υπάλληλος της Τράπεζας - Εναγόντων και οι Εναγόμενοι 1 και 3 ήταν πελάτες αυτών. Από έλεγχο που διενεργήθηκε διαφάνηκε, ως ισχυρίζονται οι Ενάγοντες, ότι με παράνομες και αντικανονικές ενέργειες του Εναγόμενου 2, τις οποίες διενήργησε σε συνεννόηση και/ή μετά από παράκληση και/ή κατόπιν δόλου και/ή απάτης μετά των Εναγομένων 1 και 3, προκλήθηκαν στους Ενάγοντες ζημιές ύψους €154.868,
  4. Οι Εναγόμενοι 1 και 3 έχουν καταχωρήσει Έκθεση Υπεράσπισης αρνούμενοι τις θέσεις και την εκδοχή των Εναγόντων. Ισχυρίζονται περαιτέρω πως, αν ο Εναγόμενος 2 απέσπασε παράνομα ή αντικανονικά και ιδιοποιήθηκε οποιοδήποτε ποσό, δεν ευθύνονται αυτοί αλλά ευθύνεται ο Εναγόμενος 2 και οι Ενάγοντες, οι οποίοι όφειλαν να ελέγχουν τη λειτουργία του καταστήματος τους. Ο Εναγόμενος 2 έχει επίσης καταχωρήσει Έκθεση Υπεράσπισης, εν μέρει αποδέχεται ότι υπήρξαν αντικανονικές ενέργειες εκ μέρους του, πλην όμως δεν αποδέχεται ότι αποκόμισε οποιοδήποτε όφελος ή ότι ιδιοποιήθηκε οποιοδήποτε χρηματικό ποσό. Εγείρει δε ανταπαίτηση με την οποία διεκδικεί όπως διαταχθούν οι Ενάγοντες να του παραδώσουν δύο επιταγές για λήψη μέτρων προς είσπραξη τους και/ή Δήλωση του Δικαστηρίου ότι οι Ενάγοντες δε δικαιούνται να αξιώνουν από αυτόν το χρηματικό ποσό των δύο συγκεκριμένων επιταγών, οι οποίες συμποσούνται σε €17.033,99, μέχρι να ολοκληρωθούν οι νομικές διαδικασίες για είσπραξη του εν λόγω ποσού από τους εκδότες των επιταγών. Κατόπιν αιτήματος του Εναγόμενου 2 στις 18.02.2013 εκδόθηκε Ειδοποίηση Συνεναγόμενου η οποία επιδόθηκε μετέπειτα στους Εναγόμενους 1 και
  5. Σε αυτήν ο Εναγόμενος 2 αναφέρεται στο γεγονός της έγερσης της παρούσας αγωγής και στη διεκδίκηση, από τους Ενάγοντες, αποζημιώσεων εναντίον όλων των Εναγομένων στη βάση των όσων στηρίζεται η αγωγή. Περαιτέρω, ο Εναγόμενος 2 ισχυρίζεται ότι η ζημιά την οποία υπέστηκαν οι Ενάγοντες οφείλεται στην αποκλειστική ευθύνη των Εναγομένων 1 και 3, ως εκ τούτου αξιώνει αποζημιώσεις εναντίον τους σε σχέση με οποιαδήποτε αποζημίωση την οποία οι Ενάγοντες δύνανται να ανακτήσουν διά της αγωγής τους, κατά τον τρόπο που θα ήθελε αποφασιστεί από το Δικαστήριο καθώς και για έξοδα. Στις 08.08.2014 οι Ενάγοντες (στο εξής οι Αιτητές) καταχώρισαν Αίτηση δια κλήσεως (στο εξής η επίδικη Αίτηση) με την οποία ζητούν: Διάταγμα του Δικαστηρίου που να εμποδίζει τον Εναγόμενο 3 από του να πωλήσει και/ή δωρίσει και/ή μεταβιβάσει και/ή εκχωρήσει και/ή με οποιοδήποτε άλλο τρόπο να αποξενώσει και/ή επιβαρύνει την άδεια λειτουργίας πρακτορείου ΟΠΑΠ με αριθμό εγγραφής 335235 το οποίο βρίσκεται στη διεύθυνση Πέτρου Τσίρου αρ. 55, περιοχή NAAFI, Λεμεσός. Η επίδικη Αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του Στέλιου Σελεάρη, υπάλληλου των Αιτητών. Ως αναφέρει γνωρίζει πολύ καλά τα γεγονότα της υπόθεσης από το περιεχόμενο σχετικού φακέλου που οι Ενάγοντες διατηρούν, καθώς και από πληροφόρηση που έχει από συναδέλφους του που εργάζονται στο κλιμάκιο επιθεωρητών της διεύθυνσης εσωτερικού ελέγχου των Αιτητών. Όπως αναφέρει περί τις 19.08.2011 και στις 22.08.2011, στα πλαίσια έκτακτου ελέγχου και επιθεώρησης καταστήματος των Αιτητών, αρ. 548, στη Λεμεσό, διαπιστώθηκε ότι ο Εναγόμενος 2, ο οποίος ήταν εργοδοτούμενος των Αιτητών ως διευθυντής του καταστήματος, διενήργησε παράνομες και αντικανονικές ενέργειες σε συνεννόηση και/ή μετά από προτροπή και/ή παράκληση των Εναγομένων 1 και
  6. Το αποτέλεσμα των παρανομιών ήταν: (α) Η έκδοση επιταγών συνολικού ποσού €51.414,49 από την Εναγόμενη 1 προς τρίτους δικαιούχους οι οποίες πληρώθηκαν, παρά το γεγονός ότι δεν υπήρχαν διαθέσιμα κεφάλαια στο λογαριασμό της, με χρέωση των μεσολαβητικών λογαριασμών των Αιτητών με αρ. 2654 και 2651 και/ή λογαριασμό τρίτων πελατών. (β) Η έκδοση επιταγών συνολικού ποσού €17.033,99 με εκδότη τον Εναγόμενο 3 από λογαριασμό του στη ΣΠΕ Τραχωνίου και δικαιούχο τον Εναγόμενο 3 και/ή τρίτους δικαιούχους οι οποίες επιστράφηκαν, μέσω Γραφείου Συμψηφισμού, λόγω έλλειψης διαθέσιμων κεφαλαίων αλλά η αξία τους καταβλήθηκε τελικά στον Εναγόμενο 3 και/ή σε τρίτους δικαιούχους, με χρέωση λογαριασμών τρίτων πελατών των Αιτητών. (γ) Χρεώθηκαν χρεωστικά σημειώματα του ΟΠΑΠ, συνολικού ποσού €78.030,35, στους μεσολαβητικούς λογαριασμούς με αρ. 2654 και 2651 των Αιτητών και/ή τρίτων πελατών των Αιτητών αντί στο λογαριασμό της Εναγόμενης
  7. (δ) Πιστώθηκαν ποσά συνολικού ύψους €6.000,00 στο λογαριασμό της Εναγόμενης 1 για κάλυψη χρεωστικού της υπολοίπου με χρέωση των μεσολαβητικών λογαριασμών 2651 και 2654 των Αιτητών. (ε) Μεταφέρθηκαν και/ή πιστώθηκαν ποσά συνολικού ύψους €7.000,00 στο λογαριασμό της Εναγόμενης 1 με χρέωση, χωρίς αιτιώδη λόγο, λογαριασμού τρίτων πελατών. Στην ένορκη δήλωση του Στ. Σελεάρη, επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 1 κατάσταση η οποία παρουσιάζει όλα τα παραστατικά εκτέλεσης των συναλλαγών από τα οποία προκύπτει ότι όλες οι παράνομες ενέργειες έγιναν με συνεννόηση και συμπαιγνία των Εναγομένων 1, 2 και 3 εφόσον ο Εναγόμενος 3 ήταν σε όλους τους ουσιώδεις για την αγωγή χρόνους, ο μόνος διευθυντής και ιθύνων νους της Εναγόμενης
  8. Το όφελος των συναλλαγών το απολάμβαναν οι Εναγόμενοι 1 και/ή 3 και καμία συναλλαγή μπορούσε να διενεργηθεί χωρίς την ενεργό εμπλοκή του Εναγόμενου
  9. Το συνολικό ποσό που ιδιοποιήθηκαν παράνομα και/ή πλούτισαν αδικαιολόγητα οι Εναγόμενοι 1, 2 και 3 ανέρχεται σε €154.867,
  10. Περί το Σεπτέμβριο του 2011, οι Αιτητές πραγματοποίησαν συναντήσεις με τον Εναγόμενο 3 κατά τις οποίες παραδέχτηκε την οφειλή και υποσχέθηκε να τη διευθετήσει μέσω της παραχώρησης δανείου από την τράπεζα, κάτι όμως που ο Εναγόμενος 3 ουδέποτε υλοποίησε. Στις 13.02.2011, ξεκίνησε πειθαρχική δίωξη κατά του Εναγόμενου
  11. Στα πλαίσια αυτής, ο Εναγόμενος 2 απέστειλε επιστολή ημερομηνίας 18.01.2012 με την οποία παραδέχτηκε τις πιο πάνω περιγραφόμενες ενέργειες του ισχυριζόμενος ότι απέσπασε τα χρήματα μετά από προτροπή των Εναγομένων 1 και 3, οι οποίοι του υπόσχονταν ότι θα τα επέστρεφαν για να καλυφθεί το έλλειμμα. Ο Εναγόμενος 3 είναι ονομαστικός κάτοχος και δικαιούχος άδειας λειτουργίας πρακτορείου ΟΠΑΠ. Η αγοραία αξία της άδειας λειτουργίας του πρακτορείου εξαρτάται κατά κύριο λόγο από τα ετήσια εισοδήματά του. Σύμφωνα με βεβαιώσεις του ΟΠΑΠ που δόθηκαν στους Αιτητές από τον Εναγόμενο 3 το 2010 κατά την εξέταση αιτήματος για χρηματοδότηση προς την Εναγόμενη 1, τα συνολικά εισοδήματα του πρακτορείου κατά τα έτη 2008 και 2009 ήταν €176.110,18 και €146.403,21 αντίστοιχα. Με βάση πληροφορίες της αγοράς, ο ενόρκως δηλών εκτιμά ότι η εμπορική αξία της άδειας λειτουργίας επ΄ ονόματι του Εναγόμενου 3 μπορεί να ανέλθει σε €120.000,
  12. Οι πληροφορίες προέρχονται από πώληση άλλων πρακτορείων στη Λεμεσό καθώς και από αρμόδια στελέχη του ΟΠΑΠ Κύπρου. Ο Εναγόμενος 3, παρέλειψε να διευθετήσει την οφειλή του παρά τις υποσχέσεις που έδωσε το Σεπτέμβριο του 2011, ενώ με την υπεράσπιση του την αρνείται. Εναντίον του Εναγόμενου 2 έχουν εγερθεί άλλες 4 αγωγές οι οποίες βασίζονται σε παρόμοια γεγονότα με την παρούσα αγωγή, εξασφαλίστηκε δε προσωρινό διάταγμα όπου δεσμεύθηκαν ακίνητα του, η αγοραία αξία των οποίων δεν ξεπερνά τις €154.000,00, η συνολική όμως αξίωση των Αιτητών από όλες τις αγωγές εναντίον του Εναγόμενου 2, ανέρχεται σε €711.101,
  13. Σε παλαιότερες συναντήσεις που ο ενόρκως δηλών είχε με τον Εναγόμενο 3, στην παρουσία του γενικού διευθυντή λειτουργιών και πιστοδοτήσεων των Αιτητών, ανέφερε την πρόθεση του να πωλήσει την άδεια λειτουργίας του πρακτορείου του εφόσον βρει αγοραστή. Η ίδια πρόθεση εκφράστηκε στον ενόρκως δηλούντα περί τις αρχές του 2014 από τη σύζυγο του Εναγόμενου 3, με τον υπαινιγμό ότι σε τέτοια περίπτωση οι Αιτητές δεν θα κατορθώσουν να εισπράξουν τα ποσά που τους οφείλονται. Όπως προκύπτει από πιστοποιητικό έρευνας ακίνητης ιδιοκτησίας (Τεκμήριο 4) το μόνο περιουσιακό στοιχείο του Εναγόμενου 3 είναι ¼ μερίδιο σε χωράφι στη Λετύμπου, αξίας €26.200,00 για το όλο μερίδιο, το οποίο βαρύνεται με ΜΕΜΟ του Συνεργατικού Ταμιευτηρίου Λεμεσού για €9.728,
  14. Όπως προκύπτει ακόμη από πιστοποιητικό έρευνας ακίνητης ιδιοκτησίας (Τεκμήριο 5) για την Εναγόμενη 1, αυτή είναι κατά ½ ιδιοκτήτρια χωραφιού στη Μαθηκολώνη, αξίας €21.100,00 για το όλο μερίδιο, το οποίο είναι υποθηκευμένο προς όφελος των Αιτητών για το ποσό των €20.000,00 προς εξασφάλιση συμβατικής οφειλής. Ως εκ τούτου, το μόνο περιουσιακό στοιχείο του Εναγόμενου 3 με αξία, είναι η άδεια του ΟΠΑΠ. Ο Εναγόμενος 3 έχει στο παρελθόν εμπλακεί σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα, του έχει παραμείνει σοβαρής μορφής αναπηρία με ορατό το ενδεχόμενο να μην μπορεί πλέον να εργάζεται, ως εκ τούτου οι πιθανότητες να υλοποιήσει την πρόθεση του για πώληση της άδειας λειτουργίας του πρακτορείου έχουν αυξηθεί. Αν αυτό συμβεί, σε περίπτωση έκδοσης απόφασης υπέρ των Αιτητών, υπάρχει σοβαρό ενδεχόμενο να μη μπορούν να ικανοποιήσουν τυχόν απόφαση υπέρ τους. Οι Αιτητές έχουν, σύμφωνα με συμβουλή των δικηγόρων τους, καλή και βάσιμη υπόθεση και με μεγάλη πιθανότητα να επιτύχουν στην αγωγή τους. Λαμβάνοντας υπόψη τα στοιχεία της υπόθεσης των Αιτητών για δόλο και απάτη, ο ενόρκως δηλών αναφέρει πως είναι φανερό ότι ανά πάσα στιγμή ο Εναγόμενος 3 μπορεί να αποξενώσει την περιουσία του, είτε με εικονική πώληση, είτε με δωρεάν, με σκοπό την αποφυγή των υποχρεώσεων του. Στην επίδικη Αίτηση ο Εναγόμενος 3 (στο εξής Καθ΄ ου η Αίτηση) έχει καταχωρίσει Ειδοποίηση Περί Πρόθεσης Ένστασης προβάλλοντας τους ακόλουθους λόγους:
  15. Η Αίτηση δεν επιδόθηκε στον Καθ' ου η Αίτηση και/ή έγινε κακή επίδοση της Αίτησης.
  16. Η αγωγή τόσο εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση όσο και εναντίον της Εναγόμενης 1 καταχωρήθηκε καταχρηστικά, αφού για την ζημιά που οι Αιτητές ισχυρίζονται ότι έχουν υποστεί αποκλειστικά υπεύθυνος ήταν ο διευθυντής τους Εναγόμενος 2 και οι Αιτητές δεν έχουν καλή βάση αγωγής εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση.
  17. Η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση περιέχει εσκεμμένες ανακρίβειες με σκοπό την παραπλάνηση του Δικαστηρίου όπως η παράγραφος 15 με το Τεκμήριο
  19. Ο ενόρκως δηλών χωρίς να είναι ειδικός έχει κοστολογήσει από μόνος του την άδεια που οι Αιτητές ζητούν να δεσμεύσουν και δεν αποκαλύπτει τις πηγές από τις οποίες πήρε τις απαιτούμενες πληροφορίες.
  20. Οι Αιτητές ενώ έχουν δεσμεύσει περιουσιακά στοιχεία του Εναγόμενου 2 την 01.08.2012, εσκεμμένα δεν αναφέρουν την αξία των περιουσιακών στοιχείων που έχουν δεσμεύσει, ούτως ώστε να διαφανεί κατά πόσο είναι εξασφαλισμένη η απαίτηση τους και έρχονται με Αίτηση τους μετά από δύο

(2)χρόνια να ζητήσουν το αιτούμενο διάταγμα εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση.
  1. Δε συντρέχει λόγος αποξένωσης καθ' οιονδήποτε τρόπο της άδειας αφού ο Καθ' ου η Αίτηση είναι ανάπηρος και αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα υγείας, και τα μόνα εισοδήματα του είναι από την λειτουργία του πρακτορείου του ΟΠΑΠ του οποίου είναι αδειούχος και όχι ιδιοκτήτης και σε περίπτωση αποξένωσης της άδειας δε θα μπορεί να εξασκήσει οποιαδήποτε άλλη εργασία με αποτέλεσμα αυτός να περιέλθει σε δυσμενή οικονομική θέση.
  2. Η Αίτηση είναι εκβιαστική και δεν θα είναι δεσμευτική για τον ΟΠΑΠ τυχόν δέσμευση της άδειας.
  3. Δεν μπορεί να δεσμευτεί περιουσιακό στοιχείο φυσικού ή νομικού προσώπου που δεν είναι διάδικο μέρος.
  4. Η άδεια από τον ΟΠΑΠ κατέχεται από τον Καθ' ου η Αίτηση δυνάμει σύμβασης και δεν αποτελεί καθ' οιονδήποτε τρόπο περιουσιακό στοιχείο σύμφωνα με το άρθρο 4 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ.
  6. Το συμβατικό δικαίωμα του Καθ' ου η Αίτηση δεν αποτελεί καθ' οιονδήποτε τρόπο περιουσιακό στοιχείο το οποίο μπορεί να πωληθεί ή επιβαρυνθεί ή άλλως πως καταστεί το αντικείμενο εκτέλεσης της, προς όφελος των Αιτητών, δικαστικής απόφασης.
  7. Η άδεια δεν μπορεί να μεταβιβαστεί σε τρίτο αν δεν παρέλθουν 20 χρόνια από την χορήγηση της και πάντοτε με τη σύμφωνη γνώμη του ΟΠΑΠ, σύμφωνα με το άρθρο 5
(2)των κανονισμών του ΟΠΑΠ. Ο Καθ΄ου η Αίτηση απέκτησε την άδεια πριν επτά χρόνια.
  1. Οι Αιτητές σε περίπτωση έκδοσης απόφασης υπέρ τους θα μπορούν να ικανοποιηθούν από τα εισοδήματα του Καθ' ου η Αίτηση από τη λειτουργία του πρακτορείου ΠΡΟΠΟ αφού όπως οι ίδιοι αναφέρουν τα έσοδα του από τη λειτουργία του πρακτορείου ανέρχονται ετησίως σε €146.000,00 με €176.000,00 το δε αξιούμενο ποσό από τον Καθ' ου η Αίτηση είναι €17.033.
  3. Η απαίτηση των Αιτητών εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση δεν είναι ξεκαθαρισμένη αφού στην παράγραφο 5Β των Λεπτομερειών της έκθεσης απαίτησης και στην παράγραφο 6 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την Αίτηση, το ποσό που οι Αιτητές ισχυρίζονται ότι επωφελήθηκε ο Καθ' ου η Αίτηση είναι €17.033.99 και στην αγωγή τους αξιώνουν από τον Καθ' ου η Αίτηση το ποσό των €154.686.
  5. Το κλητήριο ένταλμα καταχωρήθηκε στις 10.4.2012, η δε έκθεση απαίτησης στις 09.07.2012 και η επίδικη Αίτηση στις 08.08.2014, δηλαδή μετά από 28 μήνες και δε συντρέχει το κατεπείγον.
  6. Τυχόν έκδοση του αιτούμενου διατάγματος μπορεί να επιφέρει την ακύρωση της άδειας από τον ιδιοκτήτη της ΟΠΑΠ, με απρόβλεπτες καταστροφικές συνέπειες για τον Καθ' ου η Αίτηση λόγω της κατάστασης της υγείας του.
  7. Δεν ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Νόμου 14/60, και ειδικότερα η τρίτη προϋπόθεση αφού εάν εκδοθεί απόφαση υπέρ των Αιτητών και εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση, δεν θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί δικαιοσύνη, εφόσον ο Καθ' ου η Αίτηση έχει τα εισοδήματα που οι Αιτητές αναφέρουν στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση. Οι λόγοι ένστασης υποστηρίζονται από ένορκη δήλωση του Καθ΄ ου η Αίτηση. Αναφέρει ότι δε γνωρίζει πως λειτουργούσαν και πως λειτουργούν οι Αιτητές εσωτερικά, δεν είχε καμία πρόσβαση και ούτε ήταν δυνατό να είχε στην εσωτερική λειτουργία τους αφού δεν ήταν υπάλληλος αλλά πελάτης τους. Οποιεσδήποτε παράνομες ενέργειες έγιναν στο κατάστημα των Αιτητών, έγιναν από τον Εναγόμενο 2, που ήταν ο διευθυντής, και ότι ο ίδιος δεν είχε καμία απολύτως ανάμιξη. Ουδέποτε ο ίδιος συνεργάστηκε ή συνωμότησε με τον Εναγόμενο 2, για να εξαπατήσουν τους Αιτητές και αν αυτοί εξαπατήθηκαν από τον Εναγόμενο 2, με τις παράνομες πράξεις του, την ευθύνη τη φέρουν οι ίδιοι οι Αιτητές επιδεικνύοντας εγκληματική αμέλεια, ανοχή και αδιαφορία, αφού δεν έλεγχαν τις τραπεζικές πράξεις που διεξάγονταν στο κατάστημα τους και/ή τις πράξεις του Εναγόμενου 2 ως διευθυντή τους. Ο ίδιος ουδέποτε δέχτηκε ή υποσχέθηκε ότι οφείλει το ποσό που οι Αιτητές αξιώνουν. Το μόνο πράγμα που υποσχέθηκε στη συνάντηση που είχε με τους Αιτητές ήταν το ποσό που η Εναγόμενη 1 οφείλει λόγω υπέρβασης στον τρεχούμενο λογαριασμό της. Στο Τεκμήριο 2 που επικαλούνται οι Αιτητές, ο Εναγόμενος 2 δεν αναφέρει ότι απέσπασε τα χρήματα με την προτροπή των Εναγομένων 1 και του Καθ΄ ου η Αίτηση, ή ότι του υποσχέθηκαν πως θα τα επιστρέψουν για να καλυφθεί το έλλειμμα. Ο Καθ΄ ου η Αίτηση αναφέρει ακόμη πως η άδεια λειτουργίας πρακτορείου του ΟΠΑΠ είναι ιδιοκτησία του ΟΠΑΠ και αυτή του παραχωρήθηκε κατόπιν γραπτής συμφωνίας μεταξύ του ίδιου και του ΟΠΑΠ, με δικαίωμα όποτε κρίνει ο ΟΠΑΠ ότι αυτός παραβαίνει τους όρους της συμφωνίας, να του ακυρώσει την άδεια. Η άδεια δεν είναι περιουσιακό του στοιχείο αλλά απλώς ο ίδιος δικαιούται να κάνει χρήση της άδειας αυτής με τη συγκατάθεση και τους όρους που έχει θέσει ο ιδιοκτήτης της, που είναι ο ΟΠΑΠ. Σύμφωνα με τους κανονισμούς του ΟΠΑΠ, η άδεια δεν μπορεί να παραχωρηθεί σε τρίτους πριν περάσουν 20 χρόνια από την παραχώρηση της. Στον ίδιο έχει παραχωρηθεί πριν από 7 χρόνια. Τυχόν έκδοση του αιτούμενου διατάγματος, μπορεί να επιφέρει την ακύρωση της άδειας από μέρους του ΟΠΑΠ, και αν γίνει κάτι τέτοιο θα καταστραφεί γιατί, λόγω της αναπηρίας του, δεν θα μπορεί να εξασκήσει άλλο επάγγελμα. Ο Καθ΄ ου η Αίτηση αναφέρει επίσης ότι οι Αιτητές εξασφάλισαν την 01.08.2012 προσωρινό διάταγμα εναντίον του Εναγόμενου 2 και δέσμευσαν περιουσία του, αλλά σκόπιμα δεν αναφέρουν την αξία της, και έρχονται μετά από δύο χρόνια να καταχωρήσουν την επίδικη Αίτηση και να ζητούν τη δέσμευση της άδειας που του παραχώρησε ο ΟΠΑΠ. Αναφέρει δε ότι μετά το ατύχημα, που είχε το Νοέμβριο του 2012, παρέμεινε παράλυτος, αντιμετωπίζει και άλλα σοβαρά προβλήματα υγείας, εξ αιτίας των οποίων δεν μπορεί να ασκήσει κανένα άλλο επάγγελμα, η δε άδεια λειτουργίας του πρακτορείου είναι το μόνο μέσο που έχει ούτως ώστε να έχει ένα εισόδημα. Είναι διαζευγμένος, δεν έχει βοήθεια από κανένα, γι΄ αυτό δεν πρόκειται ποτέ να αποξενώσει ή να παραχωρήσει την άδεια. Το ποσό που οι Αιτητές αξιώνουν εναντίον του είναι €17.033,99 και όχι €154.867,91, και ότι σε περίπτωση που εκδοθεί απόφαση για το ποσό των €17.033,99 δε θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη αφού τα εισοδήματα του από τη λειτουργία του πρακτορείου, όπως οι ίδιοι οι Αιτητές αναφέρουν, είναι μεταξύ €146.000,00 και €176.000,00 ετησίως. Δεν είναι λογικό, κατά τη θέση του, να παραχωρήσει την επιχείρηση που του αφήνει τέτοιο εισόδημα για να την αποξενώσει και να εισπράξει μόνο €120.000,00 όπως οι Αιτητές κοστολογούν την άδεια. Κατά το διαρρεύσαν χρονικό διάστημα, που μεσολάβησε από την καταχώρηση της αγωγής και της επίδικης Αίτησης, δεν αποξένωσε την άδεια ούτε και εξέφρασε πρόθεση να ζητήσει άδεια από τον ΟΠΑΠ για να τη μεταβιβάσει. Επιπλέον, οι λόγοι ένστασης υποστηρίζονται και από ένορκη δήλωση της Γεωργίας Νικολαϊδου, στην οποία αναφέρει ότι ουδέποτε πληροφόρησε ή ανέφερε στον Στέλιο Σελεάρη ότι ο Καθ΄ ου η Αίτηση θα πωλήσει ή θα αποξενώσει την άδεια πρακτορείου του ΟΠΑΠ ή ότι υπαινίχθηκε πως σε τέτοια περίπτωση οι Αιτητές δε θα μπορέσουν να εισπράξουν τα ποσά που τους οφείλονται. Αναφέρεται δε σε παράνομη αφαίρεση χρηματικών ποσών από λογαριασμό της που διατηρούσε στους Αιτητές, γεγονός για το οποίο κινήθηκε δικαστικά εναντίον τους. Η ακροαματική διαδικασία της επίδικης Αίτησης διεξάχθηκε στη βάση των προαναφερόμενων ενόρκων δηλώσεων και των αγορεύσεων των ευπαίδευτων συνηγόρων των διαδίκων. Οι θέσεις παραμένουν εκ διαμέτρου αντίθετες. Αναπτύχθηκε επιχειρηματολογία, μεταξύ άλλων ως προς το κατά πόσο η άδεια λειτουργίας του πρακτορείου που διατηρεί ο Καθ΄ ου η Αίτηση, θα είναι αντικείμενο εκτέλεσης σε περίπτωση έκδοσης απόφασης εναντίον του. Νομική πτυχή:- Η αίτηση στηρίζεται στα άρθρα 4 και 7 του Κεφ. 6, στο άρθρο 32 του Ν.14/60, στους περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικούς Κανονισμούς Δ.48 Κ.1, 2
(1)
(2)
(3), 3, 7, 8 και 9, και στην εγγενή εξουσία και πρακτική του Δικαστηρίου. Αναφορικά με το άρθρο 4 του Κεφ. 6 το Δικαστήριο θα παραπέμψει στο πιο κάτω απόσπασμα από την υπόθεση ABP Holdings Ltd v. Κιταλίδη,
(1994)1 ΑΑΔ 694 από τη σελίδα 701 όπου αναφέρονται τα εξής: «... Τα άρθρα 4 και 5 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6, κάνουν ειδική ρύθμιση των καταστάσεων στις οποίες αναφέρονται. Δεν αφαιρούν τίποτε από τις πρόνοιες του άρθρου 32 του Ν.14/60, που προσδιορίζει, όπως είπαμε πιο πριν το γενικό πλαίσιο της δικαιοδοσίας των Δικαστηρίων στην έκδοση παρεμπιπτόντων διαταγμάτων.» Το άρθρο 32
(1)έχει ως εξής: «Τηρουμένου οιουδήποτε διαδικαστικού κανονισμού έκαστον δικαστήριον, εν τη ασκήσει της πολιτικής αυτού δικαιοδοσίας, δύναται να εκδίδη απαγορευτικόν διάταγμα (παρεμπίπτον, διηνεκές, ή προστακτικόν), ή να διορίζη παραλήπτην εις πάσας τας περιπτώσεις εις ας το δικαστήριον κρίνει τούτο δίκαιον ή πρόσφορον, καίτοι δεν αξιούνται ή χορηγούνται ομού μετ΄ αυτού αποζημιώσεις ή άλλη θεραπεία: Νοείται ότι παρεμπίπτον απαγορευτικόν διάταγμα δεν θα εκδίδεται εκτός εάν το δικαστήριον ικανοποιηθή ότι υπάρχει σοβαρόν ζήτημα προς εκδίκασιν κατά την επ΄ ακροατηρίου διαδικασίαν, ότι υπάρχει πιθανότης ότι ο αιτών διάδικος δικαιούται εις θεραπείαν, και ότι εκτός εάν εκδοθή παρεμπίπτον απαγορευτικόν διάταγμα, θα είναι δύσκολον ή αδύνατον να απονεμηθή πλήρης δικαιοσύνη εις μεταγενέστερον στάδιον.». Είναι πρόδηλη διαπίστωση ότι το άρθρο 32 του Ν.14/60 αναλύθηκε σε σωρεία αποφάσεων όπου συγκεκριμενοποιήθηκαν οι προϋποθέσεις για έκδοση προσωρινού διατάγματος. Οι υποθέσεις Karydas Taxi Co Ltd v. Andreas Komodikis
(1975)1 C.L.R. 321, Constantinides v. Makriyiorghou and another
(1978)1 C.L.R. 585 και η Odysseos v. Pieris Estates and others
(1982)1 C.L.R. 557, είναι μόνο μερικές που ενδεικτικά αναφέρονται. Στη συνέχεια παρατίθενται οι τρεις βασικές προϋποθέσεις που θα πρέπει να συντρέχουν, πριν το Δικαστήριο αποφασίσει, να ασκήσει τη διακριτική του εξουσία με βάση το ισοζύγιο των επιπτώσεων, υπέρ της έκδοσης ή μη έκδοσης των προσωρινών διαταγμάτων, και κατ΄ επέκταση στη διατήρηση τους σε ισχύ μέχρι την εκδίκαση της αγωγής: (α) Σοβαρό ζήτημα για εκδίκαση. (β) Ορατή προοπτική και/ή πιθανότητα ότι ο αιτητής δικαιούται σε θεραπεία στην αγωγή ή σε ανταπαίτηση. (γ) Να είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο χωρίς την έκδοση του διατάγματος. Αναφορικά με τις δύο πρώτες προϋποθέσεις έχει εξηγηθεί ότι ως προς την ύπαρξη σοβαρού ζητήματος για εκδίκαση, δεν περιλαμβάνεται οτιδήποτε πέραν από του να αποδειχθεί ότι πρόκειται περί συζητήσιμης υπόθεσης με βάση τα δικόγραφα και τη μαρτυρία. Για δε την ύπαρξη πιθανότητας να δικαιούται ο αιτητής σε θεραπεία, επεξηγείται στη νομολογία ότι αφορά την απόδειξη ύπαρξης υπόθεσης πέραν από απλή πιθανότητα αλλά και κάτι λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων που είναι ο βαθμός απόδειξης που απαιτείται στις πολιτικές υποθέσεις. Ειδικότερα σε σχέση με τη δεύτερη προϋπόθεση είναι χρήσιμα τα όσα αναφέρονται στην υπόθεση Α. Κυτάλα ν. Άννα Χρυσάνθου και άλλοι
(1996)1 Α.Α.Δ. 253 και είναι τα εξής: «Η διακρίβωση πιθανότητας επιτυχίας, που αποτελεί προϋπόθεση, γίνεται στη βάση της προσαχθείσας μαρτυρίας: βλ. Odysseos v. Pieris Estated Ltd and Others
(1982)1 CLR 557. Διευκρινίζουμε ότι η μαρτυρία πρέπει να αναφέρεται με ακρίβεια σε γεγονότα από τα οποία να καταδεικνύεται η ύπαρξη πιθανότητας. Το Εφετείο στην υπόθεση Constantinides v. Makriyiorghou
(1978)1 CLR 585, παρέθεσε επιδοκιμαστικά το εξής απόσπασμα από την απόφαση του δικαστή Slade J., στην Re Lord Cable (deceased) Garatt and Others v. Waters and Others
(1976)3 ALL E.R. 417 (σελ. 430) στην οποία εξηγείται ότι, ακόμα και μετά την απόφαση στην American Gyanamid v. Ethicon
(1975)1 All E.R. 504, η προοπτική επιτυχίας δεν μπορεί παρά να εξετάζεται στη βάση μαρτυρίας.» Μετά την εξέταση των πιο πάνω προϋποθέσεων και εφόσον αυτές πληρούνται, το Δικαστήριο θα πρέπει επιπλέον να αποφασίσει κατά πόσο είναι δίκαιο ή πρόσφορο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα. Είναι προφανές ότι σκοπός της εξασφάλισης προσωρινού διατάγματος είναι η προστασία του Αιτητή για να αποζημιωθεί ή να προστατευθεί σε περίπτωση επιτυχίας της αγωγής ή της ανταπαίτησης του μετά την ακρόαση. Η ανάγκη προστασίας του Αιτητή δεν μπορεί παρά να σταθμίζεται πάντοτε με την αντίστοιχη ανάγκη να προστατευθεί ο αντίδικος από ζημιά που θα ήταν δυνατό να υποστεί κατά την άσκηση των δικών του δικαιωμάτων. Το Δικαστήριο συνεπώς θα πρέπει πάντοτε να σταθμίζει τα δύο πιο πάνω στοιχεία και να καθορίσει, εάν είναι δυνατό, ποιος από τους δύο διάδικους, θα υποστεί τη μεγαλύτερη ταλαιπωρία από την έκδοση ή όχι του διατάγματος (Βλέπε υπόθεση American Cinamid Co. v. Ethicon Ltd
(1975)1 All E.R. 504, 509-510). Ένα άλλο θέμα το οποίο εξετάζεται, πριν την έκδοση προσωρινού διατάγματος, είναι κατά το πόσο οι αποζημιώσεις στις οποίες δυνατό να δικαιούται ο αιτητής, θα ήταν εύκολο ή δυνατό να υπολογισθούν με αρκετή βεβαιότητα. Η δυσκολία ή αδυναμία υπολογισμού αποτελεί παράγοντα ο οποίος συνηγορεί υπέρ της έκδοσης τέτοιου διατάγματος. (Βλέπε υπόθεση Καρυδάς Ταξί Co Ltd ν. Ανδρέας Κωμοδίκης
(1975)1 Α.Α.Δ 321.) Μια άλλη αρχή, την οποία το Δικαστήριο πρέπει να έχει υπόψη του κατά την άσκηση της διακριτικής του εξουσίας, για έκδοση ή μη προσωρινού διατάγματος, είναι το ανεπιθύμητο να ζητείται με την αίτηση για προσωρινό διάταγμα ουσιαστικά η ίδια θεραπεία με αυτή της αγωγής, ούτως ώστε να μην αναγκάζεται το Δικαστήριο να εκδικάζει το ίδιο θέμα σε δύο περιπτώσεις. (Βλ. γενικά Halsbury´s Laws of England, 3η Έκδοση, Τόμος 21, παράγρ. 763, Michael v. Brenivos Ltd
(1969)1 C.L.R. 578, Bhimjiyani v. Gregoriou
(1980)1 C.L.R. 14 και η υπόθεση Re Χ΄΄ Κωνσταντή, Αίτ. 89/98 της 8.10.98). Περαιτέρω σύμφωνα με την υπόθεση C.T. TOBACCO LIMITED v. Της Εταιρείας Εκδόσεις ΑΡΚΤΙΝΟΣ Λτδ κ.α.
(2003)1(Β) Α.Α.Δ. 853 το Δικαστήριο δεν μπορεί στο στάδιο της έκδοσης ενός παρεμπίπτοντος διατάγματος να προβεί σε αξιολόγηση της μαρτυρίας των προσώπων που τυχόν αντεξετάσθηκαν, για να καταλήξει σε εύρημα κατά πόσο ήταν αξιόπιστοι ή όχι. Αξιολόγηση των εκατέρωθεν εκδοχών και συμπέρασμα:- Λαμβανομένων υπόψη όλων των πιο πάνω νομικών αρχών και κανόνων, τη μαρτυρία που έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου από τις δύο πλευρές, χωρίς να διενεργείται αξιολόγηση ως προς την αξιοπιστία αυτής, αλλά με αφηρημένο και αντικειμενικό κριτήριο, εξετάζεται στη συνέχεια κατά πόσο συντρέχουν οι προϋποθέσεις που απαιτούνται για την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων, εφ΄ όσον αυτές αμφισβητούνται. Ωστόσο πριν προχωρήσει το Δικαστήριο στην εξέταση των προϋποθέσεων έκδοσης του αιτούμενου προσωρινού διατάγματος, κρίνεται ορθό όπως αποφασισθούν οι λόγοι ένστασης αρ. 1, 2, 8, 9 και 10 οι οποίοι εκφεύγουν των προϋποθέσεων του άρθρου 32 Ν.14/
  1. Ο 1ος λόγος ένστασης αφορά στο ότι η επίδικη Αίτηση επιδόθηκε στο δικηγόρο του Καθ΄ ου η Αίτηση και όχι προσωπικά στον Καθ΄ ου η Αίτηση. Κρίνεται ότι το γεγονός αυτό, το οποίο είναι αποδεκτό από τους Αιτητές, δεν είναι ικανό για να αποτύχει η επίδικη Αίτηση. Μετά την καταχώρηση εμφάνισης και εφόσον πρόκειται για αίτηση δια κλήσεως, ορθά επιδόθηκε στο δικηγόρο του Καθ΄ ου η Αίτηση. Ως εκ τούτου ο 1ος λόγος ένστασης απορρίπτεται. Ο 2ος λόγος ένστασης αφορά στο ότι αποκλειστικά υπεύθυνος για την ισχυρισθείσα ζημιά των Αιτητών υπεύθυνος είναι ο Εναγόμενος
  2. Τέτοιο θέμα δεν εξετάζεται στο παρόν στάδιο, αφορά την ουσία της αγωγής. Απορρίπτεται ο σχετικός λόγος ένστασης. Οι λόγοι 8, 9 και 10 είναι συνυφασμένοι και αφορούν στο κατά πόσο η άδεια λειτουργίας του πρακτορείου ΟΠΑΠ που κατέχει ο Καθ΄ ου η Αίτηση μπορεί να είναι αντικείμενο εκτέλεσης απόφασης. Καθίσταται σαφές ότι πρόκειται για καίριο ζήτημα στην υπόθεση. Αν η απάντηση είναι αρνητική, τότε καθορίζεται και η τύχη της επίδικης Αίτησης. Όπως έγινε αντιληπτό από τα όσα έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου, η άδεια λειτουργίας πρακτορείου ΟΠΑΠ που έχει χορηγηθεί στον Καθ΄ ου η Αίτηση, διέπεται από συμβατική του σχέση με τον ΟΠΑΠ καθώς και από Κανονισμό Λειτουργίας Πρακτορείων (ΚΥΠΡΟΥ) Λτδ. Το γεγονός όμως δεν εμποδίζει την εξέταση του ζητήματος ενόψει του ότι ως είναι αποδεκτό, ο Καθ΄ ου η Αίτηση είναι δικαιούχος της άδειας ονομαστικά. Περαιτέρω, αυτή η άδεια έχει χρηματική αξία, το αποδέχεται και ο Καθ΄ ου η Αίτηση. Συνακόλουθα, θα μπορούσε να αποτελέσει και αντικείμενο εκποίησης πώλησης για ικανοποίηση τυχόν απόφασης εναντίον του. Ως εκ τούτου οι λόγοι ένστασης αρ. 8, 9 και 10 απορρίπτονται. Συνακόλουθα των πιο πάνω, ακολουθεί στη συνέχεια η εξέταση των προϋποθέσεων του άρθρου 32 του Ν.14/
  3. (α) Σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση:- Λαμβανομένων υπόψη των δικογραφημένων ισχυρισμών περί δόλου, απάτης και παράνομης εξασφάλισης χρημάτων ύψους €154.868,16, καθώς και τη μαρτυρία που υποστηρίζει την εκδοχή αυτή, αναμφισβήτητα, κρίνεται ότι ενώπιον του Δικαστηρίου βρίσκεται ένα σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση. (β) Ορατή προοπτική και/ή πιθανότητα οι Αιτητές να δικαιούνται σε θεραπεία:- Αναφορικά με αυτή την προϋπόθεση κρίνεται ότι μέσα από τη μαρτυρία που οι Αιτητές παρουσίασαν ενώπιον του Δικαστηρίου, διαφαίνεται πως η μαρτυρία η οποία τέθηκε από του Αιτητές είναι τέτοια που, αν κριθεί αξιόπιστη, είναι ικανή να στοιχειοθετήσει την αξίωση των Αιτητών. Όσον αφορά στη θέση του Καθ΄ ου η Αίτηση ότι ο αίτιος για την τυχόν ζημιά ή απώλεια των χρημάτων των Αιτητών είναι ο Εναγόμενος 2, δεν μπορεί να εξετασθεί και να αποφασισθεί σ΄ αυτό το στάδιο της υπόθεσης. Συνακόλουθα των πιο πάνω, κρίνεται ότι πληρείται και η παρούσα υπό συζήτηση προϋπόθεση. (γ) Η μη έκδοση του αιτούμενου διατάγματος θα συνεπάγεται δυσκολία και/ή αδυναμία να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο:- Αναφορικά με την τρίτη προϋπόθεση το Δικαστήριο θα πρέπει να εξετάσει το θέμα της επάρκειας της θεραπείας των αποζημιώσεων με βάση τα γεγονότα της υπόθεσης. Θα μπορούσε να ειπωθεί, πως και στην παρούσα υπόθεση η ζημιά που οι Αιτητές ισχυρίζονται ότι έχει επέλθει, έχει ήδη αποτιμηθεί σε χρήμα. Είναι ωστόσο σημαντικό να επισημανθεί πως, στην υπόθεση Papastratis v. Petrides
(1979)1 CLR 231, έχει αναφερθεί ότι ο χρηματικός παράγοντας δεν είναι ο μόνος που λαμβάνεται υπόψη. Θα πρέπει να εξετασθεί ακόμη κατά πόσο οι Αιτητές κινδυνεύουν να μην εκτελέσουν τυχόν απόφαση εναντίον του Καθ΄ ου η Αίτηση. Τέθηκε η θέση - μαρτυρία από πλευράς Αιτητών ότι ο Καθ΄ ου η Αίτηση δεν έχει άλλη περιουσία, πλην της επίδικης άδειας του πρακτορείου ΟΠΑΠ. Έχει βέβαια και δύο ακίνητα, ως αναφέρουν, εκ των οποίων το ένα είναι βεβαρημένο με ΜΕΜΟ και το άλλο με υποθήκη. Η μαρτυρία αυτή δεν αμφισβητήθηκε από τον Καθ΄ ου η Αίτηση. Κατ΄ επέκταση η εικόνα που προκύπτει είναι αυτή που παρουσιάζουν οι Αιτητές όπου φαίνεται πως ο Καθ΄ ου η Αίτηση δεν διαθέτει άλλη περιουσία, πλην της άδειας του πρακτορείου ΟΠΑΠ. Στα πλαίσια αυτής της προϋπόθεσης, ο Καθ΄ ου η Αίτηση εγείρει θέμα πως οι Αιτητές, ενώ δέσμευσαν με προσωρινό διάταγμα περιουσία του Εναγόμενου 2, δεν αποκαλύπτουν την αξία της. Αυτό είναι γεγονός, δεν αποκρύπτουν όμως ότι δεσμεύτηκε περιουσία του Εναγόμενου 2 η οποία συνολικά ανέρχεται στο ποσό των €154.000,00 ωστόσο διευκρινίζουν οι Αιτητές πως η εν λόγω αξία - περιουσία αφορά και τις 4 αγωγές που εκκρεμούν εναντίον του Εναγόμενου 2 ενώ η απαίτηση των Αιτητών συνολικά είναι €711.101,36. Ως εκ τούτου καθίσταται κατανοητό ότι δε συντρέχουν τα απαραίτητα στοιχεία ώστε να κριθεί ότι οι Αιτητές είναι ήδη εξασφαλισμένοι. Συνακόλουθα των πιο πάνω κρίνεται ότι πληρείται και η τρίτη προϋπόθεση. Το Δικαστήριο προχωρεί στην εξέταση του ζητήματος του ισοζυγίου της ευχέρειας. Κρίνεται ορθό να γίνει αναφορά στην υπόθεση Bacardi & Co Ltd v. Vinco Ltd,
(1996)1 Α.Α.Δ. 788 στην οποία αναφέρθησαν τα εξής σχετικά: "Αναφορικά με το ισοζύγιο της ευχέρειας αυτό υποδηλώνει το ενδιαφέρον του Δικαστηρίου να ισοζυγίζει τον κίνδυνο αδικίας η οποία θα προκύψει αν φανεί ότι η απόφαση του που δόθηκε στο ενδιάμεσο στάδιο ήταν εσφαλμένη. Όπως το έχει θέσει ο δικαστής Hoffman στην Films Rover International Limited v. Cannon Film Sales Limited
(1987)1 W.L.R. 670: Το κύριο δίλημμα σε σχέση με την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων είτε αυτά είναι απαγορευτικά ή επιτακτικά, είναι ότι υπάρχει εξ ορισμού ο κίνδυνος ότι το Δικαστήριο μπορεί να πάρει εσφαλμένη απόφαση με το νόημα ότι έχει χορηγήσει διάταγμα σε διάδικο ο οποίος αποτυγχάνει να αποδείξει τα δικαιώματα του κατά τη δίκη (ή θα αποτύγχανε αν υπήρχε δίκη) ή διαζευκτικά με το να παραλείψει να χορηγήσει διάταγμα σε διάδικο που επιτυγχάνει (ή θα πετύχει) στη δίκη. Αποτελεί επομένως θεμελιωμένη αρχή ότι το Δικαστήριο πρέπει να υιοθετήσει εκείνη την πορεία η οποία φαίνεται ότι ενέχει τους λιγότερους κινδύνους αδικίας εάν ήθελε φανεί ότι η απόφαση του ήταν «εσφαλμένη» με το πιο πάνω νόημα. Οι κατευθυντήριες γραμμές για την χορήγηση και των δύο ειδών προσωρινών διαταγμάτων πηγάζουν από αυτή την αρχή." Κρίνεται κατ΄ εφαρμογή των πιο πάνω νομολογηθέντων ότι με τη δέσμευση της άδειας του πρακτορείου που διατηρεί ο Καθ΄ ου η Αίτηση, δε θα προκληθεί βλάβη σ΄ αυτόν, αφού αυτός θα συνεχίσει να λειτουργεί το πρακτορείο και να εισπράττει τα εισοδήματα του. Καμία μαρτυρία τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου η οποία να προβληματίσει ότι θα επέλθει στον Καθ΄ ου η Αίτηση ζημιά από τη δέσμευση της άδειας του ΟΠΑΠ. Η θέση του πως αν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα ο ΟΠΑΠ μπορεί να του ακυρώσει την άδεια, δεν υποστηρίζεται από πειστικά στοιχεία. Δεν εξηγείται πώς μπορεί να γίνει κάτι τέτοιο είτε στη βάση συμβατικής σχέσης ή άλλως πως νόμιμα. Συνεπώς η θέση δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή. Σ΄ αυτό το στάδιο όμως θα πρέπει να αναφερθεί πως ενόψει του ότι η άδεια του πρακτορείου παραχωρείται από τον ΟΠΑΠ, το διάταγμα δεν θα πρέπει να επηρεάζει τα συμβατικά ή άλλα δικαιώματα που έχει ο ΟΠΑΠ Κύπρου στην άδεια λειτουργίας του πρακτορείου. Ο σεβασμός προς τα συμφέροντα του ΟΠΑΠ απαιτεί όπως το διάταγμα να είναι τέτοιας μορφής ώστε να μην επηρεάζονται τα δικαιώματα ή συμφέροντά του, όπως αυτά προκύπτουν από τη συμβατική ή άλλη σχέση με τον Καθ΄ ου η Αίτηση. Ως εκ τούτου εάν ο ΟΠΑΠ αντλεί οποιαδήποτε δικαιώματα επί της άδειας του πρακτορείου που λειτουργεί ο Καθ΄ ου η Αίτηση, θα πρέπει να εξασφαλιστούν με σχετικό όρο στο διάταγμα του Δικαστηρίου. Ενόψει όλων των πιο πάνω, κρίνεται ότι είναι ορθό και δίκαιο να εκδοθεί προσωρινό διάταγμα ως ακολούθως: Εκδίδεται διάταγμα με το οποίο απαγορεύεται στον Καθ΄ ου η Αίτηση να πωλήσει και/ή δωρίσει και/ή μεταβιβάσει και/ή εκχωρήσει και/ή με οποιοδήποτε άλλο τρόπο αποξενώσει και/ή επιβαρύνει την άδεια λειτουργίας πρακτορείου ΟΠΑΠ με αριθμό εγγραφής 335235 το οποίο βρίσκεται στη διεύθυνση Πέτρου Τσίρου αρ. 55, περιοχή NAAFI, Λεμεσός, στο βαθμό και υπό τον όρο ότι δεν θα επηρεάζεται η νομική σχέση του ΟΠΑΠ με την άδεια λειτουργίας του επίδικου πρακτορείου και τα δικαιώματα που αντλεί από τέτοια άδεια ο ΟΠΑΠ Κύπρου. Τα έξοδα της επίδικης Αίτησης επιδικάζονται προς όφελος των Αιτητών και εναντίον του Καθ΄ ου η Αίτηση. Να υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο για να πληρωθούν στο τέλος της δίκης στην αγωγή. (Υπ.) .............. Δ. Ι. Κίτσιος, Α.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΜΔ Subject: Civil/Other Action/Interim Αναφορά: Πολιτική Δικονομία - Προσωρινά διατάγματα cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.