Ντίνα Σταυρινού ν. Losing Jurgen κ.α., Αρ. Αγωγής: 391/2011, 10/1/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2014:A3 Αρ. Αγωγής: 391/2011 Μεταξύ: Ντίνα Σταυρινού Ενάγουσα και
- Losing Jurgen
- Cyprus Hire Risks Pool / Κοινοπραξία Ασφαλιστών Δημοσίων Οχημάτων Εναγομένων Αίτηση υπό Εναγομένων 2 ημερομηνίας 14.8.2013 για παραμερισμό απόφασης 10 Ιανουαρίου, 2014 Εμφανίσεις: Για Εναγόμενους 2/Αιτητές: κα Ζαχαρίου με κο Λοϊζου για Ανδρέας Β. Ζαχαρίου & Σια Δ.Ε.Π.Ε. Για Ενάγουσα/Καθ΄ ης η Αίτηση: κος Κλεάνθους για Ν. Κ. Κλεάνθους & Σια Δ.Ε.Π.Ε. ΑΠΟΦΑΣΗ Εισαγωγή Η παρούσα διαδικασία αφορά αίτηση των Εναγόμενων 2/Αιτητών ημερομηνίας 18.8.2013 για παραμερισμό της απόφασης που εκδόθηκε εναντίον τους στην αγωγή λόγω παράληψης τους να εμφανιστούν στην διαδικασία. Λόγω της φύσεως της υπό κρίσης Αίτησης, θεωρώ ότι είναι χρήσιμο να ξεκινήσω με μια σύντομη παράθεση του ιστορικού του φακέλου της υπόθεσης. Γενικώς οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα καταχωρήθηκε στις 10.2.2011 και επιδόθηκε στους Εναγόμενους την 1.3.
- Η Ενάγουσα απαιτούσε ειδικές και γενικές αποζημιώσεις για ζημιές και σωματικές βλάβες που υπέστη συνεπεία τροχαίου ατυχήματος που επεσυνέβη στις 21.9.
- Η ίδια ήταν επιβάτιδα σε αυτοκίνητο που οδηγούσε ο σύζυγος της και το οποίο συγκρούστηκε με αυτοκίνητο που οδηγούσε ο Εναγόμενος
- Ακολούθως, ο φάκελος παρέμεινε αδρανής μέχρι την αποστολή από τον Πρωτοκολλητή Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας ειδοποίησης ημερομηνίας 4.4.2012 προς την Ενάγουσα ότι η αγωγή θα υπόκειτο σε απόρριψη λόγω μη προώθησης εκτός εάν λάμβανε τα απαραίτητα διαβήματα για προώθηση της. Η Ενάγουσα καταχώρησε την Έκθεση Απαίτηση της στις 21.5.2012 και ακολούθως, στις 28.6.2012, καταχώρησε αίτηση για απόφαση εναντίον των Εναγομένων 2 λόγω παράλειψης εμφάνισης τους στην αγωγή. Τους επόμενους μήνες η αγωγή ορίστηκε αρχικά για απόδειξη και μετέπειτα για περαιτέρω απόδειξη αρκετές φορές, καταχωρήθηκαν δύο ένορκες δηλώσεις προς απόδειξη της απαίτησης, οι δικηγόροι της Ενάγουσας αγόρευσαν αναφορικά με τις αιτούμενες γενικές αποζημιώσεις και εκδόθηκε τελικά απόφαση υπέρ της Ενάγουσας και εναντίον των Εναγόμενων 2, ερήμην τους, στις 17.6.
- Σημειώνω ότι η αγωγή δεν επεδόθη ποτέ στον Εναγόμενο 1 ο οποίος είναι αλλοδαπός υπήκοος, κάτοικος εξωτερικού ο οποίος φαίνεται ότι αναχώρησε για την χώρα του την ίδια μέρα που επεσυνέβη το επίδικο τροχαίο ατύχημα. Στις 14.8.2013 οι Εναγόμενοι 2/Αιτητές (στο εξής οι «Αιτητές») καταχώρησαν την παρούσα αίτηση με την οποία ζητούν τον παραμερισμό και/ή ακύρωση της απόφασης ημερομηνίας 17.6.2013 που εκδόθηκε εναντίον τους συνεπεία της παράληψης εμφάνισης τους την αγωγή (στο εξής η «Απόφαση»). Η Αίτηση βασίζεται στην Δ.10, Θ. 10 και Δ.48, Θ. 1-4, 8 και 9(θ) των Διαδικαστικών Κανονισμών περί Πολιτικής Δικονομίας, στο Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας και επί των γενικών και συμφυών εξουσιών του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα επί των οποίων βασίζεται η Αίτηση παρατίθενται στην ένορκη δήλωση της Τατιάνας Λοϊζίδου, εσωτερικής νομικής συμβούλου των Αιτητών. Η Ενάγουσα (στο εξής η «Καθ' ης η Αίτηση») καταχώρησε ένσταση στην Αίτηση. Οι λόγοι ένστασης περιλαμβάνουν το ότι δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις για έγκριση του αιτήματος, ότι οι Αιτητές δεν έχουν καταδείξει οποιανδήποτε ή ικανοποιητική εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση, ότι δεν έχουν δείξει σοβαρή ή επαρκή δικαιολογία για τη μη καταχώρηση σημειώματος εμφάνισης, ότι δεν επέδειξαν έγκαιρα ή καθόλου ενδιαφέρον για την υπεράσπιση της υπόθεσης παρά το μεγάλο χρονικό διάστημα που παρήλθε από την καταχώρηση της αγωγής καθώς και ότι η Αίτηση είναι καταχρηστική. Η ένσταση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της κας Ειρήνης Κλεάνθους, εκ των δικηγόρων της Ενάγουσας, η οποία, κατόπιν αίτησης των Αιτητών και έκδοσης σχετικού διατάγματος, αντεξετάστηκε αναφορικά με κάποιους από τους ισχυρισμούς που περιλαμβάνονταν στην ένορκη της δήλωση. Παρενθετικά, θα αναφερθώ στο γεγονός ότι η ενόρκως δηλούσα είναι εκ των δικηγόρων των Αιτητών, κάτι το οποίο πρέπει γενικά να αποφεύγεται[1]. Όμως, στην ένορκη της δήλωση και κατά την αντεξέταση της, η κα Κλεάνθους δικαιολόγησε το γεγονός αυτό αναφέροντας ότι η Ενάγουσα δεν ήταν σε θέση να προβεί η ίδια στην ένορκη δήλωση διότι είναι κάτοικος εξωτερικού, αντιμετωπίζει σοβαρά ιατρικά προβλήματα και η κατάσταση της υγείας της δεν της επέτρεπε να το πράξει. Θεωρώ την δικαιολογία αυτή ικανοποιητική. Από τις ένορκες δηλώσεις που καταχωρήθηκαν προς υποστήριξη της Αίτησης και της ένστασης αντίστοιχα, αλλά και από την αντεξέταση της κας Κλεάνθους, προκύπτουν κάποια γεγονότα τα οποία δεν αμφισβητούνται από καμία πλευρά. Συνοπτικά, τα γεγονότα αυτά είναι τα ακόλουθα: (α) Μετά την επίδοση της αγωγής στους Αιτητές, αυτοί επικοινώνησαν γραπτώς με τους δικηγόρους της Ενάγουσας και, χωρίς να παραδέχονται ευθύνη για το ατύχημα, δήλωσαν την πρόθεση τους να διαπραγματευτούν για σκοπούς επίτευξης εξώδικης διευθέτησης. Ζήτησαν δε γραπτή βεβαίωση της Ενάγουσας ότι δεν θα προχωρούσε με περαιτέρω δικαστικά μέτρα. (β) Η δικηγόροι της Ενάγουσας απάντησαν με επιστολή τους ημερομηνίας 3.3.2011 (στο εξής η «Επιστολή 3.3.2011») με την οποία επιβεβαίωναν την προθυμία τους να διαπραγματευτούν και πρόσθεσαν ότι: «Ασφαλώς και ενόσω διαρκούν οι διαπραγματεύσεις δεν πρόκειται να λάβουμε περαιτέρω δικαστικά μέτρα». (γ) Ακολούθησε συνομιλία της κας Λοϊζίδου με τον κο Κλεάνθους, εκ των δικηγόρων της Ενάγουσας, περί τις 18.3.2011 όπου ο τελευταίος την ενημέρωσε ότι η πελάτιδα του ενέμενε να υποβληθεί σε εξετάσεις MRI και μετά θα διευθετείτο εξέταση της Ενάγουσας από δικηγόρο των Αιτητών. (δ) Η Έκθεση Απαίτησης της Ενάγουσας κοινοποιήθηκε μετά την καταχώρηση της και στους Αιτητές οι οποίοι επικοινώνησαν σχετικά με τον κο Κλεάνθους. Εκείνος τους ενημέρωσε ότι η Έκθεση Απαίτησης καταχωρήθηκε διότι το Πρωτοκολλητείο τους ειδοποίησε ότι η αγωγή θα υπόκειτο σε απόρριψη λόγω μη προώθησης της. Αμέσως μετά, οι Αιτητές απέστειλαν επιστολή στους δικηγόρους της Καθ' ης η Αίτηση ημερομηνίας 31.5.2012 (στο εξής η «Επιστολή 31.5.2012») με την οποία ζητούσαν να διευθετηθεί ιατρική εξέταση της Ενάγουσας από δικό τους ιατρό. Εδώ εξαντλείται και η συμφωνία αναφορικά με τα γεγονότα. Η κα Λοϊζίδου και η πλευρά των Αιτητών ισχυρίζεται ότι δεν ακολούθησε οποιαδήποτε επικοινωνία μεταξύ των μερών μέχρι που οι Αιτητές ενημερώθηκαν για την έκδοση απόφασης εναντίον τους από επιστολή των δικηγόρων της Καθ΄ης η Αίτηση ημερομηνίας 2.8.2013 την οποία έλαβαν στις 9.8.
- Η θέση των Αιτητών είναι ότι παραπλανήθηκαν από τους δικηγόρους της Καθ' ης η Αίτηση οι οποίοι έδρασαν δόλια πείθοντας τους να μην διορίσουν δικηγόρο για να υπερασπιστούν την αγωγή. Ενώ, λένε, είχαν την ευκαιρία και τον χρόνο να καταχωρήσουν σημείωμα εμφάνισης στην αγωγή δεν το έπραξαν ενεργώντας καλόπιστα και βασιζόμενοι στη διαβεβαίωση των δικηγόρων της Καθ' ης η Αίτηση στην Επιστολή 3.3.2011 ανωτέρω. Ισχυρίζονται ότι έχουν καλή και συζητήσιμη υπεράσπιση στην αγωγή γιατί, όπως λένε, το μεγαλύτερο μερίδιο ευθύνης για το τροχαίο ατύχημα φέρει ο σύζυγος της Καθ' ης η Αίτηση, που ήταν ο οδηγός στο αυτοκίνητο το οποίο εκείνη επέβαινε όταν συνέβηκε το ατύχημα. Αναφέρουν ότι ο Εναγόμενος 1, στον οποίο η αγωγή δεν επιδόθηκε, τους ανέφερε ότι ο σύζυγος της Καθ΄ ης οδηγούσε αμελώς και κατά παράβαση των θέσμιων καθηκόντων του με αποτέλεσμα να εισέλθει σε διασταύρωση ελεγχόμενη από φώτα τροχαίας κατά παράβαση της κόκκινης ένδειξης των φώτων και να του ανακόψει την πορεία. Προσθέτουν ότι οι σωματικές βλάβες που ισχυρίζεται ότι υπέστη η Καθ' ης η Αίτηση ήταν υπερβολικές και αναληθείς και πως η παράλειψη της να διευθετήσει να εξεταστεί από τον ιατρό των Αιτητών καταδεικνύει ακριβώς αυτό. Η κα Κλεάνθους με τη σειρά της, επιβεβαιώνει το περιεχόμενο της Επιστολής 3.3.2011 και την αρχική διαβεβαίωση που έδωσαν οι δικηγόροι της Καθ' ης η Αίτηση ότι ενόσω διαρκούσαν οι διαπραγματεύσεις δεν θα προχωρούσαν με περαιτέρω δικαστικά μέτρα. Όμως ισχυρίστηκε, κάτι που επανέλαβε και κατά την αντεξέταση της, μετά την λήψη της Επιστολής 31.5.2012 που απέστειλαν οι Αιτητές, επικοινώνησε η ίδια προσωπικά με την Καθ' ης η Αίτηση. Η Καθ΄ης η Αίτηση της ανέφερε ότι αντιμετωπίζει σοβαρά ιατρικά προβλήματα τα οποία δεν της επέτρεπαν να ταξιδέψει στην Κύπρο για να εξεταστεί από τον ιατρό των Αιτητών. Η κα Κλεάνθους ενημέρωσε τον κο Κλεάνθους ο οποίος με την σειρά του ενημέρωσε τους Αιτητές. Η θέση της κυρίας Κλεάνθους είναι ότι κατά την διάρκεια της τελευταίας αυτής επικοινωνίας οι Αιτητές κατέστησαν ξεκάθαρο ότι χωρίς να εξεταστεί η Ενάγουσα από δικό τους ιατρό δεν ήταν σε θέση να διαπραγματευτούν για εξώδικη διευθέτηση της υπόθεσης. Από την πλευρά του ο κος Κλεάνθους τους ενημέρωσε ότι δεν επρόκειτο η πελάτιδα του να ταξιδέψει στην Κύπρο για να εξετάσει. Επομένως, όπως ανέφερε επανειλημμένα η κα Κλεάνθους κατά την αντεξέταση της, κατέστη ξεκάθαρο κατά η διάρκεια εκείνης της επικοινωνίας και για τις δύο πλευρές ότι οι διαπραγματεύσεις είχαν τελειώσει και δεν υπήρχε περιθώριο εξώδικου συμβιβασμού. Η κα Κλεάνθους επανάλαβε και τη θέση της Καθ' ης η Αίτηση ότι με την οριστική διακοπή των διαπραγματεύσεων δεν δεσμεύονταν πλέον από τη βεβαίωση που έδωσαν στην Επιστολή 3.3.
- Οι δικηγόροι της κάθε πλευράς, στις αγορεύσεις τους, ανέπτυξαν τις θέσεις των πελατών τους εμπεριστατωμένα, με πολύ βοηθητικό για το Δικαστήριο τρόπο και με εκτενή αναφορά στα γεγονότα, τη δικογραφία και τη σχετική νομολογία. Νομικές Αρχές Η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου να παραμερίσει απόφαση που εκδόθηκε συνεπεία παράληψης εμφάνισης διάδικου εδράζεται στην Δ.10 Θ.10 των Διαδικαστικών Κανονισμών περί Πολιτικής Δικονομίας που προβλέπει τα εξής: «Where judgment is entered pursuant to any of the preceding Rules of this Order, it shall be lawful for the Court in a proper case to set aside or vary any such judgement upon such terms as may be just.» Η Δ.10 δεν καθορίζει τις προϋποθέσεις που πρέπει να λαμβάνει το Δικαστήριο υπόψη του κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας, επομένως η καθοδήγηση πρέπει να αναζητηθεί στη νομολογία. Το θέμα αυτό αναλύθηκε σε σωρεία αποφάσεων τόσο Κυπριακών όσο και Αγγλικών Δικαστηρίων[2]. Θα αναφερθώ ιδιαίτερα στην υπόθεση Merkis General Bonded Warehouse v Yiannoukas Holiday Inns Limited κα
(1994)1 Α.Α.Δ. 736 στην οποία το Ανώτατο Δικαστήριο υιοθέτησε την Αγγλική υπόθεση Evans v Barthlam
(1937)2 All E.R. 646 και συνόψισε τις αρχές που προκύπτουν από την νομολογία ως εξής: «
(1)Η αίτηση για παραμερισμό αποφάσεως είναι θέμα το οποίο εμπίπτει στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου και πρωταρχικής σημασίας είναι το κατά πόσο ο αιτητής έχει πράγματι καλή υπεράσπιση.
(2)Ο αιτητής πρέπει να πείσει το Δικαστήριο ότι υπάρχει πράγματι σοβαρός και εύλογος λόγος που δεν παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο και άφησε να εκδοθεί απόφαση εναντίον του.
(3)Το Δικαστήριο δεν πρέπει να προχωρήσει ως θα έπραττε αν εκδίκαζε την υπόθεση και να αποφασίσει ότι υπάρχει ή δεν υπάρχει υπεράσπιση.
(4)Το βάρος της απόδειξης είναι σίγουρα πάνω στον αιτητή, αλλά όχι για ν' αποδείξει την υπεράσπιση, απλώς για να δείξει στο Δικαστήριο ότι έχει καλή υπεράσπιση πάνω στην ουσία της υπόθεση.
(5)Σχετικά με τη μαρτυρία. αυτή πρέπει να είναι υπό τη μορφή ενόρκων δηλώσεων και οποιασδήποτε άλλης έγγραφης μαρτυρίας, συνημμένης στις ενόρκους δηλώσεις. Δεν προσκομίζεται οποιαδήποτε άλλη προφορική μαρτυρία. Οι διάδικοι όμως έχουν το δικαίωμα να αντεξετάσουν οποιονδήποτε ομνύοντα επί της ένορκης δήλωσης του.» Αναφορικά με το τι συνιστά καλή υπεράσπιση, σημειώνω ότι το Δικαστήριο, στα πλαίσια μιας τέτοιας αίτησης, δεν προβαίνει σε αξιολόγηση της μαρτυρίας που προσάγεται για σκοπούς αντίκρουσης. Αρκεί μόνο η αποκάλυψη εκ πρώτης όψεως υπεράσπισης και η ύπαρξη καλής τη πίστη, συζητήσιμης υπόθεσης. Στην περίπτωση που ο αιτητής επιτύχει στην κατάδειξη εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση, αίτηση για παραμερισμό απόφασης δύναται ακόμα να απορριφθεί εάν ο αιτητής επέδειξε αδιαφορία στην αγωγή που να ισοδυναμεί με καταφρόνηση Δικαστικής διαδικασίας[3]. Σημαντικός επίσης παράγοντας τον οποίο το Δικαστήριο πρέπει να προσμετρήσει στην άσκηση της διακριτικής του εξουσίας είναι η ανάγκη για ταχεία απονομή δικαιοσύνης και για τελεσιδικία των δικαστικών αποφάσεων. Στην Αγγλική υπόθεση Lambert v Mainland Market
(1977)2 All E.R. 826, η οποία υιοθετήθηκε και από τα Κυπριακά Δικαστήρια[4], ο Megaw L.J. ανέφερε χαρακτηριστικά τα εξής: «.if a party is lightly allowed to re-open a case, the imprint of finality, attaching to a judgement, with all that goes with it, and the certainty it imports in the management of human affairs, will disappear with grave consequences to the administration of justice.» Σημειώνω επίσης ότι το βάρος απόδειξης βρίσκεται ξεκάθαρα στους ώμους του Αιτητή ο οποίος πρέπει να ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις που θέτει η νομολογία ώστε η διακριτική ευχέρεια του να ασκηθεί υπέρ της ικανοποίησης του αιτήματος. Ανάλυση Όπως ανέφερα και πιο πάνω, οι Αιτητές μετά από σχετική αίτηση, αντεξέτασαν την ενόρκως δηλούσα κα Κλεάνθους επί συγκεκριμένων σημείων της ένορκης της δήλωσης προς υποστήριξη της ένστασης της Καθ' ης. Κατά την αντεξέταση, η ενόρκως δηλούσα μου έκανε καλή εντύπωση. Απάντησε όλες τις ερωτήσεις που της υποβλήθηκαν, ευθέως και χωρίς υπεκφυγές και δεν κλονίστηκε η αξιοπιστία της. Πιστεύω ότι κατέθεσε στο Δικαστήριο την αλήθεια και επομένως αποδέχομαι τη μαρτυρία της στην ολότητα της. Έχω ήδη αναφερθεί στα κύρια σημεία της μαρτυρίας της ανωτέρω. Με αυτό το δεδομένο, έχοντας υπόψη την πορεία την υπόθεσης όπως προκύπτει από τον φάκελο του Δικαστηρίου, λαμβάνοντας επίσης υπόψη τα γεγονότα και επιχειρήματα που έθεσε ενώπιον μου η κάθε πλευρά και με γνώμονα τις νομικές αρχές που παρέθεσα πιο πάνω, θα εξετάσω κατά πόσο η Αίτηση πληροί τις προϋποθέσεις της νομολογίας ώστε να δικαιολογείται η άσκηση της διακριτικής ευχέρειας τους Δικαστηρίου για έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Καλός λόγος για μη εμφάνιση. Θα εξετάσω πρώτα εάν οι Αιτητές έχουν καταδείξει καλό και εύλογο λόγο που δεν εμφανίστηκαν στην αγωγή και επέτρεψαν να εκδοθεί απόφαση εναντίον τους. Οι Αιτητές λένε ότι η μη εμφάνιση τους ήταν αποτέλεσμα δόλου και εξαπάτησης από την πλευρά της Καθ΄ης η Αίτηση. Λένε ότι βασίστηκαν στη γραπτή διαβεβαίωση της Επιστολής 3.3.2011 ότι η Καθ΄ης η Αίτηση δεν θα προχωρούσε με περαιτέρω δικαστικά μέτρα ενόσω διαρκούσαν οι διαπραγματεύσεις για εξώδικη διευθέτηση. Στην Επιστολή 3.3.2011 η Καθ΄ ης η Αίτηση τους διαβεβαίωσε ότι «ενόσω διαρκούν οι διαπραγματεύσεις δεν πρόκειται να λάβουμε περαιτέρω δικαστικά μέτρα». Αυτό το παραδέχεται και η πλευρά της Καθ' ης. Με αυτό το δεδομένο, το ερώτημα που εγείρεται πρωτίστως είναι εάν η δικαιολογία αυτή είναι ικανή να απαλλάξει κάποιο εναγόμενο από την υποχρέωση του να εμφανιστεί σε αγωγή που καταχωρήθηκε εναντίον του. Εκκρεμούσας μιας αγωγής, οι διάδικοι μεταξύ τους μπορούν να διαλλάσονται και να διαπραγματεύονται με σκοπό και στόχο να την διευθετήσουν συναινετικά. Οποιεσδήποτε τέτοια διαπραγματεύσεις όμως δεν αναιρούν ούτε και ακυρώνουν ή αναστέλλουν τις υποχρεώσεις των διαδίκων έναντι του Δικαστηρίου. Εφόσον μια αγωγή έχει καταχωρηθεί και επιδοθεί με τον ενδεδειγμένο τρόπο, ο εναγόμενος έχει την υποχρέωση να εμφανιστεί και να υπαγάγει τον εαυτό του στη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου. Με αυτό τον τρόπο διασφαλίζει την δυνατότητα του να υπερασπιστεί τον εαυτό του. Οι Αιτητές, στην υπό κρίση Αίτηση, παραδέχονται ότι τους επιδόθηκε το κλητήριο ένταλμα και ότι έλαβαν γνώση για την αγωγή. Επιπρόσθετα δεν αμφισβητούν το γεγονός ότι εφόσον τους επεδόθη το κλητήριο έπρεπε να είχαν καταχωρήσει σημείωμα εμφάνισης στην αγωγή εντός της ταχθείσας προθεσμίας. Οι ίδιοι επέλεξαν να μην εμφανιστούν. Ο λόγος που επικαλούνται για την απόφαση τους αυτή δεν μπορεί να γίνει δεκτός. Πιστεύω ότι εάν το Δικαστήριο αποδεχόταν την δικαιολογία των Αιτητών ως λόγο ικανό να θεραπεύσει την επιλογή τους να μην εμφανιστούν στην αγωγή τότε το ίδιο το Δικαστήριο θα αναιρούσε την δικαιοδοσία του. Η καταχώρηση αγωγής και η επίδοση της στον εναγόμενο δημιουργεί υποχρέωση εμφάνισης και υπαγωγής στη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου. Η επιλογή του διαδίκου να μην εμφανιστεί, ακόμα και για τον λόγο που επικαλούνται οι Αιτητές, ενέχει επιπτώσεις τις οποίες ο εναγόμενος πρέπει να θεωρεί δεδομένες. Κρίνω ότι πρέπει να απορρίψω τη θέση αυτή των Αιτητών για ακόμα ένα λόγο. Ισχυρίζονται ότι δεν εμφανίστηκαν γιατί ενεργούσαν βάσει της διαβεβαίωσης της Καθ΄ ης η Αίτηση στην Επιστολή 3.3.2012 ότι δεν θα προχωρούσε ενόσω διαρκούσαν οι διαπραγματεύσεις. Οι διαπραγματεύσεις αυτές τερματίστηκαν με τη συνομιλία του κου Κλεάνθους με τους Αιτητές που ακολούθησε την Επιστολή 31.5.
- Τον οριστικό τερματισμό των διαπραγματεύσεων τον αναφέρει η κα Κλεάνθους τόσο στην ένορκη της δήλωση προς υποστήριξη της ένστασης της Καθ΄ ης αλλά, ακόμα περισσότερο, τον ανέφερε και κατά την αντεξέταση της. Θυμίζω ότι η μαρτυρία της έγινε αποδεκτή και επομένως η κοινή αντίληψη των μερών για τη διακοπή των διαπραγματεύσεων θεωρείται δεδομένη. Οι Αιτητές αντιπαρέβαλαν ότι είχαν την εντύπωση ότι οι διαπραγματεύσεις συνεχίζονταν και γι' αυτό δεν καταχώρησαν εμφάνιση. Ισχυρίζονται ότι οι διαπραγματεύσεις συνεχίζονταν ενώ δεν υπήρξε καμία επικοινωνία μεταξύ αυτών και των δικηγόρων της Καθ' ης από την 31.5.2012 περίπου μέχρι και την κοινοποίησης σε αυτούς της έκδοσης της Απόφασης, δηλαδή μέχρι τον Αύγουστο
- Δεν μπορώ να δεχτώ ότι γίνονταν διαπραγματεύσεις από τη στιγμή που τα μέρη δεν είχαν καμία επικοινωνία μεταξύ τους για 14 περίπου μήνες. Ούτε μπορώ να δεχτώ ότι οι Αιτητές θεωρούσαν ότι διαπραγματεύονταν με την πλευρά της Καθ΄ ης από τη στιγμή που δεν επικοινώνησαν, ούτε και προσπάθησαν να επικοινωνήσουν μαζί της για 14 μήνες περίπου. Η παρατεταμένη αυτή έλλειψη επικοινωνίας συνάδει με την θέση της Καθ' ης η Αίτηση ότι και οι ίδιοι οι Αιτητές γνώριζαν ότι δεν υπήρχαν διαπραγματεύσεις ούτε και περιθώρια πλέον για εξώδικο διακανονισμό της αγωγής. Επομένως, η διαβεβαίωση των δικηγόρων της Καθ' ης στην Επιστολή 3.3.2011, δεν ήταν πλέον δεσμευτική. Συνεπώς, ακόμα και αν δεχτώ ότι οι Αιτητές βασίζονταν σε αυτή τη διαβεβαίωση για τη μη καταχώρηση σημειώματος εμφάνισης μέχρι την 31.5.2012 περίπου, δεν υπάρχει καμία δικαιολογία για το γεγονός ότι ακόμα και μετά το χρονικό αυτό σημείο επέλεξαν να μην εμφανιστούν στην αγωγή. Σημειώνω επίσης ότι παρήλθαν 28 περίπου μήνες από την ημερομηνία επίδοσης της αγωγής στους Αιτητές μέχρι και την ημερομηνία έκδοσης της Απόφασης, χωρίς αυτοί να καταχωρήσουν εμφάνιση. Υπεράσπιση. Παρά την πιο πάνω κατάληξη μου, θα εξετάσω και το κατά πόσο οι Αιτητές έδειξαν ότι έχουν καλή εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση στην αγωγή. Οι Αιτητές ισχυρίζονται ότι έχουν καλή υπεράσπιση στην ουσία της αγωγής την οποία πρέπει να τους δοθεί το δικαίωμα να προβάλλουν. Στην Αίτηση γίνεται αναφορά στο ότι ο οδηγός του οχήματος στο οποίο επέβαινε η Καθ' ης κατά το επίδικο ατύχημα είχε επιδείξει συντρέχουσα αμέλεια και ότι εκτός εάν παραμεριστεί η Απόφαση δεν θα έχουν την ευκαιρία να προωθήσουν αυτή τη θέση. Οι δικηγόροι των Αιτητών ανέπτυξαν εκτενώς τη θέση αυτή στην αγόρευση τους. Μια από τις προϋποθέσεις για τον παραμερισμό απόφασης που εκδόθηκε ερήμην είναι η κατάδειξη από τον εκάστοτε αιτητή καλής εκ πρώτης όψεως υπεράσπισης στην ουσία της αγωγής. Εξετάζοντας την προϋπόθεση αυτή στην παρούσα περίπτωση θα πρέπει το Δικαστήριο να διακριβώσει εάν η συντρέχουσα αμέλεια τρίτου προσώπου συνιστά όντως υπεράσπιση. Στη Μιχαλάκης Ευαγγέλου ν Ναυτιλιακή Εταιρεία Αμαθούς Λτδ κ.α., Πολ. Έφεση 9217, 24.2.97 το Εφετείο ασχολήθηκε με υπόθεση η οποία αφορούσε εργατικό ατύχημα και εξέτασε τις αρχές της συντρέχουσας αμέλειας και volenti non fit injuria. Διαφοροποιώντας τις δύο αυτές αρχές κατέληξε ότι η αρχή volenti non fit injuria συνιστά υπεράσπισης όμως η συντρέχουσα αμέλεια δεν είναι υπεράσπιση per se αλλά μόνο, εάν καταδειχτεί, λόγος για μετριασμό των αποζημιώσεων. Χαρακτηριστικά αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Στην πράξη, συντρέχουσα αμέλεια επενεργεί ως παράγοντας μετριασμού των αποζημιώσεων, τις οποίες μπορεί να κληθεί να καταβάλει το πρόσωπο το οποίο ευθύνεται για αμελή πράξη ή παράλειψη. Αντίθετα, η αρχή volenti non fit injuria παρέχει υπεράσπιση, η οποία απαλλάσσει τον προκαλέσαντα τη ζημιά από κάθε ευθύνη». Η υπόθεση εκείνη διαφοροποιείται κάπως από την παρούσα περίπτωση διότι εκεί υπήρχε ισχυρισμός για συντρέχουσα αμέλεια του ίδιου του ενάγοντα. Στην παρούσα περίπτωση ο ισχυρισμός των Αιτητών αφορά συντρέχουσα αμέλεια τρίτου προσώπου. Αυτό που προκύπτει όμως από το πιο πάνω απόσπασμα είναι ότι οι ισχυρισμοί των Αιτητών περί συντρέχουσας αμέλειας τρίτου προσώπου, ακόμα και αν αποδειχτούν, δεν θα συνιστούσαν υπεράσπιση στην αγωγή. Θεωρώ ότι η συντρέχουσα αμέλεια τρίτου προσώπου δεν μπορεί να εξισωθεί με υπεράσπιση στην απαίτηση της ενάγουσας. Επιπλέον δεν έχω εντοπίσει νομολογία από την οποία να προκύπτει ότι σε αιτήσεις αυτής της φύσεως συνιστά ικανοποίηση της προϋπόθεσης για κατάδειξη εκ πρώτης όψεως υπεράσπισης ο ισχυρισμός για αμέλεια ή συντρέχουσα αμέλεια τρίτου προσώπου. Διαφωνία Αιτητών αναφορικά με τις επιδικασθείσες αποζημιώσεις. Ένα από τα επιχειρήματα των Αιτητών είναι ότι οι αποζημιώσεις που επιδικάστηκαν υπέρ της Καθ΄ ης είναι υπέρμετρες ή υπερβολικές. Θεωρώ ότι εάν αμφισβητείται το ύψος των αποζημιώσεων, η παρούσα Αίτηση δεν είναι το ορθό δικονομικό μέσο για να εγερθεί αυτή η διαφωνία. Κατάληξη Με δεδομένα τα πιο πάνω, καταλήγω ότι: (α) οι Αιτητές δεν αποκάλυψαν τέτοια στοιχεία που να δείχνουν ότι έχουν εκ πρώτης όψεως καλή υπεράσπιση στην αγωγή, και (β) δεν έχω ικανοποιηθεί ότι υπήρχε εύλογη αιτία για τη μη εμφάνιση τους στην αγωγή. Επομένως καταλήγω ότι στην παρούσα περίπτωση δεν πρέπει να ασκηθεί η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου υπέρ της ικανοποίηση του αιτήματος και, ως αποτέλεσμα, η Αίτηση παραμερισμού της Απόφασης απορρίπτεται. Σε σχέση με τα έξοδα θεωρώ ότι δεν υπάρχει λόγος παρέκκλισης από τον συνήθη κανόνα και έτσι τα έξοδα της παρούσας αίτησης επιδικάζονται υπέρ της Ενάγουσας/Καθ' ης η Αίτηση και εναντίον των Εναγομένων 2/Αιτητών όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ........... Γ. Κυθραιώτου-Θεοδώρου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] Thanos Hotels v Ιωάννου
(1991)1 C.L.R. 1036 [2] Ενδεικτικά οι Ioannis Kotsapas & Sons v Titan Constructions & Engineering Company [1961] C.L.R. 317, Mine & Quarry Services Ltd v Ανδρέα Γεωργίου (Μαύρου)
(1993)1 Α.Α.Δ. 26 [3] Σχετικές οι Phylactou v. Michael
(1992)1 C.L.Rρ 204 και Milouca Motor Trading Ltd v. Χρύσανθου Κούρτη
(1997)1 Α.Α.Δ. 941. [4] Phylactou and others v Michael
(1982)1 C.L.R. 204 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο