Αντώνη Ιωάννου ν. Σολωμού Αργυρού Καρασιαλή κ.α., Αρ. Αγωγής 3046/13, 23/12/2014

(4)και 13, Δ.25 θ.1, Δ.39, Δ.63 θ. 2, και άρθρα 28

(1)και

(2)και 30

(3)τoυ Συντάγματος, στον περί Αναδιάρθρωσης Χρηματοοικονομικών Οργανισμών Νόμο Ν.200(Ι)/2011όπως τροποποιήθηκε άρθρα 1, 2, 3, 4

(1)(α)( iii), 5, 6, 7

(2), 8, 9, 14 και 15, στον περί Συνεργατικών Πιστωτικών Εταιρειών Νόμο Ν.22/1985άρθρα 1 και 2, στο περί της Συνεργατικής Κεντρικής Τράπεζας της Κύπρου/Κεντρικός Φορέας (ΣΚΤ/ΚΦ) Διάταγμα του 2013, ΚΔΠ 346/2013 άρθρα 1,2,3,4,5,7

(4),12,13

(5)και

(15), 14 και 15, και Διάταγμα του 2014 ΚΔΠ 29/2014 άρθρα 1 και 2 και ΚΔΠ 147/2007 άρθρα 1, 2, 3, 4 και 5, στον περί της Ρύθμισης των Εργασιών Πιστωτικών Ιδρυμάτων Νόμο Ν.66(Ι)/1997όπως τροποποιήθηκε άρθρα 25 Α και 41

(1)και 2, στην Οδηγία προς τα Συνεργατικά Πιστωτικά Ιδρύματα και τον Κεντρικό Φορέα για την Σύνδεση Σ.Π.Ι. με τον Κεντρικό Φορέα ΚΔΠ 313/2013 άρθρα 1,2,3,4,11,12,17,20 κι 25 στην Νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου και σε οποιαδήποτε άλλη σχετική καθοδηγητική νομολογία, καθώς επίσης και στις γενικές και συμφυείς εξουσίες και γενική πρακτική του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η παρούσα αίτηση εκτίθενται στην ένορκη δήλωση του κ. Σταύρου Ιακώβου, ο οποίος είναι ο Διευθυντής Διεύθυνσης Διοικητικών υπηρεσιών της Συνεργατικής Κεντρικής Τράπεζας Κεντρικού Φορέα, ο οποίος είναι εξουσιοδοτημένος από τους αιτητές να προβεί στην ένορκη δήλωση. Εκ της ένορκης δήλωσης προκύπτουν οι λόγοι τους οποίους επικαλούνται οι αιτητές για τα αιτούμενα διατάγματα, ώστε δηλαδή να παρέμβουν ως διάδικοι στην διαδικασία της αγωγής αλλά και του ενδιαμέσου διατάγματος του Δικαστηρίου ημερομηνίας 26.9.2013, το οποίο είχε γίνει απόλυτο, αφού ακούστηκαν οι τότε εμπλεκόμενες πλευρές. Το Δικαστήριο μετά από ακροαματική διαδικασία αίτησης που διατάχθηκε να γίνει δια κλήσεως θεώρησε ορθό και εξέδωσε συντηρητικό Διάταγμα με το οποίο απαγορεύει στους Εναγόμενους αρ. 1, 2, 3, 4, 5, 6 και 7 και/ή στους αξιωματούχους και/ή υπαλλήλους της Εναγόμενης αρ. 8 από του να εμποδίζουν τον Ενάγοντα να εισέρχεται στα γραφεία της Εναγόμενης αρ.8 και να εκτελεί τα καθήκοντα του ως Γραμματέας της Εναγομένης αρ.

1. Και αυτό θα ίσχυε μέχρι αποπερατώσεως της αγωγής δυνάμει του άρθρου 32 του Ν.14/
2. Επανερχόμενη στους λόγους που προβάλλονται από την ένορκη δήλωση σημειώνονται τα ακόλουθα, τα οποία προκύπτουν από το περιεχόμενο αυτής και τα οποία αποτελούν τους λόγους που προβάλλονται ως προς την στοιχειοθέτηση των αιτημάτων: Σύμφωνα με το περί της Ανακεφαλαιοποίησης της Συνεργατικής Κεντρικής Τράπεζας (Κεντρικός Φορέας) Διαταγμάτων του 2013 και 2014 (ΚΔΠ 346/2013 ημερ. 04/10/2013 και 29/2014 ημερομηνίας 29/01/2014) εκδοθέντα δυνάμει του Περί Αναδιάρθρωσης Χρηματοοικονομικών Κρίσεων Νόμου του 2011 [Ν.200(Ι)/2011] η ΣΚΤ/ΚΦ έχει αποκτήσει συμμετοχή στην ιδιοκτησιακή δομή έκαστου συνεργατικού πιστωτικού ιδρύματος κατά 99% (στο εξής «το ΣΠΙ») ανεξαρτήτως του ποσοστού συμμετοχής της Δημοκρατίας στην ιδιοκτησιακή δομή της ΣΚΤ και παραμένει αμετάβλητο, καθ' όλη την περίοδο που η Δημοκρατία συμμετέχει στην ιδιοκτησιακή δομή της ΣΚΤ. Το υπόλοιπο 1% της συμμετοχής στην ιδιοκτησιακή δομή και στα δικαιώματα ψήφου έκαστου ΣΠΙ θα ανήκει στους υφιστάμενούς του μετόχους. Για το σκοπό αυτό ιδρύεται σε έκαστο ΣΠΙ συνεργατική εταιρεία συμμετοχών, στην οποία μεταφέρονται οι υφιστάμενοι μέτοχοι του ΣΠΙ, με συμμετοχή στο κεφάλαιό του, ανάλογη με τη συμμετοχή που έκαστος μέτοχος είχε στο μετοχικό κεφάλαιο του ΣΠΙ. Επισυνάπτεται αντίγραφο της ΚΔΠ 346/2013 ως Τεκ.
3. Περαιτέρω η ΚΔΠ 346/2013 δίνει το δικαίωμα στην Επιτροπεία της ΣΚΤ όπως διορίζει την πλειοψηφία μέχρι και το σύνολο των μελών της Επιτροπείας των ΣΠΙ. Ο διορισμός των μελών της επιτροπείας ΣΠΙ τέλει υπό την αίρεση της έγκρισης από την Κεντρική Τράπεζα, σύμφωνα με τα κριτήρια της ικανότητας και καταλληλότητας που η Κεντρική Τράπεζα ήθελε καθορίσει. Περαιτέρω, ο διορισμός των μελών της επιτροπείας του ΣΠΙ επικυρώνεται από τη Γενική Συνέλευση των μετόχων του ΣΠΙ, ήτοι της ΣΚΤ/ΚΦ κατά 99% και της συνεργατικής εταιρείας συμμετοχών κατά 1%. Δηλαδή πλέον ο διορισμός του Γραμματέα όλων των ΣΠΙ που συνδέονται με την ΣΚΤ/ΚΦ γίνεται από την ΣΚΤ/ΚΦ βάσει των προνοιών της ΚΔΠ 346/2013 και όχι βάσει του Συνεργατικών Πιστωτικών Εταιρειών Νόμο Ν. 22/1985όπως τροποποιήθηκε και των Κανονισμών που εκδόθηκαν βάσει αυτού. Το άρθρο 15

(1)του Ν.200 (Ι)/2011 όπως τροποποιήθηκε, αναφέρει ρητά ότι οι διατάξεις του Ν.200 (Ι)/2011 εφαρμόζονται ανεξαρτήτως των διατάξεων της συνεργατικής νομοθεσίας και των ειδικών κανονισμών λειτουργίας των ΣΠΙ. Συνεπώς ο παρών νόμος και η ΚΔΠ 346/2013 υπερισχύει έναντι άλλων ισχυόντων Νόμων και εφαρμόζονται ανεξαρτήτως άλλων Νόμων και εξ αυτών κέκτηται και/ή πηγάζει η εξουσία της Συνεργατικής Κεντρικής Τράπεζας να προβαίνει σε διορισμούς. Στα πλαίσια του Μνημονίου Συναντίληψης το οποίο υπογράφηκε μεταξύ της Κυπριακής Δημοκρατίας και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, ημερομηνίας 24/4/2013 ως εκάστοτε επικαιροποιείται (στο εξής «το Μνημόνιο»), απαραίτητη προϋπόθεση για την ανακεφαλαιοποίηση του συνεργατικού πιστωτικού τομέα ήταν η συγχώνευση των ΣΠΙ και η δημιουργία δεκαοκτώ μόνο συνεργατικών πιστωτικών ιδρυμάτων. Κατά τις συγχωνεύσεις, η Εναγόμενη 8 στην παρούσα αγωγή (Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Κυπερούντας Λτδ) αποτέλεσε την αποδεχόμενη εταιρεία δυνάμει του Μέρους Χ του περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμο σε συγχώνευση με άλλες έξι

(6)εταιρείες (μεταφέρουσες) οι οποίες κατά την ημέρα της συγχώνευσης διαλύθηκαν. Η νομική οντότητα, κατόπιν των συγχωνεύσεων, φέρει το όνομα Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Τροόδους Λτδ. Σύμφωνα με τα όσα διαλαμβάνονται δυνάμει Μνημονίου, ήτοι στις 9 Σεπτεμβρίου 2013, η εποπτεία των ΣΠΙ μεταφέρθηκε από τον Έφορο Υπηρεσίας Συνεργατικών Εταιρειών, στην Κεντρική Τράπεζα της Κύπρου με σχετικές τροποποιήσεις στον περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμο του 1985 (Ν.22/85). Η εποπτεία των ΣΠΙ από την Κεντρική Τράπεζα και η λειτουργία τους με βάση τον περί Εργασιών Πιστωτικών Ιδρυμάτων Νόμο του 1997, δημιουργεί ένα νέο εποπτικό πλαίσιο για τα ΣΠΙ. Μέσα στο νέο αυτό θεσμικό καθεστώς τα κριτήρια επιλογής των μελών της Επιτροπείας και της Ανώτερης Εκτελεστικής Διεύθυνσης των ΣΠΙ ως αυτά τίθενται από την Οδηγία της Κεντρικής Τράπεζας της Κύπρου περί της Ικανότητας και Καταλληλότητας (Κριτήρια Αξιολόγησης) των Συμβούλων και των Διευθυντών Τραπεζών είναι συγκεκριμένα και αυστηρά. Περαιτέρω, οι αιτητές στα πλαίσια της κρατικής στήριξης την οποία έχει λάβει δυνάμει του περί της Ανακεφαλαιοποίησης της Συνεργατικής Κεντρικής Τράπεζας της Κύπρου/Κεντρικός Φορέας (ΣΚΤ/ΚΦ) Διάταγμα του 2013 και 2014, έχει δεσμευτεί, ως ο μέτοχος κατά 99% της ιδιοκτησιακής δομής του ΣΠΙ όπως διασφαλίζει την πλήρωση των θέσεων της Επιτροπείας από ικανά και κατάλληλα άτομα τα οποία θα είναι εις θέση να αντεπεξέλθουν στις οικονομικές δυσχέρειες που αντιμετωπίζει κατά το παρόν στάδιο και μέχρι την αποπληρωμή της κρατικής στήριξης ο συνεργατικός πιστωτικός τομέας. Στα πλαίσια αυτά η ΣΚΤ έχει καθορίσει σε συμφωνία με την Τρόικα, το Υπουργείο Οικονομικών και την Κεντρική Τράπεζα συγκεκριμένη διαδικασία την οποία οφείλει να εφαρμόζει κατά την επιλογή των μελών της Επιτροπείας. Είναι θέση των αιτητών ότι με το νέο νομικό και θεσμικό πλαίσιο έχουν δημιουργηθεί «νέες περιστάσεις και πραγματικά γεγονότα» τα οποία θέτουν το υπόβαθρο και νομιμοποιούν την Τράπεζα να καταστεί αναγκαίος διάδικος στην παρούσα αγωγή. Υπάρχει δε και η εισήγηση ότι η αλλαγή και τροποποίηση του νομοθετικού πλαισίου θα πρέπει να επιφέρει και την αναθεώρηση και τροποποίηση του προσωρινού διατάγματος, ενόψει του ότι τα πραγματικά γεγονότα επί των οποίων βασίστηκε το Δικαστήριο έχουν εξαλειφθεί και είναι ανύπαρκτα. Πέρα από τις υποχρεώσεις των αιτητών ως μετόχων στην ιδιοκτησιακή δομή του ΣΠΙ κατά 99%, εξίσου σημαντικός είναι και ο ρόλος που διαδραματίζει στην εσωτερική διακυβέρνηση του ΣΠΙ ως Κεντρικός Φορέας στα πλαίσια της Οδηγίας της Κεντρικής Τράπεζας «προς τα Συνεργατικά Πιστωτικά Ιδρύματα και τον Κεντρικό Φορέα για τη σύνδεση Συνεργατικών Πιστωτικών Ιδρυμάτων με τον Κεντρικό Φορέα» (Κ.Δ.Π 313/2013). Ειδικότερα, σύμφωνα με τα άρθρα 11 (ζ) και 12 (1-9) της ΚΔΠ 313/2013, η ΣΚΤ είναι επιφορτισμένη με τον καθορισμό και την παρακολούθηση των διαδικασιών εσωτερικού ελέγχου των συνδεδεμένων ΣΠΙ και περαιτέρω ασκεί την αναγκαία παρακολούθηση και έλεγχο συμπεριλαμβανομένων επιτόπιων επιθεωρήσεων, με σκοπό να επαληθεύει και να διασφαλίζει την εφαρμογή των οδηγιών που εκδίδει προς τα ΣΠΙ που συνδέονται με αυτόν συμπεριλαμβανομένων της διεκπεραίωσης στα συνδεδεμένα ΣΠΙ ικανοποιητικού εσωτερικού ελέγχου και της ύπαρξης ικανοποιητικών συστημάτων εσωτερικού ελέγχου. Η Κ.Δ.Π 313/2013, αναγνωρίζοντας ότι η οικονομική σταθερότητα και οικονομική ευρωστία έκαστου ΣΠΙ εξαρτάται από την ικανότητα και καταλληλότητα των στελεχών/ αξιωματούχων που το απαρτίζουν έχει παραχωρήσει περαιτέρω στη ΣΚΤ τα ακόλουθα καθήκοντα: (

1. i)να προβαίνει σε αξιολόγηση των προτεινόμενων αξιωματούχων των συνδεδεμένων ΣΠΙ, και, όπου κρίνει σκόπιμο, προβαίνει σε διεξαγωγή προσωπικών συνεντεύξεων. (
2. ii)αποστέλλει προς την Κεντρική Τράπεζα τα ονόματα των προτεινόμενων αξιωματούχων για έγκριση, και (iii) ενημερώνει τα μέλη σε Γενική Συνέλευση για τις αποφάσεις του ΚΦ και της Κεντρικής Τράπεζας όσον αφορά τους προτεινόμενους αξιωματούχους. (ι) Περαιτέρω η Τράπεζα είναι επιφορτισμένη σύμφωνα με την Κ.Δ.Π 313/2013 να επιβάλλει κυρώσεις όπως: (
3. i)της παύσης οποιουδήποτε αξιωματούχου του συνδεδεμένου ΣΠΙ εφόσον έχουν προκύψει σοβαρά ζητήματα ικανότητας και καταλληλότητας. (
4. ii)του προτεινόμενου διορισμού μέλους ή μελών στην Επιτροπεία του ΣΠΙ. Ενόψει όλων αυτών των αλλαγών που μεσολάβησαν από την έκδοση του προσωρινού διατάγματος έως σήμερα και την προσπάθεια της Τράπεζας για εξυγίανση και αναδιάρθρωση, πρώτιστη υποχρέωση της Τράπεζας είναι η διασφάλιση ότι οι αξιωματούχοι των συνδεδεμένων ΣΠΙ, πληρούν τα κριτήρια περί ικανότητας και καταλληλότητας όπως αυτά καθορίζονται από την Κεντρική Τράπεζα Η Τράπεζα όφειλε να προβεί σε όλες τις απαιτούμενες ενέργειες για την εφαρμογή των προνοιών των τροποποιημένων Νόμων αλλά και των Οδηγιών εντός ευλόγου χρόνου, και συνεπώς έπρεπε να προβεί σε αξιολόγηση της ικανότητας και καταλληλότητας (fit and proper) όλων των υποψηφίων συμπεριλαμβανομένου και του Ενάγοντα κ Αντώνη Ιωάννου. Περαιτέρω οι αιτητές προβάλλουν τη θέση ότι η φύση και το περιεχόμενο του επίδικου διατάγματος τους δημιουργεί κώλυμα στην άσκηση των καθηκόντων τους καθότι εδραιώνει επ' αόριστο τον Ενάγοντα στη θέση μέχρι την τελική απόφαση του Δικαστηρίου, με αποτέλεσμα οι αιτητές να μην δύνανται να ολοκληρώσουν τις διαδικασίες διορισμού γραμματέα και στην επικύρωση της θέσης έχοντας τον κίνδυνο η ενάσκηση των καθηκόντων τους να θεωρηθεί παρακοή του προσωρινού διατάγματος. Οι αιτητές έθεσαν τους προβληματισμούς τους στο δικηγόρο του Ενάγοντα-Καθ' ου η Αίτηση στα πλαίσια της επαναξιολόγησης των κριτηρίων καταλληλότητας σύμφωνα με τις οδηγίες της Κεντρικής Τράπεζας. Αφού παρατίθενται οι σχετικές επιστολές που ανταλλάχθηκαν μεταξύ των δικηγόρων και η εκ διαμέτρου αντίθετη άποψη που αυτοί έχουν, ειδικά στο ότι ο δικηγόρος του ενάγοντα «θωρακίζεται πίσω από το προσωρινό διάταγμα και δεν υπόκειται σε διαδικασία αξιολόγησης» διατυπώνεται η εισήγηση των αιτητών ότι χωρίς την θετική αντίκριση της αίτησης οι αιτητές δεν μπορούν να ασκήσουν τα καθήκοντα τους δυνάμει του Νόμου και ειδικά ως προς την επικύρωση ή μη του διορισμού του ενάγοντα. Μάλιστα στα πλαίσια αυτά οι αιτητές έχουν ενημερώσει τις αρμόδιες αρχές ότι ο ενάγων θα παραμείνει στη θέση του γραμματέα ενόψει του επίδικου διατάγματος, αλλά οι ίδιοι δεν θα προβούν σε πράξη διορισμού του εφόσον δεν αποτελεί τον διορισθέντα απ' αυτούς αξιωματούχο ενόψει του ότι θεώρησαν ότι δεν πληροί τα κριτήρια επαναδιορισμού του στη θέση του γραμματέα. Στα πλαίσια αυτά θα επιδιωχθεί η τροποποίηση του διατάγματος καθότι ως υπάρχει εισήγηση «με την εξακολούθηση της ισχύος του διατάγματος χωρίς τροποποίηση δημιουργείται σοβαρή πολυπλοκότητα στο χειρισμό διαφόρων θεμάτων που ανακύπτουν καθημερινά καθότι οποιοδήποτε διάβημα υπέχει τον κίνδυνο να θεωρηθεί παρακοή του εν λόγω διατάγματος και κυρίως σε μια πολύ δύσκολη περίοδο για τα συνεργατικά πιστωτικά ιδρύματα όπου πρέπει να ληφθούν αποφάσεις στα πλαίσια της προσπάθειας αναδιάρθρωσης και εξυγίανσης αυτών. Τονίζεται επίσης ότι το επίδικο διάταγμα εξεδόθη κατόπιν ακροαματικής διαδικασίας, χωρίς όμως να ληφθούν υπόψη μεταγενέστερες νομοθετικές αλλαγές οι οποίες δίδουν τη δυνατότητα για άμεση τροποποίηση ώστε οι αιτητές να ασκούν τα καθήκοντα τους σε ορθό νομικό πλαίσιο. Άλλως πως η ύπαρξη του διατάγματος ως έχει καθιστά ανενεργή την τράπεζα στη λήψη οποιασδήποτε απόφασης. Επί της αίτησης υπήρξε ένσταση της πλευράς του ενάγοντα με τους ακόλουθους προβαλλόμενους λόγους: (α) Οι αιτητές δεν είναι αναγκαίοι διάδικοι στην αγωγή και/ή η αγωγή δεν εγείρει προς κρίση οιανδήποτε διαφορά, μεταξύ του ενάγοντα και των αιτητών και/ή δεν επηρεάζει οποιοδήποτε δικαίωμα ή συμφέρον τους. (β) Το διάταγμα του Δικαστηρίου ημερομηνίας 26/9/2013 δεν επηρεάζει οιονδήποτε υφιστάμενο δικαίωμα και/ή συμφέρον των αιτητών. (γ) Οι αιτητές προσήλθαν στο Δικαστήριο με υπέρμετρη καθυστέρηση και/ή ενεργούν καταχρηστικά και/ή κακόπιστα και/ή προς εξυπηρέτηση αλλότριων σκοπών και/ή εμποδίζονται από του να διεκδικούν τις αιτούμενες από αυτούς θεραπείες. Οι λόγοι αυτοί αναλύονται στην πολυσέλιδη ένορκη δήλωση του ενάγοντα εκ της οποίας προκύπτει η θέση του ότι δεν αναγνωρίζει οποιοδήποτε δικαίωμα στους αιτητές να παρέμβουν είτε στη διαδικασία της κυρίως αγωγής, είτε στη διαδικασία του προσωρινού διατάγματος, καθότι το νέο προβαλλόμενο νομικό καθεστώς το οποίο επικαλούνται οι αιτητές δεν προνοεί οτιδήποτε για την παύση των υφισταμένων αξιωματούχων στο ΣΠΙ αλλά αντίθετα διασφαλίζονται τα εργασιακά τους δικαιώματα. Περαιτέρω θέτουν το θέμα ως εξής: Οι αιτητές δεν έχουν δια Νόμου εξουσία να παύουν οι ίδιοι, αξιωματούχους των Σ.Π.Ι. Οι σχετικές τους προς τούτο εξουσίες, περιορίζονται ρητά από το Νόμο, σε υποβολή εισήγησης για απομάκρυνση υφιστάμενων αξιωματούχων προς την Κεντρική Τράπεζα, η οποία με την σειρά της, είναι η μόνη αρχή που έχει αρμοδιότητα και μπορεί να λάβει μια τέτοια απόφαση και τούτο ασφαλώς, αφού προηγουμένως τηρηθεί η νενομισμένη διαδικασία. Οι αιτητές δεν έχουν ζητήσει μέχρι σήμερα από την Κεντρική Τράπεζα να απομακρύνει τον ενάγοντα από τη θέση του και τούτο παρά το γεγονός ότι γνώριζαν για την ύπαρξη του επίδικου διατάγματος, από τις 27/9/2013. Στην ίδια ένορκη δήλωση γίνεται ευρεία αναφορά σε γεγονότα που αφορούν αφενός την επικοινωνία του ενάγοντα με τους αιτητές και αφετέρου διάφορες καταγγελίες που έκαμε ο ενάγοντας στο παρελθόν σε σχέση με προβαλλόμενες ατασθαλίες. Δεν έχω πρόθεση να αναφερθώ στα επι μέρους αυτά γεγονότα τα οποία καλύπτουν τις παραγράφους 6 έως και τέλος της ένορκης δήλωσης, απλώς σημειώνω ότι υπήρξε εισήγηση του ενάγοντα ότι το αληθινό κίνητρο των αιτητών είναι η απομάκρυνση του από την εναγομένη 8 και εν πάση περιπτώσει η κατ' ισχυρισμό κακοπιστία αυτών στην προώθηση της αίτησης. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι έχουν προωθήσει δι' αγορεύσεων τις θέσεις τους τόσο ως προς την νομική πτυχή όσο και ως προς την πραγματική διάσταση όπως προβάλλεται στις αντίστοιχες δικογραφίες. Η κύρια βάση της αίτησης είναι η Δ.9, θ.10 η οποία προνοεί τα ακόλουθα: "No cause or matter shall be defeated by reason of the misjoinder or non-joinder of parties, and the Court may in every cause or matter deal with the matter in controversy so far as regards the rights and interests of the parties actually before it. The Court or a Judge may, at any stage of the proceedings, either upon or without the application of either party, and on such terms as may appear to the Court or Judge to be just, order that the names of any parties improperly joined, whether as plaintiffs or as defendants, be struck out, and that the names of any parties, whether plaintiffs or as defendants, who ought to have been joined, or whose presence before the Court may be necessary in order to enable the Court effectually and completely to adjudicate upon and settle all the questions involved in the cause or matter, be added. No person shall be added as a plaintiff suing without a next friend, or as the next friend of a plaintiff under any disability, without his own consent in writing thereto. Every party whose name is so added as defendant shall be served with a writ of summons or notice in manner provided by Rule 11 of this Order or in such manner as may be deemed to have begun only on the service of such writ or notice". Σχετική επίσης πρόνοια είναι η Δ.48 θ.8

(4)η οποία έχει ως εξής: «Any person ( other than the applicant ) affected by an order made ex parte may apply by summons to have it set aside or varied and the Court or Judge may set aside or vary such order on such terms as may seem just.» Η «διαφορά» των δυο δικονομικών προνοιών εστιάζεται στο ότι με την πρώτη βάση δίδεται άδεια στον αιτητή να παρέμβει εφ' όλης της ύλης της αγωγής εφόσον γίνεται διάδικος. Στη δεύτερη βάση η παρέμβαση ενός προσώπου δύναται να περιορίζεται στην μορφή προστασίας του μόνο σε σχέση με ένα συγκεκριμένο διάταγμα και στην προσπάθεια του να το τροποποιήσει ή να το ακυρώσει. Στην κρινόμενη περίπτωση οι αιτητές επικαλούνται και τις δυο βάσεις με τρόπο αλληλένδετο ώστε να μην παρέχεται δυνατότητα μεμονωμένης εξέτασης των δυο βάσεων. Προκύπτει λοιπόν ότι οι αιτητές θα πρέπει να ικανοποιήσουν το Δικαστήριο ότι έχουν δικαίωμα να γίνουν διάδικοι σε όλη τη διαδικασία και όχι μόνο αναφορικά με το επίδικο διάταγμα το οποίο προφανώς και επιδιώκουν να τροποποιήσουν ή να ακυρώσουν. Εν πάση περιπτώσει σημειώνεται ότι όσα αναφέρονται για την ακύρωση ή τροποποίηση του διατάγματος δεν μπορούν να εξεταστούν στην ουσία των επιχειρημάτων, αφού θα πρέπει να αποφασιστεί πρώτα αν οι αιτητές δικαιούνται να παρέμβουν και εφόσον τους δοθεί άδεια θα πρέπει να καταχωρίσουν νέα αίτηση επί της επιδίωξης τους για τροποποίηση ή ακύρωση του διατάγματος. Κατά την εξέταση των πιο πάνω προνοιών από το Δικαστήριο ως προς την υπαγωγή ή μη των προϋποθέσεων που τίθενται στην κρινόμενη περίπτωση έχω καθοδηγηθεί από τις ακόλουθες αποφάσεις: Στην υπόθεση Perihan Mustafa Korkut H Eyiam Periham -v- Απόστολου Γεωργίου

(2007)1Β Α.Α.Δ. 1213 λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Για να προστεθεί ένα πρόσωπο ως διάδικος δυνάμει της Δ.9 Θ.10 των περί Πολιτικής Δικονομίας θεσμών θα πρέπει να κριθεί ως αναγκαίος διάδικος. Βασικό κριτήριο για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου για την προσθήκη διαδίκου, είναι κατά πόσο θα επηρεαστούν άμεσα τα νομικά δικαιώματα ή τα οικονομικά του συμφέροντα και ιδιαίτερα όταν υπάρχουν υπό αμφισβήτηση ή επηρεάζονται ιδιοκτησιακά δικαιώματα ή συμφέροντα σε περιουσία όπου οι νόμιμοι ιδιοκτήτες πρέπει να αντιπροσωπεύονται». Περαιτέρω στην υπόθεση Μepa Underwriting Management Limited και άλλων v. Αγροτικής Ανώνυμης Ελληνικής Εταιρείας Γενικών Ασφαλίσεων

(1997)1Β Α.Α.Δ. 772 λέχθηκαν τα εξής: «Το ζήτημα της προσθήκης διαδίκου εμπίπτει εντός της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου. Όπως έχει νομολογηθεί το δικαστήριο διαθέτει ευρεία διακριτική ευχέρεια να κάμει οποιεσδήποτε αναγκαίες τροποποιήσεις σε σχέση με τους διαδίκους με το να τους προσθέσει, να τους διαγράψει ή να τους αντικαταστήσει και να επιφέρει τέτοιες αλλαγές όσες είναι αναγκαίες για να καταστήσει δυνατή την αποτελεσματική εκδίκαση όλων των μεταξύ των διαδίκων επίδικων θεμάτων. (Ιδε. Van Gelter, Apsimon & Co v. Sowerby Bridge United District Flour Society [1890] 44 Ch D 374, C.A, Wilson v.Balcarres [1983] 1 Q.B. 422, Robinson v. Geisel [1894] 2 Q.B. 688).» Σημαντική επί του σημείου είναι η υπόθεση Heli-Air v.Drescher

(1988)1 AAΔ 234 στην οποία λέχθησαν: «We agree with the learned trial Judge that paragraph 4 of rule 8 of Order 48 does not in general give the right to a third person to apply by summons for the discharge or variation of an interim order issued in proceedings in which such a person is not a party. We do not accept the argument that a reference to 'any person' covers a person in the circumstances of this case where no application to be joined as a party was made and where the very ownership and right of possession of the subject property were in issue and were sought to be determined by the Court in the course of determining an application for the discharge or variation of an interim order». Στην υπόθεση Μηλίτσα Γ. Κουή -v- Mιχάλη Χριστοδούλου,

(2010)1 Α.Α.Δ 401, λέχθηκαν τα εξής: «..δεν παρέχει δικαίωμα σε τρίτα πρόσωπα (μη διαδίκους), γενικά υποβολής αίτησης δια κλήσεως με σκοπό την ακύρωση ή την τροποποίηση ενός παρεμπίπτοντος διατάγματος το οποίο εκδόθηκε σε διαδικασία στην οποία τα τρίτα πρόσωπα δεν είναι διάδικοι. Οι λέξεις «any person»(οποιοδήποτε πρόσωπο) στη Δ.48 Θ.8

(4)δεν καλύπτουν πρόσωπα για τα οποία δεν έχει καταχωρηθεί οποιαδήποτε αίτηση για συνένωση τους ως διαδίκους σε διαδικασία στην οποία τα επίδικα θέματα είναι ανοικτά». Ακολούθησε η απόφαση η οποία αφορούσε Αίτηση της BRAINPEDIA HOLDING LTD

(2010)1 Α.Α.Δ. 1713, όπου αναφέρθησαν τα ακόλουθα στη σελ.8: «Η Αιτήτρια, στην οποία έχει επιδοθεί το Προσωρινό Διάταγμα, δε στερείται θεραπείας, εκ του γεγονότος ότι δεν είναι διάδικος. Από τη στιγμή που έλαβε γνώση και θεωρεί ότι από το Προσωρινό Διάταγμα επηρεάζονται τα συμφέροντα της, έχει τη δυνατότητα να παρέμβει στη διαδικασία, είτε εμφανιζόμενη κατά την ημερομηνία που αυτό ορίστηκε επιστρεπτέο ή κατά άλλο τρόπο και να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου, στο οποίο εκκρεμεί το όλο θέμα, όλα όσα θεωρεί ότι έχουν σχέση με την υπόθεση της και προωθεί με την παρούσα. Θεωρώ ότι όλα όσα ισχυρίζεται σε σχέση με το ιδιοκτησιακό καθεστώς των μετοχών που απαγορεύθηκε στον Εναγόμενο 4 να αποξενώσει, μπορεί και πρέπει να κριθούν στα πλαίσια της διαδικασίας της αγωγής/προσωρινού διατάγματος. Τα αποφασισθέντα στη Μηλίτσα Γ. Κουή ν. Μιχάλη Χριστοδούλου (πιο πάνω), δεν καταργούν τη δυνατότητα παρέμβασης στη διαδικασία. Απλά, για την υποβολή αίτησης παραμερισμού διατάγματος που εκδόθηκε μονομερώς, τίθεται ως προϋπόθεση η προηγούμενη υποβολή αίτησης συνένωσης του προσώπου που ισχυρίζεται ότι επηρεάζονται τα συμφέροντα του.» Είναι φανερό ότι οι αιτητές ως κύριο βάθρο του αιτήματος τους να παρέμβουν επικαλούνται τις σχετικές νέες κανονιστικές διοικητικές πράξεις οι οποίες κατά την εισήγηση τους έχουν εν πολλοίς επηρεάσει το βάθρο της έκδοσης του επίδικου διατάγματος. Σχετική είναι κυρίως η Κανονιστική Διοικητική Πράξη 313/2013 της οποίας επικαλούνται ιδιαίτερα το άρθρο 12

(4)εκ του οποίου προκύπτουν τα καθήκοντα των αιτητών ως εξής: (

1. i)να προβαίνει σε αξιολόγηση των προτεινόμενων αξιωματούχων των συνδεδεμένων ΣΠΙ, και όπου κρίνει σκόπιμο προβαίνει σε διεξαγωγή προσωπικών συνεντεύξεων (
2. ii)αποστέλει προς την Κεντρική Τράπεζα τα όνοματα των προτεινόμενων αξιωματούχων για έγκριση και, (iii) ενημερώνει τα μέλη σε Γενική Συνέλευση για τις αποφάσεις του ΚΦ και της Κεντρικής Τράπεζας όσον αφορά τους προτεινόμενους αξιωματούχους Περαιτέρω η Τράπεζα είναι επιφορτισμένη σύμφωνα με το άρθρο 17

(3)της Κ.Δ.Π 313/2013 να ενημερώνει άμεσα την Κεντρική Τράπεζα και να προτείνει τη λήψη συγκεκριμένων διορθωτικών μέτρων ή την επιβολή κυρώσεων μεμονωμένα όπως: (

1. i)της παύσης οποιουδήποτε αξιωματούχου του συνδεδεμένου ΣΠΙ εφόσον έχουν προκύψει σοβαρά ζητήματα ικανότητας και καταλληλότητας. (
2. ii)του προτεινόμενου διορισμού μέλους ή μελών στην Επιτροπεία του ΣΠΙ Σύμφωνα με την ΚΔΠ 346/13 (Περί της Ανακεφαλαιοποίησης της Συνεργατικής της Συνεργατικής Κεντρικής Τράπεζας της Κύπρου/Κεντρικός Φορέας (ΣΚΤ/ΚΦ) η οποία τέθηκε σε ισχύ με την δημοσίευση στην Επίσημη Εφημερίδα της Κυβέρνησης στις 04/10/2013 ήτοι μετά την έκδοση του προσωρινού διατάγματος ημερομηνίας 26/09/2013 αναφέρονται ρητά τα εξής: Άρθρο 7-

(4): Το ποσοστό συμμετοχής της ΣΚΤ στην ιδιοκτησιακή δομή έκαστου συνεργατικού πιστωτικού ιδρύματος ανέρχεται στο 99% ανεξαρτήτως του ποσοστού συμμετοχής της Δημοκρατίας στην ιδιοκτησιακή δομή της ΣΚΤ και παραμένει αμετάβλητο, καθ όλη την περίοδο που η Δημοκρατία συμμετέχει στην ιδιοκτησιακή δομή της ΣΚΤ. ............................. Άρθρο 12-

(3): Η μονάδα υποβάλλει εισηγήσεις στον Υπουργό σύμφωνα με το άρθρο 7(δ) του περί της Σύστασης και Λειτουργίας Μονάδας Διαχείρισης της Συμμετοχής της Κυπριακής Δημοκρατίας στην Ιδιοκτησιακή Δομή Πιστωτικών Ιδρυμάτων Νόμο, για τον καθορισμό των κριτηρίων ικανότητας και καταλληλότητας για την επιλογή των μελών τόσο της επιτροπείας της ΣΚΤ όσο και της επιτροπείας των ΣΠΙ. Άρθρο 13-

(4): H επιτροπεία της ΣΚΤ διορίζει την πλειοψηφία μέχρι και το σύνολο των μελών της επιτροπείας των ΣΠΙ: Νοείται ότι, για το διορισμό των μη εκτελεστικών μελών της επιτροπείας ΣΠΙ από την επιτροπεία της ΣΚΤ, λαμβάνονται υπόψη τυχόν εισηγήσεις της Γενικής Συνέλευσης, των μελών της συνεργατικής εταιρείας συμμετοχών έκαστου ΣΠΙ, ή μέχρι της σύστασης της, τυχόν εισηγήσεις της επιτροπείας της Παγκύπριας Συνεργατικής Συνομοσπονδίας: Νοείται περαιτέρω ότι, ο διορισμός των μελών της επιτροπείας των ΣΠΙ τελεί υπό την αίρεση της έγκρισης από την Κεντρική Τράπεζα, συμφωνά με κριτήρια της ικανότητας και καταλληλότητας που η Κεντρική Τράπεζα ήθελε καθορίσει. Προκύπτει από τις πιο πάνω νομοθετικές πρόνοιες που επικαλούνται οι αιτητές ότι οι τελευταίοι εμπλέκονται στις διαδικασίες αξιολόγησης με τον τρόπο που ορίζεται μελών ή αξιωματούχων των ΣΠΙ. Στην καταχωρηθείσα Έκθεση Απαίτησης είναι γεγονός ότι αποκρυσταλλώνονται γεγονότα της περιόδου μέχρι τον Ιούνιο του 2013 όπως εισηγείται και ο κ. Πουργουρίδης. Ωστόσο στο Παρακλητικό της Έκθεσης Απαίτησης υπάρχουν θεραπείες που αφορούν το διορισμό και την εξακολούθηση της εργοδότησης του ενάγοντα ώστε αυτό να μην μπορεί να περιοριστεί αυστηρά μόνο στο χρονικό σημείο της επικαλούμενης απόλυσης και τερματισμού της εργοδότησης του ενάγοντα το οποίο και αμφισβητείται. Η απόφαση μου επί της αίτησης παραμερισμού που δόθηκε στις 6.2.2014 δόθηκε στα δικογραφικά πλαίσια που είχα τότε και σίγουρα οι παρατηρήσεις μου αφορούσαν την νομοθεσία που εφαρμόσθηκε κατά την «επίδικη απόλυση» (βλ. σελ.7). Εξάλλου παρατηρείται ότι στην αρχική μορφή της αγωγής περιλαμβάνετο ως διάδικος και ο Έφορος Υπηρεσίας Εποπτείας Συνεργατικών Εταιρειών, ο οποίος είχε αρμοδιότητες, θα μπορούσε να πει κανείς, συναφείς με τις αρμοδιότητες που παρουσιάζεται να έχουν οι αιτητές με το ισχύον νομικό καθεστώς. Τα όσα αναφέρει ο κ. Πουργουρίδης τα οποία και σοβαρά τον απασχόλησαν στην αγόρευση του, περισσότερο καλύπτουν, έχω την θεώρηση, την ίδια την ουσία ως προς την δυνατότητα των αιτητών να πετύχουν παραμερισμό του διατάγματος. (Βλ. ειδικά τις παραγράφους 5-9 και 15-18). Να θυμίσω ότι στο στάδιο αυτό το Δικαστήριο δεν υπεισέρχεται στην ουσία της υπόθεσης ούτε και καταλήγει σε συμπεράσματα, έστω και προκαταρκτικά, ως προς τα συγκρουόμενα πραγματικά θέματα. Στην υπόθεση Mepa (ανωτέρω), λέχθηκε αναφορικά ότι: ".η διαδικασία προσθήκης εναγόμενου δεν προσφέρεται για καθοριστική επίλυση της τύχης της αγωγής σε σχέση με οποιοδήποτε από τους εναγόμενους. Αυτό που πρωτίστως εξετάζεται από το Δικαστήριο στη διαδικασία προσθήκης εναγόμενου είναι κατά πόσο ο προτεινόμενος εναγόμενος είναι ένας αναγκαίος διάδικος». Θα έλεγα περαιτέρω ότι η ίδια η ένσταση και η ένορκη δήλωση του ενάγοντα περιέχει πλήθος λεπτομερειών και περιστάσεων που δεικνύουν την εκ των πραγμάτων εμπλοκή των αιτητών στα δρώμενα και αυτό συμβαίνει προφανώς από την ανάγκη να τηρηθούν οι πρόνοιες των νέων νόμων οι οποίες καθιστούν τους αιτητές εμπλεκόμενους εκ πρώτης όψεως. Είναι ορθή η παρατήρηση του κ. Γεωργίου σε σχέση με την παράγραφο 11 της αγόρευσης του για τα σημεία στα οποία ο ίδιος ο ενάγων εμπλέκει τους αιτητές στα πράγματα. Σε σχέση με το προβαλλόμενο λόγο ένστασης επί του καθυστερημένου της υποβολής της αίτησης δεν θεωρώ ότι στοιχειοθετείται επαρκώς. Οι ίδιες οι νομοθετικές «εξελίξεις» ήταν τέτοιες που σε συνδυασμό με τις περιστάσεις της υπόθεσης, δεν δημιουργούσαν απλό σκηνικό. Έπρεπε να μεσολαβήσει έρευνα και μελέτη περί του πρακτέου. Με όσα προσπάθησα να παραθέσω πιο πάνω κρίνω ότι η Δ.16 θ.10 και η Δ.48 θ.8

(4)παρέχουν τη δυνατότητα στους αιτητές να παρέμβουν στη διαδικασία τόσο της κυρίως αγωγής, όσο και του διατάγματος. Ως εκ τούτου εκδίδονται διατάγματα ως Α, Β και Γ της αίτησης. Ως προς το σημείο Γ οποιαδήποτε αίτηση παραμερισμού και/ή τροποποίησης του διατάγματος 26.9.2013 να καταχωρηθεί εντός 20 ημερών από σήμερα και να ορισθεί στις 20.2.2015, ημερομηνία που εκκρεμεί η παρούσα υπόθεση για οδηγίες. Νοείται ότι τα εγειρόμενα θέματα θα επαναξιολογηθούν στα πλαίσια της αίτησης που θα καταχωρηθεί. Τυχόν δε επιπρόσθετες οδηγίες για το Α δυνατόν να δοθούν στις 20.2.2015, όπου όλοι οι συνήγοροι θα είναι παρόντες. Τα έξοδα κρίνω ότι είναι ορθό να επιδικαστούν υπέρ των αιτητών και εναντίον του ενάγοντα-καθ' ου η αίτηση όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή, πληρωτέα στο τέλος της αγωγής. (Υπ.) ............... Τ. Ψαρά-Μιλτιάδου, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής /ΞΠ Subject: Civil / Other Actions / Interim Αναφορά: Αίτηση για προσθήκη διαδίκου cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο