Χρυστάλλας Ιεροδιακόνου ν. Δήμου Αθηαίνου, Αρ. Αγωγής: 1265/10, 31/1/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2014:A30 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Ε. Γεωργίου-Αντωνίου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1265/10 Μεταξύ: Χρυστάλλας Ιεροδιακόνου Ενάγουσας και Δήμου Αθηαίνου Εναγομένων Αίτηση ημερομηνίας 17/01/2014 για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης αποκάλυψης Ημερομηνία: 31 Ιανουαρίου, 2014 Εμφανίσεις: Για Ενάγουσα-Αιτήτρια: κα Αχιλλέως για κ. Αντώνη Ανδρέου & Σία Δ.Ε.Π.Ε. (κα Μιχαήλ για ν' ακούσει απόφαση) Για Εναγόμενους-Καθ΄ ων η Αίτηση: κα Καραμανλή για Χ. Κυριακίδη Δ.Ε.Π.Ε. Α Π Ο Φ Α Σ Η Η Ενάγουσα-Αιτήτρια με αίτησή της, ημερομηνίας 17/01/2014, ζήτησε άδεια για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης αποκάλυψης εγγράφων ή/και καταχώρησης ένορκης δήλωσης για περαιτέρω αποκάλυψη εγγράφων. Η συγκεκριμένη αίτηση βασίστηκε στη Δ.28 Θ.1-3, Δ.39, Δ.57 Θ.2, Δ.64 και Δ.48 Θ. 2-4 και 9 των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών καθώς και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Υποστηρίχθηκε, η αίτηση, με ένορκη δήλωση της Νατάσας Λαχανά, δικηγορικής υπαλλήλου, η οποία είναι εξουσιοδοτημένη από την Ενάγουσα αλλά επίσης έχει γνώση των γεγονότων από τον φάκελο της υπόθεσης καθώς και από πληροφορίες που είχε λάβει από τον δικηγόρο που χειρίζεται την υπόθεση κ. Τσαγγαρό. Σύμφωνα με την ομνύουσα μετά την καταχώριση της ένορκης Δήλωσης αποκάλυψης, στις 24/04/11, είχε ετοιμαστεί εκ νέου, από Τοπογράφο Μηχανικό, αποτύπωση και σχεδίαση της υφιστάμενης κατάστασης του ακινήτου, η οποία δείχνει την σημερινή του κατάσταση, η οποία είχε γίνει σε σχέση με την επίσημη οριοθέτηση από το Τμήμα Κτηματολογίου και Χωρομετρίας. Επιδιώκεται, με την συμπληρωματική ένορκη δήλωση, η εισαγωγή της συγκεκριμένης Έκθεσης ημερομηνίας 15/01/14 ως τεκμήριο. Στόχος της είναι η ολοκληρωμένη παρουσίαση της υπόθεσης της Ενάγουσας έτσι ώστε να υπάρχει ενώπιον του Δικαστηρίου μια ολοκληρωμένη εικόνα σε σχέση με τα έγγραφα και την σημερινή κατάσταση του ακινήτου. Είναι η εισήγηση της ομνύουσας ότι τυχόν παραχώρηση της αιτούμενης άδειας δεν θα επηρεάσει δυσμενώς τα δικαιώματα των Εναγομένων. Οι Εναγόμενοι -Καθ' ων η Αίτηση αντιμετώπισαν την αίτηση με την καταχώρηση ένστασης. Η Ένσταση τους βασίστηκε στη Δ.28 Θ.1-3,Δ.48 Θ.1-9 και στη Δ.57 Θ.2, το Άρθρο 30.2 του Συντάγματος καθώς και στις συμφυείς εξουσίες και την πρακτική του Δικαστηρίου. Ως λόγοι ένστασης καταγράφηκαν οι ακόλουθοι: Ότι η αίτηση στερείται ουσιαστικού και νομικού ερείσματος, ότι είναι παράτυπη και αντικανονική, ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις έκδοσης του συγκεκριμένου διατάγματος, ότι η αίτηση είναι καταχρηστική ή/και δεν υποβάλλεται καλή τι πίστη ή/ και παραβιάζει την αρχή της δίκαιης δίκης καθώς και την ισότητα των δικονομικών όπλων, ότι υπήρξε υπέρμετρη καθυστέρηση στην καταχώριση της αίτησης χωρίς οποιαδήποτε επεξήγηση, ότι τυχόν έκδοση του αιτούμενου διατάγματος θα επηρεάσει δυσμενώς τα δικαιώματα των Καθ' ων η Αίτηση, ότι οι τασσόμενες δικονομικές προθεσμίες αποτελούν το βασικό υπόβαθρο του εφαρμοστέου νομικού συστήματος για την αποτελεσματική απονομή δικαιοσύνης, ότι δεν συντρέχουν ή / και δεν αποκαλύφθηκαν εξαιρετικοί λόγοι και /ή εξαιρετικές περιστάσεις που να δικαιολογούν ή να καθιστούν αναγκαία την περαιτέρω αποκάλυψη εγγράφων Η Ένσταση υποστηρίχθηκε με ένορκη δήλωση του Κ. Χαράλαμπου Χαραλάμπους, ο οποίος γνωρίζει προσωπικά τα γεγονότα που αφορούν την υπόθεση. Σύμφωνα με τον ομνύοντα, ο οποίος κατέχει την θέση Δημοτικού Μηχανικού στην υπηρεσία των Εναγομένων, η Ενάγουσα - Αιτήτρια σκοπεί στην ένορκη αποκάλυψη έκθεσης που έχει ετοιμαστεί πρόσφατα από Τοπογράφο Μηχανικό η οποία παρουσιάζει την σημερινή εικόνα του ακινήτου, σύμφωνα με την επίσημη οριοθέτηση από το Τμήμα Κτηματολογίου και Χωρομετρίας. Είναι ο ισχυρισμός του ότι το συγκεκριμένο έγγραφο ήταν στην κατοχή της Ενάγουσας από τις 21/04/11, αφού κάμνει αναφορά σε αυτό στην ένορκη δήλωσή της ίδιας ημερομηνίας και εν πάση περιπτώσει έχει αποκαλυφθεί. Σύμφωνα με τον ομνύοντα δεν προβάλλεται οποιοσδήποτε σοβαρός και ικανοποιητικός λόγος που να εξηγεί γιατί η Αιτήτρια αμέλησε να αποκαλύψει το συγκεκριμένο έγγραφο και διερωτάται γιατί δεν είχε ζητηθεί η ετοιμασία της συγκεκριμένης έκθεσης ενωρίτερα αφού θεωρείτο αναγκαία. Είναι η θέση του ομνύοντα ότι η συγκεκριμένη έκθεση είναι άσχετη με τα επίδικα θέματα γιατί η Αιτήτρια - Ενάγουσα, στην αγωγή της, αξιώνει την άρση της ισχυριζόμενης επέμβασης κατά τον ουσιώδη χρόνο τέλεσης της επέμβασης και δεύτερον, η οριοθέτηση του επίδικου ακινήτου παρουσιάζει το επίδικο ακίνητο μεγαλύτερο κατά 17 τ.μ.. Καταλήγει, ότι εάν επιτραπεί η αποκάλυψη θα βλαφτούν τα δικαιώματα των Εναγόμενων - Καθ' ων η Αίτηση γιατί ένας διάδικος δικαιούται σε πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη πριν την ακρόαση. Περαιτέρω εισηγείται ότι εάν επιτύχει η αίτηση θα εκτροχιαστεί η διαδικασία ακρόασης της υπόθεσης, θα προκληθεί καθυστέρηση και θα παραβιαστεί η αρχή της δίκαιης δίκης γιατί η πλευρά των Εναγομένων είχε συμμορφωθεί πλήρως και εμπρόθεσμα με το διάταγμα αποκάλυψης. Και οι δυο πλευρές προχώρησαν με την καταχώριση γραπτών αγορεύσεων το περιεχόμενων των οποίων είναι ενώπιον του Δικαστηρίου. Η κα Αχιλλέως στη γραπτή της αγόρευση εισηγήθηκε ότι το αιτούμενο διάταγμα θα πρέπει να εκδοθεί και ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις για την έκδοση του. Η κα Καραμανλή στην γραπτή της αγόρευση με εκτενή αναφορά στην νομολογία και πλήρη επεξήγηση των λόγω ένστασης ισχυρίστηκε ότι τα συμφέροντα της Εναγομένης θα βλαφτούν σε τέτοιο βαθμό και θα τεθεί σε υποδεέστερη θέση. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Η αίτηση βασίζεται στους περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς στη Δ.28 θ.1-3, στη Δ.39, στη Δ.57 θ.2, στη Δ.64 και στη Δ.48 θ.2-4 και 9 καθώς επίσης και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Το θέμα της αποκάλυψης έτυχε εκτενούς αναφοράς στην Τυλληρή v. Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα Λτδ
(1998)1 ΑΑΔ 2271 στην οποία λέχθηκαν τα ακόλουθα: "Η αποκάλυψη εγγράφων, υπόκειται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου και στοχεύει . . . στη λήψη πληροφοριών και στην παρουσίαση εγγράφων που σχετίζονται με τη διαφορά που προέκυψε μεταξύ των διαδίκων για το σκοπό προετοιμασίας για την ακρόαση και μπορεί να ζητηθεί από οποιοδήποτε από τους διαδίκους. Αίτημα για αποκάλυψη απορρίπτεται όπου εύλογα μπορεί να λεχθεί ότι τέτοια αποκάλυψη δεν θα χρησιμεύσει σε οτιδήποτε ή όπου μπορεί να θεωρηθεί κάτω από τις περιστάσεις ως μη αναγκαία για τη δίκαιη διεκπεραίωση της δίκης. Τέτοια έγγραφα είναι τα έγγραφα που περιέχουν πληροφορίες που μπορεί άμεσα ή έμμεσα να βοηθήσουν την υπόθεση του, είτε να βλάψει την υπόθεση του αντιδίκου του, είτε που να μπορούν δίκαια (fairly) να οδηγήσουν στις πιο πάνω συνέπειες και είναι άσχετο με το κατά πόσο μπορούν ή όχι να δοθούν σαν μαρτυρία. Κάθε έγγραφο που μπορεί να ρίξει φως στην υπόθεση είναι σχετικό. . . . . . . . . . . . Ο χρόνος που διατάσσεται η αποκάλυψη των εγγράφων δεν προσδιορίζεται περιοριστικά στη Δ.28 αλλά συνήθως γίνεται μετά την ολοκλήρωση των εγγράφων προτάσεων, γιατί τότε διαφαίνονται τα επίδικα θέματα. Είναι σημαντικό για ένα διάδικο να έχει την πρέπουσα αποκάλυψη πριν προχωρήσει στη δίκη". Η αποκάλυψη εγγράφων δυνατόν να είναι είτε γενική βάσει της Δ.28 θ.1 που αντιστοιχεί με την αγγλική διάταξη 0.31 r.12, είτε ειδική βάσει της Δ.28 θ.11 που αντιστοιχεί με την 0.31 r. 19A
(3). Αυτό που ουσιαστικά ζητά με την αίτηση της η Ενάγουσα είναι να της επιτραπεί να καταχωρίσει Περαιτέρω Ένορκη Δήλωση (Further Affidavit) με την οποίαν να αποκαλύψει μια νέα αποτύπωση και σχεδίαση της υφιστάμενης κατάστασης του ακινήτου, η οποία δείχνει την σημερινή κατάσταση του ακινήτου. Στο Annual Practice 1958, στα σχόλια που αφορούν τις 0.31 r.12 και 0.31 r.19A
(3)καταδεικνύεται πως υπάρχει όντως τέτοια εξουσία του δικαστηρίου τόσο εν σχέσει με γενική, όσο και ειδική αποκάλυψη που έχει προηγηθεί. Όπως αναφέρεται στη σελίδα 716: "Where the affidavit is insufficient in form a further affidavit will be ordered". Αναφορά μπορεί να γίνει και στο σύγγραμμα Halsbury' s Laws of England, 4η έκδοση, reissue, Τόμος 37, παρα. 555. Πλην όμως υπάρχουν προϋποθέσεις όπως συνάγεται από το πιο κάτω απόσπασμα στη σελ. 713 του Annual Practice: "Upon Application for Further Affidavit. - (see r. 19A, under which a further affidavit can be ordered as to particular documents.) The Court is not restricted to requiring from a party one affidavit of documents only: it may require another at any time if it is not unreasonable tο suppose . . . . .., from certain sources . . . ... or there is a reasonable probability or presumption or ground for suspicion derived from such sources that he has other relevant documents in his possession . . . .. if, for example, he has excluded documents under a misconception of the case". Στο Annual Practice 1987, τόμος 1, παρά. 24/1/2 καταγράφονται τα ακόλουθα σε σχέση με την συνεχή υποχρέωση αποκάλυψης: "Continuing obligation to give discovery - Although one reading of O.24, r.1 may suggest that discovery need be given only of the documents which have come into a party´s possession before the date of his list of documents, this is not the limit of a party´s obligation to give discovery imposed by the rule. The obligation is general, and requires the disclosure of all relevant documents whenever they may come into a party´s possession. This requirement is supported by the linked principle that a party must not seek to take his opponent by surprise (cv. O.18, rr.8 and 9) and that he must not, by withholding relevant documents, mislead his opponent or the Court into believing that the statement in his list that he has given full discovery continues to be true . ... An obvious example is where a plaintiff, who is claiming damages for prospective loss of earnings, obtains new lucrative employment during the course of the action; this fact must be communicated to the defendant and further discovery must be made (or, at all events, offered). In default, the plaintiff may be ordered to pay costs occasioned by the failure to give discovery promptly." Στην υπόθεση Touchstone Development Ltd v. Cypromar Shipping Ltd κ.ά. Αγ. Αρ. 1208/06 Ε.Δ. Λάρνακος, η Πρόεδρος(τότε) του Δικαστηρίου κα Π. Παναγή, εξετάζοντας παρόμοιο ζήτημα σε ενδιάμεση απόφαση της ημερ. 18/10/10 ανέφερε τα ακόλουθα: «Στην καναδική υπόθεση Lib Brokerage and Realty Co
(1977)Ltd v. Budd
(1992)2 WLR 453 επισημαίνεται σχετικά πως δεν υπάρχει οποιοσδήποτε Κανονισμός ο οποίος να εμποδίζει το Δικαστήριο να εκδώσει, βάσει της σύμφυτης του δικαιοδοσίας, διάταγμα για περαιτέρω αποκάλυψη, ενώ οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας θα πρέπει να ερμηνεύονται υπό το φως των πραγματικοτήτων της σύγχρονης δικαστικής διαδικασίας (".. . the Rules requiring disclosure of documents must be interpreted in the light of the realities of current litigation practice").» Στην υπόθεση Mitchell v. Darley Main Colliery Co. 1
(1884)Cab & El 215 αναφέρθηκε ότι η υποχρέωση αποκάλυψης δεν αφορά μόνο έγγραφα τα οποία έρχονται στην κατοχή του διαδίκου μετά την αρχική αποκάλυψη αλλά εκτείνεται και σε έγγραφα τα οποία είτε από λάθος είτε από αβλεψία, ενώ βρίσκονταν στην κατοχή του διαδίκου δεν αποκαλύφτηκαν. Αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Now in my opinion, a party who after filing an affidavit of documents, discovers a document of which his opponent has a right to have inspection, but which is not disclosed in the schedule because it has been forgotten, or overlooked, or supposed not to exist, is bound to inform his opponent of the discovery either by a supplementary affidavit, which I think is the proper course or at least by notice and he has no right to keep back all knowledge of the newly discovered document simply because he was not aware of it at the time he swore his affidavit in obedience to the order for discovery. To keep back under such circumstances a document known to be material, would in my opinion, amount to a reprehensible want of frankness ... .... ». Των πιο πάνω λεχθέντων δεν διαπιστώνω οποιαδήποτε καθυστέρηση στην καταχώριση της υπό κρίσης αίτησης, ως ημερομηνία καταχώρισης της αίτησης καταγράφεται η 17/01/2014, αφού η νέα Έκθεση είχε ετοιμαστεί στις 15/01/14. Επίσης δεν διαπιστώνεται οποιοσδήποτε δυσμενής επηρεασμός των Εναγομένων λαμβανομένου υπόψη του γεγονότος ότι κύριο κριτήριο είναι να τεθούν ενώπιον του Δικαστηρίου όλα τα στοιχεία έτσι ώστε να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη. Συνεκτιμώντας και σταθμίζοντας τις αρχές που διέπουν το θέμα συσχετιζόμενες με το σύνολο των γεγονότων και ειδικότερα λαμβάνοντας υπόψη ότι το διάταγμα αποκάλυψης που εκδόθηκε ήταν γενικό, το γεγονός ότι η ακροαματική διαδικασία δεν έχει αρχίσει, τους λόγους τους οποίους επικαλείται η Αιτήτρια αναφορικά με τη μη αποκάλυψη των εγγράφων κρίνω ορθό και δίκαιο υπό τις περιστάσεις όπως εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. Συνακόλουθα εκδίδεται διάταγμα με το οποίο επιτρέπεται στην Ενάγουσα - Αιτήτρια να καταχωρήσει συμπληρωματική ένορκη δήλωση αποκάλυψης του εγγράφου που αναφέρονται στη ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την Αίτηση εντός επτά
(7)ημερών από σήμερα. Δεδομένου ότι η αίτηση κατέστη αναγκαία "λόγω καινούργιων οδηγιών που δόθηκαν στον τοπογράφο από την Ενάγουσα" της πλευράς των Εναγόντων, μετά που είχαν εκδοθεί σχετικά διατάγματα στο στάδιο των οδηγιών, θεωρώ ορθό και δίκαιο όπως τα έξοδα της παρούσας αίτησης επιβαρύνουν τους ίδιους. Επιδικάζονται έξοδα της αίτησης ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο συν Φ.Π.Α υπέρ των Εναγομένων και εναντίον της Ενάγουσας. (Υπ.) ........... Ε. Γεωργίου-Αντωνίου, Ε. Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο