ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΜΙΛΤΙΑΔΟΥΣ & ΣΙΑ ΛΤΔ ν. Α/ΦΟΙ Χ¨ΜΑΤΘΑΙΟΥ & ΣΙΑ ΛΤΔ, Αρ. Αγωγής 3317/10, 29/1/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2014:A26 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Στ. Ν. Σταύρου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής 3317/10 Μεταξύ: ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΜΙΛΤΙΑΔΟΥΣ & ΣΙΑ ΛΤΔ Ενάγουσα και Α/ΦΟΙ Χ¨ΜΑΤΘΑΙΟΥ & ΣΙΑ ΛΤΔ Εναγόμενη --------------------------------- Αίτηση ημερ. 12.12.2013 για τροποποίηση του τίτλου και της οπισθογράφησης του κλητηρίου εντάλματος 29 Ιανουαρίου,
- Εμφανίσεις: Για ενάγουσα - αιτήτρια: κ. Χρίστος Θεοδούλου για Χ. Αργυρού & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε.. Για εναγόμενη - καθ' ης η αίτηση: κ. Βασίλης Λοΐζου για Ανδρέας Β. Ζαχαρίου & Σία Δ.Ε.Π.Ε.. Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή, η ενάγουσα εταιρεία (εφεξής η αιτήτρια) - η οποία δραστηριοποιείται στον τομέα της ανάπτυξης γης και την κατασκευή και πώληση κατοικιών - διεκδικεί από την εναγόμενη εταιρεία (εφεξής η καθ' ης η αίτηση) αποζημιώσεις και απορρέουσα χρηματική ζημιά για παράβαση της συμφωνίας ημερ. 2.4.2007 για την πώληση ενός υπό διαχωρισμό οικοπέδου στην Αραδίππου (εφεξής η Συμφωνία). Κατά τους δικογραφημένους της ισχυρισμούς, εκδηλωμένη πρόθεση της αιτήτριας, ήταν να κατασκευάσει επί του οικοπέδου τρεις κατοικίες και να τις πωλήσει σε ενδιαφερόμενους αγοραστές. Ωστόσο, η καθ' ης η αίτηση - κατά παράβαση των συμβατικών της υποχρεώσεων - παρέλειψε να υλοποιήσει τα αναγκαία κατασκευαστικά έργα για να γίνει εφικτός ο διαχωρισμός του οικοπέδου και να κατασκευαστούν οι κατοικίες, με αποτέλεσμα η αιτήτρια να αναγκαστεί να τερματίσει τη Συμφωνία και να καταχωρήσει την παρούσα αγωγή, διεκδικώντας το μέρος του τιμήματος που ήδη κατέβαλε και άλλες απορρέουσες ζημιές. Από πλευράς της η καθ' ης η αίτηση ισχυρίζεται ότι ο τερματισμός της Συμφωνίας ήταν αδικαιολόγητος και παράνομος και ανταπαιτεί με τη σειρά της, την καταβολή του εναπομείναντος τιμήματος. Η ακροαματική διαδικασία ξεκίνησε στις 18.10.2013 και μέχρι στιγμής έχουν καταθέσει πέντε μάρτυρες - όλοι για λογαριασμό της αιτήτριας. Με το πέρας της μαρτυρίας του τελευταίου μάρτυρα, η αιτήτρια καταχώρησε την παρούσα Αίτηση με την οποία ζητά την τροποποίηση του τίτλου, αλλά και του περιεχομένου της Έκθεσης Απαίτησής της. Πιο συγκεκριμένα ζητά.-
- Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου διατάττον την τροποποίηση του τίτλου της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής, δια της αντικατάστασής του ως ονόματος των Εναγόντων «ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΜΙΛΤΙΑΔΟΥΣ & ΣΙΑ ΛΤΔ» σε «ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΜΙΛΤΙΑΔΟΥ & ΥΙΟΙ (ΚΑΤΑΣΚΕΥΕΣ) ΛΙΜΙΤΕΔ»
- Την τροποποίηση της οπισθογράφησης του κλητηρίου εντάλματος ως ακολούθως: Α. Με την διαγραφή από την παράγραφο 11, στην 2η γραμμή του ποσού των €153.774,13 και την αντικατάστασή του με το ποσό των Λ.Κ.110.000 (€187.946). Β. Με την προσθήκη της πιο κάτω φράσης στην παράγραφο 12 μετά την φράση (στο εξής η Τράπεζα): Από το ποσό των Λ.Κ.110.000 οι ενάγοντες πλήρωσαν στους εναγόμενους ποσό εκ Λ.Κ.50.000 (€85.430) στις 17/4/07, ποσό εκ Λ.Κ.40.000 (€68.344) στις 31/5/07 και ποσό εκ €15.377 στις 17/1/08 ήτοι συνολικό ποσό εκ €169.
- Γ. Με την διαγραφή του ποσού των €23.919,87 και την αντικατάστασή του με το ποσό των Λ.Κ.5.000 (€8.543). Δ. Με την προσθήκη κόμματος στην παράγραφο 13 μετά την φράση «έξοδα ανανέωσης δανείου» και ακολούθως με την προσθήκη της φράσης «έξοδα που αφορούν στην παραχώρηση νέου δανείου ύψους €175.000 για εξόφληση του πρώτου δανείου» και την αντικατάσταση στην ίδια παράγραφο της ημερομηνίας «24/11/2010» με την ημερομηνία «30/6/2013» και του ποσού €37,473 με το ποσό των €67.466,
- Ε. Με την διαγραφή των παραγράφων 14 και 15 της εκθέσεως απαιτήσεως και την αναρίθμηση της παραγράφου 16 σε παράγραφο
- Στ. Με την αντικατάσταση της λέξης «εναγόμενη» από την 2η γραμμή της παραγράφου 14, η οποία με την αναρίθμηση θα γίνει παράγραφος 14 με την λέξη «ενάγουσα». Ζ. Με την αντικατάσταση στις ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ ΕΙΔΙΚΩΝ ΖΗΜΙΩΝ ΤΗΣ ΕΝΑΓΟΥΣΑΣ του ποσού των €37,473 στο γράμμα «μ» με το ποσό των €67.466,12 και επίσης με την αντικατάσταση του ποσού των €52.549.12 που παρουσιάζεται ως το Σύνολο των ειδικών ζημιών με το ποσό των €82,542.
- Η. Με την αναρίθμηση της παραγράφου 17 σε παράγραφο 15 και την αναρίθμηση της παραγράφων 18 και 19 σε παράγραφο 16 και 17 αντίστοιχα. Θ. Με την αντικατάσταση του ποσού των €52,549.12 με το ποσό των €82,542.54 στην υποπαράγραφο 3Β της νέας παραγράφου
- Ι. Με την διαγραφή των αναφερομένων στην υποπαράγραφο 3Γ της παραγράφου 19 η οποία θα γίνει παράγραφος 17 και την αντικατάσταση τους ως ακολούθως: Νόμιμο τόκο επί του ποσού των €177.694,54 από 30/6/13 μέχρι εξοφλήσεως. Κ. Με την διαγραφή του περιεχομένου της υποπαραγράφου 3Δ της παραγράφου 19 η οποία με την αιτούμενη τροποποίηση θα γίνει παράγραφος 17 και την αντικατάστασή του με το εξής περιεχόμενο: Νόμιμο τόκο επί των ποσών υπό στοιχεία α-λ των λεπτομερειών ειδικών ζημιών της ενάγουσας. Λ. Με την διαγραφή του περιεχομένου της υποπαραγράφου 3Ε της παραγράφου 19 η οποία με την αιτούμενη τροποποίηση θα γίνει παράγραφος 17 και την αντικατάσταση του με το εξής περιεχόμενο: Νόμιμο τόκο επί του ποσού των €82,542.54 από 30/6/2013 μέχρι εξοφλήσεως. Μ. Με την διαγραφή του ποσού των €90.000 στην παράγραφο 18 η οποία με την αναρίθμηση θα γίνει παράγραφος 16 με το ποσό των €94.356 και με την διαγραφή του ποσού των €90.000 με το ποσό των €94.356 στην παράγραφο 19
(4)η οποία με την αναρίθμηση θα γίνει παράγραφος 17.» Η Αίτηση εδράζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.9 θ.11, Δ.25 θ.1, Δ.63, θ.2, Δ.48 θ.1 - 4 και 8 και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Από πλευράς γεγονότων η Αίτηση πλαισιώνεται από ένορκη δήλωση του κ. Μιλτιάδη Μιλτιάδους, ο οποίος είναι ένας εκ των διευθυντών της αιτήτριας και, ως αναφέρει, δεόντως εξουσιοδοτημένος να αναφερθεί στα γεγονότα της Αίτησης. Εξηγεί, ότι, μετά την τελευταία δικάσιμο, οι δικηγόροι της αιτήτριας διαπίστωσαν ότι το όνομά της αναγραφόταν εσφαλμένα. Συγκεκριμένα, αναγραφόταν "ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΜΙΛΤΙΑΔΟΥΣ & ΣΙΑ ΛΤΔ" αντί του ορθού που είναι "ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΜΙΛΤΙΑΔΟΥ ΚΑΙ ΥΙΟΙ (ΚΑΤΑΣΚΕΥΕΣ) ΛΙΜΙΤΕΔ". Το λάθος, πάντα κατά τον ενόρκως δηλούντα, οφείλεται σε αβλεψία, ήταν καλόπιστο και με τη διόρθωση ουδόλως θα επηρεαστεί η καθ' ης η αίτηση. Σε ό,τι αφορά τις τροποποιήσεις στο περιεχόμενο της Έκθεσης Απαίτησης, αναφέρει πως αυτές είναι αναγκαίες έτσι ώστε να συνάδει το δικόγραφο με τη δοθείσα μαρτυρία. Επ' αυτού, παραπέμπει στα σημεία της δοθείσας μαρτυρίας - τα οποία καθιστούν αναγκαία την αναπροσαρμογή του δικογράφου - έτσι ώστε να υπάρχει συμβατότητα μεταξύ των δύο. Αναγνωρίζει ότι η Αίτηση υποβάλλεται σε προχωρημένο στάδιο της διαδικασίας, αλλά επαναλαμβάνει ότι η αιτήτρια ενεργεί καλόπιστα και εν πάση περιπτώσει, δεν θα προκληθεί οποιαδήποτε ζημιά στην καθ' ης η αίτηση, η οποία να μην μπορεί να αποκατασταθεί με ανάλογη διαταγή ως προς τα έξοδα. Από πλευράς της η καθ' ης η αίτηση καταχώρησε στις 2.1.2014 Ένσταση, αξιώνοντας την απόρριψη της Αίτησης για τους εξής λόγους: «
- Η αίτηση είναι νομικά και ουσιαστικά αβάσιμη.
- Η αίτηση είναι καταχρηστική.
- Η αίτηση είναι παράτυπη και αντικανονική.
- Η αίτηση είναι κακόπιστη.
- Η αίτηση είναι αδικαιολόγητη.
- Οι αιτητές δεν νομιμοποιούνται στις αιτούμενες θεραπείες. 7.Οι αιτούμενες τροποποιήσεις επηρεάζουν δυσμενώς τους ενάγοντες-καθ' ων η αίτηση κατά τρόπο που δεν μπορεί να αποζημιωθεί με έξοδα.
- Η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση είναι παράτυπη και αντικανονική.
- Η αίτηση υποβάλλεται αδικαιολόγητα καθυστερημένα. 10.Η αίτηση είναι αδικαιολόγητη και αποσκοπεί στην περαιτέρω περιπλοκή της αγωγής.
- Τα γεγονότα στα οποία βασίζεται η αίτηση είναι αναληθή και προβάλλονται με τρόπο παραπλανητικό.
- Οι αιτούμενες τροποποιήσεις ήταν γνωστές και έπρεπε να είχαν επιδιωχθεί σε πολύ προγενέστερο στάδιο και στα πλαίσια προηγούμενης αίτησης για τροποποίηση.
- Η αίτηση υποβλήθηκε μετά την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας της αγωγής.
- Οι αιτούμενες τροποποιήσεις μπορούσαν να επιδιωχθούν σε πολύ προγενέστερο στάδιο και στα πλαίσια προηγούμενης αίτησης για τροποποίηση.» Η Ένσταση εδράζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.19, Θ. 26, Δ.20, Θ.2, Δ.25, Θ. 1, Θ. 5, Δ.39, Θ. 18, Δ.48, Θ. 4
(1), Δ.64, Θ. 1, στον Νόμο Ν.2
(1)/2010 άρθρα 5 και 11 και επί των συμφυών εξουσιών του Δικαστηρίου ως επίσης και επί του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας Άρθρο 30
(2). Από πλευράς γεγονότων στηρίζεται στην ένορκη δήλωση της κας Μαρίας Μορφή, η οποία είναι δικηγορική υπάλληλος στο γραφείο των δικηγόρων της καθ' ης η αίτηση, δεόντως εξουσιοδοτημένη, ως αναφέρει, να παραθέσει ενόρκως τις θέσεις και τους ισχυρισμούς της καθ' ης η αίτηση. Κατά την ενόρκως δηλούσα, η ανάγκη για τροποποίηση του ονόματος της αιτήτριας ήταν, ή όφειλε να ήταν, γνωστή σε αυτήν προγενέστερα και τουλάχιστον προ της ενάρξεως της ακροαματικής διαδικασίας. Η δε προσπάθειά της να αλλάξει τώρα το όνομα, εκτός από καθυστερημένη είναι και κακόπιστη, αφού μ' αυτή επιχειρεί να αποκτήσει αθέμιτο όφελος. Εξηγώντας τί εννοεί μ΄ αυτό, παραπέμπει στην χωρίς ένσταση, κατάθεση από μέρους της αιτήτριας στην κυρίως δίκη, των τεκμηρίων 40 και 41. Η μη υποβολή ένστασης από μέρους της καθ' ης η αίτηση οφειλόταν ακριβώς στο γεγονός ότι τα εν λόγω τεκμήρια δεν αναφέρονταν στο όνομα της αιτήτριας αλλά σε κάποια τρίτη εταιρεία, την "ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΜΙΛΤΙΑΔΟΥ ΚΑΙ ΥΙΟΙ (ΚΑΤΑΣΚΕΥΕΣ) ΛΙΜΙΤΕΔ", αυτή δηλαδή που επιχειρείται τώρα να αντικαταστήσει την αιτήτρια. Παρόμοια είναι η θέση της ενόρκως δηλούσας, σε σχέση με τις αιτούμενες τροποποιήσεις που αφορούν το σώμα της Έκθεσης Απαίτησης. Ισχυρίζεται δηλαδή, ότι, τα γεγονότα ήταν ή έπρεπε να ήταν γνωστά στην αιτήτρια αφού αναφέρθηκαν από μάρτυρες τους οποίους η ίδια κάλεσε, μεταξύ των οποίων και ο ίδιος ο κ. Μιλτιάδους. Η δε προσπάθεια να εισαχθούν τώρα είναι αδικαιολόγητα καθυστερημένη. Σε περίπτωση έγκρισης των αιτούμενων τροποποιήσεων, συνεχίζει, θα προκληθεί ταλαιπωρία, καθυστέρηση και σπατάλη εξόδων, αφού θα προκύψει ζήτημα επανακλήτευσης και αντεξέτασης μαρτύρων που ήδη κατάθεσαν και οι οποίοι δεν αντεξετάστηκαν σε συγκεκριμένα σημεία τα οποία αφορούσαν τις αξιούμενες αποζημιώσεις. Προχωρεί ένα βήμα παρακάτω μάλιστα, λέγοντας ότι εάν εγκριθεί η Αίτηση θα πληγούν τα συνταγματικά κατοχυρωμένα δικαιώματα της καθ' ης η αίτηση για εκδίκαση της υπόθεσης εντός ευλόγου χρόνου. Ως εκ τούτου, ζητά την απόρριψή της Αίτησης με έξοδα σε βάρος της αιτήτριας. Κατά την ακρόαση δεν ζητήθηκε η αντεξέταση των ενόρκως δηλούντων, με αποτέλεσμα οι ευπαίδευτοι συνήγοροι, απευθείας, να υιοθετήσουν και να καταθέσουν γραπτές αγορεύσεις προς υποστήριξη των αντίστοιχων θέσεών τους. Τις αγορεύσεις αυτές τις έχω διεξέλθει με κάθε προσοχή και ενδελέχεια. Εκείνο το οποίο είναι σημαντικό να επισημάνω σ΄αυτό το στάδιο - ειδικά σε σχέση με την αγόρευση του συνηγόρου της καθ' ης η αίτηση - είναι, ότι, αυτή, ως προς την ουσία του πράγματος, χωρίζεται σε τρία κεφάλαια. Πρώτον, κακοπιστία/παραπλάνηση. Δεύτερο, αδικαιολόγητη καθυστέρηση και Τρίτο, πρόκληση ανεπανόρθωτης ζημιάς. Τα κεφάλαια αυτά ουσιαστικά συμπυκνώνουν όλους τους λόγους ένστασης και αναφορά σ' αυτά, θα γίνει σε κατοπινό στάδιο της παρούσας απόφασης. Πρώτα, όμως, κάποιες γενικές αρχές. Σχετική για τροποποιήσεις δικογράφων είναι η Διαταγή 25, θεσμός 1[1] των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Το θέμα της τροποποίησης δικογράφων απασχολεί τα Δικαστήρια εδώ και δεκαετίες με αποτέλεσμα η σχετική επί του θέματος νομολογία να είναι πλούσια και οι εφαρμοστέες αρχές πλήρως αποκρυσταλλωμένες. Οι αρχές αυτές επαναλήφθηκαν πρόσφατα στην Kayat Trading Ltd v. GENZYME CORPORATION, Πολιτική Έφεση Αρ. 58/2012, ημερ. 4.3.2013, όπου λέχθηκαν τα εξής: «Το συμπέρασμα που μπορεί με ασφάλεια να συναχθεί από τη σχετική νομολογία, είναι ότι το θέμα, τροποποίησης δικογράφων, ανάγεται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου η οποία ασκείται φιλελεύθερα και δεν διέπεται από άκαμπτους κανόνες, αλλά από διάφορους παράγοντες, η βαρύτητα των οποίων ποικίλει ανάλογα με τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης. Η βασική αρχή η οποία πηγάζει μέσα από την εν λόγω νομολογία είναι, όπως πολύ εύστοχα επισημάνθηκε στην υπόθεση Clive Preece: "Αίτηση για τροποποίηση δικογράφου μπορεί να εγκριθεί σε κάθε στάδιο της διαδικασίας εφόσον συντρέχουν οι προϋποθέσεις οι οποίες καθιστούν την τροποποίηση απαραίτητη για την αποτελεσματική απονομή της δικαιοσύνης. Το συμφέρον της δικαιοσύνης αποτιμάται ύστερα από συνεκτίμηση όλων των παραγόντων της κάθε υπόθεσης, συμπεριλαμβανομένων και των επιπτώσεων που ενδεχομένως θα προκληθούν στα δικαιώματα και συμφέροντα του αντιδίκου. Βλ. Εθν. Τράπεζα της Ελλάδος Α.Ε. κ.α. ν. Βιομ. Χαρ. Αλωνεύτης Λτδ κα
(2002)1(Α) ΑΑΔ 237. Στην Χριστοδούλου ν. Χριστοδούλου
(1991)1 ΑΑΔ 934 έχει ειπωθεί ότι η σύγχρονη τάση είναι να επιτρέπουν τα δικαστήρια τροποποιήσεις στις κατάλληλες υποθέσεις ακόμα και όταν μια τέτοια τροποποίηση είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης νοουμένου ότι δεν θα προκληθεί αδικία στην άλλη πλευρά που δεν θα μπορούσε να αποζημιωθεί με χρήμα." Παρομοίως στην υπόθεση Παπαχρυσοστόμου v. Κώστας Γρηγοριάδης και Συνέταιροι κ.α., Πολ. Έφεση 79/09, ημερ. 4.5.2012, υποδείχθηκαν τα εξής: "Στις περιπτώσεις όπου ο προσδιορισμός της ουσίας της διαφοράς μεταξύ των διαδίκων και η αποτροπή της πολλαπλότητας των νομικών διαδικασιών επιβάλλουν την τροποποίηση των δικογράφων, η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ασκείται υπέρ της έγκρισης της αίτησης νοουμένου ότι δεν θα προκληθεί βλάβη ή αδικία στην άλλη πλευρά η οποία δεν θα μπορούσε να αποζημιωθεί με χρήμα ή ο αιτητής δεν ενεργεί κακόπιστα. Το αποδεικτικό βάρος για την αιτιολόγηση του αιτήματος και της οποιασδήποτε καθυστέρησης στη διατύπωση των θέσεων του αιτητή, ποικίλει ανάλογα με το στάδιο κατά το οποίο υποβάλλεται η αίτηση. Η έναρξη της δίκης δεν δημιουργεί ανυπέρβλητο εμπόδιο στην επιδίωξη τροποποίησης δικογράφων, όμως η άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου στο στάδιο αυτό, ασκείται με φειδώ. Τέλος μπορεί να λεχθεί ότι η εισαγωγή ενός νέου θέματος δεν συνεπάγεται κατ' ανάγκη και την απόρριψη της αίτησης, νοουμένου όμως ότι δεν έχει καταλυτικές συνέπειες για την αντίδικη πλευρά." » Η υπογράμμιση είναι δίκη μου - βλ. επίσης Ιωσηφίδης v. BERNHARD SCHULTE SHIPMANAGEMENT (CYPRUS) LTD, Πολ. Έφεση 239/11, ημερ.23.10.2013. Με αυτά κατά νου επανέρχομαι στα γεγονότα της παρούσας Αίτησης. Να σημειώσω, κατ' αρχάς, ότι ως θέμα αρχής, η προσπάθεια διόρθωσης του ονόματος ενός εκ των διαδίκων δεν είναι απλώς θεμιτή, αλλά και επιβεβλημένη για να δύναται να απονεμηθεί πραγματική δικαιοσύνη μεταξύ των μερών. Δεν είναι ορθό να επιτραπεί σε διάδικο να αποκτήσει πλεονέκτημα από μια λανθασμένη περιγραφή ονόματος, όταν όλοι γνωρίζουν την πραγματικότητα (βλ. Williams and Glyn's Bank v. The Ship Maria [1983] 1 CLR 106 που μνημονεύεται στην FERRO FASHIONS LTD v. FASHION BOX S.R.L
(1999)1Γ ΑΑΔ 1805). Η εσφαλμένη αναφορά ονόματος, δεν αφορά την ουσία της υπόθεσης και θα πρέπει να διορθώνεται με τροποποίηση (βλ. Λάμπρου v. Λάμπρου
(2002)1Β ΑΑΔ 1092 και E.G.FALEKKOS LTD v. REANA MANUFACTURES LTD
(1999)1ΑΑΔ 443,452). Στην προκειμένη περίπτωση, με την παραδοχή της πλευράς της καθ' ης η αίτηση, ότι, δεν έφερε ένσταση στην κατάθεση των τεκμηρίων 40 και 41, για τον λόγο ότι στα τεκμήρια αυτά αναγραφόταν το ορθό όνομα της αιτήτριας και όχι το εσφαλμένο, καταδεικνύει με γλαφυρό τρόπο, ότι, είναι η πλευρά της καθ' ης η αίτηση και όχι της αιτήτριας που ενδεχομένως να επιχειρεί να αποκτήσει πλεονέκτημα από το λάθος. Τα τεκμήρια αυτά αφορούν σημαντικές οικονομικές καταστάσεις, συναρτώμενες με τις αξιώσεις της αιτήτριας. Δεν είχε λοιπόν κανένα λόγο ή όφελος η αιτήτρια, να κατάθετε τέτοιες καταστάσεις, αφορώσες τρίτη εταιρεία, ξένη με τα επίδικα γεγονότα της υπόθεσης. Ούτε μπορεί να γίνει δεκτό, πως αυτή ήταν η αντίληψη του ευπαιδεύτου συνηγόρου της καθ' ης η αίτηση και γι΄ αυτό άφησε τα τεκμήρια να εισαχθούν ως μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου. Στην πραγματικότητα είτε το σφάλμα δεν έγινε αντιληπτό, είτε έγινε και αφέθηκε να περάσει για σκοπούς απόκτησης οφέλους. Στο πλαίσιο αυτό, δεν διαλανθάνει της προσοχής μου, ότι στην Υπεράσπιση δεν απαντώνται οι παράγραφοι 1-4 της Έκθεσης Απαίτησης - άρα εξυπακούεται ότι γίνονται παραδεκτοί (βλ. Διαταγή 19, Θεσμός 11). Στις παραγράφους αυτές, γίνεται αναφορά σε ενέργειες της αιτήτριας (υπό την λανθασμένη πάντοτε ονομασία), μεταξύ των οποίων, και η τέλεση της συμφωνίας μετά της καθ' ης η αίτηση. Όπως και να έχουν τα πράγματα, καμία απολύτως κακοπιστία ή πρόθεση παραπλάνησης δεν διαπιστώνω από πλευράς αιτήτριας επί του θέματος αυτού. Κρίνω ότι πρόκειται για καλόπιστο σφάλμα και έτσι, αντικρίζοντας το θέμα σφαιρικά και υπό το πρίσμα της προαναφερθείσας νομολογίας, είναι ορθό και δίκαιο, ως θέμα αρχής, να επιτραπεί η διόρθωση. Αυτό με φέρνει στο θέμα της καθυστέρησης. Επ' αυτού έχει δίκαιο η πλευρά της καθ' ης η αίτηση. Υπάρχει καθυστέρηση στην υποβολή της Αίτησης. Η αιτήτρια μπορούσε, με προσεκτικότερο χειρισμό, να αντιλαμβανόταν το σφάλμα στην αναγραφή του ονόματος, αλλά και την ανακολουθία μεταξύ των δικογραφημένων της θέσεων και τη μαρτυρία που η ίδια σκόπευε να εισαγάγει, νωρίτερα. H καθυστέρηση όμως αφ' εαυτής, ουδόλως δικαιολογεί απόρριψη της Αίτησης (βλ.Federal Bank of Lebanon (SAL) v. Νίκου Σιακόλα
(1999)1(Α) Α.Α.Δ. 44). Συνεκτιμάται ως λογική απόρροια του άρθρου 30
(2)του Συντάγματος για την ορθή άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Σε ότι αφορά την αιτιολόγηση της καθυστέρησης, ο κ. Μιλτιάδους στην ένορκή του δήλωση, αναφέρει, ότι, η λανθασμένη αναγραφή του ονόματος της αιτήτριας έγινε αντιληπτή μετά την τελευταία δικάσιμο. Παρομοίως, στην πορεία της δίκης, προέκυψε και η ανάγκη διόρθωσης της οπισθογράφησης του κλητηρίου εντάλματος για να συνάδει με τη δοθείσα μαρτυρία. Συνεπώς, αν και η καθυστέρηση είναι δεδομένη και ενδεχομένως να υποβόσκει και θέμα αμέλειας, υπάρχει αιτιολόγηση της καθυστέρησης. Δεν είναι καθοριστικό ότι η αιτιολόγηση δεν είναι ιδιαιτέρως ισχυρή. Στην υπόθεση Νικολάου v. Μιλτιάδους κ.α. 1(Β) Α.Α.Δ.
(2007)1005 κρίθηκε πως "όπου δεν προκαλείται ζημιά ακόμα και η μη πλήρως αιτιολoγηθείσα καθυστέρηση δεν μπορεί να στερεί το διάδικο του δικαιώματος να αποφασίζονται όλα τα επίδικα θέματα που εγείρει..". Ακόμα και η αμέλεια είναι συγχωρητέα όταν διακυβεύεται το δικαίωμα του διαδίκου να θέσει όλα τα επίδικα θέματα που εγείρει ενώπιον του Δικαστηρίου, υπό την αίρεση πάντοτε, ότι, δεν θα επηρεαστούν δυσμενώς τα δικαιώματα του άλλου διαδίκου. Επί των πιο πάνω, να προσθέσω, ότι, δεν είναι μεμπτό να επιχειρείται να τροποποιηθεί ένα δικόγραφο για να συνάδει με τη δοθείσα μαρτυρία (βλ.Χρίστου v. Αζα
(1992)1 ΑΑΔ 704 και Παναγιώτης Χατζηχρίστου & Υιοι Λτδ v. ORALIA TRAVEL & TOURS LTD
(2007)1 (A) ΑΑΔ 650) Τέλος, έρχομαι στο θέμα που αφορά τον ισχυρισμό για την πρόκληση ανεπανόρθωτης ζημιάς και εκτροπής της υπόθεσης από τα συνταγματικά θέσμια σε περίπτωση έγκρισης της Αίτησης. Χωρίς δυσκολία, λέγω ότι οι θέσεις αυτές είναι ανυπόστατες. Δεν θα υπάρξει, εξαιτίας της τροποποίησης, δυσμενής επηρεασμός της πλευράς της καθ' ης η αίτηση - πόσο μάλλον ανεπανόρθωτη ζημιά. Η όποια δυσχέρεια υπάρξει, θεραπεύεται με την ανάλογη διαταγή ως προς τα έξοδα αλλά, και με τα δικονομικά μέτρα που θα είναι στη διάθεση της καθ' ης η αίτηση σε σχέση με τους μάρτυρες. Η χρονική εκτροπή που θα υπάρξει για να τροποποιηθούν τα δικόγραφα θα είναι ανεπαίσθητη και σε καμία περίπτωση δεν θα αποτελέσει λόγο για να εκτροχιαστεί η υπόθεση από το συνταγματικά θέσμια. Για όλους τους πιο πάνω λόγους, η Αίτηση εγκρίνεται. Εκδίδονται διατάγματα ως οι παράγραφοι 1 και 2 της Αίτησης. -Το τροποποιημένο Κλητήριο Ένταλμα να καταχωρηθεί εντός 10 ημερών από τη σύνταξη του διατάγματος. -Η τροποποιημένη Υπεράσπιση να καταχωρηθεί εντός 10 ημερών από την επίδοση του τροποποιημένου κλητηρίου εντάλματος. -Κατά τα λοιπά, να ακολουθηθούν οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας. Όσον αφορά τα έξοδα, είθισται, ο αιτών την τροποποίηση να επωμίζεται τη δαπάνη που προκλήθηκε, αφού εκείνος με το δικονομικό διάβημα, προκαλεί την εκτροπή. Η αρχή αυτή τυγχάνει εφαρμογής και στην προκειμένη περίπτωση. Συνεπώς, τα έξοδα της Αίτησης και τα έξοδα που χάνονται (costs thrown away) λόγω της τροποποίησης, όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον πρωτοκολλητή στο τέλος της διαδικασίας, επιδικάζονται υπέρ της καθ' ης η αίτηση και εναντίον της αιτήτριας. (Υπ.) .......... Στ. Ν. Σταύρου, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] 1. The Court or a Judge may, at any stage of the proceedings, allow either party to alter or amend his indorsement or pleadings, in such manner and on such terms as may be just, and all such amendments shall be made as may be necessary for the purpose of determining the real questions in controversy between the parties. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο