Στέλιος Σταυρίδης ν. Μιχαλάκης Σπύρου, Αρ. Αγ.: 4128/13, 10/1/2014

(11)παιδιά, η ηλικία των οποίων δεν αποκαλύφθηκε στο Δικαστήριο από τον ίδιο. Η σύζυγος του Αιτητή ήταν συνιδιοκτήτρια κατά 1/3 μερίδιο στο τεμάχιο 513 και ο αδελφός της - Καθ' ου η Αίτηση κατά 2/3 μερίδια. Όμορο προς αυτό τεμάχιο είναι το 512 του οποίου συνιδιοκτήτες είναι η εταιρεία SPYRO PRO LIMITED κατά 3/7 μερίδια, η οποία ενεγράφη στις 23/3/01, με μετόχους τον Καθ' ου η Αίτηση κατά 4.600 μετοχές και δύο άλλα πρόσωπα το ένα με 150 και το άλλο με 100 μετοχές της οποίας Διευθυντής της εταιρείας είναι ο Καθ' ου η Αίτηση και κάποια Άννα Ξυδιά Τσιαϊλη κατά 4/7 μερίδια. Κατά ή περί το 1990-1991 στο τεμάχιο 513 με άδεια οικοδομής επί των τεμαχίων 513 και 512, Τεκμήριο 2 στην ένορκη δήλωση του Αιτητή, ολοκληρώθηκε η ανέγερση της πολυκατοικίας με την ονομασία PALM SEA και από τότε περίπου λειτουργούσε ως επιχείρηση τουριστικών διαμερισμάτων με άδεια του Κ.Ο.Τ., την διαχείριση της οποίας είχε ο Καθ' ου η Αίτηση. Ο Καθ' ου η Αίτηση κατέβαλλε σε λογαριασμό δανείου του Αιτητή στη ΣΠΕ Μακράσυκας το ποσό ΛΚ7000 ετησίως ως το αναλογούν ποσό στο μερίδιο του 1/3. Τούτο συνέχιζε να πράττει και μετά που η σύζυγος του Αιτητή μεταβίβασε όλο το μερίδιο της στον Αιτητή στις 28/7/00 μέχρι και τις 25/9/04 που ήταν η τελευταία φορά που κατέβαλε ο Καθ' ου η Αίτηση το ποσό των ΛΚ7000 στον αναφερθέντα λογαριασμό του Αιτητή. Παρενθετικά να σημειωθεί ότι η σύζυγος του Αιτητή και αδελφή του Καθ' ου η Αίτηση απεβίωσε στις 31/1/2001 από ανίατη ασθένεια. Επί του τεμαχίου 512, συνιδιοκτησίας της SPYRO PRO LIMITED και της ΄Αννας Ξυδιά Τσιαϊλή, κατά ή περί το 2002 ολοκληρώθηκε η ανέγερση πολυκατοικίας, με άδεια αρ. 566/77 ημερομηνίας 13/2/78 στην οποία καταγράφονται τα τεμάχια 513 και 512 με όρους ως εμφαίνεται στο Τεκμήριο 2 της ένορκης δήλωσης του Αιτητή, την διαχείριση της οποίας έχει η εταιρεία SPYRO PRO LIMITED που ασκείται από το διευθυντή αυτής, ήτοι τον Καθ' ου η Αίτηση, συμπεριλαμβανομένων θεμάτων που αφορούν την λειτουργικότητα και την ασφάλεια της πολυκατοικίας για τα οποία έχει εξουσιοδοτηθεί από την ΄Αννα Ξυδιά Τσιαϊλή ως αναφέρεται στο τεκμήριο που επισυνάπτεται με την συμπληρωματική ένορκη δήλωση του Καθ' ου η Αίτηση. Οι δύο πολυκατοικίες είναι δίπλα η μία από την άλλη και είναι ενωμένες με κοινόχρηστους χώρους τόσο στο ισόγειο όσο και στους ορόφους. Δημιουργείται δε στοά η οποία οδηγεί πίσω από τις πολυκατοικίες στους χώρους στάθμευσης. Η κάθε πολυκατοικία έχει τον δικό της ανελκυστήρα, οι οποίοι βρίσκονται απέναντι ο ένας από τον άλλο, και δικό της κλιμακοστάσιο. Αφού διαμαρτυρήθηκε ο Αιτητής στον Καθ' ου η Αίτηση για την μη καταβολή οιουδήποτε ποσού από τις 25/9/04, που ήταν η τελευταία φορά που κατέβαλε το ως άνω ποσό, μέχρι τον Μάρτιο του 2013 που άρχισαν οι παραστάσεις σε αυτόν και αφού έγιναν συζητήσεις και προτάσεις, τελικά, κατά τον Αιτητή, περί το τέλος Μαρτίου του 2013 επήλθε διευθέτηση και έγινε προφορική συμφωνία μεταξύ τους δυνάμει της οποίας ο Αιτητής λάμβανε κατοχή των διαμερισμάτων αρ. 401, 402, 403, 404 στον 4ο όροφο, αρ. 101 στον 1ο όροφο και ένα από τα τέσσερα καταστήματα στο ισόγειο προκειμένου να τα διαχειριστεί μόνος του. Τα υπόλοιπα διαμερίσματα ήτοι ένα 1 στο μεσοπάτωμα, 102 στον 1ο όροφο, τα 201, 202, 203, 204 στον 2ο όροφο, 301, 302, 303 και 304 στον 3ο όροφο καθώς και τα τρία

(3)καταστήματα στο ισόγειο παραμένουν στην κατοχή και εκμετάλλευση του Καθ' ου η Αίτηση. Την πιο πάνω προφορική συμφωνία που επικαλείται ο Αιτητής, ο Καθ' ου η Αίτηση την αρνείται για τους λόγους που επικαλείται στην ένσταση του. Έτσι ο Αιτητής άρχισε την ανακαίνιση των διαμερισμάτων την κατοχή και διαχείριση των οποίων έλαβε και την οποία ολοκλήρωσε περί τον Μάϊο του 2013 με υποδείξεις μάλιστα, κατά τον Αιτητή, από τον Καθ' ου η Αίτηση, πράγμα που ο τελευταίος αρνείται και ισχυρίζεται ότι παράνομα εισήλθε σε αυτά αφού δεν είχε τη συγκατάθεση του. Ακολούθως ο Αιτητής άρχισε να ενοικιάζει τα ως άνω διαμερίσματα και να λαμβάνει ένα σεβαστό εισόδημα από αυτά. Τούτο όμως, τελικά, ενόχλησε τον Καθ' ου η Αίτηση ο οποίος άρχισε να δημιουργεί προβλήματα στον Αιτητή είτε επικοινωνώντας με τους συνεργάτες του που του έφερναν πελατεία λέγοντας τους ότι βρίσκονταν στα Δικαστήρια και η πολυκατοικία θα έκλεινε, είτε αποκόπτοντας την παροχή κρύου και ζεστού νερού το οποίο ζεστό νερό διοχετεύετο από «boiler» που ήταν εγκατεστημένο στην πολυκατοικία του τεμαχίου 512 αφού στην πολυκατοικία του τεμαχίου 513 με ενέργειες του Καθ' ου η Αίτηση δεν υπήρχε πλέον «boiler», έκλεισε σε κάποιο στάδιο την στοά και απαγόρευε την είσοδο των ενοίκων στους χώρους στάθμευσης οχημάτων και απαγόρευε στους δικούς του ενοίκους να χρησιμοποιούν κοινόχρηστους χώρους. Όλα αυτά όμως ο Καθ' ου η Αίτηση τα αρνείται και δίδει την δική του εκδοχή υποστηρίζοντας ότι δεν έχει ευθύνη για την διακοπή του ζεστού νερού αφού το «boiler» βρίσκεται στην πολυκατοικία του τεμαχίου 513 του οποίου ιδιοκτήτες είναι άλλα πρόσωπα, ήτοι η εταιρεία SPYRO PRO LIMITED και η Άννα Ξυδιά Τσιαϊλή, και όχι αυτός, το κλείσιμο της στοάς για την διέλευση οχημάτων ήταν θέση αρμόδιας υπηρεσίας περί τούτου και εν πάση περιπτώσει για ότι τον κατηγορεί και του αποδίδει ο Αιτητής δίδει την δική του εξήγηση. Με αρχή την επιστολή ημερομηνίας 18/5/13 που έστειλε ο Καθ' ου η Αίτηση, μέσω του δικηγόρου του, στον Αιτητή, στην οποία αναφέρετο ότι ο τελευταίος επεμβαίνει παράνομα στα καταστήματα 11, 13 και 15 και στα διαμερίσματα 101, 102, 201, 202, 203, 204, 301, 302, 303, 304, 401, 402, 403 και 404 και τον καλούσε να σταματήσει μέχρι διευθέτησης της διαφοράς, ακολούθησαν αλλεπάλληλες επιστολές και από τους δύο, μέσω των δικηγόρων τους, με τελευταία ημερομηνίας 10/9/13 με σκοπό την επίτευξη διευθέτησης η οποία όμως δεν κατέστη δυνατό. Αφού έκλεισε ο γύρος των διαπραγματεύσεων χωρίς καρποφόρο αποτέλεσμα άρχισαν οι καταγγελίες του Καθ' ου η Αίτηση εναντίον του Αιτητή σε διάφορες αρχές όπως την Α.Η.Κ., το Δήμο Λάρνακας και το Υγειονομείο, για ενέργειες στις οποίες προέβη ο Αιτητής στο κατάστημα και τα διαμερίσματα. Βέβαια ο Καθ' ου η Αίτηση δίνει τους δικούς του λόγους και εξηγήσεις όπως καταγράφονται στην ένσταση τους οποίους όμως δεν κρίνεται σκόπιμο να αναφέρω αφού η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση τίθεται ενώπιον του Δικαστηρίου. Αφού απέβησαν άκαρπες οι πιο πάνω ενέργειες ως προς το επιθυμητό αποτέλεσμα από τον Καθ' ου η Αίτηση, όπως ισχυρίζεται ο Αιτητής, τότε ο Καθ' ου η Αίτηση στις 21/10/13 προέβη εκ νέου στη διακοπή του ζεστού νερού για τα διαμερίσματα που διαχειρίζεται ο Αιτητής με τρόπο που να μην μπορεί να το ενώσει. Στη συνέχεια ο Καθ' ου η Αίτηση στις 22/10/13 διαχώρισε τους κοινόχρηστους χώρους με γυψοσανίδες με τρόπο που να μην μπορούν οι ενοικιαστές του Αιτητή να εξυπηρετούνται από τον ανελκυστήρα της πολυκατοικίας του τεμαχίου 512. Σε μία απέλπιδα προσπάθεια να διορθώσει τον ανελκυστήρα της πολυκατοικίας PALM SE στο τεμάχιο 512 για να μην εγκαταλείψουν οι ενοικιαστές του την πολυκατοικία δεν κατέστη τούτο δυνατό αφού η εταιρεία που έστειλε σχετική προσφορά απετράπη από τον Καθ' ου η Αίτηση κατόπιν που τους προσέγγισε και τους απείλησε και τους είπε ψέματα ότι βρίσκονται στα Δικαστήρια με τον Αιτητή. Επί αυτού ο Καθ' ου η Αίτηση επισύναψε επιστολή στην ένορκη δήλωση του που έστειλε στην εν λόγω εταιρεία «OTIS» ημερομηνίας 24/10/13 με την οποία τους ενημέρωνε ότι είναι ιδιοκτήτης κατά 2/3 στην πολυκατοικία PALM SEA και δεδομένου των εξελίξεων που υπήρχαν για την κυριότητα χωρίς την συγκατάθεση όλων των συνιδιοκτητών να μην προβούν σε οιανδήποτε ενέργεια για αποφυγή δυσάρεστων εξελίξεων. Ένεκα των πιο πάνω ενεργειών του Καθ' ου η Αίτηση οι ενοικιαστές του Αιτητή διέκοψαν την ενοικίαση επειδή δεν τους παρέχεται ζεστό νερό και δεν υπάρχει ανελκυστήρας που να οδηγεί στον 4ο όροφο αφού ο ανελκυστήρας της πολυκατοικίας PALM SEA είναι χαλασμένος από ενέργειες του Καθ' ου η Αίτηση. Ως αποτέλεσμα των πιο πάνω ο Αιτητής, όπως ισχυρίζεται, υφίσταται τεράστιες ζημιές αφού δεν μπορεί να ενοικιάσει τα διαμερίσματα από τα οποία λάμβανε το μοναδικό εισόδημα του και συντηρούσε την οικογένεια του. Τα υπόλοιπα που αναφέρονται στο επείγον, στις προϋποθέσεις έκδοσης του διατάγματος και το εύλογο και δίκαιο του αιτήματος θα γίνει αναφορά σε κατοπινό στάδιο αφού αυτά είναι και το ζητούμενο για την συνέχιση της ισχύς του διατάγματος ενόψει, τώρα, των όσων ο Καθ' ου η Αίτηση προτάσσει για παύση και ακύρωση του διατάγματος και εμφαίνονται στους λόγους ένστασης και στην ένορκη δήλωση που την συνοδεύει μαζί με τα επισυναπτόμενα με αυτή τεκμήρια. Στις μακροσκελείς αλλά ενδιαφέρουσες αγορεύσεις των δικηγόρων των αντίδικων πλευρών γίνεται λεπτομερής αναφορά στα όσα καταγράφονται στις υπεύθυνες δηλώσεις του Αιτητή και στις ένορκες δηλώσεις του Καθ' ου η Αίτηση με ανάλογη προβολή και επιχειρηματολογία επί αυτών που κάθε δικηγόρος ξεχωριστά θεωρεί από τη μια ότι πλήττει τον αντίπαλο και από την άλλη ότι προωθεί τις δικές του θέσεις και ισχυρισμούς με βάση και τα τεκμήρια που επισυνάπτονται με τις δηλώσεις τους, επικαλούμενοι ο κάθε ένας από τη δική του πλευρά σχεδόν ταυτόσιμη νομολογία αλλά όπως έκαστος εξ αυτών την προσαρμόζει στις δικές του επιδιώξεις. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ - ΚΑΤΑΛΗΞΗ Είναι βασική αρχή του δικαίου ότι το Δικαστήριο αποφασίζει τις διαφορές των μερών, αφού ακούσει όλους τους διαδίκους. Δεν εκδίδει διαταγή πριν ακούσει και το άλλο μέρος. Αυτό εκφράζεται με το λατινικό αξίωμα «audi alteram partem». Κατά παρέκκλιση, όμως, ο νομοθέτης για επείγουσες περιπτώσεις ή άλλες ιδιάζουσες περιστάσεις, για να είναι αποτελεσματική η θεραπεία, επιτρέπει την έκδοση διαταγμάτων χωρίς ειδοποίηση στο άλλο μέρος. Αυτό προβλέπεται στο άρθρο 9 εδάφιο

(1)του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6. Σημειώνω εδώ ότι το άρθρο 4 του Κεφ. 6 έχει σχέση με έκδοση διαταγμάτων που σχετίζονται με το αντικείμενο της αγωγής. Το άρθρο 5 του ΚΕΦ. 6 εξουσιοδοτεί την έκδοση διατάγματος αναφορικά με ακίνητη περιουσία που είναι εγγεγραμμένη στο όνομα του Εναγομένου ή σε σχέση με την οποία ο Εναγόμενος δικαιούται να εγγραφεί ως ιδιοκτήτης και βέβαια δεν αναφέρεται σε ακίνητη περιουσία που είναι το αντικείμενο της αγωγής. Το άρθρο 32 του Ν.14/60 παρέχει στο Δικαστήριο πιο πλατιά εξουσία που δεν υποβάλλεται σε περιορισμούς αναφορικά με το ποιο μπορεί να είναι το αντικείμενο ή το περιεχόμενο του διατάγματος. Εφόσον συντρέχουν οι ουσιαστικές προϋποθέσεις στις οποίες θα αναφερθώ κατωτέρω, το Δικαστήριο μπορεί να εκδώσει, σε κάθε πολιτική διαδικασία οιανδήποτε παρεμπίπτον διάταγμα, απαγορευτικό ή προστακτικό, αν αυτό κρίνεται δίκαιο και πρόσφορο. Αυτή η γενική διατύπωση του άρθρου 32 έχει ερμηνευθεί με τρόπο που οδηγεί στο συμπέρασμα ότι δεν εξαιρούνται από τα διατάγματα που μπορούν να εκδοθούν δυνάμει του άρθρου 32, τα διατάγματα που προσδιορίζονται ρητά από τα άρθρα 4 και 5 του Κεφ. 6 (βλ. Papastratis v. Petrides

(1979)1 C.L.R. 231 και Lakatamitis v. Theodorou

(1983)1 C.L.R. 520). Συνεπώς, θα εξεταστεί η Αίτηση στα πλαίσια του άρθρου 4 του Κεφ. 6 και του άρθρου 32 του Ν. 14/60. Για την επιτυχή κατάληξη της αίτησης δυνάμει του αναφερθέντος άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, το οποίο αναφέρεται σ΄ οιονδήποτε παρεμπίπτον διάταγμα, πρέπει να πληρούνται οι εξής τρεις προϋποθέσεις: (A) H ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση. (Β) Η ύπαρξη ορατής πιθανότητας επιτυχίας. (Γ) Να είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, χωρίς την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. (βλ. Odysseos v. Pieris Estates Ltd & Another

(1982)1 C.L.R. 557) Τέλος, εάν πληρούνται οι τρεις αυτές προϋποθέσεις κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα (Βλ. Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου v. Πασχάλης Χατζηβασίλης

(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ. 132). Το Άρθρο 32 του Ν. 14/60 ερμηνεύτηκε σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου και οι αρχές που τέθηκαν απ΄ αυτές τις αποφάσεις είναι τόσο σαφείς που δεν χρειάζεται εκτενής αναφορά στις εν λόγω υποθέσεις. Αρκούμαι να αναφέρω μερικές απ΄ αυτές όπως, για παράδειγμα, τις εξής: Karydas Taxi Co Ltd v. Komodikis

(1975)1 C.L.R. 321, Papastratis v. Petrides

(1979)1 C.L.R. 231, Jonitexo Ltd v. Adidas

(1984)1 C.L.R. 263, Stavrinou v. Asproghenis

(1985)1 C.L.R. 341, Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου v. Χ¨Βασίλη

(1989)1 Α.Α.Δ. 152, Κ.Ο.Τ. v. Αλκιβιάδης Θεωρή

(1989)1 Α.Α.Δ. (Ε) 255, Δημοκρατία της Σλοβενίας v. Beogradska A.D.

(1999)1(Α) Α.Α.Δ. 225, PAREKO ALUMINIUM DESIGNS LTD v. MUSKITA ALUMINIUM CO. LIMITED κ.α.

(2002)1(Γ) Α.Α.Δ. 2015, Αριστοτέλους κ.ά. v. Benfleet Enterprises Ltd κ.ά.

(2006)1 Α.Α.Δ. 280, Ανδρέου v. Colossos Sings Ltd

(2009)1 A.A.Δ. 1040, Κίτσιος κ.ά. v. A. C. Kitsios Motors Ltd κ.ά.

(2010)1 Α.Α.Δ. 1262, Κυριακίδης v. Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος (Κύπρου) Λτδ, Πολιτική ΄Εφεση 83/08, ημ. 11/5/11, Μελάνθιους v Μελάνθιου, Πολιτική Έφεση 394/08, ημ. 28/12/11 και Αποστόλου v. Ιωάννου, Πολιτική ΄Εφεσης 20/10 και 21/10 ημερομηνίας 3/4/12. Από την υπόθεση Κ.Ο.Τ. v. Θεωρή παραθέτω το εξής απόσπασμα: «Προσωρινά διατάγματα εκδίδονται με βάση το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60 όταν το Δικαστήριο κρίνει πως η παροχή τέτοιας θεραπείας είναι δίκαιη και ευχερής. Το άρθρο αυτό το Νόμου έχει εξεταστεί επανειλημμένα από το Δικαστήριο σε σειρά υποθέσεων. Στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου Odysseos v. Pieris Estates Ltd & other

(1982)1 C.L.R. 557, καθορίζονται συνοπτικά μεν αλλά πολύ περιεκτικά και με σαφήνεια, οι αρχές που διέπουν την έκδοση συντηρητικών διαταγμάτων και εκείνες που ρυθμίζουν την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου.» Το Δικαστήριο όταν επιλαμβάνεται τέτοιου αιτήματος πρέπει να αποφεύγει να κρίνει την ουσία της αγωγής. Η προσέγγιση της μαρτυρίας έχει ως σκοπό μόνο τη διακρίβωση της ύπαρξης ή μη των πιο πάνω προϋποθέσεων και κατά πόσο είναι δίκαιο και πρόσφορο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα. (Βλ. Jonitexo Ltd v. Adidas

(1984)1 C.L.R. 263). (A) ΣΟΒΑΡΟ ΖΗΤΗΜΑ ΠΡΟΣ ΕΚΔΙΚΑΣΗ Σχετικά με την πρώτη προϋπόθεση, δηλαδή του σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση, είναι αρκετό αν αποκαλύπτεται συζητήσιμη υπόθεση με βάση τα όσα φαίνονται στις έγγραφες προτάσεις. (Β) ΟΡΑΤΗ ΠΙΘΑΝΟΤΗΤΑ ΕΠΙΤΥΧΙΑΣ Όσον αφορά τη δεύτερη προϋπόθεση, δηλαδή της ύπαρξης ορατής πιθανότητας επιτυχίας της αγωγής, είναι αρκετό για τον ενάγοντα να δείξει ότι υπάρχει κάτι περισσότερο από μια απλή δυνατότητα επιτυχίας χωρίς να χρειάζεται να το αποδείξει αυτό στο επίπεδο της στάθμισης των πιθανοτήτων (balance of probabilities) που χρειάζεται για την απόδειξη της αγωγής. (Βλ. Odysseos v. Pierís Estates Ltd & other

(1982)1 C.L.R. 557 και Πουργουρίδη κ.ά. v. Μέζου κ.α.

(1994)1 Α.Α.Δ. 201, σελ. 207). Η διακρίβωση πιθανότητας επιτυχίας γίνεται με βάση την προσαχθείσα μαρτυρία η οποία πρέπει να αναφέρεται με ακρίβεια σε γεγονότα από τα οποία να καταδεικνύεται η ύπαρξη πιθανότητας (βλ. Ανδρέας Σάββα Κυτάλα v. Άννα Χρυσάνθου

(1996)1 Α.Α.Δ. 253, 257-8). (Γ) ΔΥΣΚΟΛΟ Ή ΑΔΥΝΑΤΟ ΝΑ ΑΠΟΝΕΜΗΘΕΙ ΠΛΗΡΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΣΕ ΜΕΤΑΓΕΝΕΣΤΕΡΟ ΣΤΑΔΙΟ ΕΑΝ ΔΕΝ ΕΚΔΟΘΕΙ ΤΟ ΔΙΑΤΑΓΜΑ Η προϋπόθεση, όπως φαίνεται και από την επιφύλαξη του άρθρου 32

(1)του Νόμου 14/60 και όπως εξηγήθηκε στις πιο πάνω αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου, είναι το κατά πόσο «θα είναι δύσκολο ή αδύνατο ν΄ απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο» αν δεν δοθεί το αιτούμενο διάταγμα και ο Αιτητής επιτύχει τελικά στην αγωγή του. Μια τέτοια περίπτωση είναι όταν ο ενάγων δεν θα μπορεί να αποζημιωθεί καθότι δεν είναι δυνατός ο υπολογισμός. Μια άλλη περίπτωση είναι εκείνη όταν η οικονομική κατάσταση του εναγομένου είναι τέτοια που αν δεν εμποδιστεί η αποξένωση ακίνητης ή κινητής του περιουσίας θα είναι δύσκολο για τον ενάγοντα η εκτέλεση της απόφασης που πιθανόν να εκδοθεί υπέρ του. Επίσης το Δικαστήριο πρέπει να έχει υπόψη κατά την άσκηση της διακριτικής του εξουσίας να εκδώσει ή όχι ένα προσωρινό διάταγμα, την αρχή ότι είναι ανεπιθύμητο να ζητείται με την αίτηση για προσωρινό διάταγμα ουσιαστικά ή ίδια θεραπεία με αυτή της αγωγής έτσι ώστε ν΄ αναγκάζεται το Δικαστήριο να εκδικάζει το ίδιο θέμα δύο φορές. (Βλ. γενικά Halsbury´s Laws of England, 3η έκδοση, Τόμος 21, παράγρ. 763, Michael v. Brevinos Ltd

(1969)1 C.L.R. 578, Bhimjiyani v. Gregoriou

(1980)1 C.L.R. 14 και την υπόθεση Re Χ¨Κωνσταντή

(1988)1 Α.Α.Δ. 2187). Το βάρος είναι στον Αιτητή για να δικαιολογήσει τη συνέχιση ενός διατάγματος που εκδόθηκε σε μονομερή αίτηση. (βλ. Αίτηση για ένταλμα Certiorari Αναφορικά με τον Αιτητή Χάρη Φεσά

(1990)1 Α.Α.Δ. 704 και Louis Vuitton v. Δέρμοσακ & άλλος

(1992)1 Α.Α.Δ. 1453). Εκεί που φαίνεται ότι κατά την αρχική έκδοση του προσωρινού διατάγματος δεν υπήρξε πλήρης αποκάλυψη ουσιωδών γεγονότων το Δικαστήριο μπορεί με βάση αυτό και μόνο το λόγο ν΄ αρνηθεί τη συνέχιση του προσωρινού διατάγματος. (βλ. Γενικός Εισαγγελέας (No.2) v. Σαββίδης

(1979)1 A.A.Δ. 349, σελ. 367-371, Brink´s Mat Ltd v. Elcombe and others

(1988)1 W.L.R. 1350, σελ. 1356-1357, που υιοθετήθηκαν και στις υποθέσεις Χριστιάνα Στυλιανού v. Ανδρέα Στυλιανού

(1992)1 Α.Α.Δ. 583 και Γρηγορίου κ.α. v. Χριστοφόρου κ.α.

(1995)1 Α.Α.Δ. 248 σελ. 285-266). Στην τελευταία υπόθεση, σελ. 264-265 το Δικαστήριο για το θέμα αυτό ανέφερε τα εξής: «Η διαδικασία με μονομερή αίτηση επιβάλλει στον αιτητή την αποκάλυψη στο Δικαστήριο όλων των ουσιαστικών γεγονότων που μπορεί να ασκήσουν επιρροή στη δικαστική κρίση. Η αίτηση αυτή είναι υψίστης πίστεως (uberrima fides). Ο αιτητής έχει καθήκον να φέρει σε γνώση του Δικαστηρίου οποιαδήποτε γεγονότα που γνωρίζει, ή που με εύλογη επιμέλεια θα εγνώριζε, τα οποία μπορεί να είναι ευνοϊκά για τον απόντα διάδικο, ή μπορεί να ασκήσουν επιρροή στην κρίση του Δικαστηρίου. Παράλειψη παρουσίασης ουσιαστικών γεγονότων ενώπιον του Δικαστηρίου στη μονομερή αίτηση θεωρείται ως είδος εξαπάτησης του Δικαστηρίου και το Δικαστήριο απαντά: «δεν σας ακούω πλέον» και ακυρώνει τη διαταγή που έδωσε, χωρίς να εξετάσει την ουσία. Τα γεγονότα πρέπει να είναι ουσιώδη για την απόφαση του Δικαστηρίου στη μονομερή αίτηση». Αυτό το οποίο διαπιστώνεται από τα πιο πάνω είναι ότι η αποκάλυψη των πραγματικών και ουσιωδών γεγονότων πρέπει να είναι πλήρης και δίκαιη (full and fair). Δηλαδή δεν είναι μόνο η περίπτωση που ένας Αιτητής παραλείπει εντελώς να αποκαλύψει τα γεγονότα που τυγχάνει εφαρμογής αυτή η αρχή, αλλά επεκτείνεται και στις περιπτώσεις εκείνες που τα γεγονότα εκτίθενται με τέτοιο τρόπο που μπορεί να είναι ελλιπής και/ή παραπλανητικός, ανεξάρτητα αν τούτο γίνεται εσκεμμένα ή όχι. Όπως έχει αναφερθεί ανωτέρω, είναι νομολογημένο ότι το δικαστήριο στο στάδιο αυτό της διαδικασίας δεν πρέπει να υπεισέρχεται στην ουσία της υπόθεσης και να καταλήγει σε συμπεράσματα αναφορικά με την πλήρη εξέταση του πραγματικού και νομικού καθεστώτος της υπόθεσης. Ούτε πρέπει να αποφαίνεται σε θέματα αξιοπιστίας εκτός εκεί που αυτό είναι απόλυτα αναγκαίο διότι διαφορετικά θα επηρεάζετο δυσμενώς η υπόθεση στην ουσία της για τον διάδικο εκείνο τον οποίο το Δικαστήριο έκρινε από αυτό το στάδιο ως αναξιόπιστο. (Βλ. μεταξύ άλλων Jonitexo Ltd v. Adidas

(1984)1 C.L.R. 263, σελ. 267-8, Γρηγορίου κ.α. v. Χριστοφόρου κ.α.

(1995)1 Α.Α.Δ. 248, σελ. 269-270, Demades Overseas Ltd v. Studio Ma.St. Ltd

(1996)1 Α.Α.Δ. 799 και Bacardi & Co Ltd v. Vinco Ltd

(1996)1 Α.Α.Δ. 788). Τα ίδια ειπώθηκαν και σε μεταγενέστερες αποφάσεις. (Βλ. Δημοκρατία της Σλοβενίας v. Beogradska Banka A.D. Πολιτική Έφεση 10042, ημερομηνίας 23.02.1999, απόφαση πλειοψηφίας T.A. Micrologic Computer Consultants Ltd v. Microsoft Corporation, Πολιτική Έφεση 11159, ημερομηνίας 20.11.2002 και Parico Aluminium Designs Ltd v. Muskita Aluminium Co. Limited κ.α., Πολιτική Έφεση 11156, ημερομηνίας 19.12.2002). Στην υπόθεση (T.A. Micrologic consultants Ltd) ο πρώην Εφέτης, κ. Νικολάου, διατύπωσε το θέμα ως εξής: «Σε ενδιάμεση διαδικασία για προσωρινό διάταγμα εκείνο που χρειάζεται δεν είναι η απόδειξη του ουσιαστικού δικαιώματος αλλά σοβαρές ενδείξεις περί της πιθανότητας ύπαρξής του. Αυτό είναι το πραγματικό νόημα των επί του θέματος αποφάσεών μας: βλ. ενδεικτικά τις Constantinides v. Makriyiorghou

(1978)1 C.L.R. 585, Odysseos v. Pieris Estates & Others

(1982)1 C.L.R. 557 και Κυτάλα v. Χρυσάνθου κ.α.

(1996)1 Α.Α.Δ. 253. Αυτό συχνά παραγνωρίζεται στα Επαρχιακά Δικαστήρια τόσο από δικηγόρους όσο και από Δικαστές με αποτέλεσμα η διαδικασία να γίνεται απαραδέκτως πολύπλοκη και μακρά» Στην υπόθεση (Parico Aluminium Design Ltd), ο έντιμος Δικαστής κ. Καλλής υιοθέτησε το πιο πάνω απόσπασμα από την υπόθεση T.A. Micrologic και παράπεμψε επίσης στην υπόθεση Επίσημος Παραλήπτης v. Nacantony Trading Co. Ltd

(1998)1 Α.Α.Δ. 1653, όπου λέχθηκε ότι «. το Δικαστήριο εξετάζει τη μαρτυρία με σκοπό να αποφασίσει κατά πόσο είναι δίκαιο ή όχι να εκδώσει το διάταγμα αποφεύγοντας να υπεισέλθει στην ουσία της υπόθεσης.». Σε αιτήσεις ενδιάμεσης φύσης υπό κανονικές συνθήκες πρέπει κι αυτές να υποστηρίζονται από ένορκες δηλώσεις προσώπων που έχουν προσωπική γνώση των γεγονότων όμως επιτρέπεται όπως μια ένορκη δήλωση περιέχει δηλώσεις κατόπιν πληροφοριών νοουμένου ότι εκτίθενται οι πηγές τους. (Βλ. Δ.39 κ.2 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών και την υπόθεση Louis Vuitton v. Δέρμοσακ Λτδ

(1992)1 Α.Α.Δ. 1453 σελ. 1463-1464 και Fashion Box S.R.L. v. Ferro Fashions Ltd, Πολιτική Έφεση 9984, ημερομηνίας 29.10.1999. ΤΟ ΚΑΤΕΠΕΙΓΟΝ Στην υπόθεση In Re Stavros Hotel Apartment Ltd

(1994)1 Α.Α.Δ. 836, 841 και στην υπόθεση In Re B.P. (Cyprus) Ltd

(1996)1 Α.Α.Δ. 861, 864 αναφέρθηκε ότι το υπαρκτό του κατεπείγοντος αποτελεί προϋπόθεση για την επίκληση της δικαιοδοσίας κάτω από το άρθρο 9 του Κεφ. 6. Σχετική είναι και η υπόθεση Louis Vuitton v. Δέρμοσακ Λτδ και άλλη

(1992)1 Α.Α.Δ. 1453 σελ. 1462. Η πιο πάνω αρχή υιοθετήθηκε και επαναλήφθηκε στις υποθέσεις Resola (Cyprus) Ltd v. Χάρη Χρίστου

(1998)1Β Α.Α.Δ. 528, Ahmad Zein κ.α. v. Παράσχος Καμπανέλλας Λτδ,

(2000)1 Α.Α.Δ. 606 και υπόθεση Κώστας Χ¨Γαβριήλ v. Λευκόνικο Λτδ,

(2003)1 Α.Α.Δ. 606. Όταν εξετάζεται μονομερής αίτηση για έκδοση παρεμπίπτοντος προσωρινού διατάγματος ο παράγοντας του χρόνου είναι σημαντικός. Ο Αιτητής στο στάδιο εκείνο πρέπει να δείξει το κατεπείγον της αίτησης ώστε να δικαιολογείται μονομερώς εξέτασή της, στην απουσία δηλαδή του αντιδίκου. Στην υπόθεση RESOLA (Cyprus) Ltd v. Χάρη Χρίστου

(1998)1Β Α.Α.Δ. 598 λέχθηκαν τα εξής: «Το επείγον για την παροχή θεραπείας αποτελεί δικαιοδοτικό όρο. Μόνο εφ΄ όσον καταδεικνύεται το κατεπείγον του αιτήματος δικαιολογείται, όλως εξαιρετικά η άσκηση Δικαστικής εξουσίας στην απουσία του Εναγομένου. Μόνο τότε μπορεί να συγχωρηθεί η παρέκκλιση από το θεμελιώδη κανόνα της δικαιοσύνης να ακούσει και τα δύο μέρη πριν εκφέρει κρίση». Στην υπόθεση Αμβροσιάδου v. Coward, Πολιτικές Εφέσεις 3/11 και 4/11 ημερομηνίας 15/1/13 το κύριο θέμα που εξετάστηκε ήταν το κατεπείγον και κατά δεύτερο, επειδή και αυτό το θέμα αποτελεί δικαιοδοτικό όρο, η μη αποκάλυψη όλων των γεγονότων. Στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου τονίστηκε ότι το κατεπείγον, ως δικαιοδοτικός όρος, εφόσον εγείρεται στην ένσταση κατά του διατάγματος εξετάζεται πρώτο και ανεξάρτητα από τις προϋποθέσεις έκδοσης του διατάγματος. Γίνεται δε ευρεία ανάλυση του θέματος του κατεπείγοντος σφαιρικά και από διάφορες όψεις. ΄Ετσι εξηγείται ότι από τη στιγμή που αναφέρεται στην ένσταση ότι δεν καταδείχθηκε το κατεπείγον το πρωτόδικο Δικαστήριο πρέπει να εξετάσει αυτό το θέμα πρώτο. Μια άλλη όψη είναι η δικαιολόγηση του επείγοντος σε συνάρτηση με τον χρόνο καταχώρησης της αίτησης όπως προκύπτει από τα γεγονότα για έγκαιρη αντίδραση και μη ύπαρξης καθυστέρησης δράσης. Επίσης η υποχρέωση αποκάλυψης επεκτείνεται και στα γεγονότα που αφορούν το κατεπείγον. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Να σημειώσω εξ' αρχής ότι η αγόρευση δικηγόρου δεν αποτελεί μαρτυρία και οποιαδήποτε αναφορά σε πληροφορίες, γεγονότα ή άλλα στοιχεία που δίνονται από αυτόν δεν λαμβάνονται υπόψη. Έχοντας κατά νου τα όσα αναφέρονται στις ένορκες δηλώσεις που συνοδεύουν την αίτηση και την ένσταση καθώς και τις συμπληρωματικές ένορκες δηλώσεις και τα επισυναπτόμενα με αυτές τεκμήρια, εξετάζοντας πρώτα το θέμα του κατεπείγοντος όσον αφορά το διάταγμα που εκδόθηκε στις 5/11/13 παρατηρώ ότι οι ενέργειες του Καθ' ου η Αίτηση που κατέστησαν αναγκαία την καταχώρηση αγωγής και της υπό εξέταση αίτησης και διάταγμα στις 5/11/13 ήταν (α) η διακοπή παροχής ζεστού νερού στις 21/10/13 στα διαμερίσματα που κατείχε και διαχειρίζετο ο Αιτητής με τρόπο που δεν μπορούσε τώρα να το επανενώσει όπως έπραττε προηγουμένως σε άλλες διακοπές παροχής νερού, (β) ο διαχωρισμός στις 22/10/13 όλων των κοινόχρηστων χώρων των δύο πολυκατοικιών με γυψοσανίδες στους τρεις ορόφους για να μην μπορούν οι ενοικιαστές του Αιτητή να χρησιμοποιούν τον ανελκυστήρα της πολυκατοικίας που βρίσκεται στο τεμάχιο 512 και (γ) η αποτροπή εταιρειών από την επιδιόρθωση του ανελκυστήρα της πολυκατοικίας PALM SEA στο τεμάχιο και δη της «OTIS» όπως φαίνεται στην επιστολή της ημερομηνίας 24/10/

1. Από τα πιο πάνω διαφαίνεται ότι δεν υπήρξε καμία καθυστέρηση στην καταχώρηση τόσο της αγωγής όσο και της αίτησης αφού εντός ολίγων ημερών από τα πιο πάνω γεγονότα καταχωρήθηκαν η αγωγή και η υπό κρίση αίτηση. Επίσης από τα ως άνω γεγονότα καταδεικνύεται η αναγκαιότητα και το επείγον στην εξασφάλιση του διατάγματος για απρόσκοπτη παροχή νερού και χρήσης κοινόχρηστων χώρων και ανελκυστήρα όπως και προηγουμένως προς εξυπηρέτηση των ενοικιαστών του Αιτητή και αποφυγής ή περιορισμού ζημιών ένεκα των αναφερθέντων ανωτέρω ενεργειών. Οι συλλογισμοί και οι θέσεις που αναπτύσονται στις σελίδες 26-29 στην αγόρευση του δικηγόρου του Καθ' ου η Αίτηση, που εν πολλοίς στηρίζονται σε υποθέσεις, αγνοούν και παραγνωρίζουν τα όσα ο Αιτητής ισχυρίζεται στις ένορκες δηλώσεις του. Εξισώνει δε τη μαρτυρία που χρειάζεται για να αποδείξει ένας διάδικος την αγωγή του με την μαρτυρία που χρειάζεται για να αποδείξει ένας διάδικος το δίκαιο του αιτήματος του και δη του επείγοντος που τώρα επιλαμβάνεται και εξετάζει το Δικαστήριο. Με βάση τα στοιχεία που βρίσκονται ενώπιον του Δικαστηρίου κρίνεται ότι το επείγον έχει αποδειχθεί και η σχετική εισήγηση του Καθ' ου η Αίτηση απορρίπτεται. Σε σχέση με την θέση του Καθ' ου η Αίτηση ότι ο Αιτητής δεν ήλθε στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια όπως αυτή καταγράφεται στην ένορκη δήλωση και αναλύεται στην αγόρευση του δικηγόρου του με πλειάδα αναφορών επί τούτου, το Δικαστήριο αναφέρει ότι δεν καταχωρήθηκε διαφορετική συμπληρωματική ένορκη δήλωση του Αιτητή από αυτή που το Δικαστήριο έδωσε άδεια. Η οιαδήποτε αναφορά στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση ήταν αναγκαία για σκοπούς συνοχής της σκέψης και του θέματος που αφορούσε και η όποια διαφορετικότητα στην γραπτή έκφραση στην συμπληρωματική ένορκη δήλωση δεν αποτελεί διαφοροποίηση από την άδεια που δόθηκε από το Δικαστήριο. Σε σχέση με την γενική αναφορά του Καθ' ου η Αίτηση ότι άλλαξε τα τεκμήρια 4 και 5 της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης του με σκοπό να παραπλανήσει το Δικαστήριο ο Αιτητής, έχοντας υπόψη τα όσα ο Αιτητής αναφέρει και στις δύο ένορκες δηλώσεις του δεν μπορώ να συμφωνήσω αφού γίνεται ορθή αρίθμηση και ορθή αναφορά στην αρίθμηση στην συμπληρωματική ένορκη δήλωση όπως ο Αιτητής ισχυρίζεται ότι βρίσκονται τα διαμερίσματα του Καθ' ου η Αίτηση και τα δικά του μετά την ανακαίνιση που έκανε σε αυτά. Όσον αφορά το κλείσιμο της στοάς, εκ μέρους του Καθ' ου η Αίτηση, για την διέλευση οχημάτων και ότι ο Αιτητής δεν αποκάλυψε ότι υπάρχει σχετική έκθεση για τους κινδύνους που περικλείει η διέλευση οχημάτων και ότι υπάρχει σκαλί που έτσι και αλλιώς αποτελεί εμπόδιο στην διέλευση των οχημάτων, πρώτα πρέπει να αναφερθεί ότι το θέμα αυτό το άρχισε και το δημιούργησε ο Καθ' ου η Αίτηση προς την αρμόδια αρχή η οποία όμως μέχρι και σήμερα δεν έλαβε απόφαση περί τούτου έστω και αν λειτουργοί της διέβλεπαν τον κίνδυνο αυτό. Σύμφωνα με τα στοιχεία που βρίσκονται ενώπιον του Δικαστηρίου, ο χώρος στάθμευσης των δύο πολυκατοικιών βρίσκεται στο πίσω μέρος τους και ο τρόπος προσέγγισης τους είναι δια μέσου της στοάς. Το σκαλί δεν έπρεπε να υπάρχει αφού η στοά οδηγεί στο χώρο στάθμευσης. Επομένως είναι άνευ σημασίας οι ισχυρισμοί αυτοί. Το ουσιαστικό είναι ότι ο Καθ' ου η Αίτηση χωρίς νόμιμη βάση απέκοψε την διέλευση των οχημάτων δια μέσου της στοάς. Σε ότι αφορά ότι απέκρυψε επιστολή προς την εταιρεία «OTIS» από τον Καθ' ου η Αίτηση η οποία ομιλεί από μόνη της για το τι ακριβώς ζητεί από αυτή με βάση την οποία καταδεικνύεται ότι δεν την απείλησε, όπως και οποιαδήποτε άλλη εταιρεία όπως ισχυρίστηκε ο Αιτητής, το Δικαστήριο διακρίνει ότι πρόκειται για λάθος ερμηνεία στα όσα ο Αιτητής αποδίδει στον Καθ' ου η Αίτηση. Ο Αιτητής αναφέρει ότι ο Καθ' ου η Αίτηση προσέγγισε τις τρεις εταιρείες που αποτάθηκε για επιδιόρθωση του ανελκυστήρα στην πολυκατοικία PALM SEA που με απειλές τις απέτρεψε να προχωρήσουν σε συμφωνία επιδιόρθωσης μαζί του και μια εξ' αυτών, η OTIS αν και έδωσε προσφορά στο γιο του, ανάφερε στο φαξ που έστειλε ότι δεν μπορούσε να προχωρήσει στις εργασίες λόγω μεταξύ των διαδίκων διαφορών. Η δε επιστολή που έστειλε ο Καθ' ου η Αίτηση στην OTIS δεν αποδεικνύεται ότι την είχε υπόψη του ο Αιτητής όταν προέβαινε στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση. Όμως πέραν αυτών τέτοιος ισχυρισμός (απειλών κλπ) αφού ο Αιτητής δεν αναφέρει την πηγή πληροφόρησης του και αναφέρεται με γενικό τρόπο για δύο εταιρείες και για την τρίτη αναφέρει το όνομα της χωρίς να αναφέρει το όνομα του εκπροσώπου της που έλαβε την πληροφόρηση για απειλές, ασφαλώς και δεν λαμβάνεται υπόψη. Παρόλα αυτά όμως, η επιστολή του Καθ' ου η Αίτηση στην OTIS και η άρνηση της OTIS να προβεί σε εργασίες επιδιόρθωσης του ανελκυστήρα της πολυκατοικίας PALM SEA για το λόγο ότι έχουν μεταξύ τους διαφορές οι διάδικοι, φανερώνει ότι ο Καθ' ου η Αίτηση ενήργησε με τρόπο ανασταλτικό στην άμεση επιδιόρθωση του ανελκυστήρα, στηριζόμενος βέβαια στην ιδιότητα του ως νόμιμος συνιδιοκτήτης στα 2/3 μερίδιο, άσχετα με τις επιφανειακές θέσεις του ότι επιθυμεί κάτι τέτοιο αφού είναι προς το συμφέρον του. Εάν αυτός, είναι η θέση του, ως συνιδιοκτήτης δικαιούται στην κατοχή, εκμετάλλευση και διαχείριση των διαμερισμάτων και καταστημάτων της πολυκατοικίας PALM SEA η οποία πολυκατοικία έχει άδεια προς τούτο από τον ΚΟΤ, άλλο ίδιο δικαίωμα έχει και ο Αιτητής ο οποίος σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του προέβη στην ανακαίνιση των διαμερισμάτων που αναφέρονται ανωτέρω μετά από προφορική συμφωνία διευθέτησης κατοχής, εκμετάλλευσης και διαχείρισης διαμερισμάτων εκ μέρους τους. Είναι αδιανόητο δε να προτάσσει την άδεια λειτουργίας του ΚΟΤ και δη κάποιου όρου όπως και της σχετικής νομοθεσίας για να κατέχει και να εκμεταλλεύεται μόνο αυτός τα διαμερίσματα και να αποκλείει τον Αιτητή που είναι και αυτός νόμιμος συνιδιοκτήτης κατά 1/3 μερίδιο. Αν δε υπήρχε η προφορική συμφωνία μεταξύ τους, ως είναι ο ισχυρισμός του Καθ' ου η Αίτηση, τότε ο Αιτητής δεν θα ζητούσε ότι επιδιώκει με τις αξιώσεις Α, Γ και Δ του κλητηρίου Εντάλματος (Δ.2 Θ.1) αλλά θα διεκδικούσε την άρση της παράνομης επέμβασης επί των διαμερισμάτων εκ μέρους του Καθ' ου η Αίτηση. Επομένως, οι σχετικές θέσεις απορρίπτονται. Ένα άλλο θέμα είναι η μη αποκάλυψη από τον Αιτητή των ηλικιών των 11 παιδιών του, η οποία κατά τον Καθ' ου η Αίτηση πρέπει να λειτουργήσει έτσι ώστε να ακυρωθεί το διάταγμα. Καμία σημασία δεν έχει αυτό το γεγονός στην ουσία του θέματος. Αν και ο Καθ' ου η Αίτηση στην παρ. 7 αναφέρει με λεπτομέρεια τα σχετικά στοιχεία και εξηγεί ότι τρία από τα παιδιά διαμένουν μαζί με τον Αιτητή, αυτό το στοιχείο ουδόλως επηρεάζει την κρίση του Δικαστηρίου επί της έκδοσης του διατάγματος μονομερώς αφού άλλοι είναι οι παράγοντες που λαμβάνονται υπόψη. Έπεται ότι δεν ευσταθεί και απορρίπτεται η θέση αυτή του Καθ' ου η Αίτηση. Ένα άλλο ζήτημα είναι ότι ο Αιτητής δεν αποκάλυψε ότι η πολυκατοικία PALM SEA λειτουργεί ως τουριστική μονάδα κατόπιν σχετικής άδειας από τον ΚΟΤ και ότι δεν επιτρέπεται η άσκηση δύο επιχειρήσεων επί της ίδιας μονάδας, ως η σχετική νομοθεσία και ως αναφέρεται στο τεκμήριο 2 που επισυνάπτεται με την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση, την οποία γνώριζε και δεν αποκάλυψε ο Αιτητής. Καταρχάς να αναφερθεί ότι στην παρ. 4 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την αίτηση καταγράφεται καθαρά ότι λειτουργεί ως επιχείρηση τουριστικών διαμερισμάτων με άδεια του ΚΟΤ. Η μη αποκάλυψη στο τι προβλέπει η νομοθεσία ή στο περιεχόμενο του Τεκμηρίου 2 στην ένσταση, δεν είναι ουσιαστικό για την άσκηση της δικαστικής κρίσης για την έκδοση του διατάγματος. Ουσιαστικά είναι τα γεγονότα που σχετίζονται με την προφορική συμφωνία διαμερισμού διαχείρισης των διαμερισμάτων επί τη βάσει της οποίας εκδόθηκαν τα υπό κρίση διατάγματα, και επί τη βάσει της οποίας επιζητούνται οι αξιώσεις Α, Γ και Δ. Ως εκ των πιο πάνω δεν ευσταθεί ούτε αυτή η εισήγηση του Καθ' ου η Αίτηση. Τέλος το ότι δεν αποκάλυψε ο Αιτητής ότι η πολυκατοικία στο τεμάχιο 512 ολοκληρώθηκε το 2002, δηλαδή 11 χρόνια μετά που ολοκληρώθηκε η πολυκατοικία PALM SEA, στην προσπάθεια του ο Καθ' ου η Αίτηση να καταδείξει ότι είχε ζεστό νερό πριν την ολοκλήρωση της διπλανής πολυκατοικίας, όχι μόνο δεν έχει σημασία αλλά αποτελεί στοιχείο που λειτουργεί σε βάρος του Καθ' ου η Αίτηση αφού φαίνεται καθαρά από το Τεκμήριο 1 ημερομηνίας 10/3/11 στην ένσταση ότι ο Καθ' ου η Αίτηση δεν προχώρησε στην υλοποίηση της προτεινόμενης λύσης για εξασφάλιση ζεστού νερού από συγκεκριμένη εταιρεία, που φαίνεται να της ζητήθηκε τούτο από τον Καθ' ου η Αίτηση, γιατί προφανώς αφού είχε την διαχείριση της διπλανής πολυκατοικίας που διέθετε ζεστό νερό ήταν ευκολότερη και φθηνότερη η εξασφάλιση ζεστού νερού από την πολυκατοικία αυτή για την εξυπηρέτηση της πολυκατοικίας PALM SEA. Όμως ο Αιτητής δεν αποκάλυψε τους πραγματικούς κατά νόμο συνιδιοκτήτες του τεμαχίου 512 επί της οποία βρίσκεται η διπλανή πολυκατοικία στην οποία είναι τοποθετημένο το «boiler» από το οποίο παρέχεται το ζεστό νερό στην πολυκατοικία PALM SEA. Αντί τούτου ανάφερε ότι ο Καθ' ου η Αίτηση είναι συνιδιοκτήτης σε αυτή γεγονός που δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Έστω και αν είναι ο μεγαλύτερος με τεράστια υπεροχή μέτοχος και ο μοναδικός διευθυντής της συνιδιοκτήτριας κατά 3/7 μερίδιο SPYRO PRO LTD τούτο δεν σημαίνει ότι είναι συνιδιοκτήτης της αφού η εταιρεία αυτή είναι ξεχωριστό κατά νόμο πρόσωπο από αυτό του Καθ' ου η Αίτηση. Όπως επίσης δεν ανάφερε το όνομα της συνιδιοκτήτριας που με ευκολία ανάφερε τόσο αυτής όσο και εταιρείας στην συμπληρωματική ένορκη δήλωση του και επιπλέον επισύναψε με αυτή το Τεκμήριο 1 η οποία αποτελεί δήλωση της συνιδιοκτήτριας σχετικά με όσα ισχυρίστηκε στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση περί απόλυτης κυριαρχίας επί του θέματος της διαχείρισης και λειτουργίας της πολυκατοικίας επί του τεμαχίου
2. Η μη αποκάλυψη των πραγματικών συνιδιοκτητών είναι ουσιαστικό θέμα επί της άσκησης κρίσης του Δικαστηρίου κατά την έκδοση του διατάγματος σε βαθμό που το Δικαστήριο λέει στον Αιτητή δεν σε ακούω πλέον. Τούτο όμως μόνο σε σχέση με το (Β) διάταγμα που διέτασσε τον Καθ' ου η Αίτηση όπως παύσει να επεμβαίνει καθ' οιονδήποτε τρόπο στην ομαλή λειτουργία της υδραυλικής εγκατάστασης και/ή επανένωσης της παροχής ζεστού και κρύου νερού που προέρχεται από την πολυκατοικία του τεμαχίου 512 και δεν αποτελεί μέρος της πολυκατοικίας PALM SEA. Συνεπώς το Διάταγμα (Β) ακυρώνεται. Όσον αφορά τα Διατάγματα Α και Γ δεν προέκυψε οτιδήποτε το ουσιαστικό σε σχέση με την μη αποκάλυψη γεγονότων που γι' αυτό το λόγο το Δικαστήριο δεν θα άκουε πλέον τον Αιτητή. Επομένως ως προς το Α και Γ ο σχετικός λόγος για μη αποκάλυψη απορρίπτεται. Εξετάζοντας τώρα τις προϋποθέσεις έκδοσης του Διατάγματος το Δικαστήριο βρίσκει ότι φαίνεται να έχει καταρτιστεί προφορική συμφωνία διαμερισμού κατοχής, εκμετάλλευσης και διαχείρισης των διαμερισμάτων επί τη βάσει του μεριδίου συνιδιοκτησίας που έχει ο κάθε ένας από τους διαδίκους αφού αν και από το Μάρτιο του 2013 που άρχισε ο Αιτητής την ανακαίνιση των διαμερισμάτων που ανέλαβε αυτός ουδεμία ενέργεια έγινε εκ μέρους του αιτητή μέχρι τις 18/5/13 που έστειλε σχετική επιστολή για παράνομη επέμβαση και μέχρι σήμερα δεν καταχώρησε ανάλογη αγωγή για αποτροπή του Αιτητή. Εκείνο που ανέμενε κανείς ήταν η άμεση αντίδραση του Καθ' ου η Αίτηση με αγωγή και μάλιστα με ανάλογη αίτηση για προσωρινό διάταγμα. Η απραξία αυτή οδηγεί εκ πρώτης όψεως, χωρίς να αξιολογούνται τώρα τα στοιχεία, σε ύπαρξη προφορικής συμφωνίας όπως αναφέρεται πιο πάνω. Ως εκ τούτου αποκαλύπτεται συζητήσιμη υπόθεση με βάση τα στοιχεία που υπάρχουν και τις αξιώσεις Α, Γ και Δ. Επίσης η αξίωση Β φαίνεται και αυτή από τα στοιχεία που υπάρχουν ότι δημιουργεί σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση αφού εδράζεται επί της συμφωνίας διαχείρισης όλων των διαμερισμάτων εκ μέρους του Καθ' ου η Αίτηση για λογαριασμό και του Αιτητή όπως ακριβώς όταν ζούσε η σύζυγος του. Επομένως η πρώτη προϋπόθεση τηρείται. Επί τη βάσει δε των δύο συμφωνιών προκύπτει ότι υπάρχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας της αγωγής αφού ο Αιτητής έχει δείξει ότι υπάρχουν στοιχεία που μπορούν να αποδείξουν αυτές τις συμφωνίες και που δημιουργούν κάτι περισσότερο από μια απλή δυνατότητα επιτυχίας της αγωγής. Ως εκ τούτου πληρείται και αυτή η προϋπόθεση. Επίσης πληρείται και η τρίτη προϋπόθεση γιατί πράγματι σε αυτή την περίπτωση θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο εάν δεν εκδοθεί το διάταγμα αφού θα στερηθεί ο Αιτητής του δικαιώματος της συνιδιοκτησίας του στους κοινόχρηστους χώρους και στην απόλαυση του συνιδιόκτητου ανελκυστήρα από τη μία, και από την άλλη θα ζημιώνεται από την μη εκμετάλλευση των διαμερισμάτων, που όπως παρατηρεί και ο δικηγόρος του Αιτητή, δεν μπορεί να υπολογισθεί ακριβώς η ζημιά αφού είναι άγνωστο πόσα διαμερίσματα θα ενοικιάζοντο. Ακόμη η μη έκδοση των διαταγμάτων αυτών θα είχε ως πρακτικό αποτέλεσμα αναγνώρισης στον Καθ' ου η Αίτηση ιδιοκτησίας επί όλου του ακινήτου και συνακόλουθο δικαίωμα να αποφασίζει και πράττει ως μοναδικός ιδιοκτήτης. Το Δικαστήριο αφού βρήκε ότι πληρούνται οι τρεις προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν.14/60 θα εξετάσει το θέμα κατά πόσο είναι εύλογο και δίκαιο η έκδοση του διατάγματος, έχοντας κατά νου τα στοιχεία που λαμβάνονται υπόψη. Ένας σχετικός παράγοντας είναι η καθυστέρηση. Στην συγκεκριμένη περίπτωση από τη στιγμή που περιήλθαν στην γνώση του Αιτητή οι ενέργειες του Καθ' ου η Αίτηση στις ημερομηνίες 22/10/13 και 24/10/13 ήτοι οι διαχωρισμός των κοινόχρηστων χώρων με γυψοσανίδες και η αποτροπή της εταιρείας «OTIS» από τον Καθ' ου η Αίτηση για επιδιόρθωση του ανελκυστήρα, ο Αιτητής έδρασε άμεσα καταχωρώντας εντός ολίγων ημερών αγωγή και την ίδια ημέρα καταχώρησε την υπό κρίση αίτηση. Συνεπώς δεν υπήρξε καθυστέρηση ούτε σε σχέση με το αγώγιμο δικαίωμα ούτε σε σχέση με την αίτηση. Άλλος σχετικός παράγοντας είναι οι αποζημιώσεις. Όπως αναφέρεται και ανωτέρω αυτές δεν μπορούν να υπολογισθούν. ΄Ομως δεν φαίνεται στις ένορκες δηλώσεις του Καθ' ου η Αίτηση, αν υπήρχε τρόπος υπολογισμού, ότι αυτός είναι σε καλύτερη θέση από τον Αιτητή και θα μπορούσε να τον αποζημιώσει αν υπόκειτο σε οποιαδήποτε ζημιά από την μη έκδοση. Επομένως, δεδομένης της κακής οικονομικής κατάστασης του Αιτητή ως φαίνεται στους ισχυρισμούς του και απουσίας στοιχείων από τον Καθ' ου η Αίτηση ότι αυτός μπορεί να αποζημιώσει τον Αιτητή, αυτός ο παράγοντας καθίσταται ουδέτερος. Όπου οι άλλοι παράγοντες φαίνεται να είναι ισοζυγισμένοι το Δικαστήριο συνήθως θα λάβει τέτοια μέτρα τα οποία σκοπό έχουν τη διατήρηση του Status Quo. Αν από την άλλη εμποδίζεται ο Εναγόμενος σε κάτι που δεν έκανε προηγουμένως και η μόνη επίδραση είναι η αναβολή του, τότε δεν έχει να υποστεί οτιδήποτε. Αν και διαφάνηκε ότι ο ένας τουλάχιστον παράγοντας δεν είναι ισοζυγισμένος αλλά είναι υπέρ του Αιτητή, εντούτοις εξετάζοντας και αυτόν τον παράγοντα, με γνώμονα τα όσα έχουν αναφερθεί ανωτέρω διαφαίνεται ότι τίποτα δεν θα διαταραχθεί στην κατάσταση των πραγμάτων αλλά απεναντίας τουλάχιστον από την επιδιόρθωση του ανελκυστήρα θα ωφεληθεί και ο ίδιος ο Καθ' ου η Αίτηση, όπως άλλωστε ανάφερε και ο ίδιος, εάν συνεχίσει να υφίσταται το προσωρινό διάταγμα αφού δεν υπάρχει οτιδήποτε που να φανερώνει ότι θα διασαλεύετο άμεσα με οιονδήποτε ουσιαστικό τρόπο οιονδήποτε δικαίωμα του Καθ' ου η Αίτηση. Για όλους τους ανωτέρω λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω και να αναλύσω, το προσωρινό παρεμπίπτον διάταγμα ημερομηνίας 5/11/13 δικαιολογείται να παραμείνει σε ισχύ και να οριστικοποιηθεί ως το Α και Γ ενώ το Β ακυρώνεται. Νοουμένου δε ότι ο Αιτητής πέτυχε στα 2/3 ανάλογη θα είναι και η μείωσης ως προς τα έξοδα. Κατά συνέπεια τα Διατάγματα Α και Γ ημερομηνίας 5/11/13 καθίστανται απόλυτα ενώ το διάταγμα Β ακυρώνεται και παύει να ισχύει, με €800 υπέρ του Ενάγοντα - Αιτητή και εναντίον του Εναγομένου - Καθ' ου η Αίτηση, καταβλητέα στο τέλος της δίκης. (Υπ.) .......... Ν. Γερολέμου, Α.Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο